sertralina
Sertralina to lek przeciwdepresyjny należący do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Mechanizm działania polega na hamowaniu wychwytu serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej i nasilenia przekaźnictwa serotoninergicznego.
Sertralina jest stosowana w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych (w tym zespołu lęku napadowego, zespołu lęku społecznego, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego) oraz zespołu stresu pourazowego (PTSD). Jest również wykorzystywana w terapii zaburzeń odżywiania oraz zespołu napięcia przedmiesiączkowego.
Do najczęstszych działań niepożądanych sertraliny należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), zaburzenia snu, suchość w ustach, bóle głowy oraz zaburzenia funkcji seksualnych. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami psychotropowymi, szczególnie z inhibitorami MAO, co może prowadzić do rozwoju zespołu serotoninowego.
Sertralina charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i relatywnie niskim potencjałem interakcji lekowych w porównaniu do innych antydepresantów. Dawkowanie leku jest zwykle rozpoczynane od niższych dawek (25-50 mg/dobę), które mogą być stopniowo zwiększane do 200 mg/dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sastium 100 mg
Sertralina (Sastium) w dawkach 50 mg i 100 mg jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań w psychiatrii, wskazanym przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych oraz profilaktyce nawrotów u pacjentów z historią nawracających epizodów depresyjnych. Ponadto, sertralina wykazuje skuteczność w terapii różnych zaburzeń lękowych, takich jak lęk napadowy (z agorafobią lub bez), zespół lęku społecznego oraz zespół lęku pourazowego (PTSD). Wskazaniem do stosowania są także zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K), zarówno u dorosłych, jak i u dzieci oraz młodzieży w wieku 6-17 lat, co jest istotne ze względu na ograniczoną liczbę leków z rejestracją pediatryczną w tym zakresie. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do nasilenia objawów i wskazań klinicznych, z uwzględnieniem dostępności tabletek powlekanych 50 mg (z możliwością podziału na dawki po 25 mg) oraz 100 mg (bez linii podziału).
agorafobia, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, intruzja, lęk napadowy, lęk społeczny, nadmierne pobudzenie, obsesja i kompulsja, profilaktyka nawrotów, PTSD, Sastium, sertralina, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku pourazowego, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zotral 100 mg
Lek Zotral (chlorowodorek sertraliny) stosuje się w dawce początkowej 50 mg/dobę u dorosłych z depresją i zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (ZO-K), natomiast w zaburzeniach lękowych (lęk napadowy, PTSD, zespół lęku społecznego) rozpoczyna się od 25 mg/dobę, zwiększając po tygodniu do 50 mg/dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać co najmniej co tydzień o 50 mg, do maksymalnej dawki 200 mg/dobę, z uwzględnieniem okresu półtrwania sertraliny wynoszącego 24 godziny. U dzieci i młodzieży z ZO-K dawki początkowe wynoszą odpowiednio 25 mg/dobę (6-12 lat) i 50 mg/dobę (13-17 lat), z możliwością zwiększenia do 200 mg/dobę, przy czym dawkowanie powinno uwzględniać mniejszą masę ciała. W leczeniu długoterminowym zaleca się utrzymanie najniższej skutecznej dawki, a u pacjentów z depresją terapię kontynuować co najmniej 6 miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane – dawkę należy stopniowo redukować przez 1-2 tygodnie, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia.
chlorowodorek sertraliny, ciężka niewydolność wątroby, depresja, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, hiponatremia, leczenie depresji, lęk napadowy, nawrót depresji, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, okres półtrwania sertraliny, reakcja z odstawienia, sertralina, terapia podtrzymująca, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku społeczny, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Levothyroxine Accord 200 mcg
Lewotyroksyna zawarta w preparacie Levothyroxine Accord wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jej wchłanianie, metabolizm oraz wiązanie z białkami osocza. Substancje takie jak cholestyramina, kolestypol, preparaty zawierające glin, żelazo, wapń, orlistat, sewelamer, produkty sojowe oraz inhibitory pompy protonowej mogą znacząco obniżać absorpcję lewotyroksyny, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem leków lub monitorowania funkcji tarczycy. Leki indukujące enzymy wątrobowe (barbiturany, karbamazepina, ziele dziurawca) oraz fenytoina przyspieszają metabolizm lewotyroksyny, co może skutkować koniecznością zwiększenia dawki. Ponadto, inhibitory kinazy tyrozynowej, propylotiouracyl, glikokortykoidy, beta-adrenolityki, amiodaron oraz środki kontrastowe zawierające jod wpływają na obwodową konwersję T4 do T3, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hormonalnych.
amiodaron, beta-adrenolityk, biotyna, chlorochina, dikumarol, dysfagia, estrogen, fenytoina, frakcja fT4, furosemid, glikokortykoid, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, imatynib, induktory enzymów wątrobowych, indynawir, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, klofibrat, lek przeciwcukrzycowy, leki wiążące kwasy żółciowe, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, lopinawir, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, orlistat, pochodna kumaryny, proguanil, propylotiouracyl, rytonawir, salicylan, sertralina, sewelamer, środek kontrastowy z jodem, sunitynib - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sastium 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny, substancji czynnej preparatu Sastium, wskazują na brak istotnych zagrożeń dla człowieka w standardowych badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Ocena genotoksyczności i kancerogenności potwierdziła brak mutagenności oraz zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność manifestującą się skróceniem przeżycia i zmniejszeniem masy ciała potomstwa po ekspozycji in utero od 15. dnia ciąży, co wiązano z toksycznym działaniem na organizm matki, bez istotnego ryzyka dla ludzi.
badanie kancerogenne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, funkcja nerek, funkcja reprodukcyjna, funkcja wątroby, ocena histopatologiczna, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, parametr hematologiczny, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko genotoksyczne, sertralina, substancja czynna, test farmakologiczny, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność sertraliny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna, wydzielina z nosa, zmiana nowotworowa, zmniejszony przyrost masy ciała - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asentra 100 mg
Sertralina, lek z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ATC: N06AB06), wykazuje wysoką selektywność wobec układu serotoninergicznego, skutecznie blokując wychwyt serotoniny (5-HT) w dawkach terapeutycznych (50-200 mg/dobę). Badania in vitro i kliniczne potwierdzają brak istotnego wpływu na receptory muskarynowe, dopaminergiczne, adrenergiczne, histaminergiczne, GABA oraz benzodiazepinowe, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, bez działania sedatywnego, stymulującego czy kardiotoksycznego. W badaniach klinicznych sertralina wykazała skuteczność w leczeniu dużej depresji, zmniejszając ryzyko nawrotów (odsetek pacjentów bez nawrotu: 83,4% vs 60,8% placebo przy średniej dawce 70 mg/dobę). W terapii PTSD obserwowano różnice w odpowiedzi terapeutycznej zależne od płci, z wyższą skutecznością u kobiet (57,2% vs 34,5% placebo) niż u mężczyzn (53,9% vs 38,2% placebo). W badaniach dotyczących wpływu na odstęp QTc, przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej), odnotowano przekroczenie progu 10 ms, jednak przy dawkach terapeutycznych (do 200 mg/dobę, Cmax 86 ng/mL) ryzyko klinicznie istotnego wydłużenia QTc jest niskie.
duża depresja, inhibitor wychwytu serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, nawrót depresji, odstęp QTc, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, receptor serotoninowy, sertralina, skala CGI, skala NIMH, skala Yale-Brown, skorygowany odstęp QT, stadium Tannera, układ serotoninergiczny, wskaźnik masy ciała, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wydłużenie odstępu QTcF, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apiolin 50 mg
Apiolin to lek zawierający sertraliny chlorowodorek w dawkach 50 mg i 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Tabletki 50 mg mają wymiary 10 x 5 mm, zawierają 80 mg laktozy jednowodnej i posiadają nacięcie umożliwiające podział na równe dawki, z wygrawerowaną literą „L”. Tabletki 100 mg mają średnicę 10 mm, zawierają 159 mg laktozy jednowodnej, posiadają nacięcie ułatwiające przełamanie, ale nie służące do podziału na równe dawki, z wygrawerowaną literą „C”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, powidon K-30, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk i glikol propylenowy. Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w różnych wielkościach opakowań od 10 do 100 tabletek.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, folia PVC/PVDC/Aluminium, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, linia podziału, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, powidon, sertralina, sertraliny chlorowodorek, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór pseudocholinesterazy – Zapobieganie i profilaktyka
Niedobór pseudocholinesterazy jest klinicznie niemym schorzeniem ujawniającym się podczas ekspozycji na estry choliny, zwłaszcza w trakcie znieczulenia ogólnego. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu aktywności enzymu w osoczu oraz badaniach genetycznych, w tym PCR identyfikującym nietypowe allele genu pseudocholinesterazy. Wartości aktywności enzymu mogą być obniżone nawet o 24-33% u kobiet w ciąży i w okresie poporodowym, co zwiększa ryzyko powikłań. Pacjenci z niedoborem powinni nosić identyfikatory medyczne (MedicAlert) i posiadać kartę informacyjną, a także informować lekarzy o schorzeniu przed każdym zabiegiem. W rodzinach z historią niedoboru zalecane jest poradnictwo genetyczne oraz badania przesiewowe, ze względu na autosomalny recesywny charakter dziedziczenia.
amplifikacja PCR, anestezjolog, atrakurium, badanie przesiewowe, chloroprokaina, cisatrakurium, diagnostyka różnicowa, dyskomfort, dziedziczenie autosomalne recesywne, elektrowstrząsy, ester choliny, fizostygmina, flumazenil, genetyk, identyfikator medyczny, koagulopatia, leukocyt, miwakurium, nalokson, niedobór pseudocholinesterazy, niewydolność oddechowa, poradnictwo genetyczne, prokaina, przedłużony paraliż, przewlekła choroba nerek, rokuronium, sertralina, środek zwiotczający mięśnie, stymulator nerwów obwodowych, sugammadeks, sukcynylocholina, świeżo mrożone osocze, wekuronium, wentylacja mechaniczna, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zotral 50 mg
Zotral, zawierający sertralinę w dawce 50 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń psychicznych, w tym epizodów dużej depresji, lęku napadowego (z lub bez agorafobii), zespołu lęku społecznego, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) oraz zespołu lęku pourazowego (PTSD). Sertralina wykazuje skuteczność zarówno w terapii aktywnych epizodów depresyjnych, jak i w profilaktyce nawrotów dużej depresji, co jest kluczowe w leczeniu długoterminowym. W przypadku ZO-K lek jest dopuszczony do stosowania u pacjentów w wieku od 6 do 17 lat, co rozszerza jego zastosowanie na populację pediatryczną. Zaburzenia lękowe leczone preparatem charakteryzują się specyficznymi objawami somatycznymi i psychicznymi, które sertralina skutecznie łagodzi.
agorafobia, derealizacja, duszność, duża depresja, kołatanie serca, kompulsja, laktoza jednowodna, lęk napadowy, nietolerancja laktozy, obsesja, sertralina, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawroty głowy, zespół lęku pourazowego, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Interakcje leku – Letrox 125 mikrogramów 125 mcg
Lewotyroksyna sodowa, zawarta w leku Letrox 125 mikrogramów, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na jej wchłanianie, wiązanie z białkami surowicy, metabolizm oraz aktywność biologiczną. Substancje takie jak żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol), inhibitory pompy protonowej, kolesewelam, preparaty zawierające glin, żelazo, wapń, a także produkty sojowe i kawa mogą znacząco obniżać biodostępność lewotyroksyny, co wymaga odpowiedniego odstępu czasowego między podaniem leków (np. Letrox 125 µg podawany 4-5 godzin przed żywicami jonowymiennymi lub kolesewelamem, co najmniej 2 godziny przed preparatami zawierającymi glin, żelazo, wapń). Ponadto, leki indukujące enzymy cytochromu P-450 (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, barbiturany, dziurawiec) oraz inhibitory kinazy tyrozynowej mogą zwiększać metabolizm lewotyroksyny, obniżając jej stężenie w surowicy i wymagając monitorowania funkcji tarczycy oraz ewentualnej korekty dawki.
amiodaron, antykoncepcja estrogenowa, beta-adrenolityk, biotyna, chlorochina, cytochrom P-450, dikumarol, glikokortykoid, hormon tarczycy, hormonalna terapia zastępcza, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, kolesewelam, lek przeciwcukrzycowy, lewotyroksyna sodowa, motesanib, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, pochodna kumaryny, propylotiouracyl, salicylan, semaglutyd, sertralina, sewelamer, sorafenib, środek kontrastujący z jodem, sunitynib, węglan lantanu, żywica jonowymienna - Leksykon substancji czynnych
Sertralina – Wskazania do stosowania
Sertralina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu zaburzeń psychicznych, w tym epizodów dużej depresji u dorosłych, zarówno w fazie aktywnej choroby, jak i w profilaktyce nawrotów. Lek jest również skuteczny w terapii lęku napadowego (z agorafobią lub bez), zespołu lęku społecznego (fobii społecznej) oraz zespołu stresu pourazowego (PTSD). Wskazania te dotyczą wyłącznie populacji dorosłych. Preparaty zawierające sertralinę, takie jak Zoloft, Asentra, ApoSerta, Apiolin, Sertagen, Miravil, Sastium, Sertraline Medreg, Sertralina Krka i Sertraline Zentiva, potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo stosowania w wymienionych jednostkach chorobowych.
agorafobia, aktywna faza choroby, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, lęk napadowy, lęk paniczny, lek przeciwdepresyjny, napad lęku, profilaktyka nawrotów, PTSD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie stresowe pourazowe, zespół lęku pourazowego, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego, ZO-K - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Interakcje
Rysperydon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT, takich jak leki przeciwarytmiczne (chinidyna, amiodaron, sotalol), trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina, maprotylina), niektóre leki przeciwhistaminowe, inne przeciwpsychotyczne, leki przeciwmalaryczne (chinina, meflochina), a także leków powodujących hipokaliemię, hipomagnezemię lub bradykardię. Rysperydon może nasilać sedację w połączeniu z alkoholem, opioidami, benzodiazepinami i lekami przeciwhistaminowymi, co zwiększa ryzyko zaburzeń koordynacji, funkcji poznawczych, upadków i zaburzeń oddychania. Antagonizm receptorowy rysperydonu wobec lewodopy i agonistów dopaminy wymaga stosowania najmniejszych skutecznych dawek w chorobie Parkinsona. Ponadto, rysperydon może powodować klinicznie istotne niedociśnienie w skojarzeniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz wywoływać objawy pozapiramidowe przy jednoczesnym stosowaniu psychostymulantów (np. metylofenidatu).
9-hydroksyrysperydon, agonista dopaminergiczny, antagonista receptora H2, antycholinoesteraza, arypiprazol, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, digoksyna, donepezil, erytromycyna, fenotiazyna, fluoksetyna, fluwoksamina, furosemid, galantamina, glikoproteina p, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, lewodopa, metylofenidat, objawy pozapiramidowe, paliperydon, paroksetyna, ryfampicyna, rysperydon, sedacja, sertralina, topiramat, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, werapamil, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – ApoZolpin 10 mg
Terapia zolpidemem (ApoZolpin) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu, który nasila działanie uspokajające i zwiększa ryzyko zaburzeń psychomotorycznych, co znacząco ogranicza zdolność prowadzenia pojazdów. Zolpidem w połączeniu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak neuroleptyki, leki nasenne, przeciwlękowe, zwiotczające mięśnie, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, narkotyczne leki przeciwbólowe oraz sedatywne leki przeciwhistaminowe, może powodować nasilenie sedacji i zaburzeń psychoruchowych, a także ryzyko depresji oddechowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z opioidami, które zwiększa ryzyko euforii, uzależnienia, a także ciężkich działań niepożądanych, w tym śpiączki i śmierci, co wymaga ścisłego ograniczenia dawkowania i czasu terapii.
benzodiazepina, bupropion, chloropromazyna, CYP3A4, cyprofloksacyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja OUN, dezypramina, digoksyna, działanie uspokajające, dziurawiec zwyczajny, efekt sedatywny, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, induktor enzymu, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie, leki hamujące OUN, narkotyczny lek przeciwbólowy, neuroleptyk, okres półtrwania leku, omam wzrokowy, opioidowy lek przeciwbólowy, parametr farmakokinetyczny, ranitydyna, ryfampicyna, sedatywny lek przeciwhistaminowy, sertralina, uzależnienie psychiczne, warfaryna, wenlafaksyna, zaburzenie psychomotoryczne, zolpidem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aurorix 150 mg
Lek Aurorix zawierający moklobemid w dawce 150 mg, jako selektywny inhibitor MAO-A, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na moklobemid lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną), ostre stany splątania oraz guz chromochłonny nadnerczy ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Lek nie jest wskazany u dzieci z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergologiczny oraz stan psychiczny pacjenta przed włączeniem terapii.
amitryptylina, atypowy lek przeciwdepresyjny, bupropion, choroba Parkinsona, dekstrometorfan, dziedziczna nietolerancja galaktozy, fenylefryna, fluoksetyna, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klomipramina, lek przeciwkaszlowy, linezolid, migrena, moklobemid, nadwrażliwość na moklobemid, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, opioidowy lek przeciwbólowy, ostry stan splątania, paroksetyna, petydyna, phaeochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, selegilina, sertralina, SSRI, sumatryptan, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, zaburzenie czynności wątroby, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne, zolmitryptan - Leksykon leków
Interakcje leku – Clozapine Hasco 100 mg
Klozapina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie klozapiny z lekami o działaniu mielosupresyjnym (np. karbamazepina, chloramfenikol) oraz długo działającymi lekami przeciwpsychotycznymi depot ze względu na ryzyko agranulocytozy i neutropenii. Spożywanie alkoholu podczas terapii klozapiną jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu nasilenia działania sedatywnego, ryzyka depresji oddechowej oraz hipotensji. Interakcje farmakokinetyczne obejmują inhibitory CYP1A2 (fluwoksamina, kofeina, cyprofloksacyna, perazyna), które mogą zwiększać stężenie klozapiny w osoczu o 50-70%, oraz induktory CYP1A2 (ryfampicyna, omeprazol, palenie tytoniu), które obniżają jej stężenie, zmniejszając skuteczność terapeutyczną. Nagłe zaprzestanie palenia może zwiększyć stężenie klozapiny, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki.
adrenalina, agranulocytoza, alkohol etylowy, antykoncepcja hormonalna, benzodiazepina, cyprofloksacyna, cytalopram, cytochrom P450, depresja oddechowa, digoksyna, działanie alfa-adrenergiczne, działanie hipotensyjne, działanie mielosupresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, karbamazepina, klozapina, kofeina, kwas walproinowy, lek opioidowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny depot, majaczenie, napad padaczkowy, neutropenia, noradrenalina, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perazyna, ryfampicyna, sertralina, SSRI, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Miravil 100 mg
Dawkowanie leku Miravil (chlorowodorek sertraliny) jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz funkcji wątroby. W leczeniu depresji i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZO-K) dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę, natomiast w zaburzeniach lękowych z napadami lęku, PTSD i fobii społecznej rozpoczyna się od 25 mg/dobę przez pierwszy tydzień, po czym zwiększa się do 50 mg/dobę. Modyfikacje dawki powinny odbywać się co najmniej co 7 dni, z krokiem zwiększenia o 50 mg, a dawka maksymalna nie powinna przekraczać 200 mg/dobę. U dzieci i młodzieży z ZO-K dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę (6-12 lat) lub 50 mg/dobę (13-17 lat), z możliwością stopniowego zwiększania do 200 mg/dobę, uwzględniając mniejszą masę ciała. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i stosowanie mniejszych dawek lub rzadsze podawanie, a u osób z ciężką niewydolnością wątroby lek jest przeciwwskazany. W przypadku niewydolności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki. Pacjentów w podeszłym wieku należy monitorować ze względu na ryzyko hiponatremii.
chlorowodorek sertraliny, dawka podtrzymująca, depresja, depresja u dzieci, fobia społeczna, hiponatremia, leczenie podtrzymujące, nawrót choroby, okres półtrwania sertraliny, reakcja odstawienna, sertralina, zaburzenia lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienny, zespół stresu pourazowego - Leksykon substancji czynnych
Sulodeksyd – Interakcje
Sulodeksyd, ze względu na swoją strukturę chemiczną zbliżoną do heparyny, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie sulodeksydu z heparyną niefrakcjonowaną oraz drobnocząsteczkowymi (np. enoksaparyna, dalteparyna, nadroparyna), co prowadzi do synergistycznego zwiększenia aktywności antytrombiny III i znaczącego ryzyka krwawień. Podobnie, sulodeksyd potencjalizuje działanie doustnych antykoagulantów, w tym antagonistów witaminy K (warfaryna, acenokumarol) oraz NOAC (dabigatran, riwaroksaban, apiksaban, edoksaban), co wymaga ścisłego monitorowania INR i dostosowania dawek. Interakcje z lekami przeciwpłytkowymi (ASA, klopidogrel, tikagrelor, prasugrel) oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (ibuprofen, diklofenak, naproksen) zwiększają ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego, co wskazuje na konieczność rozważenia gastroprotekcji i uważnej obserwacji pacjenta.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista witaminy K, antytrombina III, apiksaban, aPTT, celekoksyb, dabigatran, dalteparyna, diklofenak, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie synergistyczne, edoksaban, enoksaparyna, escitalopram, fluoksetyna, hemostaza, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, ibuprofen, inhibitor pompy protonowej, INR, klopidogrel, krwiomocz, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, nadroparyna, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowy doustny antykoagulant, parametr krzepnięcia, paroksetyna, powikłanie krwotoczne, prasugrel, PT, riwaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, smolisty stolec, sulodeksyd, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Nasen 10 mg
Zolpidem, substancja czynna preparatu Nasen, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie zolpidemu z alkoholem, co nasila działanie nasenne, zwiększa ryzyko reakcji paradoksalnych (pobudzenie psychoruchowe, agresja) oraz zaburzeń psychomotorycznych, a także może prowadzić do zatrucia zagrażającego życiu. Ponadto, współpodawanie zolpidemu z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak neuroleptyki, leki nasenne, przeciwlękowe, przeciwdepresyjne (m.in. bupropion, fluoksetyna, sertralina, wenlafaksyna), narkotyczne leki przeciwbólowe, przeciwpadaczkowe, znieczulające oraz przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym, może prowadzić do nasilenia sedacji, senności, zaburzeń psychoruchowych i ryzyka depresji oddechowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko omamów wzrokowych przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi. Zolpidem metabolizowany jest głównie przez enzymy cytochromu P450, co powoduje, że inhibitory CYP450 (np. erytromycyna, fluwoksamina, cyprofloksacyna) mogą zwiększać jego stężenie i działanie, natomiast induktory (np. ryfampicyna) osłabiają efekt terapeutyczny.
bupropion, cyprofloksacyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, dezypramina, działanie sedatywne, erytromycyna, fluoksetyna, fluwoksamina, induktor CYP450, inhibitor CYP450, interakcja lekowa, leczenie objawowe, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, narkotyczny lek przeciwbólowy, omam wzrokowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, ranitydyna, ryfampicyna, sertralina, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, zaburzenie psychoruchowe, zolpidem - Leksykon leków
Interakcje leku – Rispolept 1 mg/ml
Rysperydon, substancja czynna preparatu Rispolept 1 mg/ml roztwór doustny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), leków powodujących zaburzenia elektrolitowe, bradykardię oraz leków działających ośrodkowo (alkohol, opioidy, benzodiazepiny) ze względu na ryzyko nasilenia sedacji i zaburzeń rytmu serca. Rysperydon antagonizuje działanie lewodopy i agonistów dopaminy, co wymaga stosowania najmniejszych skutecznych dawek obu leków, zwłaszcza w zaawansowanej chorobie Parkinsona. Leki hipotensyjne mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze, a psychostymulanty (np. metylofenidat) zwiększają ryzyko objawów pozapiramidowych. Paliperydon, aktywny metabolit rysperydonu, nie powinien być stosowany jednocześnie z Rispoleptem z powodu ryzyka nadmiernej ekspozycji na frakcję przeciwpsychotyczną.
agoniści dopaminy, amitryptylina, antagonista receptora H2, antycholinoesteraza, arypiprazol, bradykardia, choroba Parkinsona, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, digoksyna, donepezil, erytromycyna, fenotiazyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, frakcja przeciwpsychotyczna, furosemid, glikoproteina p, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek beta-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, paroksetyna, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, sertralina, topiramat, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, walproinian, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie poznawcze, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Setaloft 50 mg 50 mg
Setaloft, zawierający sertralinę w postaci chlorowodorku, jest skutecznym lekiem z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zapobieganiu nawrotom depresji, zaburzeniach lękowych z napadami lęku (w tym z agorafobią), zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym (ZO-K) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat, fobii społecznej oraz zaburzeniu stresowym pourazowym (PTSD). Charakterystyczny kształt kapsułki z nacięciem umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki, co jest szczególnie istotne w terapii pacjentów wrażliwych, osób starszych oraz populacji pediatrycznej.
agorafobia, chlorowodorek, dawkowanie leku, duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, fobia społeczna, laktoza jednowodna, leczenie długoterminowe, lęk paniczny, nawrót depresji, nietolerancja laktozy, pacjent pediatryczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, tabletka powlekana, zaburzenie afektywne, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sertralina Krka 100 mg
Przedawkowanie Sertraliny Krka (tabletki powlekane 50 mg i 100 mg) stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się objawami wynikającymi z nadmiernej aktywności serotoninergicznej. Do najczęstszych symptomów należą senność, nudności, wymioty, częstoskurcz, drżenie mięśni, pobudzenie oraz zawroty głowy. Rzadziej obserwuje się śpiączkę, wydłużenie odstępu QTc oraz zagrażający życiu częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes. Ze względu na ryzyko powikłań kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu serca, niezbędne jest monitorowanie EKG u pacjentów po przedawkowaniu sertraliny, aż do ustabilizowania stanu klinicznego i normalizacji parametrów elektrokardiograficznych.
częstoskurcz, dializa, drżenie mięśni, działanie serotoninergiczne, hemoperfuzja, monitoring EKG, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, sertralina, śpiączka, tabletka powlekana, tlenoterapia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie lękowe o zdrowiu (hipochondria) – Leczenie
Zaburzenie lękowe o zdrowiu (hipochondria) dotyka około 4-6% populacji i charakteryzuje się uporczywym lękiem przed poważną chorobą mimo braku lub obecności jedynie łagodnych objawów. Leczenie koncentruje się na redukcji objawów i poprawie funkcjonowania pacjenta, z psychoterapią poznawczo-behawioralną (CBT) jako metodą pierwszego wyboru. CBT obejmuje identyfikację i modyfikację zniekształconych myśli, redukcję zachowań sprawdzających oraz rozwijanie strategii radzenia sobie z lękiem. Sesje trwają zazwyczaj 45-60 minut, a liczba spotkań wynosi od 12 do 20. Specjalistyczna forma CBT, ekspozycja i zapobieganie reakcji (ERP), polega na stopniowej ekspozycji na bodźce wywołujące lęk i powstrzymywaniu się od zachowań zabezpieczających, co uczy tolerancji na niepewność i dyskomfort fizyczny. Inne metody terapeutyczne to terapia akceptacji i zaangażowania (ACT), terapia poznawcza oparta na uważności (MBCT), terapia psychodynamiczna oraz EMDR. Terapia grupowa i grupy wsparcia stanowią wartościowe uzupełnienie leczenia.
benzodiazepiny, citalopram, cyberhipochondria, desensytyzacja i przetwarzanie za pomocą ruchów gałek ocznych, ekspozycja i zapobieganie reakcji, ekspozycja interoceptywna, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, hipochondria, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwlękowe, mindfulness, paroksetyna, progresywna relaksacja mięśni, psychoedukacja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, telepsychiatria, terapia akceptacji i zaangażowania, terapia grupowa, terapia poznawcza oparta na uważności, terapia poznawczo-behawioralna, terapia psychodynamiczna, zaburzenie lękowe o zdrowiu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zotral 50 mg
Zotral w postaci tabletek powlekanych zawiera chlorowodorek sertraliny w dawce 50 mg jako substancję czynną, co czyni go skutecznym lekiem w terapii zaburzeń psychicznych. Każda tabletka zawiera również 79,65 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze zarówno w rdzeniu (laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian), jak i w otoczce (hypromeloza 6, talk, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek E171). Tabletki mają charakterystyczny wygląd – białe, owalne, obustronnie wypukłe, o wymiarach 10 × 5 mm, z rowkiem umożliwiającym podział dawki oraz wytłoczoną literą L, co ułatwia precyzyjne dawkowanie.
blister PVC/PVDC/Aluminium, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek sertraliny, dawkowanie leku, farmakoterapia, interakcje lekowe, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, sertralina, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zaburzenia psychiczne, Zotral - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sertagen 50 mg
Chlorowodorek sertraliny (Sertagen, tabletki powlekane 50 mg lub 100 mg) nie wykazuje negatywnego wpływu na sprawność psychomotoryczną w badaniach klinicznych, co jest istotne dla pacjentów prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących maszyny. Mimo to, jako lek przeciwdepresyjny, sertralina może potencjalnie wpływać na funkcje poznawcze i fizyczne, co wymaga indywidualnej oceny reakcji pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący aktywności zawodowej pacjenta oraz poinformować go o możliwych zagrożeniach związanych z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn podczas leczenia.
aktywność zawodowa, badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo terapii, chlorowodorek sertraliny, działanie niepożądane leku, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, leczenie sertraliną, lek przeciwdepresyjny, lek psychotropowy, reakcja na lek, sertralina, sprawność psychomotoryczna, świadoma zgoda pacjenta, wrażliwość na leki, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sastium 50 mg
Lek Sastium, zawierający sertralinę (chlorowodorek), wykazuje profil działań niepożądanych zależny od dawki, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności oraz zaburzenia seksualne (np. niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn z zespołem lęku społecznego). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz o częstości nieznanej. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności, drżenia i bóle głowy, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U osób starszych istnieje ryzyko hiponatremii, a u dzieci i młodzieży obserwuje się bóle głowy (22%), bezsenność (21%), biegunkę (11%) i nudności (15%).
choroba zwyrodnieniowa stawów, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperwentylacja, hiponatremia, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nieregularna miesiączka, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, rabdomioliza, sertralina, skurcz krtani, skurcz mięśnia, SSRI, TCA, włóknienie płuc, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie seksualne, zaburzenie wytrysku, zaburzenie wzwodu, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół lęku społecznego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sertraline Medreg 100 mg
Sertraline Medreg jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg, zawierających sertralinę w formie chlorowodorku. Tabletki 50 mg mają wymiary około 10,4 x 4,2 ± 0,2 mm, są białe lub białawe, obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie dawki. Tabletki 100 mg są większe (ok. 13,2 x 5,3 ± 0,2 mm), również białe lub białawe, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym oznaczeniem „100”, ale nieprzeznaczone do dzielenia. Substancje pomocnicze obejmują wapnia wodorofosforan, celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400 i polisorbat 80 w otoczce, co zapewnia odpowiednią strukturę i właściwości farmaceutyczne preparatu.
celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek sertraliny, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, sertralina, środek powierzchniowo czynny, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja smarująca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sertagen 100 mg
Sertagen, zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu epizodów dużej depresji (MDD), zapobieganiu nawrotom depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, takich jak lęk napadowy (z lub bez agorafobii), zespół lęku społecznego oraz zespół lęku pourazowego (PTSD). Lek wykazuje również skuteczność w terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych (ZO-K) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat. Wskazania do stosowania obejmują zarówno ostre epizody chorobowe, jak i długoterminową profilaktykę nawrotów, z uwzględnieniem indywidualnej oceny korzyści i ryzyka u pacjenta.
agorafobia, atak paniki, dystans emocjonalny, epizod dużej depresji, kompulsja, leczenie profilaktyczne, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, objaw dysocjacyjny, objaw somatyczny, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, Sertagen, sertralina, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zachowanie samobójcze, zespół lęku pourazowego, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apiolin 100 mg
Apiolin jest lekiem dostępnym w postaci tabletek powlekanych zawierających sertraliny chlorowodorek w dawkach 50 mg oraz 100 mg. Tabletki 50 mg mają wymiary 10 x 5 mm, są białe lub białowa, okrągłe i obustronnie wypukłe, z nacięciem umożliwiającym podział na równe dawki oraz wygrawerowaną literą „L”. Tabletki 100 mg mają średnicę 10 mm, podobny wygląd, nacięcie ułatwiające przełamanie (bez możliwości podziału na równe dawki) oraz literę „C”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (80 mg w tabletce 50 mg i 159 mg w tabletce 100 mg), celulozę mikrokrystaliczną, powidon K-30, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk i glikol propylenowy. Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w różnych wielkościach opakowań od 10 do 100 tabletek.
Apiolin, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek sertraliny, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, powidon, sertralina, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asentra 100 mg
Lek Asentra, zawierający sertralinę – selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest odpowiednio kontrolowanych badań potwierdzających bezpieczeństwo stosowania sertraliny w ciąży, choć badania na zwierzętach wykazały potencjalny wpływ na płodność oraz toksyczne działanie farmakodynamiczne na płód i matkę. Istotnym ryzykiem jest zwiększone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego u kobiet stosujących SSRI w miesiącu przed porodem. Ponadto, stosowanie sertraliny w trzecim trymestrze ciąży może prowadzić do objawów odstawiennych u noworodków, takich jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, homeostatyczne, mięśniowe, behawioralne oraz żołądkowo-jelitowe, które pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Dodatkowo, istnieje zwiększone ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) u noworodków – około 5 przypadków na 1000 ciąż przy stosowaniu SSRI, w porównaniu do 1-2 przypadków na 1000 w populacji ogólnej.
Asentra, bezdech, drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, jakość nasienia, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, N-desmetylosertralina, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, sinica, SNRI, SSRI, termoregulacja, trymestr ciąży, wada wrodzona, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół odstawienia u noworodka