tachykardia
Tachykardia to stan, w którym częstość akcji serca przekracza 100 uderzeń na minutę w spoczynku. Jest to zaburzenie rytmu serca, które może mieć charakter fizjologiczny (np. podczas wysiłku fizycznego, stresu) lub patologiczny. Tachykardia patologiczna może być objawem różnych chorób, takich jak niewydolność serca, nadczynność tarczycy, niedokrwistość, czy też być skutkiem działania niektórych leków lub substancji (np. kofeiny, nikotyny).
Wyróżnia się kilka rodzajów tachykardii, w tym tachykardię zatokową, nadkomorową (np. migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, częstoskurcz przedsionkowy) oraz komorową. Diagnostyka tachykardii obejmuje badanie EKG, badanie holterowskie, próbę wysiłkową, a w niektórych przypadkach badanie elektrofizjologiczne serca.
Leczenie tachykardii zależy od jej przyczyny, rodzaju i nasilenia. Może obejmować modyfikację stylu życia, farmakoterapię (m.in. beta-blokery, blokery kanału wapniowego, leki antyarytmiczne), kardiowersję elektryczną lub ablację przezskórną. W ciężkich przypadkach tachykardii komorowej może być konieczne wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lernidum 20 mg
Lerkanidypina (Lernidum) wykazuje stosunkowo niską częstość działań niepożądanych, obserwowanych u około 1,8% pacjentów. Najczęściej zgłaszane objawy, choć każdy występuje u mniej niż 1% chorych, to ból głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, tachykardia, kołatanie serca oraz nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza w obrębie twarzy i szyi. Lek nie wpływa negatywnie na parametry metaboliczne, nie zaburzając stężeń glukozy ani lipidów. Istotnym aspektem jest ryzyko wystąpienia dławicy piersiowej, szczególnie u pacjentów z uprzednio rozpoznaną chorobą wieńcową, gdzie napady mogą być częstsze, dłuższe i bardziej nasilone, a w pojedynczych przypadkach odnotowano zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, z podziałem na kategorie od bardzo często do bardzo rzadko.
biegunka, ból głowy, ból przedsercowy, dławica piersiowa, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lerkanidypina, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, personel medyczny, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, wielomocz, zaburzenie elektrolitowe, zaczerwienienie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibum Zatoki Max 400 mg + 60 mg
Lek Ibum Zatoki Max zawiera 400 mg ibuprofenu oraz 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, aktywną lub przebyłą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforację lub krwawienie z przewodu pokarmowego, skazę krwotoczną, ciężką niewydolność wątroby i nerek, a także ciężkie zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (w tym niewydolność serca klasy IV wg NYHA, tachykardię, dławicę piersiową, ciężkie i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze). Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z krwotocznym udarem mózgu w wywiadzie, jaskrą z wąskim kątem, nadczynnością tarczycy, zatrzymaniem moczu oraz w okresie ciąży i karmienia piersią. Preparat zawiera także 168 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu laktozy.
astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dławica piersiowa, dolegliwość dyspeptyczna, hemostaza, ibuprofen, inhibitor MAO, jaskra z wąskim kątem, kortykosteroid, krwotoczny udar mózgu, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwzakrzepowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedokrwienny udar mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, ostra choroba nerek, padaczka, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, pseudoefedryna, refluks żołądkowo-przełykowy, rozrost gruczołu krokowego, skaza krwotoczna, SSRI, tachykardia, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwistość z niedoboru żelaza – Objawy
Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest najczęstszą postacią anemii, charakteryzującą się stopniowym wyczerpywaniem zapasów żelaza i zmniejszeniem produkcji hemoglobiny oraz erytrocytów. W pierwszym stadium obserwuje się spadek ferrytyny w surowicy przy prawidłowym poziomie hemoglobiny i produkcji krwinek, bez wyraźnych objawów klinicznych. W drugim stadium dochodzi do zaburzeń erytropoezy z obniżonym stężeniem żelaza i wysyceniem transferyny, pojawiają się pierwsze symptomy takie jak zmęczenie i osłabienie. Trzecie stadium to jawna mikrocytarna i hipochromiczna niedokrwistość z hemoglobiną poniżej normy, anizocytozą erytrocytów oraz nasilonymi objawami klinicznymi, w tym dusznością, tachykardią, bladością skóry i błon śluzowych, a także specyficznymi symptomami jak pica, koilonychia czy zapalenie języka. Niedobór żelaza wpływa na układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, niewydolność serca), nerwowy (zaburzenia poznawcze, zespół niespokojnych nóg), immunologiczny (osłabienie odporności) oraz skórę i błony śluzowe (łysienie, łamliwość paznokci). Szczególnie narażone są kobiety w ciąży, dzieci i osoby starsze, u których niedokrwistość może prowadzić do poważnych powikłań, w tym opóźnień rozwojowych i zwiększonego ryzyka infekcji.
akrocyjanoza, anemia z niedoboru żelaza, anizocytoza, badanie krwi, biodostępność, czerwona krwinka, dysfagia, ferrytyna, glossitis, hipochromia, kardiomegalia, koilonychia, kołatanie serca, krwinka czerwona, mikrocytoza, morfologia krwi, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność serca, pica, retikulocyt, rozmaz krwi obwodowej, stan przedrzucawkowy, suplementacja żelaza, szmer sercowy, szpik kostny, tachykardia, tinnitus, układ sercowo-naczyniowy, wysycenie transferyny, zespół niespokojnych nóg, zespół Plummera-Vinsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aurosolin 5 mg
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Aurosolin, może prowadzić do nasilonych objawów cholinolitycznych, takich jak halucynacje, nadmierne pobudzenie, drgawki, tachykardia, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz niewydolność oddechowa. W opisywanym przypadku pacjent otrzymał 280 mg solifenacyny w ciągu 5 godzin, co stanowi wielokrotność standardowej dawki terapeutycznej (5-10 mg/dobę). Objawy ośrodkowe wynikają z blokady receptorów muskarynowych w OUN, a tachykardia z blokady receptorów M2 w sercu. Postępowanie obejmuje dekontaminację przewodu pokarmowego (węgiel aktywny, płukanie żołądka w ciągu pierwszej godziny), leczenie objawowe (fizostygmina, karbachol, benzodiazepiny, beta-blokery, pilokarpina) oraz wsparcie oddechowe w przypadku niewydolności.
benzodiazepina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja ośrodka oddechowego, drgawki, działanie cholinolityczne, fizostygmina, halucynacje, hipokaliemia, karbachol, mydriaza, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, pęcherz moczowy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor beta-adrenergiczny, receptor muskarynowy, solifenacyna bursztynianu, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Disiarczek dipentametylenotiuramu – Interakcje
Disiarczek dipentametylenotiuramu, składnik mieszaniny tiuramów w preparacie TRUE Test 36 (stężenie 27 μg/cm², 22 μg/płatek), jest istotnym alergenem w diagnostyce alergii kontaktowej. Jego interakcje z lekami immunosupresyjnymi, zwłaszcza kortykosteroidami w dawkach ≥20 mg prednizolonu/dobę, mogą prowadzić do zahamowania reakcji alergicznej i fałszywie ujemnych wyników testów płatkowych. Zaleca się przerwanie stosowania kortykosteroidów co najmniej 2 tygodnie przed testem. Podobne ryzyko dotyczy innych leków immunosupresyjnych, takich jak cyklosporyna, takrolimus czy leki biologiczne, gdzie konieczna jest konsultacja z lekarzem prowadzącym w celu ewentualnego odstawienia. Leki przeciwhistaminowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne również mogą osłabiać reakcję alergiczną, co wymaga przerwania ich stosowania odpowiednio 3-7 dni lub 1-2 dni przed testem.
alergia kontaktowa, alkoholizm, cyklosporyna, disiarczek dipentametylenotiuramu, disiarczek tetrametylotiuramu, disulfiram, fałszywie ujemny wynik, kortykosteroid, lek biologiczny, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwzapalny, mieszanina tiuramów, niesteroidowy lek przeciwzapalny, plaster TRUE Test, prednizolon, reakcja disulfiramowa, reakcja krzyżowa, siarczek tetrametylotiuramu, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, takrolimus, test płatkowy, test prowokacyjny, tiuram, TRUE Test, uszkodzenie wątroby, zaczerwienienie twarzy, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Benzoesan sodu – Interakcje
Benzoesan sodu (E211), powszechnie stosowany jako substancja konserwująca w produktach leczniczych, może wchodzić w istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza w preparatach zawierających efedrynę (np. Tussipect) oraz cefalosporyny (np. cefuroksym w Zinnat). W przypadku leków z efedryną, interakcje obejmują zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych lub halotanu, zmniejszenie skuteczności leków hipotensyjnych, a także potencjalnie niebezpieczny wzrost ciśnienia tętniczego przy stosowaniu inhibitorów MAO, z efektem utrzymującym się do 2 tygodni po ich odstawieniu. Ponadto, acetazolamid i związki alkalizujące mocz mogą zwiększać stężenie efedryny we krwi, a sympatykomimetyki takie jak salbutamol nasilają działania niepożądane na układ krążenia. W preparatach z cefalosporynami benzoesan sodu jako substancja pomocnicza może wpływać na metabolizm leków, a interakcje dotyczą głównie cefalosporyn, np. zmniejszenie biodostępności cefuroksymu przez leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego, zwiększenie stężenia i okresu półtrwania cefuroksymu przez probenecyd oraz ryzyko zwiększenia INR przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych.
acetazolamid, alkalizacja moczu, alkaloid sporyszu, benzoesan sodu, cefalosporyna, cefuroksym, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, efedryna, glikozyd nasercowy, halotan, inhibitor MAO, INR, lek hipotensyjny, lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego, oksytocyna, probenecyd, przełom nadciśnieniowy, reakcja disulfiramopodobna, salbutamol, substancja konserwująca, sympatykomimetyk, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin AptaPharma 1 g
Cefazolin AptaPharma (1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji) jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają monitorowania klinicznego. Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (utrata apetytu, biegunka, nudności, wymioty), które zwykle mają umiarkowane nasilenie i ustępują po zakończeniu terapii. Istotne są także reakcje alergiczne, od łagodnych wysypek i pokrzywki po ciężkie, zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej nekrolizy naskórka. Występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, a także zaburzenia krzepnięcia, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy K. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadkażeń grzybiczych (kandydoza jamy ustnej i narządów płciowych) oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelita, poważnego powikłania antybiotykoterapii.
agranulocytoza, AlAT, AspAT, bilirubina, cefalosporyna, cefazolina, Clostridioides difficile, duszność, działanie nefrotoksyczne, fosfataza zasadowa, gamma-GT, granulocytopenia, hiperglikemia, hipoglikemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, LDH, leukopenia, lidokaina, nadkażenie grzybicze, napad padaczkowy, nefropatia, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pokrzywka, proteinuria, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie glukozy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie przewodu pokarmowego, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zapalenie zakrzepowe żył, zawrót głowy układowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Scopolan 10 mg
Przedawkowanie hioscyny butylobromku, substancji czynnej leku Scopolan 10 mg, może wywołać objawy antycholinergiczne wynikające z blokady receptorów muskarynowych. Do charakterystycznych symptomów należą zatrzymanie moczu, suchość w jamie ustnej, tachykardia (>100 uderzeń/min), zawroty głowy, zaburzenia równowagi oraz przemijające zaburzenia widzenia, takie jak rozszerzenie źrenic i niewyraźne widzenie. Pomimo braku raportów o ciężkich zatruciach po jednorazowym przedawkowaniu, konieczne jest rozpoznanie i monitorowanie tych objawów, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz funkcji wydalniczych i gospodarki wodno-elektrolitowej.
cewnikowanie pęcherza moczowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, działanie antycholinergiczne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hioscyna butylobromek, jaskra, lek parasympatykomimetyczny, lek sympatykomimetyczny, pilokarpina, przedawkowanie leku, przyspieszenie czynności serca, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, spadek ciśnienia ortostatyczny, suchość jamy ustnej, tachykardia, wypieracz pęcherza moczowego, zaburzenia akomodacji, zaburzenia równowagi, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symflusal (50 mcg + 500 mcg)/dawkę
Lek Symflusal, zawierający salmeterol (β2-mimetyk długo działający) oraz flutykazon propionian (glikokortykosteroid wziewny), wykazuje profil bezpieczeństwa odzwierciedlający działania niepożądane obu składników bez synergistycznego nasilenia efektów ubocznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy (≥1/10), zapalenie nosogardzieli (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10), hipokaliemia (≥1/100 do <1/10), a także objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak skurcze mięśni i bóle stawów (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli oraz zaburzenia rytmu serca. W celu minimalizacji ryzyka kandydozy zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji. W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia rozszerzającego oskrzela.
arytmia, beta-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dysfonia, flutykazon, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie wzrostu, zapalenie nosogardzieli, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polsart 40 mg
Profil bezpieczeństwa telmisartanu, zawartego w preparacie Polsart, opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 21 642 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Częstość działań niepożądanych wynosiła 41,4%, porównywalnie do placebo (43,9%). Do ciężkich, choć rzadkich (≥1/10000 do <1/1000) działań należą reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy oraz ostra niewydolność nerek. W badaniu PRoFESS odnotowano zwiększoną częstość posocznicy u pacjentów leczonych telmisartanem, co może być zjawiskiem przypadkowym lub związanym z nieznanym mechanizmem. Profil bezpieczeństwa nie wykazuje zależności od płci, wieku czy rasy, jednak u pacjentów japońskiego pochodzenia obserwuje się większe ryzyko zaburzeń czynności wątroby. Hipotonia jest częstym działaniem niepożądanym u pacjentów z kontrolowanym ciśnieniem tętniczym stosujących telmisartan w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego.
badanie PRoFESS, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, kreatynina, kurcz mięśni, kwas moczowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, Polsart, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, wysypka polekowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alventa 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, dostępnej w preparacie Alventa w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, stanowi poważne zagrożenie życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 3 g (np. 20 kapsułek 150 mg). Objawy zatrucia obejmują tachykardię (>1,5 g), wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, zaburzenia rytmu serca (tachykardia komorowa, bradykardia) przy dawkach >3 g, a także zaburzenia neurologiczne od senności do śpiączki (>4 g), drgawki oporne na leczenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, hipoglikemię i niedociśnienie tętnicze. Wymioty mogą wystąpić nawet przy niższych dawkach. Ryzyko zgonu jest wyższe niż przy przedawkowaniu SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych, co może być związane z profilem pacjentów leczonych wenlafaksyną.
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, chlorowodorek wenlafaksyny, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie przeciwdrgawkowe, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriasis, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noradrenalin Kalceks 1mg/ml
Noradrenalin Kalceks (1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) zawiera noradrenalinę winian, dostarczającą po rozcieńczeniu 40 µg noradrenaliny na 1 ml roztworu. Działania niepożądane wynikają głównie z silnego działania wazopresyjnego oraz efektów inotropowych i chronotropowych na serce. Długotrwałe podawanie bez odpowiedniej korekty objętości krwi może prowadzić do ciężkiego zwężenia naczyń obwodowych i trzewnych, zmniejszenia przepływu nerkowego, oligourii lub anurii, niedotlenienia tkanek oraz wzrostu stężenia mleczanu w surowicy, co może skutkować kwasicą mleczanową. Konieczne jest stałe uzupełnianie wody i elektrolitów, aby zapobiec niedociśnieniu tętniczemu po przerwaniu infuzji lub utrzymaniu ciśnienia kosztem ciężkiego skurczu naczyń. W przypadku nadciśnienia tętniczego z bradykardią i niedokrwieniem obwodowym wskazana jest modyfikacja terapii, np. podanie alfa-adrenolityków (mezylan fentolaminy), natomiast beta-blokery (propranolol) mogą nasilać nadciśnienie przez zmniejszenie rozszerzenia tętniczek.
anuria, bradykardia, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, działanie wazopresyjne, elektrokardiogram, kardiomiopatia stresowa, kwasica mleczanowa, martwica w miejscu wkłucia, mezylan fentolaminy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie obwodowe, noradrenaliny winian, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, ostre uszkodzenie nerek, propranolol, przepływ krwi przez nerki, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-1 adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, stan psychotyczny, stężenie mleczanu, tachykardia, wstrząs kardiogenny, wynaczynienie, zaburzenia rytmu serca, zgorzel kończyn, zmniejszenie objętości osocza, zwężenie naczyń krwionośnych, zwężenie naczyń obwodowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urapidil Kalceks 50 mg
Urapidyl, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), niedociśnienie ortostatyczne (często), a także zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i bradykardia (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym uczucie ucisku lub ból za mostkiem oraz duszność (niezbyt często), mogą sugerować niedokrwienie mięśnia sercowego i wymagają różnicowania z ostrym zespołem wieńcowym. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia snu i niepokój (niezbyt często), nudności, wymioty, biegunkę (niezbyt często), reakcje nadwrażliwości skórnej (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), a także bardzo rzadki priapizm. W pojedynczych przypadkach odnotowano małopłytkowość, choć związek przyczynowy z urapidylem nie został potwierdzony.
anafilaksja, biegunka, ból zamostkowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dławica piersiowa, duszność, działanie niepożądane, glikol propylenowy, hipotensja ortostatyczna, kołatanie serca, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości, suchość w jamie ustnej, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, urapidyl, zaburzenia snu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Fair-Med 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny (Quetiapine Fair-Med) prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, manifestujących się sennością, uspokojeniem, tachykardią (>100 uderzeń/min), niedociśnieniem tętniczym, objawami przeciwcholinergicznymi (np. zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych) oraz poważniejszymi powikłaniami, takimi jak wydłużenie odstępu QT, napady padaczkowe, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, splątanie, delirium, śpiączka, a nawet zgon. Szczególnie narażeni na ciężkie objawy są pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, podeszłym wiekiem oraz współistniejącym stosowaniem leków sedatywnych lub wydłużających QT. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów życiowych, EKG (ze szczególnym uwzględnieniem odstępu QT), funkcji nerek oraz gospodarki elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.
choroby układu sercowo-naczyniowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki uogólnione, działanie sedatywne, fizostygmina, gospodarka elektrolitowa, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, napad padaczkowy, niedociśnienie, odstęp QT, ostra niewydolność nerek, pobudzenie psychoruchowe, rabdomioliza, receptor alfa, receptor beta, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, uspokojenie polekowe, węgiel aktywowany, zatrzymanie moczu, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal 50 mg/ml
Podczas terapii tramadolem w postaci roztworu do wstrzykiwań (Tramal 50 mg/ml) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak nudności i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów (bardzo często). Często zgłaszane są również bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt często występują zaburzenia czynności serca (kołatanie serca, tachykardia), hipotonia ortostatyczna, zapaść sercowo-naczyniowa, odruchy wymiotne, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcie, odczyny skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) oraz parestezje. Rzadko notuje się bradykardię, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia mowy, drżenia, drgawki typu padaczkowego, mimowolne kurcze mięśni, omdlenia, zaburzenia psychiczne, reakcje alergiczne, osłabienie mięśni szkieletowych, zaburzenia oddawania moczu, a także zahamowanie oddychania i duszność, szczególnie przy przedawkowaniu lub jednoczesnym stosowaniu leków depresyjnych OUN.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzymy wątrobowe, hiperkineza, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, pokrzywka, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia snu, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nimodipine Altan 0,2 mg/ml
Nimodypina, antagonista kanału wapniowego, jest stosowana głównie w leczeniu krwotoku podpajęczynówkowego po tętniaku. Analiza działań niepożądanych opiera się na danych z badań klinicznych (nimodypina: n=703 w badaniach kontrolowanych, n=2496 w niekontrolowanych). Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest małopłytkowość (częstość niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100), co może zwiększać ryzyko krwawień. Inne działania, takie jak reakcje alergiczne, bóle głowy, tachykardia, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nudności, niedrożność jelit, przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych oraz reakcje w miejscu podania, występują rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, które mogą wymagać modyfikacji terapii. Monitorowanie funkcji wątroby jest zalecane ze względu na możliwe przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
antagonista kanału wapniowego, badanie kliniczne, bradykardia, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, krwotok podpajęczynówkowy, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, nimodypina, placebo, podmiot odpowiedzialny, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tachykardia, tętniak mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zakrzepowe zapalenie żył - Leksykon leków
Przedawkowanie – Runaplax 10 mg
Przedawkowanie rywaroksabanu (substancja czynna Runaplaxu) wymaga szczegółowej obserwacji pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka powikłań krwotocznych. Dane kliniczne wskazują, że nawet dawki do 1960 mg mogą przebiegać bez istotnych działań niepożądanych, co wiąże się z efektem pułapowym wchłaniania przy dawkach ≥50 mg, ograniczającym ekspozycję osocza. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi od 5 do 13 godzin, co jest kluczowe przy planowaniu monitorowania. W przypadku przedawkowania zaleca się zastosowanie węgla aktywnego w celu zmniejszenia absorpcji, a w ciężkich przypadkach rozważenie podania andeksanetu alfa – specyficznego antidotum neutralizującego działanie inhibitora czynnika Xa. Modyfikacja schematu dawkowania, w tym opóźnienie lub przerwanie terapii, powinna być dostosowana do sytuacji klinicznej.
andeksanet alfa, aprotynina, desmopresyna, dializa, działanie farmakodynamiczne rywaroksabanu, efekt pułapowy, ekspozycja osocza, farmakokinetyka rywaroksabanu, hemostaza chirurgiczna, inhibitor czynnika Xa, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie do jam ciała, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie substytucyjne, lek przeciwkrwotoczny, niedokrwistość, objaw krwotoczny, okres półtrwania rywaroksabanu, płytki krwi, powikłanie krwotoczne, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, specjalista hemostazy, środek prokoagulacyjny, stabilizacja hemodynamiczna, świeżo mrożone osocze, tachykardia, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, witamina K, wsparcie hemodynamiczne, wstrząs hipowolemiczny - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Przedawkowanie
Rysperydon, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych, w przypadku przedawkowania wywołuje objawy wynikające z nasilonej blokady receptorów dopaminergicznych D2, serotoninergicznych 5-HT2A, α1-adrenergicznych, H1-histaminowych oraz muskarynowych. Klinicznie manifestuje się to sennością, sedacją, tachykardią, niedociśnieniem, objawami pozapiramidowymi (sztywność mięśniowa, dystonia, akatyzja, parkinsonizm polekowy), wydłużeniem odstępu QT w EKG, drgawkami oraz zagrażającym życiu częstoskurczem komorowym typu torsade de pointes. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie rysperydonu i paroksetyny, które potęguje ryzyko kardiotoksyczności. Monitorowanie EKG jest kluczowe ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca, a objawy mogą utrzymywać się ze względu na długi okres półtrwania leku.
akatyzja, benzodiazepina, biperiden, choroba afektywna dwubiegunowa, częstoskurcz komorowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diazepam, dopamina, drgawka, dystonia, epizod maniakalny, intubacja, klonazepam, lek antycholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie EKG, nagłe zatrzymanie krążenia, napad drgawkowy, niedociśnienie, noradrenalina, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny 5-HT2A, receptor α1-adrenergiczny, schizofrenia, sedacja, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychiczne, zapaść krążeniowa, zatrucie wielolekowe - Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Wskazania do stosowania
Landiolol (Runrapiq) jest selektywnym antagonistą receptorów β-adrenergicznych o krótkim czasie działania, stosowanym do szybkiej kontroli częstości akcji serca u dorosłych pacjentów w stanach nagłych, takich jak częstoskurcz nadkomorowy oraz migotanie lub trzepotanie przedsionków z szybką czynnością komór. Preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 300 mg landiololu chlorowodorku (280 mg landiololu) w fiolce, co po rekonstytucji daje roztwór o stężeniu 6 mg landiololu chlorowodorku/ml. Landiolol jest szczególnie użyteczny w okresie około- i pooperacyjnym, gdy konieczna jest szybka i precyzyjna kontrola rytmu serca, a także w innych sytuacjach klinicznych wymagających krótkotrwałej interwencji farmakologicznej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz zatokowy, dawkowanie, landiolol, migotanie przedsionków, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, okres okołooperacyjny, okres pooperacyjny, podanie dożylne, roztwór do infuzji, tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia, trzepotanie przedsionków, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Asaris, będący proszkiem do inhalacji zawierającym flutykazonu propionian (w dawkach 100 μg, 250 μg lub 500 μg) oraz salmeterol (50 μg), nie był dotychczas oceniany w badaniach klinicznych pod kątem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Mimo braku dedykowanych badań, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane obu substancji czynnych, które mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne. Salmeterol może wywoływać drżenie rąk, tachykardię, niepokój oraz zawroty głowy, natomiast flutykazon, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, może teoretycznie oddziaływać na ośrodkowy układ nerwowy, choć ryzyko to jest minimalne ze względu na niską biodostępność ogólnoustrojową przy podaniu wziewnym.
biodostępność ogólnoustrojowa, choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, drżenie rąk, działanie niepożądane, flutykazonu propionian, flutykazonu propionian i salmeterol, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kortykosteroid, objaw alarmowy, ośrodkowy układ nerwowy, oszołomienie, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, tachykardia, urządzenie mechaniczne, właściwości farmakologiczne, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, β2-mimetyk długodziałający - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketalar 50 50 mg/ml
Ketalar 50, zawierający ketaminę w stężeniu 50 mg/ml, jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najczęstszych działań należą zaburzenia psychiczne, takie jak halucynacje (często), marzenia senne, koszmary nocne, stan splątania, pobudzenie i irracjonalne zachowania. W układzie nerwowym obserwuje się oczopląs, hipertonię oraz ruchy toniczno-kloniczne. Często występują również objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak wzrost ciśnienia tętniczego i tachykardia, a także ze strony układu oddechowego – przyspieszenie oddechu. Rzadziej pojawiają się reakcje anafilaktyczne, depresja oddechowa, skurcz krtani, niedrożność układu oddechowego oraz zaburzenia rytmu serca. Wśród działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego dominują nudności i wymioty, a także rzadziej nadmierne wydzielanie śliny. Istotne jest także ryzyko zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, co ma znaczenie u pacjentów z jaskrą.
arytmia, bezdech, bezsenność, ból w miejscu wstrzyknięcia, bradykardia, chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, dezorientacja, diplopia, dysforia, flashback, halucynacja, hipertonia, hipowolemia, jadłowstręt, ketamina, koszmar nocny, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, majaczenie, marzenie senne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, nieprawidłowe testy wątrobowe, nudność, obrzęk twarzy, oczopląs, pobudzenie, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, ruch toniczno-kloniczny, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, ślinotok, splątanie, tachykardia, tachypnoe, wymioty, wysypka odropodobna, wysypka w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Venlafaxine Actavis
Venlafaxine Actavis wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego, który może wystąpić zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (np. SSRI, SNRI, tryptany, IMAO). Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów takich jak pobudzenie, omamy, tachykardia, hipertermia, hiperrefleksja oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Istotne jest także regularne kontrolowanie ciśnienia tętniczego, gdyż wenlafaksyna może powodować jego wzrost, a także obserwacja czynności serca z uwagi na ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. U pacjentów z historią drgawek lub chorób serca zaleca się szczególną ostrożność. Produkt nie jest wskazany dla osób poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji.
agresja, akatyzja, częstoskurcz komorowy, drgawka, duża depresja, dziurawiec zwyczajny, fentanyl, hiperrefleksja, hipertermia, hipomania, hiponatremia, inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek przeciwdepresyjny, lek serotoninergiczny, mania, nadciśnienie tętnicze, omam, remisja, tachykardia, torsade de pointes, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vixpo 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Vixpo, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie powikłania, takie jak żylne i tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (w tym zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), nadciśnienie tętnicze oraz nowotwory wątroby. Ponadto, stosowanie Vixpo może wiązać się z ryzykiem zaostrzenia chorób takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, toczeń rumieniowaty układowy czy padaczka. Wśród działań niepożądanych często obserwuje się nieregularności w krwawieniu miesiączkowym, które zwykle ustępują przy dłuższym stosowaniu preparatu. Warto również podkreślić, że rak piersi jest diagnozowany nieznacznie częściej u kobiet stosujących COC, jednak związek przyczynowy nie został jednoznacznie potwierdzony.
atrofia endometrium, bolesne miesiączkowanie, choroba Leśniowskiego-Crohna, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon z etynyloestradiolem, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, hiperkaliemia, hiponatremia, induktor enzymatyczny, kandydoza, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z nosa, krwotok miesiączkowy, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skąpe miesiączki, tachykardia, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trombocytemia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie spojówek, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lirra 0,5 mg/ml
Profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny, stosowanej w dawce 5 mg/dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, został potwierdzony w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane o charakterze sedatywnym, takie jak senność (5,2% vs 1,4% placebo) i zmęczenie (2,5% vs 1,2% placebo), występowały częściej w grupie leczonej lewocetyryzyną. U dzieci w wieku 6-12 lat stosujących dawkę 5 mg/dobę najczęściej obserwowano ból głowy (0,8%) i senność (2,9%), natomiast u niemowląt i małych dzieci (6 miesięcy do <6 lat) dawki 1,25 mg/dobę lub 2,5 mg/dobę wiązały się z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, sennością oraz zaburzeniami snu. Dane dla dzieci poniżej 2 lat są ograniczone i nie rekomendują rutynowego stosowania leku w tej grupie.
agresja, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, duszność, działanie sedatywne, efekt odbicia, kołatanie serca, koszmary senne, lewocetyryzyna, myśli samobójcze, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, wysypka, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eltroxin 50 mcg
Eltroxin (lewotyroksyna sodowa) w dawce 50 µg, stosowany w terapii niedoczynności tarczycy, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z przedawkowaniem i indukcją jatrogennej nadczynności tarczycy. Objawy te obejmują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak nadczynność tarczycy, metaboliczne (zwiększone łaknienie przy jednoczesnym spadku masy ciała), psychiczne (niepokój, labilność emocjonalna, bezsenność), neurologiczne (bóle głowy, drżenia, drgawki), a także poważne powikłania kardiologiczne, w tym dławicę piersiową, zaburzenia rytmu serca, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego. Dodatkowo mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości skórne, duszność, dolegliwości gastryczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia płodności oraz zmiany w gęstości kości prowadzące do osteoporozy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kraniosynostozy u niemowląt w przypadku stosowania leku u kobiet w ciąży.
dławica piersiowa, drżenie kończyn, Eltroxin, hipertyreoza, jatrogenna nadczynność tarczycy, kołatanie serca, kraniosynostoza, labilność emocjonalna, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niepokój psychoruchowy, nieregularne miesiączkowanie, nietolerancja ciepła, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, osteoporoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, uderzenie gorąca, wzmożona potliwość, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, złamanie patologiczne, zmniejszona gęstość kości, zwiększenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levothyroxine Accord 50 mcg
Levothyroxine Accord, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 12,5 do 200 µg, jest stosowany w terapii niedoczynności tarczycy, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które najczęściej wynikają z przedawkowania lub zbyt szybkiego zwiększania dawki. Objawy te są charakterystyczne dla nadczynności tarczycy i obejmują zaburzenia kardiologiczne (np. tachykardię, migotanie przedsionków, dławicę piersiową), neurologiczne (ból głowy, drżenie, guz rzekomy mózgu), mięśniowe (osłabienie, kurcze), psychiczne (niepokój, bezsenność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także zaburzenia ginekologiczne (nieregularne miesiączki). Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, a także rzadkie przypadki łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego u dzieci.
biegunka, drgawka, dusznica bolesna, duszność, guz rzekomy mózgu, kołatanie serca, kurcz mięśnia, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, tachykardia, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profitadal 20 mg
Tadalafil, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, najczęściej wywołuje działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość koreluje z dawką leku. Dane kliniczne obejmujące 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo wskazują, że działania te mają charakter przemijający i są łagodne lub umiarkowane. W schemacie dawkowania raz na dobę ból głowy pojawia się najczęściej między 10 a 30 dniem terapii. Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil, jednak bez istotnej korelacji z objawami klinicznymi. U pacjentów powyżej 65. roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek i zawrotów głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg/dobę.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, tachykardia, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Iloprost – Działania niepożądane
Terapia iloprostem, stosowanym w formie inhalacji, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi wynikającymi zarówno z miejscowego podania, jak i ogólnych właściwości farmakologicznych prostacyklin. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥20%) to rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, ból głowy oraz kaszel. Do najcięższych powikłań należą niedociśnienie, krwawienia (np. z nosa, krwioplucie, krwawienie z przewodu pokarmowego), skurcz oskrzeli oraz reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz częstość nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z chorobami współistniejącymi układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i zaburzeniami krzepnięcia. Wśród objawów często występują także zawroty głowy, tachykardia, kołatanie serca, nudności, biegunka, wysypka, ból szczęki oraz dyskomfort w klatce piersiowej.
biegunka, ból gardła i krtani, ból głowy, ból szczęki, ból w klatce piersiowej, duszność, iloprost, kaszel, kołatanie serca, krwawienie, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, nudność, omdlenie, ostra niewydolność oddechowa, podrażnienie jamy ustnej, prostacyklina, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, szczękościsk, tachykardia, wstrząs hipowolemiczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie stawu skroniowo-żuchwowego, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Rajgras wyniosły – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Rajgras wyniosły (Arrhenatherum elatius) jest istotnym składnikiem preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej (SIT) w leczeniu alergii na pyłki traw, obecnym m.in. w lekach Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji, immunoterapia powinna być prowadzona wyłącznie przez doświadczonych alergologów w odpowiednio wyposażonych gabinetach z dostępem do epinefryny i sprzętu do resuscytacji. Przed podaniem preparatu konieczne jest dokładne badanie lekarskie, uwzględniające obecność gorączki, infekcji, stan astmy (np. pomiar szczytowego przepływu wydechowego) oraz tolerancję poprzedniej dawki. W przypadku ostrej infekcji, gorączki lub ciężkiego ataku astmy podanie immunoterapii należy odroczyć o 24-48 godzin od ustabilizowania stanu pacjenta.
alergen reagujący krzyżowo, alergoid, alergolog, atak astmy, choroba alergiczna, duszność, działanie niepożądane, epinefryna, immunoterapia swoista, mieszanka alergenowa, niedociśnienie, obrzęk krtani, ostra infekcja, pokrzywka, preparat alergenowy, pyłek trawy, rajgras wyniosły, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, sinica, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, zatrzymanie akcji serca, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertraline Medreg 100 mg
Sertralina, dostępna w dawkach 50 mg i 100 mg jako tabletki powlekane, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym zespołu lęku społecznego, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, lęku napadowego, PTSD oraz depresji. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są nudności, a u mężczyzn z zespołem lęku społecznego istotne jest występowanie zaburzeń seksualnych, w tym niezdolności do ejakulacji u 14% pacjentów (0% w grupie placebo). Profil działań niepożądanych jest zbliżony niezależnie od leczonego zaburzenia i obejmuje objawy o różnej częstości, od bardzo częstych (≥ 1/10) do rzadkich (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), z możliwością zmniejszenia nasilenia podczas kontynuacji terapii. Wśród działań niepożądanych wymienia się m.in. zaburzenia psychiczne (bezsenność, lęk, depresja), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), a także rzadkie, ale poważne reakcje skórne i zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. wydłużenie QTc, zawał mięśnia sercowego).
bradykardia, choreoatetoza, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hiponatremia, jaskra, krwotok poporodowy, lęk napadowy, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niedoczynność tarczycy, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, powiększenie węzłów chłonnych, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, szczękościsk, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, włóknienie tkanki płucnej, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności płytek krwi, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie trzustki, zapalenie uchyłków jelita, zawał mięśnia sercowego, zespół lęku społecznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aescin (20 mg + 50 mg + 50 j.m.)/g
Produkt leczniczy Aescin w postaci żelu zawiera alfa-escynę (20 mg/g), salicylan dwuetyloaminy (50 mg/g) oraz heparynę (50 j.m./g) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z międzynarodową nomenklaturą. Do najczęstszych należą reakcje skórne, takie jak alergiczne zapalenie skóry manifestujące się świądem, wysypką, rumieniem, wypryskiem lub pokrzywką, występujące rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000). Bardzo rzadko (< 1/10000) mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, niekiedy z krwawieniem. Zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy i ból głowy, występują niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), natomiast bardzo rzadko (< 1/10000) obserwuje się tachykardię i nadciśnienie tętnicze oraz ogólnoustrojowe reakcje nadwrażliwości.
alergiczne zapalenie skóry, alfa-escyna, ból głowy, działanie niepożądane, heparyna, krwawienie, nadciśnienie tętnicze, nadzór farmakologiczny, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, salicylan dwuetyloaminy, świąd, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wysypka skórna, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Radirex 11,3-13,9 mg związków antranoidowych w przeliczeniu na reinę
Przedawkowanie preparatu Radirex, zawierającego 513,5 mg korzenia rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon) na tabletkę, co odpowiada 11,3-13,9 mg pochodnych hydroksyantracenowych w przeliczeniu na reinę, prowadzi do nasilonego działania przeczyszczającego i gwałtownej biegunki. Skutkuje to poważnymi zaburzeniami metabolicznymi i elektrolitowymi, w tym hipokaliemią, hiponatremią i zaburzeniami chlorków, które mogą wywołać arytmie serca, osłabienie mięśniowe, hipotensję oraz bóle brzucha. Szczególnie narażone są osoby starsze, z chorobami układu sercowo-naczyniowego, niewydolnością nerek oraz pacjenci stosujący leki moczopędne lub z istniejącymi zaburzeniami elektrolitowymi.
arytmia, biegunka, ból brzucha, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dyselektrolitemie, EKG, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hipotensja, homeostaza organizmu, osłabienie mięśniowe, parametr elektrolitowy, perystaltyka jelitowa, pochodna hydroksyantracenowa, reina, równowaga wodno-elektrolitowa, suplementacja potasu, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, związek antranoidowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Spersallerg (0,5 mg + 0,4 mg)/ml
Produkt leczniczy Spersallerg (0,5 mg tetryzoliny + 0,4 mg antazoliny/ml, krople do oczu) wykazuje potencjał ogólnoustrojowej absorpcji, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami. Przeciwwskazane jest łączenie Spersallergu z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego wywołanego interakcją tetryzoliny (sympatykomimetyk) z tą grupą leków. Antazolina, jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji o działaniu sedatywnym, może nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego w połączeniu z lekami nasennymi, opioidami, lekami przeciwlękowymi i przeciwpsychotycznymi, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków o działaniu przeciwcholinergicznym (np. atropiny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych) może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych związanych z blokadą receptorów muskarynowych.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol etylowy, antazolina, arytmia, atropina, benzodiazepina, blokada receptorów muskarynowych, depresja układu oddechowego, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, efekt antycholinergiczny, efekt sedatywny, inhibitor MAO, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek przeciwlękowy, lek przeciwmuskarynowy, lek przeciwpsychotyczny, opioid przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, substancja sympatykomimetyczna, tachykardia, tetryzolina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, właściwości uspokajające, zaburzenie koordynacji psychoruchowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N to roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający witaminy z grupy B: 50 mg tiaminy chlorowodorku, 50 mg pirydoksyny chlorowodorku oraz 0,5 mg cyjanokobalaminy w 1 ml roztworu (w ampułce 2 ml odpowiednio 100 mg tiaminy, 100 mg pirydoksyny i 1 mg cyjanokobalaminy). Preparat zawiera także substancje pomocnicze o potencjalnym działaniu niepożądanym, takie jak 40 mg alkoholu benzylowego i 20 mg lidokainy chlorowodorku na ampułkę. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, z uwzględnieniem bardzo rzadkich reakcji nadwrażliwości (wysypka, niewydolność oddechowa, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), tachykardii, zmian skórnych (pocenie, trądzik, świąd, pokrzywka) oraz reakcji specyficznych na alkohol benzylowy. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak zawroty głowy, wymioty, bradykardia, arytmie, zamroczenie i skurcze mięśniowe, mogą wystąpić zwłaszcza po szybkim wstrzyknięciu lub przedawkowaniu.
alkohol benzylowy, arytmia, bradykardia, cyjanokobalamina, lidokainy chlorowodorek, Milgamma N, nadmierna potliwość, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pirydoksyny chlorowodorek, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz mięśniowy, świąd, tachykardia, tiaminy chlorowodorek, trądzik, witamina z grupy B, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Senes Apteo Med 28 mg sennozydów/sasz.
Przedawkowanie preparatu Senes Apteo Med, zawierającego 28 mg sennozydów na saszetkę oraz 825 mg liścia senesu i 275 mg owocu senesu, prowadzi do nasilonych objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak bolesne skurcze jamy brzusznej i ostra biegunka. Te symptomy powodują znaczną utratę wody i elektrolitów, zwłaszcza potasu, co skutkuje hipokaliemią. Hipokaliemia może wywołać poważne zaburzenia rytmu serca, arytmie, osłabienie mięśni, parestezje oraz dysfunkcje mięśniowo-nerwowe. Długotrwałe zaburzenia elektrolitowe niosą ryzyko powikłań kardiologicznych i nerwowo-mięśniowych, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej.
arytmia, dysfunkcja mięśni, hipokaliemia, kołatanie serca, liść senesu, niedobór elektrolitów, odwodnienie, osłabienie mięśni, ostra biegunka, owoc senesu, parestezje, perystaltyka jelit, sennozydy, skurcz przewodu pokarmowego, skurcze jamy brzusznej, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, wodnisty stolec, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia motoryki jelit, zaburzenia pracy serca, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Interakcje leku – Syrop prawoślazowy złożony 26 mg/10 ml
Syrop prawoślazowy złożony zawiera chlorowodorek efedryny w stężeniu 200 mg/100 g i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego, utrzymującego się do 2 tygodni po zakończeniu terapii MAO. Efedryna zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca przy współstosowaniu z glikozydami naparstnicy oraz środkami do znieczulenia ogólnego, ze względu na wzmożoną wrażliwość mięśnia sercowego na katecholaminy. Leki alkalizujące mocz, takie jak acetazolamid, mogą podnosić stężenie efedryny poprzez zmianę pH moczu, co wydłuża jej okres półtrwania i nasila działania niepożądane. Dodatkowo, łączenie efedryny z innymi sympatykomimetykami, np. salbutamolem, zwiększa ryzyko tachykardii, arytmii i nadciśnienia tętniczego.
acetazolamid, alkalizacja moczu, arytmia, chlorowodorek efedryny, ciśnienie tętnicze, farmakokinetyka, glikozydy naparstnicy, inhibitory MAO, inhibitory monoaminooksydazy, leki sympatykomimetyczne, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, salbutamol, substancja sympatykomimetyczna, syrop prawoślazowy złożony, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxan 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Roxan 10 mg, jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania: w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegach ortopedycznych krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, a anemia u 5,9%, natomiast u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosiła 28 na 100 pacjentolat. Rywaroksaban zwiększa ryzyko zarówno jawnych, jak i utajonych krwawień, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej i powikłań takich jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy niewydolność nerek.
antagonista witaminy K, cholestaza, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, profilaktyka udaru, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Metronidazol – Przedawkowanie
Metronidazol, dostępny w formach doustnych, dożylnych oraz miejscowych, wykazuje różnorodne objawy przedawkowania zależne od drogi podania i dawki. Doustne jednorazowe dawki do 15 g mogą powodować nudności, wymioty, hiperrefleksję, ataksję, tachykardię, skrócenie oddechu oraz splątanie, przy czym nie odnotowano zgonów, a objawy ustępują po kilku dniach leczenia objawowego. Dawki 6-10,4 g podawane co drugi dzień przez 5-7 dni mogą wywoływać neurotoksyczność, w tym napady drgawek i neuropatie obwodowe. Dożylne przedawkowanie objawia się podobnie, z dodatkowymi objawami neurologicznymi i neuropatiami, jednak prawidłowe dawkowanie minimalizuje ryzyko. Preparaty miejscowe cechuje niskie ryzyko toksyczności systemowej, co potwierdzają badania na szczurach przy dawkach odpowiadających wielokrotnemu spożyciu przez ludzi.
antidotum, ataksja, dawka śmiertelna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, duszność, hemodializa, hiperrefleksja, leczenie objawowe, metronidazol, napad drgawkowy, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, objaw toksyczny, płukanie żołądka, splątanie, środek przeczyszczający, substancja aktywna, tachykardia, toksyczność ostra, wchłanianie systemiczne, węgiel aktywny, zaburzenie elektrolitowe