Właściwości farmakokinetyczne
Aparxon PR 4 mg

Wprowadzenie do farmakokinetyki ropinirolu

Ropinirol, substancja czynna produktu leczniczego Aparxon PR (4 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne i profil bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów farmakokinetycznych zachodzących po podaniu ropinirolu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu.¹

Proces wchłaniania

Biodostępność ropinirolu po podaniu doustnym wynosi około 50% (z zakresem 36-57%). Po przyjęciu leku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stężenie substancji czynnej narasta stopniowo, a mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) wynosi zwykle od 6 do 10 godzin.²

Wpływ pokarmu na wchłanianie

Badania przeprowadzone na 25 pacjentach z chorobą Parkinsona, którzy otrzymywali 12 mg ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę w stanie stacjonarnym, wykazały istotny wpływ wysokotłuszczowego posiłku na parametry farmakokinetyczne leku. Zaobserwowano następujące zmiany:³

• Zwiększenie ogólnej ekspozycji na ropinirol (AUC) średnio o 20%
• Zwiększenie maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) średnio o 44%
• Opóźnienie czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) o 3,0 godziny

Warto jednak podkreślić, że pomimo tych zmian, prawdopodobieństwo, że mają one istotne znaczenie kliniczne (np. zwiększają częstość występowania zdarzeń niepożądanych), jest niewielkie.⁴

Porównanie form farmaceutycznych

Istotne jest, że przy zastosowaniu tej samej dawki dobowej, ogólna ekspozycja na ropinirol jest porównywalna zarówno dla preparatu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Aparxon PR), jak i tabletek powlekanych o natychmiastowym uwalnianiu.⁵

Dystrybucja ropinirolu

Ropinirol charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 10-40%. Ze względu na dużą lipofilność substancja cechuje się znaczną objętością dystrybucji, osiągającą około 7 l/kg. Pozwala to na skuteczne przenikanie leku do tkanek i komórek organizmu.⁶

Biotransformacja

Metabolizm ropinirolu zachodzi głównie przy udziale izoenzymu CYP1A2 układu cytochromu P450. Powstałe metabolity wydalane są przede wszystkim z moczem. Badania na zwierzętach wykazały, że główny metabolit ropinirolu charakteryzuje się działaniem dopaminergicznym co najmniej 100-krotnie słabszym w porównaniu do związku macierzystego.⁷

Eliminacja

Ropinirol jest eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) wynoszącym około 6 godzin. W zakresie dawek terapeutycznych zwiększenie ogólnej ekspozycji na ropinirol (parametry Cmax i AUC) jest proporcjonalne do zwiększenia dawki, co świadczy o liniowej kinetyce leku.⁸

Nie zaobserwowano zmian w klirensie leku zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu doustnym, co wskazuje na brak autoindukcji lub autoinhibicji metabolizmu.⁹

Zmienność międzyosobnicza

Istotną cechą farmakokinetyki ropinirolu jest znaczna zmienność międzyosobnicza parametrów farmakokinetycznych. Po podaniu ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w stanie stacjonarnym obserwowano następujące wartości zmienności osobniczej:¹⁰

• Dla maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax): od 30% do 55%
• Dla pola pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC): od 40% do 70%

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

Farmakokinetyka ropinirolu u pacjentów z chorobą Parkinsona i z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie wykazuje istotnych zmian w porównaniu do osób z prawidłową funkcją nerek.¹¹

Natomiast u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych regularnym hemodializom obserwuje się:¹²

• Zmniejszenie klirensu ropinirolu po podaniu doustnym o około 30%
• Zmniejszenie klirensu metabolitu SKF-104557 o około 80%
• Zmniejszenie klirensu metabolitu SKF-89124 o około 60%

Z uwagi na te zmiany, u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek i chorobą Parkinsona zaleca się ograniczenie maksymalnej dawki dobowej ropinirolu do 18 mg.¹³

Ciąża

W trakcie ciąży zachodzą fizjologiczne zmiany w organizmie kobiety, które mogą wpływać na farmakokinetykę ropinirolu. Do najistotniejszych należy zmniejszona aktywność enzymu CYP1A2, który jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm ropinirolu. Przewiduje się, że zmiany te będą stopniowo prowadzić do zwiększonej ogólnoustrojowej ekspozycji na ropinirol u ciężarnej.¹⁴

Parametry farmakokinetyczne Aparxon PR