Przedawkowanie
Aurosolin 5 mg

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Aurosolin, może prowadzić do nasilonych objawów cholinolitycznych, takich jak halucynacje, nadmierne pobudzenie, drgawki, tachykardia, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz niewydolność oddechowa. W opisywanym przypadku pacjent otrzymał 280 mg solifenacyny w ciągu 5 godzin, co stanowi wielokrotność standardowej dawki terapeutycznej (5-10 mg/dobę). Objawy ośrodkowe wynikają z blokady receptorów muskarynowych w OUN, a tachykardia z blokady receptorów M2 w sercu. Postępowanie obejmuje dekontaminację przewodu pokarmowego (węgiel aktywny, płukanie żołądka w ciągu pierwszej godziny), leczenie objawowe (fizostygmina, karbachol, benzodiazepiny, beta-blokery, pilokarpina) oraz wsparcie oddechowe w przypadku niewydolności.

Przedawkowanie leku Aurosolin

Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej zawartej w leku Aurosolin, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych związanych z nasilonym działaniem cholinolitycznym. Niniejszy artykuł szczegółowo opisuje objawy, potencjalne zagrożenia oraz metody postępowania w przypadku przedawkowania tego leku.1

Objawy przedawkowania

W dokumentacji medycznej opisano przypadek pacjenta, któremu przypadkowo podano 280 mg solifenacyny bursztynianu w ciągu 5 godzin. U pacjenta wystąpiły zmiany stanu psychicznego, jednak nie wymagały one hospitalizacji. Należy zaznaczyć, że jest to wielokrotność standardowej dawki terapeutycznej, która wynosi 5 mg lub 10 mg na dobę.2

Objawy przedawkowania Opis Mechanizm Zalecane postępowanie
Halucynacje Ośrodkowy objaw cholinolityczny Blokada receptorów muskarynowych w OUN Fizostygmina lub karbachol
Nadmierne pobudzenie Ośrodkowy objaw cholinolityczny Blokada receptorów muskarynowych w OUN Fizostygmina, karbachol lub benzodiazepiny
Drgawki Ośrodkowy objaw cholinolityczny Blokada receptorów muskarynowych w OUN Benzodiazepiny
Niewydolność oddechowa Potencjalnie zagrażający życiu stan Depresja ośrodka oddechowego Sztuczna wentylacja
Tachykardia Przyspieszenie czynności serca Blokada oddziaływania acetylocholiny na receptory M2 w sercu Produkty lecznicze blokujące receptory beta-adrenergiczne
Zatrzymanie moczu Zaburzenie funkcji pęcherza moczowego Blokada receptorów muskarynowych w mięśniach wypieracza pęcherza Cewnikowanie pęcherza
Rozszerzenie źrenic Mydriaza Blokada receptorów muskarynowych w mięśniu zwieraczu źrenicy Pilokarpina w kroplach i/lub umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania solifenacyny bursztynianu powinno być prowadzone zgodnie z protokołami postępowania w przypadku przedawkowania leków o działaniu cholinolitycznym i obejmuje kilka kluczowych działań:3

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – zastosowanie węgla aktywnego w celu zmniejszenia wchłaniania leku. Płukanie żołądka jest skuteczne tylko wtedy, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od zażycia leku. Nie zaleca się prowokowania wymiotów.4
  2. Leczenie objawowe ukierunkowane na konkretne manifestacje kliniczne:
    • W przypadku ośrodkowych objawów cholinolitycznych (halucynacje, nadmierne pobudzenie) – podanie fizostygminy lub karbacholu.5
    • W przypadku drgawek lub nadmiernego pobudzenia – zastosowanie benzodiazepin.6
    • W przypadku niewydolności oddechowej – wdrożenie sztucznej wentylacji.7
    • W przypadku tachykardii – podanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne.8
    • W przypadku zatrzymania moczu – cewnikowanie pęcherza moczowego.9
    • W przypadku rozszerzenia źrenic – zastosowanie pilokarpiny w kroplach i/lub umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu.10

Grupy pacjentów wysokiego ryzyka

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, u których przedawkowanie solifenacyny może prowadzić do poważniejszych komplikacji:11

  • Pacjenci z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, w tym:
    • Pacjenci z hipokaliemią
    • Pacjenci z bradykardią
    • Pacjenci przyjmujący jednocześnie leki mogące wydłużać odstęp QT
  • Pacjenci z istotnymi chorobami serca, w tym:
    • Niedokrwienie mięśnia sercowego
    • Zaburzenia rytmu serca
    • Zastoinowa niewydolność serca

W przypadku tych grup pacjentów konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie parametrów życiowych i funkcji serca, a w razie potrzeby – wdrożenie intensywnego leczenia kardiologicznego.12

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl