świąd
Świąd to nieprzyjemne odczucie skórne, które wywołuje potrzebę drapania. Jest to jeden z najczęstszych objawów dermatologicznych, mogący towarzyszyć licznym chorobom skóry, a także schorzeniom ogólnoustrojowym.
Patofizjologia świądu jest złożona i obejmuje aktywację wyspecjalizowanych włókien nerwowych C przez różne mediatory (histamina, serotonina, proteazy, neuropeptydy). Sygnał jest przekazywany do rogów tylnych rdzenia kręgowego, a następnie do kory mózgowej, gdzie powstaje świadome odczucie świądu.
Etiologia świądu obejmuje choroby dermatologiczne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), schorzenia systemowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, choroby tarczycy), zaburzenia hematologiczne (czerwienica prawdziwa), nowotwory, choroby neurologiczne oraz zaburzenia psychogenne. Świąd może być także skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków.
Diagnostyka świądu wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badań laboratoryjnych i obrazowych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę, a terapia objawowa obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych i ogólnych kortykosteroidów, leków przeciwświądowych oraz metod niefarmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Alendronic Acid Genoptim 70 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu alendronowego, stosowanego w dawce 70 mg raz w tygodniu lub 10 mg codziennie, został potwierdzony w badaniach klinicznych trwających do 3 lat oraz w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, dyspepsja, zaparcia, biegunki, wzdęcia, owrzodzenie przełyku, dysfagia) oraz bóle mięśniowo-szkieletowe, występujące bardzo często (≥1/10). Rzadziej pojawiają się reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), objawowa hipokalcemia, zaburzenia smaku, zapalenia oka, a także poważne powikłania żołądkowo-jelitowe, takie jak zwężenie przełyku czy krwawienia, które wymagają natychmiastowej interwencji. Wśród działań niepożądanych specyficznych dla bisfosfonianów należy wymienić rzadką martwicę kości szczęki i złamania z przeciążenia bliższej części trzonu kości udowej.
biegunka, bisfosfonian, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, dolegliwości przewodu pokarmowego, dysfagia, dysgeuzja, dyspepsja, hipokalcemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas alendronowy, łysienie, martwica kości, martwica kości szczęki, nadżerka przełyku, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie przełyku, reakcja nadwrażliwości, reakcja ostrej fazy, regurgitacja, rumień, stolec smolisty, świąd, wymioty, zapalenie naczyniówki, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zapalenie żołądka, zaparcie, zawroty błędnikowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie przeciążeniowe, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipancrea 8000 8 000 j.Ph. Eur. Lipazy
Lipancrea 8000 to preparat zawierający pankreatynę z trzustki wieprzowej o aktywności enzymatycznej: lipazy 8000 j. Ph. Eur., amylazy 5750 j. Ph. Eur. oraz proteaz 450 j. Ph. Eur. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 900 pacjentów najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były łagodne do umiarkowanych zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaparcia, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Warto podkreślić, że te objawy były podobne lub mniej nasilone niż w grupie placebo i często związane z chorobą podstawową. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały z częstością nieznaną, głównie dotyczą skóry, ale mogą mieć charakter uogólniony. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kolonopatii włókniejącej, zwłaszcza u pacjentów z mukowiscydozą stosujących wysokie dawki pankreatyny, co wymaga modyfikacji dawkowania.
amylaza, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, kolonopatia włókniejąca, lipaza, mukowiscydoza, nudności, pankreatyna, pokrzywka, proteaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zwężenie jelita grubego, zwężenie odcinka krętniczo-kątniczego, zwłóknienie torbielowate trzustki - Leksykon substancji czynnych
Baptisia tinctoria – Działania niepożądane
Baptisia tinctoria, obecna w preparacie Esberitox N w dawce 10 mg alkoholowo-wodnego wyciągu (1:11) na tabletkę, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego. Do najczęstszych należą wysypka, świąd, obrzęki twarzy, ból brzucha, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia elektrolitowe czy odwodnienie. Preparat zawiera również Echinacea purpurea, co może nasilać ryzyko reakcji alergicznych. W przypadku wystąpienia objawów takich jak skrócenie oddechu, zawroty głowy czy obniżenie ciśnienia krwi, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia, w tym tlenoterapii, leków przeciwhistaminowych lub wazopresyjnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem alergicznym, astmą oskrzelową, chorobami autoimmunologicznymi oraz schorzeniami przewodu pokarmowego.
adrenalina, astma oskrzelowa, Baptisia tinctoria, biegunka, ból brzucha, choroba autoimmunologiczna, dolegliwość przewodu pokarmowego, duszność, działanie wazodilatacyjne, echinacea purpurea, Esberitox N, gospodarka wodno-elektrolitowa, kortykosteroid, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, lek rozszerzający oskrzela, lek wazopresyjny, objaw gastroenterologiczny, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk twarzy, odwodnienie, płynoterapia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skrócenie oddechu, świąd, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Efferalgan Codeine
Efferalgan Codeine to preparat zawierający paracetamol (500 mg) oraz kodeinę (30 mg), stosowany jako lek przeciwbólowy. Ze względu na ryzyko przedawkowania i interakcji, jego stosowanie wymaga nadzoru lekarskiego, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego przyjmowania innych leków zawierających paracetamol, kodeinę lub substancje depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe stosowanie kodeiny niesie ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, a także powikłań takich jak hiperalgezja czy ból głowy z nadużywania leków. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadużywania substancji, zaburzeniami psychicznymi, nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym, urazami głowy, padaczką oraz chorobami dróg żółciowych, układu moczowego, tarczycy i kory nadnerczy. Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, wymagającego szybkiego podania antidotum.
cytolityczne zapalenie wątroby, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, farmakogenetyka, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, hiperalgezja, kamica żółciowa, kodeina, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, neuralgia, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, nudności, odkrztuszanie wydzieliny, opioid, ostre zapalenie wątroby, padaczka, paracetamol, próg drgawkowy, przedawkowanie, rozrost gruczołu krokowego, świąd, toksyczne uszkodzenie wątroby, tolerancja krzyżowa, tolerancja lekowa, uraz głowy, uszkodzenie wątroby, uzależnienie, zaburzenie psychiczne, zaparcie, zastoinowe zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zwieracz Oddiego - Leksykon substancji czynnych
Korzeń arcydzięgla – Działania niepożądane
Korzeń arcydzięgla (Angelica archangelica L.) stosowany w preparatach leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original, wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych, które wymagają uwagi lekarza podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to dolegliwości żołądkowe, takie jak nudności i zgaga (częstość ≥ 1/100 do <1/10), które zwykle ustępują przy przyjmowaniu leku po posiłku. Często zgłaszane jest również zmęczenie (≥ 1/100 do <1/10), które może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują zawroty głowy, a rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) drętwienie kończyn, co może wskazywać na neurotoksyczność. Reakcje nadwrażliwości skórnej, w tym świąd, pojawiają się rzadko i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Istotne jest także ryzyko reakcji fotouczulających związanych z obecnością furanokumaryn, co wymaga ograniczenia ekspozycji na promieniowanie UV oraz stosowania kremów z wysokim filtrem.
Angelica archangelica, dolegliwość żołądkowa, drętwienie kończyn, fotouczulenie, furanokumaryna, interakcja lekowa, korzeń arcydzięgla, lek fotouczulający, Melisana Klosterfrau, monitorowanie działań niepożądanych, neurotoksyczność, nudności i zgaga, objaw neurologiczny, olejek eteryczny, reakcja fotouczulająca, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skóra atopowa, środek sedatywny, świąd, wysuszenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cerebrolysin 215,2 mg/ml
Cerebrolysin w stężeniu 215,2 mg/ml, stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań i infuzji, jest preparatem zawierającym mieszaninę peptydów pochodzących z mózgu świni, wykorzystywanym głównie u pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, często w podeszłym wieku. Działania niepożądane tego leku klasyfikowane są jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadkie (<1/10 000). Do najważniejszych działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości i alergiczne (bardzo rzadko), objawiające się świądem, miejscowymi reakcjami zapalnymi, bólami głowy, gorączką, dusznością, a w skrajnych przypadkach stanem podobnym do wstrząsu. Rzadko obserwuje się brak apetytu, pobudzenie psychiczne (agresja, splątanie, bezsenność), zawroty głowy związane z szybkim podaniem leku, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia. Bardzo rzadko zgłaszano napady padaczkowe typu grand mal, palpitacje, arytmie oraz reakcje w miejscu podania (rumień, pieczenie).
apatia, arytmia, bezsenność, brak łaknienia, Cerebrolysin, depresja, drgawki, drżenie, działanie niepożądane, hiperwentylacja, infekcja dróg oddechowych, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad padaczkowy typu grand mal, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, objawy grypopodobne, palpitacje, peptydy mózgowe, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja w miejscu podania, reakcja zapalna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, splątanie, świąd, uczucie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Proursan 250 mg
Proursan (kwas ursodeoksycholowy) w dawce 250 mg stosowany jest w różnych jednostkach chorobowych z precyzyjnym dostosowaniem dawki do masy ciała pacjenta oraz wskazania klinicznego. W leczeniu rozpuszczania cholesterolowych kamieni żółciowych u dorosłych zaleca się dawkę 10 mg/kg mc./dobę (2-5 kapsułek), podawaną jednorazowo wieczorem, przez okres 6 miesięcy do 2 lat, z monitorowaniem aminotransferaz co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące oraz USG co 6 miesięcy. W zapaleniu błony śluzowej spowodowanym zarzucaniem żółci stosuje się 250 mg/dobę przez 10-14 dni. W chorobach wątroby dawkowanie wynosi 12-16 mg/kg mc./dobę, zależnie od etapu leczenia i masy ciała, natomiast w pierwotnym zapaleniu dróg żółciowych dawka wynosi 14 ± 2 mg/kg mc./dobę, początkowo w dawkach podzielonych 3 razy dziennie, z możliwością przejścia na jednorazowe podanie wieczorne po poprawie parametrów czynnościowych wątroby.
aminotransferazy, badanie ultrasonograficzne, choroba wątroby, dawka dobowa, dawka podzielona, kamienie żółciowe cholesterolowe, kapsułka twarda, kwas ursodeoksycholowy, masa ciała, mukowiscydoza, objawy kliniczne, parametry czynnościowe wątroby, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, surowica krwi, świąd, zapalenie błony śluzowej, zarzucanie żółci, złogi - Leksykon substancji czynnych
Fenol – Dawkowanie i sposób podawania
Fenol jest stosowany jako środek konserwujący w preparatach przeciwhemoroidalnych, gdzie pełni funkcję eliminacji i stabilizacji kultur bakteryjnych Escherichia coli. W produktach takich jak Posterisan (czopki zawierające 6,6 mg fenolu na czopek) i Posterisan H (maść zawierająca 3,3 mg fenolu na 1 g maści oraz 2,5 mg hydrokortyzonu), dawkowanie wynosi 2 razy na dobę, aplikowane miejscowo do odbytnicy lub na skórę okolicy odbytu, najlepiej po wypróżnieniu. Leczenie preparatami z fenolem może być kontynuowane przez dłuższy czas, szczególnie w celu zapobiegania nawrotom, z zaleceniem kontynuacji terapii przez kilka dni po ustąpieniu objawów. W przypadku preparatów zawierających hydrokortyzon (Posterisan H) czas stosowania nie powinien przekraczać 10 dni bez przerwy ze względu na ryzyko działań niepożądanych kortykosteroidów.
aplikacja maści, aplikator leku, błona śluzowa odbytu, czopek doodbytniczy, działanie niepożądane, Escherichia coli, fenol, hydrokortyzon, kortykosteroidy, nasilenie objawów, nawrót objawów, nawroty dolegliwości, odporność miejscowa, Posterisan, Posterisan H, preparaty kortykosteroidowe, preparaty przeciwhemoroidalne, preparaty złożone, reakcja alergiczna, środek konserwujący, świąd, wypróżnienie, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Monoetanoloamid kwasu undecylenowego – Działania niepożądane
Monoetanoloamid kwasu undecylenowego, stosowany w preparatach przeciwgrzybiczych takich jak Mykodermina (puder leczniczy 30 mg + 100 mg/g oraz maść 60 mg/g), charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa. Głównym działaniem niepożądanym jest przemijające miejscowe podrażnienie skóry, objawiające się zaczerwienieniem, świądem, pieczeniem lub niewielkim obrzękiem w miejscu aplikacji. Częstość występowania tego działania jest nieznana, co oznacza brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. W rzadkich przypadkach długotrwałe podrażnienie może prowadzić do wyprysku kontaktowego lub zaostrzenia istniejących zmian skórnych. Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy nadwrażliwości, które mogą wymagać przerwania terapii lub zmiany preparatu.
diagnostyka różnicowa, działanie niepożądane, infekcja grzybicza, modyfikacja terapii, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, Mykodermina, obrzęk, ocena kliniczna, personel medyczny, podrażnienie skóry, preparat przeciwgrzybiczy, profil bezpieczeństwa, puder leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wyprysk kontaktowy, zaburzenie ogólne, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Micafungin Zentiva 100 mg
Przedawkowanie mykafunginy, substancji czynnej produktu Micafungin Zentiva, jest rzadko dokumentowane, a dostępne dane kliniczne wskazują na stosunkowo wysokie bezpieczeństwo nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających standardowe. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów stosowano dawki do 8 mg/kg mc./dobę (maksymalna dawka całkowita 896 mg) bez obserwacji toksyczności ograniczającej dawkowanie. W jednym udokumentowanym przypadku pediatrycznym noworodek otrzymał omyłkowo 16 mg/kg mc./dobę, również bez działań niepożądanych. Mimo to, brak jest szerokiego doświadczenia klinicznego w zakresie przedawkowania, co utrudnia precyzyjne przewidywanie objawów i konsekwencji. Mykafungina charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza, co uniemożliwia skuteczne usunięcie leku przez hemodializę lub inne techniki dializacyjne.
dawka dobowa, hemodializa, leczenie objawowe, mykafungina, nefrotoksyczność, objawy przedawkowania, parametry czynności wątroby, przedawkowanie mykafunginy, przedawkowanie u dzieci, reakcja nadwrażliwości, środki wspomagające, świąd, techniki dializacyjne, toksyczność dawkozależna, toksyczność leku, toksyczność wątrobowa, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakologiczne, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot Max (1000 mg + 100 mg + 12,2 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Gripex Hot Max, zawierający paracetamol (1000 mg), kwas askorbinowy (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w jednej saszetce, wykazuje szerokie spektrum potencjalnych działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów i narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, w tym ryzyko wstrząsu anafilaktycznego, oraz zaburzenia układu krążenia, takie jak podwyższenie ciśnienia tętniczego i tachykardia (>100 uderzeń/min). Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), dermatologiczne (świąd, pokrzywka), nerwowego (lęk, niepokój, bezsenność) oraz hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, trombocytopenia <150 000/μl). W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne zaburzenia układu oddechowego (napad astmy oskrzelowej) oraz nerek (kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych).
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, bezsenność, bladość powłok, ból lędźwiowy, chlorowodorek fenylefryny, dysuria, granulocytopenia, hipotensja, kolka nerkowa, kserostomia, kwas askorbowy, lęk, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, niepokój, nudności, omamy, paracetamol, pieczenie w nadbrzuszu, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja dermatologiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, świąd skóry, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zaburzenia trawienia, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naproxen Emo 100 mg/g
Naproxen Emo w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g może wywoływać działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje skórne, takie jak rumień i wysypka, które występują rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000). Dodatkowo, z nieustaloną częstością obserwuje się świąd, wysypkę pęcherzykowatą, uogólnioną alergiczną reakcję skórną oraz nadwrażliwość na światło, manifestującą się nasileniem objawów po ekspozycji na promieniowanie UV. W trakcie terapii miejscowej należy szczególnie monitorować te objawy, zwracając uwagę na możliwość nadwrażliwości fototoksycznej i alergicznej.
alergiczna reakcja skórna, biegunka, ból głowy, działanie niepożądane, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadbrzusze, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, naproksen, nudności, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, senność, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, wysypka, wysypka pęcherzykowata, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erazaban 10% krem 100 mg/g
Dokozanol w postaci 10% kremu (ERAZABAN 10% Krem) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu nawracających zakażeń wirusem opryszczki zwykłej. Badania kliniczne nie wykazały istotnych różnic w częstości ani rodzaju działań niepożądanych pomiędzy grupą leczoną dokozanolem a placebo. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący bardzo często u 10,4% pacjentów, jednak podobna częstość (10,7%) w grupie placebo sugeruje brak bezpośredniego związku z lekiem. Często obserwowane są miejscowe reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak suchość skóry (2,9% vs. 2,3% w placebo), wysypki rumieniowe lub grudkowe oraz inne zaburzenia skóry, w tym świąd, pieczenie i zaczerwienienie. Obrzęk twarzy zgłaszany jest rzadziej, a jego etiologia może być związana z samym procesem chorobowym opryszczki wargowej.
alkohol benzylowy, ból głowy, dokozanol, działanie niepożądane, glikol propylenowy, obrzęk twarzy, opryszczka wargowa, opryszczka zwykła, personel medyczny, pieczenie, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, substancja pomocnicza, suchość skóry, świąd, wysypka, wysypka grudkowa, zaburzenie układu nerwowego, zaczerwienienie, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – neoFuragina Max 100 mg
Furazydyna, pochodna nitrofuranu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i nadmierne oddawanie gazów (częstość ≥1/100 do <1/10). Wśród działań hematologicznych należy zwrócić uwagę na sinicę związaną z methemoglobinemią oraz niedokrwistość megaloblastyczną lub hemolityczną, szczególnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (częstość nieznana). Reakcje immunologiczne obejmują rzadką anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy oraz alergiczne zmiany skórne o nieznanej częstości. Neurologicznie najczęściej występuje ból głowy (często), a także neuropatia obwodowa o potencjalnie ostrym lub nieodwracalnym przebiegu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą czy niedoborem witaminy B.
anafilaksja, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, drobnoustrój oporny, dyspepsja, eozynofilia, furazydyna, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pałeczka Pseudomonas, pochodna nitrofuranu, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, reakcja astmatyczna, rozsiane śródmiąższowe zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sinica, świąd, układ chłonny, wysięk do jamy opłucnowej, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hotlec (100 mg + 10 mg + 5 mg + 5 mg)/g
Lek Hotlec w postaci maści zawiera na 1 g: salicylan metylu (100 mg), kamforę (10 mg), olejek sosnowy (5 mg) oraz olejek terpentynowy (5 mg). Terapia tym preparatem może wywoływać działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje skórne takie jak podrażnienie, ból i przekrwienie, szczególnie u pacjentów ze skłonnością do uczuleń. Wśród poważniejszych powikłań należy uwzględnić reakcje alergiczne, w tym pokrzywkę, wyprysk kontaktowy, a także rzadkie, ale groźne napady astmy i wstrząs anafilaktyczny u osób z nadwrażliwością. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku i wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.
astma oskrzelowa, duszność, kamfora, miejscowy ból, nadwrażliwość na salicylany, napad astmy, obrzęk naczynioruchowy, olejek sosnowy, olejek terpentynowy, podrażnienie skóry, pokrzywka, przekrwienie, reakcja alergiczna, rumień, salicylan metylu, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, uczulenie, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk kontaktowy, wysypka skórna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyclonamine 250 mg
Etamsylat, substancja czynna preparatu Cyclonamine w dawce 250 mg na tabletkę, wykazuje działanie hemostatyczne i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etamsylat lub substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn, który może wywoływać reakcje alergiczne takie jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Drugim bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ostra porfiria, ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby i wywołania ataków zagrażających życiu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego oraz diagnostyki w kierunku porfirii u pacjentów z podejrzeniem tej choroby.
astma oskrzelowa, atak porfirii, biosynteza hemu, charakterystyka produktu leczniczego, działanie hemostatyczne, etamsylat, lek hemostatyczny, nadwrażliwość, nadwrażliwość na siarczyny, obrzęk naczynioruchowy, ostra porfiria, pirosiarczyn sodu, pochodne sulfonylomocznika, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, sulfonamidy, świąd, wydalanie porfiryn, wysypka skórna, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Preparat Allerduo, będący kombinacją azelastyny chlorowodorku oraz flutykazonu propionianu, wykazuje synergistyczne działanie w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz towarzyszącego zapalenia spojówek. Flutykazon propionian, syntetyczny trójfluorowany kortykosteroid, charakteryzuje się 3-5-krotnie silniejszym działaniem przeciwzapalnym niż deksametazon, natomiast azelastyna działa jako silny, długo działający antagonista receptora H1 z właściwościami stabilizującymi mastocyty i hamującymi uwalnianie mediatorów alergicznych (leukotrieny, histamina, PAF, serotonina). Klinicznie istotne zmniejszenie objawów nosowych obserwuje się już po 15 minutach od aplikacji. W badaniach klinicznych stosowanie dawki 1 naciśnięcia do każdego otworu nosowego dwa razy dziennie skutkowało znaczącą redukcją wydzieliny, niedrożności, kichania i świądu nosa oraz objawów ocznych (świąd, łzawienie, zaczerwienienie), co przekładało się na poprawę jakości życia pacjentów ocenianą kwestionariuszem RQLQ.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, azelastyny chlorowodorek, czynnik aktywujący płytki krwi, flutykazonu propionian, histamina, kichanie, kortykosteroid trójfluorowany, leukotrieny, łzawienie, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor glikokortykoidowy, serotonina, stabilizacja mastocytów, swędzenie nosa, świąd, wydzielina z nosa, zaczerwienienie oczu, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebbud 0,25 mg/ml
Produkt leczniczy Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji zawiera 0,25 mg/ml budezonidu, a każda ampułka o objętości 2 ml dostarcza 0,5 mg substancji czynnej. Jedynym przeciwwskazaniem do stosowania Nebbud jest nadwrażliwość na budezonid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, świąd, wysypka, trudności w oddychaniu lub objawy anafilaksji, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i rozważenia alternatywnych terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapress 10 mg
Lerkanidypina, stosowana w dawkach 10 mg i 20 mg w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na ponad 3600 pacjentach. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (występujący u około 0,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych, wzrastający do 2% w długoterminowych obserwacjach), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia oraz kołatanie serca. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem metabolicznym, bez negatywnego wpływu na glikemię i lipidogram. Rzadko może powodować nasilenie dławicy piersiowej u pacjentów z chorobą wieńcową, a pojedyncze przypadki zawału mięśnia sercowego zostały zgłoszone. Działania niepożądane obejmują również reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, skórne oraz mięśniowo-szkieletowe, z różną częstością występowania zgodnie z klasyfikacją MedDRA.
biegunka, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból przedsercowy, choroba wieńcowa, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, glikemia, hepatotoksyczność, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek hipotensyjny, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parametry lipidowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń, senność, świąd, tachykardia, uszkodzenie wątroby, wielomocz, wymioty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
17-maślan hydrokortyzonu – Właściwości farmakodynamiczne
17-maślan hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) to syntetyczny kortykosteroid miejscowy o umiarkowanie silnym działaniu (grupa II, kod ATC D07AB02), stosowany w preparatach takich jak Locoid i Locoid Lipocream w stężeniu 1 mg/g oraz w plastrach do testów prowokacyjnych TRUE Test 36 (20 μg/cm² lub 16 μg/płatek). Substancja wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, przede wszystkim przeciwzapalne i obkurczające naczynia krwionośne, co skutecznie łagodzi objawy stanów zapalnych skóry, takie jak świąd, rumień i obrzęk. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu reakcji zapalnych i alergicznych, jednakże 17-maślan hydrokortyzonu działa objawowo, nie wpływając na etiologię choroby podstawowej.
17-maślan hydrokortyzonu, aktywacja makrofagów, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzapalne, komórka Langerhansa, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid o umiarkowanym działaniu, kortykosteroid syntetyczny, limfocyt T, limfokina, naciek zapalny, nadwrażliwość typu opóźnionego, obkurczenie naczyń krwionośnych, obrzęk z grudkami, pęcherzyk skórny, plaster do prób prowokacyjnych, pochodna hydrokortyzonu, reakcja alergiczna, rumień, stan zapalny skóry, świąd, test płatkowy, test TRUE Test - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Świetlik fix –
Produkt leczniczy Świetlik fix zawiera 2,0 g ziela świetlika (Euphrasia officinalis L. i Euphrasia rostkoviana Hayne) na saszetkę i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję czynną. Nadwrażliwość ta stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku, a objawy mogą obejmować reakcje skórne, świąd, wysypkę, obrzęk oraz reakcje ogólnoustrojowe. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na rośliny z rodziny trędownikowatych (Scrophulariaceae), ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych.
Euphrasia officinalis, Euphrasia rostkoviana, monitorowanie terapii, naturalna substancja czynna, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, skuteczność terapeutyczna, świąd, trędownikowate, wysypka, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny, ziele świetlika - Leksykon substancji czynnych
Osika – Działania niepożądane
Preparat Phytodolor zawiera wyciąg z kory i liści osiki (Populus tremula) w stężeniu 60 ml na 100 ml kropli doustnych, z etanolem 60% jako ekstrahentem. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony układu pokarmowego, występujące często (≥1/100 do <1/10), takie jak ból brzucha, nudności i wymioty, które mogą wymagać modyfikacji terapii. Ból głowy występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Reakcje nadwrażliwości skórne, częste oddawanie moczu (poliuria), hiperglikemia oraz obrzęki występują z częstością nieznaną i wymagają szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak cukrzyca, niewydolność serca czy choroby nerek.
ból brzucha, ból głowy, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, cukrzyca, częste oddawanie moczu, dekompensacja krążenia, dolegliwość gastryczna, hiperglikemia, hipowolemia, leczenie hipoglikemizujące, makroangiopatia, mikroangiopatia, nefropatia, neuropatia, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, obrzęk, odwodnienie, osika, Phytodolor, pokrzywka, poliuria, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, retencja płynów, retinopatia, świąd, wahanie glikemii, wymioty, wysypka, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neotac 50 mg/ml
Preparat Neotac, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje szereg działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstszym i najistotniejszym działaniem jest bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi oraz w moczu, które jest odwracalne po zakończeniu leczenia. Często obserwuje się również podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz stężenia azotu mocznikowego (BUN) we krwi. W zakresie układu nerwowego często występują ból głowy i zawroty głowy, a niezbyt często senność lub bezsenność. W obrębie przewodu pokarmowego często zgłaszane są nudności (z wymiotami lub bez) oraz dyskomfort w nadbrzuszu, a niezbyt często biegunka lub zaparcia. Działania niepożądane ze strony skóry i tkanki podskórnej obejmują często świąd i wysypkę, a rzadziej rumień (częstość nieznana). Bóle stawów są również często zgłaszane, natomiast wielomocz i zmęczenie występują niezbyt często.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, konwencja MedDRA, kwas moczowy, nadwrażliwość, Neotac, nerwowość, niepożądane działania produktów leczniczych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wysypka, zaparcia, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Baclofen Polpharma 25 mg
Baklofen Polpharma, zawierający baklofen, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się przy szybkim zwiększaniu dawki, stosowaniu dużych dawek (≥100 mg) oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, takie jak uspokojenie i senność (≥1/10), bóle głowy, zawroty głowy, ataksja oraz depresja oddechowa (≥1/100). W sferze psychicznej dominują splątanie (≥1/10), bezsenność i dezorientacja (≥1/100). W układzie pokarmowym bardzo często występują nudności (≥1/10), a często suchość w ustach, zaburzenia smaku, wymioty, zaparcia i biegunka. Często obserwuje się także obniżenie ciśnienia krwi, osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni i drżenie. U niektórych pacjentów może wystąpić paradoksalne nasilenie spastyczności oraz obniżenie progu drgawkowego, co jest szczególnie istotne u chorych z padaczką.
ataksja, baklofen, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból w klatce piersiowej, bolesne oddawanie moczu, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drżenie, duszność, euforia, hipotermia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, koszmar nocny, krwiomocz, mimowolne oddawanie moczu, moczenie nocne, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, nudność, obniżenie ciśnienia krwi, obniżenie progu drgawkowego, oczopląs, omamy, omdlenie, osłabienie siły mięśniowej, ośrodkowy bezdech senny, parestezja, pobudzenie, senność, splątanie, substancja czynna, suchość w ustach, świąd, uspokojenie, wielomocz, wymioty, wysypka, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół bezdechu sennego, zmniejszenie pojemności minutowej serca - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Patofizjologia i mechanizm
Wysypki skórne u niemowląt i dzieci wynikają z złożonych interakcji czynników genetycznych, immunologicznych i środowiskowych, z kluczową rolą defektów bariery skórnej i dysregulacji odpowiedzi immunologicznej. Atopowe zapalenie skóry (AZS), dotykające około 20% dzieci w USA, jest przykładem schorzenia o podłożu genetycznym (ok. 80% wkładu genetycznego), gdzie mutacje w genie FLG prowadzą do niedoboru filagryny, obniżenia poziomu naturalnego czynnika nawilżającego (NMF) i nasilonego stanu zapalnego z podwyższonym poziomem IgE. W patogenezie AZS istotne są cytokiny Th2 (IL-4, IL-13, IL-5) oraz Th1 (IL-12, IFN-γ), a także zwiększona kolonizacja Staphylococcus aureus. U niemowląt skóra jest cieńsza, z niedojrzałą barierą ochronną, co zwiększa podatność na podrażnienia i wchłanianie substancji miejscowych, co ma znaczenie dla farmakokinetyki i farmakodynamiki stosowanych leków. Wysypki wirusowe, takie jak rumień nagły (HHV-6) czy rumień zakaźny (parwowirus B19), oraz reakcje alergiczne (pokrzywka, rumień wielopostaciowy, kontaktowe zapalenie skóry) są częstymi przyczynami zmian skórnych u dzieci.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, desmogleina 1, filagryna, hipoteza higieniczna, ichtioza, interferon gamma, interleukina-4, keratynocyty, komórki dendrytyczne, kontaktowe zapalenie skóry, ludzki herpeswirus typu 6, mastocytoza, naturalny czynnik nawilżający, niedobór białka, parwowirus B19, pieluszkowe zapalenie skóry, plamica, płonica, pokrzywka, rumień nagły, rumień wielopostaciowy, rumień zakaźny, świąd, warstwa rogowa, wybroczyny, wysypka plamisto-grudkowa, wzorce molekularne związane z patogenami, wzorce molekularne związane z uszkodzeniem, zespół Nethertona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulperazon 1 g 500 mg + 500 mg
Stosowanie Sulperazonu (cefoperazon + sulbaktam) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu, najczęściej łagodnych lub umiarkowanych. Do często obserwowanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i leukopenia (≥1/100 do <1/10), dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa oraz obniżenie hemoglobiny i hematokrytu. Trombocytopenia występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a koagulopatie, eozynofilia i hipoprotrombinemia mają częstość nieznaną. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, mogą prowadzić do zgonu i występują z częstością nieznaną. Częstość występowania działań niepożądanych żołądkowo-jelitowych, takich jak biegunka, nudności i wymioty, wynosi ≥1/100 do <1/10, natomiast rzekomobłoniaste zapalenie jelit jest rzadkie, ale poważne. W badaniach laboratoryjnych często obserwowano podwyższenie aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej oraz bilirubiny, z możliwym wystąpieniem żółtaczki o nieznanej częstości.
biegunka, bilirubina, ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gorączka, hipoprotrombinemia, koagulopatia, krwiomocz, krwotok, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, niedociśnienie, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcje skórne, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, stężenie hemoglobiny, Sulperazon, świąd, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, układ narządów, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerek, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Zespół protrombiny ludzki – Działania niepożądane
Stosowanie ludzkiego zespołu protrombiny, zawierającego czynniki krzepnięcia II, VII, IX i X (np. Prothromplex Total NF), wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym powikłań zakrzepowo-zatorowych (zakrzepica tętnicza i żylna, zator tętnicy płucnej, incydenty mózgowo-naczyniowe), reakcji nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny), rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) oraz wytworzenia inhibitorów czynników krzepnięcia, co obniża skuteczność terapii. W badaniu klinicznym na 61 pacjentach z nabytym niedoborem czynników zespołu protrombiny, stosujących Prothromplex Total NF w celu odwrócenia działania doustnych leków przeciwzakrzepowych, odnotowano m.in. ostry zawał serca, zakrzepicę żylną i gorączkę. Częstość występowania działań niepożądanych jest wysoka i obejmuje m.in. DIC, inhibitory czynników krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, incydenty mózgowo-naczyniowe, niewydolność serca, częstoskurcz, nudności, wymioty, pokrzywkę, zespół nerczycowy oraz gorączkę.
częstoskurcz, czynnik zespołu protrombiny, doustny lek przeciwzakrzepowy, duszność, epizod zakrzepowo-zatorowy, incydent mózgowo-naczyniowy, inhibitor czynnika krzepnięcia, nabyty niedobór czynników krzepnięcia, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał serca, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, świąd, świszczący oddech, wrodzony niedobór czynników, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowata, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zespół nerczycowy, zespół protrombiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Permetryna Scabinol Forte (50 mg/g, żel) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze skórnym, które są zazwyczaj łagodne i przemijające. Najczęściej obserwowane reakcje to wysypka, świąd, wysypka rumieniowata oraz suchość skóry, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się złuszczanie się skóry, zapalenie mieszków włosowych oraz hipopigmentacja. Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak parestezje i pieczenie skóry, również występują często (≥1/100 do <1/10), natomiast ból głowy jest rzadki (≥1/10 000 do <1/1000). Rzadkie przypadki duszności dotyczą pacjentów z nadwrażliwością, a nudności mają częstość nieznaną. U pacjentów leczonych na świerzb objawy skórne mogą utrzymywać się do 2-4 tygodni, co jest wynikiem reakcji alergicznej na martwe świerzbowce, a nie nieskuteczności terapii.
ból głowy, duszność, działanie niepożądane, hipopigmentacja skóry, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nudności, parestezja skórna, permetryna, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, suchość skóry, świąd, świerzb, świerzbowiec, wysypka, zapalenie mieszków włosowych, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prolutex 25 mg/ml
Progesteron w formie roztworu do wstrzykiwań (Prolutex 25 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki preparatu, krwawieniami z dróg rodnych o nieustalonej etiologii, poronieniem zatrzymanym oraz ciążą pozamaciczną. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są także nowotwory hormonozależne, w tym zdiagnozowany lub podejrzewany nowotwór piersi i dróg rodnych. Ze względu na wpływ progesteronu na procesy krzepnięcia, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z aktywnymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi, w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną, a także u osób z ciężkim zakrzepowym zapaleniem żył. Ponadto, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz choroby wątroby stanowią przeciwwskazanie ze względu na metabolizm leku w tym narządzie. Inne przeciwwskazania obejmują porfirię, żółtaczkę idiopatyczną, ciężki świąd w wywiadzie oraz pemfigoid ciężarnych.
choroba wątroby, ciąża pozamaciczna, cukrzyca, depresja, krwawienie z dróg rodnych, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki, nowotwór dróg rodnych, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, porfiria, poronienie zatrzymane, progesteron w roztworze do wstrzykiwań, świąd, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, żółtaczka idiopatyczna - Leksykon substancji czynnych
L-metionina – Działania niepożądane
L-metionina, aminokwas egzogenny stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Aminomel 10E, Vamin 18 Electrolyte-Free), może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od pokrzywki i duszności po ciężkie reakcje anafilaktyczne objawiające się sinicą, wstrząsem i obrzękiem dróg oddechowych. W trakcie terapii obserwuje się także zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu w surowicy), oraz poważne zaburzenia funkcji wątroby, w tym hiperamonemię, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestazę i stłuszczenie wątroby. Metabolizm L-metioniny odbywa się głównie w wątrobie, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby oraz monitorowania enzymów wątrobowych i bilirubiny. Ponadto, preparaty te mogą powodować przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zaburzenia funkcji nerek, takie jak azotemia.
aminokwas egzogenny, azotemia, bilirubina, cholestaza, dreszcze, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, hiperamonemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-metionina, marskość wątroby, nadciśnienie, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk obwodowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, stwardnienie, świąd, tachykardia, wstrząs, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zator, zatrzymanie krążenia, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Szyszka Chmielu –
Preparat leczniczy Szyszka chmielu, zawierający Humulus lupulus L., flos (szyszka chmielu) w dawce 1g/g jako zioła do zaparzania, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na szyszki chmielu. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie), ze strony układu oddechowego (kaszel, duszność, obrzęk krtani), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz reakcje ogólnoustrojowe, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym. Pacjenci z historią alergii na rośliny z rodziny Cannabaceae powinni być kwalifikowani do terapii z zachowaniem szczególnej ostrożności.
Cannabaceae, charakterystyka produktu leczniczego, Humulus lupulus, nadwrażliwość na chmiel, obrzęk krtani, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, świąd, szyszka chmielu, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenia oddechowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, ziołolecznictwo - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olopeg 52,5 g/100 ml (13,125 g/25 ml)
Produkt leczniczy Olopeg zawiera makrogol 4000 w stężeniu 52,5 g/100 ml (13,125 g/25 ml) i jest stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć oraz w procedurach oczyszczania jelit. Profil bezpieczeństwa makrogolu 4000 jest zbliżony do makrogolu 3350. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (często ≥ 1/100 do <1/10), bóle brzucha, wzdęcia, kruczenie jelit, nudności oraz nagła konieczność wypróżnienia (niezbyt często ≥ 1/1 000 do <1/100). W przypadku oczyszczania jelit dodatkowo mogą wystąpić nudności, uczucie pełności, wymioty i podrażnienia odbytu (rzadko ≥ 1/10 000 do <1/1 000). Reakcje alergiczne, w tym świąd, wysypka, obrzęk twarzy i wstrząs anafilaktyczny, występują bardzo rzadko (<1/10 000) i wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
badanie endoskopowe, biegunka, ból brzucha, częstoskurcz, glikol polietylenowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, makrogol 3350, makrogol 4000, nietrzymanie kału, nudności, obrzęk płuc, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, oczyszczanie jelit, odwodnienie, podrażnienie odbytu, pokrzywka, przewlekłe zaparcia, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz żołądka, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moxifloxacinum Stulln to preparat okulistyczny zawierający 5 mg/ml moksyfloksacyny (5,45 mg moksyfloksacyny chlorowodorku), z dawką 160 µg substancji czynnej na kroplę. Profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych u 2252 pacjentów, w tym 1389 z USA i Kanady, 586 z Japonii oraz 277 z Indii, wykazał brak poważnych działań niepożądanych okulistycznych i ogólnoustrojowych. Najczęstsze działania niepożądane to ból i podrażnienie oka (1-2%), głównie łagodne (96%), z jednym przypadkiem przerwania terapii. Inne rzadziej występujące objawy obejmują zmniejszenie hemoglobiny, bóle głowy, parestezje, suchość i zapalenia rogówki, a także reakcje alergiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, które mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce. Klasyfikacja działań niepożądanych obejmuje częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergia oka, aminotransferaza alaninowa, ból głowy, ból oka, choroba rogówki, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, fluorochinolon, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, łzawienie, moksyfloksacyny chlorowodorek, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedrożność dróg oddechowych, nieprawidłowość nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, otarcie rogówki, parestezja, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość oka, świąd, świąd oka, światłowstręt, układ immunologiczny, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zawrót głowy, zerwanie ścięgna, złóg rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z kory dębu – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg płynny z kory dębu (Quercus spp.) stosowany w preparatach do leczenia schorzeń jamy ustnej, takich jak Dentosept A, ma istotne przeciwwskazania, przede wszystkim nadwrażliwość na korę dębu lub inne składniki preparatu. Ze względu na obecność innych roślinnych komponentów, takich jak arnika, rumianek, mięta pieprzowa, szałwia, kłącze tataraku czy tymianek, istnieje ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Ponadto preparat zawiera 35-45% (V/V) etanolu, co stanowi przeciwwskazanie u osób z nadwrażliwością na alkohol, chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką oraz u dzieci, zależnie od zaleceń producenta. Nadwrażliwość na benzokainę, często obecna w preparatach złożonych, również wyklucza ich stosowanie.
alergia, alkoholizm, astrowate, benzokaina, choroba wątroby, duszność, etanol, garbniki, kora dębu, nadwrażliwość, obrzęk, olejek eteryczny, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, pieczenie, pokrzywka, preparat leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, schorzenie jamy ustnej, substancja pomocnicza, świąd, świszczący oddech, szałwia lekarska, tatarak zwyczajny, terapia przeciwzakrzepowa, właściwości hemostatyczne, wyciąg z kory dębu, wysypka skórna, wywiad alergiczny, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adrimax 30 mg/5 ml
Lewodropropizyna, stosowana w leku Adrimax, jest używana w ponad 30 krajach i charakteryzuje się bardzo niskim ryzykiem działań niepożądanych, szacowanym na mniej niż 1 na 500 000 pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują zaburzenia skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), żołądkowo-jelitowe (bóle żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie języka, aftowe zapalenie jamy ustnej), reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk, omdlenia), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego) oraz inne, takie jak duszność, kaszel, astenia i obrzęk powiek. W pojedynczych przypadkach odnotowano poważniejsze zdarzenia, w tym śpiączkę hipoglikemiczną, bigeminię przedsionkową, ciężkie reakcje skórne oraz śmiertelny przypadek epidermolizy u pacjentki wielolekowej w podeszłym wieku.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, działanie niepożądane, epidermoliza, kaszel, kołatanie serca, leczenie farmakologiczne, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, napad petit mal, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, terapia, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Piracetam – Działania niepożądane
Piracetam posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa, potwierdzony badaniami klinicznymi i farmakoklinicznymi obejmującymi ponad 3000 pacjentów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najważniejszych działań niepożądanych należą zaburzenia krwotoczne (częstość nieznana), reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość (częstość nieznana), zaburzenia psychiczne takie jak nerwowość (często), depresja (niezbyt często), omamy i splątanie (częstość nieznana), a także zaburzenia układu nerwowego, w tym hiperkinezja (często), senność (niezbyt często), ataksja i nasilenie padaczki (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień u pacjentów z zaburzeniami hemostazy oraz na potencjalne nasilenie napadów padaczkowych u chorych z epilepsją. Działania niepożądane związane z formą dożylną (Memotropil 20%) obejmują zakrzepowe zapalenie żył i hipotensję (częstość nieznana).
astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, depresja, epilepsja, hiperkinezja, hipotensja, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pokrzywka, próba podwójnie ślepa, reakcja anafilaktoidalna, senność, świąd, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ursopol
Terapia kwasem ursodeoksycholowym (Ursopol) wymaga ścisłego monitorowania parametrów czynności wątroby, w tym AspAT (GOT), AlAT (GPT) oraz γ-GT, zgodnie z zalecanym schematem: co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a następnie co 3 miesiące przez cały okres leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z pierwotną żółciową marskością wątroby (PBC), u których terapia może prowadzić do dekompensacji wątroby, wymagającej modyfikacji lub przerwania leczenia. W przypadku kamicy cholesterolowej konieczne jest wykonywanie badań obrazowych, takich jak cholecystografia doustna po 6-10 miesiącach terapii lub ultrasonografia, w celu oceny skuteczności rozpuszczania złogów oraz wykrycia zwapnień, które stanowią przeciwwskazanie do leczenia. Przeciwwskazania obejmują także niewidoczny pęcherzyk żółciowy na RTG, zaburzenia czynności skurczowej pęcherzyka oraz częste kolki żółciowe.
AlAT, AspAT, azorubina, badanie ultrasonograficzne, biegunka, brak laktazy, cholecystografia doustna, cholesterolowe kamienie żółciowe, dekompensacja marskości wątroby, dieta niskosodowa, doustny hormonalny środek antykoncepcyjny, kamica żółciowa, kolka żółciowa, kwas ursodeoksycholowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na lek, nietolerancja galaktozy, parametry czynności wątroby, pęcherzyk żółciowy, pierwotna marskość żółciowa wątroby, pierwotna żółciowa marskość wątroby, świąd, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwapnienie złogów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dynexan 20 mg/g
Lek Dynexan w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g. Profil bezpieczeństwa leku wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest reakcja anafilaktyczna, mogąca przejść w wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia i wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter miejscowy lub ogólnoustrojowy, a ich nasilenie zależy od stężenia lidokainy w surowicy, miejsca i dawki podania, a także od indywidualnych cech pacjenta, takich jak funkcja wątroby, wiek, masa ciała oraz choroby współistniejące, zwłaszcza kardiologiczne i endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy). Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i mają przeważnie łagodny, przejściowy charakter, co nie wymaga szczegółowego opisu poszczególnych objawów.
błona śluzowa jamy ustnej, choroba serca, kontaktowe zapalenie skóry, lidokainy chlorowodorek, nadczynność tarczycy, niedoczulica, obrzęk miejscowy, pieczenie błony śluzowej, pokrzywka, populacja szczególna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd, terminologia MedDRA, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie skóry, zaburzenie smaku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Veral 10 mg/g (1%)
Veral to miejscowy żel zawierający 10 mg diklofenaku sodowego na 1 g preparatu, stosowany w leczeniu miejscowych stanów zapalnych i bólowych. Produkt charakteryzuje się obecnością 15 g etanolu na 100 g żelu, co może mieć znaczenie w kontekście działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą skóry w miejscu aplikacji i obejmują wysypkę, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe zapalenie skóry) oraz świąd, występujące z częstością 1/100 do <1/10. Rzadziej obserwuje się miejscowe zapalenie skóry z objawami takimi jak zaczerwienienie, obrzęk, grudki, łuszczenie się skóry oraz pęcherzykowe zapalenie skóry (1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadkie reakcje (<1/10 000) obejmują nadwrażliwość na światło, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, astmę oraz wysypkę grudkowatą związaną z zakażeniami lub pasożytami.
astma, diklofenak sodowy, duszność, działania niepożądane przewodu pokarmowego, grudki skórne, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, palenie skóry, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, świszczący oddech, układ oddechowy, wysypka grudkowata, zaczerwienienie, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Hyperforyna – Działania niepożądane
Hyperforyna, będąca kluczowym składnikiem aktywnym wyciągów z ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.), występuje w preparatach leczniczych takich jak Depremin 612 mg oraz Hyperis, gdzie zawartość hyperforyny w jednej tabletce powlekanej nie przekracza 36,72 mg. Stosowanie tych preparatów wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, w tym zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, biegunka, dyskomfort, niestrawność), alergicznymi reakcjami skórnymi (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk) oraz objawami neuropsychiatrycznymi, takimi jak zmęczenie i niepokój. Szczególną uwagę należy zwrócić na fotouczulające działanie hyperforyny, które u pacjentów, zwłaszcza o jasnej karnacji, może prowadzić do nasilonych reakcji skórnych przypominających oparzenia słoneczne, a w skrajnych przypadkach do uszkodzeń skóry drugiego stopnia. Częstotliwość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieokreślona, co podkreśla konieczność monitorowania bezpieczeństwa terapii.
alergiczna reakcja skórna, anafilaksja, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja nadwrażliwości, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, fotouczulenie, hyperforyna, niestrawność, nowotwór skóry, nudności, objawy neuropsychiatryczne, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, oparzenie słoneczne, personel medyczny, pokrzywka, poparzenie słoneczne, promieniowanie UV, reakcja fotouczulająca, schorzenie układu pokarmowego, świąd, terapia psychotropowa, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie psychiczne, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hiconcil 500 mg
Produkt leczniczy Hiconcil, zawierający amoksycylinę trójwodną w dawkach 250 mg lub 500 mg, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, choć brak jest specjalistycznych badań oceniających bezpośredni wpływ na funkcje psychomotoryczne. Kluczowe działania niepożądane, które mogą upośledzać zdolności psychofizyczne, to reakcje alergiczne (od łagodnych wysypek po ciężkie anafilaksje), zawroty głowy oraz drgawki. Wystąpienie tych objawów wymaga natychmiastowego zaprzestania prowadzenia pojazdów i konsultacji lekarskiej. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności obserwacji organizmu, zwłaszcza w pierwszych dniach terapii.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, drgawka, działanie niepożądane, Hiconcil, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie neurologiczne, senność, świąd, wysypka, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa zwyczajna – Działania niepożądane
Liść pokrzywy zwyczajnej (Urtica dioica L.) oraz pokrzywy żegawki (Urtica urens L.) stosowany w produktach leczniczych może wywoływać działania niepożądane głównie w obrębie układu pokarmowego i skóry. Do najczęściej obserwowanych należą nudności, wymioty oraz biegunka, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona. W zakresie reakcji skórnych odnotowano świąd, pokrzywkę oraz wysypkę, również o nieznanej częstości. Objawy te mogą mieć charakter alergiczny, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami do nadwrażliwości na składniki pokrzywy. Preparaty dostępne są w formie ziół do zaparzania, np. 2 g/saszetkę lub 1 g/g, co należy uwzględnić przy ocenie potencjalnego ryzyka działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, dyskomfort żołądka, działanie niepożądane, liść pokrzywy, MedDRA, nadwrażliwość na pokrzywę, nudności, pokrzywa żegawka, pokrzywa zwyczajna, pokrzywka, reakcja alergiczna skóry, świąd, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie skóry, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana skórna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Levalergedd
Podczas terapii lekiem Levalergedd zawierającym lewocetyryzynę w dawce 5 mg należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z predyspozycjami do zatrzymania moczu (np. uszkodzenie rdzenia kręgowego, rozrost gruczołu krokowego) oraz u osób z padaczką lub zwiększonym ryzykiem drgawek, ze względu na możliwość nasilenia tych objawów. Spożywanie alkoholu w trakcie leczenia może potęgować działanie ośrodkowe leku i zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, lewocetyryzyna hamuje reakcje alergiczne w testach skórnych, co może skutkować fałszywie ujemnymi wynikami; zaleca się odstawienie leku na co najmniej 3 dni przed diagnostyką alergologiczną. Po zakończeniu terapii możliwy jest efekt odstawienia objawiający się świądem skóry, który w niektórych przypadkach wymaga ponownego włączenia leku.
alergolog, diagnostyka alergii, diagnostyka alergologiczna, drgawki, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, rozrost gruczołu krokowego, świąd, tabletka powlekana, test skórny, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Olejek kolendry siewnej – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek kolendry siewnej (Coriandri aetheroleum) w preparacie Argol Essenza Balsamica występuje w stężeniu 0,240 g na 100 g produktu i jest składnikiem kompleksowego preparatu zawierającego również inne olejki eteryczne oraz mentol. Preparat dostępny jest w dwóch formach farmaceutycznych: płyn z kroplomierzem (butelki 50-200 ml, szkło brunatne) oraz płyn z pompką rozpylającą (butelki 8 i 18 ml, szkło bezbarwne). Produkt przeznaczony jest dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia, zawiera etanol w stężeniu 57-63% i nie jest wskazany dla młodszych pacjentów. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od postaci leku, drogi podania oraz wskazań klinicznych, obejmując doustne podanie, inhalacje, płukanki, aplikacje miejscowe na błony śluzowe i skórę oraz wcieranie w przypadku bólów głowy, przeziębień i dolegliwości reumatycznych.
afta, Argol Essenza Balsamica, ból gardła, ból głowy migrenowy, ból stawowo-mięśniowy, chrypka, Coriandri aetheroleum, dawkowanie preparatu, dolegliwość reumatyczna, inhalacja parowa, mentol, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, olejek eteryczny, olejek kolendry siewnej, owrzodzenie błony śluzowej, płyn do inhalacji parowej, płyn do stosowania na skórę, płyn do stosowania w jamie ustnej, płyn doustny, podrażnienie skóry, podrażnienie strun głosowych, przeziębienie i grypa, stan zapalny dziąseł, stan zapalny gardła, stan zapalny jamy ustnej, świąd, ukąszenie owada, zaburzenie trawienia