Właściwości farmakokinetyczne
Blissel 50 mcg/g

Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Blissel, zawierającego 50 mikrogramów estriolu w 1 g żelu dopochwowego, obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnej po podaniu dopochwowym. Produkt występuje w postaci jednorodnego, bezbarwnego, przezroczystego do lekko półprzezroczystego żelu, co zapewnia odpowiednią aplikację i dystrybucję leku w pochwie.¹

Wchłanianie estriolu

Po jednokrotnym podaniu dopochwowym produktu leczniczego Blissel, estriol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem przez śluzówkę pochwy do krwiobiegu. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu wynosi 106±63 pg/mL i jest osiągane po około 2 godzinach od aplikacji, przy czym odnotowano, że czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia może wynosić od 0,5 do 4 godzin.²

Wchłanianie przy wielokrotnym podaniu

W badaniach klinicznych analizowano również farmakokinetykę produktu przy codziennym podawaniu przez okres 21 dni. W tym przypadku średnie maksymalne stężenie estriolu w osoczu wynosiło 22,80 pg/mL z odchyleniem standardowym ±15,78 pg/mL. Co istotne, nie zaobserwowano zjawiska akumulacji leku w organizmie przy codziennym stosowaniu.³

Należy zauważyć, że ekspozycja ogólnoustrojowa na estriol nie była badana przy schemacie podawania produktu leczniczego Blissel dwa razy w tygodniu.⁴

Dystrybucja estriolu w organizmie

Po wchłonięciu do krwiobiegu estriol wiąże się głównie z białkami osocza. Około 90% estriolu wiąże się z albuminą osocza, natomiast praktycznie nie wykazuje powinowactwa do globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG). Ta specyficzna właściwość wiązania z białkami ma wpływ na biodostępność i aktywność farmakologiczną estriolu w tkankach docelowych.⁵

Metabolizm estriolu

Estriol podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie. Głównym szlakiem metabolicznym jest koniugacja i dekoniugacja w ramach krążenia jelitowo-wątrobowego. W wątrobie estriol ulega głównie procesom sprzęgania (koniugacji) z kwasem glukuronowym i siarczanami, tworząc metabolity, które mogą podlegać dalszym przemianom w jelitach i wątrobie.⁶

Eliminacja estriolu

Po osiągnięciu maksymalnego stężenia we krwi, stężenie estriolu zmniejsza się jednowykładniczo, a średni biologiczny okres półtrwania wynosi 1,65 ± 0,82 godziny. Ta stosunkowo krótka wartość parametru świadczy o szybkim usuwaniu leku z organizmu.⁷

Drogi wydalania

Estriol jest eliminowany z organizmu głównie przez nerki. Większość leku jest wydalana z moczem w postaci skoniugowanej (połączonej z kwasem glukuronowym lub grupami siarczanowymi). Jedynie niewielka frakcja estriolu, nieprzekraczająca 2% podanej dawki, jest wydalana z kałem, przeważnie w postaci nieskoniugowanej.⁸

Parametry farmakokinetyczne estriolu