kurcz mięśni
Kurcz mięśni (skurcz mięśniowy) to mimowolny, bolesny skurcz mięśnia szkieletowego, który może wystąpić nagle i trwać od kilku sekund do kilku minut. Występuje najczęściej w kończynach dolnych, szczególnie w łydkach, ale może dotyczyć każdej grupy mięśniowej. W odróżnieniu od drżenia, skurcz mięśniowy charakteryzuje się utrzymującym się stanem napięcia.
Etiologia kurczów mięśniowych jest wieloczynnikowa. Mogą być one spowodowane zaburzeniami elektrolitowymi (niedobór potasu, magnezu, wapnia), odwodnieniem, intensywnym wysiłkiem fizycznym, długotrwałym unieruchomieniem, niewydolnością żylną, chorobami neurologicznymi, zaburzeniami metabolicznymi (np. cukrzyca, choroby tarczycy) czy działaniem niepożądanym niektórych leków (np. diuretyki, statyny).
Diagnostyka kurczów mięśniowych obejmuje wywiad lekarski, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe (elektrolity, morfologia, badania obrazowe). Leczenie zależy od przyczyny – od suplementacji elektrolitów, przez fizjoterapię, leczenie choroby podstawowej, aż po farmakoterapię. W przypadku ostrego kurczu skuteczne bywa rozciąganie mięśnia, masaż, aplikacja ciepła lub zimna oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia.
Profilaktyka kurczów mięśniowych polega na utrzymaniu prawidłowego nawodnienia, suplementacji elektrolitów (szczególnie w przypadku intensywnego wysiłku fizycznego), regularnej aktywności fizycznej z odpowiednią rozgrzewką oraz unikaniu gwałtownych zmian pozycji ciała. W przypadku nawracających kurczów konieczna jest diagnostyka w kierunku chorób przewlekłych i modyfikacja stosowanej farmakoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Spironolactone Medreg 25 mg
Przedawkowanie spironolaktonu, leku moczopędnego oszczędzającego potas (25 mg tabletki powlekane), może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych, w tym hiponatremii i hiperkaliemii, choć te ostatnie są rzadziej obserwowane w ostrym zatruciu. Klinicznie pacjent może prezentować objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, splątanie), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), a także zmiany skórne (wysypka grudkowo-plamkowa lub rumieniowa) oraz objawy odwodnienia. Hiperkaliemia jest szczególnie niebezpieczna, manifestując się parestezjami, osłabieniem mięśniowym, porażeniem wiotkim oraz charakterystycznymi zmianami w zapisie EKG, takimi jak wysokie, spiczaste załamki T, poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odcinka PR i obniżenie załamka P, które stanowią kluczowy marker diagnostyczny.
biegunka, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, kurcz mięśni, lek moczopędny oszczędzający potas, nudności i wymioty, objawy nerwowo-mięśniowe, odcinek PR, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, porażenie wiotkie, senność, spironolakton, splątanie, układ pokarmowy, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, załamek T, zapis elektrokardiograficzny, zawroty głowy, zespół QRS, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 137 mcg 137 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Euthyrox N, jest generalnie dobrze tolerowana przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu klinicznym oraz laboratoryjnym. Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w przypadku przekroczenia indywidualnej tolerancji lub przedawkowania, manifestując się objawami nadczynności tarczycy. Typowe symptomy obejmują zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (np. migotanie przedsionków, tachykardia, kołatanie serca, dolegliwości dławicowe), neurologiczne (ból głowy, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność, rzekomy guz mózgu), mięśniowo-szkieletowe (osłabienie i kurcze mięśni), termoregulacyjne (uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się), żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka), endokrynologiczne (zaburzenia miesiączkowania) oraz metaboliczne (zmniejszenie masy ciała). W przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii z uwzględnieniem indywidualnej tolerancji pacjenta.
bezsenność, dolegliwość dławicowa, Euthyrox N, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, osłabienie mięśni, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, udar niedokrwienny mózgu, uderzenie gorąca, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Lek Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, był oceniany w 8-tygodniowych badaniach klinicznych na 2271 pacjentach, z czego 582 otrzymywało tę potrójną kombinację. Profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z oczekiwaniami wynikającymi z farmakologii poszczególnych składników, a większość działań niepożądanych miała charakter łagodny i przemijający. Najczęstszymi przyczynami przerwania terapii były zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, występujące u około 0,7% pacjentów. Walsartan łagodził hipokaliemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd, co jest korzystne klinicznie. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10 wymieniono zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, hipokaliemię, niestrawność, obrzęki obwodowe i zmęczenie. Istotnym ryzykiem jest zwiększone występowanie nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry, powiązane z łączną dawką hydrochlorotiazydu.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, dna moczanowa, hiperurykemia, hipokaliemia, kurcz mięśni, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk obwodowy, odwodnienie, omdlenie, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, suchość w jamie ustnej, wielomocz, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisopromerck 5 5 mg
Bisoprolol, stosowany w terapii kardiologicznej, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Do często obserwowanych należą uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz niedociśnienie tętnicze, natomiast niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, pogorszenie niewydolności serca i bradykardia. W układzie nerwowym często pojawiają się zawroty i bóle głowy, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni. Rzadziej obserwuje się omdlenia. W obrębie układu oddechowego niezbyt często występuje skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, a rzadko alergiczny nieżyt nosa. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, są częste i mogą wymagać interwencji.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drętwienie kończyn, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, osłabienie mięśni, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Vilpin, jest antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, szeroko stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, z najczęstszymi objawami takimi jak obrzęki (≥1/10), senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, duszność, ból brzucha, nudności, zmęczenie oraz obrzęk okolicy kostek (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko <1/10 000), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), obrzęk naczynioruchowy oraz zapalenie trzustki. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów niepożądanych, zwłaszcza tych wpływających na układ sercowo-naczyniowy i skórę, a także zgłaszanie ich do odpowiednich instytucji nadzoru farmakologicznego.
alopecja, amlodypina, antagonista wapnia, arytmia, bezsenność, bradykardia, depresja, diplopia, duszność, dyspepsja, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, hiperplazja dziąseł, hipotensja, impotencja, kołatanie serca, kserostomia, kurcz mięśni, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, nieżyt nosa, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, plamica, podatność na infekcje, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, szumy uszne, zaburzenia mikcji, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka, dostępny w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla składników aktywnych – peryndoprylu i amlodypiny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmują objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie tętnicze, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi), zaburzenia narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny, zawroty głowy błędnikowe), układu oddechowego (kaszel, duszność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień), skóry i tkanki podskórnej (świąd, wysypka, wykwit), mięśniowo-szkieletowe (obrzęk stawów, kurcze mięśni) oraz objawy ogólne (zmęczenie, astenia). Objawy te najczęściej pojawiają się na początku terapii lub po zmianie dawki i mają charakter przemijający lub umiarkowany.
duszność, GFR, hiperkaliemia, inhibitor ACE, klasyfikacja układowo-narządowa, kołatanie serca, kurcz mięśni, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk stawów, omdlenie, parestezja, peryndopryl i amlodypina, piorunująca martwica wątroby, podwójne widzenie, retencja płynów, stężenie kreatyniny, szum uszny, układ mięśniowo-szkieletowy, układ sercowo-naczyniowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril 4 mg
Perindopril, jako inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy leków, obejmujący objawy ze strony układu nerwowego (często ból głowy, zawroty głowy, parestezje), układu sercowo-naczyniowego (często niedociśnienie tętnicze), oddechowego (często kaszel, duszność) oraz pokarmowego (często nudności, wymioty, ból brzucha). Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD, zespół SIADH, zapalenie naczyń, obrzęk naczynioruchowy czy ostre uszkodzenie nerek. W badaniu EUROPA poważne działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych perindoprylem, z najczęstszymi przyczynami rezygnacji z terapii: kaszlem i niedociśnieniem tętniczym. Monitorowanie parametrów hematologicznych, elektrolitów (zwłaszcza potasu i sodu), funkcji nerek oraz enzymów wątrobowych jest zalecane, szczególnie na początku leczenia i u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, astenia, bezmocz, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, palpitacja, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, senność, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stan splątania, świąd, szum uszny, tachykardia, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrox 50 50 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Letrox, może indukować działania niepożądane głównie związane z objawami nadczynności tarczycy, szczególnie przy nieprawidłowym dawkowaniu lub indywidualnej nadwrażliwości. Do najczęstszych objawów należą kołatanie serca (bardzo często), tachykardia (>100 uderzeń/min, często), bezsenność (bardzo często), nerwowość (często) oraz bóle głowy (bardzo często). Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i wysypka, występują z częstością nieznaną, a w skrajnych przypadkach może dojść do wstrząsu anafilaktycznego wymagającego natychmiastowego odstawienia leku. U kobiet po menopauzie stosujących dawki supresyjne przez dłuższy czas obserwuje się zwiększone ryzyko osteoporozy, co wymaga monitorowania gęstości mineralnej kości. U wcześniaków z niską masą urodzeniową istnieje ryzyko zapaści naczyniowej, a u dzieci rzadko może wystąpić pseudotumor cerebri manifestujący się bólami głowy, zaburzeniami widzenia i wymiotami.
arytmia, bezsenność, biegunka, ciśnienie śródczaszkowe, dusznica bolesna, gęstość mineralna kości, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, monitorowanie działań niepożądanych, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, rzekomy guz mózgu, tachykardia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapixen 4 mg
Lacydypina, substancja czynna leku Lapixen, jest antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazującym działanie rozszerzające naczynia obwodowe. Lek jest generalnie dobrze tolerowany, jednakże działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, kołatanie serca oraz obrzęki, występują często (≥1/100 do <1/10 pacjentów) i mają zwykle charakter przemijający. Nasilenie dławicy piersiowej, obserwowane niezbyt często (≥1/1000 do <1/100 pacjentów), wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z objawową chorobą niedokrwienną serca, gdyż może prowadzić do rozwoju niestabilnej dławicy, co stanowi wskazanie do zaprzestania terapii. Inne działania niepożądane obejmują m.in. niedociśnienie, nudności, przerost dziąseł, reakcje skórne oraz przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej.
antagonista wapnia, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, drżenie, fosfataza alkaliczna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lacydypina, nadwrażliwość na lek, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, rumień, świąd skóry, tachykardia, wielomocz, wysypka, zaburzenie ruchowe, zawrót głowy, zespół pozapiramidowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamigen 5 mg
Chlorowodorek donepezylu (Pamigen), stosowany w terapii otępienia typu alzheimerowskiego, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, kurcze mięśni, znużenie, nudności, wymioty oraz bezsenność. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a także rzadkie, ale poważne powikłania, w tym polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. W przypadku omdleń lub drgawek u pacjentów leczonych donepezylem, konieczne jest rozważenie diagnostyki różnicowej pod kątem bloku sercowego lub wydłużenia czasu pobudzeń zatokowych. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, częstoskurcz torsade de pointes, donepezil, drgawki, halucynacje, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, nietrzymanie moczu, nudność, objawy pozapiramidowe, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, świąd, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia gastryczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu nerwowego, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, znużenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Memorion 5 mg
W terapii choroby Alzheimera preparatem Memorion (chlorowodorek donepezylu) w dawkach 5 mg i 10 mg, istotne jest uwzględnienie wpływu leku na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Donepezyl wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na funkcje psychomotoryczne, co w połączeniu z deficytami wynikającymi z samej choroby może zwiększać ryzyko upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów. Charakterystyczne działania niepożądane, takie jak zmęczenie, zawroty głowy oraz kurcze mięśni, szczególnie nasilają się na początku terapii oraz po zwiększeniu dawki, co wymaga szczególnej uwagi lekarza i dokładnego poinformowania pacjenta o potencjalnym ryzyku.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba Alzheimera, donepezyl, działanie niepożądane, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kurcz mięśni, orientacja przestrzenna, otępienie alzheimerowskie, proces chorobowy, schorzenie neurologiczne, substancja czynna, zaburzenia psychomotoryczne, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Viatris 5 mg
Iwabradyna, substancja czynna preparatu Ivabradine Viatris, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, potwierdzone w badaniach klinicznych na niemal 45 000 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania to zaburzenia widzenia (14,5% pacjentów) manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, oraz bradykardia (3,3%), w tym ciężka bradykardia (≤40 uderzeń/min) u 0,5% pacjentów. Migotanie przedsionków występowało u 4,86% leczonych iwabradyną w porównaniu do 4,08% w grupie kontrolnej (HR 1,26; 95% CI 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy (często), zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie tętnicze oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i skóry, z częstością od niezbyt często do bardzo rzadko.
astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, bradykardia ciężka, duszność, eozynofilia, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profil bezpieczeństwa leku, rumień, skurcz komorowy, skurcz nadkomorowy, substancja czynna, świąd, udar mózgu, wydłużenie odstępu PQ, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót błędnikowy, zawrót głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma, zawierający montelukast sodowy, jest stosowany w terapii astmy u różnych grup wiekowych, od niemowląt (6 miesięcy) do dorosłych. Badania kliniczne obejmujące około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci 6 miesięcy do 2 lat wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) różnią się w zależności od wieku i obejmują m.in. ból głowy, ból brzucha, hiperkinezję, astmę, biegunkę, wypryskowe zapalenie skóry oraz pragnienie. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmienia profilu bezpieczeństwa leku.
AlAT, anafilaksja, AspAT, astma, astma okresowa, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilia płucna, granulat, hiperkinezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, tik, trombocytopenia, wypryskowe zapalenie skóry, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg
Lek Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan (inhibitor ACE) oraz amlodypinę bezylan (bloker kanałów wapniowych), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to obrzęk (bardzo często, ≥1/10, głównie związany z amlodypiną), senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10), zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), szum uszny, zawroty głowy błędnikowe, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze i objawy z nim związane, duszność, kaszel, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiana rytmu wypróżnień), reakcje skórne (świąd, wysypka, wykwit), obrzęk stawów (szczególnie kostek) oraz kurcze mięśni. Działania te mają najczęściej charakter łagodny do umiarkowanego i często ustępują samoistnie podczas kontynuacji terapii.
amlodypina bezylan, astenia, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcz mięśni, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk, obrzęk obwodowy, obrzęk stawów, parestezja, peryndopryl tozylan, podwójne widzenie, suchy kaszel, szum uszny, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auroxetyn 10 mg
Atomoksetyna, substancja czynna leku Auroxetyn, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych pacjentów z ADHD. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii (odsetek rezygnacji odpowiednio 0,1%, 0,2% i 0,0%). W początkowym okresie leczenia może wystąpić opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu, związane ze zmniejszonym apetytem, jednak parametry te zwykle normalizują się w trakcie długotrwałej terapii. U dorosłych najczęstsze działania niepożądane (≥5%) to zmniejszenie łaknienia, bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej i nudności, z przewagą łagodnego lub umiarkowanego nasilenia. Atomoksetyna wpływa również na układ krążenia, powodując przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%).
anoreksja, atomoksetyna chlorowodorek, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, częstoskurcz, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, enzym CYP2D6, halucynacja, hepatotoksyczność, kołatanie serca, kurcz mięśni, lęk, migrena, nadmierne pocenie się, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, opóźnienie przyrostu masy ciała, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, przyspieszenie tętna, psychoza, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tiki, układ żołądkowo-jelitowy, uszkodzenie wątroby, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie wytrysku, zachowanie samobójcze, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane wynikające z działania obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęki, zwłaszcza okołostawowe, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy charakterystyczny dla inhibitorów ACE, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i zmiany rytmu wypróżnień. Działania niepożądane mogą również obejmować zmęczenie, astenie, parestezje, zaburzenia smaku, kołatanie serca, flush, świąd, wysypki, obrzęk naczynioruchowy, kurcze mięśni oraz poważniejsze powikłania, takie jak ostra niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy zespół Stevensa-Johnsona. Monitorowanie parametrów nerkowych, wątrobowych oraz elektrolitów (hiperkaliemia, hiponatremia) jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, w tym osób starszych i z chorobami współistniejącymi.
agranulocytoza, amlodypina, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk stawów, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, peryndopryl z argininą, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, udar mózgu, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorista HD 100 mg + 25 mg
Lek Lorista HD, zawierający losartan potasowy oraz hydrochlorotiazyd, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych, bez specyficznych działań wynikających z ich skojarzenia. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym była hiperkaliemia oraz zawroty głowy (>1% pacjentów). Losartan często powoduje osłabienie, zmęczenie, bóle w klatce piersiowej, bóle głowy i zawroty, kurcze mięśni, bezsenność, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zaburzenia czynności nerek oraz hiperkaliemię. Rzadziej obserwowano reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, rabdomiolizę oraz małopłytkowość. Hydrochlorotiazyd może wywoływać bóle głowy, zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipokaliemia, hiponatremia), a także reakcje skórne i zaburzenia nerek. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby, nerek oraz elektrolitów podczas terapii.
agranulocytoza, aktywność ALT, arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, cephalalgia, cukromocz, dławica piersiowa, dna moczanowa, hematokryt, hemoglobina, hemoliza, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, incydent naczyniowo-mózgowy, jaskra zamkniętego kąta, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, losartan potasowy, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra krótkowzroczność, pierwotne nadciśnienie tętnicze, plamica Schönleina-Henocha, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Magne B6 48 mg Mg 2+ + 5 mg
Preparat Magne B6 zawiera 48 mg jonów magnezu (1,97 mmol) w postaci magnezu mleczanu dwuwodnego oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku w jednej tabletce powlekanej. Jest wskazany do stosowania w przypadku potwierdzonego niedoboru magnezu, który manifestuje się objawami takimi jak zaburzenia nastroju (nerwowość, drażliwość), stany lękowe, zaburzenia funkcji poznawczych (zmęczenie, ospałość), łagodne zaburzenia snu, a także objawy ze strony układu pokarmowego (kurcze przewodu pokarmowego), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca) oraz nerwowo-mięśniowego (kurcze mięśni, mrowienie, drganie powiek). Włączenie suplementacji magnezu z witaminą B6 może przyczynić się do złagodzenia tych symptomów, pod warunkiem prawidłowego rozpoznania niedoboru.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 7,5 mg
Bisoprolol fumaran, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. Najczęściej obserwuje się bradykardię (częstość bardzo wysoka, >10%), nasilanie niewydolności serca (często, 1-10%), zawroty głowy i bóle głowy (często, 1-10%), a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia (często, 1-10%). Niezbyt często (0,1-1%) występują zaburzenia snu, depresja, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie ortostatyczne, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie siły mięśni i kurcze mięśni. Rzadko (0,01-0,1%) mogą pojawić się omdlenia, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórne, zaburzenia słuchu oraz zaburzenia erekcji. Bardzo rzadko (<0,01%) notuje się zapalenie spojówek, zaostrzenie łuszczycy, wysypkę łuszczycopodobną, łysienie oraz zmniejszone wydzielanie łez, co jest istotne u pacjentów stosujących soczewki kontaktowe.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bezsenność, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drętwienie kończyn, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie siły mięśni, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie miąższu wątroby, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie triglicerydów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramidilan HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Przedawkowanie preparatu Ramidilan HCT, zawierającego ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, prowadzi do złożonych objawów wynikających z synergistycznego działania tych substancji. Ramipryl, jako inhibitor ACE, może wywołać znaczne niedociśnienie tętnicze, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe oraz niewydolność nerek, przy czym ramiprylat jest słabo usuwalny hemodializą. Amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych z możliwą odruchową tachykardią, długotrwałe niedociśnienie i ryzyko wstrząsu, a także opóźniony (24-48h) niekardiogenny obrzęk płuc wymagający wsparcia oddechowego. Hydrochlorotiazyd indukuje nadmierną diurezę, prowadząc do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii (zagrażającej arytmiom u pacjentów na glikozydach naparstnicy), hipochloremii i hiponatremii, a także nudności, senności i ryzyka ostrej retencji moczu u chorych z przerostem gruczołu krokowego.
agonista receptorów alfa1-adrenergicznych, antagonista wapnia, bradykardia, diureza, drgawki, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hemofiltracja, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, kurcz mięśni, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, ostra retencja moczu, płukanie żołądka, przerost gruczołu krokowego, reakcja rzekomoanafilaktyczna, senność, śpiączka, tachykardia odruchowa, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Famogast 40 mg
Famogast (famotydyna 40 mg, tabletki powlekane) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układ krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny, mięśniowo-szkieletowy oraz rozrodczy. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i neutropenia, które zwiększają ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, również występują bardzo rzadko i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszano bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia i biegunkę, natomiast niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) anoreksję, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz uczucie zmęczenia. Bardzo rzadkie działania obejmują drgawki, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT, śródmiąższowe zapalenie płuc, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, omamy), bóle stawów, kurcze mięśni oraz impotencję.
agranulocytoza, anoreksja, antagonista receptora H2, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból stawów, depresja, drgawki, famotydyna, ginekomastia, impotencja, kurcz mięśni, leukopenia, morfologia krwi, napad padaczkowy grand mal, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, ucisk w klatce piersiowej, układ krwiotwórczy, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie hematologiczne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Verospiron 50 mg
Przedawkowanie spironolaktonu może prowadzić do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, splątanie, zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hiponatremia i hiperkaliemia, choć rzadko bezpośrednio związane z ostrym przedawkowaniem, stanowią istotne zagrożenie kliniczne. Hiperkaliemia może manifestować się parestezjami, osłabieniem, porażeniem wiotkim i kurczami mięśni, a jej objawy kliniczne bywają trudne do odróżnienia od hipokaliemii. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu klinicznym oraz badaniach dodatkowych, w tym szczególnie na EKG, które jest najczulszym wskaźnikiem zaburzeń gospodarki potasowej i może wykazać wczesne zmiany charakterystyczne dla hiperkaliemii.
badanie elektrokardiograficzne, diuretyk pętlowy, gospodarka potasowa, hemodializa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, kurcz mięśni, objawy gastroenterologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, płynoterapia, porażenie wiotkie, przewód pokarmowy, spironolakton, splątanie, zaburzenia elektrolitowe, zapis EKG, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuair Airmaster (50 mcg + 100 mcg)/dawkę
Neuair Airmaster, zawierający salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z działaniami niepożądanymi charakterystycznymi dla obu składników. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Do najczęstszych objawów należą drżenia mięśni, kołatanie serca oraz bóle głowy, które zwykle ustępują przy kontynuacji terapii. Istotnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Ze względu na obecność flutykazonu propionianu, częstość występowania kandydozy jamy ustnej i gardła jest znaczna, a rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku; profilaktycznie zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji.
beta2-mimetyk, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba niedokrwienna serca, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, flutykazon, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rysy cushingoidalne, salmeterol, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie kory nadnerczy, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości kości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cogiton 5 5 mg
Chlorowodorek donepezylu (preparaty Cogiton 5 i Cogiton 10) stosowany w leczeniu otępienia w chorobie Alzheimera wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Jednakże sam przebieg choroby Alzheimera znacząco upośledza funkcje poznawcze i psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Podczas terapii donepezylem mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak uczucie zmęczenia, zawroty głowy oraz kurcze mięśni, które mogą wydłużać czas reakcji, zaburzać percepcję przestrzenną i precyzję ruchów, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjenta w początkowym okresie leczenia oraz po zwiększeniu dawki leku, kiedy ryzyko wystąpienia tych objawów jest największe.
adaptacja organizmu, chlorowodorek donepezylu, Cogiton, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, kurcz mięśni, modyfikacja dawkowania, objaw niepożądany, objaw otępienny, otępienie w chorobie Alzheimera, terapia donepezylem, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ventolin 1 mg/ml (0,1%)
Ventolin (salbutamol siarczan, roztwór do nebulizacji 1 mg/ml i 2 mg/ml) wykazuje działania niepożądane sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych działań należą drżenie mięśni szkieletowych i bóle głowy (często), tachykardia (często) oraz kołatanie serca (niezbyt często). Rzadko obserwuje się hipokaliemię, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, a bardzo rzadko zgłaszano kwasicę mleczanową, szczególnie u pacjentów z ciężkim zaostrzeniem astmy stosujących duże dawki leku. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy skurcz oskrzeli, występują bardzo rzadko, ale stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
beta-agonista, ból głowy, częstoskurcz nadkomorowy, diuretyk nieoszczędzający potasu, drżenie mięśni, duszność, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hipotensja, kołatanie serca, kurcz mięśni, kwasica mleczanowa, migotanie przedsionków, nadmierna pobudliwość, nebulizacja, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, salbutamol, siarczan salbutamolu, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Conaret 3,75 mg
Bisoprolol fumaran, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które zależą od dawki, stanu klinicznego pacjenta oraz czasu terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdzie często występuje bradykardia oraz nasilenie niewydolności serca. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową działania te występują rzadziej. Często pojawiają się zawroty głowy i bóle głowy, które ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni terapii. Inne często występujące objawy to uczucie ziębnięcia kończyn oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia. Rzadziej obserwuje się zaburzenia snu, depresję, skurcz oskrzeli u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych, reakcje nadwrażliwości, a także zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 100 100 mcg
Lewotyroksyna sodowa, aktywny składnik preparatu Euthyrox N, jest generalnie dobrze tolerowana przy prawidłowym dawkowaniu i monitorowaniu klinicznym oraz laboratoryjnym, w tym oznaczaniu TSH, fT4 i fT3. Działania niepożądane najczęściej wynikają z farmakodynamiki leku i manifestują się objawami nadczynności tarczycy, zwłaszcza przy przekroczeniu indywidualnej tolerancji, przedawkowaniu lub zbyt szybkim zwiększaniu dawki na początku terapii. Reakcje alergiczne, obejmujące wysypkę, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy, mogą wystąpić u pacjentów z nadwrażliwością na lewotyroksynę lub substancje pomocnicze, choć ich częstość nie jest dokładnie określona.
bezsenność, ból głowy, ciśnienie śródczaszkowe, dolegliwość dławicowa, hormon tarczycy, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, parametr kliniczny, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, tachykardia, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nolpaza 20 mg tabletki dojelitowe 20 mg
Podczas terapii pantoprazolem (Nolpaza 20 mg) działania niepożądane występują u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwuje się polipy dna żołądka (bardzo często, ≥1/10), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności, wymioty, uczucie pełności, wzdęcia, zaparcia, suchość w jamie ustnej oraz ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zaburzenia metaboliczne (hiperlipidemia), zaburzenia snu, bóle głowy, zawroty głowy, wysypki skórne, złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa oraz podwyższenie enzymów wątrobowych. Rzadko obserwuje się poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, zespół DRESS), mikroskopowe zapalenie jelita grubego, uszkodzenie hepatocytów, żółtaczkę, niewydolność wątroby, zaburzenia widzenia oraz agranulocytozę. Częstość nieznana obejmuje m.in. nadwrażliwość, małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, hiponatremię, hipomagnezemię, hipokalemię, hipokalcyemię, dezorientację, omamy, splątanie, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek oraz ginekomastię.
agranulocytoza, badanie kliniczne, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, depresja, dezorientacja, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, niewydolność hepatocytów, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osteoporoza, pancytopenia, pantoprazol, parametry wątrobowe, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie hepatocytów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie snu, zaparcia, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 175 175 mcg
Lewotyroksyna sodowa w preparacie Euthyrox N 175, będąca syntetycznym analogiem naturalnego hormonu tarczycy, przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu parametrów klinicznych (TSH, fT4) jest bezpieczna, jednak jej nadmiar lub zbyt szybkie zwiększanie dawki może wywołać objawy nadczynności tarczycy. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (migotanie przedsionków, tachykardia >100/min, kołatanie serca, dolegliwości dławicowe), objawy neurologiczne i psychiczne (ból głowy, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność), osłabienie i kurcze mięśniowe, a także zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, biegunka). Ponadto mogą wystąpić uderzenia gorąca, gorączka, zaburzenia miesiączkowania, nadmierne pocenie się oraz niezamierzona utrata masy ciała mimo prawidłowego lub zwiększonego apetytu. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, choć rzadkie, wymagają natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból głowy, choroba wieńcowa, dolegliwość dławicowa, dusznica bolesna, fT4, gorączka, hormon tarczycy, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, objaw lękowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteoporoza, ostra niewydolność oddechowa, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, stężenie hormonu tarczycy, tachykardia, TSH, udar mózgu, uderzenie gorąca, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wymioty, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler zawiera 320 µg budezonidu i 9 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w każdej dawce i może wywoływać działania niepożądane typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, takie jak drżenie mięśni i kołatanie serca, które zwykle mają łagodny przebieg i ustępują po kilku dniach stosowania. Najczęściej obserwuje się zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza), zapalenie płuc u pacjentów z POChP, bóle głowy, drżenia mięśni, kołatanie serca oraz łagodne podrażnienie gardła, kaszel i dysfonię. Rzadziej występują hipokaliemia, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, a bardzo rzadko zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania leków rozszerzających oskrzela.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, budezonid i formoterol, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, drżenie mięśni, dysfagia, dysfonia, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, kurcz mięśni, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świst oskrzelowy, Symbicort, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycor 2,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Sobycor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, który może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, depresja, koszmary senne i omamy (≥1/10). Często występują zawroty głowy, ból głowy i omdlenia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się zaburzenia słuchu, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie spojówek, a bardzo rzadko poważne zdarzenia kardiologiczne, takie jak bradykardia, nasilenie niewydolności serca i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (<1/10 000). Inne bardzo rzadkie działania obejmują skurcz oskrzeli, reakcje nadwrażliwości (świąd, obrzęk naczynioruchowy), nasilenie łuszczycy, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, astenia oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) i stężenia trójglicerydów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, biegunka, bisoprolol fumaran, bradykardia, depresja, hipertrójglicerydemia, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Valsacor 160 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie leku Co-Valsacor, zawierającego 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do poważnych objawów klinicznych wynikających z działania obu substancji czynnych. Walsartan wywołuje znaczne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową, a nawet wstrząsem, przy czym nie jest usuwany przez hemodializę ze względu na silne wiązanie z białkami osocza. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe, które mogą prowadzić do arytmii i kurczów mięśni; w tym przypadku dializa może być skuteczną metodą eliminacji substancji.
białko osocza, Co-Valsacor, dializa, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, korekta zaburzeń elektrolitowych, kurcz mięśni, monitoring funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, nudność, senność, stabilizacja układu krążenia, walsartan, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indap 2,5 mg
Indapamid w dawce 2,5 mg, stosowany jako diuretyk tiazydopodobny, wiąże się z ryzykiem istotnych zaburzeń elektrolitowych, przede wszystkim hipokaliemii, która występuje u 25% pacjentów z poziomem potasu w osoczu <3,4 mmol/l oraz u 10% z poziomem <3,2 mmol/l po 4-6 tygodniach terapii. Średni spadek stężenia potasu po 12 tygodniach wynosi 0,41 mmol/l. Hipokaliemia może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes, szczególnie u pacjentów z chorobami serca lub stosujących leki wydłużające odstęp QT. Inne rzadkie, ale poważne działania niepożądane to agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), ostra jaskra zamkniętego kąta oraz rabdomioliza, która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. W trakcie terapii należy monitorować elektrolity, funkcję wątroby i nerek oraz objawy neurologiczne i okulistyczne.
agranulocytoza, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, kurcz mięśni, leukopenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedowidzenie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wykwit plamisto-grudkowy, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycor 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Sobycor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak zaburzenia snu, depresja, koszmary senne oraz omamy, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszane są zawroty głowy, bóle głowy i omdlenia. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii, nasilenia niewydolności serca oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego (<1/10 000). Ponadto, mogą wystąpić objawy takie jak uczucie zimna lub drętwienia kończyn, niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, co jest szczególnie istotne u osób starszych ze względu na ryzyko upadków.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anhedonia, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omam, POChP, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trójglicerydy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Romazic
Rozuwastatyna (produkt leczniczy Romazic) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy dawce 40 mg. U pacjentów stosujących tę dawkę obserwowano przemijającą proteinurię kanalikową oraz zwiększoną częstość ciężkich działań niepożądanych nerkowych, co uzasadnia rutynowe monitorowanie czynności nerek. Działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, występują częściej przy dawkach powyżej 20 mg, a ryzyko wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu ezetymibu lub fibratów (zwłaszcza gemfibrozylu). Aktywność kinazy kreatynowej (CK) powinna być oceniana z uwzględnieniem czynników mogących ją podwyższać, a terapia nie powinna być rozpoczynana, jeśli CK przekracza 5 × górną granicę normy (GGN). Pacjenci z predyspozycjami do miopatii, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat czy nadużywanie alkoholu, wymagają szczególnej obserwacji i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka terapii.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, ból mięśni, choroba mięśni, cyklosporyna, DRESS, fibrat, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, kinaza kreatynowa, kurcz mięśni, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, miopatia, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, osłabienie mięśniowe, posocznica, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zaburzenie czynności nerek, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamigen 10 mg
Produkt leczniczy Pamigen, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo często występujących należą biegunka, nudności, wymioty oraz kurcze mięśni, a także znużenie i bezsenność. Często obserwuje się bradykardię, natomiast niezbyt często występują blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy. Z nieznaną częstością mogą pojawić się poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak polimorficzny częstoskurcz komorowy, w tym torsade de pointes, oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Ponadto, niezbyt często obserwuje się halucynacje, pobudzenie, agresję oraz nietypowe sny i koszmary senne, które zwykle ustępują po redukcji dawki lub odstawieniu leku.
anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, drgawka, działanie niepożądane, halucynacja, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudność, objaw pozapiramidowy, omdlenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, świąd, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 25 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa, dostępna w preparatach Euthyrox N w dawkach 25, 50, 75, 125 oraz 175 mikrogramów, jest bezpieczna przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu klinicznym oraz laboratoryjnym. Ryzyko działań niepożądanych wzrasta przy przekroczeniu indywidualnej tolerancji dawki lub przedawkowaniu, zwłaszcza gdy dawka jest zwiększana zbyt szybko na początku terapii, co może wywołać objawy nadczynności tarczycy. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii z dostosowaniem dawki. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, mogą wystąpić u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, choć ich częstość jest nieznana.
bezsenność, biegunka, ból głowy, dławica piersiowa, dolegliwość dławicowa, Euthyrox N, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, układ sercowo-naczyniowy, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kastel
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zagrażających życiu reakcji skórnych takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz DRESS. U pacjentów stosujących dawkę 40 mg rozuwastatyny obserwowano białkomocz o charakterze kanalikowym, zwykle przejściowy, wymagający monitorowania. Działania niepożądane ze strony mięśni obejmują bóle mięśni, miopatię oraz rzadkie przypadki rabdomiolizy, szczególnie przy dawkach >20 mg i jednoczesnym stosowaniu ezetymibu. Należy unikać stosowania produktu Kastel u pacjentów z wyjściowo podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) >5× górnej granicy normy oraz u osób z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni, wiek >70 lat czy jednoczesne stosowanie fibratów. W przypadku wystąpienia objawów miopatii lub znacznego wzrostu CK (>5× GGN) leczenie należy przerwać.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, białkomocz, ból mięśni, cyklosporyna, DRESS, ezetymib, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunologiczna miopatia nekrotyzująca, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kurcz mięśni, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, miopatia, niedoczynność tarczycy, osłabienie mięśni, rabdomioliza, ramipryl, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlopin 10 mg 10 mg
Amlodypina 10 mg, będąca antagonistą kanałów wapniowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz uczucie zmęczenia. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko), zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne skóry (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, biodostępność leku, bradykardia, działanie niepożądane, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, kurcz mięśni, leukocytopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nokturia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, podwójne widzenie, przerost dziąseł, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso zawiera ramipryl i bisoprolol, których profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz osłabienie i zmęczenie. Ramipryl charakteryzuje się przede wszystkim suchym kaszlem i reakcjami niedociśnieniowymi, a także ryzykiem obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych oraz neutropenii lub agranulocytozy. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie najczęstsze to m.in. niedociśnienie tętnicze, kaszel, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i osłabienie mięśni.
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, białkomocz, ból głowy, bradykardia, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilia, erytropenia, glossodynia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, impotencja, jadłowstręt, kapsułka twarda, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, obrzęk obwodowy, onycholiza, osłabienie mięśni szkieletowych, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, pemfigoid, pokrzywka, porażenie, profil bezpieczeństwa, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła choroba płuc, ramipryl i bisoprolol, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości na światło, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchy kaszel, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, utrata smaku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zimne kończyny, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, żółtaczka cholestatyczna, zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Euthyrox N 50 50 mcg
Preparat Euthyrox N zawierający lewotyroksynę sodową jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy i przy prawidłowym monitorowaniu parametrów klinicznych oraz laboratoryjnych (TSH, fT4) zazwyczaj nie wywołuje działań niepożądanych. Jednakże nadmierne dawki lub zbyt szybkie zwiększanie dawki mogą prowadzić do objawów nadczynności tarczycy, takich jak tachykardia, migotanie przedsionków, kołatanie serca, bóle dławicowe, drżenia mięśniowe, bezsenność, niepokój ruchowy, a także objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, biegunka) i ogólne (uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała). Ryzyko działań niepożądanych jest szczególnie wysokie u osób starszych, z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz u pacjentów długotrwale leczonych.
bezsenność, ból w klatce piersiowej, dolegliwość dławicowa, duszność, fT4, hormon tarczycy, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, TSH, uderzenie gorąca, wzmożone ciśnienie śródczaszkowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Valsacor 320 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający 320 mg walsartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu (diuretyk tiazydowy), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie walsartanu jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także powikłania u noworodków takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemia. W I trymestrze stosowanie AIIRAs, w tym walsartanu, nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zaburzenia perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, szczególnie w II i III trymestrze. W okresie laktacji stosowanie Co-Valsacor nie jest zalecane ze względu na przenikanie hydrochlorotiazydu do mleka matki i brak danych dotyczących walsartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne czaszki, działanie teratogenne, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipovolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kurcz mięśni, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obniżenie hematokrytu, opóźnienie kostnienia czaszki, reakcja nadwrażliwości, walsartan, zaburzenie perfuzji płodowo-łożyskowej, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń krwionośnych, zapaść krążeniowa, zasadowica hipochloremiczna, żółtaczka płodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Lek Aramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęki (szczególnie kostek), senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, zaburzenia smaku, parestezje oraz zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie. Z układu sercowo-naczyniowego zgłaszane są kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi oraz niedociśnienie tętnicze. Charakterystyczny dla peryndoprylu jest kaszel i duszność. Występują także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, zmiany rytmu wypróżnień), skórne (świąd, wysypka) oraz mięśniowo-szkieletowe (kurcze mięśni, obrzęk stawów). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), z wieloma objawami występującymi na poziomie częstości „często” i „niezbyt często”. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, incydenty naczyniowo-mózgowe i zawał mięśnia sercowego, które mogą być związane z nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego u pacjentów z grup wysokiego ryzyka.
agranulocytoza, antagonista wapnia, astenia, bradykardia, choroba naczyń mózgowych, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, duszność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, kurcz mięśni, małopłytkowość, miażdżyca, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, szum uszny, tachykardia komorowa, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego