wchłanianie
Wchłanianie (absorpcja) to proces, w którym substancje przechodzą z przewodu pokarmowego do krwiobiegu lub układu limfatycznego. Jest to kluczowy etap trawienia, następujący po mechanicznym i enzymatycznym rozłożeniu pokarmów na prostsze związki chemiczne.
Głównym miejscem wchłaniania jest jelito cienkie, którego powierzchnia jest znacznie zwiększona przez obecność kosmków i mikrokosmków. Różne składniki odżywcze są absorbowane za pomocą różnych mechanizmów: od dyfuzji prostej (np. alkohol, niektóre leki), przez dyfuzję ułatwioną (glukoza), transport aktywny (aminokwasy, witaminy), do endocytozy (witamina B12).
Zaburzenia wchłaniania mogą prowadzić do zespołów złego wchłaniania (malabsorpcji), które charakteryzują się niedoborami pokarmowymi pomimo prawidłowej diety. Przyczyny obejmują choroby takie jak celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, mukowiscydoza czy niedobór enzymów trawiennych. Diagnostyka obejmuje badania krwi, kału, testy oddechowe oraz endoskopię z biopsją.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pączki Sosny –
Produkt leczniczy PĄCZKI SOSNY (Pini gemmae), będący ziołami do zaparzania, nie posiada dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki. Brak jest badań opisujących procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnych po podaniu doustnym w formie naparu. Substancją czynną jest wyłącznie pączek sosny w ilości 100 g na 100 g produktu, jednak nie określono losów poszczególnych składników aktywnych w organizmie człowieka w badaniach klinicznych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vilantrin 500 mg
Vilantrin w postaci globulek dopochwowych zawiera 500 mg metronidazolu i charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem systemowym, z biodostępnością około 20%, co jest znacznie niższe niż po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po aplikacji dopochwowej stanowi około 12% stężenia osiąganego po podaniu doustnym tej samej dawki, co umożliwia uzyskanie wysokiego stężenia miejscowego przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej. Metronidazol wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (<20%) i szeroką dystrybucję tkankową, przenikając do kości, śliny, płynu otrzewnowego, łożyska, mleka matki, macicy oraz tkanki tłuszczowej. Lek łatwo przekracza barierę krew-mózg, co ma znaczenie kliniczne w terapii zakażeń OUN, jednak przy podaniu dopochwowym efekt ten jest mniej istotny.
2-hydroksymetronidazol, aktywność przeciwbakteryjna, aktywność przeciwpierwotniakowa, bariera krew-mózg, biodostępność, dystrybucja tkankowa, działanie terapeutyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, globulki dopochwowe, hydroksylacja, metabolity leku, metronidazol, objętość dystrybucji, płyn otrzewnowy, podanie doustne, przemiany metaboliczne, sprzęganie, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, tkanka kostna, utlenianie, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Produkt leczniczy Neosine duo zawiera 1000 mg inozyny pranobeksu oraz 6,25 mg jonów cynku, których farmakokinetyka jest determinowana przez odrębne profile obu składników. Inozyna pranobeks wykazuje szybkie i niemal całkowite (≥90%) wchłanianie z przewodu pokarmowego, z maksymalnymi stężeniami składników aktywnych w osoczu: DIP 3,7 μg/ml po 2 godzinach oraz PacBA 9,4 μg/ml po 1 godzinie. Metabolizm DIP prowadzi do N-tlenku, a PacBA do o-acyloglukuronidu, natomiast inozyna ulega degradacji do kwasu moczowego, ksantyny i hipoksantyny. Okres półtrwania wynosi 3,5 godziny dla DIP i 50 minut dla PacBA. Wydalanie następuje głównie z moczem (85% PAcBA i metabolitów oraz 95% DIP i N-tlenku). Biodostępność składników jest wysoka, z AUC ≥88% dla DIP i ≥77% dla PacBA. Dystrybucja obejmuje wiele narządów, w tym nerki, płuca, wątrobę, serce i mózg.
białko transportowe, biodostępność leku, dystrybucja, dystrybucja leku, erytrocyt, farmakokinetyka cynku, farmakokinetyka inozyny, glukonian cynku, homeostaza cynku, inozyna pranobeks, jelito cienkie, krzywa stężenia, kwas moczowy, metabolit, metabolizm, okres półtrwania, podanie doustne, stan równowagi farmakologicznej, stężenie maksymalne, układ żółciowy, wchłanianie, wchłanianie jelitowe, wydalanie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Strepsils Natur kaszel mokry 8,25 mg/ml
Produkt leczniczy Strepsils Natur kaszel mokry zawiera wyciąg z liścia bluszczu (Hedera helix L., folium) w stężeniu 8,25 mg/ml (wyciąg suchy, proporcja surowiec:ekstrakt 4-8:1, ekstrakcja etanolem 30% m/m). Nie są dostępne dane dotyczące farmakokinetyki substancji czynnej, w tym parametrów takich jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm oraz wydalanie po podaniu doustnym w formie syropu. Brak tych informacji wskazuje na niewykonanie lub niedostępność badań farmakokinetycznych dla tego preparatu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Theraflu Grip Miód i Cytryna 500 mg
Paracetamol zawarty w preparacie Theraflu GRIP Miód i Cytryna (500 mg) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut. Dystrybucja leku jest szybka i obejmuje wszystkie tkanki, z niewielkim wiązaniem z białkami osocza, co wpływa na dostępność farmakologiczną. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) oraz kwasem siarkowym (20-30%), a niewielka część (<5%) jest metabolizowana przez cytochrom P450 (głównie CYP2E1), co może prowadzić do powstania toksycznego metabolitu w przypadku przedawkowania. Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki, z 90% dawki eliminowanej w moczu w ciągu 24 godzin, głównie w postaci metabolitów, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny.
białko osocza, biotransformacja, biotransformacja paracetamolu, CYP2E1, cytochrom P450, dystrybucja paracetamolu, farmakokinetyka, glutation, hepatotoksyczność paracetamolu, klirens kreatyniny, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinon, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osocze, paracetamol, szlak metaboliczny, Theraflu, uszkodzenie hepatocytów, wchłanianie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cholinex Intense 2,5 mg + 1,2 mg
Produkt leczniczy Cholinex Intense w postaci pastylek twardych zawiera substancje czynne heksylorezorcynol (2,5 mg) oraz chlorek benzalkoniowy (1,2 mg). Nie są dostępne istotne dane dotyczące farmakokinetyki tych składników, co oznacza brak szczegółowych informacji o ich wchłanianiu, dystrybucji, metabolizmie i wydalaniu po podaniu doustnym. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak glukoza (419 mg), sacharoza (1366 mg), glikol propylenowy (10,68 mg), aromat jeżynowy (12,0 mg) oraz barwniki: czerwień koszenilową (0,4 mg) i czerń brylantową (0,05 mg), które mogą wpływać na właściwości farmakokinetyczne leku.
chlorek benzalkoniowy, Cholinex Intense, d-dipenten, d-limonen, dystrybucja, działanie miejscowe, działanie terapeutyczne, efekt kliniczny, glikol propylenowy, heksylorezorcynol, linalol, metabolizm, pastylka twarda, podanie doustne, siarczyny, substancja czynna, substancja pomocnicza, wchłanianie, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie substancji czynnych - Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowy – Właściwości farmakokinetyczne
Olejek cynamonowy (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum) jest składnikiem leczniczym preparatu Amol, występującym w stężeniu 2,40 mg/g produktu. Pozyskiwany z kory Cinnamomum zeylanicum, należy do grupy olejków eterycznych o złożonym składzie chemicznym. Produkt dostępny jest w formie płynu doustnego oraz płynu do stosowania na skórę, co umożliwia dwie drogi podania: doustną i przezskórną. W preparacie Amol olejek cynamonowy współwystępuje z innymi olejkami eterycznymi, takimi jak mentol (17,23 mg/g), olejek cytronelowy (1,00 mg/g), goździkowy (1,00 mg/g), cytrynowy (5,70 mg/g), mięty pieprzowej (2,40 mg/g) oraz lawendowy (2,40 mg/g). Substancją pomocniczą jest etanol 96% (638 mg/g), który może wpływać na farmakokinetykę olejku, choć brak jest danych potwierdzających ten efekt.
aplikacja na skórę, charakterystyka produktu leczniczego, cynamonowiec cejloński, droga podania, dystrybucja substancji czynnej, etanol, mentol, metabolizm, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek eteryczny, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, parametr farmakokinetyczny, płyn doustny, płyn na skórę, podanie doustne, podanie przezskórne, rozpuszczalnik, składnik aktywny, substancja pomocnicza, surowiec roślinny, wchłanianie, właściwość farmakokinetyczna, właściwość fizykochemiczna, wydalanie metabolitów - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – AKVIR o smaku malinowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku AKVIR (250 mg/5 ml, syrop), jest kompleksem inozynowym z 4-acetamidobenzoesanem 2-hydroksypropylodimetyloamoniowym w stosunku molarnym 1:3. Po podaniu doustnym wykazuje wysoką biodostępność ≥90%, z szybkim wchłanianiem i obecnością w osoczu maksymalnych stężeń DIP (3,7 μg/ml po 2 godzinach) oraz PAcBA (9,4 μg/ml po 1 godzinie). Dystrybucja radioznakowanego leku u małp wskazuje na obecność w kluczowych narządach, takich jak nerki, płuca, wątroba, serce i mózg. Metabolizm inozyny prowadzi do powstania kwasu moczowego, a główne metabolity DIP i PAcBA to odpowiednio N-tlenek DIP oraz o-acyloglukuronid PAcBA. Wydalanie następuje głównie drogą nerkową, z odzyskiem w moczu około 85% dla PAcBA i 95% dla DIP oraz ich metabolitów przy dawkowaniu 4 g/dobę.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, biodostępność, biodostępność doustna, degradacja puryn, dystrybucja leku, faza eliminacji, hipoksantyna, inozyna pranobeks, ksantyna, kwas moczowy, kwas p-acetamidobenzoesowy, metabolity purynowe, N, N-dimetyloamino-2-propanol, N-tlenek, o-acyloglukuronid, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, wchłanianie, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z mięty pieprzowej – Właściwości farmakokinetyczne
Olejek eteryczny z mięty pieprzowej (Menthae piperitae aetheroleum) jest składnikiem aktywnym preparatu Mucosit, występującym w stężeniu 0,3 g na 100 g żelu przeznaczonego do stosowania miejscowego na dziąsła. Produkt zawiera również inne substancje czynne, takie jak złożony wyciąg roślinny, alantoina oraz olejek rumiankowy, które wspólnie wspomagają działanie terapeutyczne na błonę śluzową jamy ustnej. Mucosit jest aplikowany bezpośrednio na śluzówkę, co wskazuje na jego miejscowe działanie przeciwzapalne i łagodzące podrażnienia dziąseł.
alantoina, aplikacja miejscowa, badanie farmakokinetyczne, droga eliminacji, dystrybucja, dystrybucja w organizmie, efekt miejscowy, Menthae piperitae aetheroleum, metabolizm, metabolizm wątrobowy, olejek eteryczny z mięty pieprzowej, olejek rumiankowy, parametr wchłaniania, preparat Mucosit, śluzówka jamy ustnej, wchłanianie, wchłanianie ogólnoustrojowe, wyciąg roślinny, żel do stosowania na dziąsła - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metronidazol Aurovitas 250 mg
Metronidazol, podawany doustnie w dawce 250 mg (tabletki powlekane), charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (≥80% w czasie <1h) oraz pełną biodostępnością (100%), niezależnie od obecności pokarmu. Maksymalne stężenie w surowicy po dawce 500 mg osiąga średnio 10 μg/ml około 1 godziny po podaniu. Lek wykazuje okres półtrwania w osoczu wynoszący 8-10 godzin, co umożliwia stosowanie go 2-3 razy na dobę. Metronidazol wiąże się z białkami osocza w stopniu <20%, a jego pozorna objętość dystrybucji wynosi około 40 litrów (0,65 l/kg), co świadczy o szerokiej dystrybucji do tkanek i płynów ustrojowych, w tym płuc, nerek, wątroby, skóry, żółci, płynu mózgowo-rdzeniowego, śliny, płynu nasiennego oraz wydzielin z pochwy. Lek przenika również przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
bariera łożyskowa, biodostępność, dystrybucja leku, eliminacja leku, metabolit kwasowy, metabolizm wątrobowy, metronidazol, mleko kobiece, objętość dystrybucji, okres półtrwania, penetracja leku, płyn mózgowo-rdzeniowy, stężenie w surowicy, stężenie w żółci, wchłanianie, wiązanie z białkami krwi, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Trexan Neo 2,5 mg
Metotreksat, będący antymetabolitem kwasu foliowego, wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym (80-100% przy dawkach ≤30 mg/m²), z Tmax wynoszącym 1-2 godziny. Wchłanianie staje się nieliniowe powyżej 30 mg/m², a przy dawkach >80 mg/m² jest niecałkowite, co może obniżać biodostępność. Lek wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (~50%), a jego metabolizm wątrobowy obejmuje około 10% dawki, głównie do aktywnego 7-hydroksymetotreksatu. Metotreksat kumuluje się w wątrobie, nerkach i śledzionie, gdzie pochodne poliglutaminowe utrzymują się od kilku tygodni do miesięcy, co ma znaczenie dla efektów terapeutycznych i toksycznych. W małych dawkach przenikanie do płynów ustrojowych jest ograniczone, co wpływa na lokalizację działania leku.
7-hydroksymetotreksat, antymetabolit kwasu foliowego, biodostępność, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, dystrybucja w organizmie, działanie toksyczne, faza końcowej eliminacji, filtracja kłębuszkowa, krążenie jelitowo-żółciowe, lek cytotoksyczny, metabolizm metotreksatu, metotreksat, niewydolność nerek, okres półtrwania, przenikanie do płynów ustrojowych, stężenie maksymalne, stężenie w surowicy krwi, trzecia przestrzeń, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, wodobrzusze, wydalanie z żółcią, wysięk opłucnowy - Leksykon substancji czynnych
Olej awokado – Dawkowanie i sposób podawania
Olej awokado w preparacie Piascledine, zawierający 100 mg frakcji niezmydlającej się oleju awokado oraz 200 mg frakcji niezmydlającej się oleju sojowego, jest stosowany doustnie w dawce 100 mg oleju awokado (jedna kapsułka zawierająca łącznie 300 mg frakcji niezmydlających się) raz na dobę. Terapia powinna trwać od 3 do 6 miesięcy, a kapsułkę należy przyjmować w trakcie posiłku, połykać w całości i popijać pełną szklanką wody. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki, a badania kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania u osób powyżej 60 lat. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
badanie kliniczne, dane kliniczne, dawkowanie, droga doustna, drogi żółciowe, efekt terapeutyczny, frakcja niezmydlająca się, konsultacja medyczna, okres terapeutyczny, olej sojowy, pacjent dorosły, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, Piascledine, substancja aktywna, wchłanianie, wywiad medyczny, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Eszopiklon – Właściwości farmakokinetyczne
Eszopiklon, stosowany w leczeniu bezsenności, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 52-59%, co ogranicza ryzyko interakcji lek-lek. Metabolizm eszopiklonu zachodzi głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP2E1, a jego eliminacja przebiega z okresem półtrwania około 6 godzin. Do 75% dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów, mniej niż 10% jako lek niezmieniony. Podanie po wysokotłuszczowym posiłku zmniejsza Cmax o 21% i opóźnia tmax o około 1 godzinę, nie wpływając na całkowitą ekspozycję (AUC). Farmakokinetyka eszopiklonu jest liniowa w zakresie dawek 1-6 mg, bez kumulacji przy podaniu raz na dobę.
bezsenność, biodostępność, ciężkie upośledzenie czynności wątroby, cytochrom P450, dawkowanie, dystrybucja, enzym CYP3A4, eszopiklon, farmakokinetyka eszopiklonu, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja lek-lek, izomer, lek macierzysty, liniowa farmakokinetyka, ludzkie hepatocyty, metabolity, metabolizm eszopiklonu, okres półtrwania, przeciwwskazanie, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, tabletki powlekane, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zopiklon - Leksykon substancji czynnych
Achillea millefolium – Właściwości farmakokinetyczne
Achillea millefolium (krwawnik pospolity) jest jednym ze składników preparatu leczniczego Liv.52, występującym w formie nasienia w dawce 16 mg na tabletkę. Farmakokinetyka tej substancji, podobnie jak innych komponentów złożonego produktu, nie została szczegółowo zbadana, co jest typowe dla preparatów wieloskładnikowych pochodzenia roślinnego. Liv.52 zawiera również inne składniki roślinne, takie jak Capparis spinosae cortex (65 mg), Cichorii intybus semen (65 mg), Solani nigri herba (32 mg), Terminaliae arjunae cortex (32 mg), Cassiae occidentalis semen (16 mg), Tamarix gallicae herba (16 mg) oraz substancję mineralną Mandur Bhasma (33 mg, zawierającą 3 mg żelaza Fe+2 i Fe+3). W związku z tym efekty terapeutyczne preparatu nie mogą być przypisane pojedynczemu składnikowi, a potencjalne interakcje między substancjami mogą wpływać na procesy farmakokinetyczne, takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie.
achillea millefolium, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, dystrybucja, dystrybucja tkankowa, efekt terapeutyczny, eliminacja substancji aktywnych, interakcja farmakokinetyczna, kora kaparów ciernistych, kora terminalia arjuna, krwawnik pospolity, Liv.52, Mandur Bhasma, metabolizm, pochodzenie roślinne, preparat wieloskładnikowy, proces farmakokinetyczny, wchłanianie, wydalanie, ziele psianki czarnej, ziele tamaryszku francuskiego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pricoron 10 mg
Peryndopryl, będący prolekiem zawartym w preparacie Pricoron, po podaniu doustnym wykazuje szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1 godzinie, z okresem półtrwania wynoszącym również 1 godzinę. Aktywny metabolit, peryndoprylat, stanowi 27% dawki w krwioobiegu i osiąga szczytowe stężenie po 3-4 godzinach. Spożycie posiłku obniża przemianę peryndoprylu do peryndoprylatu, co zmniejsza biodostępność leku, dlatego zaleca się podawanie leku rano, na czczo. Farmakokinetyka wykazuje liniową zależność między dawką a stężeniem w osoczu, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania. Peryndoprylat charakteryzuje się objętością dystrybucji około 0,2 l/kg masy ciała i umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (20%), głównie z konwertazą angiotensyny. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z okresem półtrwania frakcji niezwiązanej około 17 godzin, co pozwala na osiągnięcie stanu stacjonarnego w ciągu 4 dni.
biodostępność, dializa, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, zależność liniowa - Leksykon substancji czynnych
Piwonia lekarska – Właściwości farmakokinetyczne
Piwonia lekarska (Paeonia officinalis) jest składnikiem leczniczym maści Avenoc, występującym w postaci nalewki macierzystej (TM) w stężeniu 0,01 g na 100 g maści. Produkt zawiera również Ficaria verna TM, Adrenalinum 3DH oraz chlorowodorek amyleiny. Aktualnie brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących piwonii lekarskiej w tej formie, w tym informacji o wchłanianiu przezskórnym, dystrybucji, metabolizmie oraz eliminacji po aplikacji miejscowej. Dokumentacja produktu nie dostarcza danych umożliwiających ocenę losu substancji czynnej w organizmie, co ogranicza możliwość pełnej oceny jej działania systemowego i potencjalnych interakcji farmakologicznych.
Adrenalinum, aplikacja miejscowa, chlorowodorek amyleiny, dystrybucja, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, eliminacja substancji, Ficaria verna, interakcja lekowa, metabolizm, nalewka macierzysta, Paeonia officinalis, piwonia lekarska, wchłanianie, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Miłorząb dwuklapowy – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka miłorzębu dwuklapowego (Ginkgo biloba L.) obejmuje absorpcję, dystrybucję, metabolizm i eliminację głównych składników aktywnych: laktonów terpenowych (ginkgolidy A, B, C oraz bilobalid) oraz glikozydów flawonowych. Resorpcja ginkgoflawonoglikozydów zachodzi głównie w jelicie cienkim, co warunkuje ich biodostępność po podaniu doustnym. Biodostępność laktonów terpenowych po standardowej dawce 120 mg wyciągu wynosi: ginkgolid A – 80%, ginkgolid B – 88%, bilobalid – ponad 79%. Maksymalne stężenia (Cmax) w surowicy po podaniu tabletek to odpowiednio: 16-22 ng/ml, 8-10 ng/ml i 27-54 ng/ml, natomiast po podaniu kapsułek (Bilobil Intense) wynoszą: 25-33 ng/ml, 9-17 ng/ml i 19-35 ng/ml.
bilobalid, Bilobil Intense, biodostępność, Cmax, czas półtrwania, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka, forma farmaceutyczna, ginkgo biloba, ginkgoflawonoglikozyd, ginkgolid, ginkgolid A, ginkgolid B, glikozyd flawonowy, interakcja lekowa, jelito cienkie, lakton terpenowy, metabolizm leku, miłorząb dwuklapowy, parametr farmakokinetyczny, profil farmakokinetyczny, T1/2, wchłanianie, wyciąg z miłorzębu - Leksykon substancji czynnych
Potas cytrynian – Właściwości farmakokinetyczne
Preparat Urosept zawiera potasu cytrynian w dawce 19 mg na tabletkę drażowaną, jednakże w charakterystyce produktu leczniczego brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki tego związku. Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania potasu cytrynianu w kontekście tego preparatu. Oprócz potasu cytrynianu, Urosept zawiera także ekstrakty roślinne (m.in. liście brzozy, korzeń pietruszki, naowocnię fasoli, liście borówki brusznicy, ziele rumianku) oraz sodu cytrynian (16 mg), jednak brak jest danych farmakokinetycznych dotyczących tych składników w preparacie.
biodostępność, cytrynian, droga eliminacji, dystrybucja, ekstrakt roślinny, metabolizm, metabolizm wątrobowy, naowocnia fasoli, objętość dystrybucji, okres półtrwania, potas cytrynian, preparat Urosept, produkt leczniczy, profil farmakokinetyczny, sód cytrynian, tabletka drażowana, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, wyciąg gęsty złożony, wyciąg suchy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Valused (420 mg + 336 mg + 42 mg)/ml
Valused to złożony preparat roślinny w postaci płynu doustnego, zawierający nalewkę z ziela męczennicy (45,0 g/100 g, ekstrakcja 1:5, etanol 70% v/v), nalewkę z szyszek chmielu (36,0 g/100 g, ekstrakcja 1:5, etanol 80% v/v) oraz intrakt z korzenia kozłka lekarskiego (4,5 g/100 g, ekstrakcja 1:1, etanol 96% v/v). Produkt charakteryzuje się brunatną barwą, aromatycznym zapachem i dopuszczalnym lekkim zmętnieniem. Zawartość etanolu w preparacie wynosi 55-65% (v/v), co może wpływać na rozpuszczalność i biodostępność składników aktywnych, jednak brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu etanolu na farmakokinetykę leku.
badania farmakodynamiczne, biodostępność, dane farmakokinetyczne, dystrybucja, działanie farmakologiczne, ekstrahent, eliminacja, etanol 96% v/v, forma płynna, intrakt z korzenia kozłka lekarskiego, metabolizm, nalewka z szyszek chmielu, nalewka z ziela męczennicy, parametry farmakokinetyczne, płyn doustny, składniki aktywne, wchłanianie - Leksykon substancji czynnych
Kwas benzoesowy – Właściwości farmakokinetyczne
Syrop prawoślazowy Ziołowa Tradycja zawiera kwas benzoesowy (E 210) w ilości 6,55 mg na 5 ml syropu, pełniący funkcję konserwantu w maceracie z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix), będącego głównym składnikiem aktywnym preparatu. Dokumentacja charakterystyki produktu leczniczego nie zawiera danych dotyczących farmakokinetyki całego preparatu ani poszczególnych składników, w tym kwasu benzoesowego. Brak ten obejmuje informacje o wchłanianiu, dystrybucji, metabolizmie oraz wydalaniu substancji pomocniczej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Klimadynon 2,8 mg
Produkt leczniczy Klimadynon 2,8 mg tabletki powlekane zawiera suchy wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifuga racemosa) o standaryzowanym stosunku DER 5-10:1, z rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym etanol 58% (V/V). Pomimo stosowania tego preparatu, brak jest dostępnych danych dotyczących jego właściwości farmakokinetycznych, w tym parametrów takich jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie. Wskazuje to na ograniczenia w precyzyjnym określeniu farmakokinetyki poszczególnych składników aktywnych wyciągu roślinnego, co jest typowe dla preparatów wieloskładnikowych pochodzenia roślinnego. Ze względu na brak szczegółowych badań farmakokinetycznych, nie są dostępne informacje dotyczące biodostępności, stopnia wiązania z białkami osocza, metabolizmu wątrobowego ani dróg eliminacji substancji czynnych zawartych w wyciągu z kłącza pluskwicy groniastej w produkcie Klimadynon 2,8 mg. W praktyce klinicznej oznacza to konieczność ostrożności przy interpretacji efektów terapeutycznych i potencjalnych interakcji, a także podkreśla potrzebę dalszych badań w celu pełnego zrozumienia farmakokinetyki tego preparatu.
biodostępność, Cimicifuga racemosa, drogi eliminacji, dystrybucja, kłącze pluskwicy groniastej, metabolizm, metabolizm wątrobowy, parametry farmakokinetyczne, pluskwica groniasta, preparat roślinny, substancja biologicznie czynna, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Septogard 1,5 mg/ml
Benzydamina chlorowodorek, substancja czynna roztworu do płukania jamy ustnej Septogard (1,5 mg/ml), charakteryzuje się szybkim i dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, jednak w przypadku stosowania miejscowego wchłanianie ogólnoustrojowe jest znacznie ograniczone. Taka farmakokinetyka umożliwia uzyskanie wysokich miejscowych stężeń terapeutycznych przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych systemowych. Wiązanie benzydaminy z białkami osocza nie przekracza 20%, co sprzyja szybkiej dystrybucji i dostępności leku w miejscu działania. Każda dawka 15 ml Septogard zawiera 22,5 mg benzydaminy, co pozwala na skuteczne leczenie miejscowe przy zachowaniu bezpieczeństwa terapii.
benzydamina chlorowodorek, biodostępność leku, biotransformacja, dealkilacja, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, forma farmaceutyczna, koniugacja, okres półtrwania, pH, roztwór do płukania, Septogard, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, utlenianie, wchłanianie, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Korzeń Pokrzywy –
Preparat Korzeń Pokrzywy (Urticae radix) dostępny jest w formie ziół do zaparzania, zawierających 100% korzenia pokrzywy, w opakowaniu 50 g. W literaturze brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących tego preparatu, w tym informacji o wchłanianiu, dystrybucji, metabolizmie oraz wydalaniu substancji czynnych po podaniu doustnym w formie naparu. Nie są znane parametry takie jak biodostępność, czas półtrwania, objętość dystrybucji czy klirens składników aktywnych.
badania farmakodynamiczne, badania kliniczne, biodostępność, czas półtrwania, dystrybucja, farmakokinetyka składników aktywnych, korzeń pokrzywy, metabolizm, napar, objętość dystrybucji, podanie doustne, preparat ziołowy, urticae radix, wchłanianie, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie substancji czynnych, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ibufen 200 mg
Ibuprofen w postaci czopków (Ibufen 200 mg) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem doodbytniczym, co umożliwia osiągnięcie maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) w czasie około 1 godziny i 25 minut od podania. Lek wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (>99%), co wpływa na jego dystrybucję oraz potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Okres półtrwania ibuprofenu wynosi około 2 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, przebiegając szybko i całkowicie. Te parametry warunkują konieczność odpowiedniej częstości dawkowania w terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej.
białka osocza krwi, dawkowanie leku, dystrybucja leku, eliminacja ibuprofenu, eliminacja substancji czynnej, interakcje lekowe, kobieta karmiąca piersią, metabolity leku, metabolizm leku, objętość dystrybucji leku, okres półtrwania leku, pacjent geriatryczny, parametr farmakokinetyczny, przenikanie do mleka matki, stężenie maksymalne, stężenie substancji czynnej, wchłanianie, wchłanianie doodbytnicze, wiązanie z białkami, wiązanie z białkami osocza, wiek podeszły, wydalanie przez nerki - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zocor 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku ZOCOR dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest podawana w formie nieaktywnego laktonu, który w wątrobie ulega hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu – silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Po doustnym podaniu lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, jednak biodostępność formy aktywnej w krążeniu ogólnym wynosi mniej niż 5% z powodu intensywnego wychwytu wątrobowego. Maksymalne stężenie osoczowe osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a jednoczesne przyjmowanie z posiłkiem nie wpływa na farmakokinetykę. Symwastatyna i jej metabolity wykazują wysokie (>95%) wiązanie z białkami osocza, a lek nie kumuluje się po wielokrotnym podaniu, co jest korzystne dla długotrwałej terapii. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymu CYP3A4, a lek jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co ma znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (60%) i w mniejszym stopniu z moczem (13%).
allel c.521T>C, BCRP, beta-hydroksykwas, białko OATP1B1, biodostępność, cytochrom P450, enzym CYP3A4, farmakokinetyka, hepatocyt, hydroliza, kumulacja leku, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, stężenie osoczowe, symwastatyna, transporter BCRP, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – CYSTINOL 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy (3,5-5,5:1), co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę
Produkt leczniczy Cystinol zawiera 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy (Arctostaphylos uva-ursi), odpowiadającego 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę. Wyciąg jest otrzymywany przy użyciu 60% etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych, jednak w dokumentacji nie przedstawiono szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki, w tym procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnych zawartych w wyciągu.
Arctostaphylos uva-ursi, bezwodna arbutyna, Cystinol, dystrybucja, etanol, liść mącznicy, metabolizm, pochodne hydrochinonu, produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, tabletka powlekana, wchłanianie, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg suchy z liścia mącznicy, wydalanie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Voriconazol Adamed 200 mg
Farmakokinetyka worykonazolu charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z biodostępnością wynoszącą 96% oraz maksymalnym stężeniem w osoczu (Cₘₐₓ) osiąganym po 1-2 godzinach. Lek wykazuje nieliniową farmakokinetykę z powodu wysycenia metabolizmu, co skutkuje większym niż proporcjonalnym wzrostem ekspozycji (AUCτ) przy zwiększaniu dawki; np. wzrost dawki z 200 mg do 300 mg dwa razy na dobę powoduje 2,5-krotne zwiększenie AUCτ. Ekspozycja po dawkach doustnych 200 mg i 300 mg jest porównywalna do dawek dożylnych 3 mg/kg i 4 mg/kg mc. odpowiednio. Worykonazol wykazuje znaczną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji 4,6 l/kg) oraz umiarkowane wiązanie z białkami osocza (58%). Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzymy CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, z istotnym wpływem polimorfizmu CYP2C19, co powoduje dużą zmienność międzyosobniczą ekspozycji, szczególnie u populacji azjatyckiej (15-20% słabo metabolizujących). Metabolit N-tlenek stanowi 72% metabolitów w osoczu, jednak jest farmakologicznie nieaktywny. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm wątrobowy, z okresem półtrwania około 6 godzin po dawce 200 mg doustnej, jednak ze względu na nieliniowość farmakokinetyki, okres półtrwania nie jest miarodajny do przewidywania kumulacji.
bariera krew-mózg, biodostępność worykonazolu, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dawka nasycająca, dystrybucja do tkanek, ekspozycja AUC, farmakokinetyka w grupach specjalnych, hemodializa, hydroksypropylobetadeks, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, N-tlenek, nieliniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, okres półtrwania, osobnik słabo metabolizujący, płyn mózgowo-rdzeniowy, polimorfizm genetyczny, wchłanianie, właściwość grzybobójcza, worykonazol - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – DiosMax 1000 mg
DiosMax, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi obejmującymi wchłanianie, metabolizm, dystrybucję oraz eliminację. Po podaniu doustnym diosmina jest metabolizowana przez florę jelitową do aglikonu – diosmetyny, co jest kluczowe dla jej biodostępności, zwłaszcza w kontekście mikronizacji substancji czynnej. Metabolizm diosminy obejmuje reakcje utleniania do kwasów alkilofenolowych oraz glukuronidację diosmetyny i jej metabolitów, z dominującą obecnością glukuronidów w organizmie po podaniu leku.
aglikon, biodostępność, DiosMax, diosmetyna, diosmina, droga eliminacji, droga wydalania, efekt terapeutyczny, flora jelitowa, glukuronid, glukuronidacja, metabolizm diosminy, mikronizacja, okres półtrwania biologiczny, przewód pokarmowy, tabletka powlekana, utlenianie, wchłanianie, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rivanol 0,1% 1 mg/g
Etakrydyna mleczan, będąca substancją czynną preparatu Rivanol 0,1% (1 mg/g), charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem miejscowym po aplikacji na skórę, rany oraz błony śluzowe, co minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową. Substancja ta nie ulega istotnym przemianom metabolicznym, zachowując swoją pierwotną strukturę chemiczną, co wpływa korzystnie na profil bezpieczeństwa i zmniejsza ryzyko interakcji lekowych. Dystrybucja etakrydyny mleczanu jest ograniczona do miejsca aplikacji, gdzie wykazuje swoje działanie terapeutyczne, co jest kluczowe dla skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu miejscowego.
absorpcja, aktywność biologiczna, aplikacja miejscowa na skórę, błona śluzowa, dystrybucja, dystrybucja substancji czynnej, działanie miejscowe, efekt terapeutyczny, eliminacja substancji czynnej, enzym metabolizujący, etakrydyna mleczan, interakcja lekowa, metabolizm substancji czynnej, płyn na skórę, powierzchnia rany, profil bezpieczeństwa, przemiana metaboliczna, Rivanol 0, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, wchłanianie, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości farmakokinetyczne, właściwości terapeutyczne, wydalanie w stanie niezmienionym, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, zapalnie zmieniona skóra - Leksykon substancji czynnych
Melisa – Właściwości farmakokinetyczne
Melisa (Melissa officinalis L.) jest powszechnie stosowanym składnikiem wielu preparatów leczniczych dostępnych w różnych formach farmaceutycznych, takich jak wyciągi płynne, nalewki, syropy, tabletki czy zioła do zaparzania. Pomimo szerokiego zastosowania, właściwości farmakokinetyczne melisy pozostają słabo poznane. Dla większości preparatów zawierających melisę, w tym Apetiherb, Cravisol, Melisal Forte, Melissed, Stresolek oraz złożonych produktów jak Tabletki uspokajające Labofarm, brak jest danych farmakokinetycznych. Wyjątkiem jest preparat Iberogast, w którym wykazano szybkie wchłanianie składników w obrębie przewodu pokarmowego oraz brak kumulacji po wielomiesięcznym stosowaniu. Dla tradycyjnych produktów roślinnych, takich jak Zioła uspokajające, badania farmakokinetyczne nie są wymagane zgodnie z obowiązującymi przepisami.
ADME, badanie farmakokinetyczne, badanie toksykologiczne, farmakokinetyka, intrakt, kumulacja w organizmie, melisa, nalewka, preparat leczniczy, preparat złożony, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, składnik aktywny, składnik czynny, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wchłanianie, wyciąg płynny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – KWIAT GŁOGU FIX –
Produkt leczniczy KWIAT GŁOGU FIX zawiera 2,0 g kwiatostanu głogu (Crataegus monogyna Jacq., C. leavigata, folium cum flore) w saszetce do zaparzania. Aktualnie brak jest dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki tego preparatu, w tym informacji o wchłanianiu, dystrybucji, metabolizmie oraz wydalaniu substancji czynnych po podaniu doustnym w formie naparu.
- Leksykon substancji czynnych
Glistnik – Właściwości farmakokinetyczne
Ekstrakt z ziela glistnika (Chelidonii herbae extractum) stanowi 10 ml w 100 ml preparatu Iberogast, z stosunkiem ekstrahent:surowiec wynoszącym 1:2,5-3,5, gdzie ekstrahentem jest 30% etanol (v/v). Składnik ten charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w przewodzie pokarmowym, z absorpcją zarówno w żołądku, jak i jelitach. Badania toksykologiczne prowadzone do 6 miesięcy wykazały brak kumulacji związków aktywnych ekstraktu w organizmie, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Forma płynu doustnego sprzyja efektywnemu wchłanianiu, a obecność etanolu w stężeniu 29,5-32,6% (v/v) może wpływać na rozpuszczalność i absorpcję składników aktywnych.
absorpcja jelitowa, badanie długoterminowe, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, Chelidonium majus, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, ekstrakt roślinny, ekstrakt ziela glistnika, etanol, farmakokinetyka, glistnik, Iberogast, interakcja farmakokinetyczna, kumulacja leku, płyn doustny, preparat ziołowy, przemiana metaboliczna, przewód pokarmowy, stosunek ekstrahent-surowiec, wchłanianie, zawartość etanolu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lorista HL 100 mg + 12,5 mg
Lorista HL zawiera 100 mg losartanu potasowego (91,52 mg losartanu) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Losartan charakteryzuje się biodostępnością około 33%, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 1 godzinie, a jego aktywny metabolit po 3-4 godzinach. Oba związki wiążą się z białkami osocza w ≥99%, a objętość dystrybucji losartanu wynosi 34 litry. Losartan ulega metabolizmowi w wątrobie, tworząc aktywny metabolit (około 14% dawki) oraz metabolity nieaktywne. Klirens osoczowy losartanu i metabolitu wynosi odpowiednio 600 ml/min i 50 ml/min, a klirens nerkowy 74 ml/min i 26 ml/min. Okres półtrwania losartanu to około 2 godziny, a metabolitu 6-9 godzin. Hydrochlorotiazyd nie ulega metabolizmowi, jest szybko wydalany przez nerki z okresem półtrwania 5,6-14,8 godzin, a ≥61% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej w ciągu 24 godzin.
aktywny metabolit, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność ogólnoustrojowa, dystrybucja, hemodializa, hydrochlorotiazyd, hydroksylacja łańcucha butylowego, klirens nerkowy, klirens osoczowy, kwas karboksylowy, losartan potasowy, marskość poalkoholowa wątroby, metabolizm, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, stężenie w osoczu, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, wydalanie substancji czynnych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – OxyContin 5 mg
Oksykodon w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu OxyContin wykazuje dwufazowy profil wchłaniania: pierwsza faza obejmuje około 40% dawki z okresem półtrwania 0,6 godziny, a druga faza 60% dawki z okresem półtrwania 6,9 godziny, co umożliwia szybkie i długotrwałe działanie terapeutyczne. Dostępne dawki (5, 10, 20, 40, 80 mg) wykazują równoważność biologiczną i proporcjonalność wchłaniania, a spożycie posiłku wysokotłuszczowego nie wpływa na farmakokinetykę leku. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest około 3 godziny po podaniu, a bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 42–87% w porównaniu z podaniem pozajelitowym. Objętość dystrybucji wynosi 2,6 l/kg, a wiązanie z białkami osocza to około 45%. Okres półtrwania eliminacji oksykodonu z OxyContin wynosi około 4,5 godziny, a stan równowagi dynamicznej osiągany jest w ciągu doby.
bariera łożyskowa, bezwzględna dostępność biologiczna, białko osocza, chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane, farmakodynamika oksykodonu, farmakokinetyka oksykodonu, interakcja lekowa, kwas glukuronowy, lek opioidowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm, noroksykodon, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, podanie pozajelitowe, preparat o natychmiastowym uwalnianiu, preparat o przedłużonym uwalnianiu, równoważność biologiczna, stan równowagi dynamicznej, wchłanianie, względna dostępność biologiczna - Leksykon substancji czynnych
Aloes drzewiasty – Właściwości farmakokinetyczne
Aloes drzewiasty (Aloe arborescens) w preparacie Biostymina występuje jako wyciąg płynny ze świeżych liści w stężeniu 1 ml wyciągu na 1 ml płynu (stosunek ekstrakcji 1:4, rozpuszczalnik – woda). Produkt dostępny jest w formie płynu doustnego, jednakże w dokumentacji charakterystyki produktu leczniczego brak jest danych dotyczących farmakokinetyki tego wyciągu. Nie przeprowadzono badań oceniających parametry takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie składników aktywnych aloesu drzewiastego zawartego w preparacie Biostymina.
aloes drzewiasty, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, Biostymina, charakterystyka produktu leczniczego, drogi eliminacji, dystrybucja, dystrybucja tkankowa, interakcja lekowa, mechanizm działania, metabolizm, metabolizm wątrobowy, płyn doustny, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja czynna, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg płynny, wyciąg z aloesu drzewiastego, wydalanie składników aktywnych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vemonis Intense 400 mg + 60 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Vemonis Intense zawiera metamizol sodu (400 mg), kofeinę (60 mg) oraz drotawerynę chlorowodorek (40 mg). Metamizol po podaniu doustnym ulega nieenzymatycznej hydrolizie w jelicie do aktywnego metabolitu 4-metyloaminoantypiryny (MAA), który jest szybko i niemal całkowicie absorbowany (biodostępność ~100%), osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1-2 godzinach. Metabolizm metamizolu zachodzi głównie w wątrobie, a jego metabolity przenikają przez barierę krew-mózg. Okres półtrwania eliminacji MAA wynosi 2,5-3,5 h u osób zdrowych, wydłużając się do 4,5 h u osób starszych i u pacjentów z marskością wątroby. Kofeina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i osiąga maksymalne stężenie 1,5-1,8 μg/ml po 50-75 minutach od podania 100 mg. Metabolizowana jest niemal całkowicie w wątrobie, a jej okres półtrwania wynosi 3-7 h u dorosłych, natomiast u noworodków może przekraczać 100 h. Drotaweryna wykazuje zmienną biodostępność po podaniu doustnym (24,5-91%, średnio 58,2 ± 18,2%), maksymalne stężenie osiąga po 1-3 godzinach, a eliminacja odbywa się głównie przez jelita i drogi pozanerkowe.
1-metyloksantyna, 4-acetyloaminoantypiryna, 4-aminoantypiryna, 4-metyloaminoantypiryna, 7-dimetyloksantyna, 7-metyloksantyna, bariera krew-mózg, biodostępność, cytochrom P450, drotaweryna, drotaweryna chlorowodorek, dystrybucja, efekt pierwszego przejścia, eliminacja, klirens kreatyniny, kofeina, kwas glukuronowy, łożysko, marskość wątroby, metabolizm, metabolizm wątrobowy, metamizol sod, mięsień sercowy, N-acetylotransferaza, nerka, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płuco, przewód pokarmowy, tkanka tłuszczowa, wchłanianie, wydalanie z żółcią - Leksykon substancji czynnych
Strychnos nux-vomica – Właściwości farmakokinetyczne
Preparat Vomitusheel zawiera Strychnos nux-vomica w rozcieńczeniu homeopatycznym D4, co odpowiada stężeniu 10 g na 100 g kropli doustnych. Jest to jedna z sześciu substancji czynnych w produkcie, obok Psychotria ipecacuanha D4, Aethusa cynapium D4, Apomorphinum hydrochloricum D6, Colchicum autumnale D6 oraz Strychnos ignatii D6. Produkt dostępny jest w formie przejrzystego, bezbarwnego roztworu o zawartości etanolu 35% (v/v). W dokumentacji preparatu nie przedstawiono szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki poszczególnych składników, w tym Strychnos nux-vomica D4.
Aethusa cynapium, Apomorphinum hydrochloricum, biodostępność, Colchicum autumnale, czas półtrwania, droga wydalania, dystrybucja, dystrybucja tkankowa, etanol, krople doustne, metabolizm, metabolizm wątrobowy, preparat homeopatyczny, Psychotria ipecacuanha, rozcieńczenie D4, Strychnos ignatii, Strychnos nux vomica, Vomitusheel, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Blissel 50 mcg/g
Produkt leczniczy Blissel, zawierający 50 µg estriolu w 1 g żelu dopochwowego, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem przez śluzówkę pochwy, osiągając maksymalne stężenie w osoczu 106±63 pg/mL po około 2 godzinach (zakres 0,5-4 godziny) po jednokrotnym podaniu. Przy codziennym stosowaniu przez 21 dni maksymalne stężenie estriolu w osoczu wynosiło średnio 22,80±15,78 pg/mL, bez obserwacji akumulacji leku. Estriol wiąże się głównie z albuminą osocza (~90%), nie wykazując istotnego powinowactwa do SHBG, co wpływa na jego biodostępność i aktywność farmakologiczną. Biologiczny okres półtrwania estriolu wynosi 1,65±0,82 godziny, wskazując na szybką eliminację z organizmu.
aktywność farmakologiczna, akumulacja leku, albumina osocza, biodostępność, dekoniugacja, ekspozycja ogólnoustrojowa, estriol, farmakokinetyka, globulina wiążąca hormony płciowe, kinetyka jednowykładnicza, koniugacja, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, maksymalne stężenie w osoczu, okres półtrwania biologiczny, podanie dopochwowe, postać skoniugowana, SHBG, siarczan, śluzówka pochwy, sprzęganie, stężenie w osoczu, Tmax, wchłanianie, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Doxar 4 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Doxar, charakteryzuje się dobrą biodostępnością doustną na poziomie około 65% oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (98,3%), co wpływa na farmakodynamiczne działanie leku. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2 godzinach od podania, a okres półtrwania wynosi około 22 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Metabolizm doksazosyny zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów cytochromu P450, przede wszystkim CYP3A4, a także CYP2D6 i CYP2C9, prowadząc do powstania licznych metabolitów; mniej niż 5% dawki jest wydalane w formie niezmienionej.
AUC, białka osocza, biodostępność, biotransformacja, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 3A4, doksazosyna, DOXAR, dystrybucja, eliminacja, hydroksylacja, interakcje farmakokinetyczne, izoenzymy cytochromu P450, klirens leku, metabolizm, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, O-demetylacja, okres półtrwania, podeszły wiek, stężenie maksymalne, wchłanianie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Otrivin Regeneracja (1 mg + 50 mg)/ml
Produkt leczniczy Otrivin Regeneracja w formie aerozolu do nosa zawiera ksylometazolinę chlorowodorek (1 mg/ml) oraz deksopantenol (50 mg/ml). Pojedyncza dawka 0,1 ml dostarcza 0,1 mg ksylometazoliny i 5,0 mg deksopantenolu. Ksylometazolina może ulegać wchłanianiu do krwiobiegu po podaniu donosowym, co potencjalnie wywołuje działania ogólnoustrojowe, w tym na ośrodkowy układ nerwowy i układ sercowo-naczyniowy. Brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i wydalania ksylometazoliny po podaniu donosowym u ludzi. Deksopantenol jest wchłaniany przez błonę śluzową nosa i enzymatycznie przekształcany do kwasu pantotenowego, który jest transportowany w osoczu w formie związanej z białkami i pełni funkcję kluczowego składnika koenzymu A.
aerozol do nosa, aplikacja na błonę śluzową, błona śluzowa nosa, chlorek benzalkoniowy, deksopantenol, dystrybucja, działanie ogólnoustrojowe, farmakokinetyka, koenzym A, ksylometazoliny chlorowodorek, kwas pantotenowy, metabolizm, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, podanie donosowe, układ sercowo-naczyniowy, utlenianie enzymatyczne, wchłanianie, wydalanie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – L52 –
Produkt leczniczy L52 w postaci kropli doustnych jest preparatem homeopatycznym zawierającym w 30 ml roztworu po 2,67 ml substancji czynnych w rozcieńczeniach D4 i D6 (Eupatorium perfoliatum, Aconitum napellus, Bryonia, Arnica montana, Gelsemium, China rubra, Belladonna, Drosera, Polygala) oraz 6,00 ml Eucalyptus globulus w rozcieńczeniu D1. Istotnym składnikiem pomocniczym jest etanol w stężeniu 67,5% (v/v), co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście potencjalnych interakcji i przeciwwskazań. Ze względu na charakter preparatu homeopatycznego i bardzo niskie stężenia substancji czynnych, brak jest dostępnych danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych produktu L52.
aconitum napellus, arnica montana, Belladonna, biotransformacja, Bryonia, China rubra, czas półtrwania, Drosera, dystrybucja, eliminacja, etanol, Eucalyptus globulus, Eupatorium perfoliatum, farmakokinetyka, Gelsemium, klirens, krople doustne, metabolizm, Polygala, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna pochodzenia roślinnego, substancja pomocnicza, szlak metaboliczny, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka lekarskiego – Właściwości farmakokinetyczne
Korzeń pierwiosnka lekarskiego (Primula veris L., radix) jest jednym z głównych składników aktywnych preparatu leczniczego Herbapect, dostępnego w formie nalewki o stosunku ekstrakcji 1:5, z użyciem etanolu 70% V/V jako rozpuszczalnika. W 5 ml syropu Herbapect znajduje się 349 mg nalewki z korzenia pierwiosnka, co stanowi istotną dawkę substancji czynnej. Pomimo tego, obecnie brak jest szczegółowych danych dotyczących farmakokinetyki tego składnika, w tym procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania, zarówno dla samego korzenia, jak i pozostałych składników preparatu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Azulan –
Azulan to koncentrat do sporządzania roztworu dostępny w formach doustnej, do stosowania w jamie ustnej oraz na skórę, zawierający płynny wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku pospolitego (Matricaria recutita L. lub Chamomilla recutita (L.) Rauschert) w proporcji 0,5:1, ekstraktowany 70% etanolem (V/V). Gotowy produkt zawiera 65%-72% etanolu (V/V). Pomimo szerokiego zastosowania, nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu ani wydalania substancji czynnych zawartych w wyciągu, co jest typowe dla złożonych preparatów roślinnych zawierających flawonoidy, olejki eteryczne (w tym α-bisabolol i chamazulen), kumaryny oraz inne związki bioaktywne.
alfa-bisabolol, chamazulen, charakterystyka produktu leczniczego, dystrybucja leku, flawonoid, koncentrat do sporządzania roztworu, kumaryna, metabolizm leku, olejek eteryczny, produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, rumianek pospolity, wchłanianie, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg etanolowy, wydalanie leku, związek biologicznie czynny - Leksykon substancji czynnych
Reina – Właściwości farmakokinetyczne
Reina, będąca kluczowym składnikiem aktywnym pochodzącym z korzenia rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon), jest głównym wskaźnikiem zawartości pochodnych hydroksyantracenowych w produkcie leczniczym Radirex. Jedna tabletka Radirex zawiera 513,5 mg korzenia rzewienia, co odpowiada 11,3-13,90 mg pochodnych hydroksyantracenowych przeliczonych na reinę. Pomimo istotnej roli reiny jako substancji czynnej, charakterystyka produktu leczniczego nie dostarcza szczegółowych danych dotyczących jej farmakokinetyki, co ogranicza pełne zrozumienie jej działania w organizmie.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Canephron N
Canephron N to złożony preparat roślinny w postaci kropli doustnych, zawierający wyciąg z ziela tysiącznika (Centaurium erythraea Rafn s.l., herba), korzenia lubczyku (Levisticum officinale Koch., radix) oraz liścia rozmarynu (Rosmarinus officinalis L., folium) w równych proporcjach 1:1:1. Ekstrakcja składników aktywnych odbywa się przy użyciu 59% etanolu (V/V) w stosunku 1:56, a finalny produkt zawiera 16,0-19,5% (V/V) etanolu. Preparat charakteryzuje się żółtawobrązowym zabarwieniem oraz aromatycznym, lekko gorzkim smakiem, co jest typowe dla złożonych wyciągów roślinnych o wieloskładnikowym profilu chemicznym.
biodostępność, Centaurium erythraea, dystrybucja, etanol, korzeń lubczyku, krople doustne, Levisticum officinale, liść rozmarynu, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, płyn doustny, Rosmarinus officinalis, substancja czynna, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wyciąg roślinny, wydalanie substancji czynnych, ziele tysiącznika - Leksykon substancji czynnych
Wapnia mleczan pięciowodny – Właściwości farmakokinetyczne
Syrop z sosny i kopru włoskiego Ziołowa Tradycja zawiera wapnia mleczan pięciowodny w stężeniu 1,00 g na 100 g produktu, będący jednym z trzech głównych składników aktywnych obok wyciągu z pędów sosny (6,60 g/100 g) oraz nalewki z owocu kopru włoskiego (1,00 g/100 g). Preparat występuje w formie syropu o barwie słomkowo-żółtej, sosnowo-anyżowym zapachu i słodkim smaku, zawierając również substancje pomocnicze takie jak etanol (do 5,6% m/m, tj. 9,1% V/V) oraz sacharozę (3 g w 5 ml), które mogą potencjalnie modyfikować farmakokinetykę składników aktywnych.
badanie farmakokinetyczne, biodostępność wapnia, charakterystyka produktu leczniczego, dystrybucja w organizmie, etanol, metabolizm, nalewka z owocu kopru włoskiego, sacharoza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, syrop z sosny i kopru włoskiego, wapń mleczan pięciowodny, wchłanianie, wyciąg płynny z pędów sosny, wydalanie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Modafen Grip 200 mg + 5 mg
Modafen Grip zawiera ibuprofen (200 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (5 mg), które wykazują różne profile farmakokinetyczne. Ibuprofen charakteryzuje się szybką i dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 45 minutach na czczo, a po spożyciu posiłku czas ten wydłuża się do 1-3 godzin. Biodostępność ibuprofenu jest minimalnie zmieniana przez pokarm. Substancja ta wiąże się odwracalnie z białkami osocza, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego w stężeniach poniżej 1 µg/ml. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki w postaci metabolitów, z okresem półtrwania około 2 godzin i całkowitym wydaleniem do 24 godzin po podaniu.
absorpcja z przewodu pokarmowego, bariera łożyskowa, biodostępność, dystrybucja, efekt pierwszego przejścia, fenylefryna chlorowodorek, ibuprofen, metabolizm, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie doodbytnicze, przekrwienie błony śluzowej nosa, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, wydalanie - Leksykon substancji czynnych
Cebula – Właściwości farmakokinetyczne
Syrop z cebuli Ziołowa Tradycja zawiera 15 g wyciągu płynnego z bulwy Allium cepa L. na 100 g produktu, z DER 1:6, ekstrakcja przeprowadzona w 70% etanolu (V/V). W 5 ml syropu znajduje się 949 mg wyciągu oraz 3,67 g sacharozy, a zawartość etanolu wynosi 7-10% (m/m), co może wpływać na potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Składniki aktywne cebuli obejmują związki siarki, flawonole (głównie kwercetynę i jej glikozydy), saponiny oraz fitosterole, jednak brak jest szczegółowych danych dotyczących ich wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania po podaniu doustnym w formie syropu.
biodostępność, dystrybucja tkankowa, eliminacja leku, farmakokinetyka, fitosterol, flawonole, interakcja farmakokinetyczna, kwercetyna, metabolizm wątrobowy, parametr farmakokinetyczny, podanie doustne, saponina, substancja pomocnicza, syrop z cebuli, układ enzymatyczny, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, wyciąg płynny z cebuli, związek biologicznie czynny, związek siarki, związki aktywne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Owoc Borówki czernicy –
Produkt leczniczy zawierający 100 g owocu borówki czernicy (Vaccinum myrtillus L., fructus) w 100 g produktu, dostępny w postaci ziół do zaparzania, nie posiada określonych właściwości farmakokinetycznych. W szczególności brak jest danych dotyczących wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnych zawartych w owocu borówki czernicy, co wynika z braku przeprowadzonych badań w tym zakresie.
- Leksykon substancji czynnych
Calendula officinalis – Właściwości farmakokinetyczne
Aktualne dane dotyczące farmakokinetyki Calendula officinalis, stosowanej w produktach leczniczych takich jak Homeoptic (krople do oczu, roztwór zawierający 0,25 g substancji w 100 g produktu, rozcieńczenie 3 DH) oraz Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv (krem zawierający 2,0 g nalewki macierzystej TM w 100 g produktu), są niewystarczające. W dokumentacji tych preparatów brak jest szczegółowych informacji na temat parametrów farmakokinetycznych, w tym wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania. Prawdopodobną przyczyną jest niskie stężenie substancji czynnej oraz jej zastosowanie w formach homeopatycznych, co ogranicza dostępność badań klinicznych i preklinicznych w tym zakresie.
calendula officinalis, dystrybucja, krem do stosowania zewnętrznego, krople do oczu, lek homeopatyczny, metabolizm, metabolizm wątrobowy, nalewka macierzysta, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór do oczu, substancja czynna, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie