nietolerancja galaktozy
Nietolerancja galaktozy to zaburzenie metaboliczne, w którym organizm nie jest w stanie prawidłowo przetwarzać galaktozy – cukru prostego będącego składnikiem laktozy (cukru mlecznego). Najczęstszą przyczyną jest niedobór lub brak enzymu galaktokinazy, urydylotransferazy galaktozo-1-fosforanu lub epimerazy UDP-galaktozy, które uczestniczą w przemianie galaktozy do glukozy.
Objawy nietolerancji galaktozy mogą obejmować nudności, wzdęcia, bóle brzucha, biegunkę i wymioty po spożyciu produktów zawierających galaktozę. W najcięższej formie, galaktozemii klasycznej, nieleczone zaburzenie może prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak zaćma, uszkodzenie wątroby, zaburzenia neurologiczne i niepełnosprawność intelektualna.
Diagnostyka nietolerancji galaktozy obejmuje badania biochemiczne krwi i moczu na obecność galaktozy i jej metabolitów oraz badania genetyczne. Leczenie polega głównie na stosowaniu diety eliminacyjnej z ograniczeniem lub całkowitym wykluczeniem produktów zawierających galaktozę, przede wszystkim mleka i produktów mlecznych. W przypadku galaktozemii konieczne jest rygorystyczne przestrzeganie diety przez całe życie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – GlimeHexal 6
GlimeHEXAL, zawierający glimepiryd, wymaga ścisłego przestrzegania zasad dawkowania i monitorowania ze względu na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza przy nieregularnym spożywaniu posiłków. Lek należy przyjmować krótko przed lub w trakcie posiłku, aby zapobiec epizodom hipoglikemii, które mogą manifestować się szerokim spektrum objawów neurologicznych (m.in. bóle głowy, zaburzenia koncentracji, drgawki, utrata przytomności) oraz objawów ze strony układu adrenergicznego (pocenie się, tachykardia, nadciśnienie). Ciężkie napady hipoglikemii mogą klinicznie przypominać udar mózgu, co wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej. W przypadku wystąpienia objawów hipoglikemii konieczne jest natychmiastowe podanie węglowodanów prostych, gdyż sztuczne środki słodzące są nieskuteczne. Nawracające epizody hipoglikemii mogą wymagać hospitalizacji i intensywnego leczenia.
afazja, cukrzyca, dławica piersiowa, drgawki mózgowe, G6PD, GlimeHEXAL, glimepiryd, HbA1c, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, leukocyt, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedobór G6PD, niedobór laktazy, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, nietolerancja galaktozy, płytka krwi, pochodna sulfonylomocznika, tachykardia, udar mózgowy, układ adrenergiczny, węglowodany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie koncentracji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Finaran
Finasteryd w dawce 5 mg (lek Finaran) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dużą objętością zalegającego moczu i/lub znacznym zmniejszeniem odpływu moczu, którzy powinni być ściśle monitorowani pod kątem niedrożności dróg moczowych. Lek wpływa na stężenie swoistego antygenu sterczowego (PSA), obniżając je o około 50% u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH), co wymaga podwojenia wartości PSA po 6 miesiącach terapii dla prawidłowej interpretacji wyników. Stężenia PSA >10 ng/ml (metoda Hybritech) wskazują na konieczność dalszej diagnostyki, podobnie jak wartości między 4 a 10 ng/ml. Należy pamiętać, że wartości PSA <4 ng/ml nie wykluczają obecności raka prostaty, a stały wzrost PSA podczas leczenia finasterydem powinien budzić niepokój i wymagać dokładnej analizy. Zaleca się wykonanie badania per rectum przed rozpoczęciem terapii oraz regularne monitorowanie stanu pacjenta i poziomu PSA w trakcie leczenia.
antygen sterczowy PSA, badanie per rectum, badanie PLESS, biopsja, farmakokinetyka finasterydu, finasteryd, gruczoły sutkowe, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, myśli samobójcze, nastrój depresyjny, niedobór laktazy, niedrożność dróg moczowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, objawy psychiczne, rak gruczołu krokowego, rak prostaty, rak sutka u mężczyzn, wyciek z brodawki sutkowej, zaleganie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olzapin 5 mg
Olzapin, zawierający olanzapinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (35 mg w tabletkach 5 mg, 70 mg w tabletkach 10 mg) oraz lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej (0,0004 mg w tabletkach 5 mg, 0,0008 mg w tabletkach 10 mg). Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych do zagrażających życiu anafilaksji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją laktozy, dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, a także u osób z astmą lub uczuleniem na kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych na barwniki zawarte w preparacie.
brak laktazy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, diagnostyka okulistyczna, efekt antymuskarynowy, jaskra z wąskim kątem przesączania, lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, olanzapina, ostry napad jaskry, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diosminex 500 mg
Lek Diosminex w postaci tabletek powlekanych zawiera 500 mg zmikronizowanej diosminy i posiada ograniczoną liczbę przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diosminę oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (40 mg na tabletkę) oraz barwnik żółcień pomarańczową (E 110), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz u osób uczulonych na barwnik E 110.
W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz osób przyjmujących leki potencjalnie wchodzące w interakcje z diosminą, konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka. W razie stwierdzenia przeciwwskazań lekarz powinien poinformować pacjenta o przyczynach niewskazania leku, rozważyć alternatywne metody leczenia lub preparaty pozbawione substancji wywołujących nadwrażliwość oraz udokumentować przeciwwskazania w historii choroby. Charakterystyczny wygląd tabletek Diosminex (zielone, podłużne, obustronnie wypukłe) ułatwia ich identyfikację w przypadku reakcji alergicznych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, całkowity niedobór laktazy, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, diosmina, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmikronizowana diosmina, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glimepiride Aurovitas
Glimepiride Aurovitas, jako pochodna sulfonylomocznika, wymaga szczególnej ostrożności w praktyce klinicznej ze względu na ryzyko hipoglikemii, która może manifestować się szerokim spektrum objawów neurologicznych, psychicznych, sercowo-naczyniowych oraz skórnych. Lek należy przyjmować bezpośrednio przed lub w trakcie posiłku, aby zminimalizować ryzyko hipoglikemii, której objawy mogą imitować udar mózgu, co wymaga szybkiej i trafnej diagnostyki. W przypadku wystąpienia hipoglikemii konieczne jest natychmiastowe podanie węglowodanów, gdyż sztuczne środki słodzące nie są skuteczne. Nawrót hipoglikemii po początkowym ustąpieniu objawów wymaga szczególnej czujności i ewentualnej hospitalizacji. Monitorowanie terapii obejmuje regularne oznaczanie glikemii, HbA1c, funkcji wątroby oraz morfologii krwi, ze szczególnym uwzględnieniem leukocytów i płytek krwi.
arytmia serca, ciężka hipoglikemia, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, drgawki mózgowe, działanie hipoglikemizujące, funkcja nerek, funkcja wątroby, glimepiryd, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, morfologia krwi, niedobór G6PD, niedobór laktazy, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, pochodna sulfonylomocznika, wstrząs hipoglikemiczny, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie endokrynologiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diaril
Produkt leczniczy Diaril (glimepiryd) wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą, ze względu na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza przy nieregularnym spożywaniu posiłków lub ich pomijaniu. Objawy hipoglikemii obejmują szeroki zakres symptomów neurologicznych i ośrodkowego układu nerwowego, takich jak bóle głowy, zaburzenia mowy, drgawki, a także objawy ze strony układu adrenergicznego, np. tachykardię i nadciśnienie tętnicze. W przypadku wystąpienia hipoglikemii zaleca się natychmiastowe podanie węglowodanów, z wykluczeniem sztucznych środków słodzących, oraz monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko nawrotu. W ciężkich przypadkach konieczna jest interwencja lekarska i hospitalizacja. Czynniki zwiększające ryzyko hipoglikemii to m.in. zaburzenia dietetyczne, niewyrównane zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia czynności nerek i wątroby, interakcje lekowe oraz przedawkowanie glimepirydu.
anemia hemolityczna, bradykardia, ciężka hipoglikemia, cukrzyca, dławica piersiowa, glimepiryd, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, laktaza, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy G6PD, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, objawy hipoglikemii, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna sulfonylomocznika, sztuczne środki słodzące, tachykardia, udar mózgu, układ adrenergiczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia tarczycy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vestibo
Betahistyna dichlorowodorek, stosowana w terapii preparatem Vestibo, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, a także u osób z pokrzywką, wysypkami skórnymi i alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. W tych grupach istnieje ryzyko nasilenia objawów chorobowych, dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie stanu klinicznego podczas całego okresu leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, u których betahistyna może pogłębiać objawy hipotensji, co wymaga regularnego monitorowania parametrów hemodynamicznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, betahistyna, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, hipotensja, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, nieżyt nosa, objawy alergiczne, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Linefor
Preparat Linefor zawierający pregabalinę wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych, w tym przyrostu masy ciała u pacjentów z cukrzycą, co może wymagać modyfikacji leczenia hipoglikemizującego. Należy monitorować glikemię i dostosowywać dawki leków przeciwcukrzycowych. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, oraz rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Często występują zawroty głowy, senność, utrata przytomności, splątanie i zaburzenia psychiczne, co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych. Pregabalina może powodować zaburzenia widzenia, zmiany w polu widzenia i dnie oka, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki zgodnie z klirensem kreatyniny (np. dawka początkowa 150 mg/dobę przy CLcr ≥ 60 ml/min, a 25 mg/dobę przy CLcr < 15 ml/min).
ból neuropatyczny, brak laktazy, depresja oddechowa, dysfagia, encefalopatia, glikemia, hemodializa, klirens kreatyniny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy ból neuropatyczny, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aripiprazole Aurovitas
Aripiprazole Aurovitas, jako lek przeciwpsychotyczny, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zachowania samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), napady drgawek oraz zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) oraz u osób z historią napadów drgawek. U pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z chorobą Alzheimera odnotowano zwiększone ryzyko zgonu (3,5% vs 1,7% placebo), głównie z powodu chorób układu krążenia i zakażeń. Aripiprazole Aurovitas nie jest wskazany w leczeniu psychozy związanej z otępieniem. Monitorowanie glikemii jest zalecane, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka cukrzycy, ze względu na możliwość wystąpienia hiperglikemii i jej powikłań.
arypiprazol, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, dysfagia, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatynowa, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, psychoza związana z otępieniem, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, śpiączka hiperosmotyczna, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fypalan 8 mg
Lek Fypalan (perampanel) dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 2 mg, 4 mg, 6 mg, 8 mg, 10 mg oraz 12 mg, które zawierają istotne ilości laktozy jednowodnej (od 167,6 mg do 177,1 mg na tabletkę w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na perampanel lub substancje pomocnicze, co wymaga szczegółowego wywiadu alergicznego przed rozpoczęciem terapii. U pacjentów z nietolerancją laktozy, galaktozy, wrodzonym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć ryzyko nasilenia objawów oraz ewentualną konieczność wyboru alternatywnego leczenia.
bezpieczeństwo farmakoterapii, bezpieczeństwo terapii, ciężka nietolerancja laktozy, dawkowanie, działanie niepożądane, Fypalan, laktoza jednowodna, leczenie alternatywne, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, perampanel, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wrodzony niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Ampicylina – Przeciwwskazania stosowania
Ampicylina, jako antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ampicylinę oraz inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych wynikających z obecności wspólnego rdzenia beta-laktamowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych na inne beta-laktamy (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy), gdyż może to prowadzić do zagrażających życiu anafilaksji. Dodatkowo, ampicylina jest przeciwwskazana u pacjentów z uszkodzeniem wątroby po wcześniejszym stosowaniu tego leku oraz u chorych na mononukleozę zakaźną i białaczkę limfatyczną, ze względu na niemal 100% ryzyko wystąpienia wysypki skórnej. Podawanie domięśniowe ampicyliny z sulbaktamem wymaga uwzględnienia przeciwwskazań związanych z lidokainą (nadwrażliwość na amidy, ciężkie zaburzenia przewodnictwa serca, niewydolność serca, wstrząs) oraz jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 2 lat, gdzie preferowana jest droga dożylna.
ampicylina z sulbaktamem, antybiotyk beta-laktamowy, białaczka limfatyczna, cefalosporyna, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, mononukleoza zakaźna, nadciśnienie, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, penicylina, podanie domięśniowe, rdzeń beta-laktamowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, środek znieczulający, terapia przeciwbakteryjna, test alergiczny, uszkodzenie wątroby, wstrząs, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie przewodnictwa serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Quetiapine Fair-Med 200 mg
Kwetiapina (Quetiapine Fair-Med) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (kwetiapinę fumaranu) lub na substancje pomocnicze, które różnią się w zależności od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość laktozy jednowodnej, obecnej w dawkach od 7,00 mg (25 mg tabletka) do 84,00 mg (300 mg tabletka), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. Dodatkowo, tabletka 25 mg zawiera 0,003 mg żółcieni pomarańczowej (E110), która może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Tabletki 100 mg, 200 mg i 300 mg posiadają linię podziału, umożliwiającą podział na równe dawki, jednak nie zmienia to przeciwwskazań związanych z substancjami pomocniczymi.
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, działanie niepożądane, erytromycyna, flukonazol, fumaran kwetiapiny, indynawir, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw nadwrażliwości, rytonawir, worykonazol, wywiad farmakologiczny, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Hydrargyrum bicyanatum – Przeciwwskazania stosowania
Substancja czynna Hydrargyrum bicyanatum, obecna w preparatach Angin-Heel SD oraz Tonsillopas (w rozcieńczeniu D8), posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed zaleceniem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na Hydrargyrum bicyanatum oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparatach. W przypadku Angin-Heel SD dodatkowo przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na arnikę (Arnica montana D4, 30 mg) i rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), a także u chorych z anginą paciorkowcową, gdzie konieczna jest terapia przeciwbakteryjna. Preparat ten zawiera także laktozę jednowodną, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Ammonium bromatum, Angin-Heel SD, angina paciorkowcowa, Apisinum, arnica montana, choroba alkoholowa, hydrargyrum bicyanatum, Kalium bichromicum, laktoza jednowodna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na arnikę, nadwrażliwość na produkty pszczele, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, rośliny astrowate, Tonsillopas, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coltowan 10 mg
Coltowan to preparat zawierający 10 mg ezetymibu w formie białych, okrągłych tabletek o średnicy około 6 mm, z oznaczeniem „CB3”. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ezetymib lub substancje pomocnicze, w tym 55 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy, galaktozy lub niedoborem laktazy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na ryzyko dolegliwości gastrycznych.
aminotransferazy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, ciąża, dolegliwości gastryczne, enzymy wątrobowe, ezetymib, hepatotoksyczność, laktacja, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja disacharydów, nietolerancja galaktozy, podwyższone aminotransferazy, statyna, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Tiotropium – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tiotropium, lek przeciwcholinergiczny stosowany w terapii podtrzymującej POChP, nie jest wskazany jako lek doraźny w ostrych napadach skurczu oskrzeli. Może wywoływać natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z alergiami, a preparaty zawierające laktozę jednowodną mogą indukować reakcje alergiczne u osób uczulonych na białka mleka. Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, należy zachować ostrożność u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego oraz niedrożnością szyi pęcherza moczowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza po przebytym niedawno zawale mięśnia sercowego (do 6 miesięcy), niestabilnej arytmii, hospitalizacji z powodu niewydolności serca (klasa NYHA III/IV) w ciągu ostatniego roku, gdyż byli oni wykluczeni z badań klinicznych. W przypadku stosowania kombinacji tiotropium z olodaterolem (Spiolto Respimat) należy monitorować potencjalne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia i wzrost ciśnienia tętniczego.
agonista receptorów beta-2, arytmia, chlorek benzalkoniowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie antycholinergiczne, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek przeciwcholinergiczny, niedobór laktazy, niedrożność szyi pęcherza, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, próchnica zębów, przekrwienie spojówek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świszczący oddech, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivahib 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (25 mg/tabletka), a także u osób z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym oraz u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawień, w tym z aktywnymi lub niedawno przebytymi owrzodzeniami przewodu pokarmowego, nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, niedawnymi urazami mózgu lub kręgosłupa, zabiegami chirurgicznymi w obrębie mózgu, kręgosłupa lub okulistyki, krwotokiem wewnątrzczaszkowym, żylakami przełyku, tętniakami naczyniowymi oraz poważnymi nieprawidłowościami naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych. Przeciwwskazane jest także łączenie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, doustne antykoagulanty), z wyjątkiem specyficznych sytuacji klinicznych, takich jak zmiana terapii lub podtrzymanie drożności cewników naczyniowych.
apiksaban, choroba tętnic obwodowych, choroba tętnic wieńcowych, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, eteksylan dabigatranu, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nefropatia, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, P-glikoproteina, pochodna heparyny, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, trombocytopenia, udar krwotoczny, udar mózgu, udar zatokowy, uraz mózgu, warfaryna, zabieg chirurgiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Eugia 15 mg
Lenalidomide Eugia, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (zawartość laktozy wynosi odpowiednio 40 mg, 80 mg, 120 mg i 200 mg w zależności od dawki). Ze względu na silne działanie teratogenne, lenalidomid nie może być stosowany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, obejmującego m.in. stosowanie skutecznej antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po terapii oraz regularne testy ciążowe co 4 tygodnie.
dolegliwość przewodu pokarmowego, działanie teratogenne, kapsułka twarda, laktoza, lenalidomid, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodna talidomidu, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja nadwrażliwości, ryzyko teratogenne, test ciążowy, wada rozwojowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cinacalcet Reddy
Cynakalcet, substancja czynna preparatu Cinacalcet Reddy, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkiej hipokalcemii, która może prowadzić do zagrażających życiu powikłań, takich jak tężyczka, drgawki oraz wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego QT, przyjmujących leki wydłużające QT oraz u osób z historią drgawek. Stężenie wapnia w surowicy powinno być oznaczane w ciągu pierwszego tygodnia od rozpoczęcia terapii lub zmiany dawki, a leczenie nie powinno być inicjowane przy stężeniu wapnia poniżej dolnej granicy normy. U pacjentów dializowanych z przewlekłą chorobą nerek około 30% doświadczyło stężenia wapnia < 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l). Cynakalcet jest wskazany u dzieci ≥ 3 lat z wtórną nadczynnością przytarczyc i ESRD leczonych dializą, gdy standardowa terapia jest nieskuteczna, a skorygowane stężenie wapnia jest w górnej granicy normy lub wyższe.
adynamiczna choroba kości, brak laktazy, cynakalcet, drgawki, etelkalcetyd, hipokalcemia, iPTH, klasyfikacja Childa-Pugha, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, parestezje, próg drgawkowy, przewlekła choroba nerek, schyłkowa choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie wapnia w surowicy, tężyczka, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvacard neo
Stosowanie atorwastatyny (Torvacard neo) wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z objawami uszkodzenia wątroby lub historią chorób wątroby oraz u osób spożywających duże ilości alkoholu. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Wysoka dawka atorwastatyny (80 mg) u pacjentów po udarze niedokrwiennym lub TIA wiąże się z podwyższonym ryzykiem udaru krwotocznego, szczególnie u osób z wcześniejszym udarem krwotocznym lub zawałem lakunarnym, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii.
aktywność aminotransferaz, atorwastatyna, badanie SPARCL, ból mięśniowy, choroba wieńcowa, hepatotoksyczność, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra niewydolność nerek, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, statyna, udar krwotoczny, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neuromięśniowe, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neorelium 5 mg
Neorelium (diazepam) w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diazepam, inne pochodne 1,4-benzodiazepiny oraz składniki pomocnicze, w tym 59,65 mg laktozy jednowodnej w tabletce. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową oraz zespołem bezdechu sennego, ze względu na ryzyko depresji ośrodka oddechowego i nasilenia epizodów bezdechu, co może prowadzić do poważnych powikłań, w tym incydentów sercowo-naczyniowych. Ponadto, stosowanie diazepamu jest przeciwwskazane u chorych na miastenię gravis, gdyż może nasilać osłabienie mięśniowe i wywołać przełom miasteniczny.
bezdech senny, choroba autoimmunologiczna, choroba nerwowo-mięśniowa, depresja ośrodka oddechowego, diazepam, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, laktoza jednowodna, miastenia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, pochodne benzodiazepiny, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, przełom miasteniczny, reakcja krzyżowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Plendil
Felodypina, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może powodować istotne niedociśnienie tętnicze z towarzyszącą tachykardią, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, gdyż może prowadzić do niedokrwienia mięśnia sercowego. Zaleca się systematyczne monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki. Nie ma danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność felodypiny w nagłych przypadkach nadciśnienia, dlatego jej stosowanie w takich sytuacjach jest niewskazane. Lek metabolizowany jest głównie w wątrobie, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się podwyższone stężenia leku w osoczu, co wymaga dostosowania dawkowania i uważnego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych.
antagonista wapnia, dieta niskosodowa, felodypina, hydroksystearynian makrogologlicerolu, inhibitory CYP3A4, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, olej rycynowy, Plendil, powiększenie dziąseł, tachykardia, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flucofast
Flukonazol w formie kapsułek twardych (Flucofast) wymaga ostrożności w określonych sytuacjach klinicznych. Nie zaleca się stosowania flukonazolu w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy u dzieci ze względu na skuteczność poniżej 20% w porównaniu z gryzeofulwiną. Dane dotyczące dawkowania i skuteczności flukonazolu w leczeniu kryptokokozy pozauśrodkowounerwowej oraz głębokich grzybic endemicznych (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) są ograniczone. Wzrost zakażeń Candida innych niż C. albicans, często opornych na flukonazol (np. C. krusei, C. auris, C. glabrata), wymaga uwzględnienia lokalnej epidemiologii i rozważenia alternatywnej terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Flukonazol może rzadko wywoływać niewydolność kory nadnerczy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu prednizonu, oraz ciężkie hepatotoksyczne uszkodzenie wątroby, które wymaga monitorowania funkcji wątroby i natychmiastowego przerwania terapii w przypadku objawów takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty czy żółtaczka.
astenia, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, grzybica owłosionej skóry głowy, halofantryna, histoplazmoza, jadłowstręt, kandydoza, ketokonazol, kryptokokoza, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betanil forte 24 mg
Lek Betanil forte zawierający dichlorowodorek betahistyny w dawce 24 mg w formie tabletek posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na betahistynę lub składniki pomocnicze preparatu, co może prowadzić do reakcji alergicznych o różnym nasileniu, włącznie z anafilaksją. Ponadto, preparat zawiera 210 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co wymaga ostrożności u pacjentów z ciężką nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów nietolerancji.
aminy katecholowe, analog histaminy, dawkowanie leku, dichlorowodorek betahistyny, guz chromochłonny nadnerczy, katecholaminy, linia podziału tabletki, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, phaeochromocytoma, reakcja anafilaktyczna, stosunek korzyści do ryzyka, tachykardia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symamis
Amisulpryd (Symamis) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i podwyższoną kinazą kreatynową. Lek może nasilać objawy choroby Parkinsona i wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza przy bradykardii <55/min, hipokaliemii, wrodzonym wydłużeniu QT lub stosowaniu innych leków wpływających na rytm serca. U pacjentów w podeszłym wieku z demencją obserwuje się trzykrotny wzrost ryzyka incydentów naczyniowo-mózgowych oraz 1,6-1,7-krotnie wyższą śmiertelność (4,5% vs 2,6% placebo w 10-tygodniowych badaniach), głównie z powodu zaburzeń krążenia i infekcji. Amisulpryd może także indukować żylne choroby zakrzepowo-zatorowe, dlatego konieczna jest identyfikacja i profilaktyka czynników ryzyka.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, choroba Parkinsona, dyskineza, dystonia, działanie antydopaminergiczne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niskie ciśnienie tętnicze, ostry objaw odstawienia, otępienie, padaczka, prolactinoma, prolaktyna, sedacja, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Doxan 1
Doksazosyna, jako lek alfa-adrenolityczny, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem, a nawet omdleniami. Monitorowanie ciśnienia tętniczego jest kluczowe, szczególnie u pacjentów z ciężkimi chorobami serca, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca czy lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania. U pacjentów z ciężką chorobą wieńcową szybkie obniżenie ciśnienia może nasilić dolegliwości dławicowe. Doksazosyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego jej stosowanie u chorych z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane. W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami PDE-5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil) istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, co wymaga zachowania odstępu co najmniej 6 godzin i stosowania najniższych dawek początkowych inhibitorów PDE-5.
ciężka choroba serca, dolegliwości dławicowe, galaktozemia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lewokomorowa niewydolność serca, mezylan doksazosyny, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, operacja usunięcia zaćmy, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, substancja naczyniorozszerzająca, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Novothyral 75 75 mcg + 15 mcg
Novothyral 75 to preparat zawierający 75 µg soli sodowej lewotyroksyny oraz 15 µg soli sodowej liotyroniny, stosowany w terapii zaburzeń funkcji tarczycy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (65,91 mg/tabletkę), co może wywołać reakcje alergiczne. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadczynność tarczycy o nieznanym pochodzeniu, nieleczoną niedoczynność przysadki i kory nadnerczy, gdyż podanie hormonów tarczycy w tych stanach może prowadzić do tyreotoksykozy, zaburzeń hormonalnych lub przełomu nadnerczowego. Ponadto, preparat jest niewskazany u pacjentów po świeżym zawale mięśnia sercowego, podczas zapalenia mięśnia sercowego oraz ostrego zapalenia całego serca (pancarditis), ze względu na ryzyko nasilenia powikłań kardiologicznych.
laktoza jednowodna, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna, liotyronina, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy płodu, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, Novothyral, pancarditis, przełom nadnerczowy, tyreotoksykoza, zapalenie całego serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Prefemin PMS
Produkt leczniczy Prefemin PMS zawiera suchy wyciąg z Vitex agnus-castus L., który działa na oś przysadkowo-podwzgórzową, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek z nowotworami estrogenozależnymi, zaburzeniami czynności przysadki mózgowej oraz u osób stosujących leki wpływające na gospodarkę hormonalną, takie jak agoniści i antagoniści dopaminy, estrogeny oraz antyestrogeny. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest konsultacja lekarska w celu oceny potencjalnych interakcji i bezpieczeństwa stosowania. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentek z prolaktynoma ze względu na ryzyko maskowania objawów nowotworu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych. W przypadku nasilenia objawów chorobowych podczas stosowania preparatu, pacjentka powinna niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
agonista dopaminy, antagonista dopaminy, antyestrogen, gospodarka hormonalna, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niepokalanek zwyczajny, nietolerancja galaktozy, nowotwór estrogenozależny, oś przysadkowo-podwzgórzowa, prolaktynoma, terapia grupowa, wyciąg z niepokalanka zwyczajnego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lekap
Przed rozpoczęciem terapii produktem Lekap zawierającym syldenafil, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej oceny klinicznej pacjenta, w tym badania podmiotowego i przedmiotowego, ze szczególnym uwzględnieniem stanu układu sercowo-naczyniowego. Syldenafil, jako inhibitor PDE5 i wazodylatator, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu krwi z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty), kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko znacznej hipotensji. Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny, nadciśnienie i niedociśnienie, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka i często w kontekście aktywności seksualnej.
anatomiczna deformacja prącia, azotan, białaczka, choroba Peyroniego, czynna choroba wrzodowa, działanie wazodylatacyjne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nitroprusydek sodu, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, środek rozszerzający naczynia, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zelsiglat
Celekoksyb, jako selektywny inhibitor COX-2, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby. U pacjentów leczonych celekoksybem obserwowano perforacje, owrzodzenia i krwawienia przewodu pokarmowego, które w niektórych przypadkach zakończyły się zgonem. Szczególnie narażone są osoby starsze, stosujące jednocześnie inne NLPZ lub leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy), glikokortykosteroidy, nadużywające alkoholu oraz z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie. Dawkowanie celekoksybu powinno być jak najniższe i najkrótsze, zwłaszcza że dawki 200 mg i 400 mg dwa razy na dobę wiążą się ze zwiększonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, w tym zawałów mięśnia sercowego. Należy unikać jednoczesnego stosowania celekoksybu z innymi NLPZ poza kwasem acetylosalicylowym, który sam w połączeniu z celekoksybem zwiększa ryzyko powikłań przewodu pokarmowego.
antagonista receptora angiotensyny II, apiksaban, celekoksyb, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, CYP2C9, CYP2D6, dabigatran, działanie nefrotoksyczne, glikokortykoid, hiperlipidemia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, INR, laktoza jednowodna, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, selektywny inhibitor COX-2, sulfonamid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, zaburzenie czynności lewej komory, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Quetiapine Fair-Med 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Quetiapine Fair-Med, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na laktozę jednowodną (7,00 mg w tabletce 25 mg do 84,00 mg w tabletce 300 mg) oraz żółcień pomarańczową (E110) obecne w tabletce 25 mg (0,003 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów izoenzymu cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV (atazanawir, rytonawir, lopinawir), leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, ze względu na ryzyko znacznego zwiększenia stężenia kwetiapiny w osoczu i potencjalne działania niepożądane. Tabletki o mocy 100 mg, 200 mg i 300 mg posiadają linię podziału, co umożliwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
antybiotyki makrolidowe, azole przeciwgrzybicze, erytromycyna, flukonazol, inhibitory cytochromu P450 3A4, inhibitory proteazy HIV, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nefazodon, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, stężenie kwetiapiny w osoczu, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vesoligo 5 mg
Vesoligo (solifenacyny bursztynian) w dawkach 5 mg i 10 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (109 mg w dawce 5 mg i 104 mg w dawce 10 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (w tym toksyczne rozdęcie okrężnicy), miastenię oraz jaskrę z wąskim kątem przesączania. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych hemodializie oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i upośledzone metabolizowanie leku. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4, np. ketokonazolem, które mogą zwiększać stężenie solifenacyny w osoczu.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ciśnienie śródgałkowe, hemodializa, inhibitor izoenzymu CYP3A4, jaskra z wąskim kątem przesączania, ketokonazol, laktoza jednowodna, miastenia, nadwrażliwość na solifenacynę, niedobór laktazy, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja galaktozy, solifenacyna bursztynian, tabletka powlekana, toksyczne rozdęcie okrężnicy, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia mikcji, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – VIXARGIO
Podczas terapii rywaroksabanem (produkt VIXARGIO) konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne, ze szczególnym uwzględnieniem objawów krwawienia, zwłaszcza z błon śluzowych (np. nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego) oraz niedokrwistości. Zaleca się regularne badania laboratoryjne hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrywania utajonych krwawień. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml/min), u których stężenie rywaroksabanu może wzrosnąć średnio 1,6-krotnie, oraz u osób przyjmujących silne inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV), co może zwiększyć stężenie leku w osoczu średnio 2,6-krotnie i ryzyko krwawienia. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 ml/min oraz u osób z wysokim ryzykiem krwawienia, w tym z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, chorobami przewodu pokarmowego predysponującymi do krwawień, retinopatią naczyniową, rozstrzeniami oskrzeli lub krwawieniami płucnymi w wywiadzie.
antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, badanie hemoglobiny, brak laktazy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba zapalna jelit, ciężkie zaburzenie czynności nerek, embolektomia płucna, eozynofilia, glikoproteina p, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie trombolityczne, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nakłucie podpajęczynówkowe, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, objaw krwawienia, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzeli, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie neurologiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie przewodowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Desloratadine Sopharma
Podczas stosowania leku Desloratadine Sopharma 5 mg należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnej wskutek zaburzonej eliminacji. Wskazane jest dokładne monitorowanie tych pacjentów. Ponadto, u osób z historią napadów drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia nowych napadów padaczkowych podczas terapii desloratadyną. W przypadku pojawienia się napadów drgawek należy rozważyć przerwanie leczenia. Lek zawiera laktozę jednowodną (0,63 mg/tabletkę), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Desloratadine Sopharma, desloratadyna, działanie niepożądane, kumulacja substancji czynnej, laktoza jednowodna, napad padaczkowy, napady drgawek, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, zaburzenia eliminacji leku, zaburzenia tolerancji galaktozy, zawartość sodu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną, aktywną chorobą wątroby (w tym przy aminotransferazach przekraczających 3-krotność górnej granicy normy), ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, stosowaniem skojarzenia sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru, cyklosporyny, a także w okresie ciąży, karmienia piersią i u kobiet nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Dawka 40 mg jest dodatkowo przeciwwskazana u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, genetycznymi chorobami mięśni, wcześniejszymi epizodami miopatii po statynach lub fibratach, nadużywaniem alkoholu, pochodzeniem azjatyckim oraz przy jednoczesnym stosowaniu fibratów ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Produkt zawiera laktozę jednowodną w dawkach 1,26 mg (tabletki 5 i 10 mg) oraz 2,52 mg (tabletki 20 i 40 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
alirokumab, aminotransferazy, cholestyramina, choroba autoimmunologiczna, choroba wątroby, choroby mięśni, cyklosporyna, dyslipidemia, ewolokumab, ezetymib, fibraty, funkcja nerek, funkcja tarczycy, funkcja wątroby, hipercholesterolemia, immunosupresant, inhibitor PCSK9, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wchłaniania cholesterolu, klirens kreatyniny, kolestypol, kwas nikotynowy, miopatia, miotoksyczność, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodzenie azjatyckie, rabdomioliza, ryzyko sercowo-naczyniowe, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, umiarkowana niewydolność nerek, uszkodzenie mięśni, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywice wiążące kwasy żółciowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gliptivil
Gliptivil (wildagliptyna 50 mg) nie jest wskazany jako substytut insuliny u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w stanach kwasicy ketonowej. U chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych hemodializie stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania, zgodnie z wytycznymi zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Przeciwwskazaniem do terapii jest istotne uszkodzenie wątroby, zwłaszcza gdy aktywność aminotransferaz AlAT lub AspAT przekracza 3-krotnie górną granicę normy (ULN). Zaleca się wykonywanie testów czynnościowych wątroby przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne monitorowanie co 3 miesiące w pierwszym roku, a następnie okresowo przez cały czas terapii. W przypadku utrzymującej się aktywności enzymów na poziomie ≥3× ULN lub wystąpienia objawów zaburzeń wątrobowych (np. żółtaczka) należy przerwać leczenie i nie wznawiać go po normalizacji wyników.
brak laktazy, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, czynność lewej komory, czynność wątroby, enzymy wątrobowe, hemodializa, hipoglikemia, klasyfikacja NYHA, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostre zapalenie trzustki, powikłania skórne cukrzycy, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, testy czynnościowe wątroby, wildagliptyna, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Roswera
Produkt leczniczy Roswera, zawierający rozuwastatynę, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy dawkach 30 mg i 40 mg. U pacjentów przyjmujących dawkę 40 mg obserwowano sporadyczną proteinurię kanalikową, jednak bez związku z ostrą chorobą nerek. Zaleca się systematyczną kontrolę czynności nerek podczas terapii tymi dawkami. Działania niepożądane na mięśnie obejmują bóle mięśni, miopatię oraz rzadko rabdomiolizę, szczególnie przy dawkach powyżej 20 mg i w skojarzeniu z ezetymibem. Kinaza kreatynowa (CK) jest kluczowym markerem uszkodzenia mięśni; jej aktywność powyżej 5 x górnej granicy normy (GGN) wymaga powtórnego oznaczenia i może stanowić przeciwwskazanie do rozpoczęcia leczenia. Należy unikać stosowania Roswery u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni, nadużywanie alkoholu, wiek >70 lat oraz interakcje lekowe, zwłaszcza z fibratami i kwasem fusydowym.
antybiotyki makrolidowe, cyklosporyna, fibraty, hiperglikemia, inhibitory HMG-CoA, inhibitory proteazy, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, leki przeciwgrzybicze azolowe, miastenia, miopatia, miopatia immunozależna, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenia czynności nerek, zakażenie HIV, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Reddy
Pregabalin Reddy wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych, w tym przyrostu masy ciała u pacjentów z cukrzycą, co może wymagać korekty dawek leków hipoglikemizujących. Należy monitorować parametry gospodarki węglowodanowej. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą zagrażać życiu. W trakcie terapii obserwowano zawroty głowy, senność, splątanie, zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia widzenia, które mogą zwiększać ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych. U pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami układu oddechowego, neurologicznymi oraz stosujących leki depresyjne na OUN istnieje podwyższone ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, co wymaga dostosowania dawki. Ponadto, u pacjentów stosujących pregabalinę z opioidami odnotowano zwiększone ryzyko zgonu związane z opioidami (skorygowany iloraz szans 1,68; 95% CI 1,19-2,36), nawet przy dawkach ≤300 mg (iloraz 1,52; 95% CI 1,04-2,22) i >300 mg (iloraz 2,51; 95% CI 1,24-5,06).
ból neuropatyczny, brak laktazy, ciężka depresja oddechowa, ciężka niepożądana reakcja skórna, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dysfagia, encefalopatia, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, opioidowy lek przeciwbólowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, ośrodkowy ból neuropatyczny, padaczka, porażenna niedrożność jelit, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie, zaburzenia psychiczne, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Quator
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami erekcji lub łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz badania fizykalnego, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego. Tadalafil, jako inhibitor PDE5, wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może prowadzić do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego i nasilać efekt hipotensyjny azotanów, stanowiąc przeciwwskazanie do ich jednoczesnego stosowania. Skuteczność leku nie została potwierdzona u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów oraz po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy, co wymaga indywidualnej oceny przed wdrożeniem terapii.
azotan, badanie fizykalne, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, tadalafil, układ sercowo-naczyniowy, zabieg chirurgiczny miednicy, zaburzenie erekcji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nezyr 1 mg
Lek Nezyr zawiera 1 mg finasterydu w formie tabletek powlekanych i posiada bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Przede wszystkim lek nie może być stosowany u kobiet, niezależnie od wskazań, ze względu na ryzyko teratogennego działania finasterydu na płody płci męskiej. Ponadto przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na finasteryd lub substancje pomocnicze, w tym 83,41 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co wyklucza pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Lek jest dostępny w postaci brązowych tabletek powlekanych o wymiarach 6,6-6,8 mm, co może stanowić problem u pacjentów z zaburzeniami połykania.
ciąża, działanie niepożądane, farmakoterapia, finasteryd, laktoza jednowodna, metody leczenia, nadwrażliwość, narządy płciowe zewnętrzne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, postać leku, substancja czynna, substancje pomocnicze, tabletki powlekane, zaburzenia połykania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivaroxaban Medreg
Podczas terapii rywaroksabanem (Rivaroxaban Medreg) konieczny jest ścisły nadzór kliniczny, zwłaszcza w kontekście ryzyka krwawień. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem objawów krwawienia oraz wykonywać badania laboratoryjne hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrycia utajonych krwotoków. Szczególną ostrożność zaleca się u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), gdzie stężenie rywaroksabanu może wzrosnąć średnio 1,6-krotnie, zwiększając ryzyko krwawienia. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/min oraz u dzieci i młodzieży z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe <50 mL/min/1,73 m²). Rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 i P-gp (np. ketokonazol, rytonawir), gdyż może to zwiększyć stężenie leku w osoczu średnio 2,6-krotnie i podnieść ryzyko krwawienia.
antagonista witaminy K, choroba nowotworowa, embolektomia płucna, hematokryt, hemostaza, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor HIV-proteazy, klirens kreatyniny, krwawienie, krwiak zewnątrzoponowy, krwotok, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nakłucie lędźwiowe, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, podeszły wiek, powikłanie krwawienia, przemijający napad niedokrwienny, przezskórna interwencja wieńcowa, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzeli, rywaroksaban, SNRI, SSRI, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył mózgowych, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie podpajęczynówkowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Temozolomide Fair-Med 180 mg
Temozolomide FAIR-MED to lek przeciwnowotworowy w postaci kapsułek twardych, zawierający temozolomid w dawkach 5 mg, 20 mg, 100 mg, 140 mg, 180 mg oraz 250 mg, umożliwiających precyzyjne dostosowanie terapii. Jest wskazany u dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym (glioblastoma multiforme) w schemacie dwufazowym: faza pierwsza to terapia skojarzona z radioterapią, a faza druga to monoterapia temozolomidem jako leczenie konsolidujące. Ponadto, lek stosuje się w leczeniu wznowy lub progresji glejaków złośliwych, w tym glejaka wielopostaciowego i anaplastycznego gwiaździaka (III° WHO), u pacjentów od 3 roku życia do dorosłych, co podkreśla jego uniwersalność w różnych grupach wiekowych.
astrocytoma anaplasticum, glejak wielopostaciowy, glejak złośliwy, glioblastoma multiforme, gwiaździak anaplastyczny, laktoza bezwodna, leczenie konsolidujące, lek przeciwnowotworowy, monoterapia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, radioterapia, substancja czynna, temozolomid, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy