peryndopryl
Peryndopryl to lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I), szeroko stosowany w kardiologii i hipertensjologii. Mechanizm jego działania polega na blokowaniu enzymu konwertującego angiotensynę I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Dodatkowo peryndopryl zmniejsza wydzielanie aldosteronu i zwiększa stężenie bradykininy.
Główne wskazania do stosowania peryndoprylu obejmują nadciśnienie tętnicze, stabilną chorobę wieńcową, prewencję wtórną po zawale mięśnia sercowego oraz leczenie niewydolności serca. Lek wykazuje korzystny wpływ na funkcję śródbłonka naczyniowego i hamuje przebudowę mięśnia sercowego, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego.
Peryndopryl charakteryzuje się długim okresem półtrwania, co umożliwia podawanie go raz na dobę. Dostępny jest w formie soli tert-butyloaminowej lub argininowej, przy czym ta druga cechuje się lepszą biodostępnością. Do najczęstszych działań niepożądanych należą kaszel, hipotonia, hiperkaliemia oraz rzadko występujący obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentek w ciąży, szczególnie w II i III trymestrze, ze względu na działanie teratogenne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), takie jak peryndopryl zawarty w preparacie Prestarium 2,5 mg, są przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód oraz noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie tych leków nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. U pacjentek planujących ciążę konieczna jest zmiana terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa przed poczęciem. W przypadku rozpoznania ciąży podczas leczenia Prestarium 2,5 mg, lek należy natychmiast odstawić i w razie potrzeby wdrożyć alternatywną terapię hipotensyjną. Ekspozycja na peryndopryl w II i III trymestrze może prowadzić do osłabienia czynności nerek płodu, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki, a u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii.
czynność nerek płodu, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, płodność, Prestarium, ryzyko teratogenne, terapia hipotensyjna, terapia przeciwnadciśnieniowa, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Arprenessa 10 mg
Arprenessa, zawierająca peryndopryl z argininą, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej u dorosłych. Tabletki 5 mg (zawierające 3,395 mg peryndoprylu) są wskazane w terapii nadciśnienia, objawowej niewydolności serca oraz w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacją. Tabletki 10 mg (zawierające 6,790 mg peryndoprylu) stosuje się w nadciśnieniu tętniczym wymagającym silniejszego działania hipotensyjnego oraz w stabilnej chorobie wieńcowej, jednak nie są one wskazane w niewydolności serca.
działanie hipotensyjne, incydent sercowy, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie serca, opór obwodowy, peryndopryl, peryndopryl z argininą, rewaskularyzacja, rozszerzenie naczyń krwionośnych, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, stabilna choroba wieńcowa, terapia objawowa, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Przedawkowanie Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, które może być znaczne i długotrwałe, z ryzykiem wstrząsu i zgonu. Towarzyszą mu nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność oraz stan splątania. Występują również zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hiponatremia i hipokaliemia, które mogą nasilać objawy kliniczne i prowadzić do powikłań kardiologicznych. Amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych i odruchową tachykardię, a także może wywołać niekardiogenny obrzęk płuc z opóźnionym początkiem (24-48 godzin po przedawkowaniu), wymagający natychmiastowego wsparcia oddechowego. Oliguria (<500 ml/dobę) i anuria stanowią poważne zagrożenie, wynikające z hipowolemii i upośledzonego przepływu nerkowego.
amlodypina, anuria, blokada kanałów wapniowych, dyspnea, elektrokardiografia, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie indapamidu, przedawkowanie peryndoprylu, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Co-Prestarium to lek łączący peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Stosowanie leku u kobiet w ciąży jest ograniczone: nie zaleca się go w I trymestrze, a jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ze względu na ryzyko teratogenności i toksycznego wpływu na płód, w tym zmniejszoną czynność nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W przypadku ekspozycji na inhibitor ACE w II i III trymestrze konieczne jest wykonanie USG nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii. Amlodypina może być stosowana w ciąży tylko wtedy, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a korzyści przewyższają ryzyko dla matki i płodu.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, Co-Prestarium, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, lek hipotensyjny, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko teratogenności, toksyczność reprodukcyjna, zdolność rozrodcza, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Co-Amlessa to potrójna terapia hipotensyjna łącząca peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę oraz indapamid, przeznaczona do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u pacjentów uprzednio stabilizowanych na oddzielnych preparatach tych substancji w równoważnych dawkach. Produkt dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania: 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg (peryndopryl + amlodypina + indapamid). Terapia z zastosowaniem Co-Amlessa umożliwia uproszczenie schematu leczenia, co może poprawić adherencję pacjentów, a także pozwala na indywidualizację leczenia dzięki różnorodności dostępnych dawek.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, antagonista wapnia, bezylan, diuretyk tiazydopodobny, działania niepożądane, działanie hipotensyjne, indapamid, inhibitor ACE, linia podziału, nadciśnienie tętnicze pierwotne, peryndopryl, peryndopryl z indapamidem, postać farmaceutyczna, produkt złożony, terapia hipotensyjna, terapia zastępcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Panoprist, zawierającego 4 mg erbuminy peryndoprylu oraz 1,25 mg indapamidu, wykazały, że toksyczność skojarzenia jest nieznacznie wyższa niż poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. Niemniej jednak działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano specyficzne efekty toksyczne zależne od gatunku: brak nasilenia toksyczności nerkowej u szczurów, toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz nasilone objawy toksyczności u samic szczurów przy stosowaniu produktu złożonego w porównaniu do monoterapii peryndoprylem.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, indapamid, margines bezpieczeństwa, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindanor 8 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii peryndoprylem (Perindanor, 8 mg, tabletki zawierające 6,676 mg peryndoprylu oraz 118,660 mg laktozy) należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, przeszły obrzęk naczynioruchowy związany z inhibitorami ACE, a także dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu, w tym hipotensji, niewydolności nerek, hiperkaliemii i zgonu. Ponadto, stosowanie peryndoprylu jest przeciwwskazane u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej nerki, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Należy również zachować ostrożność u pacjentów z nietolerancją laktozy, ze względu na zawartość 118,660 mg laktozy w jednej tabletce, co może wywołać dolegliwości żołądkowo-jelitowe u osób z zaburzeniami wchłaniania cukrów.
afereza lipoprotein, aliskiren, dializa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, procedura pozaustrojowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje istotne ograniczenia w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Stosowanie Amlessy jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane teratogenne i nefrotoksyczne działanie peryndoprylu na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne objawy u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W I trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię. Amlodypina, choć przenika do mleka matki (3-15% dawki), nie ma jednoznacznie potwierdzonego wpływu teratogennego, jednak jej stosowanie w ciąży rekomenduje się tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W okresie laktacji zaleca się unikanie Amlessy i rozważenie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych o lepszym profilu bezpieczeństwa.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja w ciąży, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, lek Amlessa, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, przedłużony poród, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Preparat Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę oraz indapamid, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, obrzękiem naczynioruchowym (w tym dziedzicznym i związanym z inhibitorami ACE), ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) przy wyższych dawkach (8 mg + 5 mg + 2,5 mg i 8 mg + 10 mg + 2,5 mg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów dializowanych, z encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, hipokaliemią oraz w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Należy unikać jednoczesnego stosowania Co-Amlessa z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), sakubitrylem/walsartanem oraz podczas pozaustrojowych metod leczenia krwi, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego i reakcji anafilaktoidalnych.
aliskiren, amlodypina, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dihydropirydyna, diuretyk tiazydopodobny, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek anestetyczny, lek oszczędzający potas, nadwrażliwość na składniki leku, niedociśnienie, niedorozwój kości czaszki, niewyrówana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, stenoza aortalna, stężenie potasu, sulfonamid, suplement potasu, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlessa 4 mg + 10 mg
Lek Amlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w postaci bezylanu, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg (peryndopryl odpowiednio 3,34 mg lub 6,68 mg, amlodypina 5 mg lub 10 mg). Wskazany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej. Terapia preparatem Amlessa powinna być rozważana wyłącznie u pacjentów, którzy wcześniej stosowali oba składniki aktywne osobno i osiągnęli zadowalającą kontrolę ciśnienia tętniczego i/lub objawów choroby wieńcowej, co pozwala na zachowanie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.
adherence, amlodypina, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, compliance, farmakokinetyka, leczenie nadciśnienia tętniczego, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze samoistne, objawy dławicowe, peryndopryl, peryndopryl i amlodypina, produkt złożony, schemat leczenia, stabilna choroba wieńcowa, terapia inicjująca, tolerancja leku, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 10 mg
Lek Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals to preparat złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), dostępny w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (odpowiednio 3,4 mg i 6,935 mg lub 13,87 mg ekwiwalentu substancji czynnych). Wskazany jest wyłącznie jako leczenie zastępcze u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym lub stabilną chorobą wieńcową, którzy wcześniej skutecznie stosowali peryndopryl i amlodypinę w oddzielnych preparatach, osiągając zadowalającą kontrolę ciśnienia tętniczego i/lub objawów choroby. Przed zmianą na lek złożony konieczne jest potwierdzenie, że dawki stosowanych wcześniej leków odpowiadają jednej z dostępnych kombinacji oraz że pacjent nie ma przeciwwskazań, w tym nietolerancji laktozy (produkt zawiera laktozę jednowodną w ilości 41,672 mg lub 83,344 mg w zależności od dawki).
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze, compliance, dysfagia, działanie synergistyczne, inhibitor konwertazy angiotensyny, jednoczesne stosowanie leków, laktoza jednowodna, leczenie hipotensyjne, leczenie nadciśnienia, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, objawy choroby wieńcowej, peryndopryl, peryndopryl tozylan, stabilna choroba wieńcowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin Combi 10 mg + 10 mg
Lek Vilpin Combi, zawierający peryndopryl (w postaci tozylanu) oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych wynikających z działania obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność, parestezje), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), sercowo-naczyniowe (obrzęki, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skórne (świąd, wysypka) oraz mięśniowo-szkieletowe (obrzęk stawów, kurcze mięśni). Częstość występowania tych działań waha się od często (≥1/100 do <1/10) do bardzo często (≥1/10), co wymaga szczególnej uwagi zwłaszcza na początku leczenia.
amlodypina, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, inhibitor ACE, kaszel napadowy, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, ostra niewydolność nerek, parestezja, peryndopryl, szum uszny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z tert-butyloaminą wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w zakresie genotoksyczności i karcynogenności. Badania toksykologiczne na szczurach i małpach wykazały, że głównym narządem docelowym przy długotrwałym podawaniu doustnym są nerki, gdzie obserwowano odwracalne uszkodzenia. Testy mutagenne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko genotoksyczności. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału nowotworowego substancji czynnej.
badanie karcynogenne, badanie karcynogenności, badanie mutagenne, badanie teratogenne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogenność, mutagenność, peryndopryl, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek, zmiana strukturalna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril 2 mg
Peryndopryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACEI), wymaga starannej kwalifikacji pacjenta z uwzględnieniem przeciwwskazań takich jak nadwrażliwość na substancję czynną lub laktozę jednowodną (36,14 mg w tabletce 2 mg, 72,28 mg w tabletce 4 mg), obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, ciąża (II i III trymestr), znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych oraz stosowanie dializy lub aferezy z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym. Przeciwwskazane jest także łączenie peryndoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy). Wskazana jest diagnostyka obrazowa przed terapią u pacjentów z podejrzeniem zwężenia tętnicy nerkowej oraz ostrożność u osób z nietolerancją laktozy i planujących ciążę lub będących w I trymestrze ciąży.
W przypadku przeciwwskazań do stosowania peryndoprylu, zaleca się rozważenie alternatywnych terapii: inne grupy leków hipotensyjnych (antagoniści wapnia, β-blokery, diuretyki) w nadciśnieniu tętniczym, sartany w niewydolności serca (jeśli brak przeciwwskazań), leki bezpieczne w ciąży zgodnie z wytycznymi oraz rewaskularyzację lub alternatywne leki u pacjentów ze zwężeniem tętnic nerkowych. Indywidualizacja leczenia z uwzględnieniem profilu bezpieczeństwa i przeciwwskazań jest kluczowa dla optymalizacji efektów terapeutycznych i minimalizacji ryzyka powikłań.
afereza, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-bloker, cukrzyca, dializa, diuretyk, GFR, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, rewaskularyzacja, sakubitryl z walsartanem, sartan, trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku złożonego zawierającego peryndopryl i amlodypinę stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co może skutkować znacznym niedociśnieniem tętniczym, tachykardią odruchową oraz rzadkim, ale poważnym niekardiogennym obrzękiem płuc pojawiającym się 24-48 godzin po przedawkowaniu. Peryndopryl natomiast może wywołać niedociśnienie, wstrząs krążeniowy, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia), zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię) oraz niewydolność nerek. Objawy te mogą prowadzić do niewydolności wielonarządowej i wymagają stałego monitorowania parametrów hemodynamicznych, funkcji nerek, równowagi elektrolitowej oraz funkcji oddechowej.
alkaloza oddechowa, amlodypina, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, czynność serca, diureza, elektrostymulacja serca, filtracja kłębuszkowa, gospodarka kwasowo-zasadowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipotensja, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, lek obkurczający naczynia krwionośne, mechaniczne wspomaganie oddychania, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk płuc, peryndopryl, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń obwodowych, rzut serca, stężenie elektrolitów, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia perfuzji, zaburzenia rytmu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Vilpin Combi to lek dostępny w czterech dawkach, łączący peryndopryl tozylan i amlodypiny bezylan w różnych proporcjach, umożliwiający indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki zawierają peryndopryl w dawkach 5 mg lub 10 mg (odpowiednio 3,408 mg i 6,815 mg w przeliczeniu na substancję czynną) oraz amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg (odpowiednio 6,935 mg i 13,87 mg w przeliczeniu). Peryndopryl tozylan jest prolekiem, przekształcanym in situ do aktywnej formy – peryndoprylu sodu. Produkt zawiera substancje pomocnicze, w tym izomalt w ilościach od 86,6 mg do 173,2 mg w zależności od dawki, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją cukrów.
amlodypina, amlodypiny bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, izomalt, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, peryndopryl, peryndopryl sodu, peryndoprylu tozylan, postać farmaceutyczna, powidon K30, sodu wodorowęglan, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja buforująca, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper jest lekiem złożonym zawierającym rozuwastatynę, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid, co determinuje szeroki zakres przeciwwskazań wynikających z właściwości poszczególnych składników. Rozuwastatyna wyklucza stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję, czynną chorobą wątroby (w tym utrzymującym się podwyższeniem aminotransferaz >3× GGN) oraz miopatią, a także w ciąży, laktacji i przy jednoczesnym stosowaniu sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru lub cyklosporyny. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, przy współstosowaniu aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz sakubitrylu z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy). Indapamid, pochodna sulfonamidów, jest przeciwwskazany przy nadwrażliwości na sulfonamidy, encefalopatii wątrobowej, ciężkich zaburzeniach czynności wątroby oraz hipokaliemii.
aktywność aminotransferaz, aliskiren, cukrzyca, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, górna granica normy, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, miopatia, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, pochodna sulfonamidów, rozuwastatyna, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, sakubitryl walsartan, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perindopril Krka 4 mg
Perindopril Krka, zawierający 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu) oraz 60,4 mg laktozy jednowodnej w formie tabletek owalnych z rowkiem podziału, generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku wystąpienia objawów hipotensji, takich jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia, nadmierna senność czy zaburzenia koncentracji, które mogą upośledzać zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w początkowym okresie terapii oraz podczas stosowania terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi, gdyż ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego jest wtedy zwiększone.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, hipotensja, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadmierna senność, nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie ciśnienia tętniczego, Perindopril Krka, peryndopryl, peryndopryl z tert-butyloaminą, spadek ciśnienia tętniczego, sprawność psychomotoryczna, substancja pomocnicza, terapia skojarzona, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Preparat Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), jest wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi przeciwwskazaniami. Do najważniejszych należą: nadwrażliwość na peryndopryl, amlodypinę lub substancje pomocnicze, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, ciąża (szczególnie II i III trymestr), ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), istotne zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²), u których jednoczesne stosowanie Co-Prestarium z aliskirenem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hiperkalemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek.
afereza lipoprotein, amlodypina, antagonista wapnia, choroba wieńcowa, ciężkie niedociśnienie tętnicze, działanie teratogenne, hiperkalemia, hipotensja, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne są interakcje peryndoprylu (inhibitor ACE) z litem (zwiększenie stężenia i toksyczności litu), sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagane 36-godzinne odstępy), aliskirenem (przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek) oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (osłabienie działania hipotensyjnego i ryzyko niewydolności nerek). Indapamid wymaga ostrożności przy stosowaniu z lekami wywołującymi torsades de pointes ze względu na ryzyko hipokaliemii i zaburzeń rytmu. Rozuwastatyna jest substratem OATP1B1 i BCRP, a jej ekspozycja może być znacznie zwiększona przez cyklosporynę (7-krotnie, przeciwwskazane), inhibitory proteazy (3-7-krotnie) oraz gemfibrozyl (2-krotnie), co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny, INR (w przypadku antagonistów witaminy K) oraz glikemii u pacjentów stosujących leki przeciwcukrzycowe.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie toksyczne, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor białka transportowego, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek zobojętniający, miopatia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, rabdomioliza, rozuwastatyna, sakubitryl walsartan, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindanor 8 mg
Perindanor, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, jest inhibitorem ACE o profilu bezpieczeństwa zgodnym z innymi lekami z tej grupy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), świąd, wysypka oraz kurcze mięśni i osłabienie. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W badaniu EUROPA ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych peryndoprylem, w tym niedociśnienie tętnicze (6 pacjentów), obrzęk naczynioruchowy (3 pacjentów) oraz nagłe zatrzymanie akcji serca (1 pacjent).
agranulocytoza, dławica piersiowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, neutropenia, niedobór G6PD, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, peryndopryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół SIADH - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tertensif Bi-Kombi, zawierającego 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wykazały nieznacznie większą toksyczność kombinacji w porównaniu do monoterapii, jednak działania niepożądane pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. W badaniach na zwierzętach odnotowano nefrotoksyczność u szczurów, toksyczność żołądkowo-jelitową u psów oraz toksyczność dla matek u ciężarnych szczurów, bez teratogennego wpływu na płody. Długotrwałe podawanie peryndoprylu wskazało na przemijające uszkodzenia nerek, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE mogą wpływać niekorzystnie na późny rozwój płodu u gryzoni i królików.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, inhibitory ACE, karcynogenność, monoterapia, nefrotoksyczność, peryndopryl, peryndopryl z argininą, rozszerzenie naczyń obwodowych, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Właściwości farmakodynamiczne
Indapamid, pochodna sulfonamidowa o właściwościach tiazydopodobnych, działa głównie poprzez hamowanie zwrotnego wchłaniania sodu w części proksymalnej kanalika dystalnego nerki, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu i chlorków oraz umiarkowanego wydalania potasu i magnezu. Jego działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez 24 godziny i jest proporcjonalne do poprawy podatności tętnic oraz zmniejszenia oporu naczyniowego. Indapamid wykazuje również bezpośredni wpływ na naczynia krwionośne, zmniejszając kurczliwość mięśni gładkich, stymulując syntezę prostaglandyn PGE2 i PGI2 oraz nasilając działanie bradykininy, co razem przyczynia się do rozszerzenia naczyń i hamowania agregacji płytek. W dawkach terapeutycznych (1,5 mg w formie o przedłużonym uwalnianiu, 2,5 mg w formie natychmiastowej) efekt diuretyczny jest łagodny lub subkliniczny, natomiast efekt hipotensyjny jest wyraźny i stabilny.
agregacja płytek krwi, antagonista wapnia, bradykinina, cholesterol HDL, cholesterol LDL, diuretyk tiazydopodobny, działanie diuretyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, efekt moczopędny, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, hamowanie wchłaniania zwrotnego sodu, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kanalik dystalny nerki, kontrola glikemii, kwas moczowy, lek beta-adrenolityczny, mięśnie gładkie naczyń, mikroalbuminuria, opór naczyń obwodowych, ostry atak dny, peryndopryl, plateau terapeutyczne, pochodna sulfonamidowa, podatność tętnic, prostacyklina PGI2, prostaglandyna PGE2, przerost lewej komory serca, stężenie potasu w osoczu, trójglicerydy, wskaźnik masy lewej komory, wydalanie elektrolitów - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pricoron 5 mg
Peryndopryl z argininą (Pricoron), jako inhibitor ACE, jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane w wielu sytuacjach klinicznych. Należą do nich nadwrażliwość na peryndopryl, inne inhibitory ACE lub substancje pomocnicze (w tym laktozę: 116,38 mg w tabletce 5 mg i 232,75 mg w tabletce 10 mg), obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie lub wrodzony/idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, a także drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko wad rozwojowych płodu (hipotensja, niewydolność nerek, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki). Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem (wymagany 36-godzinny odstęp). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych dializie lub hemofiltracji z błonami o ujemnym ładunku elektrycznym oraz u osób ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, dializa, diuretyk, filtracja kłębuszkowa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, metody pozaustrojowe, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na peryndopryl, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy wrodzony, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, sartan, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Prestarium 5 mg + 10 mg
Preparat Co-Prestarium zawiera peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), co determinuje specyficzne przeciwwskazania do jego stosowania. Bezwzględne przeciwwskazania dla peryndoprylu obejmują nadwrażliwość na inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, ciążę (II i III trymestr), jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², terapię sakubitrylem/walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy), pozaustrojowe metody leczenia krwi oraz znaczne zwężenie tętnic nerkowych. Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, nadwrażliwością na dihydropirydyny, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Dodatkowo, preparat zawiera laktozę jednowodną, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
amlodypina, antagonista wapnia, elektrolit, farmakokinetyka, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedociśnienie śródoperacyjne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, teratogenność, wstrząs kardiogenny, zabieg operacyjny, zawał serca, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Triplixam to preparat hipotensyjny łączący trzy substancje czynne: peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (diuretyk tiazydopodobny) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych). Lek jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, którzy wcześniej osiągnęli kontrolę ciśnienia stosując dwie oddzielne terapie: preparat złożony peryndopryl + indapamid oraz amlodypinę. Dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu), 1,25 mg lub 2,5 mg indapamidu oraz 5 mg lub 10 mg amlodypiny (6,935 mg lub 13,870 mg amlodypiny bezylanu). Tabletki różnią się wymiarami (od 9,75 mm x 5,16 mm do 12,2 mm x 6,46 mm) oraz oznaczeniami, co umożliwia jednoznaczną identyfikację dawki.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, bezpieczeństwo terapii, bloker kanałów wapniowych, compliance, diuretyk tiazydopodobny, indapamid, inhibitor ACE, kontrola ciśnienia tętniczego, lek hipotensyjny, mechanizm hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze samoistne, parametry kliniczne, peryndopryl, peryndopryl z argininą, terapia hipotensyjna, terapia substytucyjna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
CoAramlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, przeznaczony do leczenia substytucyjnego nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych pacjentów. Lek jest wskazany dla osób, które już osiągnęły kontrolę ciśnienia tętniczego stosując peryndopryl i indapamid w formie kombinacji oraz amlodypinę w oddzielnym preparacie, umożliwiając zastąpienie dotychczasowej terapii jednym produktem złożonym. Dostępny jest w trzech wariantach dawkowania: 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu), 1,25 mg indapamidu i 5 mg amlodypiny; 10 mg peryndoprylu z argininą (6,79 mg peryndoprylu), 2,5 mg indapamidu i 5 mg amlodypiny; oraz 10 mg peryndoprylu z argininą (6,79 mg peryndoprylu), 2,5 mg indapamidu i 10 mg amlodypiny. Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa w dawce 2 mg peryndoprylu (1,67 mg peryndoprylu) i 0,625 mg indapamidu to lek łączący inhibitor ACE z tiazydopodobnym diuretykiem, co pozwala na zmniejszenie ryzyka hipokaliemii indukowanej przez indapamid. W badaniach klinicznych hipokaliemia (K+ <3,4 mmol/l) występowała u 2% pacjentów przy dawce 2 mg/0,625 mg oraz u 4% przy dawce 4 mg/1,25 mg. Indapamid wykazuje działanie zależne od dawki, przy 1,5 mg hipokaliemia <3,4 mmol/l dotyczyła 10% pacjentów, a przy 2,5 mg aż 25%. Najczęstsze działania niepożądane peryndoprylu to zawroty głowy, ból głowy, kaszel, niedociśnienie tętnicze, a indapamidu – hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości skórne i wysypki plamkowo-grudkowe. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości, z uwzględnieniem potencjalnie zagrażających życiu stanów, takich jak agranulocytoza, torsade de pointes, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
agranulocytoza, astenia, bezmocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, duszność, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipochloremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, peryndopryl, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Prestarium Initio 7 mg + 5 mg
Co-Prestarium Initio to lek w postaci tabletek zawierający dwie substancje czynne: peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę w formie bezylanu (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn). Dostępny jest w dwóch dawkach: 3,5 mg peryndoprylu z argininą + 2,5 mg amlodypiny (odpowiednio 2,378 mg peryndoprylu i 3,4675 mg amlodypiny bezylanu) oraz 7 mg peryndoprylu z argininą + 5 mg amlodypiny (4,756 mg peryndoprylu i 6,935 mg amlodypiny bezylanu). Tabletki różnią się wielkością (5 mm i 6 mm średnicy) oraz oznaczeniami, a także zawartością laktozy jednowodnej (31,62 mg w dawce niższej i 63,23 mg w dawce wyższej), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizyczne tabletek.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, celuloza mikrokrystaliczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, okres ważności, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pochodna dihydropirydyny, środek pochłaniający wilgoć, środek przeciwzbrylający, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestozek Combi 4 mg + 10 mg
Prestozek Combi, łączący peryndopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy i zawroty głowy (często, ≥1/100 do <1/10), nudności, ból brzucha oraz zmęczenie. Rzadziej występują leukopenia, neutropenia, reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy (bardzo rzadko do niezbyt często), a także zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, obrzęki i zmiany skórne. Szczególną uwagę należy zwrócić na obrzęk naczynioruchowy, niedociśnienie, zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) oraz zaburzenia czynności nerek i hiperkaliemię, które mogą stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta. Profil działań niepożądanych może różnić się w zależności od dawki leku (4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg).
agranulocytoza, amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, arytmia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, lek moczopędny, leukopenia, MedDRA, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, peryndopryl z tert-butyloaminą, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zapalenie naczyń - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Panoprist to lek zawierający 4 mg erbuminy peryndoprylu (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu, podawany doustnie w dawce 1 tabletki raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Stosowanie dawki 4 mg + 1,25 mg jest zalecane wyłącznie u pacjentów, u których niższa dawka (2 mg + 0,625 mg) nie zapewniła odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest ostrożne rozpoczęcie terapii z uwzględnieniem indywidualnej reakcji ciśnienia oraz monitorowania funkcji nerek. Dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia wydolności nerek, przy czym klirens kreatyniny ≥ 60 ml/min nie wymaga zmiany dawki, 30-60 ml/min wymaga indywidualnego dostosowania i częstego monitorowania, a poniżej 30 ml/min stosowanie leku jest przeciwwskazane. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, erbumina peryndoprylu, funkcja nerek, indapamid, klirens kreatyniny, leczenie hipotensyjne, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, peryndopryl, pomiar ciśnienia tętniczego, potas w surowicy krwi, stężenie kreatyniny, terapia skojarzona, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Lek Co-Amlessa, będący kombinacją peryndoprylu z tert-butyloaminą, amlodypiny oraz indapamidu, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii poszczególnych składników oraz ich synergii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, sulfonamidy, dihydropirydyny oraz u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (w tym obrzęku Quinckego) powiązanego z inhibitorami ACE. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w stanach takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenozą aortalna), hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego, encefalopatia wątrobowa oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z funkcją nerek: dla dawek 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg oraz 4 mg + 10 mg + 1,25 mg dopuszczalny klirens kreatyniny wynosi ≥30 ml/min, natomiast dla wyższych dawek 8 mg + 5 mg + 2,5 mg i 8 mg + 10 mg + 2,5 mg minimalny klirens kreatyniny to ≥60 ml/min. Hipokaliemia stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko jej nasilenia przez indapamid. Lek jest również przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania inhibitora ACE.
afereza lipoprotein, amlodypina, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, dializa, dihydropirydyna, diuretyk, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek immunosupresyjny, lek wazodylatacyjny, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, sakubitryl, stenoza aortalna, sulfonamid, walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenie elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały czas terapii, a w przypadku planowania ciąży lek należy odstawić i zastąpić terapią o udokumentowanym bezpieczeństwie. Atorwastatyna może negatywnie wpływać na rozwój płodu poprzez hamowanie biosyntezy cholesterolu, a inhibitory ACE, takie jak peryndopryl, wykazują udokumentowaną toksyczność szczególnie w drugim i trzecim trymestrze ciąży, powodując m.in. małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz niewydolność nerek u płodu i noworodka. Amlodypina, mimo braku jednoznacznych danych klinicznych, nie powinna być stosowana w ciąży ze względu na toksyczny wpływ obserwowany w badaniach na zwierzętach. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE w ciąży wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu oraz ścisła kontrola noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, badanie ultrasonograficzne, biosynteza cholesterolu, działanie niepożądane, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, małowodzie, mewalonian, miażdżyca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, przenikanie do mleka ludzkiego, stężenie atorwastatyny, terapia hipotensyjna, teratogenność - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Triplixam to trójskładnikowy preparat stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (diuretyk tiazydopodobny) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn). Lek dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg peryndoprylu + 1,25 mg indapamidu + 5 mg amlodypiny, 5 mg + 1,25 mg + 10 mg, 10 mg + 2,5 mg + 5 mg oraz 10 mg + 2,5 mg + 10 mg, z odpowiednimi ilościami substancji czynnych (np. 3,395 mg peryndoprylu, 6,935 mg amlodypiny bezylanu). Preparat jest wskazany wyłącznie do terapii substytucyjnej u pacjentów, u których wcześniej uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego stosując peryndopryl z indapamidem w formie leku złożonego oraz amlodypinę w oddzielnym preparacie.
amlodypina, amlodypina bezylan, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, diuretyk tiazydopodobny, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie substytucyjne, mięśnie gładkie naczyń, nadciśnienie tętnicze samoistne, objętość krwi krążącej, opór obwodowy, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pochodna dihydropirydyny, reabsorpcja sodu, rozkurcz naczyń krwionośnych, tabletka powlekana, terapia substytucyjna - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Właściwości farmakokinetyczne
Peryndopryl, podawany doustnie, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1 godziny, z biodostępnością na poziomie 65-70%. Jest prolekiem, który ulega aktywacji metabolicznej do peryndoprylatu – aktywnego metabolitu stanowiącego około 27% dawki, osiągającego maksymalne stężenie w osoczu po 3-4 godzinach. Okres półtrwania peryndoprylu wynosi około 1 godziny, natomiast peryndoprylatu – 17 godzin, co umożliwia podawanie leku w pojedynczej dawce dobowej. Objętość dystrybucji peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg, a stopień wiązania z białkami osocza to około 20%. Spożycie pokarmu zmniejsza przekształcanie peryndoprylu do peryndoprylatu, dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo, rano przed posiłkiem. Farmakokinetyka peryndoprylu jest liniowa, a jego metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, choć aktywacja do peryndoprylatu odbywa się także w innych tkankach.
AUC, biodostępność, dystrybucja leku, enzym konwertujący angiotensynę, faza eliminacji, interakcje lekowe, klirens dializacyjny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, liniowość farmakokinetyczna, marskość wątroby, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl, peryndopryl z argininą, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, prolek, przewlekła niewydolność serca, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Interakcje leku – Pricoron 10 mg
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie peryndoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej. Również stosowanie produktu zawierającego sakubitryl i walsartan wymaga co najmniej 36-godzinnego odstępu od peryndoprylu z uwagi na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Pozaustrojowe metody leczenia z użyciem błon poliakrylonitrylowych są przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Leki takie jak antagoniści receptora angiotensyny II, ko-trimoksazol, leki moczopędne oszczędzające potas, lit oraz estramustyna są niezalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i innych działań niepożądanych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, baklofen, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, cyklosporyna, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwnadciśnieniowe, eplerenon, estramustyna, gliptyna, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ko-trimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek sympatykomimetyczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, peptydaza dipeptydylowa IV, peryndopryl, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, środek znieczulający, suplement potasu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia) w dawce 8 mg + 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy), układu krążenia (obrzęki, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako często (≥1/100 do <1/10), a ich nasilenie i ryzyko kliniczne należy oceniać indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności wątroby i nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diplopia, duszność, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl, senność, świąd, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit skórny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper to preparat w formie tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg w postaci rozuwastatyny wapniowej), peryndopryl z tert-butyloaminą (4 mg lub 8 mg) oraz indapamid (1,25 mg lub 2,5 mg). Dostępne są cztery warianty dawkowania: 10 mg + 4 mg + 1,25 mg, 20 mg + 4 mg + 1,25 mg, 10 mg + 8 mg + 2,5 mg oraz 20 mg + 8 mg + 2,5 mg. Tabletki różnią się kolorem, rozmiarem (średnica od 7,5 do 10 mm) oraz oznaczeniami (PIR1-PIR4), co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast skład otoczki różni się nieznacznie pomiędzy wariantami, zwłaszcza w zakresie barwników.
alkohol poliwinylowy, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indapamid, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, peryndopryl, Roxiper, rozuwastatyna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril Krka 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, ulegające odwracalnym uszkodzeniom po przewlekłym podaniu doustnym w modelach szczurów i małp. Ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do indukcji mutacji genetycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednak obserwowano niekorzystne efekty w późnej fazie rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek), oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową, co jest zgodne z profilem inhibitorów ACE i wskazuje na konieczność unikania stosowania leku w ciąży.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Noliprel Forte to preparat złożony zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, łączący inhibitor ACE z tiazydopodobnym lekiem moczopędnym, co umożliwia synergistyczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, zmniejszając wydzielanie aldosteronu, opór obwodowy oraz obciążenie serca, a jego działanie utrzymuje się przez 24 godziny z około 80% blokadą ACE. Indapamid zwiększa wydalanie sodu i chlorków, wywołując diurezę i efekt hipotensyjny, który utrzymuje się przez całą dobę, przy minimalnym wpływie na gospodarkę lipidową i węglowodanową. Kombinacja obu składników wykazuje przewagę nad monoterapią, potwierdzoną m.in. w badaniu PICXEL, gdzie po roku leczenia odnotowano istotne zmniejszenie wskaźnika masy lewej komory (LVMI) o -10,1 g/m² w porównaniu do -1,1 g/m² w grupie enalaprylu (różnica -8,3 g/m², p<0,0001), a także istotniejsze obniżenie ciśnienia skurczowego o 5,8 mmHg i rozkurczowego o 2,3 mmHg.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, choroba naczyń mózgowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek moczopędny, lek tiazydowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik masy lewej komory - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, co determinuje jego specyficzny profil działań niepożądanych. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, częściowo kompensuje hipokaliemię indukowaną przez indapamid, jednak ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, pozostaje istotne. Do najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu należą: zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy i uporczywy, duszność, bóle brzucha, zaparcia, nudności, wymioty, świąd, wysypki oraz kurcze mięśni i astenia. Indapamid najczęściej wywołuje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości, głównie skórne, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, duszność, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parestezja, peryndopryl, reakcja alergiczna, szum uszny, utrata potasu, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie funkcji serca, zaburzenie perfuzji narządów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triplixam, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (diuretyk tiazydopodobny) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania. Wśród nich znajdują się zaburzenia czynności nerek, takie jak dializoterapia oraz ciężkie zaburzenie funkcji nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min (przeciwwskazane dla wszystkich dawek), a także umiarkowane zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) przy wyższych dawkach zawierających 10 mg peryndoprylu i 2,5 mg indapamidu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nieleczoną niewyrównaną niewydolnością serca, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, stanami wstrząsu (w tym kardiogennego), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale. Hipokaliemia stanowi również bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia utraty potasu przez indapamid.
aliskiren, amlodypina, antagonista wapnia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, sulfonamid, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty