ból brzucha
Ból brzucha (dolor abdominis) to powszechny objaw będący przyczyną konsultacji lekarskich, zarówno w podstawowej opiece zdrowotnej, jak i w izbach przyjęć. Charakteryzuje się subiektywnym, nieprzyjemnym odczuciem dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej, mogącym mieć różnorodne przyczyny – od łagodnych stanów funkcjonalnych po zagrażające życiu schorzenia.
W diagnostyce różnicowej bólu brzucha kluczowa jest dokładna charakterystyka dolegliwości: lokalizacja, promieniowanie, charakter (ostry, tępy, kolkowy), czas trwania oraz czynniki nasilające i łagodzące. Istotne znaczenie ma również współwystępowanie objawów towarzyszących, takich jak nudności, wymioty, gorączka, zmiany rytmu wypróżnień czy krwawienie z przewodu pokarmowego.
Przyczyny bólu brzucha obejmują schorzenia przewodu pokarmowego (zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), narządów miąższowych (zapalenie wątroby, zapalenie trzustki), układu moczowego (kamica nerkowa, zapalenie pęcherza), narządów rodnych u kobiet, choroby metaboliczne oraz stany czynnościowe (zespół jelita drażliwego). W postępowaniu diagnostycznym konieczne jest uwzględnienie badań laboratoryjnych, obrazowych oraz często obserwacji klinicznej.
Postępowanie terapeutyczne w bólu brzucha zależy od zidentyfikowanej przyczyny i obejmuje leczenie przyczynowe, przeciwbólowe, a w przypadkach nagłych może wymagać interwencji chirurgicznej. Szczególną czujność należy zachować wobec tzw. „ostrych brzuchów”, wymagających pilnej diagnostyki i leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Alendronat Bluefish 70 mg
Alendronian w dawce 70 mg raz na tydzień jest stosowany głównie u kobiet po menopauzie z osteoporozą i wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do dawki 10 mg podawanej codziennie. W badaniach klinicznych, zarówno rocznych, jak i trzyletnich, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha (3,7% przy 70 mg/tydzień, 6,6% przy 10 mg/dobę w badaniach 3-letnich), niestrawność (2,7% przy 70 mg), refluks żołądkowo-przełykowy (1,9%) oraz nudności (1,9%). Rzadziej występowały poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenie przełyku (1,5% przy 10 mg/dobę w badaniach 3-letnich) i owrzodzenie żołądka (1,1% przy 10 mg/dobę w badaniu rocznym). Dolegliwości mięśniowo-szkieletowe, w tym ból kości, mięśni lub stawów, dotyczyły 2,9% pacjentów przyjmujących dawkę 70 mg tygodniowo, co było nieco wyższe niż w grupie placebo (2,5%). Ból głowy występował rzadziej przy dawce 70 mg/tydzień (0,4%) niż przy dawce 10 mg/dobę (2,6%).
alendronian, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, dolegliwości mięśniowo-szkieletowe, dysfagia, działanie niepożądane, kurcz mięśni, menopauza, niestrawność, nudności, osteoporoza, owrzodzenie przełyku, owrzodzenie żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu nerwowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ziele Pięciornika gęsiego
Ziele Pięciornika gęsiego (Potentillae anserinae herba) stosowane jako zioła do zaparzania wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza w leczeniu biegunek. Personel medyczny powinien zwracać uwagę na objawy alarmowe, takie jak ostry ból brzucha, gorączka powyżej 38°C, nasilone nudności i wymioty prowadzące do odwodnienia, a także obecność śluzu, krwi lub ropy w stolcu, które mogą wskazywać na poważne stany zapalne lub infekcje bakteryjne. W przypadku wystąpienia tych symptomów konieczna jest natychmiastowa interwencja lekarska. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, a w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów w ciągu 1-2 dni od rozpoczęcia terapii, leczenie należy przerwać i skonsultować z lekarzem.
biegunka, ból brzucha, gorączka, infekcja bakteryjna, niepożądana reakcja organizmu, nieprawidłowy stolec, nudności i wymioty, objawy alergiczne, odwodnienie organizmu, Potentillae anserinae herba, schorzenie przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie jelit, zapalenie przewodu pokarmowego, ziele pięciornika gęsiego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Edolox 60 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Edolox dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 9295 pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Długoterminowe stosowanie (≥1 rok) w dawkach 60 mg i 90 mg wiązało się z podobnym wzorcem działań niepożądanych, w tym istotnymi incydentami sercowo-naczyniowymi, takimi jak kołatanie serca, arytmie, migotanie przedsionków, tachykardia, zastoinowa niewydolność serca, dusznica bolesna oraz zawał mięśnia sercowego. Nadciśnienie tętnicze, incydenty naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, zapalenie naczyń) oraz zwiększone ryzyko poważnych tętniczych incydentów zakrzepowych zostały potwierdzone w programie MEDAL, obejmującym 17 412 pacjentów leczonych średnio przez 18 miesięcy. Profil bezpieczeństwa w krótkoterminowych badaniach ostrego bólu pooperacyjnego (dawki 90 mg i 120 mg) był zbliżony do obserwowanego w przewlekłych wskazaniach.
arytmia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba zwyrodnieniowa stawów, depresja, dezorientacja, dna moczanowa, etorykoksyb, hiperkaliemia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor COX-2, kołatanie serca, lęk, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, omam, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie żołądka, parestezja, pokrzywka, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień, senność, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wybroczyna, wykwit polekowy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cavinton 5 mg
Podczas terapii winpocetyną (Cavinton) obserwuje się działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów narządów. Niezbyt często występuje leukopenia, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością. Rzadko zgłaszane są zaburzenia neurologiczne i psychiczne, takie jak bezsenność, senność, zawroty i bóle głowy oraz osłabienie, które mogą być także związane z chorobą podstawową. W zakresie kardiologicznym rzadko odnotowano zmiany elektrokardiograficzne (obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz, dodatkowe skurcze serca), które wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. Rzadko obserwuje się również hipotensję i uderzenia krwi do głowy, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego.
alergiczny odczyn skórny, arytmia, bezsenność, białe krwinki, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, dodatkowe skurcze serca, farmakonadzór, hepatocyt, hipotensja, leukopenia, morfologia krwi, nudności, obniżenie odcinka ST, parametry wątrobowe, profil bezpieczeństwa, suchość jamy ustnej, uderzenie krwi do głowy, winpocetyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zaburzenie kardiologiczne, zawroty głowy, zgaga, zmiana ciśnienia krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hiconcil combi 875 mg + 125 mg
Przedawkowanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym (Hiconcil combi 875 mg + 125 mg) może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), zaburzeń wodno-elektrolitowych (odwodnienie, nierównowaga elektrolitowa), krystalurii z wytrącaniem się amoksycyliny w moczu oraz cewnikach dopęcherzowych, a także niewydolności nerek i drgawek, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Krystalizacja amoksycyliny w moczu może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, co wymaga natychmiastowej interwencji. Drgawki stanowią poważne powikłanie neurologiczne, które wymaga szybkiego leczenia. Wytrącanie się leku w cewnikach dopęcherzowych, zwłaszcza po dożylnym podaniu dużych dawek, może powodować ich niedrożność, co wymaga regularnej kontroli drożności cewnika.
alkalizacja moczu, amoksycylina z kwasem klawulanowym, ból brzucha, cewnik dopęcherzowy, drgawki, drożność cewnika, hemodializa, Hiconcil combi, krystaluria, leczenie nerkozastępcze, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, niewydolność nerek, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, powikłania neurologiczne, wytrącanie amoksycyliny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Colchican 0,5 mg
Colchican, zawierający kolchicynę w dawce 0,5 mg, wykazuje bardzo wysoką częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, biegunki oraz bóle brzucha (≥1/10). Objawy te mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i są często pierwszym sygnałem przedawkowania. Poza tym, obserwacje postmarketingowe wskazują na poważne, choć rzadkie, powikłania hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niewydolność szpiku kostnego, anemia aplastyczna, hemolityczna, pancytopenia oraz trombocytopenia, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku oraz interwencji medycznej. Dodatkowo, kolchicyna może wywoływać neuromiopatię, zawroty głowy, hepatotoksyczność, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia dermatologiczne (świąd, purpura, łysienie) oraz poważne powikłania mięśniowo-szkieletowe, takie jak rabdomioliza, które mogą prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, biegunka, ból brzucha, Colchican, dysfunkcja nerek, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, kolchicyna, łysienie, miopatia, morfologia krwi, nadwrażliwość, neuromiopatia, niewydolność szpiku kostnego, nudności, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, pieczenie skóry, purpura, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schorzenia paznokci, świąd, tabletka powlekana, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Teva 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, zarówno u pacjentów pediatrycznych, jak i dorosłych, charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa terapeutycznego. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkotrwałe stosowanie dawek nawet do 900 mg/dobę nie powodowały istotnych klinicznie działań niepożądanych. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki przyjęcia dawek do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), które również nie skutkowały poważnymi konsekwencjami. Najczęściej obserwowane objawy przedawkowania to bóle brzucha, senność, wzmożone pragnienie, bóle głowy, wymioty oraz nadpobudliwość psychoruchowa, które mieszczą się w znanym profilu bezpieczeństwa leku i nie wykazują nasilenia ani pojawienia się nowych, nieznanych reakcji.
astma, ból brzucha, ból głowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, gospodarka wodna organizmu, hemodializa, montelukast, nadpobudliwość psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, senność, węgiel aktywowany, wymioty, wzmożone pragnienie, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Milukante 5 mg
Milukante, zawierający montelukast sodowy w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, był szeroko badany klinicznie u około 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym w tej grupie był ból brzucha, a profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas terapii trwającej do 12 miesięcy. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano szersze spektrum działań niepożądanych, w tym krwawienia z nosa (niezbyt często), rzadkie przypadki zespołu Churga-Straussa (CSS) oraz eozynofilii płucnej. Zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, somnambulizm, niepokój, depresja i nadpobudliwość psychoruchowa, występowały niezbyt często, natomiast poważniejsze objawy, w tym omamy, dezorientacja i myśli samobójcze, były bardzo rzadkie, ale klinicznie istotne. Często obserwowano także biegunki, nudności, wymioty oraz podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT), co może wskazywać na wpływ leku na funkcję wątroby.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, dezorientacja, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, omamy, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej jamy ustnej, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zacinanie się w mowie, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawroty głowy, zespół Churga-Straussa, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Przedawkowanie – Topiramate Neuraxpharm 200 mg
Przedawkowanie topiramatu, stosowanego jako lek przeciwpadaczkowy, manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (drgawki, senność, ataksja, stupor, zaburzenia poznawcze i widzenia, w tym diplopia), psychiatrycznych (pobudzenie, depresja) oraz ogólnoustrojowych, w tym sercowo-naczyniowych (hipotensja, zawroty głowy) i gastroenterologicznych (ból brzucha, nudności, wymioty). Pomimo przeciwdrgawkowego działania topiramatu, w przedawkowaniu mogą wystąpić napady drgawkowe. Zgony odnotowano głównie przy jednoczesnym przedawkowaniu innych leków, co wskazuje na ryzyko interakcji farmakologicznych nasilających toksyczność. Topiramat dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, co należy uwzględnić przy ocenie przedawkowania.
agitacja, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, ból brzucha, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja, diplopia, drgawka, dyzartria, hemodializa, hipotensja, interakcja lekowa, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, letarg, napad drgawkowy, ortostaza, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, sedacja, senność, spowolnienie psychoruchowe, stupor, topiramat, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Carum carvi – Wskazania do stosowania
Carum carvi, czyli kminek zwyczajny, jest substancją czynną pochodzenia roślinnego wykorzystywaną w terapii zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, zwłaszcza dyspepsji czynnościowej oraz zespołu jelita nadwrażliwego. Ekstrakt z owoców kminku (Carvi fructus extractum) stanowi 10% objętości preparatu Iberogast (10,0 ml w 100 ml płynu), gdzie jest rozpuszczony w 30% etanolu (v/v) i przygotowywany w stosunku surowiec:ekstrahent 1:2,5-3,5. Preparat wskazany jest w leczeniu dolegliwości takich jak bóle i skurcze jamy brzusznej, uczucie pełności w nadbrzuszu, wzdęcia, nudności oraz zgaga, które występują przy braku zmian strukturalnych w przewodzie pokarmowym.
ból brzucha, dolegliwości skurczowe, dyspepsja czynnościowa, ekstrakt alkoholowy, ekstrakt z kminku, ekstrakt z owoców kminku, Iberogast, kminek zwyczajny, korzeń arcydzięgla, korzeń lukrecji, kwiat rumianku, liść melisy, mięta pieprzowa, nudności, ostropest plamisty, płyn doustny, preparat wieloziołowy, uczucie pełności, urzet gorzki, wzdęcia, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zespół jelita nadwrażliwego, zgaga, ziele glistnika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Contril 60 mg/10 ml
Przedawkowanie lewodropropizyny, substancji czynnej syropu Contril (60 mg/10 ml), jest rzadkie i zazwyczaj nie prowadzi do poważnych powikłań klinicznych. Badania wykazały, że pojedyncza dawka do 240 mg (czterokrotność standardowej dawki) oraz dawka 120 mg podawana trzykrotnie na dobę przez 8 dni (łącznie 360 mg/dobę) nie wywołują istotnych działań niepożądanych. W literaturze opisano jedynie jeden przypadek przedawkowania u 3-letniego dziecka, które przyjęło 360 mg lewodropropizyny na dobę, manifestując umiarkowany ból brzucha oraz wymioty, które ustąpiły samoistnie bez dalszych konsekwencji zdrowotnych.
adsorbent, ból brzucha, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lewodropropizyna, narząd wydalniczy, objaw kliniczny, opróżnienie żołądka, płukanie żołądka, podaż pozajelitowa płynów, postępowanie medyczne, procedura interwencyjna, przedawkowanie lewodropropizyny, przewód pokarmowy, substancja toksyczna, syrop Contril, węgiel aktywny, wymioty - Leksykon chorób i schorzeń
Błoniaste zapalenie jelita grubego – Objawy
Błoniaste zapalenie jelita grubego (pseudomembranous colitis) jest stanem zapalnym okrężnicy wywołanym przez nadmierny rozrost Clostridioides difficile, najczęściej po antybiotykoterapii. Dominującym objawem jest biegunka, występująca u 99% pacjentów, o wodnistej konsystencji, często z krwią lub śluzem, z częstotliwością od 3-5 do 10-15 wypróżnień na dobę. Towarzyszą jej ból brzucha (33%), gorączka (29%, do 40,6°C), leukocytoza (61%, z podziałem na łagodne, umiarkowane i ciężkie zakażenie przy WBC > 15 x 10⁹/l) oraz hipoalbuminemia (< 2,5 g/dl w ciężkich przypadkach). Objawy mogą pojawić się od 1-2 dni do nawet 10 tygodni po antybiotykoterapii, a przebieg kliniczny waha się od łagodnego do zagrażającego życiu, z możliwymi powikłaniami takimi jak toksyczne rozdęcie okrężnicy, perforacja czy wstrząs septyczny. Endoskopowo charakterystyczne są pseudobłony – żółtawo-białe wyniosłe płytki na błonie śluzowej okrężnicy.
antybiotykoterapia, biegunka, błoniaste zapalenie jelita grubego, ból brzucha, cefalosporyna, Clostridioides difficile, enteropatia z utratą białka, hipoalbuminemia, hipokaliemia, hipotensja, hipowolemia, kolonoskopia, leukocytoza, megacolon toxicum, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, odwodnienie, perforacja okrężnicy, posocznica, pseudobłony, reaktywne zapalenie stawów, sigmoidoskopia, śluz w stolcu, tkliwość brzucha, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wstrząs septyczny, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie otrzewnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dabigatran etexilate Orion 110 mg
Dabigatran eteksylan w dawce 110 mg, stosowany w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), migotania przedsionków oraz po zabiegach wymiany stawu biodrowego lub kolanowego, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych. W badaniach klinicznych na około 64 000 pacjentów, działania niepożądane wystąpiły u 9% pacjentów po zabiegach ortopedycznych (leczenie do 42 dni), 22% pacjentów z migotaniem przedsionków (leczenie do 3 lat) oraz 14-15% pacjentów leczonych z powodu ŻChZZ. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, obserwowane u 14-19,4% pacjentów w zależności od wskazania i badania (np. 19,4% w badaniu RE-MEDY). Pomimo relatywnie niskiej częstości poważnych krwawień, ryzyko dużych krwotoków, takich jak krwotok śródczaszkowy czy masywne krwawienia z przewodu pokarmowego, pozostaje istotne i może prowadzić do zgonu lub niepełnosprawności. Działania niepożądane obejmują również niedokrwistość, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, biegunka, nudności), oraz nieprawidłowości w funkcji wątroby.
aminotransferazy, ból brzucha, dabigatran eteksylat, hemostaza, idarucyzumab, inhibitory glikoproteiny P, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak śródmięśniowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwpłytkowe, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedokrwistość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niestrawność, reakcja anafilaktyczna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa