Właściwości farmakokinetyczne
Novothyral 100 mcg + 20 mcg

Właściwości farmakokinetyczne leku Novothyral (lewotyroksyny sól sodowa + liotyroniny sól sodowa)

Novothyral zawiera dwa hormony tarczycy: sól sodową lewotyroksyny (T4) w dawce 100 mikrogramów oraz sól sodową liotyroniny (T3) w dawce 20 mikrogramów. Właściwości farmakokinetyczne obu składników aktywnych charakteryzują się specyficznymi parametrami dotyczącymi wchłaniania, dystrybucji, wiązania z białkami oraz metabolizmu.¹

Wchłanianie hormonów tarczycy

Po podaniu doustnym na czczo, lewotyroksyna jest wchłaniana maksymalnie w 80% z przewodu pokarmowego, przy czym stopień wchłaniania zależy wyraźnie od postaci farmaceutycznej preparatu. Liotyronina natomiast charakteryzuje się wyższym wskaźnikiem absorpcji, wynoszącym 78%-95%. Oba hormony są absorbowane głównie w obrębie jelita cienkiego.²

Początek i maksimum działania

Dynamika działania hormonów tarczycy różni się znacząco w zależności od drogi podania oraz rodzaju hormonu:

• Podanie dożylne – po dożylnym podaniu zarówno lewotyroksyny jak i liotyroniny, początek działania pojawia się w ciągu 24 godzin.³
• Podanie doustne liotyroniny – po jednorazowym podaniu doustnym maksymalne działanie występuje stosunkowo szybko, po około 2-3 dniach.⁴
• Podanie doustne lewotyroksyny – początek działania obserwuje się po 3-5 dniach, natomiast maksymalne działanie pojawia się znacznie później, po około 9 dniach. Opóźnienie to wynika prawdopodobnie z konieczności przekształcenia lewotyroksyny w liotyroninę, która jest formą aktywną biologicznie.⁵

Wiązanie z białkami osocza

Zarówno lewotyroksyna jak i liotyronina charakteryzują się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. Lewotyroksyna wiąże się z białkami w 99,95%, podczas gdy liotyronina w 99,7%. Dystrybucja wiązania z poszczególnymi białkami transportowymi kształtuje się następująco:⁶

Silne wiązanie z białkami osocza ma istotne implikacje farmakokinetyczne dla obu hormonów:⁷

Okres półtrwania i klirens

Różnice w wiązaniu z białkami osocza wpływają na parametry farmakokinetyczne obu hormonów:

• Lewotyroksyna (T4) – charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym jeden tydzień oraz niskim współczynnikiem oczyszczania – 1,2 l osocza/dobę/m² powierzchni ciała.⁸
• Liotyronina (T3) – charakteryzuje się znacznie krótszym okresem półtrwania wynoszącym 1 dzień oraz wyższym klirensem metabolicznym – 15 l osocza/dobę/m² powierzchni ciała.⁹

Czynniki wpływające na parametry farmakokinetyczne

Na farmakokinetykę hormonów tarczycy wpływają różne stany patofizjologiczne oraz leki:

• Zaburzenia funkcji tarczycy – w niedoczynności tarczycy osoczowy okres półtrwania lewotyroksyny i liotyroniny ulega wydłużeniu, natomiast w nadczynności tarczycy jest skrócony.¹⁰
• Ciąża i terapia estrogenowa – udowodniono, że podczas ciąży lub po terapii estrogenami wzrasta zdolność wiązania się obu hormonów z białkami osocza.¹¹
• Zmniejszenie zdolności wiązania – może wystąpić w przypadku nasilonej hiponatremii (np. w marskości wątroby), w przebiegu ciężkich schorzeń lub wskutek działania niektórych leków.¹²

Usuwanie podczas hemodializy

Ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, zarówno lewotyroksyna jak i liotyronina przechodzą jedynie w niewielkich ilościach do płynu dializacyjnego podczas hemodializy.¹³

Przenikanie przez barierę łożyskową i do mleka matki

Hormony tarczycy zawarte w preparacie Novothyral wykazują niewielką zdolność do przenikania przez barierę łożyskową – przechodzą przez łożysko jedynie w minimalnych ilościach, które nie wywierają działania biologicznego na płód. Podczas karmienia piersią, przy prawidłowym dawkowaniu, do mleka ludzkiego przenikają tylko nieznaczne ilości hormonów.¹⁴

Metabolizm hormonów tarczycy

Zarówno lewotyroksyna jak i liotyronina są metabolizowane głównie w narządach obwodowych. Proces ten zachodzi szczególnie intensywnie w wątrobie, nerkach, mięśniach i mózgu. Lewotyroksyna jest przekształcana obwodowo w aktywną formę T3 (liotyroninę).¹⁵