parametr farmakokinetyczny
Parametry farmakokinetyczne to mierzalne wartości opisujące, jak organizm wpływa na lek po jego podaniu. Obejmują one takie wskaźniki jak objętość dystrybucji, klirens, biodostępność, okres półtrwania oraz pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC).
Objętość dystrybucji (Vd) wskazuje, jak szeroko lek rozprzestrzenia się w organizmie poza krwią, podczas gdy klirens określa zdolność organizmu do eliminacji leku. Biodostępność informuje o frakcji podanej dawki, która dociera do krążenia ogólnego w niezmienionej formie, a okres półtrwania mierzy czas potrzebny do zmniejszenia stężenia leku o połowę.
Parametry farmakokinetyczne są kluczowe w ustalaniu schematów dawkowania leków, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek lub wątroby. Ich znajomość pozwala lekarzom na indywidualizację terapii oraz przewidywanie potencjalnych interakcji lekowych, co bezpośrednio przekłada się na skuteczność i bezpieczeństwo farmakoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clobex 500 mcg/g
Produkt leczniczy Clobex, zawierający 500 µg/g propionianu klobetazolu w formie szamponu leczniczego, charakteryzuje się minimalną penetracją przezskórną, wynoszącą jedynie 0,1% dawki wykrywalnej w naskórku po 15-minutowej aplikacji i spłukaniu. Ekspozycja systemowa jest pomijalna, co potwierdzają badania in vitro, na zwierzętach oraz kliniczne, gdzie wykrywalne stężenie propionianu klobetazolu w surowicy (0,43 ng/ml) stwierdzono u 1 z 126 pacjentów. Niska biodostępność systemowa preparatu znacząco ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, typowych dla kortykosteroidów, przy jednoczesnym zachowaniu skuteczności miejscowej terapii.
absorpcja systemowa, badanie in vitro, biodostępność systemowa, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, kortykosteroid, obserwacja kliniczna, parametr farmakokinetyczny, penetracja przez skórę, penetracja przezskórna, propionian klobetazolu, stężenie w surowicy, szampon leczniczy, warstwa rogowa, wchłanianie leku - Leksykon leków
Interakcje leku – Zinacef 1500 mg
Cefuroksym wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, które mają znaczenie kliniczne. Podawanie cefuroksymu może obniżać skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych poprzez zmniejszenie wchłaniania estrogenów na skutek zaburzenia mikroflory jelitowej, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez czas terapii i 7 dni po jej zakończeniu. Probenecyd hamuje wydzielanie cewkowe cefuroksymu, wydłużając jego czas eliminacji i zwiększając maksymalne stężenie w surowicy, dlatego jednoczesne stosowanie tych leków jest niewskazane. Wysokie dawki cefuroksymu stosowane z silnymi diuretykami pętlowymi (np. furosemid) lub antybiotykami aminoglikozydowymi zwiększają ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga monitorowania funkcji nerek i dostosowania dawkowania.
alkohol etylowy, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk cefalosporynowy, badanie laboratoryjne, cefalosporyna, cefoperazon, charakterystyka produktu leczniczego, diuretyk pętlowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, flora jelitowa, furosemid, grupa metylotiotetrazolowa, INR, interakcja typu disulfiramowego, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nefrotoksyczność, parametr farmakokinetyczny, parametr koagulologiczny, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, stężenie glukozy we krwi, terapia antybiotykowa, układ odpornościowy, utrata elektrolitów, wydzielanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Leukeran 2 mg
Chlorambucyl, substancja czynna preparatu Leukeran, charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (70-100%) oraz szybkim wchłanianiem, z obecnością w osoczu już po 15-30 minutach. Maksymalne stężenie (Cmax) chlorambucylu wynosi średnio 492 ± 160 ng/ml i osiągane jest w czasie 0,25-2 godzin. Wchłanianie leku jest istotnie modyfikowane przez obecność pokarmu, który wydłuża czas do osiągnięcia Cmax o ponad 100%, zmniejsza jego wartość o ponad 50% oraz obniża AUC0-∞ o około 27%, co wskazuje na konieczność przyjmowania chlorambucylu na pusty żołądek. Objętość dystrybucji chlorambucylu wynosi 0,14-0,24 L/kg, a lek wykazuje wysokie (98%) wiązanie z białkami osocza, głównie albuminami, oraz tworzy kowalencyjne wiązania z erytrocytami.
bierna dyfuzja, biodostępność, chlorambucyl, działanie alkilujące, faza eliminacji, glutation, iperyt kwasu fenylooctowego, krwinka czerwona, monodichloroetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, powinowactwo do białek, przewód pokarmowy, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, wiązanie kowalencyjne, zmienność międzyosobnicza, β-oksydacja - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna syropu AKVIR FORTE (500 mg/5 ml), charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, przekraczającą 90%. Składnik ten jest kompleksowym związkiem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego (PAcBA) w stosunku molarnym 1:3, które wykazują odrębne właściwości farmakokinetyczne. Maksymalne stężenia w osoczu dla DIP (N,N-dimetylamino-2-propanol) i PAcBA wynoszą odpowiednio 3,7 μg/ml (po 2 godzinach) oraz 9,4 μg/ml (po 1 godzinie). Okres półtrwania eliminacji wynosi 3,5 godziny dla DIP i 50 minut dla PAcBA, co wskazuje na szybką eliminację. Metabolity główne to N-tlenek DIP oraz o-acyloglukuronid PAcBA, a inozyna ulega metabolizmowi do kwasu moczowego, ksantyny i hipoksantyny. Wydalanie z moczem jest wysokie: ≥76% dla DIP i metabolitów oraz ≥90% dla PAcBA i metabolitów, co potwierdza efektywną eliminację i szeroką dystrybucję leku w organizmie, zwłaszcza w narządach o wysokim ukrwieniu i aktywności metabolicznej.
acetamidobenzoesan hydroksypropylodimetyloamoniowy, acyloglukuronid, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, degradacja puryn, dimetylamino-propanol, inozyna, inozyna pranobeks, ksantyna i hipoksantyna, kwas acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, małpa Rhesus, okres półtrwania eliminacji, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenie-czas, przewód pokarmowy, stan równowagi, substancja znakowana radioaktywnie, ukrwienie - Leksykon substancji czynnych
Olej wątłuszowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Tran Hasco w kapsułkach miękkich zawiera 500 mg oleju wątłuszowego typu B, będącego głównym składnikiem aktywnym. Każda kapsułka dostarcza witaminę A w zakresie 300-1250 j.m., cholekalcyferol (witaminę D) 30-125 j.m., kwas eikozapentaenowy (EPA) 35-80 mg oraz kwas dokozaheksaenowy (DHA) 30-90 mg. Pomimo obecności tych biologicznie istotnych składników, nie przeprowadzono dedykowanych badań nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego konkretnego preparatu, w tym oceny toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Postać farmaceutyczna – kapsułki miękkie owalne, jasnożółte, wypełnione olejem – może wpływać na farmakokinetykę, jednak brak jest szczegółowych danych w tym zakresie.
badanie niekliniczne, cholekalcyferol, dane przedkliniczne, kapsułka miękka, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, olej wątłuszowy, parametr farmakokinetyczny, postać farmaceutyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, witamina A, witamina D - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Antithrombin III NF Takeda 50 j.m./ml; 500 j.m.
Antytrombina III pochodząca z ludzkiego osocza, będąca składnikiem leku Antithrombin III NF Takeda, charakteryzuje się biologicznym okresem półtrwania około 3 dni, co jest kluczowe dla planowania schematów dawkowania. Wartość ta oznacza czas, w którym stężenie antytrombiny III w organizmie zmniejsza się o połowę. Produkt zawiera antytrombinę o aktywności swoistej ≥3 j.m. na mg białka osocza, co wpływa na skuteczność kliniczną i przewidywalność efektów farmakokinetycznych. Parametry farmakokinetyczne ulegają modyfikacjom pod wpływem czynników klinicznych, co wymaga indywidualizacji terapii.
aktywność antytrombiny, aktywność swoista, antytrombina III, dawkowanie, duży zabieg operacyjny, dystrybucja i eliminacja, heparyna, okres półtrwania biologiczny, osocze ludzkie, parametr farmakokinetyczny, schemat podawania leku, stan zapalny, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zużycie antytrombiny - Leksykon substancji czynnych
Kwiat bzu czarnego – Właściwości farmakokinetyczne
Kwiat bzu czarnego (Sambucus nigra L., flos) jest stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak zioła do zaparzania (2 g lub 1 g/g), wyciągi płynne (np. 30% w syropie Pyrosal, 1:1), krople doustne (1/5 składu w Sinupret, 1:38,5), tabletki drażowane (18 mg w Sinupret) oraz syropy (3,0 części w wyciągu 1:1,46). Pomimo szerokiego zastosowania, nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetycznych ze względu na złożony i nie w pełni zidentyfikowany skład chemiczny, wielokierunkowość działania oraz trudności metodologiczne w śledzeniu metabolizmu licznych składników jednocześnie. W preparatach złożonych, takich jak Sinupret i Sinupret extract, brak jest możliwości kompleksowej analizy farmakokinetycznej z powodu nakładania się profili farmakokinetycznych różnych surowców roślinnych. Ekstrakcja prowadzona jest przy użyciu etanolu o stężeniach 51-60% (V/V lub m/m), co wpływa na profil substancji czynnych, jednak parametry farmakokinetyczne pozostają nieokreślone.
badanie farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, chromatografia cieczowa, etanol, interakcja farmakokinetyczna, kwiat bzu czarnego, monopreparat, parametr farmakokinetyczny, postać farmaceutyczna, preparat ziołowy, preparat złożony, profil farmakokinetyczny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Sambucus nigra, spektrometria mas, substancja czynna, wyciąg płynny, wyciąg suchy, związek biologicznie czynny - Leksykon substancji czynnych
Czynnik IX – Właściwości farmakokinetyczne
Czynnik IX, glikoproteina o masie około 68 kDa, jest kluczowym elementem układu krzepnięcia i stosowanym w terapii hemofilii B. Farmakokinetyka preparatu BETAFACT u 11 pacjentów powyżej 12 lat po dożylnym podaniu dawki 60 j.m./kg wykazała maksymalne stężenie czynnika IX w osoczu po 15-30 minutach, średni odzysk przyrostowy 1,08 ± 0,21 j.m./dl na j.m./kg, AUC 1888 ± 387 j.m.h/dl, czas pozostawania 44,2 ± 4,9 h oraz okres półtrwania 33 ± 4 h. Preparat Immunine 600 IU charakteryzuje się klirensem 8,89 ml/h/kg (SD 2,91), czasem zalegania 23,86 h (SD 5,09) i biologicznym okresem półtrwania około 17 godzin. Odzysk przyrostowy (IR) różni się w zależności od wieku i preparatu, z niższymi wartościami u dzieci poniżej 6 lat (BETAFACT: 0,72 ± 0,17 j.m./dl na j.m./kg; Immunine: 0,9 ± 0,12 j.m./dl na j.m./kg). Wartości IR u starszych pacjentów (≥12 lat) są wyższe (BETAFACT: 1,08 ± 0,21; Immunine: 1,1 ± 0,27 j.m./dl na j.m./kg). W przypadku preparatów złożonych, takich jak FEIBA NF, farmakokinetyka jest trudna do określenia ze względu na różnorodność czynników krzepnięcia i ich różne okresy półtrwania.
aktywowany czynnik VII, biologiczny okres półtrwania, czynnik IX, Farmakopea Europejska, glikoproteina jednołańcuchowa, hemofilia B, inhibitor czynnika VIII, jednostka międzynarodowa, jednostopniowy test krzepnięcia, klirens, kompleks czynników krzepnięcia, końcowy okres półtrwania, odzysk przyrostowy, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, populacja pediatryczna, profilaktyka krwawień, przyrostowy stopień poprawy, średni czas zalegania, układ krzepnięcia, współczynnik oczyszczania osocza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cezarius 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna preparatu Cezarius, wykazuje potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na reprodukcję w badaniach przedklinicznych na zwierzętach, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych. W trakcie ciąży obserwuje się istotne zmniejszenie stężenia lewetyracetamu w osoczu, szczególnie w trzecim trymestrze, gdzie wartości mogą być obniżone nawet o 60% w porównaniu do stężeń przedciążowych, co może wymagać dostosowania dawkowania. Zaleca się regularne monitorowanie kliniczne oraz, w razie potrzeby, oznaczanie stężenia leku w surowicy, aby utrzymać skuteczność terapeutyczną i minimalizować ryzyko zaostrzenia napadów padaczkowych, które stanowią zagrożenie dla matki i płodu. Samodzielne przerwanie terapii jest bezwzględnie przeciwwskazane.
badanie przedkliniczne, dawkowanie leku, działanie toksyczne, karmienie piersią, laktacja, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mleko kobiece, napad padaczkowy, odstawienie leku, padaczka, parametr farmakokinetyczny, płodność, stężenie leku w surowicy, stężenie lewetyracetamu w osoczu, trymestr ciąży - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tobrex 3 mg/ml
Produkt leczniczy Tobrex, zawierający tobramycynę w stężeniu 3 mg/ml (0,3%), wykazuje bardzo ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe po miejscowym podaniu do oka. W badaniach farmakokinetycznych stężenia leku w osoczu były nieoznaczalne u większości pacjentów, a maksymalne zmierzone stężenie wyniosło 0,25 µg/ml, co jest ośmiokrotnie niższe od progu nefrotoksyczności wynoszącego 2 µg/ml. Tobramycyna charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (<10%) oraz objętością dystrybucji na poziomie 0,26 l/kg masy ciała, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję poza przestrzeń osocza.
Eliminacja tobramycyny odbywa się głównie przez filtrację kłębuszkową, z wydalaniem leku w postaci niezmienionej, co świadczy o minimalnym metabolizmie. Okres półtrwania w osoczu wynosi około 2 godziny, a klirens 0,04 l/godz./kg masy ciała, co jest istotne przy planowaniu dawkowania i ocenie ryzyka kumulacji. Dostępność biologiczna po podaniu doustnym jest bardzo niska (<1%), jednak w przypadku Tobrex, stosowanego miejscowo, parametr ten ma ograniczone znaczenie kliniczne. Profil farmakokinetyczny preparatu potwierdza jego bezpieczeństwo i skuteczność w terapii miejscowej infekcji oczu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Produkt Kalipoz Prolongatum zawiera 750 mg chlorku potasu, co odpowiada 391 mg jonów potasu lub 10 mEq K+, w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Substancja czynna jest zawieszona w nierozpuszczalnym nośniku, który umożliwia stopniowe uwalnianie potasu podczas pasażu przez przewód pokarmowy, minimalizując ryzyko owrzodzeń jelitowych. Tabletka może być wydalana w niezmienionej formie, co jest zjawiskiem fizjologicznym i nie świadczy o braku skuteczności. Wchłanianie potasu jest szybkie, a około 90% potasu z diety jest absorbowane w przewodzie pokarmowym. Brak jest szczegółowych danych dotyczących dystrybucji i metabolizmu potasu po podaniu tego preparatu.
biologiczny okres półtrwania, chlorek potasu, faza eliminacji, jon potasu, jon sodowy, jon wodorowy, kał, klirens, nefron, owrzodzenie jelitowe, parametr farmakokinetyczny, profil farmakokinetyczny, przedłużone uwalnianie leku, stała szybkości eliminacji, stężenie maksymalne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Indap 2,5 mg
Indapamid wykazuje wysoką biodostępność na poziomie 93%, co świadczy o efektywnym wchłanianiu z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym dawki 2,5 mg w formie kapsułek twardych. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 1-2 godzin (Tmax), a ponad 75% substancji wiąże się z białkami osocza, co wpływa na dystrybucję i okres półtrwania leku. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 14 do 24 godzin (średnio 18 godzin), umożliwiając wygodne dawkowanie raz na dobę. W stanie stacjonarnym stężenie indapamidu pozostaje stabilne, bez kumulacji przy wielokrotnym podawaniu, co jest istotne dla terapii przewlekłej.
białko osocza, biodostępność, biotransformacja, dawka leku, dawkowanie leku, farmakokinetyka indapamidu, indapamid, kapsułka twarda, klirens nerkowy, klirens osoczowy, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, proces farmakokinetyczny, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu krwi, terapia przewlekła, wydalanie leku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cagynol 300 mg
Produkt leczniczy Cagynol, zawierający 300 mg sertaconazolu azotanu w postaci globulek dopochwowych, charakteryzuje się minimalną absorpcją ogólnoustrojową po podaniu miejscowym. Badania farmakokinetyczne, przeprowadzone z wykorzystaniem wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) oraz znakowanego radioaktywnie sertaconazolu, wykazały brak wykrywalnych stężeń substancji czynnej w osoczu krwi pacjentek leczonych z powodu grzybicy pochwy. Wyniki te potwierdzają, że sertaconazol działa głównie miejscowo, bez istotnej ekspozycji systemowej.
absorpcja ogólnoustrojowa, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, ekspozycja ogólnoustrojowa, globulka dopochwowa, grzybica pochwy, infekcja, interakcja lekowa, metoda analityczna, miejscowe działanie przeciwgrzybicze, osocze krwi, parametr farmakokinetyczny, postać farmaceutyczna, sertaconazol azotan, wysokosprawna chromatografia cieczowa, znakowanie radioaktywne - Leksykon substancji czynnych
Cocculus indicus – Właściwości farmakokinetyczne
Preparat homeopatyczny Cocculine zawiera Cocculus indicus w rozcieńczeniu 4 CH, w dawce 0,375 mg na tabletkę, jednak w dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki tej substancji. Nie udokumentowano parametrów absorpcji, dystrybucji, metabolizmu ani eliminacji Cocculus indicus, podobnie jak pozostałych składników aktywnych: Nux vomica 4 CH, Tabacum 4 CH oraz Petroleum rectificatum 4 CH, każdy w dawce 0,375 mg. Taki brak informacji jest charakterystyczny dla preparatów homeopatycznych, których mechanizmy działania i profil farmakokinetyczny nie są badane według standardów stosowanych w farmakologii konwencjonalnej.
badanie farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, Cocculus indicus, farmakokinetyka, lek konwencjonalny, nietolerancja laktozy, Nux vomica, parametr farmakokinetyczny, Petroleum rectificatum, podanie doustne, preparat Cocculine, preparat homeopatyczny, produkt leczniczy, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, substancja pomocnicza, Tabacum, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Valimar 1000 mg
Produkt leczniczy VALIMAR zawiera 1000 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzujących się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Po jednorazowym podaniu doustnym po posiłku, maksymalne stężenie metforminy (Cmax) wynosi średnio 1214 ng/ml i osiągane jest po około 5 godzinach (zakres 4-10 godzin). Posiłek zwiększa pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC) o 77% oraz Cmax o 26%, a także wydłuża Tmax o około 1 godzinę, jednak nie wpływa na całkowite wchłanianie leku. W stanie stacjonarnym nie obserwuje się kumulacji metforminy nawet przy dawkach do 2000 mg. Produkt jest biorównoważny z podwójną dawką 500 mg tabletek VALIMAR, a zmienność farmakokinetyczna jest porównywalna do formy o natychmiastowym uwalnianiu.
badanie biorównoważności, biotransformacja, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytrocyt, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kompartment dystrybucji, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, przesączanie kłębuszkowe, stężenie metforminy w osoczu, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranisan 75 mg 75 mg
Ranisan 75 mg zawiera 84 mg ranitydyny chlorowodorku, co odpowiada 75 mg ranitydyny w jednej tabletce powlekanej o średnicy 7 mm. Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego u dorosłych (≥18 lat) oraz młodzieży powyżej 16 roku życia po konsultacji lekarskiej, z dawką standardową 75 mg na dobę i maksymalną 150 mg (2 tabletki). W przypadku utrzymujących się dolegliwości po godzinie od pierwszej dawki, można podać drugą tabletkę. Stosowanie bez konsultacji lekarskiej nie powinno przekraczać 5 dni, a w przypadku utrzymania lub nasilenia objawów po 14 dniach konieczna jest weryfikacja diagnozy. U dzieci poniżej 16 lat stosowanie leku jest niewskazane.
droga podania, funkcja nerek, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, parametr farmakokinetyczny, Ranisan, ranitydyna chlorowodorek, skuteczność terapeutyczna, stężenie leku w osoczu, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie funkcji nerek, weryfikacja diagnozy, właściwości farmakokinetyczne