Właściwości farmakodynamiczne
Aurosolin 5 mg
Aurosolin, zawierający solifenacynę bursztynian, jest lekiem urologicznym stosowanym w terapii pęcherza nadreaktywnego, charakteryzującym się działaniem jako kompetycyjny, wybiórczy antagonista receptorów muskarynowych podtypu M3. Mechanizm działania polega na hamowaniu acetylocholiny wywołującej skurcz mięśnia wypieracza pęcherza, co prowadzi do zmniejszenia objawów częstomoczu i nietrzymania moczu. Preparat dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg, a jego skuteczność została potwierdzona w licznych randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych, wykazujących istotną statystycznie poprawę parametrów klinicznych już po tygodniu terapii, utrzymującą się przez co najmniej 12 miesięcy. W badaniach długoterminowych około 50% pacjentów z nietrzymaniem moczu doświadczyło całkowitego ustąpienia objawu po 12 tygodniach leczenia, a 35% odnotowało redukcję liczby mikcji do mniej niż 8 na dobę.
Właściwości farmakodynamiczne leku Aurosolin
Aurosolin zawierający substancję czynną solifenacynę bursztynian należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki urologiczne, stosowane w częstomoczu i nietrzymaniu moczu (kod ATC: G04BD08). Jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg.1
Mechanizm działania
Solifenacyna wykazuje działanie jako kompetycyjny, wybiórczy antagonista receptora cholinergicznego. Fizjologicznie pęcherz moczowy jest unerwiony przez przywspółczulne włókna nerwowe cholinergiczne. Wydzielana przez te włókna acetylocholina wywołuje skurcz mięśni gładkich wypieracza poprzez aktywację receptorów muskarynowych. W procesie tym kluczową rolę odgrywa podtyp M3 tych receptorów.2
Badania farmakologiczne przeprowadzone zarówno w warunkach in vitro jak i in vivo wykazały, że solifenacyna działa jako kompetycyjny inhibitor podtypu M3 receptora muskarynowego. Dodatkowo wykazano, że substancja ta charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec receptorów muskarynowych, ponieważ cechuje ją małe powinowactwo do innych badanych receptorów i kanałów jonowych lub zupełny brak takiego powinowactwa.3
Skuteczność kliniczna
Efektywność terapeutyczna solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg na dobę została potwierdzona w kilku randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby. Badania te obejmowały zarówno mężczyzn, jak i kobiety z rozpoznaniem pęcherza nadreaktywnego.4
Analiza wyników wykazała, że zarówno stosowanie dawki 5 mg, jak i 10 mg solifenacyny skutkowało statystycznie istotną poprawą w zakresie zarówno pierwotnych, jak i drugorzędowych punktów końcowych w porównaniu z placebo. Działanie terapeutyczne substancji było obserwowane już po tygodniu od rozpoczęcia leczenia, a następnie stabilizowało się w okresie 12 tygodni.5
W badaniach długoterminowych o charakterze otwartym udowodniono, że efektywność terapeutyczna solifenacyny utrzymuje się przez okres co najmniej 12 miesięcy. Wśród pacjentów, u których przed wdrożeniem leczenia rozpoznawano nietrzymanie moczu, po 12 tygodniach terapii u około 50% chorych zaobserwowano całkowite ustąpienie tego objawu. Dodatkowo u 35% leczonych częstość mikcji zmniejszyła się do mniej niż 8 na dobę.6
Wpływ na jakość życia
Terapia objawów pęcherza nadreaktywnego z zastosowaniem solifenacyny wykazała korzystny wpływ na liczne parametry jakości życia pacjentów, takie jak:7
- ogólne poczucie zdrowia
- wpływ nietrzymania moczu na jakość życia
- ograniczenia pełnionej roli społecznej
- ograniczenia natury fizycznej
- ograniczenia społeczne
- stan emocjonalny
- ciężkość i nasilenie objawów
- jakość snu
- witalność
Wyniki badań klinicznych
Poniższa tabela przedstawia zbiorcze wyniki czterech kontrolowanych badań klinicznych III fazy, z 12-tygodniowym okresem leczenia, w zakresie wpływu solifenacyny na liczbę mikcji na dobę:8
| Parametr | Placebo | Solifenacyna 5 mg raz na dobę | Solifenacyna 10 mg raz na dobę | Tolterodyna 2 mg dwa razy na dobę |
|---|---|---|---|---|
| Liczba mikcji/dobę – średnia wartość wyjściowa | 11,9 | 12,1 | 11,9 | 12,1 |
| Średnie zmniejszenie względem wartości wyjściowej | 1,4 | 2,3 | 2,7 | 1,9 |
| % zmiany względem wartości wyjściowej | (12%) | (19%) | (23%) | (16%) |
| Liczba pacjentów (N) | 1138 | 552 | 1158 | 250 |
| Wartość p* | – | <0,001 | <0,001 | 0,004 |
* Wartość p w porównaniu do placebo
Należy zaznaczyć, że w czterech kluczowych badaniach klinicznych stosowano solifenacynę w dawce 10 mg oraz placebo. W dwóch z tych badań stosowano również solifenacynę w dawce 5 mg, a w jednym dodatkowo tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na dobę. Ze względu na zróżnicowaną metodologię nie wszystkie parametry i nie wszystkie badane grupy były oceniane w każdym z badań, co wyjaśnia różnice w liczbie pacjentów uwzględnionych w analizie poszczególnych parametrów i grup terapeutycznych.9
Wyniki badań klinicznych jednoznacznie wskazują, że solifenacyna w dawce zarówno 5 mg jak i 10 mg raz na dobę skutecznie zmniejsza częstość mikcji u pacjentów z pęcherzem nadreaktywnym w porównaniu z placebo. Większa redukcja została zaobserwowana przy stosowaniu dawki 10 mg (zmniejszenie o 2,7 mikcji/dobę, co stanowi 23% wartości wyjściowej) w porównaniu do dawki 5 mg (zmniejszenie o 2,3 mikcji/dobę, co stanowi 19% wartości wyjściowej). Obie dawki wykazały statystycznie istotną przewagę nad placebo (p<0,001).10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania