Interakcje leku
Telmisartanum Teva B.V. 80 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków, substancji oraz wykazywać określone działania farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania produktu leczniczego Telmisartanum Teva B.V. w praktyce klinicznej.¹

Wpływ na parametry farmakokinetyczne innych leków

W przypadku jednoczesnego stosowania telmisartanu z digoksyną zaobserwowano istotny wpływ na parametry farmakokinetyczne tego ostatniego leku. Odnotowano wzrost mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu o 49% oraz wzrost stężenia minimalnego o 20% podczas równoczesnego podawania obu preparatów. Z tego względu podczas rozpoczynania leczenia telmisartanem, dostosowywania jego dawki oraz przy zakończeniu terapii należy bezwzględnie monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania go w zakresie terapeutycznym.²

Podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu z ramiprylem zaobserwowano znaczący wzrost parametrów farmakokinetycznych ramiprilu i jego aktywnego metabolitu ramiprylatu. Wartości AUC₀₋₂₄ i Cₘₐₓ ramiprilu i ramiprylatu wzrosły 2,5-krotnie, choć kliniczne znaczenie tych zmian nie zostało jednoznacznie ustalone i wymaga dalszych badań.³

Ryzyko hiperkaliemii

Telmisartan, podobnie jak inne leki działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może powodować hiperkaliemię. Ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu telmisartanu z innymi preparatami sprzyjającymi zwiększeniu stężenia potasu w surowicy, takimi jak:⁴

• Substytuty soli zawierające potas
• Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd)
• Inhibitory ACE
• Antagoniści receptora angiotensyny II
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2
• Heparyna
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna lub takrolimus)
• Trimetoprim

Wystąpienie hiperkaliemii jest ściśle uzależnione od obecności dodatkowych czynników ryzyka. Szczególnie wysokie ryzyko występuje przy jednoczesnym podawaniu diuretyków oszczędzających potas i substytutów soli zawierających potas. Nieco mniejsze ryzyko obserwuje się przy równoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE lub NLPZ, pod warunkiem zachowania ścisłych środków ostrożności.⁵

Interakcje niezalecane – jednoczesne stosowanie

Diuretyki oszczędzające potas lub suplementy potasu: Antagoniści receptora angiotensyny II, w tym telmisartan, łagodzą utratę potasu wywoływaną przez diuretyki. Diuretyki oszczędzające potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas mogą powodować znaczące zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Jeżeli ich równoczesne stosowanie jest klinicznie wskazane (np. z powodu udokumentowanej hipokaliemii), należy zachować szczególną ostrożność i prowadzić regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy.⁶

Lit: Podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i wzrost jego toksyczności. Podobne reakcje, choć rzadziej, odnotowywano również w przypadku stosowania antagonistów receptora angiotensyny II, w tym telmisartanu. Jeżeli równoczesne stosowanie tych leków jest konieczne ze względów klinicznych, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.⁷

Interakcje wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Leki z tej grupy, w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ, mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów receptora angiotensyny II. U określonych grup pacjentów, szczególnie z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub osoby w podeszłym wieku z upośledzoną funkcją nerek), jednoczesne stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym do ostrej niewydolności nerek. Jest to zazwyczaj stan odwracalny.⁸

Z tego powodu skojarzone leczenie NLPZ i telmisartanem powinno być prowadzone z dużą ostrożnością, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a po rozpoczęciu terapii skojarzonej należy rozważyć monitorowanie czynności nerek, a następnie kontynuować je okresowo.⁹

Interakcje, które można rozważyć

Inne leki przeciwnadciśnieniowe: Efekt hipotensyjny telmisartanu może być nasilony przez jednoczesne stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych. Należy jednak pamiętać, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II czy aliskirenu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.¹⁰

Ze względu na mechanizm działania farmakologicznego, następujące leki mogą nasilać działanie hipotensyjne telmisartanu i innych leków przeciwnadciśnieniowych:¹¹

• Baklofen
• Amifostyna

Ponadto, niedociśnienie ortostatyczne może być nasilone przez jednoczesne stosowanie:¹²

• Alkoholu
• Barbituranów
• Opioidowych leków przeciwbólowych
• Leków przeciwdepresyjnych

Kortykosteroidy (podawane ogólnie): Mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu.¹³

Interakcje telmisartanu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie telmisartanu może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego tego leku oraz zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego. Mechanizm tego zjawiska związany jest z rozszerzającym naczynia działaniem etanolu, co w połączeniu z antagonistycznym działaniem telmisartanu wobec receptora angiotensyny II może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.¹⁴

Objawy nasilonego niedociśnienia ortostatycznego pod wpływem interakcji telmisartanu z alkoholem mogą obejmować:

• Zawroty głowy, szczególnie przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą
• Zaburzenia równowagi
• Omdlenia
• Zaburzenia widzenia
• Osłabienie

Pacjentom leczonym telmisartanem należy zdecydowanie zalecić ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia oraz przy zwiększaniu dawki leku.

Tabela interakcji telmisartanu