działanie toksyczne
Działanie toksyczne to efekt szkodliwy wywierany przez substancje chemiczne, leki, czynniki fizyczne lub biologiczne na organizm, prowadzący do zaburzenia homeostazy, uszkodzenia tkanek lub narządów. W medycynie klinicznej ocena działania toksycznego jest kluczowa w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii, toksykologii klinicznej oraz medycyny środowiskowej.
Toksyczność może manifestować się jako ostra (po jednorazowej ekspozycji) lub przewlekła (po długotrwałym narażeniu). Mechanizmy działania toksycznego obejmują m.in. bezpośrednie uszkodzenie komórek, zaburzenia metaboliczne, reakcje immunologiczne, stres oksydacyjny czy indukcję apoptozy. Szczególnie istotna jest hepatotoksyczność i nefrotoksyczność ze względu na kluczową rolę wątroby i nerek w metabolizmie i eliminacji ksenobiotyków.
W praktyce klinicznej ocena działania toksycznego substancji opiera się na monitorowaniu parametrów biochemicznych, obserwacji objawów klinicznych oraz badaniach obrazowych. Współczynnik terapeutyczny, wyrażający stosunek dawki toksycznej do dawki terapeutycznej, stanowi ważny wskaźnik bezpieczeństwa stosowania leków. Znajomość potencjalnych działań toksycznych substancji pozwala na wczesną interwencję i zapobieganie poważnym powikłaniom zdrowotnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Coolmint 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące preparatu Nicorette Coolmint 2 mg, oparte na szerokim spektrum badań toksykologicznych, potwierdzają dobrze poznany profil bezpieczeństwa nikotyny dostarczanej w formie tabletek do ssania. Nikotyna nie wykazuje właściwości mutagennych ani rakotwórczych w badaniach in vitro i in vivo. Badania toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczne działanie nikotyny głównie na organizm matki, co może prowadzić do łagodnych efektów toksycznych na płód, takich jak opóźnienie rozwoju fizycznego i ośrodkowego układu nerwowego (OUN) zarówno przed, jak i po urodzeniu. Efekty te obserwowano jednak przy dawkach przekraczających te, które są osiągane podczas stosowania tabletek Nicorette Coolmint 2 mg zgodnie z zaleceniami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibupar forte 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i podostrej ibuprofenu, substancji czynnej w Ibupar forte 400 mg, przeprowadzone na szczurach wykazały objawy toksyczności przy dawkach od 0,25 g/kg do 6,5 g/kg masy ciała, takie jak krwiomocz, krwawa biegunka, wzdęcia, obniżenie pragnienia i łaknienia. W dawkach terapeutycznych mieszczących się w zakresie 20-80 mg/kg masy ciała na dobę nie zaobserwowano tych działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa leku w warunkach przedklinicznych.
dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, ibuprofen, krwawa biegunka, krwiomocz, model zwierzęcy, obniżenie łaknienia, obniżenie pragnienia, parametry hematologiczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, toksyczność ostra i podostra, układ krwiotwórczy, układ moczowy, wzdęcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vigamox 5 mg/ml
Moksyfloksacyna, zawarta w produkcie leczniczym VIGAMOX (5 mg/ml, krople do oczu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Działania toksyczne obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi po podaniu okulistycznym, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa stosowanych dawek. Badania genotoksyczności wykazały działanie genotoksyczne in vitro, związane z interakcją z gyrazą bakteryjną oraz topoizomerazą II komórek ssaków przy wysokich stężeniach, jednak badania in vivo nie potwierdziły tych efektów, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne. Ponadto, testy kancerogenności na modelu szczurów nie wykazały działania rakotwórczego moksyfloksacyny.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, chinolon, chlorowodorek moksyfloksacyny, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, fotogenotoksyczność, gyraza bakteryjna, krople do oczu, moksyfloksacyna, narażenie ogólnoustrojowe, podanie okulistyczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, topoizomeraza II, VIGAMOX, właściwość fototoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biwalirudyna Accord 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa biwalirudyny wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń toksykologicznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję nie ujawniły istotnych działań niepożądanych. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji przekraczającej do 10-krotnie kliniczne stężenie w osoczu, a efekty te były związane z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym i miały charakter odwracalny. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani klastogennego, co eliminuje ryzyko genotoksyczności. Badania potwierdzają, że krótkotrwałe stosowanie biwalirudyny, zgodnie z zaleceniami klinicznymi, jest bezpieczne i nie powoduje długotrwałych zaburzeń homeostazy układu krzepnięcia.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, biwalirudyna, dawka wielokrotna, działanie karcynogenne, działanie przeciwkrzepliwe, działanie toksyczne, efekt farmakologiczny, genotoksyczność, homeostaza układu krzepnięcia, koncentrat roztworu do wstrzykiwań, margines bezpieczeństwa, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczności, stężenie w osoczu, stres fizjologiczny, układ krzepnięcia, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebido 1000 mg/4 ml
Przedkliniczne badania produktu leczniczego Nebido, zawierającego testosteron undecylan, wykazały brak nieoczekiwanych działań toksycznych, a obserwowane efekty były zgodne z farmakologicznym profilem hormonalnym substancji. Testosteron nie wykazał działania mutagennego w standardowych testach in vitro, takich jak test Amesa oraz badania na komórkach jajnikowych chomika, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego. Jednakże dane z badań na zwierzętach, zwłaszcza na szczurach, sugerują związek między terapią androgenami a zwiększoną częstością raka gruczołu krokowego, co podkreśla konieczność dalszych badań w celu oceny klinicznego znaczenia tych obserwacji.
aktywność hormonalna, badanie toksykologiczne, czynnik rakotwórczy, działanie mutagenne, działanie toksyczne, hormon płciowy, karcynogenność, komórki jajnikowe chomika, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rak gruczołu krokowego, spermatogeneza, terapia testosteronem, test Amesa, testosteron undecylan - Leksykon leków
Interakcje leku – Leukeran 2 mg
Chlorambucyl, jako lek alkilujący o działaniu cytostatycznym, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczepionki zawierające żywe organizmy są przeciwwskazane u pacjentów leczonych chlorambucylem oraz do 6 miesięcy po zakończeniu terapii ze względu na ryzyko rozwoju choroby poszczepiennej wynikającej z osłabionej odpowiedzi immunologicznej. Analogii nukleozydów purynowych (fludarabina, pentostatyna, kladrybina) mogą nasilać cytotoksyczność chlorambucylu, co potencjalnie zwiększa zarówno efekt przeciwnowotworowy, jak i toksyczność, jednak kliniczne znaczenie tych interakcji wymaga dalszej oceny. Fenylbutazon może zwiększać toksyczność chlorambucylu, co sugeruje konieczność rozważenia redukcji dawki. Spożycie alkoholu podczas terapii zwiększa ryzyko hepatotoksyczności, nasilenia mielosupresji oraz objawów niepożądanych takich jak nudności i wymioty, dlatego zaleca się abstynencję alkoholową.
analog nukleozydu purynowego, anemia, chlorambucyl, cytotoksyczność, działanie cytotoksyczne, działanie niepożądane, działanie przeciwnowotworowe, działanie toksyczne, efekt mielosupresyjny, fenylbutazon, fludarabina, hepatotoksyczność, kladrybina, lek alkilujący, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, leukeran, morfologia krwi, neutropenia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odpowiedź immunologiczna, pentostatyna, suplement diety, szczepionka przeciwko odrze, szczepionka zawierająca żywe organizmy, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zaburzenie odporności, zioło lecznicze - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bupivacaine WZF Spinal 0,5% Heavy 5 mg/ml
Przedawkowanie bupiwakainy, szczególnie przy podaniu donaczyniowym, może prowadzić do poważnych powikłań toksycznych obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i układ krążenia. W znieczuleniu podpajęczynówkowym stosuje się dawki nie przekraczające 20% dawek zewnątrzoponowych, co zwykle zapobiega toksycznym stężeniom w surowicy. Objawy toksyczności obejmują drętwienie języka, zawroty głowy, drżenie mięśniowe, a w cięższych przypadkach drgawki i niewydolność krążenia. Całkowite znieczulenie rdzeniowe (wysoki poziom znieczulenia) manifestuje się zatrzymaniem oddechu i niedociśnieniem tętniczym, wymagając natychmiastowej interwencji. W przypadku niedociśnienia stosuje się efedrynę w dawce 10-15 mg i.v., powtarzając w razie potrzeby, oraz szybki wlew dożylny płynów wieloelektrolitowych lub koloidów.
bupiwakaina, całkowite znieczulenie rdzeniowe, ciśnienie tętnicze, diazepam, drętwienie języka, drgawki, drżenie mięśniowe, działanie toksyczne, efedryna, intubacja dotchawicza, kwasica, leki obkurczające naczynia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, ośrodkowy układ nerwowy, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, sukcynylocholina, tiopental, układ krążenia, wentylacja, wlew dożylny, wysoki poziom znieczulenia, zatrzymanie oddechu, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Interakcje leku – Alexan 20 mg/ml
Stosowanie cytarabiny (produkt Alexan) w terapii onkologicznej wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakologiczne. Jednoczesne podawanie cytarabiny z 5-fluorocytozyną jest przeciwwskazane z powodu antagonizmu farmakodynamicznego, który obniża skuteczność przeciwgrzybiczego działania 5-fluorocytozyny. Cytarabina może również zmniejszać wchłanianie doustnej digoksyny, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny w osoczu i rozważenia alternatywy w postaci digitoksyny. W badaniach in vitro wykazano, że cytarabina antagonizuje działanie gentamycyny wobec Klebsiella pneumoniae, co może wymagać zmiany terapii przeciwbakteryjnej w przypadku braku odpowiedzi. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie dożylnej cytarabiny z dokanałowym metotreksatem, które zwiększa ryzyko ciężkich neurologicznych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, porażenie, śpiączka czy objawy udaropodobne.
5-fluorocytozyna, antagonizm farmakodynamiczny, digitoksyna, digoksyna, działanie cytotoksyczne, działanie mielosupresyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie toksyczne, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, metotreksat dokanałowy, neurologiczne działanie niepożądane, parametr hematologiczny, powikłanie hematologiczne, produkt cytotoksyczny, środek cytotoksyczny, stężenie digoksyny w osoczu, szpik kostny, toksyczność leku, udar, układ odpornościowy, uszkodzenie błony śluzowej jelit, uszkodzenie hepatocytu - Leksykon substancji czynnych
Dimetikon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dimetikon (symetykon) jest liniowym polidimetylosiloksanem o nieaktywności biologicznej, szeroko stosowanym w praktyce medycznej, m.in. w postaci kropli doustnych (Esputicon 980 mg/g, gdzie jedna kropla zawiera około 20 mg dimetikonu) oraz kapsułek miękkich (Esputicon 50 mg i 200 mg). W preparacie Stoperan S dimetikon występuje w dawce 125 mg w połączeniu z 2 mg loperamidu. Pomimo braku szczegółowych badań toksykologicznych przedklinicznych, co wynika z fizykochemicznych właściwości substancji oraz jej długiej historii bezpiecznego stosowania, profil bezpieczeństwa dimetikonu jest uznawany za wysoki, a substancja nie wykazuje właściwości toksycznych zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 7,5 7,5 mg
Bezpieczeństwo stosowania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Concor Cor, zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologiczne aspekty bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz potencjał genotoksyczny i mutagenny. Wyniki nie wskazują na ryzyko toksyczności klinicznej, genotoksyczności ani mutagenności. Badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu terapeutycznych dawek bisoprololu, co potwierdza brak działania rakotwórczego substancji.
beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność i mutagenność, potencjał teratogenny, produkt leczniczy, resorpcja płodu, ryzyko nowotworowe, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zagrożenie karcinogenne - Leksykon substancji czynnych
Metylu salicylan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metylu salicylan, stosowany miejscowo w preparacie Reumatol (150 mg metylu salicylanu i 100 mg lewomentolu na 1 g maści), wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu zewnętrznym, bez istotnych działań niepożądanych. Niemniej jednak, w dostępnych danych przedklinicznych brak jest kompleksowych badań dotyczących potencjalnych właściwości genotoksycznych, mutagennych, wpływu na funkcje rozrodcze oraz działania kancerogennego tej substancji, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka.
czynnik ryzyka, dane toksykologiczne, dawka śmiertelna doustna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, lewomentol, metyl salicylanu, populacja pediatryczna, potencjał mutagenny, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, stosowanie zewnętrzne, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gamma anty-D 150 150 mcg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu GAMMA anty-D 150, zawierającego 150 mikrogramów/ml (750 j.m.) immunoglobuliny ludzkiej anty-D, wykazały brak działania toksycznego w modelach zwierzęcych, obejmujących świnki morskie oraz białe myszy. W badaniach tych zastosowano standardowe modele zwierzęce, zgodne z międzynarodowymi wytycznymi dla produktów immunobiologicznych. Preparat zawiera co najmniej 90 mg białka ludzkiego na 1 ml roztworu, z zawartością IgA nieprzekraczającą 50 mikrogramów/ml, co potwierdza jego wysoką jakość i bezpieczeństwo wstępne. Brak negatywnego wpływu na organizmy testowanych zwierząt stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa przedklinicznego.
badanie immunologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, biała mysz, działanie toksyczne, IgA, immunoglobulina ludzka anty-D, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkich dawców, preparat immunobiologiczny, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, świnka morska - Leksykon substancji czynnych
Doksylamina – Przedawkowanie
Doksylamina, antagonista receptorów histaminowych H1 pierwszej generacji, jest stosowana głównie w leczeniu bezsenności, jednak jej przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (senność, pobudzenie, majaczenie, drgawki, śpiączka), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, arytmie, torsade de pointes, zatrzymanie krążenia) oraz układ oddechowy (depresja oddechowa, zatrzymanie oddechu). Działania antycholinergiczne manifestują się rozszerzeniem źrenic, suchością w jamie ustnej, ostrą jaskrą, zatrzymaniem moczu i brakiem perystaltyki jelit. Dawka toksyczna u dorosłych wynosi około 13 mg/kg masy ciała (rabdomioliza), a dawka śmiertelna około 25 mg/kg; u dzieci dawka toksyczna to już 1,8 mg/kg, co podkreśla ich szczególne ryzyko ciężkich powikłań, w tym zgonów. Objawy ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin, jednak brak korelacji między stężeniem leku a nasileniem objawów utrudnia prognozowanie przebiegu zatrucia.
alkalizacja moczu, bezsenność, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drgawki grand mal, działanie toksyczne, hemodializa, hipertermia, hipotermia, jaskra ostra, kinaza kreatynowa, lek przeciwdrgawkowy, majaczenie, niewydolność krążenia, objawy antycholinergiczne, omamy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, przeciwhistaminowe pierwszej generacji, rabdomioliza, stężenie w osoczu, torsade de pointes, węgiel aktywowany, zaburzenia psychotyczne, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Glinu wodorotlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wodorotlenek glinu, stosowany w preparatach przeciw nadkwaśności takich jak Gealcid i Manti, wykazuje dobrą tolerancję w badaniach toksyczności przewlekłej na zwierzętach laboratoryjnych. Dawki do 0,4 g/kg mc./dobę u szczurów oraz 0,325-0,65 g/kg mc./dobę u psów przez okres 16-26 tygodni nie wywołały istotnych efektów toksycznych. Dane przedkliniczne nie wskazują na potencjał mutagenny ani karcynogenny tej substancji, a badania genotoksyczności potwierdzają niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych przy dawkach terapeutycznych. Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu jest minimalny lub nieobecny przy stosowaniu dawek terapeutycznych, choć przy dawkach wyższych (384 mg/kg mc./dobę u szczurów Sprague-Dawley) zaobserwowano nieznaczny efekt teratogenny, co sugeruje istnienie dawkozależnego progu bezpieczeństwa.
azotan glinu, badanie teratogenności, chlorek glinu, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, glin wodorotlenek, kanalik nasienny, komórki najądrza, liczba plemników, nadkwaśność, parametr nasienia, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, ruchliwość plemników, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genetyczne, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Mepiramina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne mepiraminy maleinianu, substancji czynnej w preparatach Envil katar i Sinumedin (1,5 mg/ml), wykazały, że toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje terapeutyczne u ludzi. W formulacji aerozolu do nosa pojedyncza dawka dostarcza 0,15 mg mepiraminy, co jest wartością istotnie niższą niż dawki toksyczne w modelach zwierzęcych. Stosunek dawek toksycznych do terapeutycznych wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu preparatów.
- Leksykon substancji czynnych
Izoniazyd – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Izoniazyd, stosowany w monoterapii (Nidrazid 100 mg tabletki) oraz w preparatach złożonych (Rifamazid zawierający 100 mg lub 150 mg izoniazydu wraz z ryfampicyną), w zalecanych dawkach terapeutycznych nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjenta, w tym zdolność koncentracji i prowadzenia pojazdów mechanicznych czy obsługi maszyn. W normalnych warunkach leczenia nie obserwuje się zaburzeń, które mogłyby zagrażać bezpieczeństwu. Jednakże przedawkowanie izoniazydu może prowadzić do objawów takich jak bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia psychiczne i psychozy, które znacząco obniżają sprawność psychofizyczną i zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.
ból głowy, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, gruźlica, izoniazyd, nadwrażliwość indywidualna, Nidrazid, objaw psychotyczny, przedawkowanie izoniazydu, psychoza, reakcja na lek, rifamazid, ryfampicyna, sprawność psychofizyczna, zaburzenie funkcji psychomotorycznej, zaburzenie psychiczne, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 20 mg + 10 mg
Badania przedkliniczne dotyczące wpływu oksykodonu i naloksonu na reprodukcję wykazały, że oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. nie wpływa negatywnie na płodność ani wczesny rozwój zarodków u szczurów, a także nie indukuje wad rozwojowych u szczurów i królików (do 125 mg/kg mc.). Wystąpiły jednak zmiany rozwojowe u płodów króliczych przy dawce 125 mg/kg mc., związane z toksycznością u matek. W rozwoju pourodzeniowym u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała pokolenia F1 przy dawce 6 mg/kg mc./dobę, z NOAEL ustalonym na poziomie 2 mg/kg mc./dobę. Nalokson nie wykazał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek i płód przy standardowych dawkach, jednak bardzo wysokie dawki (800 mg/kg mc./dobę) powodowały zwiększoną śmiertelność noworodków szczura, bez wpływu na rozwój przeżyłych osobników.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kręg podkrzyżowy, mutagenność, nalokson, NOAEL, oksykodon, oksykodon z naloksonem, potencjał klastogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kwetina 25 mg
Lek Kwetina zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące ekspozycji na kwetiapinę w pierwszym trymestrze ciąży obejmują 300-1000 zakończonych ciąż i nie wskazują jednoznacznie na zwiększone ryzyko wad rozwojowych, jednak brak jest ostatecznych wniosków dotyczących bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne wykazały toksyczne działanie na rozród, dlatego lek powinien być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie, hipertonię, hipotonię, drżenie, senność, niewydolność oddechową oraz zaburzenia pobierania pokarmu, co wymaga ścisłego monitorowania po porodzie.
badania przedkliniczne, bilans korzyści i ryzyka, dawka terapeutyczna, drżenie, dysfagia, działanie toksyczne, fumaran kwetiapiny, funkcje rozrodcze, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipotonia, kwetiapina, Kwetina, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku do mleka, trzeci trymestr ciąży, wady rozwojowe płodu, zaburzenia pobierania pokarmu, zaburzenia świadomości, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spironol 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa spironolaktonu wykazały, że długotrwałe podawanie dużych dawek tego leku u szczurów prowadziło do rozwoju nowotworów, co sugeruje potencjalne ryzyko karcinogenne. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową u królików oraz działanie antyandrogenne u potomstwa szczurów, co może negatywnie wpływać na rozwój męskich narządów płciowych. Dodatkowo, spironolakton wpływał na funkcje rozrodcze zwierząt, powodując wydłużenie cyklu rujowego u szczurów, hamowanie owulacji w modelu mysim oraz zaburzenia implantacji zarodka, co skutkowało obniżeniem płodności.
badanie przedkliniczne, działanie antyandrogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, męskie narządy płciowe, nowotwór, profil bezpieczeństwa leku, ryzyko karcinogenne, spironolakton, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, wiek rozrodczy, zaburzenie cyklu rujowego, zaburzenie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 75 75 mcg
Lewotyroksyna sodowa, będąca syntetycznym odpowiednikiem naturalnego hormonu tarczycy, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą w badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych. Jednorazowe podanie wysokich dawek nie powodowało istotnych efektów toksycznych. Jednakże długotrwała ekspozycja na duże dawki lewotyroksyny u szczurów i psów prowadziła do klinicznie istotnych zmian, takich jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne uszkodzenia narządowe związane z przewlekłym stosowaniem hormonu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, białkomocz, działanie toksyczne, hepatopatia, hormon tarczycy, kłębuszek nerkowy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój nowotworu, syntetyczny odpowiednik, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana masy narządów, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne są interakcje peryndoprylu (inhibitor ACE) z litem (zwiększenie stężenia i toksyczności litu), sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagane 36-godzinne odstępy), aliskirenem (przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek) oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (osłabienie działania hipotensyjnego i ryzyko niewydolności nerek). Indapamid wymaga ostrożności przy stosowaniu z lekami wywołującymi torsades de pointes ze względu na ryzyko hipokaliemii i zaburzeń rytmu. Rozuwastatyna jest substratem OATP1B1 i BCRP, a jej ekspozycja może być znacznie zwiększona przez cyklosporynę (7-krotnie, przeciwwskazane), inhibitory proteazy (3-7-krotnie) oraz gemfibrozyl (2-krotnie), co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny, INR (w przypadku antagonistów witaminy K) oraz glikemii u pacjentów stosujących leki przeciwcukrzycowe.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie toksyczne, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor białka transportowego, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek zobojętniający, miopatia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, rabdomioliza, rozuwastatyna, sakubitryl walsartan, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paracetamol Galena 120 mg/5 ml
Lek Paracetamol Galena w formie syropu o stężeniu 120 mg/5 ml jest wskazany do stosowania jako środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Dawkowanie u dzieci ustala się na podstawie masy ciała, z zalecaną jednorazową dawką 10-15 mg/kg m.c., podawaną co minimum 4 godziny, maksymalnie 4 razy na dobę, nie przekraczając dawki dobowej 60 mg/kg m.c. Przykładowo, dla dziecka o masie 6 kg (ok. 3 miesiące) dawka jednorazowa wynosi 2,5 ml (60 mg paracetamolu), a dla dziecka 42 kg (ok. 12 lat) – 17,5 ml (420 mg paracetamolu). U dzieci poniżej 3 miesiąca życia stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej, a lek nie powinien być podawany dłużej niż 3 dni bez nadzoru medycznego.
czerwień koszenilowa, dawka jednorazowa, działanie toksyczne, etanol, glicerol, glikol propylenowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, maksymalna dawka dobowa, nietolerancja substancji pomocniczych, paracetamol, parahydroksybenzoesan, siatka centylowa, sorbitol, substancja pomocnicza, syrop paracetamolu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oftaquix sine 5 mg/ml
Przedawkowanie lewofloksacyny w postaci kropli do oczu Oftaquix sine (5 mg/ml) jest rzadkie i zazwyczaj nie wywołuje istotnych objawów toksycznych ze względu na niską dawkę substancji czynnej w pojedynczym pojemniku jednodawkowym (1,5 mg). W przypadku miejscowego przedawkowania zaleca się przemycie oczu czystą wodą o temperaturze pokojowej w celu usunięcia nadmiaru leku z powierzchni oka i worka spojówkowego. W sytuacji przypadkowego doustnego spożycia zawartości pojemnika, konieczna może być obserwacja kliniczna pacjenta oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego, decyzję o czym podejmuje lekarz na podstawie oceny stanu klinicznego.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Methotrexat-Ebewe 100 mg/ml
Metotreksat w formie koncentratu do infuzji powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem, ze względu na ryzyko toksyczności. Podawany jest różnymi drogami: dożylnie (bolus lub wlew), domięśniowo, dokanałowo i dotętniczo. Dawkowanie ustala się na podstawie masy lub powierzchni ciała, z wyjątkiem podania dokanałowego (maks. 15 mg, stężenie 5 mg/ml). Duże dawki (>100 mg) podaje się we wlewie dożylnym do 24 godzin, z możliwością wstępnego bolusa. Przy dawkach >150 mg/m² konieczne jest podanie folinianu wapnia (do 150 mg w ciągu 12-24 h, następnie 12-25 mg co 6 h przez 48 h) w celu ochrony komórek prawidłowych. Przy dawkach <100 mg/m² stosuje się 15 mg folinianu wapnia co 6 h przez 48-72 h, rozpoczynając leczenie osłonowe 8-24 h po rozpoczęciu metotreksatu.
białaczka, cytostatyk, działanie niepożądane, działanie toksyczne, folinian wapnia, idiosynkrazja, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas acetylosalicylowy, kwas folinowy, kwas foliowy, leczenie osłonowe, łuszczyca, masa ciała, metotreksat, nabłoniak kosmówkowy złośliwy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paracetamol, parametry hematologiczne, podanie dokanałowe, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, powierzchnia ciała, próby czynnościowe wątroby, rak piersi, szpik kostny, wlew dożylny, zaburzenia nerek, zaburzenia wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Klabion UNO 500 mg
Klarytromycyna, jako silny inhibitor enzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie zmian stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lekami takimi jak astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna, alkaloidy sporyszu, midazolam doustny, statyny metabolizowane przez CYP3A4 (lowastatyna, symwastatyna), kolchicyna, tikagrelor, iwabradyna, ranolazyna oraz lomitapid ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca, miopatii, rabdomiolizy czy ostrej toksyczności. Przykładowo, jednoczesne podanie klarytromycyny i midazolamu doustnego zwiększa AUC midazolamu 7-krotnie, a flukonazol podawany w dawce 200 mg/dobę zwiększa Cmin klarytromycyny o 33% i AUC o 18%. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital czy ziele dziurawca, obniżają stężenia klarytromycyny, co może skutkować zmniejszeniem jej skuteczności terapeutycznej.
alkaloid sporyszu, aminotransferaza, antagonista wapnia, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk makrolidowy, bradyarytmia, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie toksyczne, enzym CYP3A4, glikoproteina p, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kwasica mleczanowa, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie kończyn, ototoksyczność, rabdomioliza, skurcz naczyń krwionośnych, stężenie subterapeutyczne, torsade de pointes, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony naczyniowej oka, zatrucie digoksyną - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan cyleksetyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kandesartan cyleksetyl, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), wykazuje w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. W badaniach na zwierzętach wykazano, że wysokie dawki kandesartanu powodują obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt) oraz zmiany w nerkach, takie jak śródmiąższowe zapalenie, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów i wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy, co jest wtórne do działania hipotensyjnego i zmian w przepływie nerkowym. Ponadto obserwowano rozrost i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, uznany za efekt farmakologiczny bez znaczenia klinicznego w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności u noworodków i młodych szczurów stwierdzono zmniejszenie masy ciała i masy serca przy dawkach ≥10 mg/kg mc., co odpowiada ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki stosowane u dzieci powyżej 1 roku życia. Nie ustalono jednak poziomu NOEL dla tych efektów, co ogranicza ocenę marginesu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie hipotensyjne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetyl, krwinki czerwone, mocznik i kreatynina, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, przerost komórek, rozwój nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Aflofarm 30 mg/5 ml
Badania przedkliniczne ambroksolu chlorowodorku wykazały niski wskaźnik ostrej toksyczności po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt, z dawkami bezobjawowymi wynoszącymi odpowiednio 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów, 40 mg/kg u królików oraz 50 mg/kg u psów. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy ani działania embriotoksycznego i teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików. Ponadto, podanie ambroksolu w dawkach do 500 mg/kg nie wpływało negatywnie na płodność szczurów obu płci, a dawka 50 mg/kg nie powodowała działań niepożądanych u potomstwa w okresie okołoporodowym i postnatalnym.
ambroksol chlorowodorek, badanie farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, ostra toksyczność, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, substancja mukolityczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betahistine dihydrochloride Accord 16 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dichlorowodorku betahistyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach (18 miesięcy, dawka 500 mg/kg doustnie) oraz psach (6 miesięcy, dawka 25 mg/kg doustnie) nie wykazały objawów toksyczności. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego obserwowano jedynie po dożylnym podaniu dawek ≥120 mg/kg u psów i pawianów, co znacznie przekracza dawki kliniczne. Ponadto, badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania karcynogenności (18-miesięczne na szczurach, dawki do 500 mg/kg) nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
betahistyna, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mydocalm forte 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tolperyzonu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Mydocalm Forte, obejmują konwencjonalne badania farmakologiczne oceniające bezpieczeństwo stosowania, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na funkcje reprodukcyjne. Wyniki nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach przedklinicznych dawki toksyczne wynosiły 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 250 mg/kg u królików, co jest wielokrotnie wyższe niż dawki terapeutyczne, co wskazuje na minimalne ryzyko działań niepożądanych przy standardowym stosowaniu leku.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, funkcja reprodukcyjna, Mydocalm Forte, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolperyzon chlorowodorek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin musująca 500 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej Aspirin musującej 500 mg, wykazały specyficzną toksyczność narządową, głównie dotyczącą nerek. Modele zwierzęce potwierdziły uszkodzenia struktur nerkowych bez istotnych zmian w innych narządach. Testy mutagenności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego i rozwoju nowotworów przy ekspozycji na tę substancję.
Aspirin musująca, badanie reprodukcyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja na salicylany, kwas acetylosalicylowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój zarodkowy, salicylany, teratogenność, toksyczność narządowa, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie nerek, zaburzenie implantacji jaja płodowego, zaburzenie sprawności uczenia się - Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tiaprydu nie wykazały specyficznej toksyczności narządowej ani działania teratogennego u gryzoni, co wspiera bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leków zawierających tę substancję. Jednakże, u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne przy wysokich dawkach 80 i 160 mg/kg/dobę, co wskazuje na gatunkową różnicę w odpowiedzi na lek. Ponadto, tiapryd indukuje hiperprolaktynemię, która jest mechanizmem odpowiedzialnym za obserwowane zmiany biologiczne, w tym rozwój guzów u niektórych gatunków gryzoni, co rodzi wątpliwości co do potencjalnego ryzyka kancerogennego u ludzi. Badania mutagenności wykazały brak potencjału mutagennego, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa genetycznego.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperprolaktynemia, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój układu nerwowego, rozwój zarodkowo-płodowy, sekrecja prolaktyny, tiapryd, toksyczność narządowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, zaburzenie neurorozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duexon (25 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Duexon, zawierającego salmeterol i flutykazon propionian, wykazały, że główne zagrożenia wynikają z nasilonego działania farmakologicznego obu substancji, a nie z nieoczekiwanych efektów toksycznych. W badaniach nad wpływem na rozrodczość u zwierząt stwierdzono, że flutykazon propionian może indukować wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, jednak przy stosowaniu zalecanych dawek u ludzi ryzyko to jest minimalne. Salmeterol wykazywał toksyczność na zarodek i płód jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Połączenie obu substancji u szczurów powodowało specyficzne zmiany rozwojowe, m.in. przemieszczenie tętnicy pępkowej oraz niecałkowite kostnienie kości potylicznej, co wiązano głównie z działaniem flutykazonu propionianu.
aerozol inhalacyjny, badanie toksykologiczne, działanie farmakologiczne, działanie toksyczne, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, toksyczność płodowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ringer (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Roztwór Ringer, zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych (Na+ 147 mmol/l, K+ 4 mmol/l, Ca2+ 2,25 mmol/l, Cl- 155,5 mmol/l) oraz o osmolarności około 309 mOsm/l, odzwierciedla naturalny skład jonowy osocza zarówno u ludzi, jak i zwierząt. Dzięki temu preparat nie wymaga standardowych przedklinicznych badań bezpieczeństwa, gdyż jego składniki są naturalnymi komponentami płynów ustrojowych. Roztwór jest przeznaczony do uzupełniania niedoborów elektrolitowych i stanów odwodnienia, a jego stosowanie zgodnie z zaleceniami klinicznymi nie wiąże się z ryzykiem działań toksycznych.
chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, działanie toksyczne, elektrolity, interakcje lekowe, niedobór elektrolitów, odwodnienie, osmolarność, osmolarność osocza, płyny ustrojowe, podanie dożylne, roztwór do infuzji, skład jonowy, składniki osocza, testy toksykologiczne, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carzap 16 mg
Kandesartan cyleksetyl, będący antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie w pełni potwierdzonego, ryzyka teratogennego, analogicznego do inhibitorów ACE. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentki leczonej kandesartanem, konieczna jest zmiana terapii na leki o ustalonym bezpieczeństwie w ciąży. Po ekspozycji płodu na lek od drugiego trymestru wskazane są regularne badania ultrasonograficzne oceniające czynność nerek i rozwój czaszki płodu, a noworodki powinny być monitorowane pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
AIIRA, antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane leku, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżone ciśnienie tętnicze, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży