hipotermia
Hipotermia to stan kliniczny, w którym temperatura głęboka ciała spada poniżej 35°C. Klasyfikuje się ją jako łagodną (32-35°C), umiarkowaną (28-32°C) oraz ciężką (poniżej 28°C). Stan ten może być wynikiem ekspozycji na zimne środowisko, zaburzeń termoregulacji lub działania leków.
W obrazie klinicznym hipotermii obserwuje się drżenie mięśniowe (zanikające poniżej 32°C), zaburzenia świadomości, bradykardię, spłycenie oddechu oraz zaburzenia rytmu serca. W ciężkiej hipotermii mogą wystąpić sztywność mięśniowa, arefleksja, hipotensja oraz asystolia.
Postępowanie obejmuje szybkie, ale kontrolowane ogrzewanie pacjenta, przy czym tempo i metoda zależą od stopnia hipotermii. W przypadkach ciężkich stosuje się aktywne ogrzewanie wewnętrzne (np. płukanie jam ciała ogrzanymi płynami, pozaustrojowe ogrzewanie krwi). Należy pamiętać, że w głębokiej hipotermii śmierć można stwierdzić dopiero po ogrzaniu pacjenta powyżej 32°C.
W praktyce klinicznej istotne jest zapobieganie hipotermii okołooperacyjnej, która zwiększa ryzyko powikłań, w tym zakażeń rany, zaburzeń krzepnięcia i wydłużenia czasu hospitalizacji. Z kolei hipotermia terapeutyczna jest celowo indukowana w określonych stanach klinicznych, np. po zatrzymaniu krążenia, dla neuroprotekcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fenactil 5 mg/ml
Przedawkowanie chloropromazyny (Fenactil, roztwór do wstrzykiwań 5 mg/ml i 25 mg/ml) prowadzi do wieloukładowych zaburzeń, obejmujących depresję OUN (od senności do utraty przytomności), ciężką hipotensję z uogólnionym rozszerzeniem łożyska naczyniowego, tachykardię, wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu serca, w tym zagrażające życiu arytmie komorowe. Charakterystyczne są także hipotermia oraz ciężkie dyskinezy pozapiramidowe wynikające z blokady receptorów dopaminowych. Wystąpić może również złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) z objawami sztywności mięśniowej, gorączki i niestabilności autonomicznej. Objawy mogą utrzymywać się przez wiele godzin lub dni ze względu na długi okres półtrwania chloropromazyny.
arytmia komorowa, arytmia serca, chloropromazyna, dantrolen, droga parenteralna, dyskineza pozapiramidowa, dystonia, Fenactil, hipotensja, hipotermia, lek inotropowy, mięsień poprzecznie prążkowany, nieprawidłowości EKG, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, receptor α-adrenergiczny, rozszerzenie naczyniowe, ruchy mimowolne, tachyarytmia komorowa, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wydłużenie QT, zaburzenie repolaryzacji, zapaść naczyniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perazin 50 mg 50 mg
Przedawkowanie perazyny (dimaleinianu perazyny) w dawkach rzędu kilku do kilkunastu gramów, niezależnie od formy dawkowania (tabletki 50 mg lub 200 mg), prowadzi do poważnych zaburzeń neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Klinicznie obserwuje się dyzartrię, ataksję, zaburzenia widzenia, drżenia mięśniowe, stan splątania, a także krytyczne stany takie jak zatrzymanie akcji serca, duszność, bezdech oraz zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia). Te objawy stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej oraz hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
ataksja, bezdech, bradykardia, bromokryptyna, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstość oddechów, dimaleinian perazyny, dopamina, drżenie mięśniowe, duszność, dyzartria, fascykulacja mięśniowa, fenytoina, hipertermia, hipoksemia, hipotensja, hipotermia, izoproterenol, kardiowersja, komorowe zaburzenie rytmu, lek antyarytmiczny, lidokaina, monitorowanie parametrów, nagłe zatrzymanie krążenia, napięcie mięśniowe, niezborność ruchowa, oczyszczanie przewodu pokarmowego, parametr życiowy, płukanie żołądka, płyn izotoniczny, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, saturacja, siarczan magnezu, stan splątania, stan zagrożenia życia, tremor, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zaburzenie koordynacji ruchów, zaburzenie mowy, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie świadomości, zaburzenie termoregulacji, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Donecept 5 mg
Przedawkowanie chlorowodorku donepezylu, substancji czynnej leku Donecept, prowadzi do rozwoju przełomu cholinergicznego, będącego wynikiem nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego przez inhibicję cholinoesterazy. Dawki śmiertelne w badaniach przedklinicznych wynoszą 45 mg/kg u myszy i 32 mg/kg u szczurów, co jest odpowiednio 225 i 160 razy wyższe niż maksymalna zalecana dawka dzienna dla ludzi (10 mg). Objawy przedawkowania obejmują m.in. nasilone nudności, wymioty, ślinotok, biegunkę, bradykardię, spadek ciśnienia tętniczego, zapaść, utrudnione i spowolnione oddychanie, drgawki, fascykulacje mięśniowe, chwiejny chód, nadmierne pocenie się, miozę oraz hipotermię. Szczególnie groźne jest osłabienie mięśni oddechowych, które może prowadzić do niewydolności oddechowej i zgonu bez odpowiedniej interwencji.
bradykardia, chlorowodorek donepezylu, cholinomimetyk, czwartorzędowy lek przeciwcholinergiczny, dializa otrzewnowa, drgawki, fascykulacje mięśniowe, glikopirolan, hemodializa, hemofiltracja, hipotermia, inhibitor cholinoesterazy, lek przeciwcholinergiczny, metoda nerkozastępcza, mioza, niedokrwienie narządów, niewydolność oddechowa, nudności, przełom cholinergiczny, siarczan atropiny, ślinotok, spadek ciśnienia tętniczego, stymulacja cholinergiczna, synapsa cholinergiczna, układ cholinergiczny, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jamesi
Jamesi, zawierający sytagliptynę i metforminę, jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i nie powinno być ponownie wdrażane po potwierdzeniu rozpoznania. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min), chorobami układu krążenia, oddechowego, posocznicą, odwodnieniem lub przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych (NLPZ, diuretyki, leki przeciwnadciśnieniowe). Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, astenia i hipotermię, a diagnostycznie obserwuje się pH krwi <7,35 oraz stężenie mleczanów >5 mmol/l. Monitorowanie GFR jest obligatoryjne przed i w trakcie terapii, a lek należy przerwać w przypadku zaburzeń czynności nerek lub przed zabiegami chirurgicznymi i badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych.
anafilaksja, astenia, ból brzucha, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, sytagliptyna, witamina B12, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie prochloroperazyny, pochodnej fenotiazyny stosowanej m.in. w preparacie Chloropernazinum, manifestuje się wieloukładowym zespołem klinicznym obejmującym zaburzenia świadomości (od senności do utraty przytomności), niedociśnienie tętnicze (często ortostatyczne), tachykardię, arytmie serca (w tym migotanie komór, częstoskurcz komorowy, blok przedsionkowo-komorowy) oraz hipotermię. Neurotoksyczność objawia się ostrymi dyskinezy, akatyzją, objawami parkinsonowskimi oraz złośliwym zespołem neuroleptycznym, który wymaga natychmiastowej interwencji (ochładzanie, dantrolen). Dodatkowo mogą wystąpić depresja oddechowa, żółtaczka mechaniczna z eozynofilią sugerującą etiologię alergiczną oraz zmiany skórne i okulistyczne. Zaburzenia rytmu serca i zmiany w EKG (poszerzenie QT, obniżenie ST) są szczególnie niebezpieczne u osób starszych i z chorobami serca.
adrenalina, arytmia komorowa, arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, częstoskurcz komorowy, dantrolen, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, dopamina, dyskineza, dyskineza późna, dystonia ostra, hipokaliemia, hipotermia, hipotonia ortostatyczna, leczenie przeciwarytmiczne, lek inotropowy dodatni, lidokaina, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, obniżenie odcinka ST, orfenadryna, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, procyklidyna, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zapis EKG, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka mechaniczna, żółtaczka polekowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soloxelam 2,5 mg
Midazolam (Soloxelam), jako benzodiazepina, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w pierwszych dwóch trymestrach są ograniczone, choć badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego. Stosowanie dużych dawek w trzecim trymestrze lub podczas porodu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak niemiarowa czynność serca u płodu, obniżone napięcie mięśniowe, osłabiony odruch ssania, hipotermia oraz depresja oddechowa u noworodka. Midazolam przenika do mleka matki w stężeniu około 0,6% dawki przyjętej przez matkę, co zwykle nie wymaga przerwania karmienia po pojedynczej dawce, jednak przy długotrwałym stosowaniu konieczna jest indywidualna ocena ryzyka i korzyści.
aspiracja płynów, badania przedkliniczne, benzodiazepiny, depresja oddechowa, działanie teratogenne, hipotermia, karmienie piersią, midazolam, mleko ludzkie, niemiarowa czynność serca, obniżone napięcie mięśniowe, odruch ssania, okres okołoporodowy, parametry życiowe, sedacja, toksyczny wpływ na rozród, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia oddychania, zaburzenia termoregulacji, zespół neonatologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorazepam TZF 0,5 mg
Lorazepam TZF wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii, zwłaszcza przy zbyt wysokich dawkach lub u pacjentów z grup ryzyka. Do najczęstszych należą objawy ze strony układu nerwowego, takie jak sedacja (≥10%), zmęczenie (1-10%), ataksja, splątanie, zawroty głowy oraz zmniejszona czujność i zaburzenia równowagi. Rzadziej obserwuje się objawy pozapiramidowe, depresję, zaburzenia widzenia, amnezję, a także reakcje paradoksalne, w tym lęk i agresję. Ze strony układu krwiotwórczego mogą wystąpić małopłytkowość, agranulocytoza i pancytopenia (częstość nieznana). Działania niepożądane ze strony układu oddechowego, takie jak depresja oddechowa i bezdech, są rzadkie, ale potencjalnie poważne. Ponadto, mogą pojawić się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia), reakcje alergiczne, a także objawy ogólne, takie jak osłabienie mięśni i znużenie.
agranulocytoza, aminotransferaza wątrobowa, amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, bezdech senny, depresja oddechowa, derealizacja, dysforia, dyzartria, element morfotyczny krwi, fosfataza zasadowa, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, hipotermia, lek przeciwdepresyjny, lorazepam, małopłytkowość, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, objaw depresyjny, objaw odstawienia, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, SIADH, splątanie, stężenie bilirubiny, tachykardia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zjawisko z odbicia, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oramorph 2 mg/ml
Przedawkowanie morfiny siarczanu, substancji czynnej leku Oramorph (roztwór doustny 2 mg/ml), prowadzi do ciężkiej depresji oddechowej, z częstością oddechów spadającą do 2-4/min, miozy przechodzącej w rozszerzenie źrenic przy niedotlenieniu, niedociśnienia tętniczego, a w zaawansowanych przypadkach do wstrząsu, niewydolności krążenia, śpiączki oraz sinicy. Charakterystyczne są także zaburzenia rytmu serca (tachykardia lub bradykardia), rabdomioliza, hipotermia, rozluźnienie mięśni szkieletowych oraz u dzieci napady drgawkowe. Powikłania takie jak zachłystowe zapalenie płuc i obrzęk płuc stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i mogą prowadzić do zgonu. W obrazie klinicznym należy zwrócić uwagę na dynamiczne zmiany parametrów życiowych i objawy neurologiczne, które wymagają natychmiastowej interwencji.
antagonista opioidowy, bradykardia, cyjanoza, depresja oddechowa, głęboka śpiączka, hipotermia, lek wazopresyjny, mioza, nalokson, napad drgawkowy uogólniony, niedociśnienie, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, opioid, płukanie żołądka, rabdomioliza, roztwór dekstrozy, roztwór soli fizjologicznej, siarczan morfiny, sinica, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs, zachłystowe zapalenie płuc, zespół odstawienia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vimetso
Produkt leczniczy Vimetso, zawierający wildagliptynę i metforminę, jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i nie może zastępować insuliny, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 1. Kluczowym zagrożeniem związanym z terapią jest ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, chorobami układu krążenia, oddechowego, posocznicą, odwodnieniem, niewydolnością wątroby, czy przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych. Kwasica mleczanowa charakteryzuje się obniżeniem pH krwi poniżej 7,35, wzrostem stężenia mleczanów w osoczu powyżej 5 mmol/L, zwiększoną luką anionową oraz podwyższonym stosunkiem mleczanów do pirogronianów. W trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie czynności nerek (GFR), z przeciwwskazaniem do stosowania metforminy przy GFR < 30 mL/min, oraz ostrożność przy badaniach z jodowymi środkami kontrastowymi, które mogą indukować nefropatię kontrastową i zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, ból brzucha, choroba układu krążenia, choroba układu oddechowego, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, długotrwałe głodzenie, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kumulacja metforminy, kwasica mleczanowa, lek przeciwnadciśnieniowy, luka anionowa, metformina, mleczan w osoczu, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie tkanek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, odwodnienie, odżywianie doustne, ostre pogorszenie czynności nerek, ostre zapalenie trzustki, pH krwi, posocznica, próba czynnościowa wątroby, skurcz mięśni, śpiączka, stosunek mleczanów do pirogronianów, sulfonylomocznik, wildagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zapalenie wątroby, źle kontrolowana cukrzyca, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Submena 400 mcg
Fentanyl, będący silnym agonistą receptorów μ-opioidowych i pochodną fenylopiperydyny (kod ATC: N02AB03), charakteryzuje się około 100-krotnie większą siłą działania przeciwbólowego niż morfina, z szybkim początkiem i krótkim czasem działania. Minimalne skuteczne stężenie fentanylu w surowicy u opioidowo-naïve pacjentów wynosi 0,3-1,2 ng/ml, natomiast stężenia rzędu 10-20 ng/ml mogą indukować znieczulenie chirurgiczne oraz głęboką depresję oddechową. W badaniach klinicznych preparat Submena wykazał istotną statystycznie poprawę w kontroli bólu przebijającego u pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym, z efektem obserwowanym już po 10 minutach od podania oraz zmniejszonym zapotrzebowaniem na leki ratunkowe. Ocena skuteczności dotyczyła jednak wyłącznie stosowania w momencie epizodu bólu, bez analizy prewencyjnego podawania.
ból nowotworowy, ból przebijający, bradykardia, depresja oddechowa, epizod bólu przebijającego, euforia, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm, hipokortyzolemia, hipotermia, leczenie przeciwbólowe, oś podwzgórze-przysadka-gonada, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy układ nerwowy, parcie na mocz, trudność w oddawaniu moczu, uzależnienie fizyczne, zaparcie, zaparcie polekowe, znieczulenie chirurgiczne, zwężenie źrenic, μ-opioidowy lek przeciwbólowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depakine 288,2 mg/5 ml
Walproinian sodu w postaci syropu 288,2 mg/5 ml wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, trombocytopenia bardzo często, leukopenia i pancytopenia niezbyt często), endokrynologiczne (hiponatremia i zwiększenie masy ciała bardzo często, zespół SIADH i hiperandrogenizm często), neurologiczne (drżenie bardzo często, stany splątania, halucynacje, zaburzenia uwagi często, a także encefalopatia i śpiączka rzadko), żołądkowo-jelitowe (nudności bardzo często, zapalenie trzustki niezbyt często), a także uszkodzenie wątroby, szczególnie u dzieci poniżej 3 roku życia. Dodatkowo obserwuje się reakcje skórne, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaburzenia nerek i układu rozrodczego, a także zmiany w parametrach krzepnięcia krwi. W terapii walproinianem konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi, funkcji wątroby oraz ocena objawów neurologicznych i endokrynologicznych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, u których ryzyko powikłań jest zwiększone.
agranulocytoza, ataksja, DRESS, drgawki, dysfagia, encefalopatia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hipokarnitynemia, hiponatremia, hipotermia, letarg, leukopenia, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość makrocytowa, niewydolność szpiku kostnego, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, SIADH, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, walproinian sodu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ropimol 7,5 mg/ml
Działania niepożądane ropiwakainy chlorowodorku w preparacie Ropimol wykazują profil typowy dla długo działających leków miejscowo znieczulających z grupy amidów. Kluczowe jest odróżnienie objawów niepożądanych od fizjologicznych efektów blokady współczulnej, takich jak nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego (bardzo często, ≥1/10) czy bradykardia (często, ≥1/100 do <1/10), które mogą wystąpić po znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: niedociśnienie tętnicze (bardzo często), nudności (bardzo często), wymioty (często, zwłaszcza u dzieci >1/10), parestezje, zawroty głowy i ból głowy (często), a także zatrzymanie moczu (często). Objawy toksyczności ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak drgawki typu grand mal, drętwienie wokół ust i języka, szumy uszne czy dysartria, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i zwykle wynikają z przypadkowego podania donaczyniowego, przedawkowania lub szybkiego wchłaniania leku.
arytmia serca, blokada współczulna, bradykardia, drgawki grand mal, dysartria, dysfunkcja rdzenia kręgowego, dyskineza, hipotermia, leki znieczulające amidowe, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, ropiwakaina chlorowodorek, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zespół ogona końskiego, zespół tętnicy rdzeniowej przedniej, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tiopental Panpharma 1 g
Przedawkowanie tiopentalu sodu, stosowanego jako lek anestetyczny o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta, manifestujące się głównie nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego, niewydolnością oddechową oraz hipotermią. Objawy te wynikają z depresji funkcji sercowo-naczyniowych i oddechowych, a także zaburzeń termoregulacji. W przypadku przedawkowania obserwuje się ryzyko wstrząsu, zatrzymania oddechu, obrzęku płuc oraz reakcji uczuleniowych z towarzyszącym zespołem skórnym. Szczególnie niebezpieczny jest moment odłączenia pacjenta od respiratora, gdyż może dojść do całkowitego zatrzymania spontanicznej czynności oddechowej. Hipotermia, będąca efektem depresji ośrodka termoregulacji, dodatkowo pogarsza rokowanie i wymaga interwencji.
adrenalina, ciśnienie tętnicze krwi, dopamina, gazometria krwi tętniczej, hipoksemia, hipotensja, hipotermia, infuzja preparatów, intubacja dotchawicza, kapnografia, kortykosteroid, kwasica oddechowa, lek anestetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek wazopresyjny, niewydolność oddechowa, noradrenalina, norepinefryna, obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja narządów, reakcja uczuleniowa, saturacja krwi tętniczej, tiopental sodu, układ sercowo-naczyniowy, wentylacja mechaniczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddychania, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH
Podczas terapii metforminą chlorowodorkiem w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu kluczowe jest monitorowanie czynności nerek, ze szczególnym uwzględnieniem współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR), którego wartość powinna być oznaczona przed rozpoczęciem leczenia i regularnie kontrolowana w trakcie terapii. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR poniżej 30 ml/min. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza ostrą i niestabilną, oraz w sytuacjach predysponujących do odwodnienia (ciężka biegunka, wymioty, gorączka, zmniejszona podaż płynów), które mogą prowadzić do nagłego pogorszenia funkcji nerek i zwiększenia ryzyka kwasicy mleczanowej. Wprowadzenie leków przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych oraz NLPZ wymaga ścisłego nadzoru ze względu na ich potencjalny wpływ na funkcję nerek. Ponadto, stosowanie metforminy należy przerwać przed badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych oraz przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, a wznowienie terapii możliwe jest po co najmniej 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej czynności nerek.
astenia, czynność nerek, duszność kwasicza, funkcja nerek, hipoglikemia, hipotermia, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, luka anionowa, meglitynid, metformina chlorowodorek, mleczan w osoczu, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pH krwi, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, przewlekła niewydolność serca, skurcz mięśni, śpiączka, układ krążeniowo-oddechowy, współczynnik filtracji kłębuszkowej, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promazine Hasco 100 mg
Promazine Hasco, zawierający 100 mg promazyny chlorowodorku w tabletkach powlekanych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy nerwowy, krwiotwórczy, immunologiczny, endokrynologiczny, sercowo-naczyniowy, oddechowy, wątrobowy oraz skórny. Najczęściej obserwuje się zaburzenia neurologiczne, takie jak parkinsonizm, akatyzja, złośliwy zespół neuroleptyczny, a także poważne hematologiczne powikłania, w tym agranulocytozę i niedokrwistość aplastyczną. Działania niepożądane endokrynologiczne obejmują hiperprolaktynemię z mlekotokiem i ginekomastią, a także zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hiperglikemia i hipoglikemia). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano zaburzenia rytmu i przewodnictwa, zmiany w EKG (spłaszczenie/odwrócenie załamka T, wydłużenie PQ i QT, fala U) oraz niedociśnienie, w tym ortostatyczne spadki ciśnienia. Występują również reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i rzadkie reakcje anafilaktyczne.
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, depresja oddechowa, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipoglikemia, hipotermia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, promazyna chlorowodorek, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie akomodacji, zespół dystoniczny, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alprox 0,25 mg
Alprazolam nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność w badaniach przedklinicznych, nawet przy dawkach do 5 mg/kg/dobę u zwierząt (25-krotność maksymalnej dawki u ludzi 10 mg/dobę). Dane epidemiologiczne nie potwierdzają istotnego wzrostu ryzyka poważnych wad rozwojowych przy ekspozycji na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze ciąży, choć ryzyko rozszczepu jamy ustnej jest nieznacznie podwyższone (<2/1000 urodzeń vs. 1/1000 w populacji). Stosowanie alprazolamu w II i III trymestrze może powodować zmniejszenie aktywności płodu i zmienność rytmu serca, a u noworodków objawy zespołu wiotkiego dziecka (hipotonia osiowa, zaburzenia ssania) utrzymujące się do 3 tygodni, zwłaszcza przy dużych dawkach, które mogą wywołać depresję oddechową, bezdech i hipotermię. Objawy odstawienia u noworodka (nadpobudliwość, pobudzenie, drżenie) mogą wystąpić niezależnie od zespołu wiotkiego dziecka i zależą od okresu półtrwania leku.
alprazolam, benzodiazepina, bezdech, depresja oddechowa, drżenie, ekspozycja na benzodiazepiny, hipotermia, hipotonia osiowa, laktacja, nadpobudliwość, okres półtrwania leku, pobudzenie psychoruchowe, rozszczep jamy ustnej, wada rozwojowa, zaburzenie ssania, zespół odstawienny u noworodka, zespół wiotkiego dziecka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapin Krka 5 mg
Olanzapin Krka, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (<1/10 000). Najczęstsze działania obejmują senność, istotny klinicznie przyrost masy ciała, eozynofilię, leukopenię, neutropenię oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak podwyższone stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i trójglicerydów, a także cukromocz. W początkowej fazie leczenia obserwuje się przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT, AspAT). Istotne są również działania neurologiczne, w tym akatyzja, parkinsonizm, dyskineza oraz rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN). Ponadto, olanzapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia rytmu serca (w tym rzadkie przypadki częstoskurczu komorowego i migotania komór), a także żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.
agranulocytoza, akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, amnezja, astenia, ból stawów, bradykardia, cholesterol, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatyninowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, gorączka, hipotermia, jąkanie, krwawienie z nosa, kwas moczowy, kwasica ketonowa, leukopenia, łysienie, migotanie komór, nadwrażliwość na światło, nagła śmierć, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, obrzęk, parkinsonizm, powiększenie piersi, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, rotacja gałek ocznych, senność, stężenie prolaktyny, trójglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcie, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, zmniejszenie libido, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Klometiazol – Przedawkowanie
Przedawkowanie klometiazolu, substancji zawartej w preparacie Heminevrin, stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem, który znacząco potęguje toksyczność leku. Dawka 10 g klometiazolu przy jednoczesnym spożyciu alkoholu może być śmiertelna, natomiast dawki 7,5-9 g u dorosłych wywołują umiarkowane objawy toksyczności. Klinicznie zatrucie manifestuje się początkowo pobudzeniem, splątaniem, majaczeniem, omamami, wzmożonym wydzielaniem śliny oraz zwężeniem źrenic, a następnie postępuje do głębokiej śpiączki z utratą odruchów. W ciężkich przypadkach obserwuje się niewydolność oddechową, zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc, rozszerzenie naczyń, hipowolemię, spadek ciśnienia tętniczego, niewydolność serca i wstrząs, a także zaburzenia nerkowe (skąpomocz, bezmocz), hipotermię i wysypkę pęcherzową.
bezmocz, ciśnienie tętnicze, głęboka śpiączka, Heminevrin, hipotermia, hipowolemia, intubacja, klometiazol, majaczenie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, noradrenalina, obrzęk płuc, oddech kontrolowany, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skąpomocz, splątanie, toksyczność, utrata odruchów, utrata przytomności, węgiel aktywny, wstrząs, wymuszona diureza, wysypka pęcherzowa, wzmożone wydzielanie, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia krążenia, zatrzymanie oddechu, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Lorazepam – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu lorazepamu na płodność u kobiet są ograniczone, jednak u mężczyzn benzodiazepiny mogą powodować zaburzenia wytrysku i opóźnienie orgazmu, co może negatywnie wpływać na płodność. Lorazepam wykazuje potencjalny efekt teratogenny, szczególnie istotny w planowaniu ciąży. Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz konsultację lekarską w przypadku planowania lub podejrzenia ciąży. Stosowanie lorazepamu w ciąży jest generalnie przeciwwskazane, zwłaszcza w I i III trymestrze, ze względu na ryzyko wad wrodzonych i rozwojowych, a także możliwość przenikania leku przez łożysko do płodu, co potwierdzają badania próbek krwi pępowinowej.
antykoncepcja, benzodiazepiny, bezdech, depresja oddechowa, glukuronidacja, hiperbilirubinemia, hipotermia, hipotonia, krew pępowinowa, lorazepam, łożysko, mleko kobiece, opóźnienie orgazmu, osłabienie odruchu ssania, płodność męska, sedacja, trymestr ciąży, uzależnienie fizyczne, wady rozwojowe, wady wrodzone, wiek rozrodczy, wpływ teratogenny, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wytrysku, zespół odstawienia, zespół wiotkiego niemowlęcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – RANMET XR
Kwasica mleczanowa jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem terapii metforminą, szczególnie u pacjentów z ostrym pogorszeniem funkcji nerek, niewydolnością układu krążenia lub oddechowego oraz w przebiegu posocznicy. Nagłe obniżenie wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR) poniżej 30 ml/min jest przeciwwskazaniem do stosowania metforminy, a jej regularne monitorowanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. W przypadku odwodnienia, ciężkiej biegunki, wymiotów lub gorączki należy tymczasowo przerwać podawanie Ranmet XR i zapewnić odpowiednie nawodnienie. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych oraz NLPZ, które mogą indukować ostrą niewydolność nerek. Ponadto, czynniki ryzyka kwasicy mleczanowej obejmują nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność wątroby, źle kontrolowaną cukrzycę, ketoza, długotrwałe głodzenie oraz stany hipoksji.
astenia, ból brzucha, choroby układu krążenia, cukrzyca typu 2, czynność nerek, duszność kwasicza, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, hipoksja, hipotermia, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, meglitynid, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, skurcz mięśni, śpiączka, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cogiton 5 5 mg
Przedawkowanie chlorowodorku donepezylu, substancji czynnej leku Cogiton, prowadzi do przełomu cholinergicznego, zagrażającego życiu stanu klinicznego. Donepezyl, jako inhibitor cholinesterazy, w dawkach przekraczających maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną 10 mg/dobę, wywołuje objawy nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego. W badaniach toksykologicznych LD50 wynosi 45 mg/kg u myszy i 32 mg/kg u szczurów, co odpowiada odpowiednio 225- i 160-krotności dawki terapeutycznej u ludzi. Objawy przedawkowania obejmują silne nudności, uporczywe wymioty, hipersaliwację, bradykardię, niedociśnienie, depresję oddechową, drgawki, drżenia mięśniowe, postępujące osłabienie mięśni, miozę, hipotermię oraz zapaść, która wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Najpoważniejszym powikłaniem jest niewydolność oddechowa spowodowana osłabieniem mięśni oddechowych, mogąca prowadzić do zgonu.
amina trzeciorzędowa, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, dawka śmiertelna, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenia pęczkowe mięśni, hemodializa, hemofiltracja, hipersaliwacja, hipotermia, inhibitor cholinesterazy, lek antycholinergiczny, lek cholinomimetyczny, mioza, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, nudności, osłabienie mięśni, pobudzenie cholinergiczne, przełom cholinergiczny, siarczan atropiny, technika nerkozastępcza, zapaść oddechowa - Leksykon substancji czynnych
Chloropromazyna – Wskazania do stosowania
Chloropromazyna, substancja czynna leku Fenactil, jest fenotiazynowym lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum zastosowań, dostępnym w formie roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml i 25 mg/ml) oraz kropli doustnych (40 mg/g). Główne wskazania obejmują leczenie schizofrenii, zwłaszcza psychoz paranoidalnych, oraz zaburzeń afektywnych, w tym stanów maniakalnych i hipomanii, gdzie wykazuje działanie normotymiczne. Fenactil jest także stosowany w krótkotrwałym leczeniu stanów lękowych, pobudzenia psychoruchowego i agresji, szczególnie w warunkach intensywnej opieki psychiatrycznej. W pediatrii lek znajduje zastosowanie w schizofrenii o wczesnym początku i zaburzeniach ze spektrum autyzmu, wymagając jednak ostrożnego dawkowania i monitorowania. Wybór postaci farmaceutycznej zależy od stanu klinicznego pacjenta i możliwości podania: krople doustne umożliwiają precyzyjne dawkowanie (1 g roztworu = 31 kropli zawierających 40 mg chloropromazyny chlorowodorku), natomiast roztwór do wstrzykiwań jest preferowany w stanach nagłych.
chloropromazyna, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, czkawka oporna na leczenie, droga doustna, dysfagia, Fenactil, fenotiazyna, hipomania, hipotermia, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, medycyna paliatywna, medycyna ratunkowa, nudności i wymioty, objawy wytwórcze, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, pobudzenie psychoruchowe, przekaźnictwo dopaminergiczne, psychiatria dziecięca, psychoza paranoidalna, receptor dopaminowy, schizofrenia, stabilizator nastroju, stan lękowy, stan maniakalny, terapia długoterminowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zachowanie stereotypowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy
Produkt leczniczy Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Stosowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki lek należy natychmiast odstawić. Metformina niesie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie przy GFR < 30 ml/min, odwodnieniu, niewydolności nerek, chorobach układu krążenia i oddechowego, a także przy nadmiernym spożyciu alkoholu czy niewydolności wątroby. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia i hipotermię, a w diagnostyce laboratoryjnej obserwuje się pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie GFR i jego regularne monitorowanie.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, GFR, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia, neuropatia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, sytagliptyna, witamina B12, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sonlax 7,5 mg
Podczas przepisywania zopiklonu (Sonlax) kobietom w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiącym piersią, konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz szczegółowa edukacja pacjentki. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania zopiklonu w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność przy bardzo wysokich dawkach. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie leku w ostatnim trymestrze ciąży, gdyż może prowadzić do hipotermii, hipotoni, depresji oddechowej u noworodka oraz objawów odstawienia związanych z uzależnieniem fizycznym dziecka. Zopiklon przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia.
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie wyrostka robaczkowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie wyrostka robaczkowego (appendicitis) to ostry stan zapalny wymagający pilnej interwencji chirurgicznej, najczęściej appendektomii, wykonywanej metodą laparoskopową lub otwartą. Charakterystyczne objawy kliniczne obejmują ból brzucha początkowo okołopępkowy, przemieszczający się do prawego dolnego kwadrantu (punkt McBurneya), nudności, wymioty, gorączkę oraz objawy obrony mięśniowej i dodatni objaw Blumberga. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, morfologii krwi (leukocytoza >10 500/mm³), podwyższonym CRP (>1 mg/dL) oraz badaniach obrazowych (USG, TK). Nieleczone zapalenie może prowadzić do perforacji, zapalenia otrzewnej, sepsy i zagrażać życiu. Kluczowe jest monitorowanie stanu nawodnienia, bilansu płynów oraz zapobieganie infekcjom poprzez stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania, aseptykę i kontrolę rany pooperacyjnej.
anoreksja, antybiotykoterapia, appendektomia, badanie palpacyjne, białko C-reaktywne, brzuch deskowaty, deficyt objętości płynów, diureza, hipotensja, hipotermia, krwawienie pooperacyjne, morfologia krwi, napięcie skóry, niedrożność jelit, NPO, nudności i wymioty, objaw Blumberga, obrona mięśniowa, perforacja, powikłania płucne, przepuklina w bliźnie, punkt McBurneya, ropień wewnątrzbrzuszny, sepsa, tachykardia, tomografia komputerowa, USG jamy brzusznej, wyrostek robaczkowy, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepica żył głębokich, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie wyrostka robaczkowego, zrosty pooperacyjne - Leksykon substancji czynnych
Korzeń mniszka – Przedawkowanie
Korzeń mniszka (Taraxaci radix) jest składnikiem preparatów ziołowych takich jak Gastrobonisol (sok z korzenia mniszka) oraz Nefrol (nalewka z korzenia i ziela mniszka), które zawierają wysokie stężenia etanolu – odpowiednio 50-60% (V/V) i 61-69% (V/V). Przedawkowanie tych preparatów może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, podrażnienie błony śluzowej, bóle brzucha, wzdęcia i biegunka, wynikających z drażniącego działania ekstraktu korzenia mniszka. Ponadto, wysoka zawartość alkoholu etylowego w tych produktach może wywołać objawy upojenia alkoholowego (zaburzenia równowagi, mowy, koordynacji, senność) oraz, przy znacznych dawkach, zatrucie alkoholowe manifestujące się poważnymi zaburzeniami świadomości, oddychania i hipotermią. Pojedyncza dawka Gastrobonisol (2,5 ml) zawiera do 1,23 g etanolu, co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście toksyczności.
alkohol etylowy, biegunka, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, dawka toksyczna, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie drażniące na błonę śluzową, etanol, hipotermia, korzeń mniszka, korzeń mniszka z zielem, nudności, objawy przewodu pokarmowego, podrażnienie przewodu pokarmowego, potrzeba wymiotowania, powikłanie kliniczne, senność, Taraxaci radice cum herba, upojenie alkoholowe, wzdęcia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie mowy, zaburzenie oddychania, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrucie alkoholowe, zmiana zachowania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ludiomil 75 mg
Stosowanie chlorowodorku maprotyliny u kobiet w ciąży i karmiących wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani mutagennego, jednak bezpieczeństwo stosowania u ludzi nie jest w pełni potwierdzone. Pojedyncze przypadki kliniczne sugerują możliwy negatywny wpływ na płód, dlatego lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Zaleca się zaprzestanie terapii co najmniej 7 tygodni przed porodem, aby zapobiec u noworodka objawom niepożądanym, takim jak duszność, letarg, drażliwość, częstoskurcz, hipotonia, drgawki, drżączka i hipotermia.
antykoncepcja, chlorowodorek maprotyliny, częstoskurcz, drażliwość, drgawki, drżączka, duszność, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hipotermia, hipotonia, karmienie piersią, letarg, maprotylina, napięcie mięśniowe, skurcz mięśni, uszkodzenie płodu, wyładowanie elektryczne w mózgu, zaburzenie płodności