4-aminoantypiryna

4-aminoantypiryna to organiczny związek chemiczny należący do grupy pochodnych pirazolonu, który znajduje zastosowanie w diagnostyce laboratoryjnej oraz badaniach biochemicznych. Jest wykorzystywany jako substrat w reakcjach enzymatycznych, szczególnie w metodach oznaczania aktywności peroksydazy.

W diagnostyce medycznej 4-aminoantypiryna służy jako reagent w kolorymetrycznych metodach oznaczania stężenia różnych substancji biochemicznych, w tym fenoli, katecholamin oraz aktywności niektórych enzymów. W obecności odpowiednich utleniaczy tworzy barwne kompleksy, których intensywność można mierzyć spektrofotometrycznie.

Związek ten jest również stosowany w diagnostyce funkcji wątroby, gdzie służy do oceny metabolizmu leków i innych ksenobiotyków. Monitorowanie jego przemian w organizmie może dostarczyć informacji o sprawności układów enzymatycznych odpowiedzialnych za biotransformację.

W badaniach naukowych 4-aminoantypiryna znajduje zastosowanie jako znacznik w analizie mechanizmów reakcji enzymatycznych oraz jako składnik zestawów diagnostycznych do oznaczeń ilościowych różnych parametrów biochemicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vemonis Ultra 400 mg + 60 mg + 80 mg

Vemonis Ultra zawiera metamizol sodowy, kofeinę oraz drotawerynę, które wykazują różne profile farmakokinetyczne. Metamizol po podaniu doustnym ulega niemal całkowitej hydrolizie do aktywnego metabolitu 4-metyloaminoantypiryny (MAA) z biodostępnością bliską 100% i osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 1-2 godzinach. Metabolit MAA charakteryzuje się objętością dystrybucji 30-40 L, niskim wiązaniem z białkami osocza oraz zdolnością przenikania przez barierę krew-mózg. Kofeina dobrze się wchłania, osiągając Cmax 1,5-1,8 μg/ml po 50-75 minutach, z objętością dystrybucji u niemowląt 0,8-0,9 L/kg i wiązaniem z białkami osocza na poziomie 17-36%. Drotaweryna wykazuje zmienną biodostępność doustną (24,5-91%, średnio 58,2%), osiąga Cmax po 1-3 godzinach i kumuluje się w tkankach, zwłaszcza w OUN, mięśniu sercowym i nerkach, z szybkim spadkiem stężeń po 4 godzinach.
4-acetyloaminoantypiryna, 4-aminoantypiryna, 4-formyloaminoantipiryna, 4-metyloaminoantypiryna, bariera krew-mózg, biodostępność, cytochrom P450, działanie przeciwbólowe, efekt pierwszego przejścia, klirens kreatyniny, koniugacja z kwasem glukuronowym, marskość wątroby, metamizol sodowy, N-acetylotransferaza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie doustne, proces utleniania, stężenie w osoczu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pyretolek 500 mg

Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna Pyretoleku, charakteryzuje się wysoką biodostępnością aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantipyriny (MAA) wynoszącą około 90%, z nieznaczną przewagą po podaniu doustnym w porównaniu do pozajelitowego. Wchłanianie metamizolu nie jest modyfikowane przez spożycie posiłków, co ułatwia stosowanie kliniczne. Farmakokinetyka metabolitów jest nieliniowa, a główne metabolity MAA i 4-aminoantypiryna (AA) wykazują aktywność farmakologiczną, podczas gdy 4-N-acetyloaminoantypiryna (AAA) i 4-N-formyloaminoantypiryna (FAA) są prawdopodobnie nieaktywne. Wiązanie z białkami osocza wynosi odpowiednio 58% dla MAA i 48% dla AA. Metamizol przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki, co jest istotne przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantipyryna, AUC, bariera łożyskowa, białko osocza, biodostępność, biodostępność tabletek, działanie kliniczne, eliminacja leku, faza eliminacji, klirens nerkowy, marskość wątroby, metabolit 4-MAA, metabolizm metamizolu, metamizol sodowy jednowodny, okres półtrwania, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, pole pod krzywą, Pyretolek, stężenie w osoczu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pyralgin 500 mg/ml

Pyralgin (metamizol sodowy jednowodny) w postaci kropli doustnych charakteryzuje się wysoką biodostępnością farmakologicznie czynnego metabolitu 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA) wynoszącą około 90%, z nieistotnym wpływem posiłków na wchłanianie. Po podaniu doustnym metamizol ulega całkowitej hydrolizie do MAA, który wraz z 4-aminoantypiryną (AA) wykazuje aktywność farmakologiczną. Farmakokinetyka metabolitów jest nieliniowa, a ich wiązanie z białkami osocza wynosi odpowiednio: MAA 58%, AA 48%, FAA 18%, AAA 14%. Metabolity są głównie wydalane z moczem (około 85%), z klirensem nerkowym dla MAA 5±2 ml/min, AA 38±13 ml/min, AAA 61±8 ml/min i FAA 49±5 ml/min. Okres półtrwania metabolitów w osoczu wynosi: MAA 2,7±0,5 h, AA 3,7±1,3 h, AAA 9,5±1,5 h, FAA 11,2±1,5 h. U pacjentów w podeszłym wieku AUC wzrasta 2-3-krotnie, a u chorych z marskością wątroby okres półtrwania MAA i FAA wydłuża się trzykrotnie, co wymaga ostrożności i unikania dużych dawek.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, bariera łożyskowa, białka osocza, biodostępność, dostępność biologiczna, farmakokinetyka metabolitów, kinetyka wchłaniania, klirens nerkowy, krople doustne, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolit czynny farmakologicznie, metamizol sodowy jednowodny, niewydolność wątroby, okres półtrwania, podanie pozajelitowe, pole pod krzywą stężenie-czas, zaburzenia czynności nerek
Leksykon substancji czynnych
Metamizol sodu – Właściwości farmakokinetyczne

Metamizol sodu, będący składnikiem preparatu Vemonis Intense (400 mg metamizolu sodu + 60 mg kofeiny + 40 mg drotaweryny), charakteryzuje się niemal 100% biodostępnością po podaniu doustnym oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia aktywnego metabolitu 4-metyloaminoantypiryny (MAA) w osoczu w ciągu 1-2 godzin. Metabolit ten wykazuje szeroką dystrybucję (30-40 l) i zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, co umożliwia działanie zarówno obwodowe, jak i ośrodkowe. Metamizol jest prolekiem, który ulega nieenzymatycznej hydrolizie do MAA, a następnie metabolizowany jest w wątrobie do 4-aminoantypiryny (AA) i innych metabolitów, z których działanie przeciwbólowe koreluje ze stężeniami MAA i AA. Okres półtrwania MAA u zdrowych osób wynosi 2,5-3,5 h, natomiast AA 4-5,5 h; u osób starszych i pacjentów z marskością wątroby eliminacja MAA jest wydłużona (do 4,5 h i 4-krotnie dłużej odpowiednio), co wymaga dostosowania dawkowania. Metabolity są głównie wydalane przez nerki, co podkreśla konieczność ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek.
4-aminoantypiryna, 4-formyloaminoantipiryna, 4-metyloaminoantypiryna, aktywacja metaboliczna, bariera krew-mózg, bariera łożyska, biodostępność, biodostępność metamizolu, chlorowodorek drotaweryny, cytochrom P450, deetylacja, drotaweryna, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie spazmolityczne, efekt pierwszego przejścia, efekt synergistyczny, faza eliminacji, klirens kreatyniny, kofeina, koniugacja z kwasem glukuronowym, łożysko, maksymalne stężenie, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, metamizol sodowy jednowodny, metamizol sodu, N-acetylotransferaza, nieenzymatyczna hydroliza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, prolek, spektrum terapeutyczne, wstrzyknięcie domięśniowe, wydalanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zakres terapeutyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metamizol Krka 500 mg/ml

Metamizol Krka (500 mg/ml) podawany dożylnie lub domięśniowo ulega całkowitej hydrolizie do aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA) o biodostępności około 90%, nieznacznie wyższej po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym 1 g metamizolu Cmax MAA wynosi 11,4 ± 3,12 mg/l (tmax 1,67 ± 0,69 h, AUC 62,1 ± 15,9 mg×h/l), natomiast po dożylnym podaniu w ciągu 2 minut Cmax osiąga 64,1 ± 14,8 mg/l. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie MAA ulega utlenianiu, demetylacji i acetylacji, tworząc m.in. 4-aminoantypirynę (AA) o częściowej aktywności farmakologicznej. Pozostałe metabolity, 4-N-acetyloaminoantypiryna (AAA) i 4-N-formyloaminoantypiryna (FAA), są prawdopodobnie nieaktywne. Farmakokinetyka metabolitów jest nieliniowa, a ich wiązanie z białkami osocza wynosi od 14% (AAA) do 58% (MAA). Metamizol przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego, co wymaga ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, AUC, bariera łożyskowa, farmakokinetyka metamizolu, klirens nerkowy, marskość wątroby, metamizol Krka, metamizol sodowy jednowodny, niewydolność nerek, okres półtrwania eliminacji, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proces utleniania, roztwór do wstrzykiwań, stężenie w surowicy, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek
Leksykon substancji czynnych
Metamizol sodowy – Właściwości farmakokinetyczne

Metamizol sodowy jest nieopioidowym lekiem przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym, który po podaniu doustnym ulega całkowitej hydrolizie w jelicie do aktywnego metabolitu 4-metyloaminoantypiryny (MAA) o biodostępności około 90%. Maksymalne stężenie MAA w osoczu (Cmax) po podaniu doustnym 1 g metamizolu wynosi 14,3 ± 2,89 mg/l, osiągane po 1,15-2 godzinach, natomiast po podaniu dożylnym 1 g Cmax wynosi 56,5 ± 12,2 mg/l, osiągane natychmiast po zakończeniu infuzji. Całkowita dostępność biologiczna roztworu doustnego, mierzona jako AUC dla MAA, wynosi 81%. Metabolity metamizolu, w tym MAA, AA, AAA i FAA, wykazują różne stopnie wiązania z białkami osocza (od 14% do 58%) oraz przenikają przez barierę krew-mózg i łożysko, co umożliwia ich działanie w OUN i wydzielanie do mleka kobiecego.
4-aminoantypiryna, 4-metyloaminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, bariera biologiczna, bariera krew-mózg, bariera łożyska, biodostępność, hydroliza, klirens nerkowy, krzywa stężenie-czas, lek nieopioidowy przeciwbólowy, marskość wątroby, metamizol sodowy, nieliniowa farmakokinetyka, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Domilgan 1000 mg

Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna Dialginum, po podaniu doustnym ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA) z biodostępnością około 90%. Maksymalne stężenie MAA w surowicy osiągane jest w ciągu 1,2-2 godzin. Objętość dystrybucji MAA wynosi 1,15 l/kg beztłuszczowej masy ciała. Metabolity metamizolu wykazują różne stopnie wiązania z białkami osocza (MAA 58%, AA 48%, FAA 18%, AAA 14%) oraz różne klirensy nerkowe (MAA 5±2 ml/min, AA 38±13 ml/min, AAA 61±8 ml/min, FAA 49±5 ml/min). Okres półtrwania metabolitów w fazie eliminacji wynosi od 2,7±0,5 h (MAA) do 11,2±1,5 h (FAA). Po podaniu pojedynczej dawki 1 g metamizolu, 85% metabolitów jest wydalanych z moczem, z dominującym udziałem AAA (26±8%) i FAA (23±4%). Metamizol przenika przez łożysko i jest wydzielany do mleka kobiecego, co ma znaczenie kliniczne w ciąży i laktacji.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantipiryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, biodostępność leku, eliminacja z surowicy, farmakokinetyka nieliniowa, klirens nerkowy, marskość wątroby, metamizol sodowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, podanie pozajelitowe, pole pod krzywą stężenia, przenikanie przez łożysko, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metamizol Dr. Max 500 mg

Metamizol Dr. Max, zawierający 500 mg metamizolu sodowego jednowodnego, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i wysoką biodostępnością aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA) wynoszącą około 90%, z nieistotnym wpływem posiłku na farmakokinetykę. Metabolit ten, wraz z 4-aminoantypiryną (AA), odpowiada za działanie kliniczne leku, podczas gdy pozostałe metabolity (AAA i FAA) są prawdopodobnie nieaktywne farmakologicznie. Metamizol przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki, co ma znaczenie w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących. Wiązanie z białkami osocza jest zróżnicowane: 58% dla MAA, 48% dla AA, 18% dla FAA i 14% dla AAA. Po podaniu doustnym około 85% metabolitów jest wydalanych z moczem, z różnym klirensem nerkowym i okresem półtrwania dla poszczególnych metabolitów (np. MAA: klirens 5 ± 2 mL/min, t½ 2,7 ± 0,5 h; AAA: klirens 61 ± 8 mL/min, t½ 9,5 ± 1,5 h).
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, bariera łożyskowa, biodostępność, działanie kliniczne, farmakokinetyka nieliniowa, klirens nerkowy, marskość wątroby, metabolit aktywny farmakologicznie, metabolizm leku, metamizol sodowy jednowodny, niewydolność nerek, okres półtrwania w osoczu, pole pod krzywą, spowolnienie eliminacji, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metamizole Kalceks 500 mg/ml

Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna preparatu Metamizole Kalceks, podawany dożylnie w stężeniu 500 mg/ml (ampułki 2 ml i 5 ml), charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w surowicy około 14 minut. Lek ulega intensywnemu metabolizmowi, z głównym aktywnym metabolitem 4-N-metyloaminoantypiryną (MAA) oraz aktywnym w mniejszym stopniu 4-aminoantypiryną (AA), której AUC stanowi około 25% AUC MAA. Pozostałe metabolity, 4-N-acetylaminoantypiryna (AAA) i N-4-formyloaminoantypiryna (FAA), są nieaktywne klinicznie. Stopień wiązania z białkami osocza różni się istotnie: 58% dla MAA, 48% dla AA, 18% dla FAA i 14% dla AAA. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem 96% dawki z moczem (3% MAA, 6% AA, 26% AAA, 23% FAA) i 6% z kałem, co wskazuje na dominację wydalania nieaktywnych metabolitów.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetylaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, biodostępność metabolitu, działanie niepożądane, eliminacja leku, farmakokinetyka, kumulacja leku, marskość wątroby, metabolit aktywny, metamizol sodowy jednowodny, N-4-formyloaminoantipiryna, narażenie na lek, okres półtrwania w surowicy, podanie dożylne, pole pod krzywą stężenia, roztwór do wstrzykiwań, szlak metaboliczny, szybkość eliminacji, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metamizol Promedo 500 mg

Metamizol Promedo w dawce 500 mg podawany doustnie ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA) o biodostępności około 90%, z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po 1,2-2 godzinach. Metabolity wykazują zróżnicowane wiązanie z białkami osocza (MAA 58%, AA 48%, FAA 18%, AAA 14%) oraz różne okresy półtrwania: MAA 2,7±0,5 h, AA 3,7±1,3 h, AAA 9,5±1,5 h, FAA 11,2±1,5 h. Metabolity MAA i AA wykazują aktywność farmakologiczną, podczas gdy AAA i FAA są prawdopodobnie nieaktywne. Wydalanie z moczem obejmuje 85% metabolitów, z dominującym udziałem AAA (26±8%) i FAA (23±4%). Klirens nerkowy jest zróżnicowany, najniższy dla MAA (5±2 ml/min) i najwyższy dla AAA (61±8 ml/min). Metamizol przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego, co ma znaczenie w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantipyryna, bariera łożyskowa, biodostępność, farmakokinetyka nieliniowa, faza eliminacji, klirens nerkowy, kumulacja metabolitów, marskość wątroby, metabolizm leku, metamizol promedo, metamizol sodowy jednowodny, N-acetylotransferaza, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pyralgina 500 mg

Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna Pyralginy 500 mg, po podaniu doustnym ulega szybkiemu wchłanianiu i całkowitej hydrolizie do aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantipyriny (MAA) o biodostępności około 90%. Maksymalne stężenie MAA osiągane jest w ciągu 1,2-2,0 godzin, a jego objętość dystrybucji wynosi 1,15 l/kg beztłuszczowej masy ciała. Metabolity metamizolu wykazują różne stopnie wiązania z białkami osocza (MAA 58%, AA 48%, FAA 18%, AAA 14%) oraz zdolność przenikania przez barierę łożyskową i wydzielania do mleka kobiecego. Główny metabolit MAA ma okres półtrwania 2,6-3,5 godziny i jest odpowiedzialny za działanie farmakologiczne, podobnie jak w mniejszym stopniu AA. Metabolity AAA i FAA są farmakologicznie nieaktywne. Po pojedynczej dawce 1 g metamizolu wydalane z moczem są w 85%, z klirensem nerkowym odpowiednio: MAA 5±2 ml/min, AA 38±13 ml/min, AAA 61±8 ml/min, FAA 49±5 ml/min, a okresy półtrwania wynoszą: MAA 2,7±0,5 h, AA 3,7±1,3 h, AAA 9,5±1,5 h, FAA 11,2±1,5 h.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantipyryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, bariera łożyskowa, biodostępność metabolitu, biotransformacja, dawkowanie metamizolu, działanie niepożądane, eliminacja z surowicy, farmakokinetyka metamizolu, hydroliza, klirens nerkowy, marskość wątroby, metamizol sodowy jednowodny, N-acetylo-transferaza, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pixalzina 500 mg/ml

Metamizol sodowy jednowodny w stężeniu 500 mg/ml (Pixalzina) charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, obejmującym szybkie przekształcenie do aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA) o biodostępności około 90%. Metabolit ten odpowiada za główne działanie kliniczne, podczas gdy 4-aminoantypiryna (AA) wykazuje umiarkowaną aktywność, stanowiąc około 25% AUC MAA. Pozostałe metabolity (AAA, FAA) nie wykazują istotnej aktywności klinicznej. Metamizol i jego metabolity wykazują różne stopnie wiązania z białkami osocza (MAA 58%, AA 48%, FAA 18%, AAA 14%), co wpływa na ich farmakodynamiczną dostępność. Po podaniu dożylnym okres półtrwania metamizolu wynosi około 14 minut, a eliminacja odbywa się głównie drogą nerkową (96% dawki), z niewielkim udziałem dróg żółciowych (6%). Farmakokinetyka wykazuje charakter nieliniowy, co może wpływać na dawkowanie, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetylaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, aktywność farmakologiczna, AUC, biodostępność, biotransformacja, dawkowanie geriatryczne, farmakokinetyka nieliniowa, hydroliza, marskość wątroby, metamizol sodowy jednowodny, N-4-formyloaminoantipiryna, narażenie na lek, okres półtrwania, podanie pozajelitowe, przenikanie przez łożysko, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Re-Algin 500 mg

Metamizol sodowy, substancja czynna leku Re-Algin, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem metabolitów 4-metyloaminoantypiryny (4-MAA) i 4-aminoantypiryny (AA) osiąganym w ciągu 1-2 godzin. Biodostępność 4-MAA wynosi około 90%, a objętość dystrybucji metamizolu to 0,7 l/kg, co wskazuje na umiarkowane rozprzestrzenianie w tkankach. Metabolity wykazują 50-60% wiązania z białkami osocza i przenikają przez barierę krew-łożysko oraz do mleka matki. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z eliminacją około 3% dawki w formie niezmienionej, a aktywność farmakologiczna leku wynika zarówno z substancji macierzystej, jak i jej metabolitów.
4-aminoantypiryna, 4-metyloaminoantypiryna, aktywność farmakologiczna, bariera krew-łożysko, biodostępność, biotransformacja, dawkowanie wielokrotne, efekt terapeutyczny, hydroliza, klirens, marskość wątroby, metabolity, metamizol sodowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, procesy farmakokinetyczne, procesy metaboliczne, stężenie maksymalne, substancja czynna, wiązanie z białkami osocza, wydalanie leku, zaburzenia funkcji wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pyralgina Ból i Gorączka 500 mg/sasz.

Pyralgina Ból i Gorączka zawiera 500 mg metamizolu magnezowego w formie sześciowodnej, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA) o biodostępności około 90%. Maksymalne stężenie (Cmax) MAA osiągane jest po 1,2-2,0 godzinach. Metabolit ten charakteryzuje się objętością dystrybucji 1,15 l/kg beztłuszczowej masy ciała, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek, a także przenika przez barierę łożyskową i jest wydzielany do mleka kobiecego. Wiązanie metabolitów z białkami osocza jest umiarkowane (MAA 58%, AA 48%, FAA 18%, AAA 14%). Metabolizm obejmuje przemiany MAA do AA (czynny farmakologicznie) oraz FAA i AAA (prawdopodobnie nieaktywne). Okres półtrwania MAA wynosi 2,6-3,5 godziny, a 85% metabolitów jest wydalanych z moczem, z różnym udziałem procentowym i klirensem nerkowym poszczególnych metabolitów (np. AAA 26% wydalania, klirens 61 ml/min, t1/2 9,5 h).
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, aktywność farmakologiczna, bariera łożyskowa, biodostępność, biotransformacja, farmakokinetyka nieliniowa, faza eliminacji, hydroliza, klirens nerkowy, marskość wątroby, metabolit farmakologicznie czynny, metamizol magnezowy, N-acetylo-transferaza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, stężenie maksymalne we krwi, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Axonalgin 1000 mg

Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna Axonalgin 1000 mg, po podaniu doustnym ulega całkowitej hydrolizie do aktywnego metabolitu 4-metyloaminoantypiryny (MAA) o biodostępności około 90%. Metabolizm metamizolu jest wieloetapowy, obejmujący utlenianie, demetylację i acetylację, prowadząc do powstania metabolitów: MAA (główny aktywny), 4-aminoantypiryny (AA, o umiarkowanym działaniu klinicznym), oraz nieaktywnych farmakologicznie 4-N-acetyloaminoantypiryny (AAA) i 4-N-formyloaminoantypiryny (FAA). Farmakokinetyka metabolitów jest nieliniowa, z okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym odpowiednio: MAA 2,7±0,5 h, AA 3,7±1,3 h, AAA 9,5±1,5 h, FAA 11,2±1,5 h. Klirens nerkowy metabolitów po dawce 1 g wynosi od 5±2 ml/min (MAA) do 61±8 ml/min (AAA). Metamizol przenika przez barierę łożyska i jest wydzielany do mleka kobiecego, co ma znaczenie kliniczne w leczeniu kobiet w ciąży i karmiących.
4-aminoantypiryna, 4-metyloaminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, bariera łożyska, białka osocza, biodostępność, działanie farmakologiczne, eliminacja leku, faza eliminacji, klirens nerkowy, metabolizm metamizolu, metamizol, metamizol sodowy jednowodny, okres półtrwania, podanie doustne, podanie pozajelitowe, pole pod krzywą
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vemonis Intense 400 mg + 60 mg + 40 mg

Produkt leczniczy Vemonis Intense zawiera metamizol sodu (400 mg), kofeinę (60 mg) oraz drotawerynę chlorowodorek (40 mg). Metamizol po podaniu doustnym ulega nieenzymatycznej hydrolizie w jelicie do aktywnego metabolitu 4-metyloaminoantypiryny (MAA), który jest szybko i niemal całkowicie absorbowany (biodostępność ~100%), osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 1-2 godzinach. Metabolizm metamizolu zachodzi głównie w wątrobie, a jego metabolity przenikają przez barierę krew-mózg. Okres półtrwania eliminacji MAA wynosi 2,5-3,5 h u osób zdrowych, wydłużając się do 4,5 h u osób starszych i u pacjentów z marskością wątroby. Kofeina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i osiąga maksymalne stężenie 1,5-1,8 μg/ml po 50-75 minutach od podania 100 mg. Metabolizowana jest niemal całkowicie w wątrobie, a jej okres półtrwania wynosi 3-7 h u dorosłych, natomiast u noworodków może przekraczać 100 h. Drotaweryna wykazuje zmienną biodostępność po podaniu doustnym (24,5-91%, średnio 58,2 ± 18,2%), maksymalne stężenie osiąga po 1-3 godzinach, a eliminacja odbywa się głównie przez jelita i drogi pozanerkowe.
1-metyloksantyna, 4-acetyloaminoantypiryna, 4-aminoantypiryna, 4-metyloaminoantypiryna, 7-dimetyloksantyna, 7-metyloksantyna, bariera krew-mózg, biodostępność, cytochrom P450, drotaweryna, drotaweryna chlorowodorek, dystrybucja, efekt pierwszego przejścia, eliminacja, klirens kreatyniny, kofeina, kwas glukuronowy, łożysko, marskość wątroby, metabolizm, metabolizm wątrobowy, metamizol sod, mięsień sercowy, N-acetylotransferaza, nerka, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płuco, przewód pokarmowy, tkanka tłuszczowa, wchłanianie, wydalanie z żółcią
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – MaxAlgina 500 mg

Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna leku MaxAlgina w dawce 500 mg, po podaniu doustnym ulega całkowitej hydrolizie do aktywnego metabolitu 4-metyloaminoantypiryny (4-MAA) o biodostępności około 90%. Działanie kliniczne leku jest głównie związane z 4-MAA, natomiast 4-aminoantypiryna (AA) wykazuje częściową aktywność farmakologiczną, stanowiąc około 25% AUC 4-MAA. Pozostałe metabolity, 4-N-acetyloaminoantypiryna (AAA) i 4-N-formyloaminoantypiryna (FAA), nie wykazują aktywności. Metabolizm wykazuje charakter nieliniowy, jednak krótkotrwała kumulacja metabolitów ma niewielkie znaczenie terapeutyczne. Metamizol przenika przez barierę łożyskową, a wszystkie metabolity są wydzielane do mleka kobiecego, co jest istotne przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
4-aminoantypiryna, 4-metyloaminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, aktywność farmakologiczna, bariera łożyskowa, biodostępność, działanie terapeutyczne, faza eliminacji, hydroliza, klirens nerkowy, marskość wątroby, metabolit 4-MAA, metamizol sodowy, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie doustne, podanie pozajelitowe, pole pod krzywą, surowica krwi, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Metamizol – Właściwości farmakokinetyczne

Metamizol po podaniu doustnym ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego metabolitu 4-N-metyloaminoantypiryny (MAA) o biodostępności około 90%, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 1,2-2 godzinach. Podanie domięśniowe wykazuje biodostępność MAA na poziomie 87%, a dożylne charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania metamizolu (~14 minut). Metabolity wykazują różne stopnie wiązania z białkami osocza (MAA 58%, AA 48%, FAA 18%, AAA 14%) i są wydalane głównie przez nerki, z klirensem nerkowym dla MAA wynoszącym 5±2 ml/min oraz okresami półtrwania: MAA 2,7±0,5 h, AA 3,7±1,3 h, AAA 9,5±1,5 h, FAA 11,2±1,5 h. Metabolizm obejmuje nieenzymatyczną hydrolizę metamizolu do MAA, demetylację do AA, utlenianie do FAA oraz acetylację AA do AAA, z działaniem klinicznym głównie MAA i częściowo AA. Farmakokinetyka metabolitów jest nieliniowa, a kumulacja podczas krótkotrwałego leczenia jest klinicznie nieistotna.
4-aminoantypiryna, 4-N-acetyloaminoantypiryna, 4-N-formyloaminoantypiryna, 4-N-metyloaminoantypiryna, bariera krew-mózg, biodostępność metabolitu, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka nieliniowa, hydroliza metabolitu, izotop promieniotwórczy, klirens nerkowy, marskość wątroby, metabolizm leku, N-acetylo-transferaza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie domięśniowe, podanie dożylne, pole pod krzywą, przenikanie przez łożysko, stężenie maksymalne, stężenie w surowicy, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby