Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kandesartan cyleksetyl
Kandesartan cyleksetyl, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), wykazuje w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. W badaniach na zwierzętach wykazano, że wysokie dawki kandesartanu powodują obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt) oraz zmiany w nerkach, takie jak śródmiąższowe zapalenie, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów i wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy, co jest wtórne do działania hipotensyjnego i zmian w przepływie nerkowym. Ponadto obserwowano rozrost i przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, uznany za efekt farmakologiczny bez znaczenia klinicznego w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności u noworodków i młodych szczurów stwierdzono zmniejszenie masy ciała i masy serca przy dawkach ≥10 mg/kg mc., co odpowiada ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki stosowane u dzieci powyżej 1 roku życia. Nie ustalono jednak poziomu NOEL dla tych efektów, co ogranicza ocenę marginesu bezpieczeństwa.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania kandesartanu cyleksetylu
Kandesartan cyleksetyl jest substancją aktywną należącą do grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), stosowaną głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, na podstawie szerokich badań laboratoryjnych i doświadczalnych.1
Toksyczność ogólnoustrojowa i wpływ na narządy docelowe
W badaniach przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania kandesartanu cyleksetylu nie wykazano istotnych zaburzeń ogólnoustrojowych ani toksycznego działania na narządy docelowe przy zastosowaniu dawek terapeutycznych. Ta obserwacja ma szczególne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa substancji w zastosowaniu klinicznym.23
Jednak podczas badań na zwierzętach, w których stosowano duże dawki kandesartanu, zaobserwowano określone działania toksyczne. W nieklinicznych badaniach dotyczących bezpieczeństwa u myszy, szczurów, psów i małp, kandesartan w dużych dawkach wpływał na nerki i parametry krwinek czerwonych.45
Wpływ na układ krwiotwórczy
Kandesartan powodował obniżenie parametrów krwinek czerwonych, co manifestowało się jako zmniejszenie:6
7
Efekt ten obserwowano głównie przy stosowaniu dużych dawek kandesartanu, istotnie przekraczających zakres dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi.8
Wpływ na nerki
Jednym z najistotniejszych działań kandesartanu zaobserwowanych w badaniach przedklinicznych był jego wpływ na nerki. Działanie to przjawiało się jako:9
- śródmiąższowe zapalenie nerek
- poszerzenie kanalików nerkowych
- nacieki bazofilów do kanalików nerkowych
- zwiększone stężenie mocznika i kreatyniny w osoczu/surowicy
10
Warto zauważyć, że obserwowane zmiany w nerkach uznano za wtórne do działania hipotensyjnego kandesartanu, które prowadzi do zmian w przepływie nerkowym. Nie są one zatem bezpośrednim wynikiem toksycznego działania substancji na komórki nerek.1112
Wpływ na aparat przykłębuszkowy
Interesującym aspektem działania kandesartanu obserwowanym w badaniach przedklinicznych był jego wpływ na aparat przykłębuszkowy, który przejawiał się jako rozrost i/lub przerost komórek aparatu przykłębuszkowego.1314
Uznano, że zmiany te są wynikiem działania farmakologicznego kandesartanu.15 Istotne jest, że w zakresie terapeutycznych dawek kandesartanu u ludzi, rozrost i/lub przerost komórek aparatu przykłębuszkowego wydaje się nie mieć żadnego znaczenia klinicznego.1617
| Wpływ kandesartanu cyleksetylu na organizm w badaniach przedklinicznych | Objawy/Zmiany | Prawdopodobny mechanizm | Znaczenie kliniczne |
|---|---|---|---|
| Układ krwiotwórczy | Zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny, wartości hematokrytu | Działanie farmakologiczne przy wysokich dawkach | Minimalne przy dawkach terapeutycznych |
| Nerki | Śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów, zwiększenie mocznika i kreatyniny | Wtórne do działania hipotensyjnego i zmian w przepływie nerkowym | Minimalne przy dawkach terapeutycznych |
| Aparat przykłębuszkowy | Rozrost i/lub przerost komórek | Działanie farmakologiczne | Bez znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych |
| Płód (późny okres ciąży) | Działanie toksyczne na płód | Wpływ na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu | Istotne – przeciwwskazanie do stosowania w ciąży |
Wpływ na rozwój płodu
W badaniach przedklinicznych zaobserwowano toksyczne działanie kandesartanu na płód w późnym okresie ciąży.1819
Jest to szczególnie istotna obserwacja z klinicznego punktu widzenia, ponieważ układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) odgrywa kluczową rolę w rozwoju nerek w okresie płodowym. Wykazano, że zablokowanie tego układu prowadzi do nieprawidłowego rozwoju nerek u bardzo młodych myszy.20
Podawanie produktów leczniczych o działaniu bezpośrednim na układ RAA może zmienić prawidłowy rozwój nerek. Z tego powodu kandesartan cyleksetyl nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 1 roku.2122
Wpływ kandesartanu na młodociane osobniki
W nieklinicznych badaniach na noworodkach i młodych szczurach z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, kandesartan powodował zmniejszenie masy ciała i masy serca. Podobnie jak u dorosłych zwierząt, zmiany te uznaje się za wynik działania farmakologicznego kandesartanu.2324
Po podaniu najmniejszej dawki 10 mg/kg mc. narażenie na kandesartan było od 12 do 78 razy większe niż notowane u dzieci w wieku od 1 roku do <6 lat po podaniu kandesartanu cyleksetylu w dawce 0,2 mg/kg mc. i od 7 do 54 razy większe niż notowane u dzieci i młodzieży w wieku do 6 do <17 lat otrzymujących kandesartan cyleksetyl w dawce 16 mg.<sup data-drug="Amlopres" data-section="Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie" title="Po podaniu najmniejszej dawki 10 mg/kg mc. ekspozycja na kandesartan była od 12 do 78 razy większa niż notowana u dzieci w wieku od 1 roku do <6 lat po podaniu kandesartanu cyleksetylu w dawce 0,2 mg/kg mc. i od 7 do 54 razy większa niż notowana u dzieci i młodzieży w wieku do 6 do 25
Istotnym ograniczeniem tych badań jest fakt, że nie ustalono wartości NOEL (ang. no observed effect level – poziom, przy którym nie obserwuje się efektu), co oznacza, że nieznany pozostaje margines bezpieczeństwa dla wpływu na masę serca ani kliniczne znaczenie tych obserwacji.2627
Genotoksyczność i rakotwórczość kandesartanu
Dane z badania mutagenezy in vitro oraz in vivo wskazują, że kandesartan w warunkach stosowania klinicznego nie wykazuje aktywności mutagennej ani klastogennej.2829
Przeprowadzone badania nie dostarczyły również dowodów na działanie rakotwórcze kandesartanu.3031
Warto jednak zauważyć, że zarówno kandesartan jak i hydrochlorotiazyd (w przypadku preparatów złożonych) wykazują działanie genotoksyczne przy bardzo dużych stężeniach (dawkach), znacząco przekraczających dawki terapeutyczne.3233
Badania toksyczności leków złożonych zawierających kandesartan
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozrodczość i genotoksyczności skojarzenia kandesartanu i hydrochlorotiazydu nie wykazały nowych toksyczności w porównaniu z toksycznością znaną dla każdego składnika z osobna.34
Interesującą obserwacją było to, że dodanie hydrochlorotiazydu zwiększało działanie nefrotoksyczne kandesartanu.3536 Jednakże w przypadku badań dotyczących wpływu na rozwój płodu, dodanie hydrochlorotiazydu nie wpływało znacząco na wynik badań u szczurów, myszy i królików.37
Wnioski końcowe z badań przedklinicznych
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kandesartanu cyleksetylu wskazują na dobry profil bezpieczeństwa tej substancji w zakresie dawek terapeutycznych. Obserwowane efekty toksyczne występowały głównie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane klinicznie i dotyczyły przede wszystkim nerek oraz parametrów hematologicznych.38
Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do stosowania kandesartanu u kobiet w ciąży, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze, ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód. Podobnie, ze względu na potencjalny wpływ na rozwój nerek, kandesartan nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 1 roku życia.39
Brak dowodów na działanie mutagenne, klastogenne czy rakotwórcze kandesartanu w dawkach terapeutycznych daje dodatkowe zapewnienie co do bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tej substancji u pacjentów.40
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania