toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imazol plus (10 mg + 2,5 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Imazol plus, zawierającego klotrymazol (10 mg/g) oraz diizotionian heksamidyny (2,5 mg/g), wykazały dobrą tolerancję miejscową obu substancji czynnych. Klotrymazol stosowany naskórnie u królików oraz dopochwowo u psów w dawce 500 mg przez 3 tygodnie nie wywoływał działania drażniącego na skórę, błony śluzowe ani oczy. Diizotionian heksamidyny również nie wykazywał pierwotnego działania drażniącego na błonę śluzową spojówki u królików. Długotrwałe badania toksyczności doustnej klotrymazolu na szczurach, psach i małpach potwierdziły brak klinicznie istotnej toksyczności przy małej ekspozycji układowej po zastosowaniu miejscowym. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności wielokrotnego podawania diizotionianu heksamidyny.
diizotionian heksamidyny, działanie drażniące, działanie drażniące skóry, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, klotrymazol, potencjał genotoksyczny, toksyczność doustna, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tolerancja skórna, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Polpharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy narażeniu ustrojowym przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, przy czym brak toksyczności przy 19-krotnym narażeniu wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67x, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone. U psów przy około 23-krotnym narażeniu obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, bez zmian przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58x, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Wpływ na płodność i rozwój płodu był nieistotny klinicznie, mimo niewielkiego wzrostu zniekształceń żeber u szczurów przy narażeniu >29x oraz toksyczności matczynej u królików przy podobnym poziomie ekspozycji.
ataksja, badanie histologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne sytagliptyny, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, narażenie ustrojowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe płodu, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorabex 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu, substancji czynnej leku Lorabex, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Badania ostrej toksyczności po podaniu doustnym nie ujawniły istotnej wrażliwości u zwierząt laboratoryjnych. W badaniach przewlekłej toksyczności, prowadzonych na szczurach (80 tygodni) i psach (12 miesięcy), nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych, hematologicznych ani funkcjonalnych narządów, z wyjątkiem rozszerzenia przełyku u szczurów przy dawce 6 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności dały wyniki negatywne, a badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego lorazepamu. Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu oceniano na królikach, szczurach i myszach, nie stwierdzając efektów teratogennych ani zaburzeń reprodukcji, jednak odnotowano zaburzenia zachowania u potomstwa po długotrwałej ekspozycji prenatalnej na benzodiazepiny.
badanie histopatologiczne, benzodiazepina, biodostępność leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakokinetyka lorazepamu, faza eliminacji leku, okres półtrwania leku, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozszerzenie przełyku, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wchłanianie doustne, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Majamil PPH 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Majamil PPH, wykazały istotne działania teratogenne i wpływ na reprodukcję u zwierząt doświadczalnych. Diklofenak hamuje owulację u królików, powoduje rozszczep podniebienia u myszy oraz utrudnia zagnieżdżenie jaja i tworzenie łożyska u szczurów. W dawkach toksycznych u szczurów obserwowano dystocję, wydłużenie czasu trwania ciąży, zmniejszenie masy ciała i wzrostu płodu oraz obniżoną przeżywalność płodów. Mechanizm działania diklofenaku opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do przetrwania przewodu tętniczego Botalla u płodów, co jest istotnym czynnikiem ryzyka w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży.
diklofenak sodowy, dystocja, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, hamowanie syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przetrwały przewód tętniczy Botalla, przeżywalność płodu, rozszczep podniebienia, toksyczność reprodukcyjna, tworzenie łożyska, zagnieżdżenie jaja - Leksykon substancji czynnych
Eplerenon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Eplerenon, antagonista aldosteronu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla podstawowych funkcji fizjologicznych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania długoterminowe nie wykazały potencjału rakotwórczego. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna nie wskazała na negatywny wpływ na rozrodczość, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy, co sugeruje bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano zanik gruczołu krokowego u szczurów i psów przy ekspozycji nieznacznie przekraczającej kliniczne poziomy, jednak zmiany te nie wiązały się z upośledzeniem funkcji gruczołu. Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań. Całościowa ocena danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa eplerenonu, bez poważnych zagrożeń wykluczających jego zastosowanie w terapii chorób sercowo-naczyniowych u ludzi, przy zachowaniu zalecanych dawek terapeutycznych.
antagonista aldosteronu, badania przedkliniczne, choroby sercowo-naczyniowe, dawka terapeutyczna, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genetyczna, nowotwór, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenia genetyczne, uszkodzenie DNA, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxydolor 80 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa chlorowodorku oksykodonu, substancji czynnej preparatu Oxydolor, dostarcza ograniczonych, lecz istotnych informacji dotyczących jego wpływu na organizm. Badania teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały brak działania teratogennego przy dawkach 1,5 do 2,5 razy wyższych niż terapeutyczna dawka u ludzi (160 mg/dobę w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Niemniej jednak, istnieje istotny deficyt danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność u obu płci, oraz brak informacji o potencjalnych działaniach pourodzeniowych po ekspozycji w okresie ciąży.
chlorowodorek oksykodonu, dawka terapeutyczna, działanie pourodzeniowe, działanie rakotwórcze, ekspozycja na oksykodon, model zwierzęcy, Oxydolor, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, substancja czynna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 13 mcg
Przedkliniczne badania toksyczności lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej w Tirosint Sol, wykazały niską toksyczność ostrą, co sugeruje, że pojedyncze wysokie dawki leku nie powodują poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na potencjalne uszkodzenia i adaptacje narządowe przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki lewotyroksyny. Brak jest jednak specyficznych danych dotyczących wpływu leku na funkcje rozrodcze, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży.
białkomocz, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał kancerogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie narządu, zmiany narządów wewnętrznych, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zyban 150 mg
Stosowanie bupropionu (Zyban) w okresie ciąży wiąże się z potencjalnym ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych u płodu, zwłaszcza wad sercowo-naczyniowych takich jak ubytek przegrody międzykomorowej oraz upośledzenie odpływu lewokomorowego, co potwierdzają niektóre badania epidemiologiczne dotyczące ekspozycji w pierwszym trymestrze. Mimo braku jednoznacznych wyników i negatywnych danych z badań na modelach zwierzęcych, produkt jest przeciwwskazany u kobiet ciężarnych. Zaleca się promowanie niefarmakologicznych metod rzucania palenia w tej grupie pacjentek, aby uniknąć potencjalnego ryzyka dla płodu. Brak jest danych dotyczących wpływu bupropionu na płodność u ludzi, co stanowi istotną lukę w wiedzy klinicznej.
bilans korzyści i ryzyka, bupropion, ekspozycja noworodka, karmienie piersią, leki w ciąży, metody niefarmakologiczne, odzwyczajanie od palenia, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przeciwwskazania w ciąży, przenikanie do mleka matki, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, upośledzenie odpływu lewokomorowego, wady sercowo-naczyniowe, wady wrodzone płodu, Zyban - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec Effect 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Allertec Effect 20 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano toksyczne efekty jedynie przy dawkach toksycznych, ponad 30-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi przy dawce terapeutycznej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Bilastyna nie wpływa negatywnie na płodność szczurów nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie zaburzając parametrów rozrodczych, takich jak współczynnik łączenia w pary, płodność czy zapłodnienie.
Allertec Effect, autoradiografia, badanie laktacji, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bilastyna, dawka terapeutyczna, dystrybucja leku, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, poziom bez obserwowanego działania niepożądanego, poziom ekspozycji, profil bezpieczeństwa, stężenie leku w mleku, stężenie w osoczu, strata poimplantacyjna zarodków, test farmakologiczny, toksyczność reprodukcyjna, właściwość farmakokinetyczna, współczynnik łączenia w pary - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiat Bzu czarnego –
Produkt leczniczy Kwiat bzu czarnego, zioła do zaparzania, 1g/g, zawierający Sambucus nigra L., flos, nie był poddany szczegółowym badaniom przedklinicznym dotyczącym bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, co oznacza, że nie przeprowadzono testów oceniających wpływ na płodność, rozwój zarodka i płodu, mutacje genowe, aberracje chromosomowe, uszkodzenia DNA ani ryzyko kancerogenezy. Pomimo tego, zgodnie z regulacjami, pełne badania przedkliniczne nie są wymagane dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych o ugruntowanym zastosowaniu w medycynie, jeśli bezpieczeństwo można potwierdzić na podstawie długotrwałego stosowania u ludzi.
- Leksykon substancji czynnych
Mirtazapina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące mirtazapiny, uzyskane w ramach standardowych badań farmakologicznych, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności reprodukcyjnej u szczurów i królików nie potwierdziły działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych, jednak przy ekspozycji ogólnoustrojowej dwukrotnie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi zaobserwowano wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy urodzeniowej młodych oraz obniżoną przeżywalność w pierwszych trzech dniach laktacji u szczurów. Kompleksowe testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genów, uszkodzenia chromosomów oraz DNA, nie wykazały działania genotoksycznego mirtazapiny.
działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, laktacja, mirtazapina, mutacja genu, nowotwór wątrobowokomórkowy, poronienie poimplantacyjne, rakotwórczość, specyficzność gatunkowa, strata poimplantacyjna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Conaret, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie farmakologii i toksykologii. Testy oceniające toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Ponadto, bisoprolol nie wykazywał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co eliminuje ryzyko mutagenności i kancerogenezy w warunkach klinicznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność oraz przebieg procesu rozrodczego, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kancerogenność, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil MENSIL 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Tadalafil MENSIL, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. Badania na szczurach i myszach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie wywołała istotnych efektów niepożądanych, a wartość AUC dla niezwiązanego tadalafilu u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów.
badanie farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nabłonek kanalików nasiennych, płodność, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność, toksyczność długoterminowa, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Eloprine Forte, wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), sięgając 1500 mg/kg mc./dobę. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości genotoksycznych substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcynogeneza, limfocyty krwi obwodowej, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lonamo 100 mg
Lek Lonamo zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych. W populacji kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, stosowanie tego leku wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania sytagliptyny w ciąży, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach. W związku z tym Lonamo nie powinno być stosowane w okresie ciąży, a pacjentki należy poinformować o konieczności unikania leku w przypadku potwierdzonej ciąży lub planowania ciąży. Ponadto, brak danych klinicznych potwierdzających przenikanie sytagliptyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wykazały przenikanie substancji czynnej do mleka, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie laktacji. W razie konieczności terapii, należy rozważyć przerwanie karmienia piersią lub zastosowanie alternatywnego leczenia.
badanie przedkliniczne, karmienie piersią, kontrola glikemii, Lonamo, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, planowanie ciąży, płodność, produkt leczniczy, przeciwwskazanie w laktacji, przenikanie leku do mleka, substancja czynna, sytagliptyna, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normatens 5 mg + 0,5 mg + 0,1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Normatens, zawierającego klopamid (5 mg), dihydroergokrystynę (0,5 mg) oraz rezerpinę (0,1 mg), wykazały potencjalne ryzyko teratogenne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły szkodliwy wpływ na rozwój płodu. Klopamid, główny składnik ilościowy, nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego nawet przy stężeniach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. Brak jest natomiast szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa dihydroergokrystyny jako pojedynczego składnika, co wymaga dalszych badań.
alkaloidy sporyszu, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak, guz pęcherzyka nasiennego, hodowla embrionalna, Normatens, nowotwór rdzenia nadnerczy, preparat złożony, przeciwwskazanie w ciąży, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Erdosteina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erdosteina wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych, co potwierdzają wysokie wartości LD50: >5000 mg/kg doustnie u myszy i szczurów oraz >3500 mg/kg dożylnie u myszy. W badaniach toksyczności podostrej nie stwierdzono patologii przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę doustnie u szczurów oraz do 100 mg/kg/dobę u psów, z wyjątkiem najwyższej dawki 400 mg/kg/dobę u psów, która wywołała niewielkie zmiany w wątrobie. Długoterminowe badania (26 tygodni) potwierdziły bezpieczeństwo erdosteiny przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów, bez toksycznych objawów i uszkodzeń narządów kluczowych, takich jak płuca, wątroba, serce czy nerki. Przy ekstremalnie wysokich dawkach obserwowano jedynie odwracalne objawy ze strony OUN, takie jak uspokojenie, hipotermia i odrętwienie. Tolerancja miejscowa była oceniona jako dobra.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, erdosteina, karcynogen, mutacja genowa, mutacja punktowa, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna aminokwasu, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rekombinacja mitotyczna, struktura cząsteczkowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axia Plus 3 mg + 0,02 mg
Badania przedkliniczne na zwierzętach laboratoryjnych dotyczące drospirenonu i etynyloestradiolu, składników Axia Plus, potwierdziły, że efekty farmakologiczne mieszczą się w znanym profilu bezpieczeństwa obu substancji. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano specyficzne działanie toksyczne na zarodki i płody, co wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania w ciąży. Szczególnie u szczurów, przy dawkach przekraczających terapeutyczne (0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu), stwierdzono wpływ na różnicowanie płciowe płodów, natomiast u małp taki efekt nie wystąpił, co podkreśla różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na te substancje.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, efekt farmakologiczny, etynyloestradiol i drospirenon, margines bezpieczeństwa, ocena ryzyka środowiskowego, odpady farmaceutyczne, profil bezpieczeństwa, różnica międzygatunkowa, różnicowanie płciowe płodu, środek antykoncepcyjny, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, zanieczyszczenie środowiska wodnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików podczas organogenezy, choć u królików stwierdzono embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla matki. U szczurów ekspozycja na toksyczne dawki lidokainy w późnej ciąży i laktacji skutkowała skróconym czasem przeżycia potomstwa. Badania genotoksyczności nie potwierdziły uszkodzeń DNA przez lidokainę, natomiast jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazał potencjał genotoksyczny in vitro. W zakresie rakotwórczości, bezpośrednie badania lidokainy nie były prowadzone, ale 2,6-ksylidyna indukowała nowotwory w nozdrzach, tkance podskórnej i wątrobie szczurów narażonych od życia płodowego do końca życia. Znaczenie tych wyników dla krótkotrwałego stosowania lidokainy u ludzi pozostaje niejasne i wymaga ostrożnej interpretacji.
6-dimetyloanilina, 6-ksylidyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka, laktacja, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, stosowanie krótkoterminowe, tkanka podskórna, toksyczność reprodukcyjna, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relenza 5 mg/dawkę
Przedkliniczne badania toksykologiczne zanamiwiru, substancji czynnej leku Relenza, wykazały brak istotnej toksyczności oraz negatywny wynik testów genotoksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego leku w terapii przeciwwirusowej. Długoterminowe badania na modelach szczurzych i mysich nie wykazały działania rakotwórczego. W modelach zwierzęcych ciąży, przy dożylnym podaniu dawki do 90 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono wad rozwojowych, embriotoksyczności ani toksyczności matczynej. Podskórne podanie wysokiej dawki 240 mg/kg mc./dobę u szczurów spowodowało wzrost częstości drobnych zmian szkieletowych i narządowych, jednak w granicach obserwowanych w populacji referencyjnej. Analiza farmakokinetyczna wykazała, że ekspozycja przy tej dawce jest około 1000-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce klinicznej wziewnej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
analiza farmakokinetyczna, AUC, badania toksykologiczne, dawka wziewna, działanie kancerogenne, embriotoksyczność, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia przeciwwirusowa, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zanamiwir, zdolności rozrodcze, zmiany szkieletowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PHINGROUM 100 mg
Produkt leczniczy PHINGROUM zawierający sytagliptynę wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ wysokich dawek sytagliptyny na reprodukcję oraz przenikanie substancji do mleka, co stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku w okresie ciąży i laktacji. W praktyce klinicznej PHINGROUM nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych ani karmiących piersią, a pacjentki należy poinformować o konieczności wyboru między terapią a kontynuacją karmienia. W przypadku niezamierzonej ekspozycji w ciąży, wskazane jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie ścisłego monitorowania matki i płodu.
alternatywna kontrola glikemii, badanie przedkliniczne, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, monitorowanie pacjenta, okres reprodukcyjny, PHINGROUM, płodność człowieka, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój płodu, sytagliptyna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroValsart 160 mg
Walsartan, substancja czynna produktu leczniczego AuroValsart, przeszedł standardowe badania niekliniczne, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego potwierdziły bezpieczeństwo leku. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach podawanie toksycznych dawek (600 mg/kg mc./dobę, około 18-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę) w końcowym okresie ciąży i laktacji powodowało zmniejszoną przeżywalność potomstwa, opóźnienia rozwojowe oraz mniejszy przyrost masy ciała. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu walsartanu w dawkach 200-600 mg/kg mc./dobę (6-18-krotnie wyższych niż u ludzi) zaobserwowano zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz hemodynamiczne w nerkach, w tym nieznaczny wzrost stężenia mocznika i rozrost kanalików nerkowych. Podobne, lecz bardziej nasilone zmiany nerkowe stwierdzono u małp szerokonosych, gdzie doszło do rozwoju nefropatii i wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, obserwowany u zwierząt, jest prawdopodobnie związany z farmakologicznym działaniem walsartanu i nie występuje przy dawkach terapeutycznych u ludzi.
antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy, czerwone krwinki, dawka terapeutyczna, dawka zalecana, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hematokryt, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, laktacja, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie rozwojowe, parametry hematologiczne, rozwój płodu, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, walsartan, zmiany hemodynamiczne, zmniejszona przeżywalność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 225 mg
Pregabalina, substancja czynna produktu Linefor, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, jednak występowały one przy dawkach przekraczających dawki stosowane klinicznie. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie wyższej niż u ludzi po maksymalnej dawce 600 mg/dobę. Badania reprodukcyjne wykazały brak teratogenności u myszy, szczurów i królików oraz toksyczność płodową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Wpływ na płodność i narządy rozrodcze u szczurów był przemijający i obserwowany przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, co wskazuje na minimalne znaczenie kliniczne. Pregabalina nie wykazuje genotoksyczności w testach in vitro i in vivo, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
ataksja, bruksizm, cykl rozrodczy, działania niepożądane, farmakologiczne badania bezpieczeństwa, in vitro, in vivo, karcynogenność, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, narządy rozrodcze męskie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna, toksyczność reprodukcyjna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zinnat 500 mg
Przedkliniczne badania cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej leku Zinnat, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy czy ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie cefuroksymu w badaniach na zwierzętach nie spowodowało toksyczności, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro i aberracje chromosomowe in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego, eliminując ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy drugiej generacji, badania hematologiczne, badania histopatologiczne, badanie karcinogenności, badanie laboratoryjne moczu, cefuroksym aksetyl, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał rakotwórczy, test genotoksyczności, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zakażenie bakteryjne, Zinnat - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloabak 1 mg/ml
Diklofenak sodowy w stężeniu 1 mg/ml, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (Dicloabak), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Toksyczność ogólnoustrojowa, głównie owrzodzenia przewodu pokarmowego, pojawiała się przy dawkach doustnych ≥0,5-2,0 mg/kg mc., co stanowi 300-1200-krotność dawki miejscowej do oka. W badaniach reprodukcyjnych toksyczne efekty (embriotoksyczność, toksyczność płodu, przedłużenie ciąży, dystocja, śmierć i zahamowanie wzrostu płodu) obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane miejscowo. Brak działania genotoksycznego i kancerogennego dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo diklofenaku w tej formie podania.
Dicloabak, diklofenak sodowy, dystocja, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, krople do oczu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, podanie oczne, przedłużenie ciąży, śmierć płodu, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asmag 20 mg
Produkt leczniczy Asmag, zawierający 20 mg jonów magnezu w postaci 300 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego, nie posiada specyficznych danych przedklinicznych, jednak szeroka literatura dotycząca chelatowych połączeń magnezu wskazuje na ich niską toksyczność. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały brak działań niepożądanych przy dawkach do 0,1 g magnezu/kg masy ciała, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (do 6 miesięcy), co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne. Ponadto, testy mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego przy dawkach 10-100 razy wyższych niż terapeutyczne, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania tych związków.
badanie toksykologiczne, chelatowe połączenia magnezu, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, jony magnezu, magnez wodoroasparaginian czterowodny, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, preparaty magnezu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Everolimus Synthon 5 mg
Ewerolimus, dostępny w tabletkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety leczone ewerolimusem muszą stosować wysoce skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 8 tygodni po jej zakończeniu, obejmującą metody hormonalne (bez estrogenów), mechaniczne (wkładki wewnątrzmaciczne, prezerwatywy) oraz chirurgiczne (histerektomia, sterylizacja). U mężczyzn nie stwierdzono przeciwwskazań do poczęcia dziecka podczas leczenia. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania ewerolimusu w ciąży są niewystarczające, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność na zarodek i płód, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku u kobiet ciężarnych i tych nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Ponadto, ze względu na przenikanie ewerolimusu do mleka u samic szczurów, karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii i przez 2 tygodnie po ostatniej dawce.
antykoncepcja, antykoncepcja hormonalna bez estrogenów, antykoncepcja progesteronowa, ewerolimus, histerektomia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, medycyna rozrodu, podwiązanie jajowodów, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, upośledzenie płodności, wiek rozrodczy, wkładka wewnątrzmaciczna, wtórny brak miesiączki, zaburzenia hormonalne, zaburzenia menstruacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil kaszel 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Envil kaszel, wykazały bardzo niski wskaźnik toksyczności po doustnym podaniu. W badaniach na myszach (150 mg/kg), szczurach (50 mg/kg), królikach (40 mg/kg) oraz psach (50 mg/kg) nie zaobserwowano objawów niepożądanych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Ambroksol nie wykazuje działania toksycznego na konkretne narządy, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto, badania nad wpływem na rozrodczość i rozwój płodu nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także braku wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 500 mg/kg.
ambroksol chlorowodorek, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Envil kaszel, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, substancja czynna leku, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Płucnica islandzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Płucnica islandzka (Cetraria islandica) jest aktywnym składnikiem wyciągu gęstego w produkcie leczniczym Herbion na kaszel, gdzie 1 ml syropu zawiera 6 mg wyciągu, odpowiadającego 96–108 mg surowca roślinnego. Wyciąg charakteryzuje się współczynnikiem DER 16-18:1, a ekstrakcja odbywa się przy użyciu wody oczyszczonej. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone, jednak testy in vitro z kwasem protolichesterynowym, jednym z aktywnych składników, nie wykazały cytotoksyczności na hodowlach komórek piersi, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście toksyczności komórkowej.
badania in vitro, cytotoksyczność, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, karcynogenność, kwas protolichesterynowy, medycyna tradycyjna, ocena toksykologiczna, płucnica islandzka, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, testy in vitro, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, współczynnik DER, wyciąg gęsty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axia 0,02 mg + 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Axia, zawierającego 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu, wykazały, że oba składniki aktywne wykazują działania zgodne z ich znanym profilem farmakologicznym, bez ujawnienia nieoczekiwanych efektów. Szczegółowe analizy toksyczności reprodukcyjnej wskazały na potencjalne działanie toksyczne wobec zarodków i płodów zwierzęcych, jednak efekty te są specyficzne gatunkowo i występują przy dawkach wielokrotnie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi. W badaniach na szczurach zaobserwowano wpływ na różnicowanie płciowe płodów, jednak tylko przy bardzo wysokich dawkach, co ogranicza znaczenie kliniczne tych obserwacji.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, działanie farmakologiczne, etynyloestradiol, margines bezpieczeństwa, mechanizm działania, preparat hormonalny złożony, profil bezpieczeństwa, profil farmakologiczny, różnicowanie płciowe, specyficzność gatunkowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calperos 500 200 mg Ca2+
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania węglanu wapnia, głównego składnika leku Calperos (Calperos 500 zawiera 200 mg jonów wapnia w postaci 500 mg węglanu wapnia, a Calperos 1000 – 400 mg jonów wapnia w postaci 1000 mg węglanu wapnia), nie wskazują na szczególne ryzyko toksykologiczne przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Analiza literaturowa oraz długoletnie doświadczenie kliniczne potwierdzają brak dowodów na genotoksyczność, kancerogenność oraz negatywny wpływ na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy. Węglan wapnia wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, co potwierdzają badania przedkliniczne i dane literaturowe.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dane literaturowe, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, jon wapnia, kancerogenność, ocena bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, ryzyko toksykologiczne, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, węglan wapnia, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebilet 5 mg
Przedkliniczne badania nebiwololu obejmowały ocenę genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia DNA u ludzi. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły karcynogenności leku w dawkach terapeutycznych, a toksyczność reprodukcyjna była obserwowana jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych efektów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin Forte 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej Groprinosin Forte, wykazały bardzo niski poziom toksyczności przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania obejmowały analizę toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) oraz ocenę potencjału karcynogennego i mutagennego, które nie wykazały żadnych negatywnych efektów. Testy mutagenności przeprowadzono zarówno in vitro, jak i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdzając brak właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, granulat do sporządzania roztworu doustnego, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Dane niekliniczne dotyczące lidokainy chlorowodorku wskazują, że ostra toksyczność leku manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), w tym drgawkami, które mogą prowadzić do śmierci. U ludzi toksyczne stężenia lidokainy wynoszą 5–10 mcg/l, przy których obserwuje się objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i OUN. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego samej lidokainy, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje potencjał mutagenny w wysokich, toksycznych dawkach in vitro. W badaniach na szczurach wykazano również rakotwórczy potencjał 2,6-ksylidyny, objawiający się powstawaniem guzów jamy nosowej, co jednak nie przekłada się na ryzyko u ludzi przy krótkotrwałym stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspimag 150 mg + 21 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Aspimag, zawierającego 150 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 21 mg magnezu tlenku, opierają się głównie na szerokiej dokumentacji dotyczącej kwasu acetylosalicylowego jako składnika aktywnego. Standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych, w tym nie stwierdzono nieoczekiwanych efektów toksycznych po podaniu wielokrotnym. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły mutagennego ani rakotwórczego potencjału kwasu acetylosalicylowego, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w terapii.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, kwas acetylosalicylowy, mutacja genetyczna, rejestracja produktu leczniczego, tlenek magnezu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zahron 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu leczniczego Zahron 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA i wykazuje bezwzględne przeciwwskazania do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Ze względu na kluczową rolę cholesterolu w rozwoju płodu, stosowanie rozuwastatyny w ciąży jest zakazane, a leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku zajścia w ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii, a lekarz ma obowiązek poinformować je o ryzyku i konieczności przerwania leczenia w razie ciąży. Przeciwwskazanie dotyczy również okresu karmienia piersią, gdyż rozuwastatyna przenika do mleka u zwierząt, a brak danych klinicznych nie wyklucza ryzyka dla niemowląt.
antykoncepcja, cholesterol, ciąża, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karmienie piersią, laktacja, leczenie hiperlipidemii, przemiana cholesterolu, przenikanie do mleka, rozuwastatyna, rozwój płodu, statyna, synteza cholesterolu, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, Zahron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Echinapur 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu z ziela jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea), będącego składnikiem aktywnym produktu leczniczego Echinapur (zawierającego 100 mg wyciągu gęstego), wykazały brak toksyczności ostrej po jednorazowym podaniu oraz brak działań toksycznych po wielokrotnym stosowaniu. Dodatkowo, badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału uszkadzającego materiał genetyczny, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście mutagenności. Te wyniki wspierają bezpieczeństwo stosowania produktu w krótkim i długim okresie, jednakże należy pamiętać, że badania te nie obejmowały oceny kancerogenności ani wpływu na układ rozrodczy.
badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, dawka wielokrotna, działanie toksyczne, echinacea purpurea, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, jeżówka purpurowa, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, uszkodzenie materiału genetycznego, wyciąg z jeżówki purpurowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny krztuśca oraz inaktywowane wirusy polio, nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Producent nie dostarczył badań przedklinicznych na modelach zwierzęcych oceniających potencjalny toksyczny wpływ na reprodukcję, rozwój płodu czy przebieg ciąży. W związku z tym, szczepionka nie jest zalecana w okresie ciąży ani laktacji, a decyzja o ewentualnym szczepieniu powinna być podejmowana po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji klinicznej pacjentki.
antygen krztuśca, bezpieczeństwo szczepionki, charakterystyka produktu leczniczego, inaktywowany wirus polio, kalendarz szczepień ochronnych, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, przebieg ciąży, rozwój płodu, szczepionka Infanrix-IPV, toksoid błoniczy i tężcowy, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Celbic 200 mg
Celekoksyb, selektywny inhibitor COX-2 z grupy NLPZ, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na reprodukcję. Badania na zwierzętach wykazały powstawanie wad rozwojowych płodów, a mechanizm działania leku – hamowanie syntezy prostaglandyn – może negatywnie wpływać na przebieg ciąży. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie celekoksybu w III trymestrze, gdyż może powodować atonię macicy oraz przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u płodu, prowadzące do nadciśnienia płucnego i innych powikłań sercowo-naczyniowych. Ponadto, w II i III trymestrze lek może wywoływać dysfunkcję nerek płodu, skutkującą oligohydramnionem, co może pojawić się już wkrótce po rozpoczęciu terapii, choć efekty te są zwykle odwracalne po odstawieniu leku.
atonia macicy, CELBIC, celekoksyb, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor COX-2, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owulacja, pęcherzyk Graffa, przenikanie do mleka, samoistne poronienie, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek płodu, zamknięcie przewodu tętniczego, zmniejszenie płynu owodniowego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców palmy sabal – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z owoców palmy sabal (Serenoa repens), stosowanego w dawce 320 mg w preparacie Prostamol Uno, wykazały brak toksyczności ostrej oraz przewlekłej w modelach zwierzęcych. Nie zaobserwowano objawów zatrucia po jednorazowym ani długotrwałym podaniu substancji. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA ani właściwości rakotwórczych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Ocena wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazała niekorzystnych efektów, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, łagodny rozrost gruczołu krokowego, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, przewlekłe zatrucie, rozrost gruczołu krokowego, Sabal serrulata, Serenoa repens, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, właściwości karcynogenne, wpływ toksyczny, wyciąg z owoców palmy sabal, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Orion 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwetiapiny, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku i ryzyka nowotworowego. U zwierząt laboratoryjnych, przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej u ludzi, zaobserwowano zmiany narządowe i fizjologiczne, w tym zmiany pigmentacji tarczycy u szczurów oraz hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) u małp Cynomolgus. Dodatkowo u tych małp stwierdzono istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, co może wskazywać na potencjalny wpływ na układ krwiotwórczy przy długotrwałym stosowaniu.
badania przedkliniczne, ciąża urojona, czerwone i białe krwinki, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych, in vitro, in vivo, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, prolaktyna, przykurcz kończyn, stężenie hemoglobiny, terapia kwetiapiną, toksyczność reprodukcyjna, trójjodotyronina, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki