żyła obwodowa
Żyła obwodowa to naczynie krwionośne odpowiedzialne za transport krwi z obwodowych części ciała do serca. W przeciwieństwie do żył centralnych, żyły obwodowe znajdują się w dystalnych częściach kończyn, takich jak przedramię, dłoń, podudzie czy stopa.
Anatomicznie żyły obwodowe charakteryzują się cieńszymi ścianami niż tętnice i posiadają zastawki, które zapobiegają wstecznemu przepływowi krwi. Do najczęściej wykorzystywanych w praktyce klinicznej żył obwodowych należą: żyła odłokciowa pośrodkowa, żyła odpromieniowa, żyła odstrzałkowa oraz żyły grzbietowe dłoni i stopy.
W medycynie żyły obwodowe stanowią najczęstsze miejsce dostępu naczyniowego, wykorzystywanego do podawania leków, płynów, pobierania krwi czy monitorowania parametrów hemodynamicznych. Kaniulacja żył obwodowych jest jedną z podstawowych procedur medycznych wykonywanych zarówno w warunkach szpitalnych, jak i ambulatoryjnych.
Problemy związane z żyłami obwodowymi obejmują zakrzepicę żył powierzchownych, zapalenie żył (szczególnie po kaniulacji), żylaki oraz niewydolność żylną. Diagnostyka tych schorzeń często opiera się na badaniu ultrasonograficznym z opcją Dopplera, które pozwala ocenić przepływ krwi i stan ścian naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nutriflex Peri –
Produkt leczniczy Nutriflex peri, będący zestawem dwóch roztworów do sporządzania roztworu do infuzji, nie był poddany formalnym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania, w tym toksyczność ostrą, przewlekłą, mutagenność, karcinogenność oraz toksyczność reprodukcyjną. Preparat zawiera składniki fizjologiczne, takie jak aminokwasy (40 g/1000 ml), węglowodany (80 g/1000 ml) oraz elektrolity w fizjologicznie zbalansowanych stężeniach, odpowiadających naturalnemu występowaniu w organizmie. Składniki te są dobrze poznane i szeroko stosowane w żywieniu pozajelitowym, co potwierdza ich bezpieczeństwo kliniczne. Parametry fizykochemiczne preparatu, takie jak osmolarność teoretyczna 900 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,8–6,0, mieszczą się w granicach uznawanych za bezpieczne dla infuzji dożylnych, zwłaszcza przez żyły obwodowe.
alanina, aminokwas, arginina, elektrolit, fenyloalanina, genotoksyczność, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, osmolarność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, prolina, seryna, terapia substytucyjna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, treonina, tryptofan, walina, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Dawkowanie i sposób podawania
Substancja dl-α-tokoferol, występująca w stężeniu 0,015-0,0296 g/100 ml emulsji Omegaven, pełni funkcję przeciwutleniacza i jest integralnym składnikiem tego preparatu, którego głównym składnikiem aktywnym jest wysoko oczyszczony olej rybny. Dawkowanie Omegaven jest uzależnione od masy ciała pacjenta i wynosi 1-2 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę. Przykładowo, dla pacjenta o masie 70 kg dzienna dawka wynosi 70-140 ml. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g oleju rybnego/kg mc./godz.), aby zapobiec wzrostowi stężenia triglicerydów w surowicy. Olej rybny powinien stanowić 10-20% całkowitej dobowej dawki tłuszczu (1-2 g/kg mc./dobę).
- Leksykon substancji czynnych
Kwas jabłkowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas jabłkowy (acidum malicum, kwas L-jabłkowy) jest składnikiem preparatów do infuzji dożylnych stosowanych w żywieniu pozajelitowym oraz uzupełnianiu płynów i elektrolitów. Aminoven Infant 10% zawiera 2,62 g kwasu L-jabłkowego na 1000 ml i jest dedykowany dzieciom, podawany dożylnie do żył centralnych z maksymalną szybkością infuzji 1,0 ml/kg mc./godz. Dawkowanie dobowe wynosi 15-25 ml/kg mc. dla dzieci 0-2 lat, 15 ml/kg mc. dla 2-5 lat oraz 10 ml/kg mc. dla 6-14 lat. Sterofundin ISO (0,67 g/1000 ml) stosuje się do uzupełniania płynów i elektrolitów u dorosłych i dzieci, z dawkami od 500 ml do 3 litrów/dobę u dorosłych oraz 20-100 ml/kg mc./dobę u dzieci, z szybkością infuzji dostosowaną do wieku (2-8 ml/kg mc./godz.). Tetraspan 60 mg/ml (0,67 g/1000 ml) zawierający hydroksyetyloskrobię jest stosowany do szybkiego uzupełniania objętości śródnaczyniowej u dorosłych, z maksymalną dawką dobową 30 ml/kg mc. i szybkością infuzji do 20 ml/kg mc./godz., a w stanach wstrząsu szybka infuzja 500 ml pod ciśnieniem.
bilans płynów, elektrolity, elektrolity w osoczu, funkcja nerek, funkcja wątroby, hydroksyetyloskrobia, infuzja dożylna, infuzja pod ciśnieniem, kwas jabłkowy, masa ciała, mieszanina żywieniowa, monitorowanie hemodynamiczne, parametr hemodynamiczny, plan terapeutyczny, płyn śródnaczyniowy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, stan kliniczny, uzupełnianie płynów, wstrząs, wywiad medyczny, zator powietrzny, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Olej rybny – Dawkowanie i sposób podawania
Olej rybny, będący źródłem kwasów tłuszczowych omega-3 (EPA i DHA), stosowany jest w żywieniu pozajelitowym w różnych preparatach, takich jak Omegaven, SMOFlipid oraz złożone worki SmofKabiven, SmofKabiven EF i SmofKabiven Peripheral. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu klinicznego. Omegaven zawiera 10 g oleju rybnego/100 ml emulsji, z dawką 1-2 ml/kg mc./dobę (0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę) i maksymalną szybkością infuzji 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g/kg mc./godz.), podawaną do 4 tygodni. SMOFlipid dostarcza 30 g oleju rybnego/l i stosowany jest u dorosłych w dawce 5-10 ml/kg mc./dobę (1,0-2,0 g tłuszczu/kg mc./dobę) z maksymalną szybkością 0,75 ml/kg mc./godz. (0,15 g tłuszczu/kg mc./godz.). U noworodków i niemowląt dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g tłuszczu/kg mc./dobę, zwiększana do maksymalnie 3,0 g/kg mc./dobę (15 ml/kg mc./dobę), z infuzją ciągłą około 24 godzin u wcześniaków.
emulsja tłuszczowa, energia pozabiałkowa, infuzja do żyły centralnej, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy omega-3, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej rybny oczyszczony, Omegaven, preparat złożony, roztwór aminokwasów, SmofKabiven, SmofKabiven EF, SmofKabiven Peripheral, SMOFlipid, szybkość infuzji, triglicerydy średniołańcuchowe, triglicerydy w surowicy, trójkomorowy worek, wcześniaki i noworodki, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Walina – Dawkowanie i sposób podawania
Walina, jako aminokwas egzogenny z grupy BCAA, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, a jej dawkowanie jest ściśle uzależnione od stanu klinicznego pacjenta, wieku oraz rodzaju stosowanego produktu. U dorosłych dawki waliny wahają się w zależności od preparatu, np. Aminomel Nephro zawiera 5,13 g/1000 ml, z dawkowaniem 6-12 ml/kg mc./dobę i maksymalną szybkością infuzji do 0,2 g aminokwasów/kg mc./godz. W pediatrii dawkowanie jest dostosowane do wieku i masy ciała, np. u dzieci 2-4 lata Aminomix 1 Novum podaje się w dawce 25 ml/kg mc./dobę (1,25 g aminokwasów/kg mc./dobę) z maksymalną szybkością infuzji 0,06 g aminokwasów/kg mc./godz. Preparaty o wysokiej osmolarności, takie jak Aminoplasmal 15% (7,2 g waliny/1000 ml), wymagają podawania wyłącznie do żyły centralnej. W przypadku niewydolności nerek stosuje się specjalistyczne preparaty (np. Nephrotect z 8,7 g waliny/1000 ml), z dawkowaniem 0,6-1,2 g aminokwasów/kg mc./dobę, a u pacjentów dializowanych szybkość infuzji może sięgać 0,2 g/kg mc./godz.
aminokwas egzogenny o rozgałęzionym łańcuchu, Aminomel Nephro, aminoplasmal hepa, Aminoven Infant, bilans azotowy, dializa, dializa otrzewnowa, emulsja do infuzji, hiperglikemia, hipoksja, infuzja, infuzja do żyły centralnej, Nephrotect, niedożywienie, niewydolność narządowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osmolarność, równowaga płynów i elektrolitów, roztwór do dializy otrzewnowej, stężenie glukozy, walina, żyła obwodowa, żywienie podczas dializy, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-tryptofan – Dawkowanie i sposób podawania
L-tryptofan, aminokwas egzogenny, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (2,00 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (2,50 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (0,70 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (1,9 g/1000 ml) oraz Vaminolact (1,4 g/1000 ml). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od stanu klinicznego pacjenta, wieku, masy ciała oraz rodzaju preparatu. Przykładowo, dla Aminomel 10E zalecana dawka wynosi 8-10 ml/kg mc./dobę (0,016-0,02 g L-tryptofanu/kg mc./dobę), a maksymalna w stanach katabolicznych to 20 ml/kg mc./dobę (0,04 g/kg mc./dobę). Ketosteril, zawierający 23 mg L-tryptofanu na tabletkę, stosuje się doustnie w dawce 4-8 tabletek trzy razy na dobę (276-552 mg/dobę), szczególnie u pacjentów z GFR <25 ml/min i ograniczeniem białka do 40 g/dobę. Infuzje dożylne powinny być prowadzone z uwzględnieniem maksymalnych prędkości podawania, np. Vamin 18 Electrolyte-Free nie powinien być podawany szybciej niż 1000 ml w ciągu 8 godzin (około 2 ml/min).
aminokwas egzogenny, cewnik żylny, dawka dobowa, emulsja tłuszczowa, filtracja kłębuszkowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa, L-tryptofan, niedobór kwasów tłuszczowych, osmolarność roztworu, prędkość wlewu, stan kataboliczny, stan kliniczny pacjenta, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha – Dawkowanie i sposób podawania
Trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) w emulsji Lipofundin MCT/LCT 20% (100 g MCT i 100 g oleju sojowego na 1000 ml) są stosowane w żywieniu pozajelitowym, z dawkowaniem dostosowanym do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała i wieku. U dorosłych standardowa dawka wynosi 0,7-1,5 g/kg m.c./dobę, z możliwością zwiększenia do 2,0 g/kg m.c./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania kalorycznego, jednak w długotrwałym żywieniu (>6 miesięcy) lub u pacjentów z zespołem krótkiego jelita dawka nie powinna przekraczać 1,0 g/kg m.c./dobę. U dzieci dawkę należy stopniowo zwiększać, monitorując stężenie triglicerydów, z maksymalną dawką do 3,0 g/kg m.c./dobę (do 4,0 g/kg m.c./dobę u niemowląt i małych dzieci) podawaną w infuzji ciągłej przez 24 godziny. Maksymalna szybkość infuzji u dorosłych to 0,15 g/kg m.c./godz. (np. 52,5 ml/h dla pacjenta 70 kg), u wcześniaków i małych dzieci 0,17 g/kg m.c./godz., a u dzieci i młodzieży 0,13 g/kg m.c./godz.
choroba nowotworowa, działanie niepożądane, emulsja oleju w wodzie, emulsja tłuszczowa, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kalorie pozabiałkowe, Lipofundin, olej sojowy oczyszczony, parametry biochemiczne, roztwór aminokwasów, stężenie triglicerydów, trójglicerydy MCT, wcześniak, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Potassium Chloride 0,3% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 3 g/l + 9 g/l
Dawkowanie preparatu Potassium Chloride 0,3% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun (3,0 g/l KCl + 9,0 g/l NaCl) powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek i serca. Maksymalna dobowa dawka potasu dla dorosłych wynosi 2-3 mmol/kg mc., a objętość roztworu nie powinna przekraczać 40 ml/kg mc. Szybkość infuzji do żył obwodowych nie powinna przekraczać 10 mmol potasu na godzinę, a w przypadku konieczności szybszego podania wskazane jest podawanie do żyły centralnej. U dzieci i młodzieży dawka maksymalna to 3 mmol/kg mc./dobę, z ograniczeniem szybkości infuzji do 0,5 mmol/kg mc./godz. oraz obowiązkowym monitorowaniem EKG. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się schemat dawkowania jak u dorosłych, z zachowaniem szczególnej ostrożności przy niewydolności serca lub nerek. W przypadku przewlekłej hiponatremii szybkość infuzji sodu powinna być ograniczona tak, aby wzrost stężenia Na+ nie przekraczał 0,35 mmol/l na godzinę.
bilans płynów, chlorek potasu, chlorek sodu, diureza, elektrolit, hiponatremia, infuzja dożylna, monitorowanie EKG, niewydolność nerek, niewydolność serca, osmolarność, płyn pozakomórkowy, podanie dożylne, pompa infuzyjna, potas, stężenie elektrolitów w osoczu, suplementacja elektrolitów, żyła centralna, żyła obwodowa - Leksykon substancji czynnych
Sodu selenin – Działania niepożądane
Sód selenin, jako składnik preparatu Peditrace stosowanego w żywieniu pozajelitowym, pełni istotną rolę w uzupełnianiu selenu, pierwiastka śladowego niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na specyficzne działania niepożądane bezpośrednio związane z sodu seleninem podawanym w zalecanych dawkach terapeutycznych. Niemniej jednak, obserwowano przypadki zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych po dożylnym podaniu roztworów glukozy zawierających Peditrace, choć nie można jednoznacznie przypisać tych zdarzeń obecności sodu seleninu. Reakcje alergiczne na sodu selenin nie zostały odnotowane, w przeciwieństwie do jodu obecnego w preparacie, który może wywoływać reakcje alergiczne po podaniu miejscowym, ale nie dożylnym. Teoretyczne ryzyko przedawkowania lub kumulacji selenu istnieje przy długotrwałym stosowaniu lub przekroczeniu dawek, jednak w praktyce klinicznej nie odnotowano takich przypadków.
dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, farmakowigilancja, kumulacja selenu, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, podanie parenteralne, potas jodek, praktyka kliniczna, preparat Peditrace, proces fizjologiczny, reakcja alergiczna, stężenie selenu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noradrenaline Aguettant 0,08 mg/ml
Lek Noradrenaline Aguettant w stężeniu 0,08 mg/ml (0,16 mg/ml noradrenaliny winianu) jest przeciwwskazany do podawania przez kaniulę obwodową lub żyłę obwodową ze względu na ryzyko miejscowej martwicy tkanek spowodowanej silnym działaniem obkurczającym naczynia. Preparat zawiera 3,5 mg/ml sodu (0,2 mmol/ml), co w jednej fiolce 50 ml daje około 177,3 mg sodu (7,7 mmol), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Całkowita zawartość noradrenaliny winianu w fiolce to 8 mg (4 mg noradrenaliny), co jest kluczowe przy ustalaniu dawkowania i ocenie ryzyka działań niepożądanych. Roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy, o pH 3,2–3,8 i osmolalności 260–320 mOsm/kg; nie należy stosować preparatu, jeśli parametry te nie są spełnione lub występują oznaki zanieczyszczenia.
dostęp centralny, katecholaminy, martwica tkanek, naczynia krwionośne, nadwrażliwość na noradrenalinę, obkurczenie naczyń krwionośnych, ograniczenie spożycia sodu, osmolalność, przeciwwskazania bezwzględne, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, stosunek korzyści do ryzyka, substancje pomocnicze, winian noradrenaliny, wlew leku, wynaczynienie, żyła obwodowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nutryelt –
Produkt leczniczy Nutryelt to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający pierwiastki śladowe niezbędne do uzupełnienia mikroelementów u dorosłych pacjentów. Zalecana dawka dobowa wynosi 10 ml (jedna ampułka), natomiast w stanach zwiększonego zapotrzebowania, takich jak rozległe oparzenia czy ciężki hiperkatabolizm, dawkę można zwiększyć do 20 ml (dwie ampułki) z koniecznością monitorowania stężeń pierwiastków w surowicy. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży, dla których należy stosować dedykowane produkty pediatryczne. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz łagodną cholestazą.
centralny cewnik dożylny, cholestaza, chrom, cynk, elektrolit, fluor, hiperkatabolizm, infuzja dożylna, jod, mangan, miedź, mikroelement, molibden, osmolarność roztworu, pierwiastek śladowy, rozległe oparzenie, roztwór do infuzji, selen, stężenie pierwiastków śladowych, właściwość fizykochemiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żelazo, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
N-acetylo-L-cysteina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Aminosteril N-Hepa 8% to specjalistyczny roztwór do infuzji zawierający 0,70 g N-acetylo-L-cysteiny (odpowiadającej 0,52 g L-cysteiny) na 1000 ml, przeznaczony głównie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Preparat zawiera łącznie 80 g/l aminokwasów, w tym L-izoleucynę (10,40 g), L-leucynę (13,09 g), L-lizynę (6,88 g), L-metioninę (1,10 g) i inne, zapewniając całkowitą wartość energetyczną 320 kcal/l (1340 kJ/l) oraz azot 12,90 g/l. Ze względu na kwasowość roztworu (12-25 mmol NaOH/l) i pH 5,7-6,3, konieczne jest monitorowanie równowagi kwasowo-zasadowej oraz parametrów biochemicznych, takich jak elektrolity, glukoza, białka, kreatynina i próby czynnościowe wątroby. Podawanie infuzji wymaga uwzględnienia osmolarności (teoretycznie 770 mOsm/l) – graniczna wartość dla żył obwodowych to około 800 mOsm/l, a szybkość infuzji powinna być kontrolowana, aby zapobiec zakrzepowemu zapaleniu żył.
Aminosteril N-Hepa, białko w surowicy, bilans płynów, elektrolity w surowicy, glukoza we krwi, hiperglikemia, N-acetylo-L-cysteina, osmolarność roztworu, parametr biochemiczny, próby czynnościowe wątroby, równowaga aminokwasowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasowy, suplementacja elektrolitów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek, zakrzepowe zapalenie żyły, żyła centralna, żyła obwodowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olimel Peri N4E
OLIMEL PERI N4E to emulsja do żywienia pozajelitowego, której dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolicznych pacjenta. Produkt nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na nieodpowiedni skład i objętość. U dorosłych średnie dobowe zapotrzebowanie wynosi: azot 0,16-0,35 g/kg (1-2 g aminokwasów/kg), energia 20-40 kcal/kg oraz płyny 20-40 ml/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobowa OLIMEL PERI N4E to 40 ml/kg, co odpowiada 1 g aminokwasów/kg, 3 g glukozy/kg, 1,2 g tłuszczów/kg, 0,8 mmol sodu/kg i 0,6 mmol potasu/kg. Dla pacjenta 70 kg maksymalna dawka wynosi 2800 ml, dostarczając 71 g aminokwasów, 210 g glukozy, 84 g tłuszczów i łącznie 1960 kcal energii. Infuzję należy rozpoczynać stopniowo, maksymalna szybkość wynosi 3,2 ml/kg/godz., co odpowiada 0,08 g aminokwasów/kg/godz., 0,24 g glukozy/kg/godz. i 0,10 g tłuszczów/kg/godz.
aminokwas, azot, emulsja do infuzji, energia niebiałkowa, glukoza, infuzja, katabolizm, leczenie żywieniowe, magnez, OLIMEL PERI N4E, osmolarność, pacjent pediatryczny, populacja pediatryczna, potas, sód, stan odżywienia, szybkość infuzji, szybkość wlewu, tłuszcz, worek wielokomorowy, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nutryelt Pediatric –
NUTRYELT PEDIATRIC to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, przeznaczony do żywienia dożylnego pacjentów pediatrycznych, w tym wcześniaków, noworodków, niemowląt oraz dzieci powyżej 12. miesiąca życia. Preparat dostarcza kluczowe pierwiastki śladowe niezbędne do prawidłowego rozwoju i funkcjonowania organizmu, takie jak cynk (15,30 µmol/10 ml, 1000 μg/10 ml), miedź (3,15 µmol/10 ml, 200 μg/10 ml), mangan (0,091 µmol/10 ml, 5 μg/10 ml), jod (0,079 µmol/10 ml, 10 μg/10 ml) oraz selen (0,253 µmol/10 ml, 20 μg/10 ml). Związki te występują w formach zapewniających wysoką biodostępność, m.in. glukonian cynku i miedzi, jodek potasu oraz selenin sodu. Preparat charakteryzuje się niską osmolarnością (15 mosmol/l), pH 2,7-3,3 oraz gęstością 1,0, co umożliwia podawanie zarówno przez żyły obwodowe, jak i centralne po odpowiednim rozcieńczeniu.
całkowite żywienie pozajelitowe, choroba zapalna jelit, glukonian cynku, glukonian manganu, glukonian miedzi, hormon tarczycy, jodek potasu, krwinka czerwona, niemowlę, noworodek, pierwiastek śladowy, roztwór do infuzji, selenin sodu, stan kataboliczny, układ odpornościowy, wcześniak, zaburzenie wchłaniania, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipofundin MCT/LCT 20% 20%
Lipofundin MCT/LCT 20% to emulsja lipidowa zawierająca olej sojowy oraz trójglicerydy średniołańcuchowe i długołańcuchowe, dostarczająca niezbędne kwasy tłuszczowe. Dawkowanie u dorosłych wynosi standardowo 0,7-1,5 g tłuszczów/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 2,0 g/kg mc./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania kalorycznego. W szczególnych przypadkach, takich jak długotrwałe żywienie pozajelitowe w domu lub zespół krótkiego jelita, dawka nie powinna przekraczać 1,0 g/kg mc./dobę. U wcześniaków dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g/kg mc./dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 3,0 g/kg mc./dobę. U niemowląt i małych dzieci maksymalna dawka to 3,0-4,0 g/kg mc./dobę, podawana w infuzji ciągłej przez 24 godziny. U dzieci i młodzieży dawka maksymalna wynosi 2,0-3,0 g/kg mc./dobę. Zaleca się, aby emulsja stanowiła do 50% kalorii pozabiałkowych w żywieniu pozajelitowym.
całkowite żywienie pozajelitowe, choroba nowotworowa, emulsja tłuszczowa, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kalorie pozabiałkowe, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej sojowy, parametry kliniczne, parametry laboratoryjne, roztwór aminokwasów, triglicerydy, trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, węglowodany, zapotrzebowanie kaloryczne, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SmofKabiven extra Nitrogen EF –
SmofKabiven extra Nitrogen EF to trójkomorowy preparat do żywienia pozajelitowego, zawierający aminokwasy (33,1-166 g), glukozę (42,8-214 g) oraz emulsję tłuszczową (14,6-73,0 g) złożoną z oleju sojowego, triglicerydów średniołańcuchowych, oleju z oliwek i oleju rybiego bogatego w kwasy omega-3. Preparat jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 2 lat, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, np. w stanach zaburzeń połykania, niedrożności przewodu pokarmowego, ciężkich chorobach jelit czy stanach katabolicznych. Dostępny jest w pięciu objętościach (506-2531 ml) o wartości energetycznej od 450 do 2250 kcal (1,9-9,4 MJ) oraz zawartości azotu od 5,3 do 26,5 g, co pozwala na indywidualne dopasowanie do potrzeb pacjenta.
aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas rozgałęziony, elektrolit, emulsja tłuszczowa, glukoza, izoleucyna, kwas omega-3, leucyna, niedokrwienie jelit, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, olej rybi, olej sojowy, olej z oliwek, osmolalność, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, przetoka przewodu pokarmowego, rozległe oparzenie, roztwór aminokwasów, stan kataboliczny, stan odżywienia, tauryna, tłuszcz, trigliceryd nasycony, trójkomorowy worek, walina, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości, zespół krótkiego jelita, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
N-acetylo-L-cysteina – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat AMINOSTERIL N-HEPA 8% zawierający N-acetylo-L-cysteinę (0,70 g/1000 ml roztworu, odpowiadające 0,52 g L-cysteiny) jest przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Podawanie odbywa się wyłącznie dożylnie, zarówno do żyły centralnej, jak i obwodowej, z indywidualnym dostosowaniem dawkowania. Standardowa szybkość infuzji wynosi 1,0-1,25 ml/kg mc./godz. (0,08-0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.), co dla pacjenta 70 kg odpowiada 70-87,5 ml/godz. (5,6-7 g aminokwasów/godz.). Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g aminokwasów/kg mc. (18,75 ml/kg mc.), czyli 1300 ml roztworu (105 g aminokwasów) dla pacjenta 70 kg, z maksymalną dobowa dawką N-acetylo-L-cysteiny 0,013 g/kg mc. (0,91 g/dobę). Preparat należy stosować jako element kompleksowego żywienia pozajelitowego, łącznie z roztworami węglowodanów, emulsjami tłuszczowymi, elektrolitami, witaminami i pierwiastkami śladowymi.
aminokwas, Aminosteril N-Hepa, droga dożylna, emulsja tłuszczowa, gospodarka azotowa, L-cysteina, N-acetylo-L-cysteina, osmolarność teoretyczna, parametr laboratoryjny, pierwiastek śladowy, podaż składników odżywczych, podrażnienie żyły obwodowej, pompa infuzyjna, roztwór do infuzji, zaburzenie funkcji wątroby, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe