Przedawkowanie – Lexapro 10 mg

Przedawkowanie
Lexapro 10 mg

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Lexapro, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami wieloukładowymi, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość) oraz zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Dawki toksyczne escytalopramu zaczynają się od około 400 mg, przy czym ciężkie objawy neurologiczne są rzadkie nawet przy dawkach 400-800 mg. Zespół serotoninowy, choć rzadki, stanowi zagrożenie życia. Zaburzenia elektrolitowe mogą nasilać objawy kardiologiczne i neurologiczne, szczególnie u pacjentów odwodnionych lub z predyspozycjami. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu klinicznym oraz badaniach laboratoryjnych i obrazowych.

Pobierz ChPL PDF Lexapro – Tabletki powlekane – 10 mg

Przedawkowanie leku Lexapro

Objawy przedawkowania
Postępowanie w przedawkowaniu
Szczególne grupy ryzyka
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

escytalopram

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Lexapro

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Lexapro, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania escytalopramu są ograniczone, a wiele przypadków dotyczy jednoczesnego przedawkowania innych leków. W większości opisanych sytuacji obserwowano objawy o łagodnym nasileniu lub ich brak, jednak zdarzały się również przypadki śmiertelne, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu innych substancji leczniczych.¹

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, dawki od 400 do 800 mg samego escytalopramu zwykle nie powodują wystąpienia ciężkich objawów. Jednakże należy pamiętać, że reakcja organizmu na przedawkowanie może być zindywidualizowana, a niektóre grupy pacjentów mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na toksyczne działanie leku.²

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie escytalopramu manifestuje się wieloukładowo, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Rozpoznanie przedawkowania opiera się na wywiadzie, obserwacji klinicznej oraz badaniach laboratoryjnych i obrazowych.³

Układ/system	Objawy przedawkowania	Charakterystyka kliniczna	Dawki toksyczne
Ośrodkowy układ nerwowy	Zawroty głowy Drżenia Pobudzenie Zespół serotoninowy Drgawki Śpiączka	Objawy zazwyczaj narastają stopniowo – od łagodnych zaburzeń świadomości po ciężkie powikłania neurologiczne. Zespół serotoninowy występuje rzadko, ale stanowi zagrożenie życia.	Objawy o różnym nasileniu mogą występować przy dawkach powyżej 400 mg, jednak ciężkie objawy neurologiczne są rzadkie nawet przy dawkach 400-800 mg.
Układ pokarmowy	Nudności Wymioty	Objawy są częste, ale zwykle o umiarkowanym nasileniu. Mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych przy przedłużających się wymiotach.	Występują już przy niewielkim przedawkowaniu, ale nasilają się wraz ze wzrostem dawki.
Układ sercowo-naczyniowy	Niedociśnienie tętnicze Częstoskurcz Wydłużenie odstępu QT Niemiarowość	Zaburzenia rytmu serca i przewodzenia mogą mieć potencjalnie zagrażający życiu charakter. Szczególnie niebezpieczne u pacjentów z istniejącymi chorobami serca.	Zaburzenia hemodynamiczne i elektrokardiograficzne mogą wystąpić przy wyższych dawkach, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami.
Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej	Hipokaliemia Hiponatremia	Zaburzenia elektrolitowe mogą wtórnie nasilać objawy kardiologiczne i neurologiczne.	Mogą wystąpić przy każdej dawce toksycznej, szczególnie u pacjentów odwodnionych lub z predyspozycjami.

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania escytalopramu nie istnieje swoiste antidotum. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, a zakres interwencji medycznych zależy od stanu klinicznego pacjenta i czasu, jaki upłynął od momentu przedawkowania.⁴

Podstawowe postępowanie w przedawkowaniu escytalopramu obejmuje następujące działania:

Udrożnienie dróg oddechowych i zapewnienie ich drożności – kluczowe w przypadku zaburzeń świadomości, które mogą prowadzić do niewydolności oddechowej.
Zapewnienie dostatecznej podaży tlenu i monitorowanie prawidłowej czynności układu oddechowego.
Dekontaminacja przewodu pokarmowego – płukanie żołądka należy wykonać możliwie najszybciej po doustnym przyjęciu leku, zwłaszcza gdy od przedawkowania upłynęło mniej niż 1 godzina.
Podanie węgla aktywnego – zmniejsza wchłanianie leku z przewodu pokarmowego.
Monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych.
Leczenie objawowe podtrzymujące czynności organizmu.⁵

Szczególne grupy ryzyka

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z grup podwyższonego ryzyka powikłań w przypadku przedawkowania escytalopramu. Zaleca się dokładniejsze monitorowanie i intensywniejszą opiekę u następujących grup pacjentów:

Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca
Pacjenci z bradyarytmiami
Pacjenci stosujący leczenie skojarzone z lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT
Pacjenci ze zmienionym metabolizmem, np. z upośledzeniem czynności wątroby⁶

U tych pacjentów zaleca się szczególnie dokładne monitorowanie EKG ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca i przewodzenia. Przedłużone monitorowanie może być konieczne nawet przy pozornej poprawie stanu klinicznego, gdyż niektóre objawy toksyczności mogą wystąpić z opóźnieniem.⁷

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.