toksyczność po wielokrotnym podaniu
Toksyczność po wielokrotnym podaniu to zjawisko kumulowania się niekorzystnego wpływu substancji leczniczej lub toksycznej przy powtarzanej ekspozycji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, która występuje po jednorazowym podaniu, toksyczność przewlekła rozwija się stopniowo, gdy organizm nie jest w stanie całkowicie metabolizować lub wydalać substancji przed kolejną dawką.
W badaniach klinicznych toksyczność po wielokrotnym podaniu jest kluczowym parametrem oceny bezpieczeństwa leku. Testy przewlekłej toksyczności trwają zwykle od kilku tygodni do kilku miesięcy i pozwalają określić długoterminowe skutki stosowania substancji, w tym wpływ na narządy wewnętrzne, metabolizm oraz potencjalne działania mutagenne czy kancerogenne.
Mechanizmy odpowiedzialne za rozwój toksyczności przewlekłej obejmują bioakumulację substancji w tkankach (szczególnie w tkance tłuszczowej, wątrobie i nerkach), adaptację enzymatyczną (prowadzącą do zmiany metabolizmu substancji), uszkodzenia narządów wydalniczych oraz kumulatywne uszkodzenia DNA. Objawy kliniczne mogą być niespecyficzne i trudne do powiązania z przyjmowaną substancją.
W praktyce klinicznej zjawisko to jest istotne przy przewlekłej farmakoterapii, gdzie efekty toksyczne mogą ujawnić się dopiero po dłuższym czasie stosowania leku. Wymaga to systematycznego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym lub stosowanych w terapii chorób przewlekłych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adepend 50 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku naltreksonu wykazały ogólnie korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, jednak zidentyfikowano istotne działanie hepatotoksyczne zależne od dawki. U pacjentów stosujących dawki terapeutyczne lub wyższe obserwowano odwracalne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii. Badania toksykologiczne nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku naltreksonu w standardowych dawkach klinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek naltreksonu, ciąża rzekoma, dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, enzym wątrobowy, funkcja rozrodcza, funkcja wątroby, genotoksyczność, organogeneza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dotarem 0,5 mmol/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Dotarem (kwas gadoterowy w postaci soli megluminowej) obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego w testowanych dawkach. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych narządów docelowych ani patologicznych zmian, co wskazuje na brak kumulacyjnego działania toksycznego. Ponadto, badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagennego potencjału kwasu gadoterowego, potwierdzając bezpieczeństwo pod względem ryzyka uszkodzenia DNA.
badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, diagnostyka obrazowa, DOTAREM, kwas gadoterowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, sól megluminowa, środek kontrastowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic 500 mg
Przedkliniczne badania metforminy chlorowodorku, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne i toksykologiczne, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena wpływu leku na kluczowe układy, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, potwierdziła brak negatywnych efektów. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, zarówno w krótkim, jak i długim okresie, nie wskazały na ryzyko przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co eliminuje obawy o uszkodzenia materiału genetycznego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, metformina chlorowodorek, ocena przedkliniczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, stosowanie kliniczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marimigran 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Marimigran, zawierającego ziele maruny (Tanacetum parthenium), wykazały brak działania mutagennego w trzech niezależnych testach Amesa, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego substancji czynnej. W badaniu toksyczności rozwojowej u ciężarnych szczurów stwierdzono toksyczność wobec matek i płodów przy dawkach około 58,7-krotnie przekraczających zalecaną dawkę terapeutyczną dla ludzi, co sugeruje ograniczone ryzyko przy standardowej ekspozycji klinicznej. Jednakże brak jest kompleksowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność, rozwój zarodka i przebieg ciąży, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, praktyka medyczna, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test Amesa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele maruny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loratan 5 mg/5 ml
Przedkliniczne badania loratadyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych zagrożeń, a badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, Cmax, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, lek antyhistaminowy, loratadyna, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, reprodukcja, stężenie w osoczu, toksyczność po wielokrotnym podaniu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BisoHEXAL 10 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej produktu BisoHEXAL 10, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Kompleksowe analizy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły toksyczności narządowej ani innych poważnych efektów niepożądanych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły potencjał mutagenny i uszkodzenia chromosomów, a długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie genotoksyczności, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, mutacja genetyczna, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketonal 25 mg/g (2,5%)
