wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Polprazol Max 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej Polprazolu Max, może skutkować szeregiem objawów ze strony przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Opisywane dawki przedawkowania sięgały od 40 mg do nawet 2400 mg, co stanowi do 120-krotności zalecanej dawki klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zawroty głowy oraz bóle głowy. Rzadziej występują objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak apatia, depresja czy splątanie. Wszystkie te symptomy mają charakter przemijający i nie pozostawiają trwałych następstw klinicznych. Kinetyka omeprazolu pozostaje pierwszorzędowa nawet przy zwiększonych dawkach, co oznacza, że szybkość eliminacji leku nie ulega zmianie.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakter przemijający, depresja, dolegliwości przewodu pokarmowego, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, nudności, objawy neurologiczne i psychiatryczne, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie leku, splątanie, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lacidofil
Produkt leczniczy Lacidofil zawiera szczepy bakterii kwasu mlekowego Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 oraz Lactobacillus helveticus R0052 w dawce 2×10^10 CFU na kapsułkę. Przed zastosowaniem u pacjentów z ostrą infekcją przewodu pokarmowego (gorączka, wymioty, silne bóle brzucha) oraz u osób z ostrym zapaleniem trzustki konieczna jest konsultacja lekarska ze względu na ryzyko zaostrzenia stanu zapalnego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cewnikiem w żyle centralnej, po zabiegach chirurgicznych, zwłaszcza kardiologicznych i stomatologicznych, gdzie istnieje podwyższone ryzyko translokacji bakteryjnej przez otwarte rany. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów z krwawą biegunką, zwłaszcza niemowląt i osób starszych, u których uszkodzona bariera jelitowo-krwionośna może sprzyjać bakteryjnej translokacji.
AIDS, bakteria kwasu mlekowego, ból brzucha, cewnik w żyle centralnej, chemioterapia, chłoniak, ekstrakcja zęba, gorączka, krwawa biegunka, kwasica mleczanowa, Lacticaseibacillus rhamnosus, Lactobacillus helveticus, niemowlę, obniżona odporność, ostre zapalenie trzustki, podeszły wiek, przeszczep narządu, radioterapia, terapia kortykosteroidami, terapia probiotyczna, translokacja bakteryjna, wcześniak, wymioty, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia, zespół krótkiego jelita - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – IBUPREX MAX 400 mg
Lek IBUPREX MAX zawierający 400 mg ibuprofenu nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn przy stosowaniu w zalecanych dawkach i krótkotrwałej terapii. Niemniej jednak, należy uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takich jak bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość i uczucie zmęczenia (rzadko), a także depresja, reakcje psychotyczne i szumy uszne (pojedyncze przypadki), które mogą pośrednio obniżać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca) oraz reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, krtani, duszność, tachykardia, hipotensja), które również mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bezsenność, ból głowy, depresja, dezorientacja, drażliwość, duszność, gorączka, hipotensja, ibuprofen, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, nudności, obrzęk, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, sztywność karku, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, wymioty, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Kwas solny – Działania niepożądane
Preparat Aminomix 1 Novum, zawierający kwas solny (HCl) jako składnik regulujący pH roztworu do infuzji w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje specyficznych działań niepożądanych bezpośrednio związanych z obecnością HCl przy prawidłowym stosowaniu. Kwas solny pełni funkcję stabilizatora pH, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i stabilności preparatu. W trakcie terapii mogą jednak wystąpić działania niepożądane typowe dla procedury żywienia pozajelitowego, w tym zaburzenia żołądkowo-jelitowe klasyfikowane jako częste (≥ 1/100 do < 1/10), takie jak nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Ponadto, rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000) obserwuje się objawy ogólne, takie jak ból głowy, dreszcze i gorączka, które mogą być związane z reakcją immunologiczną lub powikłaniami dostępu naczyniowego.
Aminomix, ból głowy, dostęp naczyniowy, dreszcze, działanie niepożądane, gorączka, kwas solny, nudności, odwodnienie, personel medyczny, reakcja układu immunologicznego, regulator pH, stosunek korzyści do ryzyka, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Chinagolid – Przedawkowanie
Chinagolid, substancja czynna preparatu Norprolac dostępna w dawkach 25, 50 i 75 mikrogramów, w przypadku przedawkowania wywołuje objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty prowadzące do zaburzeń elektrolitowych), ośrodkowego układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, senność, halucynacje) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, ryzyko omdleń). Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania jest ograniczone, jednak objawy te mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. W przypadku zatrucia nie istnieje swoista odtrutka, dlatego leczenie jest objawowe i ukierunkowane na ograniczenie dalszego wchłaniania leku oraz monitorowanie stanu pacjenta.
ból głowy, chinagolid, ciśnienie tętnicze, halucynacje, leczenie objawowe, nadbrzusze, niedociśnienie, Norprolac, nudności, objawy psychotyczne, obniżony poziom świadomości, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z bluszczu – Działania niepożądane
Wyciąg z liścia bluszczu (Hedera helix L.) stosowany jest jako substancja czynna w preparatach mukolitycznych i spazmolitycznych. Profil bezpieczeństwa tej substancji, oparty na danych z charakterystyk leków takich jak Hederasal MAX, Helituspan czy Herbion na kaszel mokry, wskazuje na względnie dobrą tolerancję. Niemniej jednak, wyciąg może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze immunologicznym i ze strony przewodu pokarmowego. Do najważniejszych reakcji należą wysypka skórna, pokrzywka, duszności oraz reakcje anafilaktyczne, których częstość występowania jest nieznana. Objawy ze strony układu pokarmowego obejmują nudności, wymioty i biegunkę, również o nieokreślonej częstości. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji anafilaktycznych, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie postępowania ratunkowego.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ciężkie działanie niepożądane, dolegliwość przewodu pokarmowego, duszność, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, działanie spazmolityczne, Hedera helix, klasyfikacja MedDRA, nudność, obrzęk dróg oddechowych, odwodnienie, pokrzywka, preparat wykrztuśny, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, wyciąg z bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simdax 2,5 mg/ml
Lewozymendan (Simdax 2,5 mg/ml) stosowany w terapii ostrej zdekompensowanej niewydolności serca wykazuje istotny profil bezpieczeństwa, potwierdzony w badaniach klinicznych takich jak REVIVE, SURVIVE, LIDO, RUSSLAN oraz badania 300105 i 3001024. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują tachykardię komorową (>100 uderzeń/min), migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, ból głowy oraz zaburzenia rytmu serca, w tym dodatkowe skurcze komorowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest jako bardzo często (≥1/10) i często (≥1/100 do <1/10). Wśród istotnych zaburzeń metabolicznych należy zwrócić uwagę na hipokaliemię, która może predysponować do arytmii. Ponadto, lewozymendan zawiera etanol w stężeniu 785 mg/ml (98% objętościowo), co może wpływać na profil bezpieczeństwa i interakcje lekowe.
bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dobutamina, dodatkowe skurcze komorowe, etanol, hipokaliemia, infuzja, lewozymendan, migotanie komór, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, nudności, ostra zdekompensowana niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, Simdax, stężenie potasu, tachykardia, tachykardia komorowa, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszone stężenie hemoglobiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flucofast 50 mg
Flukonazol, stosowany w terapii przeciwgrzybiczej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, fosfataza alkaliczna) oraz wysypka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) oraz zespół DRESS, które mogą prowadzić do poważnych powikłań wielonarządowych. W zakresie hepatotoksyczności odnotowano przypadki cholestazy, niewydolności wątroby, zapalenia wątroby, żółtaczki oraz martwicy komórek wątrobowych, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia postępowania ratunkowego. Ponadto, flukonazol może indukować zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami kardiologicznymi lub stosujących inne leki wpływające na repolaryzację serca.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, cholestaza, drgawki, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, łysienie, martwica komórek wątrobowych, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, parestezje, pokrzywka, senność, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, wzdęcia, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół DRESS, zespół Lyella, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera 5 mg oksykodonu chlorowodorku (odpowiadającego 4,5 mg oksykodonu) oraz 2,5 mg naloksonu chlorowodorku (2,74 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, co odpowiada 2,25 mg naloksonu). Oksykodon wykazuje potencjał do wywoływania depresji oddechowej, zwężenia źrenic, skurczu oskrzeli, skurczu mięśni gładkich oraz zahamowania odruchu kaszlowego. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania wg systemu MedDRA, obejmując kategorie od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej. Wśród najczęstszych działań niepożądanych układu nerwowego wymienia się zawroty głowy, ból głowy i senność, a także rzadziej drgawki, zaburzenia uwagi i mowy. W zakresie zaburzeń psychicznych często występuje bezsenność, a rzadziej splątanie, depresja, niepokój, omamy i zmiany nastroju, w tym agresja i koszmary senne. W układzie pokarmowym najczęściej obserwuje się ból brzucha, a także zaparcia, nudności, wymioty i wzdęcia. Istotne klinicznie działania niepożądane to m.in. depresja oddechowa (rzadko), reakcje anafilaktyczne, hipogonadyzm, kolka żółciowa oraz zastój żółci.
agresja, amenorrhea, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, depresja, depresja oddechowa, derealizacja, dławica piersiowa, drgawka, drżenie, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzuria, euforia, hipertonia mięśniowa, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmar senny, krwawienie dziąsłowe, letarg, migrena, mimowolny skurcz mięśniowy, nadwrażliwość, nalokson chlorowodorek, nerwowość, niedoczulica, niedrożność jelit, niepokój, niestrawność, nudności, obniżone libido, obrzęk obwodowy, oksykodon chlorowodorek, omam, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smoliste, suchość jamy ustnej, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie od leku, wymioty, wzdęcie, zaburzenie erekcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zahamowanie odruchu kaszlowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie ranolazyny, stosowanej w leczeniu dławicy piersiowej, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, z objawami zależnymi od drogi podania i dawki. Doustne przedawkowanie prowadzi do zawrotów głowy, nudności i wymiotów, których częstość wzrasta proporcjonalnie do dawki, szczególnie przy dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg (preparaty Ralik, Ranozek). Dożylne podanie wiąże się z występowaniem podwójnego widzenia, letargu i omdleń, które mogą znacząco obniżać świadomość i zwiększać ryzyko powikłań neurologicznych. W skrajnych przypadkach, zwłaszcza przy łączeniu ranolazyny z innymi lekami, odnotowano zgony. Ze względu na silne wiązanie ranolazyny z białkami osocza (~62%), hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji substancji w zatruciu.
badania kliniczne, białka osocza, dławica piersiowa, dyplopia, hemodializa, letarg, monitorowanie funkcji życiowych, niedokrwienie mózgu, nudności, objawy niepożądane, omdlenie, parametry hemodynamiczne, podwójne widzenie, powikłanie, przedawkowanie, ranolazyna, stężenie toksyczne, stężenie we krwi, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wymioty, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levalox 5 mg/ml
Levalox (lewofloksacyna) w roztworze do infuzji 5 mg/ml może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, co potwierdzają dane z badań klinicznych obejmujących ponad 8300 pacjentów oraz obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najważniejszych działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości (w tym rzadkie reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki), kardiologiczne (tachykardia, nieznane częstości wydłużenie odstępu QT), a także zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak zapalenie i zerwanie ścięgien, szczególnie Achillesa. Lek zawiera 0,15 mmola (3,54 mg) sodu na 1 ml roztworu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a w każdej grupie działania uszeregowane są według ciężkości, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
bezsenność, biegunka, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, drgawki, duszność, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipokaliemia, lek fluorochinolonowy, lewofloksacyna, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, odwodnienie, omamy, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, ścięgno Achillesa, stan lękowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsades de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie ścięgien, zawroty głowy, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny wodny z kwiatów dziewanny – Działania niepożądane
Wyciąg płynny wodny z kwiatów dziewanny, będący składnikiem preparatu Flegatussin (w połączeniu z wyciągiem z liści babki lancetowatej oraz bromoheksyną chlorowodorkiem), wykazuje profil działań niepożądanych dotyczący całej kompozycji. Do najczęstszych objawów należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka, z nieznaną częstością występowania. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka, gdyż preparat może nasilać jej objawy. Bardzo rzadko (≤1/10 000) obserwuje się bóle i zawroty głowy. Reakcje nadwrażliwości występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), natomiast reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, mają częstość nieznaną, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, bromoheksyna, choroba wrzodowa żołądka, dermatoza, duszność, hipotonia, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, świszczący oddech, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z babki lancetowatej, wyciąg z kwiatów dziewanny, wymioty, wysypka, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiana tarczowata - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Vipharm 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. Dawki powyżej 140 mg, a szczególnie ekstremalne przedawkowanie rzędu 2000 mg, mogą powodować poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak śpiączka trwająca do 10 dni, podwójne widzenie, pobudzenie, splątanie, omamy, stan przeddrgawkowy oraz utratę świadomości. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują wymioty i biegunkę, a dawki 105-200 mg/dobę wiążą się z uczuciem zmęczenia i osłabienia. Pomimo ciężkich objawów, pacjenci po ekstremalnym przedawkowaniu powrócili do zdrowia bez trwałych następstw, co wskazuje na relatywnie szeroki indeks terapeutyczny memantyny.
agresja, biegunka, dezorientacja, indeks terapeutyczny, krążenie jelitowo-wątrobowe, leczenie objawowe, memantyna chlorowodorek, objawy OUN, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, ospałość, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, szpitalny oddział ratunkowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Esmolol – Przedawkowanie
Przedawkowanie esmololu, szczególnie w dawkach nasycających od 625 mg do 2,5 g (12,5-50 mg/kg masy ciała), stanowi poważne zagrożenie życia, prowadząc do ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak bradykardia zatokowa, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz zatrzymanie akcji serca. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, niewydolność oddechową), neurologiczne (utrata przytomności, śpiączka, drgawki) oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hipoglikemię i hiperkaliemię. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki zgonów i trwałej niepełnosprawności w wyniku niezamierzonego przedawkowania stężonych roztworów Esmocard Lyo.
aminofilina, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, dobutamina, dopamina, drgawki, działanie inotropowe dodatnie, Esmocard Lyo, hiperkaliemia, hipoglikemia, izoprenalina, jon wapnia, lek moczopędny, lek presyjny, lek przeciwcholinergiczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, noradrenalina, nudności, okres półtrwania, skurcz oskrzeli, śpiączka, stymulator serca, sympatykomimetyk, utrata przytomności, wstrząs kardiogenny, wymioty, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Panaprex 500 mg
Lek Panaprex zawiera 500 mg paracetamolu w jednej tabletce powlekanej i jest stosowany jako środek przeciwbólowy oraz przeciwgorączkowy. Pomimo powszechnego zastosowania, nawet dawki terapeutyczne mogą wywoływać działania niepożądane, choć występują one rzadko i zazwyczaj mają łagodny, przemijający charakter, głównie dotyczący zaburzeń żołądkowo-jelitowych. W bardzo rzadkich przypadkach obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, agranulocytoza, leukopenia oraz methemoglobinemia. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, mają częstość nieznaną, ale stanowią zagrożenie życia. Dodatkowo, bardzo rzadko mogą wystąpić objawy neurologiczne (senność, zawroty głowy, bóle głowy) oraz skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, działanie niepożądane, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, leukopenia, methemoglobinemia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, personel medyczny, plamica, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Neo-Capsiderm –
Preparat Neo-Capsiderm w formie maści zawiera noniwamid (0,05 g), kamforę (5,3 g), olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (9,7 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,5 g). Przedawkowanie miejscowe objawia się głównie podrażnieniem skóry, manifestującym się zaczerwienieniem, świądem, pieczeniem i wysypką w miejscu aplikacji. W przypadku nadmiernego stosowania należy przerwać aplikację i zastosować środki łagodzące podrażnienia. Znacznie poważniejsze skutki obserwuje się przy przypadkowym spożyciu maści, które może wywołać objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, konwulsje, a w ciężkich przypadkach śpiączkę) oraz ogólnoustrojowe (uczucie gorąca, uderzenia gorąca, trudności w oddychaniu).
biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba neurologiczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, hospitalizacja, kamfora, konwulsje, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, Neo-Capsiderm, noniwamid, nudności, objaw neurologiczny, obserwacja kliniczna, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, pacjent pediatryczny, podrażnienie skóry, połknięcie przypadkowe, śpiączka, trudność w oddychaniu, uczucie gorąca, uderzenia gorąca, wymioty, wywoływanie wymiotów, zaburzenie oddechowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atinepte 12,5 mg
Produkt leczniczy Atinepte zawiera 12,5 mg soli sodowej tianeptyny w formie tabletek powlekanych. W trakcie stosowania tianeptyny obserwuje się liczne działania niepożądane, najczęściej o łagodnym nasileniu, obejmujące dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia, ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej), zaburzenia neurologiczne (senność, bóle głowy, zawroty głowy) oraz zaburzenia psychiczne, takie jak koszmary senne. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nadużywania i uzależnienia, zwłaszcza u osób poniżej 50 lat z historią uzależnień, oraz na możliwość wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się zarówno podczas terapii, jak i po jej zakończeniu.
anoreksja, astenia, bezsenność, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból mięśniowy, ból pleców, ból żołądka, dolegliwości przewodu pokarmowego, drżenie, duszność, dyskineza, działanie niepożądane, hiponatremia, koszmar senny, myśli samobójcze, nudności, omamy, omdlenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, skurcz dodatkowy, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tianeptyna sodowa, trądzik, uderzenie gorąca, uzależnienie od leku, wymioty, wysypka grudkowo-plamista, wysypka rumieniowa, wzdęcie, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zapalenie pęcherzowe skóry, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aminoplasmal B. Braun 10% E
Przedawkowanie roztworu do infuzji Aminoplasmal B.Braun 10% E, zawierającego 100 g/l aminokwasów i 15,8 g/l azotu, o wartości kalorycznej 1675 kJ/l (400 kcal/l) oraz osmolarności 1021 mOsm/l, może wynikać zarówno z podania zbyt dużej dawki, jak i z nadmiernie szybkiego tempa infuzji. Objawy nietolerancji obejmują dreszcze, nudności, wymioty oraz zwiększoną utratę aminokwasów przez nerki, co jest konsekwencją przekroczenia progu nerkowego dla ich reabsorpcji. Preparat zawiera pełen zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych oraz elektrolity (Na, K, Mg, octany, chlorki, fosforany, cytryniany), co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, dreszcze, elektrolit, fenyloalanina, izoleucyna, kwasowość miareczkowana, leucyna, lizyna, metionina, nietolerancja leku, nudności, osmolarność, ośrodek wymiotny, próg nerkowy, przerwanie infuzji, roztwór aminokwasów, stan pacjenta, treonina, tryptofan, układ immunologiczny, walina, wydalanie aminokwasów, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Temozolomide Glenmark 20 mg
Temozolomide Glenmark, stosowany w terapii glejaków, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym głównie działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, neurologicznego, dermatologicznego oraz hematologicznego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności (43%), wymioty (36%), zaparcia, jadłowstręt, bóle głowy, zmęczenie, drgawki i wysypka. Działania hematologiczne, takie jak trombocytopenia i neutropenia, występują bardzo często i mogą osiągać stopień 3. i 4. nasilenia, co wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna czy zespół mielodysplastyczny. Ponadto, ciężkie reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona), zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii oraz perforacja przewodu pokarmowego stanowią potencjalnie zagrażające życiu powikłania.
afazja, anemia, białaczka szpikowa, ból brzucha, ból głowy, cytomegalowirus, drgawki, dysfagia, dyspepsja, encefalopatia, enzymy wątrobowe, glejak, gorączka neutropeniczna, hemipareza, hiperglikemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, łysienie, morfologia krwi, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość aplastyczna, nietolerancja galaktozy, nudności, pancytopenia, parametry hematologiczne, parestezja, perforacja układu pokarmowego, pneumocystozowe zapalenie płuc, reakcja fototoksyczna, reaktywacja zakażenia, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, temozolomid, terapia przeciwwymiotna, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, układ nerwowy, układ pokarmowy, wirus herpes, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia równowagi, zakażenie oportunistyczne, zaparcia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Classic Gum 2 mg
Przedawkowanie nikotyny z leku Nicorette Classic Gum stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u osób niepalących oraz dzieci, u których minimalna śmiertelna doustna dawka wynosi 40-60 mg, a u dorosłych 0,8-1,0 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum od łagodnych do ciężkich, w tym nudności, wymioty, ból głowy, zawroty głowy, nadmierne pocenie się, a w ciężkich przypadkach niedociśnienie, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu, zapaść krążeniową oraz uogólnione drgawki. Wchłanianie nikotyny z gumy jest wolne i niepełne bez żucia, jednak każde podejrzenie zatrucia wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, dawka nikotyny, drgawki uogólnione, duszność, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niemiarowe tętno, nudności, objawy neurologiczne, objawy przedawkowania, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, przedawkowanie nikotyny, szpitalny oddział ratunkowy, tolerancja na nikotynę, wchłanianie nikotyny, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia oddechowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Herdripsan 7 mg/ml
Herdripsan w formie syropu zawiera 7 mg suchego wyciągu z liścia bluszczu (Hedera helix L.) na mililitr. Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, lek może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować w celu optymalizacji stosunku korzyści do ryzyka terapii. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród zaburzeń układu immunologicznego obserwuje się reakcje alergiczne o częstości nieznanej, takie jak pokrzywka, wysypka skórna, duszności oraz potencjalnie zagrażająca życiu reakcja anafilaktyczna. W zakresie zaburzeń żołądkowo-jelitowych również odnotowano nudności, wymioty i biegunkę, z częstością nieokreśloną.
biegunka, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, duszność, farmakowigilancja, Hedera helix, hipotensja, nudność, obrzęk twarzy, personel medyczny, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, syrop, tachykardia, wyciąg z liścia bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Goldesin alerstop 5 mg
Goldesin Alerstop zawiera desloratadynę w dawce 5 mg i jest wskazany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych i danych po wprowadzeniu leku do obrotu, gdzie działania niepożądane występowały u około 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U młodzieży (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było porównywalne z placebo (6,9%). Po wprowadzeniu leku zgłaszano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, arytmie, bradykardia oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i nietypowe zachowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, pobudzenie psychoruchowe, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie masy ciała, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coronal 10 10 mg
Bisoprolol fumaranu, substancja czynna leku Coronal 10, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Do najczęściej obserwowanych należą zawroty głowy, bóle głowy oraz zmęczenie, które zwykle ustępują w ciągu pierwszych dwóch tygodni terapii. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10000). Bisoprolol może powodować zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, bradykardię (< 60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne, a także skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, występują często i mogą wymagać interwencji terapeutycznej.
AlAT, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, AspAT, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok serca, ból głowy, bradykardia, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśniowy, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudność, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stan depresyjny, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon substancji czynnych
Kwiat dziewanny – Działania niepożądane
Kwiat dziewanny (Verbascum spp.) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w zalecanych dawkach, nie wywołując istotnych działań niepożądanych. Analiza preparatu złożonego, takiego jak Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny (Ziołowa Tradycja), nie wykazała działań niepożądanych bezpośrednio przypisywanych kwiatowi dziewanny. Potencjalne działania niepożądane preparatów zawierających kwiat dziewanny wynikają głównie z innych składników, zwłaszcza kory wierzby (Salix spp.), która może indukować reakcje alergiczne skórne (wysypki, pokrzywka), objawy ze strony układu oddechowego (duszność) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, niestrawność, zgaga). Występowanie tych działań niepożądanych jest jednak nieznane pod względem częstości. Kwiat lipy (Tilia spp.) może wywołać pojedyncze przypadki zawodowego uczulenia kontaktowego, co wskazuje na niskie ryzyko alergii przy standardowym stosowaniu.
biegunka, ból brzucha, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, działanie niepożądane, kora wierzby, kwiat bzu czarnego, kwiat dziewanny, kwiat lipy, monitorowanie działań niepożądanych, niestrawność, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, pokrzywka, preparat ziołowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, syrop ziołowy, uczulenie kontaktowe, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Excedrin Sprint 500 mg
Przedawkowanie paracetamolu, zwłaszcza w dawce jednorazowej ≥ 5 g (≥ 10 tabletek Panadol Sprint 500 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, prowadząc do hepatotoksyczności, ostrego zapalenia trzustki, a nawet ostrej niewydolności wątroby. Początkowa faza zatrucia (kilka do kilkunastu godzin po spożyciu) charakteryzuje się objawami niespecyficznymi, takimi jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie, które mogą ustąpić mimo rozwijającego się uszkodzenia wątroby. W fazie drugiej (24-72 godziny) pojawiają się objawy wskazujące na toksyczne uszkodzenie wątroby, w tym rozpieranie w nadbrzuszu, nawrót nudności oraz żółtaczka. Dawki powyżej 10-15 g mogą prowadzić do ciężkiej niewydolności wątroby z encefalopatią, zaburzeniami krzepnięcia i wodobrzuszem.
acetylocysteina, dawka toksyczna, dysfagia, dysfunkcja hepatocytów, encefalopatia wątrobowa, hepatomegalia, hepatotoksyczność, metionina, nadmierna potliwość, nudności, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, paracetamol, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep narządu, rozpieranie w nadbrzuszu, senność, stężenie paracetamolu, toksyczne uszkodzenie, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wodobrzusze, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lexapro 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Lexapro, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami wieloukładowymi, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość) oraz zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Dawki toksyczne escytalopramu zaczynają się od około 400 mg, przy czym ciężkie objawy neurologiczne są rzadkie nawet przy dawkach 400-800 mg. Zespół serotoninowy, choć rzadki, stanowi zagrożenie życia. Zaburzenia elektrolitowe mogą nasilać objawy kardiologiczne i neurologiczne, szczególnie u pacjentów odwodnionych lub z predyspozycjami. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu klinicznym oraz badaniach laboratoryjnych i obrazowych.
bradyarytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drżenie, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranozek 750 mg
Ranolazyna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępna jest w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg, stosowanych dwa razy dziennie. Terapia rozpoczyna się od dawki początkowej 375 mg 2×/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 500 mg, a następnie do maksymalnej dawki 750 mg 2×/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, nudności czy wymioty, zaleca się redukcję dawki do 500 mg lub 375 mg 2×/dobę, a jeśli objawy nie ustępują, konieczne jest przerwanie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem, flukonazol, erytromycyna) lub inhibitory P-gp (np. werapamil, cyklosporyna), a stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) oraz wątroby, natomiast lek jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach tych narządów (klirens kreatyniny < 30 ml/min, umiarkowane i ciężkie zaburzenia wątroby).
cyklosporyna, diltiazem, działania niepożądane, erytromycyna, farmakokinetyka, flukonazol, inhibitory CYP3A4, inhibitory glikoproteiny P, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, nudności, profil uwalniania substancji, ranolazyna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, werapamil, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ladybon 2,5 mg
Przedawkowanie tibolonu w dawce 2,5 mg, zawartego w produkcie leczniczym Ladybon, cechuje się niskim ryzykiem toksyczności ze względu na farmakologiczne właściwości substancji czynnej. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają bardzo małą ostrą toksyczność tibolonu, co przekłada się na relatywnie bezpieczny profil nawet przy spożyciu większej liczby tabletek. Typowe objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty oraz krwawienia z dróg rodnych u kobiet, które nie zagrażają życiu, jednak stanowią istotny element diagnostyczny. Nie jest znane specyficzne antidotum neutralizujące działanie tibolonu, dlatego leczenie powinno być objawowe i dostosowane do stanu klinicznego pacjentki.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Migea 200 mg
Lek Migea zawierający kwas tolfenamowy w dawce 200 mg w formie tabletek jest wskazany wyłącznie do leczenia ostrego napadu migreny u pacjentów z potwierdzoną diagnozą migreny. Preparat stosuje się doraźnie podczas wystąpienia typowych objawów migrenowych, takich jak jednostronny, pulsujący ból głowy nasilający się przy aktywności fizycznej, często towarzyszący nudnościom, wymiotom, fotofobii i fonofobii. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – białe, owalne, obustronnie wypukłe z rowkiem dzielącym i oznakowaniem „FM7” oraz „GEA”. Każda tabletka zawiera 200 mg kwasu tolfenamowego (Acidum tolfenamicum).
- Leksykon substancji czynnych
Salmonella enterica – Działania niepożądane
Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a, zawarta w szczepionce Vivotif, jest żywym szczepem bakteryjnym stosowanym w profilaktyce duru brzusznego. Profil bezpieczeństwa tej szczepionki został potwierdzony na podstawie podania ponad 1,4 mln kapsułek w badaniach klinicznych oraz dystrybucji ponad 100 milionów dawek. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości „często” (≥1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia żołądka i jelit (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia układu nerwowego (ból głowy), zaburzenia skóry (wysypka) oraz zaburzenia ogólne (gorączka). Działania te mają zazwyczaj łagodne nasilenie i ustępują samoistnie. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest porównywalny do obserwowanego u dorosłych.
anafilaksja, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, choroba grypopodobna, dreszcze, dur brzuszny, gorączka, nadwrażliwość, nudności, parestezje, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozdęcie brzucha, Salmonella enterica, świąd, szczepionka Vivotif, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie skóry, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambrisentan AOP 5 mg
Ambrisentan, antagonista receptora endoteliny stosowany w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami takimi jak obrzęki obwodowe (37%) i ból głowy (28%), nasilającymi się przy dawce 10 mg, zwłaszcza u pacjentów ≥65 lat. Kluczowe powikłania obejmują niedokrwistość (około 10% pacjentów), manifestującą się obniżeniem hemoglobiny średnio o 0,83 g/dl w ciągu pierwszych 4 tygodni leczenia, oraz hepatotoksyczność, z podwyższeniem enzymów wątrobowych u 2% chorych i ryzykiem autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Niedokrwistość może wymagać transfuzji, a jej częstość i nasilenie korelują z wyższą dawką leku. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (8-18 lat) jest zbliżony do dorosłych, z dominującymi bólami głowy i przekrwieniem błony śluzowej nosa.
aminotransferazy wątrobowe, antagonista receptora endoteliny, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biegunka, duszność, enzymy wątrobowe, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migrena, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność serca, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, przekrwienie błony śluzowej, przetoczenie komórek krwi, szumy uszne, tętnicze nadciśnienie płucne, uszkodzenie wątroby, wymioty, zapalenie nosa i gardła, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie płynów, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duracef 500 mg/5 ml
Cefadroksyl, substancja czynna Duracef (dostępna w dawkach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej), jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, niestrawność, nudności i wymioty, które występują z częstością ≥1/100 do <1/10. Podawanie leku podczas posiłku może zmniejszyć nasilenie nudności bez wpływu na wchłanianie. Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, wywołane przez Clostridioides difficile, które może pojawić się zarówno w trakcie, jak i po zakończeniu terapii i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia oraz interwencji medycznej. Ponadto, cefadroksyl może indukować reakcje nadwrażliwości, od gorączki (często) po ciężkie, zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczno-rozpływna martwica naskórka (częstość nieznana), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i specjalistycznej opieki.
agranulocytoza, aminotransferazy, antybiotyk cefalosporynowy, biegunka, ból brzucha, cefadroksyl, cefalosporyna, cholestaza, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, flora bakteryjna, gorączka, kandydoza narządów płciowych, morfologia krwi, neutropenia, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, świąd, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadex Orion (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z badań klinicznych faz I-III obejmujących 3519 pacjentów, z czego 1078 otrzymało sugammadex, a 544 placebo. Najczęstsze działania niepożądane (częstość ≥1/100 do <1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą obejmować objawy od pokrzywki i wysypki po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano sporadyczne przypadki znacznej bradykardii i zatrzymania krążenia w ciągu kilku minut po podaniu leku.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, choroba płuc, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłanie oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, skurcz oskrzeli, sugammadeks, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie smaku, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z ziela arniki – Działania niepożądane
Nalewka z ziela arniki (Arnicae herbae tinctura) stosowana w preparacie Venoforton w stężeniu 3 g/100 g produktu (DER 1:5, rozpuszczalnik: etanol 70% V/V) może wywoływać działania niepożądane, choć ich częstość jest bardzo niska. Do najczęściej obserwowanych należą bardzo rzadkie podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego, manifestujące się dyskomfortem, bólem lub pieczeniem w obrębie żołądka i jelit, oraz sporadyczne nudności. Podrażnienia mogą prowadzić do zaostrzenia istniejących schorzeń przewodu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa czy zespół jelita drażliwego, a nudności mogą skutkować ograniczeniem przyjmowania pokarmów i płynów, co jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku wystąpienia objawów zaleca się ocenę nasilenia, ewentualną modyfikację dawkowania lub przerwanie terapii oraz leczenie objawowe.
Arnicae herbae tinctura, choroba wrzodowa, dolegliwość bólowa, dyskomfort w jamie brzusznej, etanol 70%, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nalewka z ziela arniki, niedożywienie, nudności, odwodnienie, podrażnienie błony śluzowej, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, uczucie pieczenia, wymioty, zaburzenie absorpcji, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ginkgoherb 240 mg
Lek Ginkgoherb, zawierający wyciąg z liści Ginkgo biloba, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów narządowych. Wśród najczęściej obserwowanych działań niepożądanych (≥1/100 do <1/10) znajdują się bóle głowy oraz zawroty głowy. Działania o nieznanej częstości obejmują poważne krwawienia, takie jak krwawienia do gałki ocznej, epistaxis, krwotok mózgowy oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą manifestować się krwistymi wymiotami lub smolistymi stolcami. Ponadto, zgłaszano zaburzenia rytmu serca i kołatanie serca, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz skórne reakcje alergiczne (rumień, obrzęk, świąd, wysypka) również zostały odnotowane, choć ich częstość występowania pozostaje nieznana.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dizziness, epistaxis, kołatanie serca, krew w stolcu, krwawe wymioty, krwawienie narządowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, miłorząb japoński, nudności, obrzęk, obrzęk twarzy, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, rumień, smoliste stolce, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tachykardia, trudności w oddychaniu, utrata przytomności, vertigo, wstrząs alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegtac ORO 8 mg
Flegtac ORO, zawierający 8 mg bromoheksyny chlorowodorku w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może wywoływać różnorodne działania niepożądane obejmujące układ immunologiczny, nerwowy, naczyniowy, oddechowy, pokarmowy oraz skórę. Najpoważniejsze reakcje to anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz wdrożenia intensywnego leczenia. Inne zgłaszane działania niepożądane to bóle głowy, zawroty głowy, senność, hipotensja, skurcz oskrzeli, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty, biegunka), wysypki skórne oraz podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, co wskazuje na potencjalne uszkodzenie wątroby. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana lub rzadka, co podkreśla konieczność uważnej obserwacji pacjentów podczas terapii.
biegunka, ból głowy, bromoheksyna chlorowodorek, enzymy wątrobowe, Flegtac ORO, hipotensja, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simorion 20 mg
Przedawkowanie symwastatyny, substancji czynnej leku Simorion, jest rzadko opisywane w literaturze medycznej, z nielicznymi przypadkami klinicznymi. Najwyższa odnotowana dawka jednorazowa wynosiła 3,6 g, co znacznie przekracza maksymalne dawki terapeutyczne (10-80 mg/dobę). Pomimo tak wysokiego przedawkowania, pacjenci powrócili do zdrowia bez istotnych następstw klinicznych. Nie istnieją specyficzne metody leczenia ani antidotum; postępowanie opiera się na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe. Monitorowanie powinno obejmować ocenę funkcji wątroby (aminotransferazy, bilirubina), nerek (kreatynina, mocznik, diureza) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy.
aktywność kinazy kreatynowej, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, lek hipolipemizujący, mialgia, nudność, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, podwyższona aktywność aminotransferaz, rabdomioliza, Simorion, symwastatyna, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Citronil 10 mg
W trakcie terapii cytalopramem u kobiet w wieku rozrodczym należy uwzględnić potencjalny wpływ leku na płodność, przebieg ciąży oraz bezpieczeństwo karmienia piersią. Dane kliniczne z ponad 2500 ciąż nie wykazały jednoznacznej toksyczności cytalopramu dla płodu, jednak lek powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko. U noworodków matek stosujących SSRI, w tym cytalopram, szczególnie w III trymestrze, obserwuje się objawy odstawienne takie jak zaburzenia oddychania, sinica, bezdech, drgawki, niestabilność temperatury, trudności z karmieniem, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenie, nadreaktywność, drażliwość, letarg, senność i zaburzenia snu. Ryzyko przewlekłego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) wzrasta do około 5/1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000). Ponadto, stosowanie SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem wiąże się z nieznacznie podwyższonym ryzykiem krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, drgawka, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, niestabilność temperatury ciała, objaw odstawienny, płodność, PPHN, przewlekłe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, SSRI, trzeci trymestr, wymioty, wzmożenie odruchów, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddychania