podanie doustne
Podanie doustne (per os, p.o.) to najpopularniejsza droga aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej do organizmu przez jamę ustną. Metoda ta jest preferowana ze względu na wygodę stosowania, nieinwazyjność oraz możliwość samodzielnego przyjmowania leków przez pacjenta.
Leki doustne występują w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletki, kapsułki, drażetki, syropy, zawiesiny, roztwory i proszki. Po podaniu doustnym substancja lecznicza ulega wchłanianiu głównie w jelicie cienkim, a następnie przez układ wrotny trafia do wątroby, gdzie może podlegać efektowi pierwszego przejścia, co wpływa na biodostępność leku.
Podanie doustne ma pewne ograniczenia – nie jest odpowiednie dla pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotujących oraz w przypadku leków drażniących przewód pokarmowy. Absorpcja leków podawanych doustnie może być modyfikowana przez pokarm, pH soku żołądkowego oraz interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi substancjami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Groprinosin Forte 1000 mg
Groprinosin Forte, zawierający inozynę pranobeks w dawce 1000 mg na tabletkę, jest stosowany doustnie w terapii infekcji wirusowych. Dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta oraz nasilenia objawów, z zalecaną dawką u dorosłych i osób starszych wynoszącą 50 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada 3-4 tabletkom (3000-4000 mg) podawanym w kilku dawkach. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4 g. U dzieci powyżej 1 roku życia stosuje się analogiczną dawkę 50 mg/kg masy ciała, podzieloną na kilka podań, z możliwością podawania syropu u pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek. Standardowy czas terapii wynosi od 5 do 14 dni, z zaleceniem kontynuacji leczenia przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów, co zwiększa skuteczność terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sumilar 5 mg + 5 mg
Sumilar to lek złożony dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, gdzie pierwsza wartość oznacza zawartość ramiprylu, a druga amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu). Zalecana dawka dobowa to jedna kapsułka, jednak lek nie jest wskazany do inicjacji terapii nadciśnienia tętniczego. Początkowe dawkowanie ramiprylu i amlodypiny ustala się oddzielnie, dostosowując indywidualnie do pacjenta i wartości ciśnienia tętniczego. Maksymalna dawka dobowa Sumilar to kapsułka 10 mg + 10 mg. U pacjentów stosujących leki moczopędne konieczna jest ostrożność ze względu na ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, z regularnym monitorowaniem funkcji nerek i stężenia potasu. W przypadku zaburzeń czynności wątroby terapia ramiprylem powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą, a Sumilar jest przeciwwskazany, gdyż minimalna dawka ramiprylu w kapsułce wynosi 5 mg.
amlodypiny bezylan, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, dializa, dializoterapia, działanie niepożądane, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, odwodnienie, podanie doustne, ramipryl, stężenie potasu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sugammadex Reddy 100 mg/ml
Sugammadeks (Sugammadex Reddy 100 mg/ml) jest stosowany do odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez środki zwiotczające. Brak jest danych klinicznych dotyczących jego stosowania u kobiet w ciąży, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa. W kontekście płodności u ludzi brak jest odpowiednich badań klinicznych, jednak dane zwierzęce nie wskazują na szkodliwe działanie sugammadeksu na funkcje rozrodcze.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Espumisan 40 mg
Espumisan, zawierający 40 mg symetykonu, jest lekiem z grupy silikonów stosowanym w czynnościowych zaburzeniach przewodu pokarmowego (kod ATC: A03AX13). Symetykon działa poprzez zmniejszenie napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu w masach pokarmowych i śluzie przewodu pokarmowego, co prowadzi do ich pękania i uwolnienia gazów. Uwolnione gazy są następnie eliminowane z organizmu poprzez absorpcję przez ścianę jelita lub wydalanie na skutek perystaltyki jelit. Mechanizm działania symetykonu jest całkowicie fizyczny i powierzchniowy, bez udziału reakcji chemicznych czy wpływu na receptory lub procesy metaboliczne.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Midazolam jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, co powoduje, że jego farmakokinetyka i działanie kliniczne są silnie modulowane przez inhibitory i induktory tych enzymów. Hamowanie CYP3A4, szczególnie przez azolowe leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, worykonazol, itrakonazol) oraz inhibitory proteazy HIV i HCV, prowadzi do istotnego wzrostu stężenia midazolamu w osoczu (nawet do 5,4-krotnego) oraz wydłużenia okresu półtrwania (do 3-4-krotnego), co zwiększa ryzyko przedłużonej sedacji i depresji oddechowej. Interakcje te są szczególnie istotne po podaniu dożylnym, gdzie zmiana klirensu ma kluczowe znaczenie, a pacjenci powinni być monitorowani na oddziałach intensywnej terapii. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, karbamazepina czy mitotan, mogą obniżać ekspozycję na midazolam nawet o 90%, co wymaga dostosowania dawki i uwzględnienia zmniejszonej skuteczności terapeutycznej.
antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, AUC, benzodiazepina, biodostępność, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja OUN, działanie nasenne, działanie uspokajająco-nasenne, indukcja enzymatyczna, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, klirens ogólnoustrojowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, mechanizm interakcji, midazolam, minimalne stężenie pęcherzykowe, oddział intensywnej opieki medycznej, okres półtrwania, opioid, podanie doodbytnicze, podanie doustne, podanie dożylne, wiązanie z białkami, zaburzenia psychoruchowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Actisept MED (0,10 g + 2,00 g)/100 mg
ACTISEPT MED to preparat w formie aerozolu na skórę, zawierający oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g). Produkt charakteryzuje się niskim ryzykiem przedawkowania ze względu na niskie stężenie substancji czynnych oraz sposób aplikacji miejscowej. Oktenidyna wykazuje wyższą toksyczność przy podaniu dożylnym, dlatego należy bezwzględnie unikać przypadkowej iniekcji dożylnej, która mogłaby prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania ACTISEPT MED, co potwierdza jego bezpieczny profil przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
aerozol na skórę, aplikacja na skórę, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekspozycja doustna, ekspozycja dożylna, fenoksyetanol, iniekcja, krwiobieg, oktenidyny dichlorowodorek, podanie doustne, podanie dożylne, postać farmaceutyczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność oktenidyny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inventum 25 mg
Lek Inventum zawiera 25 mg syldenafilu jako standardową dawkę, którą pacjent powinien przyjąć około 1 godziny przed planowaną aktywnością seksualną. Tabletka jest przeznaczona do rozgryzania i żucia bez konieczności popijania. Nie zaleca się stosowania leku częściej niż raz na dobę. Przyjmowanie leku podczas posiłku może opóźnić początek działania. W przypadku decyzji lekarza dawkę można zwiększyć do 50 mg, a następnie do maksymalnie 100 mg, w zależności od skuteczności i tolerancji. U pacjentów w wieku ≥65 lat oraz z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) stosuje się standardowe dawkowanie 25 mg raz na dobę. W ciężkich zaburzeniach nerek (klirens <30 ml/min) oraz niewydolności wątroby (np. marskość) zaleca się rozpoczęcie od 25 mg z możliwością stopniowego zwiększania dawki pod nadzorem lekarza do 50 mg lub 100 mg.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, inhibitor CYP3A4, klirens kreatyniny, leczenie farmakologiczne, lek α-adrenolityczny, marskość wątroby, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, podanie doustne, produkt leczniczy, rytonawir, syldenafil, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atarax 2 mg/ml
Atarax w postaci syropu zawiera chlorowodorek hydroksyzyny w stężeniu 2 mg/ml, co umożliwia precyzyjne dawkowanie, szczególnie u pacjentów pediatrycznych oraz osób z trudnościami w połykaniu. Preparat jest przejrzystym, bezbarwnym roztworem, pakowanym w butelki szklane o pojemności 200 ml, zabezpieczone plastikową zakrętką z blokadą dla dzieci. Do opakowania dołączona jest skalowana co 0,25 ml strzykawka dozująca, co pozwala na dokładne dostosowanie dawki. Syrop zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol, sodu benzoesan, sacharoza, mentol oraz aromat orzechowy, które poprawiają stabilność i walory organoleptyczne preparatu.
Atarax, benzoesan sodu, chlorowodorek hydroksyzyny, dysfagia, etanol, mentol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, populacja pediatryczna, postać farmaceutyczna, rozpuszczalnik organiczny, sacharoza, strzykawka dozująca, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop, woda oczyszczona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipancrea 16 000 16 000 j. Ph. Eur. lipazy
Lipancrea 16000 to preparat zawierający pankreatynę wieprzową o aktywności enzymatycznej: lipazy 16 000 j. Ph. Eur., amylazy 11 500 j. Ph. Eur. oraz proteaz 900 j. Ph. Eur. Produkt dostępny jest w kapsułkach żelatynowych, stosowany głównie w leczeniu zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki, w tym zwłóknienia torbielowatego. Dawkowanie u dzieci poniżej 4 lat wynosi 1000 j. lipazy/kg mc./posiłek, natomiast u dzieci powyżej 4 lat, młodzieży i dorosłych – 500 j. lipazy/kg mc./posiłek. Całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać 10 000 j. lipazy/kg mc. lub 4 000 j. lipazy/g spożytego tłuszczu. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie nasilenia choroby, kontroli biegunek tłuszczowych oraz stanu odżywienia pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine +pharma 10 mg
Lek Olanzapine +pharma dostępny jest w formie tabletek doustnych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 5 mg lub 10 mg substancji czynnej – olanzapiny. Tabletki 5 mg są okrągłe, żółte, obustronnie wypukłe i posiadają rowek dzielący, umożliwiający precyzyjne podzielenie dawki na 2,5 mg, natomiast tabletki 10 mg, również okrągłe i żółte, nie mają rowka i nie są przeznaczone do dzielenia. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (75,4 mg w tabletce 5 mg i 150,79 mg w tabletce 10 mg), celulozę mikrokrystaliczną, stearynian magnezu oraz karboksymetyloskrobię sodową (Typ A). Produkt jest pakowany w blistry z folii wielowarstwowej PA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 28, 30 lub 56 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 2 lata przy przechowywaniu w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, olanzapina, podanie doustne, rowek dzielący, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, utylizacja leków - Leksykon leków
Skład i postać leku – Simvasterol 20 mg
Simvasterol to lek doustny dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, stosowany jako inhibitor reduktazy HMG-CoA w terapii hiperlipidemii. Tabletki różnią się barwą i wyglądem: 10 mg (różowo-beżowe, owalne, z kreską dzielącą), 20 mg (pomarańczowe, owalne) oraz 40 mg (różowe, owalne). Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach wynosi odpowiednio 65,73 mg, 131,46 mg i 262,92 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce tabletki obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną, butylohydroksyanizol (E320), kwas askorbinowy, kwas cytrynowy, krzemionkę koloidalną, talk, magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza, barwniki (E172), trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek (E171) i powidon K-30.
blister, butylohydroksyanizol, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian trietylu, dwutlenek tytanu, hiperlipidemia, hypromeloza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas askorbowy, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, podanie doustne, przeciwutleniacz, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, symwastatyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon substancji czynnych
Sennozyd B – Dawkowanie i sposób podawania
Sennozyd B, będący głównym składnikiem aktywnym liścia senesu (Sennae foliolum), jest stosowany jako środek przeczyszczający w formie glikozydów hydroksyantracenowych. Maksymalna dawka dobowa sennozydu B wynosi 30 mg, co odpowiada 1 g liścia senesu lub odpowiedniej dawce w preparatach takich jak Senefol (4 tabletki po 7,5 mg), Xenna (1 saszetka zawierająca 30 mg) oraz Xenna Extra Comfort (1,5 tabletki po 20 mg). Preparaty te są przeznaczone wyłącznie dla pacjentów powyżej 12 roku życia i podawane doustnie, z różnicami w sposobie aplikacji zależnie od postaci farmaceutycznej (napar, tabletki, tabletki dojelitowe). Efekt przeczyszczający pojawia się zwykle po 8-12 godzinach od podania, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, zaczynając od najniższej skutecznej dawki w celu uzyskania miękkiego stolca.
czas działania leku, dawka skuteczna, dawkowanie indywidualne, efekt przeczyszczający, efekt terapeutyczny, glikozyd hydroksyantracenowy, konsultacja lekarska, lek przeczyszczający, liść senesu, maksymalna dawka dobowa, miękki stolec, podanie doustne, postać farmaceutyczna, preparat ziołowy, przeciwwskazania dla dzieci, sennozyd B, tabletka dojelitowa, wrażliwość osobnicza, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Aurovitas 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej produktu Aciclovir Aurovitas 400 mg, wykazały brak właściwości mutagennych i rakotwórczych zarówno w testach in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych. Długoterminowe podawanie leku szczurzym i mysim nie wykazało zwiększonego ryzyka nowotworów. Ocena teratogenności potwierdziła brak działania embriotoksycznego i teratogennego w standardowych badaniach na szczurach, królikach i myszach, z wyjątkiem niestandardowego badania, gdzie bardzo wysokie dawki podskórne wywołały wady płodów wraz z objawami toksyczności u samic, co nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, mutacja genetyczna, płodność, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, toksyczność - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xyvelam 500 mg
Lek Xyvelam zawiera lewofloksacynę, która charakteryzuje się niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym (biodostępność 99-100%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Lewofloksacyna wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (30-40%) i dużą objętość dystrybucji (~100 l), co umożliwia skuteczną penetrację do tkanek układu oddechowego, skóry oraz układu moczowo-płciowego, natomiast przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczone. Metabolizm leku jest minimalny (<5% dawki), a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (>85% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania 6-8 godzin, co pozwala na stosowanie schematów dawkowania 500 mg raz lub dwa razy na dobę. Farmakokinetyka lewofloksacyny jest liniowa w zakresie dawek 50-1000 mg, a brak istotnych różnic między podaniem doustnym i dożylnym umożliwia terapię sekwencyjną bez konieczności modyfikacji dawki.
biodostępność, demetylolewofloksacyna, dysfagia, farmakokinetyka liniowa, inwersja chiralna, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lewofloksacyna, makrofagi pęcherzykowe, N-tlenek lewofloksacyny, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie doustne, podanie dożylne, profil farmakokinetyczny, stabilność stereochemiczna, stan równowagi stężenia, stężenie w osoczu, substancja czynna, terapia sekwencyjna, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenistil 1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa maleinianu dimetyndenu, substancji czynnej Fenistilu (1 mg/g, żel), przeprowadzone na szczurach i królikach, nie wykazały właściwości teratogennych ani negatywnego wpływu na rozwój prenatalny i postnatalny potomstwa. Podawanie dimetyndenu doustnie w dawce 250-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi nie wpłynęło negatywnie na rozrodczość, rozwój płodów ani rozwój młodych osobników, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji czynnej w kontekście potencjalnego ryzyka dla płodności i rozwoju potomstwa.
badanie przedkliniczne, chlorek benzalkoniowy, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, Fenistil żel, glikol propylenowy, maleinian dimetyndenu, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, rozrodczość, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja pomocnicza, teratogenność, wada rozwojowa, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Owoc borówki czernicy – Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Owoc Borówki Czernicy zawiera 100 g Vaccinum myrtillus L., fructus na 100 g surowca i jest przeznaczony do podania doustnego w formie odwaru. Zalecane dawkowanie u dorosłych obejmuje przyjmowanie odwaru 2-4 razy dziennie w ilości ½ do 1 szklanki. Przygotowanie odwaru polega na zalaniu 1 łyżki stołowej (ok. 4 g) owocu borówki czernicy 1 szklanką zimnej wody, doprowadzeniu do wrzenia, gotowaniu pod przykryciem przez około 10 minut oraz przecedzeniu. Odwar powinien być zawsze świeżo przygotowany i nie należy go przechowywać.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z cetyny sosnowej – Dawkowanie i sposób podawania
Syrop sosnowy złożony Aflofarm zawiera wyciąg z cetyny sosnowej w stężeniu 1283,1 mg na 15 ml syropu (427,7 mg na 5 ml), fosforan kodeiny oraz nalewkę z anyżu, co czyni go preparatem wskazanym do leczenia objawów ze strony układu oddechowego. U dorosłych zalecana dawka wynosi 15 ml trzy razy na dobę, co odpowiada dobowej dawce 3849,3 mg wyciągu z cetyny sosnowej. U młodzieży w wieku 12-18 lat dawka wynosi 5-10 ml trzy razy na dobę, co przekłada się na 1283,1-2566,2 mg wyciągu na dobę. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz niezalecany u młodzieży z zaburzeniami czynności układu oddechowego. Podawanie odbywa się doustnie, z wykorzystaniem dołączonej miarki umożliwiającej precyzyjne dawkowanie.
dawkowanie preparatu, działanie niepożądane, fosforan kodeiny, kwalifikacja pacjenta, nalewka z anyżu, podanie doustne, pojedyncza dawka, przeciwwskazanie, syrop sosnowy złożony, układ oddechowy, wyciąg z cetyny sosnowej, wywiad medyczny, zaburzenie czynności układu oddechowego, zawartość etanolu, zawartość sacharozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vitaminum E Medana 200 mg
Vitaminum E Medana w postaci kapsułek elastycznych zawiera 200 mg all-rac-α-tokoferylu octanu na kapsułkę i jest przeznaczony do stosowania doustnego u dorosłych. Standardowe dawkowanie wynosi 1 kapsułkę (200 mg) na dobę w przypadku suplementacji, natomiast w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania zaleca się 2 kapsułki (400 mg) dziennie, które można podzielić na dwie dawki. Kapsułki należy przyjmować podczas lub bezpośrednio po posiłku, co sprzyja lepszemu wchłanianiu witaminy E, rozpuszczalnej w tłuszczach. W leczeniu stanów niedoboru witaminy E dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, uwzględniając stopień niedoboru i potrzeby pacjenta.
all-rac-α-tokoferylu octan, dawkowanie standardowe, efekt terapeutyczny, int-rac-α-Tocopherylis acetas, kapsułka elastyczna, kapsułka żelatynowa, nadwrażliwość na substancje, niedobór witaminy E, parahydroksybenzoesan etylu, podanie doustne, postać farmaceutyczna, rozpuszczalność w tłuszczach, wchłanianie witaminy E, witamina E, zwiększone zapotrzebowanie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sirupus Plantaginis Plantagen 12 cz Ekstraktu z Babki Lancetowatej 1,5 g/10 ml
Syrup Plantaginis PLANTAGEN to syrop leczniczy zawierający 12 części ekstraktu z babki lancetowatej (1,5 g/10 ml), stosowany doustnie w precyzyjnie określonych dawkach zależnych od wieku pacjenta. Dawkowanie wynosi: dla dzieci 6-10 lat 7,5 ml 5 razy dziennie (37,5 ml/dobę), dla dzieci 10-12 lat 10 ml 4 razy dziennie (40 ml/dobę), a dla młodzieży od 13 lat i dorosłych 10-15 ml 5 razy dziennie (50-75 ml/dobę). Preparat ma brunatną barwę, klarowną lub lekko opalizującą, z charakterystycznym zapachem. Zawartość etanolu w syropie nie przekracza 7% (v/v), co należy uwzględnić przy ocenie przeciwwskazań i potencjalnych interakcji lekowych. Syrop nie jest wskazany dla dzieci poniżej 6. roku życia, u których należy stosować alternatywne preparaty.
alkohol etylowy, babka lancetowata, ekstrahent, ekstrakt z babki lancetowatej, etanol, interakcja lekowa, konsultacja lekarska, leczenie alternatywne, liść babki lancetowatej, nasilenie objawów, objaw chorobowy, podanie doustne, schemat dawkowania, syrop z babki lancetowatej, terapia preparatem, weryfikacja rozpoznania, wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Panprazox 20 mg
Panprazox zawiera 20 mg pantoprazolu w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego, dostępny w formie żółtych tabletek dojelitowych o wymiarach 8 mm x 5,5 mm. W leczeniu objawowej postaci choroby refluksowej przełyku zaleca się dawkę 20 mg raz na dobę przez 2-4 tygodnie, z możliwością przedłużenia terapii o kolejne 4 tygodnie w przypadku braku ustąpienia objawów. Po ustąpieniu dolegliwości możliwe jest stosowanie leku „na żądanie” w dawce 20 mg/dobę, a w przypadku nieskuteczności tej metody wskazane jest leczenie ciągłe. W długoterminowej terapii refluksowego zapalenia przełyku dawka podtrzymująca wynosi 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadku nawrotu choroby. U pacjentów stosujących NLPZ profilaktycznie zaleca się 20 mg pantoprazolu na dobę w celu zapobiegania owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy.
biodostępność substancji czynnej, choroba refluksowa przełyku, dawka podtrzymująca, leczenie na żądanie, nawrót refluksowego zapalenia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pacjent geriatryczny, pacjent pediatryczny, pantoprazol sodowy, podanie doustne, postać farmaceutyczna, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib MSN 37,5 mg
Terapia lekiem Sunitinib MSN wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego, tolerancji pacjenta oraz współistniejących interakcji farmakologicznych. W leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) standardowa dawka wynosi 50 mg raz na dobę, podawana doustnie przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) zalecana dawka to 37,5 mg raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkę można modyfikować stopniowo o 12,5 mg, nie przekraczając 75 mg i nie schodząc poniżej 25 mg w GIST i MRCC oraz 50 mg i 25 mg odpowiednio w pNET. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie tolerancji i bezpieczeństwa, a w razie potrzeby stosowanie przerw czasowych.
hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitynib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Loratan 10 mg
Lek Loratan zawiera 10 mg loratadyny, będącej antagonistą receptorów H1 drugiej generacji, wykazującym działanie przeciwalergiczne. Preparat dostępny jest w postaci miękkich kapsułek o charakterystycznym ciemnoniebieskim kolorze, zawierających substancje pomocnicze takie jak sorbitol ciekły częściowo odwodniony (70,2 mg/kapsułkę), makrogol 400, glicerol, kwas solny oraz barwniki: czerwień koszenilową (E 124) i błękit patentowy (E 131). Otoczka kapsułki składa się z żelatyny, sorbitolu, barwników oraz wody oczyszczonej, co zapewnia elastyczność i trwałość produktu. Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 15 lub 30 kapsułek.
biodostępność, błękit patentowy, czerwień koszenilowa, działanie przeciwalergiczne, kapsułka miękka, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka żelatynowa, podanie doustne, regulator kwasowości, sorbitol, stabilność farmaceutyczna, substancja pomocnicza, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Depakine Chronosphere 500 (333,30 mg + 145,14 mg)/sasz.
Depakine Chronosphere to preparat zawierający sodu walproinian oraz kwas walproinowy w formie granulatu o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach od 100 mg do 1000 mg sodu walproinianu, co odpowiada odpowiednio 303 mg do 3030 mg całkowitej masy granulatu. Granulki o średnicy 350-450 μm zapewniają kontrolowane uwalnianie substancji czynnych. Produkt zawiera również substancje pomocnicze takie jak parafina stała, dibehenian glicerolu oraz krzemionka koloidalna uwodniona, które nie są wchłaniane i są wydalane z kałem. Istotne jest, że preparat zawiera sód w ilości od 9,22 mg do 92,24 mg na saszetkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
Depakine Chronosphere, dibehenian glicerolu, granulat o przedłużonym uwalnianiu, krzemionka koloidalna uwodniona, kwas walproinowy, mikrogranulki, niezgodność farmaceutyczna, parafina stała, podanie doustne, przedłużone uwalnianie, przewód pokarmowy, skuteczność terapeutyczna, sodu walproinian, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja przeciwzbrylająca, walproinian sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kastel 20 mg + 5 mg
Lek Kastel to preparat złożony zawierający rozuwastatynę i ramipryl w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, podawany w formie kapsułek twardych. Standardowa dawka to jedna kapsułka raz na dobę, jednak lek nie jest wskazany do rozpoczynania terapii u pacjentów nieleczonych wcześniej tymi substancjami – w takim przypadku konieczne jest indywidualne ustalenie dawek rozuwastatyny i ramiprylu w postaci oddzielnych leków. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową rozuwastatyny 5 mg oraz ramiprylu 1,25 mg z wolniejszą titracją. U osób z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki rozuwastatyny, natomiast dawka ramiprylu powinna być dostosowana do klirensu kreatyniny (maksymalnie 10 mg przy klirensie ≥ 60 ml/min i 5 mg przy klirensie 30-60 ml/min). Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby (maksymalna dawka ramiprylu w zaburzeniach wątroby to 2,5 mg). Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
białko transportowe, cyklosporyna, dawka standardowa, dieta obniżająca cholesterol, ekspozycja systemowa, inhibitor proteazy, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, miopatia, OATP1B1, podanie doustne, polimorfizm genetyczny, produkt złożony, rabdomioliza, ramipryl, rozuwastatyna, rytonawir, stosowanie leków u dzieci, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Valdix Forte 355 mg
Valdix Forte to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 355 mg wyciągu wodno-alkoholowego (etanol 60% V/V) z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) o stosunku surowiec:ekstrakt 3-4:1. Tabletki zawierają substancje pomocnicze w rdzeniu (celuloza mikrokrystaliczna typ 102 i 12, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna) oraz w otoczce (Opadry 03B90571 Blue: glikol polietylenowy, tytanu dwutlenek E171, hydroksypropylometyloceluloza, pigment aluminiowy indygotyny). Powlekanie tabletek chroni substancję czynną, maskuje smak i ułatwia połykanie. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego i dostępny w różnych opakowaniach (blistry PVC/Aluminium lub pojemniki PP/PE) zawierających od 10 do 100 tabletek, co umożliwia dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, etanol, glikol polietylenowy, hydroksypropylometyloceluloza, indygotyna, interakcja farmaceutyczna, korzeń kozłka lekarskiego, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości, podanie doustne, środek przeciwzbrylający, stearynian magnezu, tabletka powlekana, wyciąg z korzenia kozłka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rudavane 10 mg
Rupatadyna, zawarta w produkcie leczniczym Rudavane, jest stosowana w terapii objawowej, a prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla optymalnej skuteczności i minimalizacji działań niepożądanych. Dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecana dawka wynosi 10 mg (1 tabletka) raz na dobę, podawana doustnie, niezależnie od posiłku. Tabletki o średnicy 6,35 mm są łatwe do identyfikacji i powinny być połykane w całości z odpowiednią ilością płynu. U dzieci w wieku 2-11 lat nie zaleca się stosowania tabletek 10 mg; zamiast tego rekomendowany jest doustny roztwór rupatadyny 1 mg/ml, umożliwiający precyzyjne dostosowanie dawki. Dzieci poniżej 2 lat nie powinny stosować tego leku.
bezpieczeństwo i skuteczność leku, działanie niepożądane, farmakokinetyka i farmakodynamika, podanie doustne, postać tabletki, roztwór doustny rupatadyny, rupatadyna, schemat dawkowania, schorzenie współistniejące, skuteczność terapeutyczna, tabletka 10 mg, terapia objawowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sildenafil Dr. Max 25 mg
Sildenafil Dr. Max dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 25 mg syldenafilu (syldenafil cytrynian). Zalecana dawka początkowa dla dorosłych to 25 mg przyjmowane doustnie około 1 godziny przed planowaną aktywnością seksualną, nie częściej niż raz na dobę. Lekarz może dostosować dawkę do 50 mg, a następnie do 100 mg lub zmniejszyć do 25 mg w zależności od skuteczności i tolerancji. U pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) stosuje się standardowe dawkowanie, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz u osób z niewydolnością wątroby (np. marskość) zaleca się dawkę 25 mg ze względu na zmniejszony klirens syldenafilu. Produkt nie jest wskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, cytrynian syldenafilu, dawkowanie dobowe, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, klirens syldenafilu, leczenie farmakologiczne, marskość wątroby, niewydolność wątroby, pacjent geriatryczny, początek działania leku, podanie doustne, przyjmowanie leku z posiłkiem, tabletka powlekana, tolerancja leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – PlantagoPharm 506 mg/5 ml
PlantagoPharm to syrop zawierający 506 mg/5 ml płynnego wyciągu z liścia babki lancetowatej (Plantago lanceolata L.), stosowany doustnie w leczeniu objawów układu oddechowego. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dzieci 3-4 lata otrzymują 5 ml 3 razy na dobę (15 ml/dobę, co odpowiada 1518 mg wyciągu), dzieci 5-11 lat 10 ml 3 razy na dobę (30 ml/dobę, 3036 mg wyciągu), a młodzież powyżej 12 lat i dorośli 10 ml 3-4 razy na dobę (30-40 ml/dobę, 3036-4048 mg wyciągu). Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 3. roku życia. Syrop zawiera 1,8% etanolu oraz substancje pomocnicze takie jak sacharoza (696 mg/ml), glukoza i benzoesan sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancjami.
babka lancetowata, benzoesan sodu, dawka dobowa, dawka pojedyncza, ekstrahent etanolowy, konsultacja lekarska, modyfikacja terapii, nietolerancja substancji pomocniczych, podanie doustne, sacharoza, skuteczność terapii, substancja czynna, wyciąg z babki lancetowatej, wywiad medyczny, zawartość etanolu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Telmizek HCT 40 mg + 12,5 mg
Telmizek HCT to lek złożony zawierający telmisartan (40 mg, 80 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg, 25 mg). Telmisartan charakteryzuje się szybkim osiągnięciem Cmax w 0,5-1,5 h, biodostępnością zależną od dawki (42% dla 40 mg, 58% dla 160 mg) oraz wysokim (>99,5%) wiązaniem z białkami osocza. Jego objętość dystrybucji wynosi około 500 l, a metabolizm ogranicza się do sprzęgania do farmakologicznie nieaktywnego acyloglukuronidu, bez udziału cytochromu P450. Eliminacja telmisartanu odbywa się głównie drogą żółciową (>97% z kałem), z klirensem osoczowym >1500 ml/min i okresem półtrwania >20 h. Hydrochlorotiazyd osiąga Cmax po 1-3 h, ma biodostępność około 60%, wiąże się z białkami osocza w 68%, a jego objętość dystrybucji wynosi 0,83-1,14 l/kg. Nie ulega metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem, z klirensem nerkowym 250-300 ml/min i okresem półtrwania 10-15 h. Farmakokinetyka telmisartanu jest nieliniowa, natomiast hydrochlorotiazydu liniowa.
acyloglukuronid, AUC, biodostępność, Cmax, cytochrom P450, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka nieliniowa, glikoproteina alfa-1, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, niedociśnienie ortostatyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, podanie doustne, stężenie w osoczu, Telmizek HCT, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nasometin Alergia Lora 10 mg
Nasometin Alergia Lora to lek przeciwhistaminowy drugiej generacji zawierający 10 mg loratadyny w każdej tabletce. Substancja czynna loratadyna wykazuje działanie antyalergiczne poprzez blokadę receptorów H1 histaminy. Tabletki mają postać białych, owalnych tabletek z linią podziału i oznaczeniem „LT 10”. W skład leku wchodzą również substancje pomocnicze, w tym 69,175 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego i dostępny w opakowaniach po 7 lub 10 tabletek, pakowanych w blistry PVC/Aluminium.
interakcja farmaceutyczna, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, skrobia kukurydziana, środek poprawiający właściwości przepływowe, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, substancja zapobiegająca przyleganiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma stosowany jest w dawce standardowej 1 tabletka na dobę, najlepiej rano, z maksymalną dawką wynoszącą 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Dawkowanie powinno być dostosowane na podstawie wcześniejszych dawek poszczególnych składników aktywnych stosowanych przez pacjenta. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z GFR <30 ml/min/1,73 m² oraz bezmoczem. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, szczególnie ciężkich, stosowanie leku jest przeciwwskazane, a u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami bez cholestazy nie należy przekraczać dawki walsartanu 80 mg. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca zaleca się ostrożność i częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego, rozpoczynając terapię od najniższej dostępnej dawki amlodypiny.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Panaprex 500 mg
Paracetamol, substancja czynna leku Panaprex (kod ATC: N02BE01), należy do grupy anilidów i wykazuje działanie przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Mechanizm jego działania opiera się głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym, zwłaszcza w podwzgórzu, co wpływa na termoregulację. Ponadto, paracetamol zmniejsza wrażliwość receptorów bólowych na mediatory takie jak kininy i serotonina, podwyższając tym samym próg bólowy. Po podaniu doustnym w formie tabletek powlekanych 500 mg, efekt przeciwbólowy pojawia się w ciągu 30-60 minut i utrzymuje się przez 4-6 godzin, natomiast działanie przeciwgorączkowe rozpoczyna się po 40-60 minutach i trwa 6-8 godzin.
anilidy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, działanie przeciwgorączkowe, efekt terapeutyczny, mechanizm działania przeciwbólowego, mediatory bólu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niezmodyfikowane uwalnianie, obniżenie temperatury ciała, ośrodek termoregulacji, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podwzgórze, próg bólowy, receptory bólowe, serotonina, substancja czynna, synteza prostaglandyn, tabletki powlekane - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sylimarol Vita 150 –
Sylimarol Vita 150 to preparat doustny w formie kapsułek twardych, zawierający 214,3 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego oraz kompleks witamin z grupy B (B1, B2, B6, PP i pantetonian wapnia). Standardowe dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 kapsułka dwa razy dziennie, przyjmowana po posiłku, co sprzyja lepszej tolerancji i wchłanianiu substancji czynnych. Terapia powinna trwać od 2 do 4 tygodni, z możliwością przedłużenia do 6 miesięcy wyłącznie pod nadzorem lekarza, w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 roku życia.
dolegliwości przewodu pokarmowego, efekt terapeutyczny, kapsułki twarde, nietolerancja laktozy, ostropest plamisty, pantetonian wapnia, podanie doustne, przewód pokarmowy, systematyczne stosowanie, terapia przedłużona, witamina B1, witamina B2, witamina B6, witamina PP, witaminy z grupy B, wyciąg z ostropestu plamistego, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Karteolol – Przedawkowanie
Karteolol, beta-adrenolityk stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu o stężeniu 2%, może przenikać do krwiobiegu w niewielkich ilościach, jednak istnieje ryzyko przedawkowania systemowego. Objawy toksyczności obejmują głównie zaburzenia sercowo-naczyniowe (bradykardia, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie akcji serca), oddechowe (skurcz oskrzeli, duszność, niewydolność oddechowa), metaboliczne (hipoglikemia, hiperkaliemia), neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, drgawki, śpiączka) oraz miejscowe reakcje oczne (podrażnienie spojówek, nadmierne łzawienie, zaburzenia widzenia). Mechanizmy toksyczności wynikają z blokady receptorów beta1- i beta2-adrenergicznych, a ryzyko powikłań jest szczególnie wysokie u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz sercowo-naczyniowego.
atropina, benzodiazepina, beta-adrenolityk, beta2-mimetyk, bradykardia, Carteol LP, czasowa stymulacja serca, drgawki, duszność, glukagon, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipoperfuzja mózgowa, homeostaza glukozy, jałowy roztwór chlorku sodu, karteolol, krople do oczu, nadmierne łzawienie, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, POChP, podanie doustne, podrażnienie spojówki, przedawkowanie systemowe, przedłużone uwalnianie, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, wazopresor, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tribux Bio 100 mg
Tribux Bio zawiera 100 mg trimebutyny maleinianu w formie tabletek przeznaczonych do podawania doustnego. Dawkowanie u dorosłych wynosi 100 mg (1 tabletka) 2-3 razy na dobę, podawane przed posiłkiem, z maksymalną dawką dobową 300 mg. U dzieci i młodzieży powyżej 12 lat dawka jest obliczana indywidualnie na podstawie masy ciała, nie przekraczając 6 mg/kg masy ciała na dobę, podzielona na kilka dawek, również podawana przed posiłkiem. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody, bez rozgryzania lub dzielenia.