Ocena bezpieczeństwa stosowania preparatu Ketonal, żel zawierający ketoprofen w stężeniu 25 mg/g (2,5%), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a analiza potencjalnych działań niepożądanych związanych z długotrwałym stosowaniem preparatu potwierdziła jego bezpieczeństwo. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego ketoprofenu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, ketoprofen, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, rakotwórczość, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach miejscowej i ogólnoustrojowej tolerancji na modelach zwierzęcych (psy, małpy, króliki) nie stwierdzono działań niepożądanych. Doustna toksyczność klotrymazolu wykazała LD50 w zakresie od 95 do >2000 mg/kg masy ciała w zależności od gatunku, z wątrobą jako głównym narządem docelowym toksyczności przy dawkach ≥50 mg/kg (szczury, 78 tygodni) i ≥100 mg/kg (psy, 13 tygodni), manifestującą się wzrostem aminotransferaz, wakuolizacją i depozytem tłuszczu. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego.
aminotransferaza wątrobowa, badanie farmakologiczne, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, klotrymazol, postać farmaceutyczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rozwój płodu, środek przeciwgrzybiczny, stłuszczenie wątroby, tabletka dopochwowa, test mutagenności, test skórny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tolerancja miejscowa, tolerancja ogólnoustrojowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie systemowe, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceftazidime Kabi 2000 mg
Przedkliniczne badania ceftazydymu, obejmujące ocenę farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawki terapeutycznej 2000 mg. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie wykazały specyficznych narządów docelowych ani patologii, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego działania ceftazydymu. Ponadto, analiza wpływu na reprodukcję nie wykazała negatywnych efektów na płodność, rozwój embrionalno-płodowy oraz rozwój prenatalny i postnatalny.
aberracja chromosomowa, antybiotyk, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, ceftazydym, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt toksyczny, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piracetam Polpharma 1200 mg
Piracetam wykazuje niski potencjał toksyczności, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Jednorazowe podanie dawki do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych efektów toksycznych, co znacznie przekracza standardowe dawki terapeutyczne u ludzi. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (do 4,8 g/kg/dobę u myszy i 2,4 g/kg/dobę u szczurów) nie powodowało uszkodzeń narządów wewnętrznych. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie wykazało działań toksycznych, co ma istotne znaczenie kliniczne dla terapii szpitalnej.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, indukcja procesów nowotworowych, piracetam dożylny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał toksyczności, profil bezpieczeństwa, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność piracetamu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na narządy, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie narządów wewnętrznych, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DiosMax 1000 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania zmikronizowanej diosminy, substancji czynnej preparatu DiosMax w dawce 1000 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania kluczowych układów organizmu. Badania farmakologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej ani kumulacyjnego działania toksycznego, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego diosminy, co wskazuje na brak ryzyka indukcji mutacji genowych i chromosomowych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, diosmina, diosmina zmikronizowana, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój behawioralny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, ryzyko onkogenne, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Allerduo (137 µg flutykazonu propionianu + 50 µg azelastyny chlorowodorku na dawkę, aerozol do nosa) wykazały, że profil bezpieczeństwa obu składników jest zgodny z ich znanymi mechanizmami działania. Flutykazon propionian, typowy glikokortykosteroid, wykazywał działania farmakologiczne związane z nadmierną aktywnością, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego flutykazonu w badaniach in vitro i in vivo, a także nie zaobserwowano zwiększonej częstości nowotworów w dwuletnich badaniach inhalacyjnych u myszy i szczurów. W badaniach rozwojowych odnotowano potencjał teratogenny glikokortykosteroidów, jednak przy donosowym podaniu dawkach terapeutycznych ryzyko jest ograniczone.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek azelastyny, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, potencjał genotoksyczny, propionian flutykazonu, rozszczep podniebienia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Dekstran – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dekstran, polisacharyd o zróżnicowanej masie cząsteczkowej, wykorzystywany jest w medycynie zarówno jako środek zwiększający objętość osocza (dekstran 40 000), jak i składnik preparatów nawilżających (dekstran 70). Preparat 10% Dekstran 40 000 Fresenius, zawierający dekstran o średniej masie cząsteczkowej około 40 000, stosowany w stężeniu 100 mg/ml w formie roztworu do infuzji, nie wykazał toksyczności w badaniach przedklinicznych. Dekstran 70, obecny w kroplach do oczu Tears Naturale II w stężeniu 1 mg/ml wraz z hypromelozą (3 mg/ml), przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych, potwierdzających jego bezpieczeństwo stosowania miejscowego, w tym ocenę toksyczności, działania genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu.
badanie przedkliniczne, chlorek polidronium, dekstran, dekstran 40000, dekstran 70, działanie alergiczne, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, hypromeloza, krople do oczu, model zwierzęcy, polisacharyd, potencjał alergizujący, preparat medyczny, preparat nawilżający, preparat okulistyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja uczuleniowa, roztwór do infuzji, świnka morska, Tears Naturale II, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tolerancja oka, wpływ na rozmnażanie, zwiększanie objętości osocza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivares 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa iwabradyny obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. W badaniach farmakologicznych potwierdzono selektywne działanie iwabradyny na kanały jonowe If odpowiedzialne za automatyzm zatokowy, bez istotnego wpływu na inne układy w dawkach terapeutycznych. Roczne badanie toksyczności na psach z dawkami 2, 7 i 24 mg/kg/dobę wykazało przemijające zmiany w siatkówce oka, związane z farmakodynamicznym wpływem na prądy Ih, bez trwałego uszkodzenia. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego, klastogennego ani kancerogennego działania iwabradyny.
działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, iwabradyna, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prąd If, prąd Ih, rozwój płodu, ryzyko ekotoksykologiczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wady serca płodu, wpływ na rozrodczość, wrodzony brak palców, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib MSN 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i małp, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce (degranulacja, martwica), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układzie rozrodczym żeńskim (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. W badaniach genotoksyczności sunitynib nie wykazywał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak in vitro obserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach. Badania rakotwórczości na myszach transgenicznych rasH2 i szczurach wykazały występowanie nowotworów przewodu pokarmowego i nadnerczy przy ekspozycji ≥ 0,9 do 7,8 razy wyższej niż AUC u pacjentów otrzymujących zalecaną dawkę dobową (RDD).
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków jajnikowych, badanie prenatalne i postnatalne, badanie rakotwórczości, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, laktacja, nadnercze, poliplodia, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, przysadka, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, sunitynib, szpik kostny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ limfatyczny i krwiotwórczy, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zewnątrzwydzielnicza część trzustki, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valarox 160 mg + 10 mg
Valarox, zawierający walsartan i rozuwastatynę, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa bez istotnego ryzyka genotoksycznego czy rakotwórczego. Walsartan w dawkach toksycznych dla matki (600 mg/kg mc./dobę, około 18-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę) indukował u szczurów zaburzenia rozwojowe potomstwa, w tym zmniejszenie przeżywalności, opóźnienie rozwoju i zmniejszenie przyrostu masy ciała. Wysokie dawki (200-600 mg/kg mc./dobę) powodowały u szczurów i małp nefropatię, zmiany hematologiczne oraz hemodynamiczne w nerkach, z nasileniem u małp. Szczególnie niepokojące są trwałe, nieodwracalne uszkodzenia nerek u młodych szczurów przy dawce 1 mg/kg mc./dobę (10-35% maksymalnej dawki dla dzieci 4 mg/kg mc./dobę), co może mieć implikacje kliniczne dla niemowląt poniżej 1 roku życia, biorąc pod uwagę okres dojrzewania nerek u ludzi.
antagonista receptora angiotensyny, dojrzewanie nerek, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał potasowy hERG, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, rozrost kanalików nerkowych, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność po wielokrotnym dawkowaniu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, uszkodzenie nerek, wydłużenie odstępu QT, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Grenalvon 0,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności anagrelidu wykazały istotne zmiany kardiotoksyczne u psów przy dawkach ≥1 mg/kg/dobę, w tym krwotoki podwsierdziowe i ogniskową martwicę mięśnia sercowego, z większą podatnością u samców. NOEL dla toksyczności wielokrotnej ustalono na 0,3 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji AUC na anagrelid i metabolity BCH24426 oraz RL603 odpowiednio 0,1×, 0,1× i 1,6× wyższej niż u ludzi przy dawce terapeutycznej 2 mg/dobę. W zakresie wpływu na reprodukcję, anagrelid nie wpływał na płodność samców szczurów nawet przy dawkach do 240 mg/kg/dobę, natomiast u samic dawka 30 mg/kg/dobę powodowała wzrost poronień i spadek liczby żywych zarodków, z NOEL na poziomie 10 mg/kg/dobę (ekspozycja AUC 143×, 12× i 11× wyższa niż u ludzi). Embriotoksyczność objawiała się zwiększoną resorpcją zarodków i wydłużeniem ciąży przy dawkach ≥10 mg/kg/dobę, a NOEL dla tych efektów wynosił 3 mg/kg/dobę (ekspozycja AUC 14×, 2× i 2× wyższa). Przy dawkach ≥60 mg/kg/dobę obserwowano wydłużenie porodu i wzrost śmiertelności płodów, z NOEL na poziomie 30 mg/kg/dobę (ekspozycja AUC 425×, 31× i 13×). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów ujawniły zwiększoną częstość guzów chromochłonnych nadnerczy u samców przy dawkach ≥3 mg/kg/dobę (ekspozycja AUC 37×) oraz gruczolakoraków macicy u samic przy dawkach ≥30 mg/kg/dobę (ekspozycja AUC 572×), co może być związane z farmakologicznym działaniem leku i indukcją enzymów CYP1. Podsumowując, profil bezpieczeństwa anagrelidu wskazuje na istotne ryzyko kardiotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjalnych działań nowotworowych przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną 2 mg/dobę u ludzi.
anagrelid, AUC, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, enzymy CYP1, genotoksyczność, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, implantacja zarodka, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, NOEL, obumarcie płodu, poronienie przed implantacją, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodka, śmiertelność płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu 3 mg + 1 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Septolete ultra (3 mg chlorowodorku benzydaminy + 1 mg chlorku cetylopirydyniowego) wykazała brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnie z zalecanymi dawkami terapeutycznymi. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na funkcje życiowe organizmów doświadczalnych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie wykazała klinicznie istotnych objawów toksyczności. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego substancji czynnych, co wskazuje na brak wpływu na materiał genetyczny komórek.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania karcynogenności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodka i płodu, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Priligy 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dapoksetyny, substancji czynnej leku Priligy, obejmowały szeroką ocenę farmakologiczną i toksykologiczną na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki, psy, małpy) przy zastosowaniu najwyższych tolerowanych dawek, które przekraczały 100-krotnie dawki stosowane u ludzi. Pomimo różnic farmakokinetycznych, takich jak szybsza biokonwersja u zwierząt, wskaźniki ekspozycji (Cmax oraz AUC0-24h) były porównywalne z wartościami u ludzi. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych zagrożeń bezpieczeństwa, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne zalecane dawki u ludzi (MRHD 60 mg). Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozrodczość ani morfologię organów rozrodczych u szczurów, a także nie stwierdzono embriotoksyczności czy fetotoksyczności u szczurów i królików.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimefort 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nimesulidu obejmowały standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Jednakże wielokrotne podawanie leku ujawniło toksyczność wobec nerek, wątroby oraz przewodu pokarmowego, co ma istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją tych narządów. Szczególną uwagę zwraca działanie embriotoksyczne i teratogenne u królików, gdzie dawki niepowodujące toksyczności u samic wywoływały zaburzenia rozwojowe układu kostnego oraz poszerzenie układu komorowego mózgu u płodów.
badanie farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane leku, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, narząd miąższowy, nerka, nimesulid, poszerzenie układu komorowego mózgu, przewód pokarmowy, śmiertelność potomstwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, upośledzenie funkcji nerek, upośledzenie funkcji wątroby, wątroba, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asolfena 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bursztynianu solifenacyny obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny, a także potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. Wyniki nie wskazały na szczególne ryzyko dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Jednak w badaniach na myszach wykazano, że podawanie solifenacyny samicom w okresie laktacji powodowało istotne klinicznie, zależne od dawki obniżenie przeżywalności potomstwa, masy ciała młodych oraz spowolnienie rozwoju fizycznego. Dodatkowo, bezpośrednie podawanie leku młodym myszom od 10. i 21. dnia po urodzeniu skutkowało zwiększoną śmiertelnością, mimo braku wcześniejszych objawów klinicznych, co wskazuje na podwyższoną wrażliwość organizmów niedojrzałych na solifenacynę.
analiza farmakokinetyczna, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bursztynian solifenacyny, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, ekspozycja na lek, ekspozycja systemowa, karmienie piersią, masa ciała, potencjał genotoksyczny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik przeżywalności, zależność od dawki, zwiększona śmiertelność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dironorm 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Dironorm, zawierający lizynopryl i amlodypinę, nie był oceniany w badaniach nieklinicznych jako połączenie, jednak dostępne dane dotyczące obu substancji czynnych osobno wskazują na istotne aspekty bezpieczeństwa. Lizynopryl, jako inhibitor ACE, nie wykazuje toksyczności ani genotoksyczności w tradycyjnych badaniach, jednak wykazuje teratogenne działanie na późne fazy rozwoju płodu, powodując obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizmy tych zaburzeń obejmują wpływ na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu, niedokrwienie spowodowane niedociśnieniem u matki oraz zmniejszenie przepływu krwi i zaopatrzenia płodu w tlen i składniki odżywcze.
bezylan, dojrzała spermatyda, dysfagia, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, lizynopryl i amlodypina, mutagenność, niedociśnienie tętnicze, potencjał rakotwórczy, przewód tętniczy, testosteron, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ulipristal Aristo 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu uliprystalu obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, wpływ na reprodukcję oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych, choć obserwowane efekty toksyczne wiązały się z mechanizmem działania jako modulatora receptorów progesteronowego i glikokortykoidowego. Działanie antyprogesteronowe pojawiało się przy dawkach zbliżonych do stosowanych klinicznie. W badaniach reprodukcyjnych stwierdzono działanie embrioletalne u szczurów i królików przy dawkach powyżej 1 mg/kg mc., a u małp przy dawkach powtarzanych, jednak bez precyzyjnego określenia wartości progowej. Przy niższych dawkach, które pozwalały na utrzymanie ciąży u zwierząt, nie zaobserwowano teratogenności.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, mechanizm działania leku, modulator receptorów progesteronowych, octan uliprystalu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, receptor glikokortykoidowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desmoxan 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cytyzynikliny, substancji czynnej leku Desmoxan (dawka 1,5 mg), obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, świnki morskie). Wyniki wskazują na szeroki indeks terapeutyczny, co świadczy o znacznym marginesie bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a toksyczną. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnej toksyczności w odniesieniu do hemopoezy, błony śluzowej żołądka, nerek, wątroby oraz innych narządów wewnętrznych. Ponadto, testy na izolowanych komórkach wątroby i nerek potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu z nikotyną, z wyjątkiem silniejszego działania w teście peroksydacji lipidów, co może wynikać z ograniczonej biotransformacji cytyzynikliny w hepatocytach. Badania kardiologiczne na świnkach morskich nie wykazały zaburzeń pracy serca, potwierdzając bezpieczeństwo kardiologiczne leku.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, błona śluzowa żołądka, cytyzyniklina, Desmoxan, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hemopoeza, hepatocyt, indeks terapeutyczny, narząd wewnętrzny, nerka, peroksydacja lipidów, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wątroba, wpływ na rozród, zarodek kurczęcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OeparolMed Biotyna 10 mg
Biotyna, będąca składnikiem aktywnym produktu leczniczego OeparolMed Biotyna (10 mg, tabletki), została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani zaburzeń parametrów biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak mutagennego, genotoksycznego oraz onkogennego potencjału biotyny w modelach in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, biotyna, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, mutacja genowa, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój płodu, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu w postaci pianki 50 mg/g (Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn) wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego oraz rakotwórczego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne i toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz ryzyko dla płodu, jednak przy dawkach od 19 do 570-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na niskie prawdopodobieństwo toksycznego wpływu na płód ludzki. W badaniach płodności podawanie minoksydylu w dawkach ≥3 mg/kg m.c./dobę (≥8-krotność ekspozycji u ludzi) doustnie oraz >9 mg/kg m.c. (≥25-krotność ekspozycji u ludzi) podskórnie skutkowało zmniejszeniem liczby zapłodnień, implantacji zarodków i żywych urodzeń.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenne, bezpieczeństwo farmakologiczne, butylohydroksytoluen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, etanol bezwodny, implantacja zarodka, minoksydyl, piana na skórę, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, substancja pomocnicza, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aidee 0,03 mg + 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu zawierającego dienogest w dawce 2 mg oraz etynyloestradiol w dawce 0,03 mg wykazały typowy profil farmakologiczny charakterystyczny dla hormonów steroidowych, bez wykrycia nietypowych efektów czy toksyczności wykraczającej poza przewidywane działanie estrogenów i progestagenów. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co potwierdza brak ryzyka genotoksycznego przy stosowaniu tej kombinacji. Długoterminowe badania toksykologiczne w modelach zwierzęcych potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez ujawnienia dodatkowych efektów toksycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, dienogest, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol, hormon steroidowy, mutacja genowa, nowotwór zależny od hormonów, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enplerasa 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eplerenonu, substancji czynnej preparatu Enplerasa, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania, a także nie potwierdziły istotnych zaburzeń funkcji układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego nerwowego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany anatomiczne w gruczole krokowym u szczurów i psów, w tym zanik gruczołu przy ekspozycji nieznacznie przekraczającej kliniczne dawki stosowane u ludzi, jednak bez towarzyszących skutków czynnościowych.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, eplerenon, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego - Leksykon substancji czynnych
Meglumina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Meglumina, stosowana jako składnik soli gadolinowych w środkach kontrastowych takich jak Cyclolux multidose (kwas gadoterynowy) oraz MultiHance (gadobenian dimegluminy), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz toksyczność reprodukcyjną. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój embrionalny, płodowy ani na rozwój potomstwa, choć u królików odnotowano sporadyczne zmiany kostne i wady rozwojowe po wielokrotnym podawaniu gadobenianu dimegluminy. Meglumina przenika do mleka matki w stopniu poniżej 1% dawki podanej u zwierząt, co ma znaczenie przy rozważaniu stosowania w okresie laktacji.
gadobenian dimegluminy, genotoksyczność, kancerogenność, kwas gadobenowy, kwas gadoterynowy, lepkość, martwica, osmolalność, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie okołożylne, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, środek kontrastowy zawierający gadolin, strup, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa trzewi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mesalazyny, substancji czynnej preparatu Salofalk, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego, rakotwórczego ani toksycznego wpływu na rozród. Badania genotoksyczności, rakotwórczości u szczurów oraz toksyczności rozrodczej potwierdziły brak zagrożeń dla materiału genetycznego, rozwoju noworodków oraz płodności. Wykonane testy farmakologiczne dostarczyły kompleksowych danych, które wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa mesalazyny w warunkach przedklinicznych, jednak interpretacja wyników wymaga uwzględnienia różnic międzygatunkowych oraz porównania stosowanych dawek z dawkami terapeutycznymi u ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, funkcja nerek, genotoksyczność, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, nefron, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, proksymalne kanaliki kręte, rakotwórczość, Salofalk, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nabłonka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cutivate 0,5 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące flutykazonu propionianu, substancji czynnej kremu Cutivate 0,5 mg/g, wskazują na brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, obejmujące toksyczność po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny oraz działanie rakotwórcze, nie wykazały mutagenności ani zwiększonego ryzyka nowotworowego. Obserwowane działania niepożądane odpowiadały typowym efektom silnie działających kortykosteroidów i były przewidywalne w kontekście farmakodynamicznym tej grupy leków.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, flutykazonu propionian, kancerogenność, kortykosteroid, krem Cutivate, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, silnie działający kortykosteroid, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formoterol Easyhaler 12 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej preparatu Formoterol Easyhaler (12 µg/dawkę), wykazały brak istotnych zagrożeń bezpieczeństwa przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne u zwierząt nie ujawniły niekorzystnych efektów, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i genotoksyczności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla ludzi, a obserwowane zmiany, takie jak niewielkie zwiększenie częstości mięśniaków gładkich macicy u gryzoni, są charakterystyczne dla beta2-mimetyków i nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
aberracja chromosomowa, badanie laboratoryjne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, formoterol fumaran dwuwodny, lek beta2-mimetyczny, mięśniak gładki macicy, mutacja genowa, parametry biochemiczne i hematologiczne, płodność, potencjał genotoksyczny, proszek do inhalacji, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutagenności, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvardio 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Suvardio, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Wyniki konwencjonalnych testów farmakologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego ryzyka dla populacji ludzkiej. Należy jednak zaznaczyć brak szczegółowych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co jest istotne w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu u zwierząt, przy ekspozycji zbliżonej do terapeutycznej u ludzi, zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), wpływ na pęcherzyk żółciowy (psy) oraz toksyczne działanie na jądra (małpy, psy) przy wyższych dawkach.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, rozuwastatyna, statyna, toksyczność jąder, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aflegan 7,5 mg/ml
Badania przedkliniczne ambroksolu chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań Aflegan (7,5 mg/ml) wykazały niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych przy wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy, 50 mg/kg mc./dobę u szczurów, 40 mg/kg mc./dobę u królików oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów. Podawanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wywołało ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a dawki do 500 mg/kg mc./dobę nie zaburzały płodności. NOAEL dla rozwoju około- i pourodzeniowego u szczurów ustalono na poziomie 50 mg/kg mc./dobę, natomiast dawka 500 mg/kg mc./dobę wywołała nieznaczną toksyczność manifestującą się opóźnionym przyrostem masy ciała i zmniejszoną liczebnością miotu.
aberracja chromosomów, ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, infuzja dożylna, narząd docelowy, NOAEL, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, rozwój okołourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 1,5 g
Przeprowadzone badania przedkliniczne mesalazyny, substancji czynnej preparatu Salofalk, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Standardowe testy oceniające wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniły istotnych zagrożeń. Analizy genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie wykazały potencjału mutagennego. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach nie potwierdziły działania karcynogennego, a ocena wpływu na funkcje rozrodcze nie wskazała na toksyczne oddziaływanie na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekt nefrotoksyczny, funkcja rozrodcza, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, nefron, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego