Specjalne ostrzeżenia
BisoHEXAL 5

Bisoprolol, zawarty w produkcie BisoHEXAL, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi takimi jak nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, niewydolność serca, astma oskrzelowa, cukrzyca z wahaniami glikemii, czy blok przedsionkowo-komorowy I stopnia. Nagłe odstawienie bisoprololu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przejściowego pogorszenia czynności serca, szczególnie u chorych z chorobą niedokrwienną serca; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. W przypadku obturacyjnych chorób dróg oddechowych, mimo kardioselektywności bisoprololu względem receptorów beta1, konieczne jest monitorowanie funkcji oddechowych, a leczenie należy rozpoczynać od najniższej dawki, obserwując objawy takie jak duszność, kaszel czy brak tolerancji wysiłku. U pacjentów z cukrzycą bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania glikemii.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania bisoprololu fumaranu

Podczas leczenia produktem BisoHEXAL (bisoprololu fumaran) należy przestrzegać określonych środków ostrożności i zwracać uwagę na szczególne ostrzeżenia. Jest to istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii, zwłaszcza w przypadku pacjentów z określonymi schorzeniami współistniejącymi.1

Zasady przerywania leczenia

Leczenia bisoprololem nie wolno przerywać nagle bez wyraźnej konieczności medycznej. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do przemijającego pogorszenia czynności serca. Ostrzeżenie to jest szczególnie istotne w przypadku pacjentów ze zdiagnozowaną chorobą niedokrwienną serca. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, co pozwala uniknąć poważnych powikłań kardiologicznych.2

Szczególne grupy pacjentów wymagające ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową i towarzyszącą niewydolnością serca. W tych przypadkach terapia bisoprololem powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą parametrów kardiologicznych.3

Schorzenia wymagające szczególnej ostrożności podczas terapii

Bisoprolol należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności w następujących przypadkach:4

  • Skurcz oskrzeli – w przypadku astmy oskrzelowej i innych chorób obturacyjnych dróg oddechowych należy monitorować parametry oddechowe pacjenta. Mimo że bisoprolol jest selektywnym beta1-adrenolitykiem, może wpływać na funkcje oddechowe.5
  • Cukrzyca z dużymi wahaniami glikemii – bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, takie jak tachykardia, kołatanie serca czy nadmierne pocenie się, co utrudnia wczesne rozpoznanie stanu hipoglikemicznego.6
  • Ścisła głodówka – u pacjentów stosujących restrykcyjne diety lub przechodzących okresy głodówki należy monitorować stan metaboliczny.7
  • Terapia odczulająca – bisoprolol, podobnie jak inne beta-adrenolityki, może zwiększać wrażliwość na alergeny oraz nasilać reakcje anafilaktyczne. W tych przypadkach leczenie adrenaliną może nie przynosić oczekiwanych efektów terapeutycznych.8
  • Blok przedsionkowo-komorowy I stopnia – wymagane jest monitorowanie przewodzenia przedsionkowo-komorowego.9
  • Dławica piersiowa Prinzmetala – u pacjentów z tym typem dławicy odnotowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej selektywności bisoprololu wobec receptorów beta1, nie można całkowicie wykluczyć występowania napadów bólu dławicowego.10
  • Zarostowa choroba tętnic obwodowych – możliwe jest nasilenie objawów, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Zaleca się monitorowanie perfuzji obwodowej.11

Stosowanie u pacjentów z chorobami dermatologicznymi

U pacjentów z łuszczycą lub wywiadem łuszczycy leki beta-adrenolityczne, w tym bisoprolol, należy stosować wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Bisoprolol może potencjalnie zaostrzać objawy łuszczycy.12

Zaburzenia endokrynologiczne

Należy pamiętać, że leczenie bisoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy, takie jak tachykardia. Dlatego zaleca się monitorowanie funkcji tarczycy u pacjentów z podejrzeniem lub rozpoznaniem tyreotoksykozy.13

U pacjentów z guzem chromochłonnym (pheochromocytoma) nie wolno stosować bisoprololu bez wcześniejszego zastosowania leku blokującego receptory alfa-adrenergiczne. Podanie samego beta-adrenolityku może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego.14

Postępowanie przy znieczuleniu ogólnym

U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu blokada receptorów beta zmniejsza częstość zaburzeń rytmu serca i niedokrwienia mięśnia sercowego podczas indukcji, intubacji oraz w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się kontynuację blokady receptorów beta w okresie okołooperacyjnym.15

Jeśli pacjent ma być poddany znieczuleniu ogólnemu, anestezjolog musi zostać poinformowany o przyjmowaniu leku beta-adrenolitycznego ze względu na możliwe interakcje z innymi lekami. Interakcje te mogą prowadzić do bradyarytmii, osłabienia odruchowej tachykardii oraz zmniejszenia odruchowej zdolności kompensacji w przypadku utraty krwi.16

Jeżeli przed operacją konieczne jest przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem, produkt leczniczy należy odstawiać stopniowo, tak aby proces ten zakończył się około 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.17

Postępowanie w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych

Chociaż kardioselektywne beta-adrenolityki (selektywne względem receptora beta1) mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż nieselektywne beta-adrenolityki, to podobnie jak wszystkie leki z tej grupy, należy unikać ich stosowania u pacjentów z obturacyjną chorobą dróg oddechowych. Wyjątkiem są sytuacje, gdy istnieją uzasadnione kliniczne powody do zastosowania bisoprololu – wtedy należy zachować szczególną ostrożność.18

U pacjentów z obturacyjną chorobą dróg oddechowych leczenie bisoprololem należy rozpocząć od najniższej możliwej dawki i systematycznie monitorować wystąpienie nowych objawów takich jak:19

  • Duszność
  • Brak tolerancji wysiłku
  • Kaszel

Pacjentom z astmą oskrzelową lub innymi przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc, które mogą przebiegać objawowo, należy jednocześnie podawać leki rozszerzające oskrzela. Sporadycznie u pacjentów z astmą może wystąpić zwiększenie oporów w drogach oddechowych, dlatego może być konieczne zwiększenie dawki beta2-mimetyków.20

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Produkt BisoHEXAL zawiera laktozę jednowodną (1,24 mg w tabletce 5 mg i 2,48 mg w tabletce 10 mg). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.2122

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że uznaje się go za „wolny od sodu”.23

Informacja dla pacjentów z cukrzycą

Jedna tabletka powlekana produktu BisoHEXAL zawiera mniej niż 0,01 WW (wymiennika węglowodanowego), co jest istotną informacją dla pacjentów z cukrzycą prowadzących kontrolę spożycia węglowodanów.24

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl