Specjalne ostrzeżenia
Concoram

Concoram, łączący bisoprolol fumaran i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), gdzie amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc i incydentów sercowo-naczyniowych. U osób z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania amlodypiny oraz wzrost AUC, co wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza przy ciężkiej niewydolności wątroby. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę amlodypiny należy zwiększać ostrożnie ze względu na zmienioną farmakokinetykę. Amlodypina może być stosowana w standardowych dawkach u chorych z niewydolnością nerek, jednak nie jest usuwana podczas dializy. Bisoprolol nie powinien być nagle odstawiany, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji serca. Wskazana jest ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem, dławicą piersiową i współistniejącą niewydolnością serca.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Concoram

Podczas stosowania leku Concoram, zawierającego połączenie bisoprololu fumaranu i amlodypiny, należy zachować szczególne środki ostrożności w określonych grupach pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego, uwzględniając zarówno zagrożenia związane z amlodypiną, jak i bisoprololem.1

Ostrzeżenia związane z amlodypiną

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność amlodypiny nie zostały ustalone w przypadku przełomu nadciśnieniowego, co wymaga szczególnej uwagi podczas kwalifikacji pacjentów do leczenia tym lekiem.2

Pacjenci z niewydolnością serca

U pacjentów z niewydolnością serca należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia amlodypiną. Badania kliniczne z długoterminową obserwacją, kontrolowane placebo, wykazały zwiększoną częstość występowania obrzęku płuc u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa III i IV według NYHA) leczonych amlodypiną w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo. Antagoniści wapnia, w tym amlodypina, powinni być stosowani z ostrożnością u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka wystąpienia przyszłych incydentów sercowo-naczyniowych oraz zgonu.3

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny ulega wydłużeniu, a wartości AUC (pole pod krzywą stężenia leku w osoczu) są zwiększone. Dla tej grupy pacjentów nie ustalono konkretnych zaleceń dotyczących dawkowania, dlatego amlodypinę należy podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności. W przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby może zaistnieć konieczność ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.4

Pacjenci w podeszłym wieku

Zwiększanie dawki amlodypiny u pacjentów w podeszłym wieku wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na zmienioną farmakokinetykę leku w tej grupie wiekowej.5

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Amlodypina może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek w standardowo zalecanych dawkach, ponieważ zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie korelują ze stopniem zaburzenia czynności nerek. Warto zauważyć, że amlodypina nie jest usuwana z organizmu podczas zabiegu dializy.6

Ostrzeżenia związane z bisoprololem

Przerwanie leczenia

Leczenia bisoprololem nie należy przerywać nagle, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, chyba że istnieją wyraźne wskazania medyczne. Nagłe przerwanie terapii może spowodować tymczasowe pogorszenie czynności serca. Bisoprolol należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową, u których współistnieje niewydolność serca.7

Specjalne grupy pacjentów wymagające ostrożności

Podczas stosowania bisoprololu należy zachować szczególną ostrożność u następujących grup pacjentów:8

  • Pacjenci z cukrzycą i znacznymi wahaniami stężenia glukozy we krwi – bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, takie jak tachykardia, kołatanie serca czy nasilone pocenie się9
  • Pacjenci stosujący ścisłą głodówkę lub dietę – mogą wystąpić zaburzenia gospodarki węglowodanowej10
  • Pacjenci poddawani terapii odczulającej – bisoprolol, podobnie jak inne beta-adrenolityki, może nasilać zarówno wrażliwość na alergeny, jak i ciężkość reakcji anafilaktycznych. Należy mieć na uwadze, że leczenie adrenaliną w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej może nie przynieść oczekiwanego efektu terapeutycznego11
  • Pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia – ze względu na możliwość pogłębienia zaburzeń przewodzenia12
  • Pacjenci z dławicą Prinzmetala – u tych chorych obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych; pomimo wysokiej selektywności bisoprololu względem receptorów beta1, nie można całkowicie wykluczyć napadów bólu dławicowego podczas stosowania leku13
  • Pacjenci z chorobą zarostową tętnic obwodowych – może dojść do nasilenia objawów, szczególnie na początku leczenia14
  • Pacjenci z łuszczycą lub z łuszczycą w wywiadzie – beta-adrenolityki (w tym bisoprolol) można podawać wyłącznie po wnikliwej ocenie stosunku korzyści do ryzyka15
  • Pacjenci z nadczynnością tarczycy – bisoprolol może maskować objawy tyreotoksykozy16
  • Pacjenci z guzem chromochłonnym – bisoprololu nie wolno podawać, jeśli wcześniej nie zastosowano leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne17
Pacjenci poddawani znieczuleniu ogólnemu

U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu należy zwrócić uwagę, że beta-adrenolityki zmniejszają częstość występowania zaburzeń rytmu i niedokrwienia mięśnia sercowego podczas indukcji znieczulenia, intubacji oraz w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się kontynuowanie podawania beta-adrenolityków w okresie okołooperacyjnym. Anestezjolog musi być poinformowany o stosowaniu beta-adrenolityków ze względu na ryzyko interakcji z innymi lekami, co może prowadzić do:18

  • bradyarytmii
  • osłabienia odruchowej tachykardii
  • zmniejszonej zdolności odruchowej kompensacji układu krążenia w przypadku utraty krwi

Jeśli przed znieczuleniem konieczne jest przerwanie stosowania beta-adrenolityków, należy stopniowo zmniejszać ich dawkę i zakończyć leczenie na 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.19

Pacjenci z chorobami obturacyjnymi płuc

Mimo że wybiórczy beta1-adrenolityki (jak bisoprolol) mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż beta-adrenolityki niekardiowybiórcze, należy unikać ich stosowania u pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych, chyba że istnieją ku temu istotne przesłanki kliniczne. W takich przypadkach lek Concoram należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności. W przypadku pacjentów z astmą oskrzelową lub inną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, która może dawać objawy kliniczne, zaleca się jednoczesne podawanie leków rozszerzających oskrzela. Sporadycznie u pacjentów z astmą może wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych, co może wymagać zwiększenia dawki beta2-adrenomimetyku.20

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Produkt leczniczy Concoram zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Jest to istotna informacja dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.21

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl