nadwrażliwość na substancję czynną
Nadwrażliwość na substancję czynną to niepożądana reakcja immunologiczna organizmu na składnik aktywny leku. Może manifestować się różnymi objawami klinicznymi – od łagodnych reakcji skórnych, poprzez objawy układu oddechowego i pokarmowego, aż do zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych.
Reakcje nadwrażliwości dzieli się na cztery typy według klasyfikacji Gella i Coombsa: typ I (natychmiastowy, IgE-zależny), typ II (cytotoksyczny), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniony, komórkowy). W kontekście leków najczęściej obserwuje się reakcje typu I oraz IV. Czynniki ryzyka nadwrażliwości obejmują predyspozycje genetyczne, wcześniejsze reakcje na leki, choroby współistniejące oraz intensywność ekspozycji na lek.
Postępowanie diagnostyczne w przypadku podejrzenia nadwrażliwości na substancję czynną obejmuje szczegółowy wywiad, testy skórne (punktowe, śródskórne, płatkowe), oznaczanie swoistych przeciwciał IgE oraz próby prowokacyjne. W leczeniu kluczowe jest natychmiastowe odstawienie podejrzanego leku, leczenie objawowe oraz dobór bezpiecznej alternatywy terapeutycznej. W przypadku konieczności stosowania niezbędnego leku u pacjenta z nadwrażliwością rozważa się procedury desensytyzacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fosfomycyna – Przeciwwskazania stosowania
Fosfomycyna, dostępna w formie granulatu lub proszku do roztworu doustnego, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną oraz na substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (1,923–2,2 g/saszetkę), żółcień pomarańczowa (E110) oraz glukoza. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty takie jak Monural, które nie powinny być stosowane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) oraz u osób poddawanych hemodializie, ze względu na ryzyko kumulacji leku i zmienioną farmakokinetykę. W przypadku pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami metabolizmu sacharozy, stosowanie fosfomycyny wymaga ostrożności ze względu na obecność sacharozy w dawkach od 1,923 do 2,2 g na saszetkę.
alergia na fosfomycynę, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, farmakokinetyka leku, hemodializa, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja anafilaktyczna, umiarkowana niewydolność nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dabigatran Eteksylan Stada 150 mg
Dabigatran Eteksylan Stada 150 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dabigatran eteksylan lub substancje pomocnicze oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL <30 ml/min u dorosłych, eGFR <50 ml/min/1,73 m² u dzieci i młodzieży). Nie należy go stosować przy aktywnym, istotnym klinicznie krwawieniu oraz w obecności schorzeń zwiększających ryzyko krwawienia, takich jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, niedawne zabiegi okulistyczne, krwawienia śródczaszkowe oraz malformacje naczyniowe (np. żylaki przełyku, tętniaki, malformacje tętniczo-żylne). Przeciwwskazane jest także stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o potencjalnie niekorzystnym wpływie na przeżycie oraz u osób po wszczepieniu sztucznej zastawki serca, ze względu na niewystarczającą skuteczność i zwiększone ryzyko krwawień. Dabigatran nie powinien być łączony z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak niefrakcjonowana heparyna, heparyny drobnocząsteczkowe, fondaparynuks czy doustne antykoagulanty (warfaryna, rywaroksaban, apiksaban), z wyjątkiem szczególnych sytuacji klinicznych (np. zamiana terapii, podtrzymanie drożności cewników centralnych, ablacja cewnikowa w migotaniu przedsionków). Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami P-glikoproteiny, takimi jak ketokonazol, cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron oraz lek złożony glekaprewir/pibrentaswir, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia dabigatranu i powikłań krwotocznych. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania dabigatranu i minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych.
ablacja cewnikowa, apiksaban, cyklosporyna, czynne krwawienie, dabigatran eteksylan, doustny antykoagulant, dronedaron, działanie niepożądane, filtracja kłębuszkowa, glekaprewir, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor P-glikoproteiny, itrakonazol, ketokonazol, klirens kreatyniny, krwawienie, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, niefrakcjonowana heparyna, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pibrentaswir, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rdzeń kręgowy, rywaroksaban, sztuczna zastawka serca, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hitaxa 5 mg
Hitaxa (desloratadyna) w dawce 5 mg, w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, posiada wyraźne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – desloratadynę, a także na loratadynę, z uwagi na ryzyko reakcji krzyżowej. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, w tym mannitol (133,5 mg/tabletkę), aspartam (3 mg/tabletkę) oraz glikol propylenowy (0,75 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na aspartam), nietolerancją cukrów (z uwagi na mannitol) oraz nadwrażliwością na barwniki, które nadają tabletkom ceglastoczerwoną barwę.
aspartam, desloratadyna, fenyloketonuria, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mannitol, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, nietolerancja cukrów, nietolerancja substancji, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Suprovia 50 mg
Lek Suprovia (sytagliptyna) dostępny jest w dawkach 50 mg i 100 mg w postaci tabletek powlekanych i posiada jedno podstawowe przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Nadwrażliwość ta może manifestować się różnorodnymi objawami, od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu w kierunku alergii, zwłaszcza na inhibitory DPP-4, w tym sytagliptynę, oraz na substancje pomocnicze, aby uniknąć ryzyka reakcji nadwrażliwości, które mogą być potencjalnie zagrażające życiu.
chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, inhibitor DPP-4, interwencja medyczna, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy niepożądane, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, Suprovia, sytagliptyna, tabletka powlekana, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Melatonina Polfarmex 5 mg
W terapii preparatem Melatonina Polfarmex (tabletki 5 mg melatoniny) kluczowe jest bezwzględne przestrzeganie przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na melatoninę lub substancje pomocnicze. U pacjentów z historią reakcji alergicznych na melatoninę lub składniki preparatu należy zrezygnować z jego stosowania. Przed wdrożeniem leczenia konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego potencjalne reakcje krzyżowe oraz alergie na substancje pomocnicze, których pełny wykaz znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego. W przypadku podejrzenia nadwrażliwości wskazane jest wykonanie testów diagnostycznych lub rozważenie alternatywnej terapii o odmiennym składzie pomocniczym.
alergia na substancje pomocnicze, alternatywna terapia, charakterystyka produktu leczniczego, działanie terapeutyczne, melatonina, Melatonina Polfarmex, nadwrażliwość na melatoninę, nadwrażliwość na substancję czynną, przeciwwskazanie do terapii, reakcja alergiczna na melatoninę, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, test diagnostyczny, wywiad alergiczny - Leksykon substancji czynnych
Glin fosforan żel – Przeciwwskazania stosowania
Glinu fosforan żel, będący substancją czynną w preparacie Gelatum Aluminii Phosphorici Aflofarm (45 mg/g), działa zobojętniająco na kwas solny w soku żołądkowym. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (m.in. benzoesan sodu, sacharoza) oraz przewlekła niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów dializowanych. Kumulacja glinu w organizmie w przebiegu niewydolności nerek może prowadzić do encefalopatii glinowej, opornej anemii mikrocytarnej oraz osteomalacji. Preparat zawiera w 15 ml zawiesiny 828 mg glinu fosforanu żel, 7350 mg sacharozy, 17,474 mg sodu oraz 73,5 mg benzoesanu sodu, co wymaga uwzględnienia w leczeniu pacjentów z cukrzycą, nadciśnieniem, niewydolnością serca oraz alergiami na konserwanty.
anemia mikrocytarna, benzoesan sodu, dializoterapia, encefalopatia glinowa, Gelatum Aluminii Phosphorici, glinu fosforan żel, mineralizacja kości, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, osteomalacja, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, sedymentacja, stężenie glinu w surowicy, zawiesina doustna, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Wymiotnica ipekakuana – Przeciwwskazania stosowania
Wymiotnica ipekakuana (Cephaelis ipecacuanha) jest składnikiem homeopatycznych preparatów przeciwkaszlowych, takich jak MALIA Kaszel, zawierających rozcieńczenia D6 i D12. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na wymiotnicę ipekakuaną lub inne substancje czynne w preparacie (Euspongia officinalis, Drosera, Bryonia, Dactylopius coccus, Atropa bella-donna, Kalium stibyltartaricum) oraz na substancje pomocnicze, w tym sorbitol i etanol. Pojedyncza dawka 10 ml zawiera 8,64 g sorbitolu, co jest istotne u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, u których stosowanie preparatu jest przeciwwskazane. Ze względu na obecność etanolu, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby oraz u osób uzależnionych od alkoholu.
atropa bella-donna, Bryonia, Cephaelis ipecacuanha, choroba przewodu pokarmowego, choroba wątroby, ciężka choroba wątroby, Drosera, dysfagia, działanie osmotyczne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, etanol, Kalium stibyltartaricum, leczenie kaszlu, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja fruktozy, odwodnienie, produkt homeopatyczny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, uzależnienie od alkoholu, wymiotnica ipekakuana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dentosept –
Preparat Dentosept, będący koncentratem do sporządzania roztworu do stosowania w jamie ustnej, zawiera wyciąg roślinny w proporcji 0,65:1, składający się z siedmiu składników: koszyczka rumianku (Matricaria recutita L.), kory dębu (Quercus spp.), liścia szałwii (Salvia officinalis L.), ziela arniki (Arnica spp.), kłącza tataraku (Acorus calamus L.), ziela mięty pieprzowej (Mentha piperita L.) oraz ziela tymianku (Thymus spp.) w proporcjach 2/2/2/1/1/1/1. Ze względu na obecność etanolu w stężeniu 60-70% V/V, preparat wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub padaczką. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników, zwłaszcza roślin z rodzin astrowatych (Asteraceae) i jasnotowatych (Lamiaceae), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych.
alkoholizm, choroba wątroby, Dentosept, etanol w preparacie, kłącze tataraku, kora dębu, koszyczek rumianku, liść szałwii, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw nadwrażliwości, obrzęk, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, rodzina jasnotowatych, świąd, trudność w oddychaniu, wyciąg płynny złożony, wyciąg roślinny, wysypka, zawartość etanolu, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon – Przeciwwskazania stosowania
Metyloprednizolon, jako syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu, układowe zakażenia grzybicze oraz specyficzne przeciwwskazania związane z drogą podania (np. podanie dooponowe jest bezwzględnie przeciwwskazane, a dożylne niezalecane dla niektórych preparatów jak Depo-Medrol). U pacjentów przyjmujących dawki immunosupresyjne metyloprednizolonu, szczepienia żywymi lub atenuowanymi wirusami są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zakażenia i osłabioną odpowiedź immunologiczną. Dodatkowo, preparaty miejscowe (np. Advantan, Skinatan) nie powinny być stosowane w przypadku zakażeń bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych skóry, trądziku różowatego, owrzodzeń czy zaniku skóry. U dzieci poniżej 2 lat oraz u wcześniaków i noworodków (szczególnie przy preparatach zawierających alkohol benzylowy) stosowanie metyloprednizolonu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko kumulacji substancji i działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, gruźlica aktywna, infekcja wirusowa, jałowa martwica kości, lek indukujący enzymy, lek przeciwgrzybiczny, metyloprednizolon, miopatia steroidowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, okołowargowe zapalenie skóry, osteoporoza, ostre zapalenie płuc, perforacja przewodu pokarmowego, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, profil lipidowy, reakcja anafilaktyczna, rozszczep podniebienia, szczepionka żywa, trądzik pospolity, trądzik różowaty, układowe zakażenie grzybicze, wirus atenuowany, wrzodziejące zapalenie jelita, zaburzenie afektywne, zaburzenie kontroli glikemii, zakażenie bakteryjne, zakażenie skóry, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zanikowa choroba skóry, zapalenie uchyłków jelita, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienia - Leksykon substancji czynnych
Ozenoksacyna – Przeciwwskazania stosowania
Ozenoksacyna, dostępna w kremie Dubine w stężeniu 10 mg/g, jest stosowana w leczeniu wybranych infekcji skórnych. Głównym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na ozenoksacynę lub składniki pomocnicze preparatu. W kremie obecne są substancje pomocnicze takie jak kwas benzoesowy (1 mg/g), glikol propylenowy (150 mg/g) oraz alkohol stearylowy (40 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne i podrażnienia skóry, w tym kontaktowe zapalenie skóry. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku uczuleń na leki miejscowe oraz wymienione substancje pomocnicze.
alkohol stearylowy, Dubine, glikol propylenowy, infekcja skórna, kontaktowe zapalenie skóry, kwas benzoesowy, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy nadwrażliwości, ozenoksacyna, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, świąd, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alexan 20 mg/ml
Stosowanie cytarabiny w postaci roztworu do wstrzykiwań Alexan 20 mg/ml wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cytarabinę lub substancje pomocnicze, a także obecność niedokrwistości, leukopenii i małopłytkowości o etiologii nie-nowotworowej, zwłaszcza w przypadku aplazji szpiku. Preparat zawiera 2,87 mg sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami gospodarki sodowej. Wskazane jest ostrożne stosowanie u kobiet w ciąży, pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, ciężkimi infekcjami, a także podczas jednoczesnej radioterapii lub terapii innymi lekami mielosupresyjnymi. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami funkcji narządów konieczne jest dostosowanie dawkowania i ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych i funkcji narządów.
Alexan, aplazja szpiku kostnego, cytarabina, działanie niepożądane, immunosupresja, lek cytostatyczny, lek cytotoksyczny, lek mielosupresyjny, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, radioterapia, reakcja anafilaktyczna, supresja szpiku, upośledzenie szpiku kostnego, zaawansowanie choroby, zaburzenia układu krwiotwórczego - Leksykon substancji czynnych
Sód dietylenotriaminopentaoctan jednowodny – Przeciwwskazania stosowania
Sód dietylenotriaminopentaoctan jednowodny (DTPA) w preparacie PoltechDTPA, zawierającym 13,25 mg DTPA w postaci liofilizatu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest stosowany w diagnostyce radioizotopowej. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergii pacjenta, zwłaszcza w przypadku wcześniejszych reakcji na związki chelatujące o podobnej strukturze. Personel medyczny powinien monitorować objawy nadwrażliwości, które mogą mieć charakter miejscowy lub ogólnoustrojowy, i edukować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłaszania niepokojących symptomów po podaniu preparatu.
diagnostyka radioizotopowa, DTPA, liofilizat do sporządzania roztworu, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw nadwrażliwości, PoltechDTPA, preparat radiofarmaceutyczny, produkt leczniczy, przeciwwskazanie do zastosowania, radionuklid, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, sód dietylenotriaminopentaoctan jednowodny, substancja pomocnicza, związek chelatujący - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadomon 250 mg
Lek Tadomon, zawierający tapentadolu winian w dawkach 25 mg do 250 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Jako agonista receptorów opioidowych μ, Tadomon nie powinien być stosowany w przypadku istotnej depresji oddechowej, ostrej lub ciężkiej astmy oskrzelowej oraz hiperkapnii, ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń oddychania. Przeciwwskazaniem jest także paralityczna niedrożność jelit, a także stan ostrego zatrucia alkoholem, lekami nasennymi, innymi opioidami i substancjami psychotropowymi, które mogą nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego i prowadzić do poważnych powikłań. Należy unikać stosowania u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu oraz u osób przyjmujących benzodiazepiny, inhibitory MAO, leki serotoninergiczne lub inne opioidy ze względu na ryzyko interakcji i nasilenia działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, benzodiazepiny, choroby dróg żółciowych, depresja oddechowa, działanie agonistyczne, hiperkapnia, inhibitory MAO, interakcje lekowe, leki sedatywne, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, niewydolność wątroby, POChP, receptor opioidowy μ, równowaga kwasowo-zasadowa, sedacja, skurcz oskrzeli, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ serotoninergiczny, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenia perystaltyki jelit, zaburzenia świadomości, zaparcia przewlekłe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvastatin Genoptim 80 mg
Atorvastatin Genoptim, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera atorwastatynę wapniową jako substancję czynną. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atorwastatynę lub substancje pomocnicze, u osób z czynną chorobą wątroby oraz przy trwale podwyższonej aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotność górnej granicy normy (GGN). Ponadto, stosowanie atorwastatyny jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir z pibrentaswirem stosowanymi w terapii wirusowego zapalenia wątroby typu C, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia atorwastatyny i powikłań miopatycznych, w tym rabdomiolizy.
aminotransferazy, atorwastatyna, czynna choroba wątroby, dyspnea, enzymy wątrobowe, glekaprewir z pibrentaswirem, górna granica normy, hepatotoksyczność, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, przeciwwskazanie, rabdomioliza, reakcja alergiczna, stężenie lipidów, substancja czynna, terapia statynami, uszkodzenie hepatocytów, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tachyben 25 mg
Lek Tachyben (urapidyl) dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w dawkach 25 mg (ampułka 5 ml) oraz 50 mg (ampułka 10 ml). Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na urapidyl lub substancje pomocnicze, w tym glikol propylenowy obecny w ilości 500 mg w ampułce 25 mg oraz 1000 mg w ampułce 50 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z patologiami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak zwężenie cieśni aorty oraz przetoka tętniczo-żylna, z wyjątkiem nieczynnej hemodynamicznie przetoki do dializy. Roztwór ma pH 5,6–6,6 i powinien być bezbarwny oraz wolny od zanieczyszczeń, a każda zmiana wyglądu dyskwalifikuje go do podania.
ampułka, farmakoterapia, glikol propylenowy, infuzja, nadwrażliwość na substancję czynną, pH roztworu, przeciwwskazanie, przetoka do dializy, przetoka tętniczo-żylna, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, Tachyben, układ sercowo-naczyniowy, urapidyl, zaburzenia hemodynamiczne, zanieczyszczenie farmaceutyczne, zwężenie cieśni aorty - Leksykon substancji czynnych
Atazanawir – Przeciwwskazania stosowania
Atazanawir, inhibitor proteazy HIV, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (81,45–163 mg w Atazanavir Accord oraz 74,94–149,87 mg w Atazanavir Zentiva) oraz żółcień pomarańczową (E110) w dawkach 200 mg i 300 mg Atazanavir Accord. Ze względu na metabolizm wątrobowy, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru. Ponadto, atazanawir nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym wirusowym zapaleniem wątroby, chorobami wątroby powodującymi wzrost bilirubiny oraz u osób z upośledzoną funkcją wątroby, jeśli dostępne są alternatywne terapie.
alkaloid sporyszu, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, induktor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, lek hipolipemizujący, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, płucne nadciśnienie tętnicze, pochodna benzodiazepiny, rabdomioliza, substrat izoenzymu CYP3A4, terapia antyretrowirusowa, umiarkowana niewydolność wątroby, wąski indeks terapeutyczny, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polopiryna Max 500 mg
Polopiryna MAX (500 mg tabletki dojelitowe) zawiera kwas acetylosalicylowy i posiada liczne przeciwwskazania, które należy szczegółowo ocenić przed zastosowaniem. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową (20% ryzyka nadwrażliwości) oraz przewlekłą pokrzywką. Lek jest przeciwwskazany u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, stanami zapalnymi lub krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca. Dodatkowo, stosowanie jest zabronione u osób z zaburzeniami krzepnięcia, w tym hemofilią i małopłytkowością, oraz u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny, heparyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, czerwień koszenilowa, gorączka sienna, hemofilia, hemoliza, heparyna, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, metotreksat, mielotoksyczność, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, przewlekła pokrzywka, przewlekłe schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, środek przeciwzakrzepowy, synteza prostaglandyn, uszkodzenie szpiku kostnego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Berinert 1500 1500 j.m./ml
Berinert, zawierający ludzki inhibitor C1-esterazy pozyskiwany z osocza ludzkiego, jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze preparatu. Produkt dostępny jest w dawkach 500 j.m. (50 j.m./ml po rekonstytucji) oraz 1500 j.m. (500 j.m./ml po rekonstytucji). Należy zwrócić uwagę na zawartość sodu, która wynosi do 486 mg (około 21 mmol) na 100 ml roztworu, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej, choć nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania. Przed podaniem leku wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji na białka osocza ludzkiego oraz inne składniki preparatu.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Lek Orabloc, zawierający artykainę (40 mg/ml) oraz adrenalinę (0,01 mg/ml) w roztworze do wstrzykiwań, posiada liczne przeciwwskazania wymagające szczegółowej oceny przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku, w tym na pirosiarczyn sodu (0,5 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową i nadwrażliwością na siarczyny. Podawanie dożylne jest zakazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego. Artykaina jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na amidowe środki znieczulające, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca (blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, znaczna bradykardia), ostrą niewyrównaną niewydolnością serca, ciężkim niedociśnieniem oraz u dzieci poniżej 4 roku życia z powodu braku danych bezpieczeństwa.
adrenalina, anafilaksja, artykaina, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka bradykardia, ciężkie nadciśnienie, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, działanie chronotropowe, działanie kardiotoksyczne, guz chromochłonny, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, jaskra z wąskim kątem przesączania, martwica, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na siarczyny, nadwrażliwość na substancję czynną, napadowy częstoskurcz, niedokrwienie tkanek, nieselektywny beta-adrenolityk, niewyrównana niewydolność serca, perfuzja tkankowa, pirosiarczyn sodu, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyreotoksykoza, układ sercowo-naczyniowy, wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych, zaburzenie czynności węzła zatokowego, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie zakończeń nerwowych - Leksykon substancji czynnych
Mukopolisacharydowy polisiarczan – Przeciwwskazania stosowania
Mukopolisacharydowy polisiarczan, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Hirudoid (0,3 g/100 g) i Mobilat (0,2–2 g/100 g), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym alkohol cetostearylowy (31,09 mg/g w Hirudoid), parahydroksybenzoesany (2 mg/g w Hirudoid) oraz glikol propylenowy (5 mg/g w żelu Hirudoid, 8 g/100 g w żelu Mobilat). Mobilat zawiera dodatkowo ekstrakt z kory nadnerczy (1,0 g/100 g) i kwas salicylowy (2,0 g/100 g), które stanowią kolejne potencjalne źródło nadwrażliwości. Preparat Hirudoid w formie żelu nie powinien być stosowany na otwarte rany ze względu na ryzyko podrażnienia i zwiększonego wchłaniania substancji czynnej. W przypadku Mobilatu wskazana jest szczególna ostrożność u pacjentów z ospą wietrzną, reakcjami poszczepiennymi, grzybiczymi i bakteryjnymi zakażeniami skóry oraz swoistymi zmianami skórnymi (gruźlica, kiła), a także u dzieci i osób z zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko nasilonych działań niepożądanych i potencjalne wpływy na funkcję nerek związane z wchłanianiem kwasu salicylowego.
alkohol cetostearylowy, alkohol cetylostearylowy, astma aspirynowa, bakteryjne zakażenie skóry, ekstrakt z kory nadnerczy, glikol propylenowy, gruźlica skóry, grzybicze zakażenie skóry, kiła, kwas salicylowy, mukopolisacharydowy polisiarczan, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na substancję czynną, ospa wietrzna, otwarta rana, parahydroksybenzoesany, postać farmaceutyczna, preparat miejscowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, schorzenie układu mięśniowo-szkieletowego, substancja pomocnicza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krążenia obwodowego - Leksykon substancji czynnych
Sylimaryna – Przeciwwskazania stosowania
Sylimaryna, pozyskiwana z ostropestu plamistego (Silybum marianum), jest stosowana w terapii schorzeń wątroby, jednak jej podawanie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań alergicznych. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na sylimarynę lub na roślinę macierzystą, a także na inne rośliny z rodziny Asteraceae, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparaty takie jak Lagosa (150 mg sylimaryny), Legalon 140 (140 mg), SanoHepatic (70 mg), Silimax (70 mg) i Sylifar (140 mg) nie powinny być stosowane u pacjentów z potwierdzoną alergią na te składniki. Dodatkowo, należy zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazane u pacjentów z nietolerancją laktozy (np. Silimax zawiera 97,6 mg laktozy na kapsułkę) czy sacharozy (Lagosa), a także barwników azorubiny (E122) i żółcieni pomarańczowej (E110) obecnych w Sylifar.
astrowate, azorubina, charakterystyka produktu leczniczego, galaktozemia, Lagosa, Legalon, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, ostropest plamisty, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina Asteraceae, SanoHepatic, schorzenie wątroby, Silimax, Silybum marianum, substancja pochodzenia roślinnego, substancja pomocnicza, Sylifar, sylimaryna, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – 1% Spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego Gemi 10 mg/g
1% Spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego, zawierający 10 mg/g metylorozanilinowego chlorku, jest preparatem stosowanym miejscowo na skórę, jednak jego użycie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fiolet gencjanowy lub składniki pomocnicze, aplikację na otwarte rany, błony śluzowe oraz głębokie i rozległe uszkodzenia skóry wymagające interwencji chirurgicznej. Stosowanie na otwarte rany jest niewskazane ze względu na efekt maskujący, który może utrudnić ocenę kliniczną i monitorowanie gojenia. Preparat nie powinien być również aplikowany na błony śluzowe, aby uniknąć podrażnień i reakcji zapalnych wynikających z wchłaniania substancji czynnej przez dobrze unaczynione tkanki.
alergia skórna, błona śluzowa, działanie niepożądane, fiolet gencjanowy, gojenie rany, interwencja chirurgiczna, metylorozanilinowy chlorek, nadwrażliwość na substancję czynną, otwarta rana, płyn na skórę, proces diagnostyczny, przewlekła dermatoza, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, uszkodzenie naskórka, uszkodzenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ProHance 279,3 mg/ml
ProHance (gadoteridol, 279,3 mg/ml) jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym o osmolalności 630 mOsm/kg wody (2,2 razy wyższej niż osmolalność osocza) stosowanym w diagnostyce rezonansu magnetycznego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest potwierdzona nadwrażliwość na gadoteridol lub substancje pomocnicze oraz wcześniejsze reakcje alergiczne na inne środki kontrastowe zawierające gadolin, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Ze względu na hipertoniczny charakter roztworu oraz parametry fizykochemiczne, takie jak lepkość 2,0 cP (20°C) i 1,3 cP (37°C), ciężar właściwy 1,140 (25°C) oraz gęstość 1,137 g/cm³ (25°C), preparat wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, niewydolnością serca oraz zaburzeniami hemodynamicznymi, gdyż może nasilać obciążenie układu sercowo-naczyniowego i nerkowego.
choroba sercowo-naczyniowa, ciężka reakcja alergiczna, gadoteridol, lepkość, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niewydolność serca, osmolalność, paramagnetyczny środek kontrastowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja na środek kontrastowy, rezonans magnetyczny, roztwór hipertoniczny, środek kontrastowy z gadolinem, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemodynamiczne, zator - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Buscolysin 20 mg/ml
Lek Buscolysin w postaci roztworu do wstrzykiwań (20 mg/ml hioscyny butylobromku) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną, atropinę lub składniki pomocnicze preparatu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu, jaskrą, tachykardią, dławicą piersiową, niewydolnością serca oraz schorzeniami przewodu pokarmowego takimi jak przewężenie jelit czy megacolon, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań. Podanie pozajelitowe u tych grup pacjentów jest szczególnie niezalecane. Należy również zwrócić uwagę, że roztwór zawiera 0,014 mmol sodu na 1 ml, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej, zwłaszcza przy wielokrotnym podawaniu. Przed podaniem leku konieczna jest wizualna kontrola roztworu – powinien być przejrzysty, bezbarwny i wolny od drobin. W procesie kwalifikacji do leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad w kierunku wymienionych przeciwwskazań oraz indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka terapii, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i uniknąć potencjalnych powikłań związanych z działaniem antycholinergicznym leku.
atonia jelit, butylobromek hioscyny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dieta niskosodowa, dławica piersiowa, działanie antycholinergiczne, jaskra, megacolon, nadwrażliwość na atropinę, nadwrażliwość na substancję czynną, nerw błędny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, perystaltyka jelit, powikłania sercowo-naczyniowe, przewężenie przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, rozszerzenie okrężnicy, roztwór do wstrzykiwań, tachykardia, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Ewerolimus – Przeciwwskazania stosowania
Ewerolimus, inhibitor kinazy mTOR, wykazuje działanie immunosupresyjne i przeciwnowotworowe, stosowany jest w terapii nowotworów oraz profilaktyce odrzucania przeszczepów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na ewerolimus, inne pochodne rapamycyny (np. syrolimus) oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w tabletkach różni się w zależności od preparatu i dawki (np. Aderolio 0,25 mg zawiera 53 mg laktozy, a Everolimus Sandoz 10 mg – 296,8 mg). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których stosowanie ewerolimusu może wywołać objawy nietolerancji, takie jak bóle brzucha, wzdęcia czy biegunka.
działanie immunosupresyjne, działanie przeciwnowotworowe, ewerolimus, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor mTOR, interakcja lekowa, laktoza, mammalian target of rapamycin, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór, odrzucanie przeszczepu narządowego, pochodna rapamycyny, pokrzywka, poważne schorzenie, syrolimus, wąski indeks terapeutyczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie poznawcze, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mononit 40 40 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna leku Mononit (dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Leku nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na izosorbid monoazotan, inne azotany lub składniki pomocnicze. Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują ostrą niewydolność krążenia (w tym wstrząs i zapaść naczyniową), wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory, zaciskające zapalenie osierdzia, tamponadę serca, znaczne niedociśnienie (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg) oraz ciężką hipowolemię. Ponadto, izosorbid monoazotan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niedokrwistością (stężenie hemoglobiny 6,5-7,9 g/dl) ze względu na ryzyko pogłębienia hipoksji tkankowej.
ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylanowa, hemoglobina, hipoksja tkankowa, hipowolemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitory PDE5, izosorbidu monoazotan, kardiomiopatia przerostowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niedokrwistość, omdlenie, ostra niewydolność krążenia, reakcja anafilaktyczna, riociguat, tamponada serca, wazodylatacja, wstrząs kardiogenny, zapalenie osierdzia, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biwalirudyna Accord 250 mg
Biwalirudyna Accord, dostępna w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań/infuzji (250 mg), jest bezpośrednim inhibitorem trombiny stosowanym w określonych wskazaniach klinicznych. Preparat zawiera 50 mg biwalirudyny w 1 ml roztworu po rekonstytucji oraz 5 mg/ml po rozcieńczeniu, co jest kluczowe dla prawidłowego dawkowania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na biwalirudynę, hirudynę lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. Ponadto, stosowanie biwalirudyny jest niewskazane u osób z czynnym krwawieniem, zaburzeniami hemostazy (zarówno nabytymi, jak i wrodzonymi), nieodwracalnymi zaburzeniami krzepnięcia oraz u pacjentów z ciężkim, niestabilnym nadciśnieniem tętniczym, co wiąże się z podwyższonym ryzykiem powikłań krwotocznych, w tym krwawień śródczaszkowych.
bakteryjne zapalenie wsierdzia, biwalirudyna, działanie przeciwkrzepliwe, filtracja kłębuszkowa, hirudyna, inhibitor trombiny, krwawienie śródczaszkowe, lek przeciwkrzepliwy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwkrzepliwa, wegetacja na zastawce serca, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zator septyczny - Leksykon substancji czynnych
Lewomepromazyna – Przeciwwskazania stosowania
Lewomepromazyna, pochodna fenotiazyny o działaniu przeciwpsychotycznym, posiada liczne przeciwwskazania kliniczne, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatów Levomentis (zawierający 51,2 mg laktozy jednowodnej) i Tisercin (40 mg laktozy jednowodnej). Przeciwwskazania neurologiczne obejmują m.in. złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie, chorobę Parkinsona, stwardnienie rozsiane, miastenię oraz porażenie połowicze, ze względu na ryzyko nasilenia objawów. Ze względu na działanie hipotensyjne leku, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką kardiomiopatią, istotną hipotonii oraz guzem chromochłonnym. Dodatkowo, działanie antycholinergiczne wyklucza jego podawanie u chorych z jaskrą z wąskim kątem przesączania i retencją moczu. Lewomepromazyna jest także przeciwwskazana przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek i wątroby, chorobach układu krwiotwórczego, porfirii oraz w przypadku jednoczesnego stosowania leków hipotensyjnych i inhibitorów MAO.
agranulocytoza, choroba Parkinsona, choroba układu krwiotwórczego, ciśnienie śródgałkowe, depresja OUN, działanie antycholinergiczne, działanie antydopaminergiczne, działanie proarytmogenne, działanie przeciwpsychotyczne, guz chromochłonny, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, jaskra z wąskim kątem przesączania, kardiomiopatia, kontrola glikemii, miastenia, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, pheochromocytoma, pochodna fenotiazyny, porażenie połowicze, porfiria, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, retencja moczu, stwardnienie rozsiane, uraz mózgu, właściwość hipotensyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie szpiku kostnego, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medoxa 5 mg
Preparat Medoxa, zawierający prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, ma ograniczone przeciwwskazania do stosowania, z których jedynym bezwzględnym jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze. W praktyce klinicznej istotne jest, że w stanach zagrożenia życia dopuszczalne jest krótkotrwałe stosowanie prednizonu nawet przy obecności innych względnych przeciwwskazań, co umożliwia elastyczne podejście terapeutyczne w sytuacjach nagłych. Tabletki Medoxa są dostępne w ośmiu dawkach (1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg, 50 mg), co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, indywidualizacja terapii, Medoxa, nadwrażliwość na substancję czynną, opcja terapeutyczna, prednizon, przeciwwskazanie względne, stan zagrożenia życia, substancja pomocnicza, tabletka dwupłaszczyznowa, terapia długoterminowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hascovir LIPOŻEL 50 mg/g
Produkt leczniczy Hascovir LIPOŻEL, zawierający acyklowir w stężeniu 50 mg/g, jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na acyklowir, walacyklowir (prekursor acyklowiru) oraz na jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Przed zastosowaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji uczuleniowych na acyklowir lub walacyklowir. Wystąpienie objawów takich jak wysypka, świąd, zaczerwienienie, obrzęk miejscowy lub obrzęk naczynioruchowy, a także objawy anafilaktyczne, stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Hascovir LIPOŻEL.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Bluefish 15 mg
Olanzapine Bluefish, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg i 15 mg, zawiera olanzapinę jako substancję czynną i posiada istotne przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (94,2 mg w dawce 5 mg, 188,4 mg w 10 mg, 282,6 mg w 15 mg) oraz aspartam (E 951) w dawkach odpowiednio 1,25 mg, 2,5 mg i 3,75 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, u których stosowanie olanzapiny może wywołać ostry napad jaskry, zwłaszcza przy anatomicznie wąskim kącie, dodatnim wywiadzie rodzinnym lub wcześniejszych epizodach podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego.
- Leksykon substancji czynnych
Bromek pipekuronium – Przeciwwskazania stosowania
Bromek pipekuronium, substancja czynna leku Arduan, jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe stosowanym w anestezjologii, podawanym w dawce 4 mg na fiolkę. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest miastenia gravis, choroba autoimmunologiczna powodująca zaburzenia transmisji nerwowo-mięśniowej, co może prowadzić do nasilenia bloku nerwowo-mięśniowego, przedłużonego działania leku oraz poważnych zaburzeń oddechowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na bromek pipekuronium lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie, gdyż może to wywołać reakcje alergiczne, w tym anafilaksję.
anestezjolog, Arduan, blok nerwowo-mięśniowy, bromek pipekuronium, choroba autoimmunologiczna, intubacja dotchawicza, kontrolowana wentylacja, miastenia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedepolaryzujący środek zwiotczający, praktyka anestezjologiczna, reakcja anafilaktyczna, transmisja nerwowo-mięśniowa, wywiad alergologiczny, zabieg operacyjny, zaburzenia oddechowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maysiglu 100 mg
Lek Maysiglu, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami: 25 mg (różowe, średnica ok. 7 mm, grubość 2,0-3,2 mm), 50 mg (jasnopomarańczowe, średnica ok. 9 mm, grubość 2,8-3,8 mm) oraz 100 mg (brązowo-pomarańczowe, średnica ok. 11 mm, grubość 3,3-4,5 mm), przy czym przeciwwskazania dotyczą wszystkich dawek i form farmaceutycznych.
- Leksykon substancji czynnych
Tygecyklina – Przeciwwskazania stosowania
Tygecyklina, dostępna w dawce 50 mg w preparatach takich jak Tigecycline AptaPharma, Fresenius Kabi, Mylan, Sandoz, Solinea oraz TZF, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w danym produkcie. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji krzyżowej u pacjentów z historią nadwrażliwości na antybiotyki z grupy tetracyklin (np. tetracyklinę, doksycyklinę, minocyklinę), co wynika z podobieństwa strukturalnego i wspólnych determinant antygenowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje na tygecyklinę, inne tetracykliny oraz inne antybiotyki, aby minimalizować ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji.
antybiogram, antybiotyk alternatywny, antybiotyki tetracyklinowe, bezpieczeństwo farmakoterapii, czynnik etiologiczny zakażenia, determinanty antygenowe, doksycyklina, minocyklina, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, opcja terapeutyczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, tetracyklina, tygecyklina, wysypka skórna, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azalia 75 mcg
Lek Azalia zawiera 75 mikrogramów dezogestrelu w postaci tabletek powlekanych i posiada szereg przeciwwskazań, które muszą być starannie zweryfikowane przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dezogestrel lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (52,34 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentek z nietolerancją laktozy. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z aktywnymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi żył (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna) oraz u osób z ciężką chorobą wątroby, jeśli parametry czynnościowe nie powróciły do normy. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu dotyczącego tych schorzeń oraz monitorowanie funkcji wątroby podczas terapii.
ciężka choroba wątroby, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, hepatopatia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, parametry czynności wątroby, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, preparat hormonalny, progestagen, rak endometrium, rak jajnika, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran Etexilate Viatris, zawierający dabigatran eteksylan w dawce 75 mg, jest przeciwzakrzepowym lekiem przeciwwskazanym u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL <30 mL/min u dorosłych, eGFR <50 mL/min/1,73 m² u dzieci). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem oraz u tych z wysokim ryzykiem krwotocznym, w tym przy czynnych lub niedawno przebytych owrzodzeniach przewodu pokarmowego, obecności żylaków przełyku, nowotworach złośliwych o wysokim ryzyku krwawienia, stanach pourazowych i pozabiegowych (np. uraz mózgu, zabiegi neurochirurgiczne, okulistyczne), wcześniejszych krwawieniach śródczaszkowych oraz patologiach naczyniowych (tętniaki, wady rozwojowe naczyń). Ponadto, dabigatran jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, które mogą wpływać na metabolizm leku i zwiększać ryzyko powikłań krwotocznych.
ablacja cewnikowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, czynne krwawienie, dabigatran eteksylan, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor glikoproteiny p, klirens kreatyniny, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, ryzyko krwotoczne, stężenie leku, sztuczna zastawka serca, tętniak naczyniowy, zaburzenia czynności wątroby, żylaki przełyku, żylno-tętnicze wady rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Bromfenak – Przeciwwskazania stosowania
Bromfenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany w okulistyce w formie kropli do oczu (Brofestill, 0,9 mg/ml bromfenaku sodowego półtorawodnego), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed terapią. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na bromfenak, substancje pomocnicze (w tym chlorek benzalkoniowy 50 µg/ml w wersji wielodawkowej) oraz inne NLPZ. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z astmą aspirynową lub reakcjami nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy i inne inhibitory syntezy prostaglandyn, u których stosowanie bromfenaku może nasilać objawy astmy i wywoływać poważne reakcje alergiczne, takie jak ataki astmy, pokrzywka czy ostry nieżyt błony śluzowej nosa.
Wskazane jest zachowanie ostrożności u pacjentów z chorobami atopowymi (alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry) oraz u osób przyjmujących jednocześnie inne NLPZ ogólnoustrojowo lub miejscowo, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza uszkodzenia rogówki. Preparat dostępny jest w dwóch formach: wielodawkowej z chlorkiem benzalkoniowym oraz jednodawkowej bez tego konserwantu, co pozwala na indywidualizację terapii u pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik. Oba preparaty charakteryzują się pH 8,1-8,5 i osmolalnością 270-330 mOsmol/kg, co odpowiada fizjologicznym parametrom filmu łzowego, zapewniając dobrą tolerancję miejscową.
alergiczny nieżyt nosa, astma aspirynowa, atak astmy, atopowe zapalenie skóry, bromfenak, bromfenak sodowy, chlorek benzalkoniowy, choroba atopowa, działanie niepożądane, działanie niepożądane rogówki, inhibitor syntetazy prostaglandyn, interakcja lekowa, krople do oczu, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na NLPZ, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt błony śluzowej nosa, pokrzywka, reakcja krzyżowa, syntetaza prostaglandyn, terapia okulistyczna, terapia skojarzona - Leksykon substancji czynnych
Toksoid – Przeciwwskazania stosowania
Toksoidy, będące inaktywowanymi formami toksyn bakteryjnych, zachowują właściwości antygenowe przy utracie toksyczności i stanowią kluczowy składnik szczepionek takich jak Pentaxim (zawierającej toksoidy błoniczy i tężcowy). Podstawowym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest potwierdzona nadwrażliwość na toksoidy lub inne składniki preparatu, w tym śladowe ilości substancji używanych w procesie produkcji, takich jak glutaraldehyd, neomycyna, streptomycyna i polimyksyna B. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także wystąpienie zagrażającej życiu reakcji po wcześniejszym podaniu szczepionki zawierającej te same antygeny. Ponadto, szczepienia należy odroczyć u pacjentów z ostrymi stanami chorobowymi, w tym gorączką, co ma charakter czasowy i wymaga przełożenia szczepienia do ustąpienia objawów.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk peptydowy, antygen krztuśca, encefalopatia, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, komponent krztuścowy, nadwrażliwość na substancję czynną, neomycyna, ostry stan chorobowy, polimyksyna B, postępująca encefalopatia, reakcja poszczepienna, reakcja zagrażająca życiu, streptomycyna, szczepionka Pentaxim, toksoid, toksoid błoniczy i tężcowy, toksyna bakteryjna, układ immunologiczny, właściwość antygenowa