Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lercan 10 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa lerkanidypiny

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania lerkanidypiny, uzyskane z konwencjonalnych badań farmakologicznych, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozrodczość, nie wskazują na szczególne zagrożenia dla ludzi stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki badań przedklinicznych dla lerkanidypiny chlorowodorku.¹

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Badania bezpieczeństwa farmakologicznego przeprowadzone na modelach zwierzęcych, przy zastosowaniu dawek wywołujących działanie przeciwnadciśnieniowe, nie wykazały negatywnego wpływu lerkanidypiny na funkcjonowanie następujących układów:²

• Autonomiczny układ nerwowy – nie zaobserwowano zakłóceń w funkcjonowaniu zarówno części współczulnej, jak i przywspółczulnej tego układu
• Ośrodkowy układ nerwowy – nie odnotowano wpływu na funkcje poznawcze, motoryczne ani behawioralne
• Układ pokarmowy – nie wystąpiły zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego ani funkcji wydzielniczych

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W długoterminowych badaniach toksyczności przeprowadzonych na szczurach i psach, istotne działania obserwowane po podaniu lerkanidypiny były związane pośrednio lub bezpośrednio z właściwościami farmakologicznymi tej substancji jako antagonisty kanałów wapniowych. Efekty te występowały głównie po zastosowaniu dużych dawek i odzwierciedlały nasiloną aktywność farmakodynamiczną leku. Wśród obserwowanych zmian były typowe dla tej klasy leków efekty hemodynamiczne oraz adaptacyjne zmiany narządowe wynikające z długotrwałego blokowania kanałów wapniowych.³

Genotoksyczność i kancerogenność

Przeprowadzone badania nie wykazały potencjału genotoksycznego lerkanidypiny w standardowych testach oceniających możliwość uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach oceniających potencjalne działanie rakotwórcze nie stwierdzono zdolności lerkanidypiny do indukowania nowotworów. Brak tych właściwości jest istotnym aspektem bezpieczeństwa farmakologicznego, szczególnie w kontekście przewlekłego stosowania leku w terapii nadciśnienia tętniczego.⁴

Wpływ na rozrodczość

W badaniach oceniających wpływ lerkanidypiny na funkcje rozrodcze nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów oraz na ogólną zdolność tych zwierząt do rozrodu.⁵

Teratogenność i rozwój płodu

Badania teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach nie wykazały potencjału lerkanidypiny do wywoływania wad rozwojowych płodu. Jednak przy zastosowaniu dużych dawek u szczurów zaobserwowano następujące efekty:⁶

• Nieprawidłowości rozwoju zarodka przed zagnieżdżeniem – obejmujące zaburzenia w podziale komórek i wczesnych etapach różnicowania
• Nieprawidłowości rozwoju po zagnieżdżeniu – wpływające na implantację i wczesne etapy rozwoju łożyska
• Opóźnienie rozwoju płodu – manifestujące się zmniejszonym tempem wzrostu i dojrzewania organów płodowych

Wpływ na poród

Lerkanidypina podawana w dużych dawkach (12 mg/kg masy ciała/dobę) wywoływała dystocję szyjki macicy w trakcie porodu. Jest to stan patologiczny charakteryzujący się niepodatnością szyjki macicy na rozszerzanie się, co może prowadzić do trudności podczas porodu. Efekt ten jest prawdopodobnie związany z działaniem blokującym kanały wapniowe na mięśniówkę gładką macicy.⁷

Badania dystrybucji i metabolizmu

Należy zaznaczyć, że w dostępnych badaniach przedklinicznych nie przeprowadzono następujących analiz:⁸

• Dystrybucji lerkanidypiny i jej metabolitów u ciężarnych samic – brak danych o przenikaniu przez barierę łożyskową
• Przenikania lerkanidypiny i jej metabolitów do mleka – brak danych o potencjalnej ekspozycji noworodków poprzez mleko matki
• Toksyczności poszczególnych metabolitów lerkanidypiny – nie przeprowadzono badań oceniających potencjalne działania niepożądane produktów metabolizmu substancji czynnej

Pomimo tych ograniczeń w zakresie danych przedklinicznych, ogólny profil bezpieczeństwa lerkanidypiny wskazuje na akceptowalne ryzyko stosowania w dawkach terapeutycznych u ludzi, przy zachowaniu odpowiednich środków ostrożności, szczególnie u kobiet w ciąży i karmiących piersią.⁹