łupież pstry

Łupież pstry (Pityriasis versicolor) to łagodna, powierzchowna infekcja grzybicza skóry, wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Malassezia (dawniej Pityrosporum). Te lipidozależne drożdżaki są częścią normalnej flory skóry, jednak w sprzyjających warunkach mogą przekształcić się w patogenną formę mycelialną i wywołać chorobę.

Charakterystyczne dla łupieżu pstrego są dobrze odgraniczone, drobno złuszczające się plamy o zróżnicowanym zabarwieniu – od odbarwionych (hipopigmentacyjnych) do brązowych (hiperpigmentacyjnych). Zmiany najczęściej lokalizują się na tułowiu, szyi, ramionach i plecach. Typowymi objawami są łagodny świąd lub jego brak oraz nasilenie zmian podczas ekspozycji na słońce.

Diagnostyka łupieżu pstrego opiera się głównie na obrazie klinicznym, badaniu w lampie Wooda (żółtozielona fluorescencja) oraz bezpośrednim badaniu mikroskopowym zeskrobin skórnych z użyciem KOH, gdzie widoczne są charakterystyczne skupiska strzępek i zarodników przypominające „makaron z klopsikami”.

W leczeniu stosuje się miejscowe preparaty przeciwgrzybicze (azole, cyklopiroksolamina, terbinafina), szampony przeciwłupieżowe zawierające selen, pirytionian cynku lub ketokonazol oraz w rozległych przypadkach – doustne leki przeciwgrzybicze (np. flukonazol, itrakonazol). Nawroty choroby są częste, szczególnie w warunkach sprzyjających namnażaniu się grzybów: wysoka temperatura, duża wilgotność, nadmierna potliwość.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl