ból brzucha
Ból brzucha (dolor abdominis) to powszechny objaw będący przyczyną konsultacji lekarskich, zarówno w podstawowej opiece zdrowotnej, jak i w izbach przyjęć. Charakteryzuje się subiektywnym, nieprzyjemnym odczuciem dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej, mogącym mieć różnorodne przyczyny – od łagodnych stanów funkcjonalnych po zagrażające życiu schorzenia.
W diagnostyce różnicowej bólu brzucha kluczowa jest dokładna charakterystyka dolegliwości: lokalizacja, promieniowanie, charakter (ostry, tępy, kolkowy), czas trwania oraz czynniki nasilające i łagodzące. Istotne znaczenie ma również współwystępowanie objawów towarzyszących, takich jak nudności, wymioty, gorączka, zmiany rytmu wypróżnień czy krwawienie z przewodu pokarmowego.
Przyczyny bólu brzucha obejmują schorzenia przewodu pokarmowego (zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), narządów miąższowych (zapalenie wątroby, zapalenie trzustki), układu moczowego (kamica nerkowa, zapalenie pęcherza), narządów rodnych u kobiet, choroby metaboliczne oraz stany czynnościowe (zespół jelita drażliwego). W postępowaniu diagnostycznym konieczne jest uwzględnienie badań laboratoryjnych, obrazowych oraz często obserwacji klinicznej.
Postępowanie terapeutyczne w bólu brzucha zależy od zidentyfikowanej przyczyny i obejmuje leczenie przyczynowe, przeciwbólowe, a w przypadkach nagłych może wymagać interwencji chirurgicznej. Szczególną czujność należy zachować wobec tzw. „ostrych brzuchów”, wymagających pilnej diagnostyki i leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lustork 200 mg
Lustork to dopochwowy preparat zawierający 200 mg progesteronu w formie tabletek o średnicy 12 mm, stosowany w terapii hormonalnej. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy (około 1,4-1,5% pacjentek), zaburzenia sromu i pochwy (uczucie dyskomfortu, pieczenie, upławy, suchość, krwawienie u około 1,5% pacjentek) oraz skurcze macicy. Inne objawy o niezbyt częstej częstości (>1/1000 do <1/100) obejmowały zawroty głowy, senność, zmęczenie, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wzdęcia, ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty), a także zaburzenia sutka (ból, obrzęk, tkliwość u 0,4% pacjentek) oraz obrzęki. Reakcje skórne takie jak pokrzywka, wysypka i reakcje nadwrażliwości występowały z częstością nieznaną. Działania niepożądane klasyfikowano zgodnie z terminologią MedDRA, co ułatwia ich systematyczną ocenę i monitorowanie.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, grzybica pochwy, krwawienie z pochwy, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk, pokrzywka, progesteron, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, skurcz macicy, substancja czynna, świąd, tabletka dopochwowa, terminologia MedDRA, upławy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie sromu i pochwy, zaburzenie sutka, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xifaxan 100 mg/5 ml
Ryfaksymina, stosowana w dawce 100 mg/5 ml, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych, gdzie działania niepożądane były porównywane z placebo i innymi antybiotykami. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują wzmożone napięcie powłok brzusznych, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty oraz bolesne parcie na stolec, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) zgłaszano m.in. ból w górnej części jamy brzusznej, wodobrzusze, suchość w jamie ustnej, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego oraz obecność świeżej krwi w stolcu. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego często występują zawroty głowy i bóle głowy, a niezbyt często migrena, parestezje i senność. Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej obserwowano niezbyt często, natomiast nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych oraz trombocytopenia mają częstość nieznaną.
aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, ból brzucha, częstomocz, drożdżakowe zakażenie pochwy, glikozuria, herpes simplex, kandydoza, kołatanie serca, limfocytoza, marskość wątroby, mialgia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, monocytoza, motoryka przewodu pokarmowego, nadwrażliwość, napięcie powłok brzusznych, neutropenia, niedoczulica, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, rumień, ryfaksymina, schorzenie hepatologiczne, stan przedomdleniowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wielomocz, wodobrzusze, wybroczyna, wyprysk, zakażenie Clostridium, zapalenie nosa i gardła, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Recodium max 1200 mg
Przedawkowanie piracetamu, substancji czynnej leku Recodium 1200 mg, charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością, a poważne konsekwencje zdrowotne są rzadko raportowane. W jednym opisywanym przypadku pacjent przyjął 75 g produktu, co spowodowało biegunkę krwawą oraz bóle brzucha, jednak objawy te najprawdopodobniej wynikały z wysokiej dawki sorbitolu, a nie samego piracetamu. Brak jest udokumentowanych dodatkowych działań niepożądanych specyficznych dla przedawkowania piracetamu. W przypadku ostrego przedawkowania zaleca się opróżnienie żołądka (płukanie żołądka lub wywołanie wymiotów) oraz leczenie objawowe.
biegunka krwawa, ból brzucha, diagnostyka medyczna, działanie niepożądane, hemodializa, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, obserwacja medyczna, odtrutka, opróżnienie żołądka, piracetam, płukanie żołądka, Recodium, sorbitol, substancja czynna, toksyczność leku, wywoływanie wymiotów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romilast 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia był szeroko badany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, obejmując około 851 dzieci w wieku 2-5 lat oraz ponad 1000 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 12 miesięcy u dzieci i do 2 lat u dorosłych). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych, częste zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), częste zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę. Rzadziej występowały poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna oraz różnorodne zaburzenia psychiczne i neuropsychiatryczne.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, jąkanie, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierne pragnienie, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, objaw neuropsychiatryczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniak, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Przedawkowanie – Legrex 90 mg
Przedawkowanie tikagreloru, substancji czynnej leku Legrex (90 mg), może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym toksyczności żołądkowo-jelitowej (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), duszności oraz zaburzeń przewodnictwa sercowego, takich jak pauzy komorowe widoczne w EKG. Objawy te wykazują zależność od dawki, przy czym badania kliniczne wykazały względnie dobrą tolerancję pojedynczych dawek do 900 mg (10-krotność dawki terapeutycznej). Najistotniejszym zagrożeniem jest nasilone hamowanie agregacji płytek krwi, prowadzące do wydłużonego czasu krwawienia i zwiększonego ryzyka powikłań krwotocznych, które rośnie proporcjonalnie do dawki tikagreloru.
agregacja płytek krwi, antidotum, biegunka, ból brzucha, dializa, duszność, działanie przeciwpłytkowe, EKG, nudności i wymioty, objaw niepożądany, pauza komorowa, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie tikagreloru, receptor P2Y12, tabletka powlekana, tikagrelor, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, trudność w oddychaniu, układ krzepnięcia, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie przewodnictwa w sercu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Requip-Modutab 2 mg
Ropinirol w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Requip-Modutab) stosowany w terapii choroby Parkinsona wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się w zależności od stosowania w monoterapii lub w skojarzeniu z lewodopą. Do najczęstszych należą senność (bardzo często, ≥ 1/10), nudności (bardzo często w terapii skojarzonej), omamy i splątanie (często), a także niedociśnienie ortostatyczne i obrzęki obwodowe (często). Dyskinezy pojawiają się szczególnie u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona podczas wstępnego doboru dawki, a ich nasilenie można złagodzić zmniejszając dawkę lewodopy. Istotnym ryzykiem są zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczna skłonność do hazardu, zwiększone libido czy kompulsywne zachowania, które są charakterystyczne dla agonistów dopaminy. Ponadto, zespół odstawienia agonisty dopaminy może manifestować się apatią, niepokojem, depresją, zmęczeniem, poceniem się i bólem, co wymaga ostrożnego monitorowania podczas redukcji dawki lub przerwania leczenia.
agonista dopaminy, apatia, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, dyskineza, działanie niepożądane, hiperseksualność, kompulsywne jedzenie, kompulsywne wydawanie pieniędzy, lewodopa, majaczenie, mania, nadwrażliwość, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omam, paranoja, patologiczny hazard, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja psychotyczna, Requip-Modutab, ropinirol, senność, splątanie, urojenie, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy błędnikowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diosminex 500 mg
Przedawkowanie zmikronizowanej diosminy w preparacie Diosminex 500 mg, choć nieudokumentowane w literaturze medycznej, może prowadzić do zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności, wymioty, dyskomfort i bóle brzucha oraz dyspepsja. Objawy te wynikają z farmakologicznego działania leku i mogą wymagać interwencji medycznej. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy wdrożyć standardowe procedury postępowania, obejmujące wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego oraz leczenie objawowe, z jednoczesnym monitorowaniem i zabezpieczeniem podstawowych funkcji życiowych pacjenta, zwłaszcza układu krążenia i oddechowego.
adsorpcja leku, ból brzucha, diosmina zmikronizowana, dolegliwości przewodu pokarmowego, dyskomfort brzuszny, dyspepsja, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, nietolerancja składników, nudności, płukanie żołądka, podstawowe funkcje życiowe, postępowanie medyczne, przedawkowanie leków doustnych, układ krążenia, węgiel aktywny, wymiotowanie, wymioty, wymioty i nudności, wywołanie wymiotów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibum Express Forte 400 mg
Ibuprofen w dawce 400 mg, zawarty w kapsułkach miękkich Ibum Express Forte, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Najczęstsze objawy dotyczą układu pokarmowego i obejmują zgagę, bóle brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunkę, zaparcia oraz niewielkie krwawienia, które mogą prowadzić do niedokrwistości. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia przewodu pokarmowego z krwawieniem i perforacją, zapalenie błony śluzowej żołądka, a także zaostrzenie chorób zapalnych jelit. W zakresie układu sercowo-naczyniowego bardzo rzadko występują kołatanie serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego oraz nadciśnienie tętnicze, przy czym dawki do 2400 mg/dobę mogą zwiększać ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych. Dodatkowo, mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne i skórne SCAR, a także zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza i pancytopenia.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ból brzucha, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – APAP dla dzieci FORTE smak malinowy 40 mg/ml
Przedawkowanie paracetamolu, substancji czynnej w produkcie APAP dla dzieci FORTE (40 mg/ml), stanowi poważne zagrożenie hepatotoksyczne, z opóźnionym pojawieniem się objawów nawet po 24-48 godzinach. Toksyczność dotyczy głównie wątroby, prowadząc do uszkodzenia hepatocytów, martwicy, a w ciężkich przypadkach do śpiączki wątrobowej i zgonu. Dawki toksyczne u dorosłych zaczynają się od 10-15 g (150-250 mg/kg masy ciała), a dawki 20-25 g lub wyższe są potencjalnie śmiertelne. U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak długotrwała terapia induktorami enzymów wątrobowych, nadużywanie alkoholu czy niedobór glutationu, uszkodzenie wątroby może wystąpić już po dawce 5 g. Przebieg kliniczny zatrucia jest fazowy: faza I (12-14 h) z niespecyficznymi objawami, faza II (24-48 h) z biochemicznymi i klinicznymi oznakami uszkodzenia wątroby, oraz faza III (>48 h) z maksymalnym uszkodzeniem wątroby, żółtaczką, zaburzeniami krzepnięcia i śpiączką wątrobową.
acetylocysteina, aminotransferaza, bilirubina, ból brzucha, czas protrombinowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie toksyczne, hepatotoksyczność, hipoglikemia, lek indukujący enzymy wątrobowe, mukowiscydoza, nadmierne pocenie, niedobór glutationu, niewydolność wątroby, nudność, ostra niewydolność nerek, powiększenie wątroby, przedawkowanie paracetamolu, senność, skąpomocz, skaza krwotoczna, śpiączka wątrobowa, uszkodzenie hepatocytów, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie odżywiania, zaburzenie rytmu serca, zakażenie HIV, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diclac 75 Duo 75 mg
Przedawkowanie diklofenaku sodowego w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu Diclac 75 Duo, zawierających 12,5 mg frakcji szybko uwalnianej oraz 62,5 mg frakcji wolno uwalnianej, może prowadzić do wieloukładowych powikłań klinicznych. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, krwotok, biegunka), układu nerwowego (zawroty głowy, szumy uszne, drgawki) oraz narządów miąższowych (ostra niewydolność nerek i wątroby). Szczególnie istotne jest monitorowanie funkcji nerek i wątroby ze względu na ryzyko ostrej niewydolności, a także kontrola parametrów życiowych i obserwacja pod kątem krwawień z przewodu pokarmowego. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić również zaburzenia hemodynamiczne (hipotonia, wstrząs) oraz niewydolność oddechowa wymagająca wsparcia oddechowego.
białka osocza, ból brzucha, bradypnoe, ciśnienie tętnicze krwi, dializoterapia, diklofenak sodowy, drgawki, enzymy wątrobowe, hemodializa, hipotonia, krwotok z przewodu pokarmowego, napad padaczkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność oddechowa, oliguria, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, ototoksyczność, przetaczanie krwi, równowaga wodno-elektrolitowa, szumy uszne, tachypnoe, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wstrząs, wymuszona diureza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia oddychania, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roticox 30 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Roticox, może prowadzić do szeregu objawów niepożądanych, w tym zaburzeń żołądkowo-jelitowych (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, możliwe krwawienia), które mogą wystąpić po dawkach przekraczających 120 mg. Zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie tętnicze, tachykardia i arytmie, obserwowane są przy dawkach powyżej 150 mg/dobę, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia. Przedłużone stosowanie dawek >90 mg może skutkować zaburzeniami czynności nerek, w tym ostrą niewydolnością nerek, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak bóle głowy, zawroty i senność, pojawiają się przy jednorazowych dawkach >500 mg i zazwyczaj ustępują po eliminacji leku. Reakcje skórne, takie jak wysypka i świąd, są rzadziej raportowane i nie wykazują jednoznacznej korelacji z dawką.
ból brzucha, dializa otrzewnowa, etorykoksyb, hemodializa, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, ostre przedawkowanie etorykoksybu, płukanie żołądka, przedawkowanie etorykoksybu, reakcja skórna, retencja płynów, tachykardia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gliclada 90 mg
Gliklazyd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w dawce 90 mg (produkt leczniczy Gliclada), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, z których najczęstszą i najistotniejszą klinicznie jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują zarówno symptomy neurologiczne (np. ból głowy, zaburzenia świadomości, drgawki, śpiączka) jak i adrenergiczne (np. tachykardia, nadciśnienie, pocenie się). Hipoglikemia może prowadzić do poważnych powikłań, w tym śpiączki i zgonu, zwłaszcza przy nieregularnym spożywaniu posiłków. Leczenie polega na szybkim podaniu węglowodanów, a w ciężkich przypadkach konieczna jest hospitalizacja. Ponadto, gliklazyd może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), które można złagodzić przez przyjmowanie leku podczas śniadania. Reakcje skórne, od łagodnych wysypek po ciężkie odczyny pęcherzowe (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), wymagają natychmiastowego odstawienia leku i specjalistycznej opieki.
agranulocytoza, AlAT, alergiczne zapalenie naczyń, AspAT, ból brzucha, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, erytrocytopenia, fosfataza zasadowa, Gliclada, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objawy neurologiczne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pobudzenie adrenergiczne, pochodne sulfonylomocznika, śpiączka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia skórne, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clensia
Produkt leczniczy Clensia, stosowany zgodnie z zaleceniami, wywołuje oczekiwaną biegunkę prowadzącą do klarownego wydalania płynu z jelita, co świadczy o prawidłowym oczyszczeniu jelita przed procedurami diagnostycznymi. W przypadku wystąpienia silnych objawów niepożądanych, takich jak wzdęcia, ból brzucha czy nadmierna produkcja gazów, zaleca się spowolnienie lub przerwanie podawania leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, chorobą Crohna, zaburzeniami świadomości, ryzykiem aspiracji oraz u osób z założoną sondą nosowo-żołądkową. Istotne jest monitorowanie objawów sugerujących arytmię lub zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym wykonanie badań elektrolitów i EKG oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia w razie nieprawidłowości.
arytmia, bisakodyl, ból brzucha, choroba Crohna, dysfagia, klirens kreatyniny, krwawienie z odbytu, lek przeczyszczający, makrogol, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niedrożność jelit, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, odruch gardłowy, odwodnienie, ostry zawał mięśnia sercowego, perforacja jelit, pikosiarczan sodu, sonda nosowo-żołądkowa, tachykardia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcie, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acifolik 0,4 mg
Preparat Acifolik zawierający kwas foliowy w dawce 0,4 mg cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i dobrą tolerancją przez pacjentów. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, głównie o charakterze żołądkowo-jelitowym, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha czy wzdęcia, które pojawiają się rzadko i zwykle nie wymagają przerwania leczenia. Rzadkie reakcje alergiczne skórne obejmują wysypkę, zaczerwienienie oraz świąd, natomiast istotnym, choć o nieznanej częstości występowania, jest ryzyko reakcji anafilaktycznej – ciężkiej, potencjalnie zagrażającej życiu reakcji alergicznej wymagającej natychmiastowej interwencji medycznej.
ból brzucha, działanie niepożądane, hipotonia, kwas foliowy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, terapia kwasem foliowym, wstrząs, wymioty, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciclovir Hikma 250 mg
Aciclovir Hikma, dostępny w dawkach 250 mg i 500 mg jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, których częstość występowania klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Niezbyt często obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia i leukopenia. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty, splątanie, drgawki, encefalopatia) są również bardzo rzadkie i zwykle przemijające, częściej u pacjentów z dysfunkcją nerek. Często pojawia się zapalenie żył w miejscu infuzji, nudności, wymioty, świąd, pokrzywka oraz przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych. Warto podkreślić, że szybkie podanie dożylne może prowadzić do wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny, a także do zaburzeń czynności nerek, które zazwyczaj ustępują po nawodnieniu i modyfikacji terapii.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, drgawki, duszność, encefalopatia, enzymy wątrobowe, krystalizacja acyklowiru, leukopenia, martwica tkanek, nadwrażliwość na światło, nawodnienie organizmu, niedokrwistość, nudności i wymioty, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, roztwór do infuzji, śpiączka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie leku, wysypka, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Astmodil 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Astmodil, wykazuje relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych działań niepożądanych. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki jednorazowego przedawkowania do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy), które również nie skutkowały poważnymi powikłaniami. Najczęściej zgłaszanymi objawami przedawkowania były ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz wzmożona aktywność psychoruchowa, przy czym objawy te pozostawały zgodne z profilem bezpieczeństwa obserwowanym podczas standardowego stosowania montelukastu.
aktywność psychoruchowa, astma, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, hemodializa, montelukast, nadruchliwość, niepokój ruchowy, objawy niepożądane, odwodnienie, ostre przedawkowanie, pobudzenie, przedawkowanie montelukastu, senność, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon substancji czynnych
Klarytromycyna – Działania niepożądane
Klarytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy leków, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha oraz zaburzenia smaku, występującymi często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się zapalenie przełyku, refluks, zapalenie błony śluzowej żołądka, a także poważniejsze reakcje jak rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy (częstość nieznana). Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują zaburzenia smaku, ból głowy i bezsenność (często/bardzo często), a także rzadziej drgawki i parestezje. Wśród działań niepożądanych sercowo-naczyniowych odnotowano wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków i torsade de pointes (częstość nieznana). U pacjentów z obniżoną odpornością, stosujących dawki 1000 mg/dobę, obserwowano zwiększenie aktywności AspAT i AlAT oraz zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi u 2-3% chorych. Dawki 4000 mg/dobę wiązały się z 3-4-krotnym wzrostem częstości działań niepożądanych.
agranulocytoza, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, działanie niepożądane, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, migotanie komór, migotanie przedsionków, neutropenia, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, utrata przytomności, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Chlorek metylorozanilinowy – Przedawkowanie
Chlorek metylorozanilinowy, będący substancją czynną w Gencjanie 0,5% (5 mg/g) oraz 1% roztworze spirytusowym (10 mg/g), jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Doustne przedawkowanie tych preparatów może prowadzić do poważnych objawów zatrucia, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Do charakterystycznych symptomów należą nudności, wymioty (często z fioletowym zabarwieniem), ból brzucha o charakterze skurczowym oraz biegunka, które mogą skutkować odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi. Nasilenie objawów zależy od dawki przyjętej substancji.
biegunka, ból brzucha, ból skurczowy, chlorek metylorozanilinowy, dolegliwość bólowa, droga doustna, gencjana roztwór spirytusowy, gencjana roztwór wodny, jama brzuszna, luźne stolce, nudność, odruch wymiotny, odwodnienie organizmu, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, roztwór na skórę, stosowanie zewnętrzne, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betanil forte 24 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej w Betanil Forte (24 mg na tabletkę), może manifestować się objawami o różnym stopniu nasilenia. Dawki do 640 mg betahistyny są związane z łagodnymi do umiarkowanych objawami, takimi jak nudności, senność oraz bóle brzucha. Poważniejsze powikłania, w tym drgawki oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, występują głównie przy zamierzonym przedawkowaniu, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami. Warto również uwzględnić obecność laktozy jednowodnej (210 mg na tabletkę) jako substancji pomocniczej, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy przy większym spożyciu tabletek.
antidotum, betahistyna dichlorowodorek, ból brzucha, drgawki, intensywna opieka, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, nietolerancja laktozy, nudności, objawy niepożądane, postępowanie podtrzymujące, powikłania oddechowe, powikłania płucne, powikłania sercowe, powikłania sercowo-naczyniowe, przedawkowanie betahistyny, senność - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloxazoc 190 mg
Terapia metoprololem bursztynianem (Bloxazoc) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 10% pacjentów, z ich częstością i nasileniem zależnym od dawki leku. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), co wymaga monitorowania parametrów hematologicznych ze względu na ryzyko krwawień. Inne często występujące działania obejmują zaburzenia psychiczne (depresja, koszmary senne, zaburzenia snu) oraz neurologiczne (zaburzenia pamięci, dezorientacja, omamy, zaburzenia koncentracji). Niezbyt często pojawiają się objawy takie jak zmęczenie, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, kurcze mięśni, zaburzenia widzenia i słuchu, a także różnorodne dolegliwości ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątroby, skóry i mięśniowo-szkieletowego.
aminotransferazy, Bloxazoc, ból brzucha, ból stawów, ból w klatce piersiowej, bradykardia, depresja, dezorientacja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, małopłytkowość, MedDRA, metoprolol bursztynian, nadwrażliwość skóry, niewydolność serca, nudności, omamy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezje, płytki krwi, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, schorzenia naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, szumy uszne, wstrząs kardiogenny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia libido, zaburzenia pamięci, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zgorzel, zimne kończyny, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heviran Comfort MAX 400 mg
Stosowanie acyklowiru w dawce 400 mg (Heviran Comfort MAX) wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania, sklasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Do często obserwowanych należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, świąd, wysypka, zmęczenie oraz gorączka (≥1/100 do <1/10). Rzadko występują reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny i enzymów wątrobowych, obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia czynności nerek (≥1/10 000 do <1/1 000). Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się niedokrwistość, leukopenię, małopłytkowość, poważne zaburzenia neurologiczne (m.in. encefalopatia, śpiączka), zapalenie wątroby, żółtaczkę, ostrą niewydolność nerek oraz ból nerek. Monitorowanie morfologii krwi i parametrów nerkowych jest wskazane, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, a utrzymanie odpowiedniego nawodnienia jest kluczowe dla zapobiegania nefrotoksyczności.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, encefalopatia, enzym wątrobowy, gorączka, kreatynina, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, MedDRA, mocznik, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerki, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie wymowy, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roswera 40 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Roswera, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, jednak nie istnieje specyficzny protokół leczenia. Zaleca się leczenie objawowe oraz podtrzymujące funkcje życiowe pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów czynności wątroby (ALT, AST) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), co pozwala na wczesne wykrycie hepatotoksyczności i rabdomiolizy. Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia funkcji wątroby, bóle mięśniowe, rabdomiolizę, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz neurologiczne, a hemodializa jest nieskuteczna ze względu na wysokie wiązanie rozuwastatyny z białkami osocza.
ból brzucha, ból mięśni, czynność wątroby, dysfagia, enzymy wątrobowe, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, mialgia, mioglobina, ostra niewydolność nerek, parestezja, powikłania nerkowe, rabdomioliza, rozuwastatyna, uszkodzenie mięśni, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowca chińskiego – Przedawkowanie
Olejek cynamonowca chińskiego (Cinnamomi cassiae aetheroleum) stanowi 0,465 g na 100 g preparatu Argol Essenza Balsamica i zawiera głównie aldehyd cynamonowy, który w nadmiernych dawkach może wykazywać toksyczność. Produkt zawiera również wysoką zawartość alkoholu etylowego (57-63%), co przy przedawkowaniu doustnym może prowadzić do zaburzeń neurologicznych, takich jak upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, zaburzenia koordynacji ruchowej oraz zawroty głowy. Dodatkowo, przedawkowanie może wywołać podrażnienie błon śluzowych, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk), zaburzenia układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz zaburzenia oddychania, zwłaszcza u osób z astmą.
aldehyd cynamonowy, alkohol etylowy, astma, biegunka, ból brzucha, choroba wątroby, Cinnamomi cassiae aetheroleum, duszność, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, objaw niepożądany, obrzęk, olejek cynamonowca chińskiego, olejek eteryczny, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie jamy ustnej, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, toksyczność, węgiel aktywowany, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie zdolności psychomotorycznej, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Wildagliptyna – Działania niepożądane
Wildagliptyna, inhibitor DPP-4 stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących od 3784 do 6197 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane są łagodne i przemijające, obejmując zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, drżenie), przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia, biegunka, ból brzucha, choroba refluksowa przełyku), skóry (wysypka, świąd, nadmierne pocenie się) oraz mięśniowo-szkieletowe (ból stawów i mięśni). Hipoglikemia występuje rzadko w monoterapii (0,4%) i częściej w terapii skojarzonej, zwłaszcza z sulfonylomocznikami (do 5,1%) i insuliną (14%). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane to zapalenie trzustki, zapalenie wątroby (często bezobjawowe, z odwracalnym wzrostem aminotransferaz do 0,2-0,3% przypadków) oraz obrzęk naczynioruchowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, drżenie, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-4, leki przeciwcukrzycowe, metformina, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, sulfonylomocznik, świąd, wysypka, wzdęcia, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia układu nerwowego, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń skóry, zapalenie nosogardzieli, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zmiany pęcherzowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plenvu –
Plenvu to preparat do oczyszczania jelita w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierający makrogol 3350, sodu siarczan bezwodny, chlorki sodu i potasu, a także sodu askorbinian i kwas askorbowy. Jego działanie polega na indukcji biegunki, co jest oczekiwanym efektem terapeutycznym, jednak wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty, ból i dyskomfort brzucha, wzdęcia oraz podrażnienie odbytu. Istotnym powikłaniem jest odwodnienie, wynikające z nasilonej biegunki i/lub wymiotów, które może wymagać uzupełnienia płynów i elektrolitów. Częstość występowania działań niepożądanych została określona na podstawie badań klinicznych u ponad 1000 pacjentów, przy czym nie zgłoszono zdarzeń o częstości bardzo częstej (≥1/10). Do często występujących należą także ból głowy i zawroty głowy, które mogą być związane z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.
askorbinian sodu, aspartam, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorek potasu, dyskomfort brzuszny, fenyloketonuria, hipokaliemia, hiponatremia, kwas askorbowy, makrogol, nudności, nudności i wymioty, oczyszczanie jelita, odwodnienie, perystaltyka jelit, Plenvu, podrażnienie odbytu, siarczan sodu, sukraloza, wymioty, wzdęcie, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie snu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna 5 mg
Desloratadyna, stosowana w dawce 5 mg/dobę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych, obejmujących m.in. alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa oraz przewlekłą pokrzywkę idiopatyczną. Działania niepożądane występowały u około 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (wiek 12-17 lat) ból głowy był najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym (5,9% vs. 6,9% placebo). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycjami. Reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), stanowią wskazanie do natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, bezsenność, ból brzucha, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calperos Vita-D3 500 mg + 2000 IU
Przedawkowanie preparatu Calperos Vita-D3, zawierającego 500 mg wapnia oraz 2000 IU witaminy D3, prowadzi do rozwoju hiperwitaminozy D i hiperkalcemii, które manifestują się objawami ze strony układu pokarmowego (jadłowstręt, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha), układu moczowego (wielomocz, kamica nerkowa, wapnica nerek), mięśniowego (osłabienie mięśni), nerwowego (zaburzenia myślenia, śpiączka) oraz sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca). Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej i oznaczeniu stężenia wapnia w surowicy, a ciężka hiperkalcemia stanowi stan zagrożenia życia, mogący prowadzić do śpiączki i zgonu. Długotrwała hiperkalcemia niesie ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia nerek i zwapnienia tkanek miękkich.
bisfosfonian, ból brzucha, ból kości, diuretyk pętlowy, glikozyd naparstnicy, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, hiperwitaminoza, jadłowstręt, kalcytonina, kamica nerkowa, kortykosteroid, nudności i wymioty, osłabienie mięśni, ośrodkowe ciśnienie żylne, polidypsja, preparat litu, śpiączka, stężenie elektrolitów w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, tiazydowy lek moczopędny, wapnica nerek, wielomocz, zaburzenia myślenia, zaburzenia rytmu serca, zaparcie, zapis EKG, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Interakcje leku – Glucobay 100 100 mg
Akarboza, składnik preparatu Glucobay 100, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii cukrzycy. Szczególnie ważne jest monitorowanie i ewentualna redukcja dawek pochodnych sulfonylomocznika, metforminy oraz insuliny ze względu na zwiększone ryzyko hipoglikemii podczas terapii skojarzonej. Warto również zwrócić uwagę na interakcję z digoksyną, gdzie może dochodzić do zmiany biodostępności leku, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny i dostosowania dawki. Jednoczesne stosowanie doustnej neomycyny może nasilać efekt hipoglikemizujący oraz działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, co może wymagać czasowego zmniejszenia dawki akarbozy.
akarboza, biegunka, biodostępność digoksyny, ból brzucha, cholestyramina, czysta glukoza, dekstroza, digoksyna, dolegliwości brzuszne, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwhiperglikemizujące, enzym trawienny, epizod hipoglikemii, fermentacja węglowodanów, glikemia, Glucobay 100, glukoza we krwi, hipoglikemia, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwcukrzycowy, metformina, neomycyna doustna, objawy żołądkowo-jelitowe, pochodne sulfonylomocznika, poposiłkowe stężenie glukozy, sacharoza, środek adsorpcyjny, terapia skojarzona, wstrząs hipoglikemiczny, wzdęcia - Leksykon chorób i schorzeń
Kac – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kac (veisalgia) to zespół objawów somatycznych i psychicznych pojawiających się po ustąpieniu stężenia alkoholu we krwi do poziomu bliskiego zeru. Typowe symptomy obejmują zmęczenie, bóle głowy, nudności, wymioty, odwodnienie, nadwrażliwość na bodźce, zaburzenia nastroju i funkcji poznawczych oraz objawy ze strony układu krążenia i neuromotoryczne, takie jak tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze i tremor. Patofizjologia kaca obejmuje odwodnienie spowodowane hamowaniem wazopresyny, reakcję zapalną, podrażnienie błony śluzowej żołądka, hipoglikemię, zaburzenia snu oraz toksyczne działanie acetaldehydu i kongenerów zawartych w ciemnych alkoholach. Leczenie opiera się na nawodnieniu (woda, napoje izotoniczne, woda kokosowa), odpowiedniej diecie (węglowodany złożone, cysteina z jaj, fruktoza z owoców), farmakoterapii objawowej (NLPZ, leki przeciwwymiotne, zobojętniające kwas żołądkowy) oraz odpoczynku. W ciężkich przypadkach rozważa się dożylne podanie płynów, witamin z grupy B, witaminy C, glutationu i elektrolitów, choć skuteczność tej terapii nie jest jednoznacznie potwierdzona.
acetaldehyd, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, GABA, glutaminian, glutation, hipoglikemia, kwas żołądkowy, lęk, lek przeciwwymiotny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadmierne spożycie alkoholu, neuroprzekaźnik, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, płynoterapia dożylna, podwyższone ciśnienie krwi, poziom cukru we krwi, reakcja zapalna, roztwór soli fizjologicznej, stężenie alkoholu we krwi, tachykardia, technika relaksacyjna, tremor rąk, veisalgia, wazopresyna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zatrucie alkoholem, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Przedawkowanie
Estradiol, będący naturalnym hormonem estrogenowym, charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością, jednak jego przedawkowanie, zwłaszcza w formie doustnej, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych. Najczęstsze symptomy to nudności, wymioty, tkliwość piersi oraz nieregularne krwawienia z dróg rodnych, które mogą wystąpić w różnym nasileniu w zależności od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta. Preparaty przezskórne (plastry, żele, aerozole) oraz dopochwowe (np. Vagifem, Vagirux z dawką 10 μg estradiolu) cechują się mniejszym ryzykiem przedawkowania, a w przypadku systemów transdermalnych możliwe jest szybkie przerwanie ekspozycji poprzez usunięcie plastra lub zmycie preparatu. W preparatach złożonych, zawierających progestageny, mogą pojawić się dodatkowe objawy, takie jak obniżenie nastroju, zmęczenie, trądzik czy hirsutyzm.
ból brzucha, drospirenon, dydrogesteron, estradiol, funkcja wątroby, hirsutyzm, hormon estrogenowy, krwawienie z dróg rodnych, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, noretysteronu octan, nudności, obniżenie nastroju, preparat dopochwowy, preparat doustny, progestagen, przedawkowanie estradiolu, system transdermalny, tkliwość piersi, trądzik, układ krzepnięcia, wymioty, zatrucie alkoholem izopropylowym, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium Hasco Allergy 115,6 mg Ca2+/5 ml
Produkt leczniczy Calcium Hasco Allergy zawiera 115,6 mg jonów wapniowych w 5 ml syropu, w postaci wapnia glukonolaktobionianu bezwodnego oraz wapnia laktobionianu dwuwodnego. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem klasyfikowane są zgodnie z konwencją MedDRA, gdzie częstość występowania określono jako bardzo często (≥1/10), często (1/100 do <1/10), niezbyt często (1/1 000 do <1/100), rzadko (1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia i biegunka, które występują rzadko (0,01-0,1%).
biegunka, ból brzucha, ból kości, działanie niepożądane, glukonolaktobionian wapnia, hiperkalcemia, jon wapniowy, laktobionian wapnia, MedDRA, nudność, osłabienie mięśniowe, personel medyczny, preparat wapniowy, produkt leczniczy, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Kruszyna – Przedawkowanie
Kora kruszyny (Rhamnus frangula L.) zawiera związki antranoidowe, w tym glukofrangulinę A, które odpowiadają za jej działanie przeczyszczające, ale także za potencjalne toksyczne skutki przedawkowania. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują silny ból brzucha, ciężką biegunkę prowadzącą do znacznej utraty wody i elektrolitów, zwłaszcza potasu (hipokaliemia). Hipokaliemia może skutkować poważnymi zaburzeniami rytmu serca oraz osłabieniem mięśniowym, szczególnie u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe, diuretyki, kortykosteroidy lub preparaty z korzenia lukrecji. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może również prowadzić do toksycznego zapalenia wątroby, manifestującego się podwyższeniem enzymów wątrobowych (AST, ALT) i potencjalnym pogorszeniem funkcji wątroby.
arytmia, biegunka, ból brzucha, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, diuretyk, działanie przeczyszczające, glikozyd nasercowy, glukofrangulina A, hipokaliemia, intensywne nawadnianie, kora kruszyny, kortykosteroid, korzeń lukrecji, monitorowanie poziomu elektrolitów, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, suchość błon śluzowych, toksyczne zapalenie wątroby, upośledzona funkcja nerek, uzupełnianie elektrolitów, zaburzenie pracy serca, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie wodno-elektrolitowe, żółtaczka, związek antranoidowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Micalcet 90 mg
Przedawkowanie cynakalcetu, substancji czynnej leku Micalcet (dostępnego w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka hipokalcemii. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów dializowanych dawki do 300 mg/dobę nie wywołały istotnych działań niepożądanych, jednak wyższe dawki lub ostre przedawkowanie mogą prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych. W populacji pediatrycznej opisano przypadek pacjenta dializowanego, który przy dawce 3,9 mg/kg/dobę doświadczył łagodnych objawów ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty). Hipokalcemia jest głównym i najpoważniejszym następstwem przedawkowania, manifestującym się parestezjami, tężyczką, drgawkami oraz zaburzeniami rytmu serca, w tym wydłużeniem odcinka QT i arytmiami.
arytmia, ból brzucha, chlorowodorek, cynakalcet, długotrwała dializa, drgawki, hemodializa, hipokalcemia, Micalcet, nudności, objawy pokarmowe, obniżone stężenie wapnia, pacjent dializowany, parestezje, powinowactwo do białek osocza, skurcz mięśni, tężyczka, wydłużenie QT, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lekoklar 125 mg/5 ml
Klarytromycyna w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (Lekoklar 125 mg/5 ml oraz 250 mg/5 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Działania te mają zazwyczaj łagodne nasilenie i są zgodne z charakterystyką antybiotyków makrolidowych. Wśród innych często obserwowanych działań niepożądanych znajdują się zaburzenia psychiczne (bezsenność, lęk, nerwowość), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, drżenia), skórne (wysypka, nadmierne pocenie się) oraz zaburzenia wątroby i nerek, które wymagają monitorowania parametrów laboratoryjnych, takich jak ALT, AST, bilirubina, GGTP, kreatynina, mocznik, morfologia krwi oraz parametry krzepnięcia (INR, czas protrombinowy). Specyficzne dla zawiesiny doustnej działania niepożądane to nerwowość, wysypka grudkowo-plamista oraz zakażenia.
agranulocytoza, antybiotyk makrolidowy, ból brzucha, cholestaza, częstoskurcz komorowy, eozynofilia, INR, klarytromycyna, Lekoklar, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, miopatia, morfologia krwi, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, SCAR, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytemia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychotyczne, zakażenie prątkami, zapalenie wątroby, zator płucny, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka wątrobowokomórkowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Capsigel N –
Capsigel N, emulsja do stosowania miejscowego, zawiera substancje czynne: noniwamid (0,05 g/100 g), kwas salicylowy (1,9 g/100 g), kamforę (5,0 g/100 g), olejek terpentynowy (5,0 g/100 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,0 g/100 g). Przedawkowanie miejscowe może prowadzić do podrażnienia skóry objawiającego się zaczerwienieniem, pieczeniem i świądem, zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji lub aplikacji na dużą powierzchnię. W przypadku reakcji alergicznych mogą wystąpić wysypka, obrzęk i pokrzywka o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. Przypadkowe spożycie preparatu wywołuje objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha) o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, a także objawy neurologiczne (ból i zawroty głowy, konwulsje, śpiączka) oraz naczyniowo-sercowe i oddechowe, które mogą zagrażać życiu.
ból brzucha, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, kamfora, konwulsje, kwas salicylowy, naczynie krwionośne, niewydolność oddechowa, noniwamid, nudności i wymioty, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedawkowanie leku, przypadkowe spożycie leku, reakcja alergiczna, śpiączka, toksykologia kliniczna, uderzenia gorąca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trikolon 100 mg
Trikolon, zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w każdej tabletce powlekanej, jest lekiem stosowanym w leczeniu objawowym zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, w tym zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Substancja czynna wykazuje działanie regulujące perystaltykę jelit, zarówno w przypadku nadmiernej, jak i osłabionej motoryki, co pozwala na skuteczne łagodzenie objawów takich jak dyskomfort i bóle brzucha, wzdęcia, zaburzenia rytmu wypróżnień (biegunki lub zaparcia), dyspepsja, stany skurczowe jelit oraz napadowe kurczowe bóle brzucha. Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego w warunkach ambulatoryjnych, co ułatwia jego wdrożenie w codziennej praktyce klinicznej.
biegunka, ból brzucha, dyspepsja, dyspepsja czynnościowa, laktoza jednowodna, naprzemienne zaparcia i biegunki, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, opróżnianie żołądka, perystaltyka jelit, perystaltyka układu pokarmowego, skurcz jelit, trimebutyna maleinian, wzdęcia, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia wypróżnień, zaparcie, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół alfa-gal – Objawy
Zespół alfa-gal (AGS) to alergia IgE-zależna na galaktozę-alfa-1,3-galaktozę, występująca po ukąszeniu kleszcza samotnika, prowadząca do opóźnionych (2-8 godzin) reakcji alergicznych na czerwone mięso ssaków (wołowina, wieprzowina, jagnięcina). Objawy obejmują pokrzywkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, objawy żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, biegunka) oraz w około 60% przypadków anafilaksję z zagrożeniem życia (zwężenie dróg oddechowych, wstrząs). Diagnostyka opiera się na wywiadzie, oznaczeniu IgE przeciw alfa-gal oraz próbie eliminacyjnej. Czas do diagnozy wynosi średnio 7 lat, co wynika z nietypowego, opóźnionego charakteru objawów i niskiej świadomości klinicznej. Leczenie polega na unikaniu mięsa ssaków i produktów pochodnych oraz zapobieganiu ukąszeniom kleszczy; pacjenci powinni mieć przy sobie auto-strzykawkę z epinefryną.
3-galaktoza, alergia na czerwone mięso, alergia na mięso ssaków, anafilaksja, autostrzykawka z epinefryną, ból brzucha, Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, czynnik wyzwalający, galaktoza-alfa-1, kleszcz samotnik, komórka tuczna, mediator zapalny, mgła mózgowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, próba eliminacyjna, przeciwciała IgE, reakcja anafilaktyczna, świąd, ukąszenie kleszcza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia motoryczne, zespół aktywacji mastocytów, zespół alfa-gal, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum E Medana 300 mg
Przedawkowanie witaminy E w postaci all-rac-α-tokoferylu octanu, szczególnie produktu Vitaminum E Medana zawierającego 300 mg substancji czynnej w kapsułce, może wywołać wieloukładowe objawy niepożądane. Najczęściej obserwuje się dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i bóle brzucha, a także reakcje alergiczne o różnym nasileniu, zmęczenie, osłabienie, bóle głowy oraz zaburzenia widzenia. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest wzrost ciśnienia śródczaszkowego, wymagający pilnej interwencji neurologicznej i neurochirurgicznej. Ponadto, przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń endokrynologicznych, w tym obniżenia stężenia hormonów tarczycy i dysfunkcji gruczołów płciowych, a także do nadpobudliwości psychoruchowej.
all-rac-α-tokoferylu octan, ból brzucha, ciśnienie śródczaszkowe, diagnostyka różnicowa, gruczoł płciowy, hormon tarczycy, konsultacja neurochirurgiczna, konsultacja neurologiczna, kortykosteroid, leczenie neurochirurgiczne, leczenie objawowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, nadpobudliwość, nieostre widzenie, objaw neurologiczny, objaw żołądkowo-jelitowy, ocena okulistyczna, reakcja alergiczna, witamina E, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie endokrynologiczne - Leksykon substancji czynnych
Lewomentol – Działania niepożądane
Lewomentol, stosowany w różnych formach farmaceutycznych (maści, żele, płyny, tabletki do ssania, spraye do jamy ustnej), wykazuje działanie miejscowo drażniące i chłodzące, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak podrażnienie, zaczerwienienie, pieczenie, alergiczne zapalenie skóry oraz oparzenia kontaktowe, z częstością występowania nieznaną lub bardzo rzadką. Reakcje alergiczne mogą obejmować obrzęk ust, języka i warg, a także anafilaksję (bardzo rzadko). U osób wrażliwych lewomentol może wywoływać poważne zaburzenia układu oddechowego, w tym astmę, skurcz oskrzeli, duszność i kaszel. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, nudności, ból brzucha i niestrawność, występują bardzo rzadko.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, astma, ból brzucha, drgawki, duszność, fotosensybilizacja, kaszel, lewomentol, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudność, obrzęk języka, oparzenie kontaktowe, ostre zatrucie, pieczenie skóry, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, pokrzywka, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, świąd, uderzenia gorąca, układ immunologiczny, układ oddechowy, uszkodzenie skóry, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądka, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Babka lancetowata – Działania niepożądane
Babka lancetowata (Plantago lanceolata L.) jest szeroko stosowana w preparatach o działaniu przeciwzapalnym, łagodzącym podrażnienia błony śluzowej górnych dróg oddechowych oraz wykrztuśnym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje nadwrażliwości, które mogą obejmować od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, zwłaszcza u pacjentów z atopią. W preparatach złożonych, takich jak Padma 28 Formuła, zgłaszano niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100 przypadków) zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym niestrawność, nudności, zgagę i biegunkę. Preparaty immunoterapeutyczne zawierające alergeny babki lancetowatej (np. Catalet C, Perosall C) mogą wywoływać reakcje miejscowe (świąd, rumień, obrzęk, podskórne guzki) oraz ogólnoustrojowe (wstrząs anafilaktyczny, pokrzywka, obrzęk Quincke'go, zaostrzenie astmy). Objawy te są zazwyczaj krótkotrwałe, jednak w przypadku ciężkich reakcji konieczne jest przerwanie terapii.
atopia, babka lancetowata, biegunka, ból brzucha, dysfagia, działanie przeciwzapalne, działanie wykrztuśne, gorączka, immunoterapia alergenowa, immunoterapia alergiczna, immunoterapia podjęzykowa, niestrawność, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, personel medyczny, pieczenie oczu, pieczenie w jamie ustnej, podanie podskórne, pokrzywka uogólniona, preparat złożony, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd, świszczący oddech, tkanka podskórna, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, wysypka skórna, zaburzenie skóry, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie astmy, zgaga, ziarniniak - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dexak SL 25 mg
Przedawkowanie deksketoprofenu, substancji czynnej preparatu Dexak SL (25 mg, granulat do sporządzania roztworu doustnego), może prowadzić do objawów ze strony układu pokarmowego (wymioty, jadłowstręt, ból brzucha) oraz ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, dezorientacja, bóle głowy). Dokładne dawki wywołujące te objawy nie są znane, jednak w przypadku przyjęcia dawki przekraczającej 5 mg/kg masy ciała u dorosłych i dzieci zaleca się podanie węgla aktywowanego w ciągu godziny od zażycia leku, aby ograniczyć wchłanianie substancji czynnej.
ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, Dexak SL, dezorientacja, dializa, jadłowstręt, mechanizm działania, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie deksketoprofenu, roztwór doustny, senność, stan kliniczny, układ pokarmowy, węgiel aktywowany, wymioty, zabieg dializacyjny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia orientacji, zaburzenia percepcji, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xorimax 250 250 mg
Lek Xorimax, zawierający aksetyl cefuroksymu w dawkach 250 mg lub 500 mg, jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (<1/10 000), z których wiele wynika z danych pochodzących z badań klinicznych oraz monitorowania po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najczęstszych działań należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna z dodatnim odczynem Coombsa) oraz reakcje skórne (wysypki, pokrzywka, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje immunologiczne, takie jak anafilaksja, gorączka polekowa, choroba posurowicza, reakcja Jarischa-Herxheimera oraz ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół DRESS. Rzadko obserwuje się także zespół Kounisa – ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną.
aksetyl cefuroksymu, anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba posurowicza, ciężkie niepożądane reakcje skórne, dysbioza jelitowa, eozynofilia, gorączka polekowa, leukopenia, małopłytkowość, nadmierny wzrost drożdżaków, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka skórna, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych