astma oskrzelowa
Astma oskrzelowa to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu. W patofizjologii astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli, obrzęk błony śluzowej i skurcz mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do zmiennego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.
Choroba ma złożoną etiologię, obejmującą czynniki genetyczne i środowiskowe. Do najczęstszych czynników wyzwalających objawy należą alergeny wziewne, infekcje wirusowe, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz zanieczyszczenia powietrza. Astma może rozpocząć się w każdym wieku, jednak często jej początki sięgają dzieciństwa.
Diagnostyka astmy opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, w tym spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje edukację pacjenta, unikanie czynników wyzwalających oraz farmakoterapię. Podstawę stanowią leki przeciwzapalne (głównie wziewne glikokortykosteroidy) oraz leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki), stosowane w schemacie terapii stopniowanej, dostosowanej do stopnia kontroli choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Nivalin 5 mg/ml
Bromowodorek galantaminy, substancja czynna leku Nivalin (roztwór do wstrzykiwań), wykazuje działania niepożądane wynikające głównie z nasilenia efektów cholinergicznych, zarówno nikotynowych, jak i muskarynowych. Objawy te dotyczą wielu układów, w tym sercowo-naczyniowego (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, stenokardia), nerwowego (zawroty i bóle głowy, bezsenność), oddechowego (przyspieszony oddech, skurcz oskrzeli), pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zwiększone wydzielanie śliny) oraz naczyniowego (hipotensja lub nadciśnienie). Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak anafilaksja i utrata świadomości, które obserwowano w pojedynczych przypadkach. W przypadku dominacji działań parasympatykomimetycznych zaleca się zmniejszenie dawki dobowej lub czasowe przerwanie terapii na 2-3 dni, a następnie wznowienie leczenia mniejszymi dawkami.
aktywność cholinergiczna, anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bromowodorek galantaminy, choroba wrzodowa żołądka, działanie parasympatykomimetyczne, hipotensja, inhibitor cholinoesterazy, kołatanie serca, nerw błędny, nieżyt nosa, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka, pokrzywka, receptor muskarynowy, skurcz oskrzeli, stenokardia, wymioty, zaburzenie przewodnictwa, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polcylin
Podczas stosowania fenoksymetylopenicyliny potasowej (Polcylin) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym alergii krzyżowej z cefalosporynami, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób alergicznych lub astmy oskrzelowej. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie adrenaliny, leków przeciwhistaminowych oraz kortykosteroidów. Istotnym powikłaniem jest również ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej pacjentów z biegunką podczas lub po terapii. Lek zawiera substancje pomocnicze, które mogą wpływać na bezpieczeństwo leczenia, w tym aspartam (5-10 mg/mL w zależności od postaci), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią, oraz benzoesan sodu (1,5-7,8 mg/mL), który może nasilać żółtaczkę u noworodków do 4. tygodnia życia.
adrenalina, alergia krzyżowa, antybiotyk penicylinowy, aspartam, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, biegunka, Clostridium difficile, fenoksymetylopenicylina potasowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór enzymu sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, penicyliny i cefalosporyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, substancja pomocnicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Przeciwwskazania stosowania
Montelukast, jako antagonista receptorów leukotrienowych, jest stosowany głównie w terapii astmy oskrzelowej oraz sezonowego alergicznego nieżytu nosa. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, co może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach powlekanych (10 mg, zawartość laktozy od około 53 mg do ponad 100 mg), aspartamu (E951) w tabletkach do rozgryzania i żucia (4 mg, 5 mg), mannitolu (E421) oraz innych substancji pomocniczych, które mogą wywołać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazane u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją laktozy czy innymi specyficznymi schorzeniami metabolicznymi.
antagonista receptorów leukotrienowych, aspartam, astma oskrzelowa, działanie niepożądane neuropsychiatryczne, fenyloalanina, fenyloketonuria, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek przeciwastmatyczny, mannitol, montelukast, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, nietolerancja mannitolu, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Uldiulan 50 mg
Chlortalidon, substancja czynna leku Uldiulan, jest diuretykiem tiazydopodobnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na chlortalidon, inne tiazydy lub pochodne sulfonamidu, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Przeciwwskazania obejmują również ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min i/lub stężenie kreatyniny >1,8 mg/100 mL), bezmocz (<100 mg/24h), kłębuszkowe zapalenie nerek oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby, zwłaszcza w stanach przedśpiączkowych i śpiączce wątrobowej. Ponadto, lek jest niewskazany w przypadku hiperkalcemii, opornej na leczenie hipokaliemii, ciężkiej hiponatremii, objawowej hiperurykemii oraz nadciśnienia tętniczego w ciąży. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach (od 39,09 mg do 156,36 mg w zależności od dawki) wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, bezmocz, chlortalidon, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, diuretyk tiazydopodobny, dna moczanowa, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, kwas moczowy, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na chlortalidon, nietolerancja laktozy, objawowa hiperurykemia, pochodna sulfonamidu, reakcja krzyżowa, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, stężenie kreatyniny, zaburzenie perfuzji łożyska - Leksykon substancji czynnych
Salicylan metylu – Działania niepożądane
Salicylan metylu, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Bengay Maść Przeciwbólowa, Dip Hot Rozgrzewający oraz Hotlec, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, jednak jego aplikacja wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym i alergicznym. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne, takie jak pęcherze, pieczenie, rumień, podrażnienie, ból, parestezje, świąd oraz wysypkę, które występują bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów) lub z częstością nieznaną. U pacjentów z nadwrażliwością mogą pojawić się poważniejsze reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (Bengay) oraz wstrząs anafilaktyczny (Hotlec), które stanowią stany zagrożenia życia wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, preparaty te mogą indukować zaburzenia układu oddechowego, takie jak duszność (Bengay), odruchowy skurcz oskrzeli (Dip Hot) oraz napad astmy (Hotlec), szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową w wywiadzie.
astma oskrzelowa, Bengay Maść Przeciwbólowa, Dip Hot Rozgrzewający, duszność, interwencja medyczna, nadwrażliwość na salicylany, napad astmy, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie w miejscu stosowania, parestezja, podrażnienie skóry, pokrzywka, powstawanie pęcherzy, przekrwienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja w miejscu aplikacji, rumień, salicylan metylu, skurcz oskrzeli, stan zagrożenia życia, trudności w oddychaniu, uczucie pieczenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie układu oddechowego, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Buprenorfina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Buprenorfina, będąca agonistą-antagonistą receptorów opioidowych, znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu bólu, jak i terapii uzależnienia od opioidów. Mimo efektu pułapowego w zakresie depresji oddechowej, lek ten może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego, szczególnie w połączeniu z innymi lekami o działaniu depresyjnym na OUN, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, niewydolnością oddechową, hiperkapnią czy przerostem prawej komory serca. Istotne jest monitorowanie ryzyka wystąpienia centralnego bezdechu sennego, zwłaszcza przy wyższych dawkach opioidów. Współstosowanie buprenorfiny z benzodiazepinami lub lekami sedatywnymi powinno być ograniczone do sytuacji bez alternatywy, z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki i ścisłym nadzorem klinicznym. Ponadto, kojarzenie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, TLPD, inhibitory MAO) wymaga uważnej obserwacji pod kątem zespołu serotoninowego, objawiającego się zmianami stanu psychicznego, niestabilnością autonomiczną, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi i objawami żołądkowo-jelitowymi.
agonista-antagonista receptorów opioidowych, antagonista receptora opioidowego, astma oskrzelowa, benzodiazepiny, centralny bezdech senny, choroba Addisona, ciężkie uszkodzenie wątroby, delirium tremens, depresja oddechowa, doksapram, efekt pułapowy, hiperkapnia, hipoksemia, inhibitory MAO, kifoskolioza, miastenia, nadmierna aktywność ruchowa, nalokson, niestabilność autonomiczna, niewydolność oddechowa, przerost prawej komory serca, przewlekłe zapalenie wątroby typu C, SNRI, SSRI, system transdermalny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, uszkodzenie mitochondriów, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie ośrodka oddechowego, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Luxfen 2 mg/ml
Luxfen to roztwór do oczu zawierający 2 mg/ml winianu brymonidyny (1,3 mg brymonidyny), stosowany w leczeniu jaskry z otwartym kątem przesączania oraz nadciśnienia ocznego. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami do β-adrenolityków (np. astma oskrzelowa, POChP, niewydolność serca, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy) lub jako terapia skojarzona, gdy inne leki nie zapewniają odpowiedniej kontroli ciśnienia śródgałkowego (CŚG). Brymonidyna działa jako selektywny agonista receptorów α2-adrenergicznych, zmniejszając produkcję cieczy wodnistej i zwiększając odpływ naczyniówkowo-twardówkowy, co pozwala na skuteczne obniżenie CŚG.
agonista receptorów α2-adrenergicznych, analog prostaglandyn, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brymonidyna, chlorek benzalkoniowy, ciecz wodnista, ciśnienie śródgałkowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra z otwartym kątem przesączania, lek cholinergiczny, lek przeciwjaskrowy, monoterapia, nadciśnienie oczne, niewydolność serca, odpływ naczyniówkowo-twardówkowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, terapia skojarzona, winian brymonidyny, β-adrenolityk - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rytmonorm
Propafenon chlorowodorek, stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym proarytmicznych. Przed i w trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie EKG, aby wykryć ewentualne nowe lub nasilone zaburzenia rytmu serca, w tym zmiany charakterystyczne dla zespołu Brugadów, które mogą się ujawnić lub nasilić pod wpływem leku. U pacjentów z wszczepionym stymulatorem serca wskazane jest sprawdzenie funkcjonowania urządzenia oraz jego ewentualne przeprogramowanie, gdyż propafenon może wpływać na próg stymulacji i czułość stymulatora. Istotnym działaniem niepożądanym jest transformacja napadowego migotania przedsionków w trzepotanie przedsionków z blokiem przewodzenia 2:1 lub 1:1, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
astma oskrzelowa, badanie elektrokardiograficzne, choroba strukturalna serca, działanie proarytmiczne, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, napadowe migotanie przedsionków, niedrożność dróg oddechowych, próg stymulacji, propafenonu chlorowodorek, receptory β-adrenergiczne, Rytmonorm, stymulator serca, trzepotanie przedsionków, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG, zespół Brugadów - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprom Max Rapid 400 mg
Ibuprofen w dawce 400 mg (preparat Ibuprom Max Rapid) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (228 mg) i sód (44,74 mg) w tabletce. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także historia reakcji alergicznych na NLPZ, takich jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, astma oskrzelowa czy nieżyt błony śluzowej nosa. Lek nie powinien być stosowany u osób z czynną lub przebyłą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego (zwłaszcza przy co najmniej dwóch epizodach), a także u pacjentów z perforacją lub krwawieniem z przewodu pokarmowego powiązanym z wcześniejszym stosowaniem NLPZ.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, klasyfikacja NYHA, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność narządowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja nadwrażliwości, skaza krwotoczna, trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rozaprost 0,05 mg/ml
Produkt leczniczy Rozaprost (latanoprost 0,05 mg/ml, krople do oczu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie dotyczących narządu wzroku. Najczęściej obserwowanym działaniem jest zwiększenie pigmentacji tęczówki, występujące u 33% pacjentów w badaniu 5-letnim, co może prowadzić do trwałej zmiany koloru tęczówki, zwłaszcza u osób z heterochromią. Bardzo często (≥1/10) występują również przekrwienie spojówek, podrażnienie oka (pieczenie, uczucie ciała obcego, świąd) oraz zmiany w wyglądzie rzęs (wydłużenie, pogrubienie, zwiększona pigmentacja). Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się punkcikowate zapalenie rogówki, zapalenie brzegów powiek, ból oczu, światłowstręt i zapalenie spojówek. Rzadziej występują obrzęk powiek, suchość oka, zapalenie rogówki, zaburzenia widzenia, obrzęk plamki, zapalenie błony naczyniowej oka, a także rzadkie przypadki zapalenia tęczówki, obrzęku rogówki, erozji rogówki, zmian pigmentacyjnych skóry powiek i innych poważnych powikłań.
astma oskrzelowa, ból oka, dusznica bolesna, duszność, erozja rogówki, heterochromia, hiperpigmentacja powiek, kołatanie serca, latanoprost, nieprawidłowy wzrost rzęs, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk plamki żółtej, obrzęk powieki, obrzęk rogówki, opryszczkowe zapalenie rogówki, pęcherzyca rzekoma, pigmentacja tęczówki, podrażnienie oka, przekrwienie spojówki, światłowstręt, torbiel tęczówki, torbielowaty obrzęk plamki, zaburzenia widzenia, zaostrzenie astmy, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie brzegów powiek, zapalenie nosogardzieli, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki punkcikowate, zapalenie spojówki, zapalenie tęczówki, zespół suchego oka, zmiany rzęs, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clariscan
Produkt Clariscan zawierający kwas gadoterowy jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego, z bezwzględnym zakazem podania dooponowego ze względu na ryzyko miejscowych reakcji nietolerancji w przypadku wynaczynienia. Podczas badania MRI z użyciem Clariscan należy zapewnić dostępność sprzętu ratunkowego do natychmiastowego leczenia powikłań, takich jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaktyczne) czy drgawki. Reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić natychmiast (do 60 minut) lub z opóźnieniem do 7 dni, niezależnie od dawki, a szczególnie narażeni są pacjenci z wcześniejszymi reakcjami na środki kontrastowe zawierające gadolin, astmą oskrzelową oraz stosujący beta-adrenolityki. Przed podaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz ocena funkcji nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m² stanowi istotne ryzyko NSF), zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, po przeszczepie wątroby oraz u noworodków i niemowląt, gdzie dawka powinna być podawana ręcznie. Zaleca się także premedykację u pacjentów wysokiego ryzyka oraz ścisły nadzór lekarski podczas podawania środka.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, Clariscan, drgawki, glikokortykosteroid, hemodializa, implant ślimakowy, klips naczyniowy, kwas gadoterowy, lepkość, nerkopochodne włóknienie układowe, osmolalność, ostra niewydolność nerek, podanie dooponowe, próg napadu padaczkowego, przeszczepienie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozrusznik serca, rurka dotchawicza, środek kontrastowy, środek przeciwhistaminowy, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Infex Zatoki
Produkt leczniczy Infex Zatoki zawiera ibuprofen 200 mg oraz pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych obu substancji czynnych. Należy unikać łączenia z innymi NLPZ, zwłaszcza inhibitorami COX-2, oraz przestrzegać maksymalnego czasu terapii pseudoefedryną, który wynosi 5 dni. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobami serca, nadczynnością tarczycy, psychozą, cukrzycą, a także u osób stosujących leki przeciwmigrenowe lub z toczniem rumieniowatym, konieczna jest szczególna ostrożność. Zgłaszano przypadki zespołu tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) i zespołu odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS), zwłaszcza u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem i niewydolnością nerek. Wystąpienie nagłego, silnego bólu głowy, nudności, wymiotów, drgawek lub zaburzeń widzenia wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba niedokrwienna serca, inhibitor cyklooksygenazy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwmigrenowy, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność serca, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre nadciśnienie tętnicze, przewlekły nieżyt błony śluzowej nosa, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie cewkowo-sterczowe, zaburzenie krzepliwości krwi, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Gadobutrol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Gadobutrol, substancja czynna w preparacie Gadovist 1,0, wymaga ścisłego przestrzegania środków ostrożności ze względu na ryzyko poważnych reakcji neurologicznych (śpiączka, encefalopatia, drgawki) przy podaniu dokanałowym, które jest przeciwwskazane. Podawanie do żył o małym świetle zwiększa ryzyko miejscowych działań niepożądanych, takich jak zaczerwienienie i obrzęk. Reakcje nadwrażliwości, w tym rzekomoanafilaktyczne, mogą dotyczyć układu krążenia, oddechowego i skóry, a w ciężkich przypadkach prowadzić do wstrząsu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia oraz z historią astmy, alergii lub wcześniejszych reakcji na środki kontrastowe. Zaleca się obserwację pacjenta przez minimum 30 minut po podaniu środka oraz dostęp do leków i aparatury ratunkowej. Reakcje opóźnione mogą wystąpić nawet po kilku dniach od podania.
astma oskrzelowa, badanie laboratoryjne, badanie MRI, choroba alergiczna, encefalopatia, gadobutrol, gadolin, Gadovist, hemodializa, klirens nerkowy, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niski próg drgawkowy, ostra niewydolność nerek, reakcja rzekomoanafilaktyczna, środek kontrastowy, układ oddechowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Resbud 0,5 mg/ml
Resbud (budezonid) jest dostępny w formie zawiesiny do nebulizacji w stężeniach 0,25 mg/mL i 0,50 mg/mL, z dawkami odpowiednio 0,5 mg lub 1 mg w 2 mL. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazań i stanu klinicznego pacjenta. W leczeniu astmy u dzieci od 6. miesiąca życia dawka dobowa wynosi od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. U dorosłych dawka dobowa wynosi od 1 mg do 2 mg, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej (0,5-4 mg/dobę). Podawanie raz na dobę jest możliwe przy dawce ≤1 mg, natomiast dawki >1 mg należy podawać w dwóch podzielonych dawkach. W leczeniu zespołu krupu u niemowląt i dzieci stosuje się dawkę 2 mg budezonidu, podawaną jednorazowo lub w dwóch dawkach po 1 mg co 30 minut, powtarzaną co 12 godzin do 36 godzin lub do poprawy stanu klinicznego. W zaostrzeniach POChP zalecana dawka wynosi 4-8 mg/dobę, podzielona na 2-4 podania, nie dłużej niż 10 dni.
astma, astma oskrzelowa, budezonid, doustny glikokortykosteroid, glikokortykosteroid, inhalacja, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, nebulizator strumieniowy, nebulizator ultradźwiękowy, nebulizator z kompresorem, niewydolność nerek i wątroby, POChP, podrażnienie skóry, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie czynności nerek, zakażenie drożdżakowe, zakażenie jamy ustnej, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Budixon Neb 0,5 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml (0,50 mg w 2 ml) oraz 0,50 mg/ml (1 mg w 2 ml), stosowana w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów, którzy nie mogą efektywnie korzystać z inhalatorów ciśnieniowych lub proszkowych, zwłaszcza u małych dzieci, osób starszych oraz pacjentów z ograniczoną sprawnością manualną. Lek jest również wskazany w terapii zespołu krupu, charakteryzującego się istotnym zwężeniem górnych dróg oddechowych, dusznością, „szczekającym” kaszlem oraz zaburzeniami oddychania, oraz w ciężkich zaostrzeniach POChP, gdy inne formy podania są niewłaściwe. Nebulizacja umożliwia bezpośrednie działanie przeciwzapalne w miejscu zapalenia dróg oddechowych.
astma oskrzelowa, bezdech, budezonid, duszność, glikokortykosteroid, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy, nebulizacja, POChP, stan astmatyczny, stan zapalny, tchawica i oskrzela, zaostrzenie POChP, zapalenie krtani, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biseptol 120
Kotrimoksazol wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS), hematologiczne zaburzenia (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, trombocytopenia) oraz toksyczność wątroby i nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-30 mL/min), niedoborem kwasu foliowego, astmą oskrzelową oraz u osób starszych, u których ryzyko ciężkich działań niepożądanych jest zwiększone. W trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, czynności nerek, stężenia potasu w surowicy oraz obserwacja objawów skórnych i ogólnoustrojowych. W przypadku wystąpienia wysypki, gorączki, bólu gardła, duszności lub żółtaczki, lek należy natychmiast odstawić. Kotrimoksazol nie jest zalecany w leczeniu paciorkowcowego zapalenia gardła ze względu na ograniczoną skuteczność eradykacji bakterii.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, Clostridioides difficile, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, diureza, hemofagocytoza, hemoliza, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, hiponatremia, kotrimoksazol, krystaluria, leukopenia, limfohistiocytoza hemofagocytowa, mdłości, metronidazol, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, ostra martwica wątroby, paciorkowcowe zapalenie gardła, pancytopenia, porfiria, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, spironolakton, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wankomycyna, wysypka polekowa z eozynofilią, zapalenie płuc Pneumocystis, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Losartan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pacjenci z historią obrzęku naczynioruchowego wymagają ścisłej obserwacji podczas terapii losartanem, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu hydrochlorotiazydu, ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości. Objawowe niedociśnienie może wystąpić u pacjentów z hipowolemią lub niedoborem sodu, szczególnie po pierwszej dawce lub zwiększeniu dawki losartanu. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory wodno-elektrolitowe, co dotyczy także dzieci w wieku 6-18 lat. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią obserwuje się zwiększone ryzyko hiperkaliemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i klirensu kreatyniny, zwłaszcza przy wartości klirensu 30-50 ml/min. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas lub suplementami potasu. U pacjentów z marskością wątroby wskazane jest rozważenie mniejszej dawki, a u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby losartan jest przeciwwskazany.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca utajona, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, leki moczopędne, leki moczopędne oszczędzające potas, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, przesączanie kłębuszkowe, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, tolerancja glukozy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon substancji czynnych
Etofenamat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Etofenamat, jako miejscowo stosowany niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych miejscowych i ogólnoustrojowych. Preparaty z etofenamtem nie powinny być aplikowane na błony śluzowe, oczy, uszkodzoną skórę, wypryskowe zmiany zapalne ani otwarte rany, aby uniknąć zwiększonego wchłaniania substancji czynnej. Po aplikacji należy dokładnie umyć ręce, chyba że są one miejscem leczenia. Istotne jest unikanie ekspozycji leczonych obszarów na promieniowanie UV przez cały okres terapii oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu, ze względu na ryzyko fotoalergii kontaktowej. Długotrwałe stosowanie oraz aplikacja na duże powierzchnie skóry, zwłaszcza preparatów zawierających glikol propylenowy, zwiększają ryzyko działań ogólnoustrojowych i powinny być unikane.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, etofenamat, fotoalergia kontaktowa, glikol propylenowy, katar sienny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, opatrunek okluzyjny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wyprysk zapalny, wysypka skórna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketoprofen-SF 100 mg
Ketoprofen-SF w dawce 100 mg w kapsułkach twardych posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na ketoprofen lub substancje pomocnicze, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na NLPZ, takich jak skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa, pokrzywka czy zapalenie błony śluzowej nosa, ze względu na ryzyko anafilaksji. Przeciwwskazaniem są także reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne po ketoprofenie lub fibratach. Niewyjaśnione zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia) oraz skaza krwotoczna stanowią istotne ograniczenia ze względu na ryzyko nasilenia krwawień, co jest związane z hamowaniem agregacji płytek przez ketoprofen. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka, krwawieniami z przewodu pokarmowego, perforacją przewodu pokarmowego oraz krwawieniami z naczyń mózgowych i innymi aktywnymi krwawieniami, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych.
agregacja płytek krwi, anemia, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, czynność skurczowa macicy, ketoprofen, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, leukopenia, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ristidic
Rywastygmina, stosowana w preparacie Ristidic, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na profil bezpieczeństwa i ryzyko działań niepożądanych, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. W przypadku przerwy w terapii dłuższej niż kilka dni, zaleca się wznowienie leczenia od dawki początkowej 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zminimalizować ryzyko wymiotów. Należy monitorować reakcje skórne, zwłaszcza alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, szczególnie u pacjentów wcześniej leczonych plastrami rywastygminy. W razie potwierdzenia alergii konieczne jest wykonanie testu alergicznego przed zmianą formy podania. Rywastygmina może wywoływać nadciśnienie tętnicze, omamy u chorych na Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u pacjentów z chorobą Parkinsona, co wymaga dostosowania dawki lub przerwania leczenia. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, są częste i zależne od dawki, a ich nasilenie może prowadzić do odwodnienia i poważnych powikłań, w tym pęknięcia przełyku.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, drżenie, dyskineza, działanie niepożądane, hipomagnezemia, inhibitor cholinoesterazy, lek cholinomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nasilone wymioty, niedrożność dróg moczowych, nudność, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, omamy, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rumień, rywastygmina, spowolnienie ruchowe, torsade de pointes, zaburzenie chodu, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyxodil 160 mcg/dawkę inh.
Cyxodil to lek w formie aerozolu inhalacyjnego zawierający cyklezonid, glikokortykosteroid stosowany w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 80, 160 oraz 320 mikrogramów cyklezonidu na dawkę inhalacyjną, z kolorowymi nasadkami ochronnymi (zielona, fioletowa, czerwona odpowiednio). Lek przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia z potwierdzoną diagnozą astmy oskrzelowej. Nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Każda dawka zawiera również 4,7 mg etanolu, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Grypostop 325 mg + 30 mg + 15 mg
Lek Grypostop, zawierający paracetamol (325 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfan bromowodorek (15 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężką niewydolność wątroby i nerek, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężką chorobę niedokrwienną serca, astmę oskrzelową, mukowiscydozę oraz kaszel z dużą ilością wydzieliny. Grypostop jest również przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u pacjentów stosujących inne preparaty zawierające paracetamol, pseudoefedrynę lub dekstrometorfan, a także u osób leczonych inhibitorami MAO ze względu na ryzyko poważnych interakcji i działań niepożądanych, takich jak przełom nadciśnieniowy czy wstrząs anafilaktyczny.
astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dekstrometorfan, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra, kaszel produktywny, leki przeciwzakrzepowe, mukowiscydoza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, POChP, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, przewlekły kaszel, pseudoefedryna, rozstrzenie oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie oskrzeli - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Krka 150 mg
Tramadol Krka w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 100 mg, 150 mg oraz 200 mg tramadolu chlorowodorku. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (>10% pacjentów) są nudności i zawroty głowy. Lek wiąże się z ryzykiem uzależnienia fizycznego i psychicznego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienne podobne do opioidowych, takie jak pobudzenie, niepokój, bezsenność, drżenia oraz objawy żołądkowo-jelitowe. Istnieje także ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego oraz drgawek, zwłaszcza przy dużych dawkach lub jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość zahamowania oddychania, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane oraz w połączeniu z innymi lekami depresyjnymi na OUN.
astma oskrzelowa, bradykardia, depersonalizacja, derealizacja, drgawki padaczkowe, dyzuria, hiperkinezja, hipoglikemia, kołatanie serca, majaczenie, mioza, mydriaza, niedociśnienie ortostatyczne, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, tachykardia, tramadol chlorowodorek, uzależnienie od tramadolu, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salflumix Easyhaler
Salflumix Easyhaler, zawierający salmeterolu ksynafonian i flutykazonu propionian, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie powinien być rozpoczynany podczas zaostrzeń astmy. Pacjenci muszą mieć dostęp do szybkodziałających leków rozszerzających oskrzela. W przypadku pogorszenia kontroli astmy, objawiającego się zwiększonym stosowaniem β₂-mimetyków krótkodziałających lub zmniejszoną ich skutecznością, konieczna jest konsultacja lekarska i rewizja terapii. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu kontroli objawów. U pacjentów z POChP zaostrzenia wymagają często leczenia ogólnoustrojowymi kortykosteroidami. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do zaostrzeń i powinno odbywać się pod nadzorem lekarza. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z infekcjami dróg oddechowych, gruźlicą, zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy oraz hipokaliemią.
astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazonu propionian, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, jaskra, kortykosteroid o działaniu ogólnoustrojowym, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterolu ksynafonian, wziewny kortykosteroid, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Catalent
Podczas terapii ibuprofenem kluczowe jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, chorobami zapalnymi jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz zaburzeniami krzepnięcia. U osób starszych ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego i perforacji jest zwiększone, podobnie jak u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, acenokumarol) lub przeciwpłytkowe (np. ASA). Dawkowanie powyżej 1200 mg/dobę wiąże się z większym ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych, a dawka 2400 mg/dobę powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, niewydolnością serca (klasa II–III wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych.
agregacja trombocytów, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, ból głowy spowodowany nadużywaniem leków, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba niedokrwienna serca, ciężka ostra reakcja nadwrażliwości, ciężkie skórne działanie niepożądane, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia analgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, płytki krwi, polekowa reakcja z eozynofilią, polipowatość nosa, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba dróg oddechowych, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, skurcz oskrzeli, tętnicze zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Gadoksetynian disodu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Gadoksetynian disodu, substancja czynna Primovist (0,25 mmol/ml), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania w diagnostyce MR. Przeciwwskazane jest podawanie u pacjentów z rozrusznikami serca i implantami ferromagnetycznymi. Zaleca się monitorowanie czynności nerek przed podaniem, zwłaszcza u pacjentów z GFR < 30 ml/min/1,73 m², u których istnieje ryzyko nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF). Pacjenci po przeszczepieniu wątroby oraz osoby powyżej 65. roku życia wymagają szczególnej uwagi ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek i zmniejszonego klirensu gadoksetynianu. Hemodializa może pomóc w eliminacji środka, ale nie jest zalecana profilaktycznie u pacjentów niedializowanych. Produkt zawiera 11,7 mg sodu/ml, co przy dawce 0,1 ml/kg masy ciała (np. 70 kg) odpowiada 82 mg sodu, czyli 4,1% maksymalnego dziennego spożycia sodu według WHO.
astma oskrzelowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, gadoksetynian disodu, gałka blada, hemodializa, jądro zębate, klirens nerkowy, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, martwica ogniskowa, nerkopochodne zwłóknienie układowe, odkładanie w mózgu, ostra niewydolność nerek, Primovist, przeszczepienie wątroby, reakcja alergiczna, rozrusznik serca, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający gadolin, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wzgórze, wzmocnienie kontrastowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketokaps Med 100 mg
Ketokaps Med, zawierający 100 mg ketoprofenu w kapsułkach miękkich, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, substancje pomocnicze (w tym sorbitol 150 mg i czerwień koszenilową 0,39 mg na kapsułkę) oraz u osób z reakcjami alergicznymi na inne NLPZ lub salicylany. Szczególnie istotne jest unikanie leku u pacjentów z historią skurczu oskrzeli, napadu astmy oskrzelowej, zapalenia błony śluzowej nosa, pokrzywki lub innych reakcji alergicznych wywołanych przez ketoprofen lub inne NLPZ, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego, perforacją przewodu pokarmowego, skazą krwotoczną oraz ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek, co wynika z ryzyka zaostrzenia choroby i kumulacji leku prowadzącej do działań niepożądanych. Stosowanie w trzecim trymestrze ciąży jest zakazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i zaburzenia czynności skurczowej macicy.
acenokumarol, antykoagulant doustny, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, czerwień koszenilowa, inhibitor COX-2, ketoprofen, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoista choroba zapalna jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, salicylan, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polfenon
Przed rozpoczęciem terapii propafenonem chlorowodorkiem (Polfenon) oraz w trakcie jej trwania konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej oceny pacjenta, obejmującej EKG, pomiar ciśnienia tętniczego oraz ocenę kliniczną. Propafenon może ujawnić lub wywołać zmiany w EKG charakterystyczne dla zespołu Brugadów, dlatego zaleca się kontrolne badanie EKG po rozpoczęciu leczenia. Lek wpływa również na parametry pracy wszczepionego stymulatora serca, w szczególności na próg stymulacji i czułość urządzenia, co wymaga regularnego monitorowania i ewentualnego przeprogramowania stymulatora. Propafenon jest przeciwwskazany u pacjentów z istotną klinicznie chorobą strukturalną serca ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, badanie elektrokardiograficzne, blok przewodzenia, choroba strukturalna serca, ciśnienie tętnicze krwi, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne, napadowe migotanie przedsionków, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, próg stymulacji, propafenonu chlorowodorek, receptory beta-adrenergiczne, stymulator serca, trzepotanie przedsionków, zapis EKG, zespół Brugadów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tussal Expectorans
Preparat Tussal Expectorans zawierający 30 mg ambroksolu chlorowodorku wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ciężką chorobą wątroby oraz chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy. W przypadku niewydolności nerek zaleca się modyfikację dawkowania poprzez wydłużenie odstępów między dawkami lub zmniejszenie dawki, aby uniknąć kumulacji metabolitów ambroksolu i potencjalnej toksyczności. U pacjentów z astmą oskrzelową ambroksol może nasilać kaszel na początku terapii, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji leczenia. Ponadto, ze względu na mechanizm działania zwiększający wydzielanie i zmniejszający lepkość śluzu, lek powinien być stosowany ostrożnie u osób z zaburzeniami transportu śluzu w oskrzelach, aby zapobiec zaleganiu wydzieliny i pogorszeniu objawów oddechowych.
ambroksol chlorowodorek, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, ciężka reakcja skórna, działanie mukolityczne, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra uogólniona krostkowica, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaleganie wydzieliny oskrzelowej, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bazdygor 200 mg + 500 mg
Lek Bazdygor, zawierający 200 mg ibuprofenu i 500 mg paracetamolu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, paracetamol lub substancje pomocnicze, a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Nie należy go stosować u pacjentów z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), niewyjaśnionymi zaburzeniami hematopoezy oraz u osób z ciężkim odwodnieniem. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ibuprofen, inhibitor agregacji płytek, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie płucne, napad astmy, nefrotoksyczność ibuprofenu, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, paracetamol, parametr morfologiczny krwi, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polekowy ból głowy, polip nosa, przedawkowanie paracetamolu, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa