Właściwości farmakokinetyczne
Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg

Produkt leczniczy Perindopril + Indapamide Krka zawiera 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 3,34 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu. Peryndopril charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1 godzinie, z okresem półtrwania około 1 godziny. Peryndopril jest prolekiem, przekształcanym do aktywnego metabolitu peryndoprylatu, którego maksymalne stężenie osiągane jest po 3-4 godzinach, a okres półtrwania wolnej frakcji wynosi około 17 godzin. Biodostępność peryndoprylu zmniejsza się w obecności pokarmu, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo. Wydalanie peryndoprylatu odbywa się głównie przez nerki, a jego farmakokinetyka ulega modyfikacjom u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością serca, nerek oraz marskością wątroby, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania, zwłaszcza w przypadku zaburzeń filtracji kłębuszkowej.

Właściwości farmakokinetyczne leku Perindopril + Indapamide Krka

Produkt leczniczy Perindopril + Indapamide Krka, zawierający 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (co odpowiada 3,34 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne. Istotnym aspektem jest fakt, że jednoczesne podawanie obu substancji czynnych nie wpływa na ich indywidualne parametry farmakokinetyczne w porównaniu do sytuacji, gdy są one stosowane oddzielnie.1

Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu

Wchłanianie i biodostępność

Peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest już po 1 godzinie od przyjęcia leku. Okres półtrwania peryndoprylu w osoczu wynosi zaledwie 1 godzinę. Warto podkreślić, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym wpływa negatywnie na przekształcanie peryndoprylu w jego aktywny metabolit – peryndoprylat, zmniejszając tym samym biodostępność substancji. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie peryndoprylu z tert-butyloaminą rano, przed posiłkiem, w pojedynczej dawce dobowej.2

Dystrybucja

Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu jest stosunkowo niewielka i wynosi około 0,2 l/kg. Peryndopryl wiąże się z białkami osocza w umiarkowanym stopniu – około 20% leku występuje w formie związanej, głównie z enzymem konwertującym angiotensynę. Stopień wiązania z białkami jest zależny od stężenia leku w osoczu.3

Metabolizm

Peryndopryl stanowi prolek, który w organizmie ulega przekształceniu do aktywnej formy. Około 27% podanej dawki peryndoprylu trafia do krążenia jako czynny metabolit – peryndoprylat. Należy zauważyć, że metabolizm peryndoprylu nie ogranicza się wyłącznie do tworzenia aktywnego peryndoprylatu, ale prowadzi również do powstania pięciu innych, nieaktywnych metabolitów. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu jest osiągane po upływie 3-4 godzin od podania.4

Liniowość lub nieliniowość

Badania farmakokinetyczne wykazały liniową zależność pomiędzy zastosowaną dawką peryndoprylu a osiąganym stężeniem leku w osoczu.5

Eliminacja

Peryndoprylat jest wydalany głównie przez nerki. Końcowy okres półtrwania wolnej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co prowadzi do osiągnięcia stanu stacjonarnego w ciągu 4 dni stosowania leku.6

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Farmakokinetyka peryndoprylu ulega modyfikacji w określonych populacjach pacjentów:

  • Pacjenci w podeszłym wieku – eliminacja peryndoprylatu jest zmniejszona u osób starszych7
  • Pacjenci z niewydolnością serca – obserwuje się zmniejszoną eliminację peryndoprylatu8
  • Pacjenci z niewydolnością nerek – eliminacja peryndoprylatu jest zmniejszona; zaleca się dostosowanie dawki w oparciu o stopień zaburzeń filtracji kłębuszkowej (klirens kreatyniny)9
  • Pacjenci dializowaniklirens dializacyjny peryndoprylatu wynosi 70 ml/min10
  • Pacjenci z marskością wątroby – kinetyka peryndoprylu jest zmieniona, klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej ulega zmniejszeniu o połowę. Jednak ilość powstającego peryndoprylatu pozostaje niezmieniona, dlatego modyfikacja dawkowania nie jest konieczna (należy jednak uwzględnić informacje zawarte w punktach 4.2 i 4.4 charakterystyki produktu leczniczego)11

Właściwości farmakokinetyczne indapamidu

Wchłanianie

Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie leku w osoczu jest osiągane stosunkowo szybko – około 1 godziny po przyjęciu preparatu.12

Dystrybucja

Indapamid wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący 79%.13

Eliminacja

Okres półtrwania indapamidu w fazie eliminacji jest stosunkowo długi i waha się od 14 do 24 godzin, osiągając średnią wartość 18 godzin. Pomimo tego długiego okresu półtrwania, wielokrotne podawanie leku nie prowadzi do jego kumulacji w organizmie. Indapamid jest wydalany głównie przez nerki (70% dawki) oraz z kałem (22% dawki), w postaci nieaktywnych metabolitów.14

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – warto podkreślić, że parametry farmakokinetyczne indapamidu nie ulegają istotnym zmianom u pacjentów z niewydolnością nerek.15

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl