nietolerancja galaktozy
Nietolerancja galaktozy to zaburzenie metaboliczne, w którym organizm nie jest w stanie prawidłowo przetwarzać galaktozy – cukru prostego będącego składnikiem laktozy (cukru mlecznego). Najczęstszą przyczyną jest niedobór lub brak enzymu galaktokinazy, urydylotransferazy galaktozo-1-fosforanu lub epimerazy UDP-galaktozy, które uczestniczą w przemianie galaktozy do glukozy.
Objawy nietolerancji galaktozy mogą obejmować nudności, wzdęcia, bóle brzucha, biegunkę i wymioty po spożyciu produktów zawierających galaktozę. W najcięższej formie, galaktozemii klasycznej, nieleczone zaburzenie może prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak zaćma, uszkodzenie wątroby, zaburzenia neurologiczne i niepełnosprawność intelektualna.
Diagnostyka nietolerancji galaktozy obejmuje badania biochemiczne krwi i moczu na obecność galaktozy i jej metabolitów oraz badania genetyczne. Leczenie polega głównie na stosowaniu diety eliminacyjnej z ograniczeniem lub całkowitym wykluczeniem produktów zawierających galaktozę, przede wszystkim mleka i produktów mlecznych. W przypadku galaktozemii konieczne jest rygorystyczne przestrzeganie diety przez całe życie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solifenacin Stada 10 mg
Solifenacin Stada jest lekiem antycholinergicznym, zawierającym bursztynian solifenacyny, stosowanym u dorosłych w leczeniu objawowym zespołu pęcherza nadreaktywnego (OAB). Wskazania obejmują nietrzymanie moczu z parcia, zwiększoną częstotliwość mikcji oraz naglące parcie na mocz. Preparat dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 3,8 mg i 7,5 mg ekwiwalentu solifenacyny, w formie tabletek powlekanych o średnicy 8 mm. Lek działa selektywnie na receptory muskarynowe pęcherza, poprawiając kontrolę nad czynnością detrusora i zmniejszając objawy OAB. Produkt zawiera laktozę jednowodną, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
bursztynian solifenacyny, częstomocz, częstotliwość mikcji, dzienniczek mikcji, infekcja dróg moczowych, kamica nerkowa, laktoza jednowodna, lek antycholinergiczny, nadreaktywność pęcherza moczowego, naglące parcie, naglące parcie na mocz, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietrzymanie moczu, nowotwór układu moczowego, receptor muskarynowy, zespół pęcherza nadreaktywnego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nitrendypina Egis
Podczas stosowania Nitrendypiny EGIS należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz przewlekłą niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i zmienioną farmakokinetykę leku. Terapia powinna rozpoczynać się od najmniejszej dawki, a stan kliniczny pacjentów wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza parametrów hemodynamicznych i ciśnienia tętniczego. Należy również uwzględnić potencjalne interakcje z lekami metabolizowanymi przez układ CYP3A4, takimi jak erytromycyna, rytonawir, ketokonazol czy nefazodon, które mogą zwiększać stężenie nitrendypiny i wymagać dostosowania dawki. U pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego bez stymulatora serca oraz u osób z niestabilną niewydolnością serca konieczne jest szczegółowe monitorowanie parametrów hemodynamicznych.
antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, chinuprystyna, czerwień koszenilowa, dusznica bolesna, farmakokinetyka leku, inhibitor enzymatyczny, inhibitor proteazy HIV, klirens substancji, kwas walproinowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, niedobór laktazy, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja galaktozy, niewyrównana niewydolność serca, nitrendypina, przewlekła niewydolność nerek, ranitydyna, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, układ CYP 3A4, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Losartan Genoptim
Losartan wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ryzykiem niedociśnienia (zwłaszcza przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej i niedoborze sodu), zaburzeniami czynności nerek oraz u osób z marskością wątroby. Monitorowanie stężenia potasu w osoczu oraz klirensu kreatyniny (szczególnie przy wartościach 30-50 ml/min) jest kluczowe ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz substytutami soli zawierającymi potas. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby losartan jest przeciwwskazany, a u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby niezalecany. Wskazane jest także unikanie stosowania u dzieci z GFR poniżej 30 ml/min/1,73 m².
antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, stężenie potasu w osoczu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bi-Profenid
Bi-Profenid, zawierający ketoprofen w dawce 150 mg w formie tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłym nieżytem nosa, polipami nosa oraz nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy ze względu na ryzyko napadu astmy lub skurczu oskrzeli. Stosowanie ketoprofenu wiąże się z podwyższonym ryzykiem poważnej toksyczności żołądkowo-jelitowej, w tym krwawień, owrzodzeń i perforacji, zwłaszcza przy dużych dawkach oraz u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. Ryzyko to wzrasta także przy jednoczesnym stosowaniu doustnych kortykosteroidów, antykoagulantów, SSRI, leków przeciwpłytkowych i nikorandylu. U osób starszych i pacjentów przyjmujących niskie dawki ASA zaleca się stosowanie leków osłaniających błonę śluzową przewodu pokarmowego, takich jak mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej. W przypadku wystąpienia objawów krwawienia lub owrzodzenia leczenie należy natychmiast przerwać.
alergia na pszenicę, aminotransferaza, antykoagulant, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba trzewna, choroba wrzodowa, fototoksyczność, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipowolemia, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid doustny, krwawienie do przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, ospa wietrzna, polipy nosa, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność żołądkowo-jelitowa, udar mózgowy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wtórna niepłodność, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodnej, zakrzepica tętnicza, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symcloza 100 mg
Lek Symcloza zawierający klozapinę jest wskazany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii opornej na standardowe terapie, definiowanej jako brak poprawy po zastosowaniu co najmniej dwóch różnych leków przeciwpsychotycznych, w tym atypowych, podawanych w odpowiednich dawkach i czasie. Ponadto, Symcloza jest zalecana u pacjentów ze schizofrenią, u których wystąpiły ciężkie neurologiczne działania niepożądane (np. objawy pozapiramidowe, dyskineza późna) uniemożliwiające kontynuację innych terapii. Drugim wskazaniem są zaburzenia psychotyczne w przebiegu choroby Parkinsona, szczególnie gdy inne metody leczenia zawiodły. Preparat dostępny jest w formie tabletek niepowlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg, zawierających odpowiednio 25 mg, 100 mg i 200 mg klozapiny oraz laktozę jednowodną (48 mg, 192 mg, 384 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Ze względu na ryzyko agranulocytozy, stosowanie Symclozy wymaga ścisłej kontroli hematologicznej, w tym regularnego monitorowania morfologii krwi z oceną liczby leukocytów i odsetka granulocytów. Lekarz powinien przepisywać klozapinę wyłącznie po wyczerpaniu innych opcji terapeutycznych i zgodnie z zaleceniami dotyczącymi monitorowania bezpieczeństwa terapii. Tabletki 25 mg i 100 mg można dzielić na równe dawki, natomiast tabletki 200 mg, o wymiarach około 17,0 x 8,0 mm, posiadają linie podziału służące jedynie ułatwieniu połknięcia, bez możliwości precyzyjnego podziału dawki. Decyzja o zastosowaniu Symclozy w psychozach parkinsonowskich powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka, zwłaszcza po niepowodzeniu innych terapii.
agranulocytoza, białe krwinki, dyskineza późna, klozapina, lek przeciwpsychotyczny atypowy, morfologia krwi, neurologiczne działania niepożądane, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy pozapiramidowe, psychoza w chorobie Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, terapia dopaminergiczna, wzór odsetkowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dalacin C
Klindamycyna (Dalacin C) wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz z chorobami przewodu pokarmowego, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu powyżej 3 tygodni, kiedy to konieczne jest monitorowanie morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek lub stosujących leki nefrotoksyczne, ze względu na ryzyko ostrego uszkodzenia nerek. Klindamycyna nie jest wskazana w leczeniu zakażeń wirusowych dróg oddechowych oraz zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych z powodu niskiego stężenia leku w płynie mózgowo-rdzeniowym. U pacjentów uczulonych na penicylinę stosowanie klindamycyny jest na ogół bezpieczne, jednak należy zachować ostrożność ze względu na sporadyczne doniesienia o reakcjach anafilaktycznych.
AGEP, alergia na penicylinę, antybiotykoterapia, CDAD, choroba Parkinsona, choroby żołądkowo-jelitowe, ciężka reakcja skórna, Clostridioides difficile, drożdżaki, klindamycyna, laktoza jednowodna, lek nefrotoksyczny, metronidazol, miastenia, morfologia krwi, nadkażenie, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, oporność bakterii, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wankomycyna, zaburzenia wątroby, zapalenie jelita grubego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Viregyt-K
Stosowanie chlorowodorku amantadyny (produkt leczniczy Viregyt-K) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na szeroki profil działań farmakologicznych i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak zaburzenia psychiczne, niewydolność wątroby i nerek, czy choroby sercowo-naczyniowe. Konieczne jest monitorowanie zaburzeń kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy, patologiczne objadanie się) oraz unikanie nagłego odstawienia leku, które może prowadzić do zaostrzenia objawów choroby Parkinsona, zespołu neuroleptycznego (NMS), katatonii, splątania i majaczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy oraz na ryzyko kardiotoksyczności i wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza przy przedawkowaniu.
chlorowodorek amantadyny, choroba Parkinsona, choroba psychiczna, choroba sercowo-naczyniowa, dezorientacja, działanie cholinolityczne, działanie dopaminergiczne, hiperseksualność, hipotermia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiotoksyczność, katatonia, kompulsywne wydawanie pieniędzy, laktoza jednowodna, majaczenie, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewyraźne widzenie, obrzęk obwodowy, obrzęk rogówki, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, patologiczny hazard, splątanie, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie kontroli impulsów, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Velbienne mini 1 mg + 2 mg
Lek Velbienne mini, zawierający 1 mg estradiolu walerianianu oraz 2 mg dienogestu, jest przeciwwskazany u pacjentek z rozpoznanym lub podejrzewanym rakiem piersi oraz nowotworami estrogenozależnymi, takimi jak rak błony śluzowej trzonu macicy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również krwawienie z dróg rodnych o nieustalonej etiologii oraz nieleczona hiperplazja endometrium. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentek z aktualną lub przebyta żylna chorobą zakrzepowo-zatorową, trombofilią (w tym niedoborem białka C, S lub antytrombiny), a także u osób z ostrą lub nieuregulowaną chorobą wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń metabolicznych i prokoagulacyjnych. W składzie leku znajduje się 58,22 mg laktozy jednowodnej, co wymaga uwagi u pacjentek z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy czy niedobór laktazy typu Lapp.
choroba wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa, dienogest, dławica piersiowa, estradiol walerianian, hiperplazja endometrium, hormony tarczycy, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, niedobór białka C, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór estrogenozależny, ostra choroba wątroby, parametry czynności wątroby, parametry układu krzepnięcia, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak endometrium, rak piersi, trombofilia, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Estazolam Espefa
Estazolam Espefa (2 mg tabletki) wymaga ostrożnego stosowania, zwłaszcza ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu powyżej 4 tygodni lub w wysokich dawkach. W przypadku braku poprawy lub nasilenia bezsenności po 7-10 dniach terapii należy rozważyć rewizję diagnozy. Nagłe odstawienie leku po długim okresie stosowania może wywołać zespół odstawienny z objawami takimi jak bezsenność, bóle głowy i mięśni, wzmożony lęk, pobudzenie psychoruchowe, a w ciężkich przypadkach depersonalizacja, derealizacja, omamy czy napady padaczkowe. Odstawianie powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza, zwłaszcza u pacjentów stosujących lek dłużej niż 4 tygodnie lub w dużych dawkach.
amnezja anterogradowa, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drażliwość, estazolam, koordynacja ruchowa, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niepamięć następcza, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, omamy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, przeczulica słuchowa, reakcja paradoksalna, stan splątania, tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenie orientacji, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olmita 40 mg + 10 mg
Preparat Olmita, zawierający olmesartan medoksomil (20 mg lub 40 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pochodne dihydropirydyny oraz u osób z nietolerancją laktozy jednowodnej, której zawartość wynosi odpowiednio 4,20 mg (20 mg + 5 mg) lub 8,40 mg (40 mg + 5 mg i 40 mg + 10 mg) na tabletkę. Lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności olmesartanu, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i niedrożnością dróg żółciowych, co wynika z metabolizmu substancji czynnych w wątrobie. Ponadto, stosowanie Olmity jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) w przypadku jednoczesnego stosowania aliskirenu, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań nerkowych i sercowo-naczyniowych.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, brak laktazy, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, hiperkaliemia, laktoza jednowodna, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, olmesartan medoksomil, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aribit 15 mg
Przeciwwskazania do stosowania leku Aribit (arypiprazol) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest potwierdzona reakcja alergiczna na arypiprazol. Ponadto, ze względu na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach, które zawierają jej odpowiednio 31,10 mg (5 mg dawka), 62,20 mg (10 mg), 93,30 mg (15 mg) oraz 186,60 mg (30 mg), lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją galaktozy, wrodzonym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W takich przypadkach wskazane jest rozważenie alternatywnych terapii bez laktozy.
Aribit, arypiprazol, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, nietolerancja galaktozy, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, wrodzony niedobór laktazy, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valsacor 80 mg tabletki powlekane
Valsacor (walsartan) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, diuretyków oszczędzających potas, zamienników soli zawierających potas oraz leków podnoszących stężenie potasu (np. heparyna). Monitorowanie stężenia potasu w surowicy jest niezbędne. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza z klirensem kreatyniny <10 ml/min oraz u dializowanych, stosowanie walsartanu wymaga ostrożności i regularnej kontroli czynności nerek. Nie jest konieczne dostosowanie dawki przy klirensie >10 ml/min. Walsartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby, żółciową marskością i cholestazą, a u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby dawka nie powinna przekraczać 80 mg. U pacjentów z odwodnieniem i niedoborem sodu istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia, dlatego przed terapią należy wyrównać niedobory i rozważyć zmniejszenie dawki diuretyków.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azot mocznikowy, azotemia, brak laktazy, cholestaza, dializoterapia, diuretyk oszczędzający potas, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek beta-adrenolityczny, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk krtani i głośni, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, suplement potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółciowa marskość wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alcetyr
Lewocetyryzyna w dawce 5 mg (lek Alcetyr) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zatrzymania moczu (np. uszkodzenie rdzenia kręgowego, rozrost gruczołu krokowego) oraz u osób z padaczką lub podwyższonym ryzykiem drgawek, ze względu na możliwość nasilenia napadów. Ponadto, jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Lewocetyryzyna hamuje reakcję alergiczną w testach skórnych, dlatego zaleca się odstawienie leku na co najmniej 3 dni przed diagnostyką alergologiczną. Produkt zawiera 70 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, lewocetyryzyny dichlorowodorek, napad padaczkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, padaczka, przerost prostaty, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, świąd, test skórny alergologiczny, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rudavane 10 mg
Lek Rudavane zawiera 10 mg rupatadyny w postaci fumaranu i jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego nieżytu nosa (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki (ostrej i przewlekłej) u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Rupatadyna jest nowoczesnym lekiem przeciwhistaminowym II generacji, skutecznym w łagodzeniu objawów takich jak kichanie, świąd, wyciek z nosa, zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej nosa oraz bąble pokrzywkowe i świąd skóry. Preparat dostępny jest w formie tabletek o średnicy 6,35 mm, zawierających 10 mg rupatadyny oraz 38 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Ze względu na obecność laktozy w każdej tabletce, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Lek powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza, uwzględniając indywidualne potrzeby pacjenta oraz nasilenie objawów alergicznych. Rudavane stanowi skuteczną opcję terapeutyczną w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i pokrzywki, zapewniając poprawę komfortu życia pacjentów z tymi schorzeniami.
alergiczny nieżyt nosa, alergiczny nieżyt nosa i pokrzywka, bąbel pokrzywkowy, fumaran rupatadyny, katar sienny, kichanie, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy alergii, obrzęk błony śluzowej, pokrzywka, schorzenie alergiczne, świąd błony śluzowej nosa, świąd skóry, wyciek z nosa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nonpres 25 mg
Eplerenon, zawarty w leku Nonpres, jest selektywnym antagonistą receptorów mineralokortykoidowych, stosowanym w terapii różnych schorzeń kardiologicznych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, hiperkaliemia (stężenie potasu > 5,0 mmol/l), ciężka niewydolność nerek (eGFR < 30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg Child-Pugh). Ponadto, lek nie powinien być łączony z inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna) ze względu na ryzyko wzrostu stężenia eplerenonu i powikłań, a także z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas oraz potrójną blokadą układu renina-angiotensyna-aldosteron (ACEI, AIIRA i eplerenon), co zwiększa ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i niewydolności nerek. Preparat zawiera laktozę jednowodną (35,7 mg w tabletce 25 mg i 71,4 mg w tabletce 50 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptorów mineralokortykoidowych, antybiotyk makrolidowy, blokada układu RAA, dysfagia, eplerenon, geriatria, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitory CYP3A4, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, leki moczopędne oszczędzające potas, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, powikłania sercowo-naczyniowe, przesączanie kłębuszkowe, receptor mineralokortykoidowy, skala Child-Pugh, układ renina-angiotensyna-aldosteron, umiarkowana niewydolność nerek, wydalanie potasu, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Provera 5 mg
Medroksyprogesteron octan, substancja czynna leku Provera w dawkach 5 mg i 10 mg, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym laktozę jednowodną), ciąża lub podejrzenie ciąży, krwawienia z dróg rodnych lub moczowych o nieustalonej etiologii, choroba zakrzepowa żył, udar mózgu w wywiadzie, ciężka niewydolność wątroby, rozpoznanie lub podejrzenie nowotworu złośliwego piersi lub narządu rodnego oraz poronienie zatrzymane. Stosowanie leku w tych sytuacjach może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ryzyka zakrzepowo-zatorowego, niekorzystnego wpływu na płód oraz progresji nowotworów hormonozależnych.
choroba zakrzepowa żył, cukrzyca, depresja, hiperlipidemia, incydent sercowo-naczyniowy, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, medroksyprogesteron octan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy piersi, otyłość, poronienie zatrzymane, progestagen, udar mózgu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ludiomil
Maprotylina, substancja czynna leku Ludiomil, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem samobójstw, w pierwszych tygodniach terapii oraz u osób poniżej 25. roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych. Zaleca się ścisłe monitorowanie zaostrzenia objawów depresji, myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, z możliwością modyfikacji dawki lub przerwania leczenia w przypadku ciężkich objawów. Ryzyko drgawek, choć rzadkie, wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpsychotycznych, nagłym odstawieniu benzodiazepin lub szybkim zwiększeniu dawki maprotyliny. Zaleca się stosowanie małych dawek początkowych, stopniowe zwiększanie dawki oraz unikanie nagłych zmian dawkowania. Monitorowanie EKG jest wskazane u pacjentów z chorobami serca, a szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku oraz z historią zawału mięśnia sercowego, ze względu na ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes.
arytmia serca, benzodiazepina, białe krwinki, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie śródgałkowe, częstoskurcz komorowy, depresja jednobiegunowa, drgawka, działanie antycholinergiczne, elektrowstrząsy, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipomania, hormon tarczycy, incydent samobójczy, inhibitor CYP2D6, lek przeciwpsychotyczny, majaczenie, migotanie komór, myśl samobójcza, nabłonek rogówki, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, pochodna fenotiazyny, pochodna sulfonylomocznika, próchnica zębów, próg drgawkowy, psychoza polekowa, rozrost gruczołu krokowego, schizofrenia, stężenie glukozy, torsade de pointes, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil Polpharma 5 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 5 mg zawiera 5 mg substancji czynnej tadalafilu oraz 76,9 mg laktozy jednowodnej w tabletce powlekanej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego ze względu na przeciwwskazania, w tym nadwrażliwość na tadalafil lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie azotanów, które w połączeniu z tadalafilem mogą wywołać niebezpieczny spadek ciśnienia tętniczego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca stopnia ≥ II wg NYHA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanymi zaburzeniami rytmu serca, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), nadciśnieniem tętniczym oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także utrata wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
azotany organiczne, choroba serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, cyklaza guanylowa, działanie hipotensyjne, hiperlipidemia, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, NAION, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, riocyguat, spadek ciśnienia tętniczego, szlak tlenek azotu/cGMP, tadalafil, tarcza nerwu wzrokowego, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Risperon 3 mg
Risperon, zawierający rysperydon w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg oraz 4 mg w postaci tabletek powlekanych, ma ograniczone przeciwwskazania, z głównym naciskiem na nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej, której zawartość wzrasta wraz z dawką: 35 mg w tabletkach 1 mg, 70 mg w 2 mg, 105 mg w 3 mg oraz 140 mg w 4 mg. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na leki przeciwpsychotyczne z grupy pochodnych benzizoksazolu. W przypadku objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk czy duszność, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne, rozważając alternatywne opcje leczenia z uwzględnieniem ryzyka reakcji krzyżowych.
duszność, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obrzęk, pochodna benzizoksazolu, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rysperydon, substancja czynna, świąd, tabletka powlekana, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril Actavis 5 mg
Ramipril Actavis, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym zarówno często występujące objawy, takie jak uporczywy suchy kaszel (≥1/10 pacjentów) oraz reakcje hipotoniczne, jak i poważne powikłania, w tym obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych jest klasyfikowana zgodnie z wytycznymi od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co umożliwia lekarzom szybką ocenę ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów nerkowych (kreatynina, GFR, mocznik), elektrolitów (zwłaszcza potasu), funkcji wątroby oraz morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak osoby z niewydolnością serca, upośledzoną funkcją nerek, chorobami naczyń kolagenowych czy w podeszłym wieku.
agranulocytoza, częstość występowania, eozynofilia płucna, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, laktoza jednowodna, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, SIADH, suchy kaszel, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Nicergolina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nicergolina, pochodna alkaloidów sporyszu, jest stosowana w terapii zaburzeń naczyniowo-mózgowych oraz poznawczych. W badaniach klinicznych wykazano, że może obniżać skurczowe ciśnienie tętnicze, a w mniejszym stopniu rozkurczowe, zarówno u pacjentów normotensyjnych, jak i z nadciśnieniem, jednak efekt ten jest zmienny i nie zawsze istotny statystycznie. U pacjentów z nadciśnieniem obserwuje się stopniowe obniżanie ciśnienia, co wymaga szczególnej ostrożności zwłaszcza na początku terapii. Nicergolina może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie, a nadmierne obniżenie ciśnienia stanowi wskazanie do odstawienia leku. U pacjentów z bradykardią konieczne jest monitorowanie rytmu serca, a u osób z niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny > 2 mg/dl) zaleca się redukcję dawki ze względu na wydalanie 70-80% leku z moczem.
agonista receptora adrenergicznego, agregacja płytek, alkaloid sporyszu, bradykardia, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dna moczanowa, działanie agonistyczne, działanie przeciwkrzepliwe, efekt hipotensyjny, kreatynina w surowicy, kwas moczowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lepkość krwi, nadciśnienie tętnicze, nicergolina, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, proces włóknienia, przedawkowanie ergotaminy, receptor serotoninowy, skaza moczanowa, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zatrucie alkaloidami sporyszu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie naczyń - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Montelukast, jako antagonista receptora leukotrienowego, jest stosowany w leczeniu astmy oraz alergicznego nieżytu nosa, jednak nie jest wskazany do terapii ostrych napadów astmy. Pacjenci powinni mieć dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych jako leków doraźnych. Nie należy nagle odstawiać glikokortykosteroidów podczas stosowania montelukastu, gdyż brak jest dowodów na możliwość redukcji ich dawki. Należy monitorować pacjentów pod kątem rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych, takich jak układowa eozynofilia i zespół Churga-Straussa, zwłaszcza przy zmianach w terapii glikokortykosteroidami. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy takie jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, nasilenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatie.
alergiczny nieżyt nosa, alkohol benzylowy, antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, astma przewlekła, działanie przeczyszczające, eozynofilia układowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, laktoza, mannitol, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, pulmonolog, reakcja alergiczna, skłonność samobójcza, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Straussa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glimepiride Aurovitas
Glimepiride Aurovitas, jako pochodna sulfonylomocznika, niesie ryzyko hipoglikemii, szczególnie przy nieregularnym spożywaniu posiłków lub ich pomijaniu. Objawy hipoglikemii obejmują zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, dezorientacja, drgawki), psychiczne (niepokój, agresja), oraz objawy układu adrenergicznego (potliwość, tachykardia, nadciśnienie). W przypadku wystąpienia objawów należy natychmiast podać węglowodany, a w ciężkich przypadkach zapewnić interwencję lekarską. Ryzyko hipoglikemii zwiększają m.in. zaburzenia czynności wątroby i nerek, niedobór G6PD, nieprawidłowe odżywianie, spożywanie alkoholu oraz interakcje lekowe. Zaleca się regularne monitorowanie glikemii, HbA1c, funkcji wątroby oraz morfologii krwi, a w przypadku ciężkich zaburzeń czynności narządów rozważyć zmianę terapii na insulinę.
afazja, arytmia serca, cukrzyca, dławica piersiowa, drgawki mózgowe, HbA1c, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, liczba leukocytów, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedobór G6PD, niedobór laktazy, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, palpitacje serca, płytki krwi, pochodna sulfonylomocznika, potliwość, poziom glukozy, tachykardia, układ adrenergiczny, wstrząs hipoglikemiczny, zaburzenie czucia, zaburzenie czynności tarczycy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Glimepiride Aurovitas 4 mg
Glimepiride Aurovitas to lek przeciwcukrzycowy z grupy pochodnych sulfonylomocznika, dostępny w dawkach 2 mg, 3 mg oraz 4 mg, stosowany w terapii cukrzycy typu 2 u pacjentów, u których modyfikacja stylu życia (dieta o niskim indeksie glikemicznym, regularna aktywność fizyczna minimum 150 minut tygodniowo oraz redukcja masy ciała przy BMI > 25 kg/m²) nie przynosi wystarczającej kontroli glikemii. Tabletki mają postać płaskich, podłużnych, niepowlekanych tabletek z rowkiem dzielącym, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach wynosi od 155,35 mg do 157,50 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
BMI, cukrzyca typu 2, dieta cukrzycowa, dostosowanie dawki, glimepiryd, indeks glikemiczny, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, lek drugiego rzutu, lek przeciwcukrzycowy, modyfikacja stylu życia, nadwaga i otyłość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodna sulfonylomocznika, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Suvardio
Podczas terapii rozuwastatyną (Suvardio) szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia proteinurii kanalikowej, zwłaszcza przy dawce 40 mg, która może być wykrywana testem paskowym i ma charakter przemijający, nie będąc jednak predyktorem ostrej lub postępującej choroby nerek. Zaleca się rutynowe monitorowanie funkcji nerek u pacjentów przyjmujących dawkę 40 mg. Ponadto, rozuwastatyna może indukować działania niepożądane ze strony mięśni, takie jak bóle mięśniowe, miopatia oraz rabdomioliza, z większą częstością przy dawkach >20 mg, a szczególnie 40 mg. Współstosowanie z ezetymibem wymaga ostrożności ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza gdy wartości przekraczają 5-krotną górną granicę normy (GGN), co stanowi przeciwwskazanie do rozpoczęcia leczenia. Należy unikać pomiarów CK po intensywnym wysiłku fizycznym lub w obecności innych przyczyn podwyższenia CK.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, ból mięśni, cyklosporyna, dysfagia, dziedziczna choroba mięśniowa, fibrat, gemfibrozyl, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kurcz mięśniowy, kwas nikotynowy, martwicza miopatia immunologiczna, miastenia, miopatia, miotoksyczność, niacyna, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, osłabienie mięśniowe, proteinuria kanalikowa, rabdomioliza, statyna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Temozolomide Glenmark
Leczenie temozolomidem wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia zakażeń oportunistycznych, takich jak Pneumocystis jirovecii (PCP), oraz reaktywacji zakażeń wirusowych, w tym HBV i CMV. Szczególnie narażeni są pacjenci stosujący 42-dniowy schemat leczenia w skojarzeniu z radioterapią i steroidami, u których zaleca się profilaktykę przeciw PCP do 49 dni lub do ustąpienia limfopenii (≤ 1 x 10^9/l). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie testów czynnościowych wątroby, a ich powtarzanie w trakcie i po cyklach leczenia jest obowiązkowe ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym niewydolności wątroby. W trakcie terapii obserwowano także rzadkie przypadki zespołu mielodysplastycznego i wtórnych nowotworów złośliwych, w tym białaczki szpikowej.
białaczka szpikowa, glejak wielopostaciowy, glejak złośliwy, granulocyt obojętnochłonny, hepatotoksyczność, limfopenia, mielosupresja, monoterapia, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, pancytopenia, Pneumocystis jirovecii, radioterapia, temozolomid, trombocytopenia, WZW typu B, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc Pneumocystis, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allertec WZF
Podczas stosowania leku Allertec WZF zawierającego cetyryzynę dichlorowodorek, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka zatrzymania moczu (np. uszkodzenia rdzenia kręgowego, rozrost gruczołu krokowego) oraz u osób z padaczką lub zwiększonym ryzykiem drgawek. Zaleca się monitorowanie funkcji układu moczowego oraz stanu neurologicznego pacjentów. Cetyryzyna może wpływać na próg drgawkowy, co wymaga dostosowania dawkowania i częstotliwości obserwacji. Ponadto, lek należy odstawić na co najmniej 3 dni przed planowanymi testami skórnymi alergicznymi, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników. W przypadku przerwania terapii możliwe jest wystąpienie świądu i/lub pokrzywki, które mogą wymagać wznowienia leczenia.
cetyryzyna dichlorowodorek, drgawki, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, świąd, test alergiczny, test skórny, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie wchłaniania węglowodanów, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biosteron
Produkt leczniczy Biosteron zawiera dehydroepiandrosteron (DHEA) w dawkach 10 mg lub 25 mg i jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów powyżej 40 roku życia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie nowotworów hormonozależnych, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz innych przeciwwskazań. Monitorowanie pacjenta powinno być kontynuowane podczas całego okresu leczenia. Biosteron nie jest wskazany dla dzieci, młodzieży oraz osób stosujących hormonalną terapię zastępczą (HTZ) lub inne androgeny, ze względu na ryzyko kumulacji efektów androgennych i nasilonych działań niepożądanych. Tabletki 10 mg posiadają kreskę dzielącą, umożliwiającą podanie dawki 5 mg w celu dostosowania terapii.
androgen, dehydroepiandrosteron, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, efekt androgenny, gospodarka hormonalna, hormonalna terapia zastępcza, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hormonozależny, przetłuszczanie skóry, trądzik, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cardura
Doksazosyna, lek z grupy alfa-adrenolityków stosowany w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Objawy takie jak zawroty głowy, osłabienie, a nawet omdlenia mogą wystąpić wskutek rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i edukacji pacjenta. U pacjentów z ciężkimi chorobami serca (np. obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania) doksazosyna może pogorszyć stan hemodynamiczny, dlatego konieczna jest ostrożność i ścisła kontrola kliniczna. Ponadto, u chorych z ciężką chorobą wieńcową szybkie obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dolegliwości dławicowe. Metabolizm doksazosyny odbywa się w wątrobie, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; stosowanie u osób z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane ze względu na brak danych klinicznych.
alfa-adrenolityk, choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, doksazosyna, galaktozemia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, rak gruczołu krokowego, syldenafil, tadalafil, utrata przytomności, wardenafil, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zaćma, zator płucny, zawroty głowy, zespół wiotkiej tęczówki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Lek Candezek Combi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w szczególności na pochodne dihydropirydyny oraz laktozę jednowodną (101,95-211,90 mg w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, w tym zaburzenia rozwoju nerek oraz hipotensję u noworodka. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i dróg żółciowych, wstrząsem (w tym kardiogennym), ciężkim niedociśnieniem tętniczym, niestabilną niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego oraz zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej), ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń hemodynamicznych i kumulacji leku.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, hiperkaliemia, hipotonia objawowa, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie dróg żółciowych, zaburzenie rozwoju nerek płodu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tiorfan
Racekadotryl, stosowany w terapii biegunek, wymaga jednoczesnego prowadzenia standardowego nawadniania pacjenta, gdyż podaż płynów pozostaje kluczowa dla skuteczności leczenia. Lek nie jest zalecany w biegunkach poantybiotykowych oraz przewlekłych z powodu braku wystarczających danych klinicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby, a także u osób z przedłużającymi się wymiotami, które mogą obniżyć biodostępność leku. Produkt Tiorfan zawiera 41 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
antybiotykoterapia, biegunka, biegunka poantybiotykowa, biegunka przewlekła, ciężkie skórne działania niepożądane, inhibitor konwertazy angiotensyny, krwisty stolec, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedrożność górnych dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, racekadotryl, reakcja skórna, zaburzenia funkcji nerek, zespół DRESS, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sustonit
Glicerol triazotanu (nitrogliceryna) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami i stanami klinicznymi. W okresie pozawałowym istnieje ryzyko niedociśnienia, tachykardii oraz pogłębienia niedokrwienia mięśnia sercowego, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zwiększa się ryzyko methemoglobinemii, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki i kontrola funkcji wątroby. U osób w wieku podeszłym azotany mogą wywoływać niedociśnienie ortostatyczne, co wymaga powolnej zmiany pozycji ciała i regularnej kontroli ciśnienia tętniczego. Ponadto, u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak wstrząs kardiogenny, tamponada osierdzia czy zwężenie zastawki aorty, stosowanie nitrogliceryny może pogorszyć stan kliniczny, dlatego należy rozważyć alternatywne metody leczenia, np. kontrapulsację wewnątrzaortalną lub leki inotropowe.
bradykardia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, ciężkie niedociśnienie, dławica piersiowa, glicerol triazotan, hipoksemia, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, methemoglobinemia, nadczynność tarczycy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, nitrogliceryna, obciążenie wstępne serca, okres pozawałowy, przerost lewej komory serca, reakcja alergiczna, serce płucne, tachykardia, tamponada osierdzia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia ortostatyczne, zaciskające zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania, zwężenie aorty, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Donepesan 5 mg
Donepesan, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg (4,56 mg wolnego donepezylu) oraz 10 mg (9,12 mg wolnego donepezylu), jest wskazany do leczenia objawowego łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera u dorosłych pacjentów. Tabletki 5 mg są białe, o średnicy 7,1 mm, a 10 mg żółte, o średnicy 9,1 mm, zawierają odpowiednio 90 mg i 180 mg laktozy jednowodnej, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Donepezil, jako inhibitor acetylocholinesterazy, zwiększa stężenie acetylocholiny w OUN, poprawiając przekaźnictwo cholinergiczne i funkcje poznawcze, co stanowi podstawę jego zastosowania w terapii otępienia alzheimerowskiego.
acetylocholina, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, funkcja poznawcza, inhibitor acetylocholinesterazy, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw behawioralny, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie w chorobie Alzheimera, proces poznawczy, przekaźnictwo cholinergiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Atazanawir – Przeciwwskazania stosowania
Atazanawir, inhibitor proteazy HIV, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (81,45–163 mg w Atazanavir Accord oraz 74,94–149,87 mg w Atazanavir Zentiva) oraz żółcień pomarańczową (E110) w dawkach 200 mg i 300 mg Atazanavir Accord. Ze względu na metabolizm wątrobowy, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru. Ponadto, atazanawir nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym wirusowym zapaleniem wątroby, chorobami wątroby powodującymi wzrost bilirubiny oraz u osób z upośledzoną funkcją wątroby, jeśli dostępne są alternatywne terapie.
alkaloid sporyszu, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, induktor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, lek hipolipemizujący, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, płucne nadciśnienie tętnicze, pochodna benzodiazepiny, rabdomioliza, substrat izoenzymu CYP3A4, terapia antyretrowirusowa, umiarkowana niewydolność wątroby, wąski indeks terapeutyczny, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Silamil
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Silamil (solifenacyna) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej częstomoczu, wykluczając inne przyczyny, takie jak niewydolność serca czy choroby nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Silamil wymaga ostrożności u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, zwolnioną perystaltyką jelit, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, dawka max 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9 pkt, dawka max 5 mg) oraz podczas jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4. Ponadto, u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz neuropatią autonomicznego układu nerwowego konieczny jest szczególny nadzór kliniczny.
bisfosfonian, choroba nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka jelit - Leksykon substancji czynnych
Cyzapryd – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii cyzaprydem (Gasprid) konieczna jest szczegółowa ocena stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami predysponującymi do zaburzeń rytmu serca, takimi jak choroby kardiologiczne (w tym komorowe zaburzenia rytmu, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia, choroba niedokrwienna serca, niewydolność krążenia), niewydolność nerek, ciężkie choroby płuc, zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, wymioty, przewlekła biegunka) oraz historia nagłej śmierci w rodzinie. Przed i w trakcie leczenia wskazane jest monitorowanie EKG oraz badań biochemicznych krwi w celu wczesnego wykrycia nieprawidłowości, które mogą zwiększać ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z odstępem QT >450 ms oraz niewyrównanymi zaburzeniami elektrolitowymi. U chorych z niewydolnością wątroby lub nerek zaleca się redukcję dawki dobowej o 50% w celu zmniejszenia ryzyka kumulacji i działań niepożądanych.
badania biochemiczne krwi, badanie EKG, biegunka przewlekła, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, cyzapryd, działanie przeciwzakrzepowe, hipokaliemia, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, odstęp QT, torsade de pointes, zaburzenia czynności węzła zatokowego, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Remolexam
Meloksykam (Remolexam 15 mg) wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z historią choroby wrzodowej, podeszłym wiekiem, zaburzeniami czynności nerek, chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej. Ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, wzrasta wraz z dawką i obecnością czynników ryzyka. U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka wskazane jest stosowanie leków gastroprotekcyjnych (np. mizoprostol, inhibitory pompy protonowej). Meloksykam może również powodować zatrzymanie płynów, obrzęki oraz nasilenie nadciśnienia tętniczego, dlatego konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i czynności nerek, szczególnie u osób z niewydolnością serca i nadciśnieniem.
aminotransferaza, antagonista angiotensyny II, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, cukrzyca, czynnościowa niewydolność nerek, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor pompy protonowej, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, martwica rdzenia nerki, meloksykam, mizoprostol, nefropatia toczniowa, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, pemetreksed, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja skórna, rumień polekowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Preparat Co-Prenessa zawiera peryndopryl (2 mg w postaci tert-butyloaminy, odpowiadający 1,67 mg peryndoprylu) oraz indapamid (0,625 mg) i posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii składników oraz potencjalnych interakcji. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, stosowanie w II i III trymestrze ciąży, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin). Preparat jest także przeciwwskazany u pacjentów poddawanych dializie lub aferezie LDL z powodu ryzyka reakcji anafilaktoidalnych oraz u osób ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Każda tabletka zawiera 33,74 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi.
afereza lipoprotein, aliskiren, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, diuretyk, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gliptyna, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotonia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, krążenie pozaustrojowe, nadwrażliwość na peryndopryl, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, sartan, trzeci trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lapress
Lek Lapress (lerkanidypina) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zwłaszcza bez stymulatora serca, ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń rytmu. U chorych z zaburzeniami czynności lewej komory oraz chorobą niedokrwienną serca konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego, mimo braku negatywnego wpływu na hemodynamikę w badaniach kontrolowanych. Dihydropirydyny, w tym lerkanidypina, mogą rzadko wywoływać dławicę piersiową, nasilając jej objawy, a w skrajnych przypadkach prowadzić do zawału mięśnia sercowego. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek i wątroby standardowa dawka 10 mg/dobę jest zwykle bezpieczna, jednak dawkę 20 mg należy stosować ostrożnie, z uwzględnieniem indywidualnego monitorowania parametrów klinicznych. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz GFR < 30 ml/min, w tym poddawanych hemodializie.
antybiotykoterapia empiryczna, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa otrzewnowa, dihydropirydyna, dławica piersiowa, fenytoina, galaktozemia, hemodializa, induktor enzymu CYP3A4, infekcyjne zapalenie otrzewnej, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lerkanidypina, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, ryfampicyna, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności nerek i wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Ewerolimus – Przeciwwskazania stosowania
Ewerolimus, inhibitor kinazy mTOR, wykazuje działanie immunosupresyjne i przeciwnowotworowe, stosowany jest w terapii nowotworów oraz profilaktyce odrzucania przeszczepów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na ewerolimus, inne pochodne rapamycyny (np. syrolimus) oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w tabletkach różni się w zależności od preparatu i dawki (np. Aderolio 0,25 mg zawiera 53 mg laktozy, a Everolimus Sandoz 10 mg – 296,8 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których stosowanie ewerolimusu może wywołać objawy nietolerancji, takie jak bóle brzucha, wzdęcia czy biegunka.
działanie immunosupresyjne, działanie przeciwnowotworowe, ewerolimus, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor mTOR, interakcja lekowa, laktoza, mammalian target of rapamycin, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór, odrzucanie przeszczepu narządowego, pochodna rapamycyny, pokrzywka, poważne schorzenie, syrolimus, wąski indeks terapeutyczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie poznawcze, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy