BisoHEXAL 5
Tabletki powlekane, 5 mg
Tabletki zawierają bisoprololu fumaranu, substancję czynną stosowaną w dawkach 5 mg lub 10 mg, oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Lek jest stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Preparat dostępny jest w formie powlekanych tabletek, które można łatwo podzielić na mniejsze części. Jego działanie opiera się na obniżeniu ciśnienia krwi i poprawie pracy serca.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie bisoprololu (BisoHEXAL) powinno być indywidualnie dostosowane, rozpoczynając terapię od dawki 5 mg raz na dobę, którą można stopniowo zwiększać do maksymalnie 20 mg/dobę u standardowych pacjentów. U osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie leczenia od najmniejszej dawki, z uwzględnieniem szczegółowego wywiadu medycznego. Bisoprololu nie stosuje się u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Lek należy podawać doustnie rano, na czczo lub podczas śniadania, połykać w całości, popijając wodą. Tabletki można dzielić na cztery równe części, co ułatwia precyzyjne dostosowanie dawki. Terapia powinna być prowadzona zgodnie z zaleceniami, a nagłe przerwanie leczenia jest przeciwwskazane, zwłaszcza u pacjentów z dławicą piersiową, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego. Odstawianie bisoprololu powinno odbywać się stopniowo, zmniejszając dawkę przez 7-10 dni. W trakcie wywiadu należy zweryfikować, czy pacjent nie przerywał samowolnie wcześniejszej terapii beta-adrenolitykami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – BisoHEXAL 5 5 mg
beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprololu fumaran, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dławica piersiowa, efekt terapeutyczny, klirens kreatyniny, maksymalna dawka dobowa, niewydolność nerek, odpowiedź kliniczna, populacja pediatryczna, schemat dawkowania, stan kliniczny, wskazanie kliniczne, wywiad medyczny, zaburzenia czynności narządów, zaburzenia czynności wątroby -
Działania niepożądane
Bisoprolol fumaran, stosowany w terapii kardiologicznej, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórny oraz inne. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), bradykardię u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (bardzo często, ≥1/10), a także uczucie zimna kończyn i niedociśnienie tętnicze (często). Rzadziej występują depresja, zaburzenia snu, omdlenia, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Warto zwrócić uwagę na ryzyko skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także na możliwość wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego i zaburzeń erekcji (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). Astenia i uczucie zmęczenia są częstymi objawami, szczególnie na początku leczenia, ustępującymi zwykle w ciągu 1-2 tygodni.
Monitorowanie parametrów biochemicznych jest wskazane ze względu na rzadkie przypadki podwyższenia stężenia triglicerydów oraz aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT). Działania niepożądane ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak osłabienie mięśni i kurcze, występują niezbyt często. Bisoprolol może również wpływać na narząd wzroku (rzadko zmniejszone wydzielanie łez, bardzo rzadko zapalenie spojówek) oraz narząd słuchu (rzadko zaburzenia słuchu). Ze względu na potencjalne ryzyko i różnorodność działań niepożądanych, istotne jest zgłaszanie wszelkich podejrzewanych objawów do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo leków, co pozwala na ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii bisoprololem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – BisoHEXAL 5 5 mg
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, omdlenie, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższone triglicerydy, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka -
Interakcje leku
Bisoprolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, co może prowadzić do istotnego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Również ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać bradykardię i obniżać pojemność minutową serca, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia „z odbicia”. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III, antagoniści wapnia typu dihydropirydyny, leki cholinomimetyczne, beta-adrenolityki miejscowe, insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, glikozydy naparstnicy oraz środki do znieczulenia ogólnego wymagają ostrożności i monitorowania parametrów hemodynamicznych oraz EKG ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, bradykardii i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać hipotensyjne działanie bisoprololu, natomiast beta-adrenomimetyki i adrenomimetyki alfa- i beta-adrenergiczne mogą wzajemnie osłabiać swoje efekty lub ujawniać niekorzystne działanie naczynioskurczowe.
W terapii bisoprololem należy również uwzględnić interakcje z lekami takimi jak meflochina (zwiększone ryzyko bradykardii) oraz inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem MAO-B), które mogą nasilać działanie hipotensyjne i ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Spożywanie alkoholu podczas leczenia bisoprololem jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko hipotonii ortostatycznej, maskowanie objawów hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz pogorszenie kurczliwości mięśnia sercowego, co może prowadzić do zaostrzenia niewydolności serca. Zaleca się ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego, częstości rytmu serca oraz glikemii, a także edukację pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów niepożądanych i unikania jednoczesnego stosowania leków o potencjalnie niebezpiecznych interakcjach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – BisoHEXAL 5 5 mg
-
Profil bezpieczeństwa leku
Bisoprolol wymaga zachowania ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących brak jest danych potwierdzających przenikanie leku do mleka matki, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas terapii. W przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. U seniorów nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, jednak zaleca się rozpoczynanie leczenia od najniższej możliwej dawki. W łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek i wątroby zmiana dawkowania zwykle nie jest wymagana.
Bisoprolol może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku terapii, podczas zmiany leku lub przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności. Choć nie opisano bezpośrednich interakcji z alkoholem, jego spożycie może nasilać działanie leku w tym zakresie. W związku z tym pacjentom należy zwrócić uwagę na możliwe indywidualne reakcje i ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych podczas terapii bisoprololem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – BisoHEXAL 5 5 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie bisoprololu fumuranu może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, w tym bradykardii (<60 uderzeń/min), niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii. Zarejestrowane dawki przedawkowania sięgały nawet 2000 mg, przy czym szczególnie wrażliwi na toksyczne działanie leku są pacjenci z niewydolnością serca. Objawy kliniczne mogą różnić się w zależności od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta, a mimo poważnych zaburzeń, przy odpowiednim leczeniu wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia. W przypadkach przedawkowania obserwowano także zawroty głowy i blok AV III stopnia przy dawce 15 mg zamiast 7,5 mg.
Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu bisoprololu obejmuje natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz leczenie objawowe i podtrzymujące. Ze względu na brak skutecznej dializy bisoprololu, terapia opiera się na farmakologicznej interwencji: atropina dożylnie w bradykardii, izoprenalina lub rozrusznik serca w przypadku bloku AV, dożylne płyny i leki wazopresyjne oraz glukagon w niedociśnieniu tętniczym, leki rozszerzające oskrzela (izoprenalina, beta2-adrenomimetyki, teofilina) przy skurczu oskrzeli oraz dożylna glukoza w hipoglikemii. W ostrym zaostrzeniu niewydolności serca stosuje się diuretyki, inotropy dodatnie i leki rozszerzające naczynia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca, stosując stopniowe zwiększanie dawki bisoprololu zgodnie z zaleceniami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – BisoHEXAL 5 5 mg
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, duszność, działanie chronotropowe dodatnie, działanie inotropowe, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pochodna teofiliny, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku BisoHEXAL, został poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Wyniki potwierdziły typowy dla beta-adrenolityków mechanizm działania bisoprololu, bez wykazania nieoczekiwanych efektów ubocznych czy toksyczności przy standardowym stosowaniu terapeutycznym. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a długoterminowe testy na zwierzętach nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów związane z bisoprololem.
W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano działania niepożądane przy dużych dawkach bisoprololu, takie jak zmniejszone spożycie pokarmu i masa ciała u samic oraz zwiększona resorpcja, obniżony ciężar urodzeniowy i opóźnienie rozwoju płodów, jednak bez wykazania działania teratogennego. Efekty te są charakterystyczne dla grupy beta-adrenolityków i występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. Podsumowując, profil bezpieczeństwa bisoprololu jest akceptowalny i zgodny z oczekiwaniami dla beta-adrenolityków, bez istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych stosowanych w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BisoHEXAL 5 5 mg
badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja, substancja czynna, teratogen, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa -
Skład i postać leku
BisoHEXAL to preparat zawierający bisoprololu fumaras w dawkach 5 mg oraz 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan bezwodny, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian. Istotnym składnikiem pomocniczym jest laktoza jednowodna, obecna w ilości 1,24 mg w tabletce 5 mg oraz 2,48 mg w tabletce 10 mg. Otoczka tabletek zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000 oraz barwniki: żółty (E 172) w obu dawkach i czerwony (E 172) tylko w dawce 10 mg. Charakterystyczną cechą tabletek są dwa krzyżujące się rowki umożliwiające podział na cztery równe części, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb klinicznych pacjenta.
Tabletki BisoHEXAL pakowane są w blistry Aluminium/Aluminium po 30 sztuk i należy je przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Okres ważności produktu wynosi 5 lat od daty produkcji przy zachowaniu zalecanych warunków przechowywania. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przygotowania do stosowania. Niewykorzystane lub przeterminowane tabletki powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych. Konstrukcja tabletek z rowkami ułatwia ich podział, co jest szczególnie istotne przy wprowadzaniu lub modyfikacji terapii bisoprololem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – BisoHEXAL 5 5 mg
bisoprololu fumaran, blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, opadry, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja pomocnicza, system powlekający, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty -
Właściwości farmakodynamiczne
BisoHEXAL zawiera bisoprololu fumaranu, selektywny beta-1-adrenolityk (kod ATC: C07AB07), dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, z możliwością podziału na cztery części dzięki charakterystycznym rowkom. Bisoprolol wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów beta-1, minimalizując wpływ na receptory beta-2 w mięśniach gładkich oskrzeli i naczyń oraz procesy metaboliczne, co zwiększa bezpieczeństwo stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Lek nie posiada aktywności sympatykomimetycznej ani działania stabilizującego błony komórkowe. Jego działanie hipotensyjne wiąże się m.in. ze znacznym obniżeniem aktywności reninowej osocza, co częściowo tłumaczy efekt obniżający ciśnienie tętnicze.
W terapii dławicy piersiowej bisoprolol zmniejsza częstość skurczów serca i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, wykazując także miejscowe działanie znieczulające. Jednorazowe podanie u pacjentów z chorobą wieńcową bez niewydolności serca powoduje redukcję częstości akcji serca, objętości wyrzutowej i pojemności minutowej serca, co przekłada się na zmniejszenie zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Długotrwałe stosowanie prowadzi do adaptacji naczyniowej, zmniejszając początkowo podwyższony opór obwodowy i przynosząc długoterminowe korzyści hemodynamiczne. Farmaceutycznie tabletki BisoHEXAL zawierają odpowiednio 1,24 mg i 2,48 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – BisoHEXAL 5 5 mg
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blokada receptorów beta-adrenergicznych, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, działanie znieczulające miejscowe, mięsień gładki oskrzeli, opór obwodowy, opór w drogach oddechowych, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, receptor beta-1 adrenergiczny, receptor beta-2 adrenergiczny, tabletka powlekana -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie bisoprololu fumaranu (BisoHEXAL) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń krążenia łożyskowego, co może prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi przez łożysko, opóźnienia wzrastania wewnątrzmacicznego, zwiększonego ryzyka zgonu wewnątrzmacicznego, poronienia oraz przedwczesnego porodu. Bisoprolol, jako selektywny beta1-adrenolityk, może wywoływać u płodu i noworodka hipoglikemię oraz bradykardię, szczególnie w pierwszych 72 godzinach życia noworodka, co wymaga ścisłego monitorowania. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży zaleca się regularne badania dopplerowskie przepływu łożyskowego oraz ultrasonograficzne oceny biometrii płodu, a po porodzie intensywną obserwację noworodka.
Ze względu na brak wiarygodnych danych dotyczących przenikania bisoprololu do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko działań niepożądanych u niemowląt (bradykardia, hipoglikemia), nie zaleca się karmienia piersią podczas terapii bisoprololem. Lekarz powinien dokładnie omówić z pacjentką korzyści i ryzyko terapii, zapewnić plan monitorowania stanu matki i płodu oraz poinformować o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się w przypadku niepokojących objawów, takich jak zmniejszenie ruchów płodu czy objawy przedwczesnego porodu. W razie potrzeby należy rozważyć alternatywne metody leczenia lub karmienia dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – BisoHEXAL 5 5 mg
antagonista receptorów beta1-adrenergicznych, badanie dopplerowskie, badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, biometria płodu, BisoHEXAL, bisoprolol fumaran, bradykardia, działanie beta-adrenolityczne, hipoglikemia, krążenie łożyskowe, nieselektywny beta-adrenolityk, poród przedwczesny, przenikanie do mleka kobiecego, przepływ łożyskowy, receptory adrenergiczne, selektywny beta1-adrenolityk, wzrastanie wewnątrzmaciczne płodu, zgon wewnątrzmaciczny -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Bisoprolol, będący beta-adrenolitykiem i składnikiem aktywnym leku BisoHEXAL (dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg), w standardowych dawkach terapeutycznych nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych, co potwierdzają badania kliniczne u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Mimo to, indywidualne reakcje na lek mogą obejmować działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zmęczenie, zaburzenia widzenia czy hipotensja, które mogą zaburzać zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na początkowy okres leczenia, zmiany dawkowania oraz jednoczesne spożywanie alkoholu, które mogą nasilać ryzyko wystąpienia tych objawów.
W praktyce klinicznej lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący aktywności pacjenta związanej z prowadzeniem pojazdów i ocenić indywidualne ryzyko na podstawie wieku, stanu klinicznego, chorób współistniejących oraz stosowanych leków. Konieczne jest poinformowanie pacjenta o potencjalnym wpływie bisoprololu na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w grupach podwyższonego ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z chorobą niedokrwienną serca, stosujący inne leki lub zawodowi kierowcy. Dokumentacja udzielonych informacji w historii choroby jest niezbędna zarówno z punktu widzenia medycznego, jak i prawnego, aby zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii i minimalizować ryzyko związane z prowadzeniem pojazdów podczas leczenia bisoprololem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – BisoHEXAL 5 5 mg
BisoHEXAL, bisoprolol fumaran, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, hipotensja, interakcje lekowe, lek beta-adrenolityczny, narząd wzroku, ośrodkowy układ nerwowy, tabletka powlekana, układ sercowo-naczyniowy, właściwości farmakologiczne, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Lek BisoHEXAL zawiera bisoprololu fumaran, selektywny beta-adrenolityk dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg. Wskazania do stosowania obejmują nadciśnienie tętnicze, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, oraz chorobę niedokrwienną serca. Bisoprolol działa poprzez zmniejszenie częstości akcji serca i kurczliwości mięśnia sercowego, co redukuje zapotrzebowanie na tlen oraz wydłuża czas rozkurczu, poprawiając perfuzję mięśnia sercowego. Tabletki mają charakterystyczne dwa krzyżujące się rowki, umożliwiające podział na cztery równe części, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Substancją czynną jest bisoprololu fumaran w dawce 5 mg lub 10 mg na tabletkę, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 1,24 mg i 2,48 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy, galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. BisoHEXAL jest szczególnie przydatny w sytuacjach wymagających precyzyjnej modyfikacji dawki, zwłaszcza na początku terapii lub u pacjentów wymagających niższych dawek bisoprololu. Lek stanowi skuteczne narzędzie terapeutyczne w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby wieńcowej, zgodnie z aktualnymi standardami postępowania klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – BisoHEXAL 5 5 mg
akcja serca, bisoprolol fumaran, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, laktoza jednowodna, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, perfuzja mięśnia sercowego, selektywny beta-adrenolityk, stabilna choroba wieńcowa, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy