kapsułka twarda
Kapsułka twarda to postać leku doustnego składająca się z dwóch cylindrycznych części wykonanych z żelatyny lub innych polimerów, które po wypełnieniu substancją leczniczą są ze sobą łączone. Ta forma farmaceutyczna zapewnia precyzyjne dawkowanie substancji czynnej oraz chroni ją przed czynnikami zewnętrznymi takimi jak wilgoć, światło czy powietrze.
W przeciwieństwie do kapsułek miękkich, kapsułki twarde charakteryzują się większą wytrzymałością mechaniczną i stabilnością. Ich budowa umożliwia umieszczenie wewnątrz substancji leczniczej w formie proszku, granulek lub minitabletek, co daje możliwość kontrolowania miejsca i czasu uwalniania substancji czynnej w przewodzie pokarmowym.
Kapsułki twarde mogą być modyfikowane poprzez dodatek różnych substancji pomocniczych, co pozwala na tworzenie form o przedłużonym lub opóźnionym uwalnianiu. Dodatkowo, ich dwuczęściowa konstrukcja umożliwia stosowanie różnych barwników dla każdej części, co ułatwia identyfikację leku oraz poprawia compliance pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Abilium 15 mg
Abilium, zawierający arypiprazol w kapsułkach o dawkach 10 mg i 15 mg, jest wskazany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u dorosłych i młodzieży. Dawkowanie u dorosłych rozpoczyna się od 10-15 mg/dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg/dobę, maksymalnie do 30 mg/dobę, przy czym nie wykazano większej skuteczności powyżej 15 mg. U młodzieży (≥15 lat dla schizofrenii, ≥13 lat dla epizodów maniakalnych) zaleca się stopniowe zwiększanie dawki od 2 mg do docelowych 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 30 mg w wyjątkowych przypadkach. Leczenie epizodów maniakalnych u młodzieży nie powinno przekraczać 12 tygodni. Abilium podaje się raz na dobę, niezależnie od posiłków. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 13 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
arypiprazol, epizod maniakalny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, leczenie skojarzone, monoterapia, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, podanie doustne, schizofrenia, wywiad medyczny, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie autystyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ontipria 18 mcg
Ontipria to lek w formie proszku do inhalacji, zawierający 21,7 µg bromku tiotropiowego, co odpowiada 18 µg tiotropium, z dawką dostarczaną do organizmu wynoszącą 10 µg tiotropium na inhalację. Produkt jest podawany w kapsułkach twardych (rozmiar 3, 16 mm) oznaczonych „T10”, zawierających laktozę jednowodną (~5,5 mg) jako substancję pomocniczą, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergią na białka mleka. Otoczka kapsułki wykonana jest z hypromelozy, a tusz nadrukowy zawiera m.in. regulatory pH, rozpuszczalniki i barwnik (żelaza tlenek czarny E172). Lek podawany jest za pomocą inhalatora suchego proszku MRX003-T10, wykonanego z ABS i stali nierdzewnej, z charakterystycznym białym trzonem i czerwonym przyciskiem.
białko mleka, bromek tiotropiowy, glikol propylenowy, hypromeloza, inhalator suchego proszku, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, odpady medyczne, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tiotropium, tlenek żelaza czarny, wodorotlenek amonowy, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib Glenmark 50 mg
Produkt leczniczy Sunitinib Glenmark dostępny jest w formie twardych kapsułek o trzech dawkach: 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg substancji czynnej – sunitynibu. Kapsułki różnią się rozmiarem (od 14,3 mm do 19,4 mm) oraz kolorem osłonki, co ułatwia ich identyfikację: 12,5 mg – pomarańczowe, 25 mg – karmelowo-pomarańczowe, 50 mg – karmelowe. Wszystkie zawierają granulki o barwie od żółtej do pomarańczowej. Substancje pomocnicze są identyczne we wszystkich dawkach i obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, kroskarmelozę sodową, powidon K30 oraz magnezu stearynian, co zapewnia odpowiednią spójność, rozpuszczalność i uwalnianie substancji czynnej. Osłonki kapsułek zawierają różne barwniki (E 172 i E 171) w zależności od dawki, a nadruk wykonany jest białym tuszem na bazie szelaku, tytanu dwutlenku i glikolu propylenowego.
blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, granulki farmaceutyczne, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, mannitol, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, sunitynib, szelak farmaceutyczny, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, zabezpieczenie przed dostępem dzieci - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Preparat Sumilar Duo, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach od 5 mg do 10 mg, może istotnie wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zawroty głowy, ból głowy, uczucie zmęczenia oraz nudności, które mogą zaburzać percepcję przestrzenną, koncentrację oraz wydłużać czas reakcji. Szczególnie wysokie ryzyko występuje w początkowym okresie terapii, po zmianie dawkowania lub po przejściu z innych leków, kiedy stężenie substancji czynnych osiąga szczytowe wartości. Zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki, zwłaszcza przy najwyższej dawce 10 mg ramiprylu i 10 mg amlodypiny (13,9 mg bezylanu).
bezylan amlodypiny, ból głowy, działanie niepożądane, efekt synergistyczny, interakcja lekowa, kapsułka twarda, nudności, percepcja przestrzenna, ramipryl i amlodypina, stężenie leku, stężenie szczytowe, Sumilar Duo, układ nerwowy, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie psychomotoryczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Sumilar Duo to preparat złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 5 lub 10 mg ramiprylu oraz 5 lub 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu: 6,95 mg lub 13,9 mg). Substancje pomocnicze obejmują krospowidon, hypromelozę, celulozę mikrokrystaliczną i glicerolu dibehenian, a osłonki kapsułek różnią się barwnikami i zawartością sodu, co może mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwościami lub ograniczeniami dietetycznymi. Kapsułki mają charakterystyczne kolory i rozmiary (wielkość 0 lub 3), co ułatwia identyfikację dawki.
amlodypina, azorubina, bezylan, błękit brylantowy FCF, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura AC, glicerolu dibehenian, hypromeloza, indygotyna, kapsułka twarda, krospowidon, postać farmaceutyczna, preparat złożony, produkt leczniczy, ramipryl, substancja czynna, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symleptic 300 mg
Symleptic to preparat zawierający gabapentynę w postaci kapsułek twardych dostępnych w dawkach 100 mg oraz 300 mg. Kapsułki 100 mg są białe, nieprzezroczyste, wielkości 3, natomiast kapsułki 300 mg mają żółte wieczko i korpus, wielkość 1. Substancją czynną jest gabapentyna, a składniki pomocnicze obejmują laktozę bezwodną (22,5 mg w dawce 100 mg i 67,5 mg w dawce 300 mg), skrobię kukurydzianą, talk, żelatynę oraz barwniki (dwutlenek tytanu E171 i tlenek żelaza żółty E172 w dawce 300 mg). Zawartość laktozy jest istotna przy przepisywaniu pacjentom z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Naxalgan 300 mg
Pregabalina, substancja czynna preparatu Naxalgan dostępnego w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co może istotnie ograniczać ich zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Kluczowymi działaniami niepożądanymi wpływającymi na tę zdolność są zawroty głowy oraz senność, które zaburzają koordynację wzrokowo-ruchową, orientację przestrzenną, czujność, czas reakcji oraz koncentrację uwagi. Wpływ ten jest zmienny i zależy od dawki leku, wieku pacjenta, współistniejących schorzeń oraz stosowania innych leków o działaniu ośrodkowym.
czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, farmakoterapia, kapsułka twarda, koncentracja uwagi, koordynacja wzrokowo-ruchowa, Naxalgan, orientacja przestrzenna, pregabalina, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja farmakologiczna, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tetralysal 300 mg
Limecyklina, substancja czynna leku Tetralysal (300 mg w kapsułkach twardych, zawierających 408 mg limecykliny odpowiadającej 300 mg tetracykliny), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z górnych odcinków przewodu pokarmowego, osiągając stężenia terapeutyczne w osoczu już w ciągu pierwszej godziny po podaniu. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi od 1,6 do 4,0 µg/ml i pojawia się po 3-4 godzinach. Warto podkreślić, że biodostępność limecykliny nie jest istotnie obniżana przez jednoczesne spożycie posiłków, w tym produktów mlecznych, co odróżnia ją od innych tetracyklin. Po wielokrotnym podaniu stężenie stabilizuje się w zakresie 2,3-5,8 µg/ml, a okres półtrwania wynosi około 10 godzin, co umożliwia dawkowanie raz lub dwa razy na dobę, poprawiając compliance pacjenta.
antybiotyk tetracyklinowy, biodostępność leku, dawkowanie wielokrotne, dystrybucja leku, działanie niepożądane, eliminacja leku, eradykacja patogenów, interakcja z pokarmem, kapsułka twarda, limecyklina, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie resztkowe, stężenie terapeutyczne, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kleder 25 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Kleder, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 107 mg (5 mg dawka) do 214 mg (10 mg dawka). Ze względu na silne działanie teratogenne, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów programu zapobiegania ciąży. Program ten wymaga m.in. stosowania skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po terapii, negatywnego testu ciążowego przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnych badań kontrolnych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Rimal 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal dostępny jest w postaci twardych kapsułek zawierających dwie substancje czynne: ramipryl oraz amlodypinę (w formie amlodypiny bezylanu) w czterech kombinacjach dawek: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 5 lub 10 mg ramiprylu oraz 5 lub 10 mg amlodypiny, co umożliwia indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krospowidon (typ B) oraz glicerolu dibehenian, zapewniają odpowiednią strukturę, spójność i rozpad kapsułki. Osłonki kapsułek różnią się składem i kolorem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
amlodypiny bezylan, blister Aluminium/OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, glicerolu dibehenian, hypromeloza, indygotyna, kapsułka twarda, krospowidon, okres ważności leku, osłonka kapsułki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, ramipryl i amlodypina, substancja aktywna, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja smarująca, substancja wiążąca, tytanu dwutlenek, wielkość opakowania, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Valuherb 100 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Valuherb występuje w formie kapsułek twardych, zawierających 100 mg wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) o stosunku ekstraktu 4-6:1 oraz 50 mg wyciągu suchego z szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos) w stosunku ekstraktu 5-7:1. Oba ekstrakty pozyskiwane są przy użyciu etanolu 50% (v/v), co zapewnia standaryzację i stabilność substancji czynnych. Kapsułka zawiera również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, celuloza sproszkowana oraz krzemu dwutlenek koloidalny, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i stabilność preparatu. Powłoka kapsułki wykonana jest z żelatyny wołowej i barwników syntetycznych: indygotyny (E 132), żółcieni chinolinowej (E 104) oraz erytrozyny (E 127).
celuloza mikrokrystaliczna, celuloza sproszkowana, chmiel zwyczajny, dwutlenek krzemu koloidalny, erytrozyna, etanol, indygotyna, kapsułka twarda, kozłek lekarski, niezgodność farmaceutyczna, substancja przeciwzbrylająca, substancja wypełniająca, warunki przechowywania leku, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z szyszek chmielu, żelatyna wołowa, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Indap 2,5 mg
Indap to preparat w formie kapsułek twardych zawierających 2,5 mg indapamidu jako substancji czynnej. Kapsułki mają charakterystyczny wygląd – górna część jest niebieska, dolna biała, a wewnątrz znajduje się biały proszek. Oprócz indapamidu, każda kapsułka zawiera 10,40 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna. Osłonka kapsułki zawiera tytanu dwutlenek (E 171), żelatynę oraz indygotynę (E 132), odpowiadającą za barwienie kapsułki.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indapamid, indygotyna, kapsułka twarda, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, skrobia kukurydziana, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Glenmark 15 mg
Lenalidomid, dostępny w kapsułkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, wykazuje udokumentowane działanie teratogenne, co wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa u pacjentów w wieku rozrodczym. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty teratologa. U mężczyzn lenalidomid jest obecny w spermie w niskim stężeniu, które staje się niewykrywalne po 3 dniach od zakończenia terapii; jednak obowiązuje stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza jeśli partnerka jest w ciąży lub w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, ze względu na wydłużony czas eliminacji leku.
antykoncepcja, badanie eksperymentalne, dawka na masę ciała, działanie teratogenne, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, lenalidomid, niewydolność nerek, pacjent w wieku rozrodczym, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, talidomid, teratologia, wada wrodzona, wada wrodzona zagrażająca życiu, właściwość teratogenna, wydalanie leku - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rivastigmine Mylan 6 mg
Rivastigmine Mylan to lek dostępny w formie twardych kapsułek o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg, zawierający rywastygminę w postaci wodorowinianu rywastygminy. Kapsułki różnią się kolorem i oznaczeniami w zależności od mocy, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę, magnezu stearynian oraz krzemionkę koloidalną bezwodną, które zapewniają odpowiednią objętość, spójność i stabilność preparatu. Otoczka kapsułek składa się głównie z żelatyny oraz barwników takich jak tytanu dwutlenek (E171) i żelaza tlenki (E172), zróżnicowanych w zależności od dawki. Nadruki na kapsułkach wykonane są z tuszów zawierających m.in. szelak, glikol propylenowy oraz regulatory pH, co wpływa na trwałość i czytelność oznaczeń.
amoniak, blister PVC/PVDC/Aluminium, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, kapsułka twarda, krzemionka koloidalna bezwodna, rywastygmina, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, wodorowinian rywastygminy, żelatyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Zentiva 5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Zentiva) w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy (zarówno ośrodkowego, jak i obwodowego pochodzenia), senność oraz niewyraźne widzenie, które mogą znacząco obniżać koncentrację, czas reakcji oraz orientację przestrzenną pacjenta, zwiększając ryzyko wypadków. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów o tych potencjalnych zagrożeniach oraz zalecać indywidualną ocenę samopoczucia przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Galvenox Veno 500 mg
Produkt leczniczy Galvenox Veno zawiera 500 mg wapnia dobezylanu jednowodnego i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najważniejsze z nich to bardzo rzadkie zahamowanie czynności szpiku z agranulocytozą (0,32 na milion kuracji), które objawia się zwiększoną podatnością na infekcje, gorączką, osłabieniem i zaburzeniami krzepnięcia. Inne działania niepożądane występują rzadko i obejmują bóle w nadbrzuszu, nudności, biegunki, wymioty, reakcje skórne (wysypki, świąd), bóle stawów, bóle i zawroty głowy oraz gorączkę. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter miejscowy (wysypki) lub uogólniony (pokrzywka). Większość objawów ustępuje po odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki.
agranulocytoza, biegunka, ból nadbrzusza, ból stawów, calcii dobesilas monohydricus, dolegliwość bólowa, dyskomfort żołądka, Galvenox Veno, gorączka, kapsułka twarda, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nudność, podatność na infekcje, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, świąd, wapnia dobezylan jednowodny, wymioty, wysypka, wysypka skórna, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zmiana skórna alergiczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Spiriva 18 mcg
Spiriva (bromek tiotropiowy) w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych o dawce nominalnej 18 µg (dawka dostarczona 10 µg) jest przeznaczony wyłącznie do podawania wziewnego za pomocą inhalatora HandiHaler. Zalecana dawka to jedna kapsułka raz na dobę, podawana o stałej porze, bez przekraczania dawki. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek (z uwzględnieniem szczególnej ostrożności przy klirensie kreatyniny ≤ 50 ml/min) i wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki. Lek jest przeciwwskazany u osób poniżej 18 roku życia, w tym u dzieci i młodzieży z mukowiscydozą, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aparat HandiHaler, bromek tiotropiowy, bromek tiotropiowy jednowodny mikronizowany, inhalacja, inhalator HandiHaler, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, mukowiscydoza, podawanie wziewne, proszek do inhalacji, przekłuwanie kapsułki, tiotropium, ustnik inhalatora, wstrzymanie oddechu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pregabalin Vivanta 150 mg
Przedawkowanie pregabaliny, dostępnej w dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg (Pregabalin Vivanta), manifestuje się głównie objawami depresji ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak senność (bardzo często), splątanie, pobudzenie i niepokój (często). W cięższych przypadkach obserwuje się napady drgawkowe (niezbyt często) oraz rzadko śpiączkę, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy te wynikają z neurotoksycznego działania pregabaliny przy dawkach przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne, co może prowadzić do poważnych zaburzeń świadomości i funkcji neurologicznych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Gopten 2,0 2 mg
Trandolapryl, substancja czynna leku Gopten 2,0 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) o profilu bezpieczeństwa ocenianym na podstawie badań klinicznych, IV fazy oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu oddechowego, w tym zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, zapalenie zatok, nieżyt błony śluzowej nosa oraz zapalenie języka – te ostatnie charakterystyczne dla całej grupy inhibitorów ACE. W kapsułce znajduje się 2 mg trandolaprylu, 54,5 mg laktozy jednowodnej oraz 0,09 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
badanie IV fazy, badanie kliniczne, działanie niepożądane, Gopten, inhibitor konwertazy angiotensyny, kapsułka twarda, klasyfikacja MedDRA, laktoza jednowodna, monitorowanie bezpieczeństwa leku, nietolerancja laktozy, nieżyt błony śluzowej nosa, ograniczenie sodu, profil bezpieczeństwa leku, trandolapryl, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie języka, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suganet 25 mg
Leczenie preparatem Suganet (sunitynib) powinno być prowadzone przez lekarzy doświadczonych w terapii przeciwnowotworowej, z uwzględnieniem specyficznego dawkowania zależnego od wskazań klinicznych. W terapii nowotworu podścieliskowego przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę, stosowana w schemacie 4/2 (4 tygodnie leczenia, 2 tygodnie przerwy). W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) dawka wynosi 37,5 mg raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zależności od tolerancji, z zachowaniem zakresu 25-75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 25-50 mg/dobę dla pNET. Sunitynib metabolizowany jest przez CYP3A4, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu induktorów (np. ryfampicyna) lub inhibitorów (np. ketokonazol) tego enzymu, z odpowiednią korektą dawki i ścisłym monitorowaniem pacjenta.
działanie niepożądane, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Childa-Pugha, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, podawanie leku, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitynib, tolerancja leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ristidic 3 mg
Ristidic, zawierający rywastygminę w postaci wodorowinianu, jest wskazany do leczenia objawowego łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia w przebiegu idiopatycznej choroby Parkinsona. Preparat dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii i stopniowe zwiększanie dawki. Diagnostyka powinna być przeprowadzona przez specjalistę (neurologa, psychiatrę lub geriatrę) na podstawie aktualnych kryteriów diagnostycznych, aby potwierdzić rozpoznanie i kwalifikować pacjenta do leczenia. Różnorodność kolorystyczna kapsułek ułatwia identyfikację dawki, co jest istotne w populacji z zaburzeniami funkcji poznawczych.
acetylocholina, choroba Alzheimera, funkcje poznawcze, idiopatyczna choroba Parkinsona, inhibitor cholinoesterazy, kapsułka twarda, objawy behawioralne i psychologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie w chorobie Parkinsona, proces neurodegeneracyjny, rywastygmina, wodorowinian rywastygminy, zaburzenia funkcji poznawczych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sumilar 10 mg + 10 mg
Sumilar to lek w postaci kapsułek twardych zawierających kombinację ramiprylu i amlodypiny w dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Standardowa dawka to jedna kapsułka na dobę, jednak terapia powinna być rozpoczęta od indywidualnego dostosowania dawek ramiprylu i amlodypiny podawanych osobno, zanim wprowadzi się produkt złożony. Maksymalna dawka dobowa Sumilar to kapsułka 10 mg + 10 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie ramiprylu należy dostosować według klirensu kreatyniny, np. dla klirensu >60 ml/min dawka maksymalna to 10 mg, a dla dializowanych 5 mg podawane po dializie. Amlodypina nie jest dializowana, co wymaga ostrożności u pacjentów dializowanych. Monitorowanie czynności nerek i stężenia potasu jest obligatoryjne, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki moczopędne.
amlodypina bezylan, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, dawka podtrzymująca, dializoterapia, działanie niepożądane, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lek moczopędny, pacjent dializowany, pacjent pediatryczny, pogorszenie czynności nerek, produkt złożony, ramipryl i amlodypina, stężenie potasu, utrata elektrolitów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cartexan 400 mg
Cartexan 400 mg, zawierający chondroityny sodu siarczan jako substancję czynną, jest wskazany do objawowego leczenia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego i biodrowego. Preparat dostępny jest w postaci kapsułek twardych, z każdą kapsułką zawierającą 400 mg chondroityny sodu siarczanu. Lek jest przeznaczony do łagodzenia typowych objawów choroby zwyrodnieniowej, takich jak ból stawów nasilający się podczas ruchu i obciążenia, poranna lub po okresie bezruchu sztywność stawowa, ograniczenie ruchomości wpływające na codzienne funkcjonowanie oraz obrzęk stawów związany z procesem zapalnym.
ból stawów, chondroityny sodu siarczan, choroba zwyrodnieniowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego, choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, kapsułka twarda, leczenie skojarzone, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk stawów, ograniczenie ruchomości stawów, przeciwwskazanie, stadium choroby, sztywność stawowa, terapia długoterminowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seronil 20 mg
Przeciwwskazania do stosowania leku Seronil, zawierającego chlorowodorek fluoksetyny w dawce 22,4 mg (odpowiadającej 20 mg fluoksetyny), obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), takimi jak iproniazyd, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, stanowiącego zagrożenie życia. Ponadto, stosowanie fluoksetyny u pacjentów leczonych metoprololem z powodu niewydolności serca jest przeciwwskazane z uwagi na możliwość nasilenia działania metoprololu i zwiększenia ryzyka powikłań kardiologicznych.
beta-adrenolityk, chlorowodorek fluoksetyny, choroba niedokrwienna serca, cytochrom P450, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, fluoksetyna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, iproniazyd, kapsułka twarda, lek przeciwdepresyjny SSRI, metoprolol, nadwrażliwość na fluoksetynę, niewydolność serca, politerapia, powikłanie kardiologiczne, reakcja alergiczna, Seronil, SNRI, terapia skojarzona, tryptan, układ sercowo-naczyniowy, układ serotoninergiczny, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Wasedoc 75 mg
Dawkowanie dabigatranu eteksylanu (Wasedoc) wymaga indywidualizacji w zależności od wieku, masy ciała oraz wskazania klinicznego. W prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zabiegach ortopedycznych dawka początkowa wynosi 110 mg podana 1-4 godziny po zabiegu, a dawka podtrzymująca to 220 mg raz na dobę przez 10 dni (staw kolanowy) lub 28-35 dni (staw biodrowy). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min), w wieku ≥75 lat lub przyjmujących inhibitory P-gp (werapamil, amiodaron, chinidynę) dawka początkowa to 75 mg, a podtrzymująca 150 mg raz na dobę. U dzieci i młodzieży (8-18 lat) dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała i wieku, z dawkami pojedynczymi od 75 mg do 300 mg i całkowitymi dobrymi od 150 mg do 600 mg, podawanymi dwukrotnie na dobę z odstępem około 12 godzin. Przed rozpoczęciem i w trakcie terapii konieczna jest ocena czynności nerek (CrCL u dorosłych metodą Cockcrofta-Gault, eGFR u dzieci wzorem Schwartza). Dabigatran jest przeciwwskazany u dorosłych z CrCL <30 mL/min oraz u dzieci i młodzieży z eGFR <50 mL/min/1,73m².
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dabigatran eteksylat, dyspepsja, hemostaza, heparyna niefrakcjonowana, hipowolemia, inhibitor P-glikoproteiny, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, krwawienie, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, metoda Cockcroft-Gault, odwodnienie, prewencja pierwotna żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, terapia przeciwzakrzepowa, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wzór Schwartza, zabieg ortopedyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Lenalidomid, dostępny w dawkach od 2,5 mg do 25 mg (kapsułki twarde), wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane, które mogą zaburzać sprawność psychomotoryczną, to zmęczenie, zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), senność oraz niewyraźne widzenie. Objawy te mogą obniżać koncentrację, wydłużać czas reakcji, zaburzać równowagę i percepcję wzrokową, co bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn przemysłowych. Pacjentom zaleca się obserwację indywidualnej reakcji na lek, unikanie prowadzenia pojazdów i wykonywania prac wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej w przypadku wystąpienia wymienionych objawów oraz rozważenie alternatywnych środków transportu.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, czas reakcji, dawka leku, działanie niepożądane, kapsułka twarda, koordynacja ruchowa, lenalidomid, mikrodrzemka, modyfikacja dawkowania, niewyraźne widzenie, percepcja wzrokowa, senność, sprawność psychomotoryczna, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Grofibrat 100 mg
Produkt leczniczy Grofibrat, zawierający fenofibrat w dawce 100 mg w postaci kapsułek twardych, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Zgodnie z dokumentacją rejestracyjną, fenofibrat nie wywiera istotnego wpływu na te funkcje, co pozwala lekarzowi z dużym poziomem pewności zapewnić pacjenta o braku negatywnego oddziaływania terapii na bezpieczeństwo ruchu drogowego i obsługę urządzeń mechanicznych.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dabigatran Eteksylan Stada 110 mg
Dabigatran Eteksylan Stada w dawce 110 mg, dostępny w postaci twardych kapsułek zawierających 110 mg dabigatranu eteksylanu w formie mezylanu, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdzają dane z Charakterystyki Produktu Leczniczego. Ta właściwość jest szczególnie istotna dla pacjentów aktywnych zawodowo oraz tych, którzy regularnie prowadzą pojazdy mechaniczne lub obsługują maszyny wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej. Mimo braku bezpośredniego wpływu na zdolności psychomotoryczne, lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy senność, które mogą wymagać czasowego wstrzymania się od prowadzenia pojazdów do konsultacji lekarskiej.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dabigatran eteksylan, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, kapsułka twarda, lek przeciwzakrzepowy, mezylan dabigatranu, należyta staranność lekarska, poziom terapeutyczny, sprawność psychomotoryczna, upośledzenie funkcji, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Sumilar HCT to złożony preparat hipotensyjny w formie kapsułek twardych, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (5 lub 10 mg), amlodypinę w postaci bezylanu (5 lub 10 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego. Amlodypina występuje w formie soli bezylanu, co wpływa na jej biodostępność. Preparat zawiera również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa oraz sodu stearylofumaran, a osłonka kapsułki składa się z żelatyny i barwników (dwutlenek tytanu, tlenki żelaza). Kapsułki różnią się kolorystyką w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację.
amlodypina, amlodypiny bezylan, biodostępność substancji aktywnej, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, okres ważności leku, podanie doustne, preparat hipotensyjny, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tytanu dwutlenek, utylizacja produktów farmaceutycznych, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flukonazol Actavis 100 mg
Flukonazol Actavis, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest przeciwgrzybiczym lekiem z grupy pochodnych triazolu, stosowanym zarówno w terapii, jak i profilaktyce szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych. Wskazania obejmują m.in. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomykozę, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (gardła, przełyku, pochwy, skóry), grzybice skóry i paznokci. U pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (0-17 lat) lek jest stosowany także w profilaktyce nawrotów zakażeń, zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością, np. zakażonych HIV lub z przedłużającą się neutropenią. Dawkowanie powinno być dostosowane do rodzaju i nasilenia zakażenia oraz wieku pacjenta, z uwzględnieniem zawartości laktozy jednowodnej w kapsułkach (od 41 mg w dawce 50 mg do 164 mg w dawce 200 mg).
choroba hematoonkologiczna, coccidioides, Cryptococcus neoformans, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kandyduria, kapsułka twarda, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, onychomikoza, pochodna triazolu, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, Tinea versicolor, zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Loperamide Grindeks 2 mg
Lek przeciwbiegunkowy Loperamide Grindeks, zawierający 2 mg loperamidu chlorowodorku, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjenta, co może istotnie obniżać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zmęczenie, zawroty głowy oraz senność, które negatywnie wpływają na czujność, koordynację ruchową i czas reakcji. Szczególnie w początkowej fazie terapii konieczne jest monitorowanie tych objawów oraz uwzględnienie ich w ocenie ryzyka związanego z wykonywaniem czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, kapsułka twarda, leczenie przeciwbiegunkowe, lek przeciwbiegunkowy, Loperamide Grindeks, loperamidu chlorowodorek, senność, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie sprawności psychomotorycznej, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fingolimod Stada 0,5 mg
Fingolimod Stada (0,5 mg, kapsułki twarde) jest wskazany jako monoterapia modyfikująca przebieg wysoce aktywnej postaci rzutowo-remisyjnej stwardnienia rozsianego (RRMS) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 10 lat i masie ciała >40 kg. Lek dedykowany jest pacjentom z wysoce aktywną chorobą pomimo wcześniejszego leczenia co najmniej jedną terapią modyfikującą przebieg choroby oraz pacjentom z szybko postępującą, ciężką postacią RRMS, charakteryzującą się ≥2 rzutami powodującymi lub pogłębiającymi niepełnosprawność w ciągu roku oraz obecnością co najmniej jednej zmiany wzmacniającej się po podaniu gadolinu lub znaczącym wzrostem obciążenia zmianami T2-zależnymi w MRI mózgowia. Kapsułka zawiera 0,5 mg fingolimodu w postaci chlorowodorku, a jej charakterystyczny wygląd ułatwia identyfikację preparatu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ItraGen 100 mg
Produkt leczniczy Itragen zawierający itrakonazol w dawce 100 mg w kapsułkach twardych jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały negatywny wpływ na procesy reprodukcyjne, a dane kliniczne wskazują na możliwość wystąpienia wad wrodzonych, takich jak deformacje szkieletowe, wady układu moczowo-płciowego, sercowo-naczyniowego, narządu wzroku oraz aberracje chromosomalne. Mimo braku jednoznacznego potwierdzenia związku przyczynowego, lek powinien być stosowany u kobiet ciężarnych wyłącznie w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia, po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. Dane epidemiologiczne dotyczące krótkotrwałego stosowania itrakonazolu w pierwszym trymestrze nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka deformacji płodu, jednak ze względu na profil bezpieczeństwa lek pozostaje przeciwwskazany w ciąży.
aberracja chromosomalna, defekt układu sercowo-naczyniowego, deformacja szkieletowa, działanie teratogenne, grzybica pochwy i sromu, itrakonazol, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, metoda antykoncepcji, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa leku, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, wada narządu wzroku, wada układu moczowo-płciowego - Leksykon substancji czynnych
Temozolomid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Temozolomid, dostępny w kapsułkach o dawkach od 5 mg do 250 mg, wykazuje niewielki, lecz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez wywoływanie działań niepożądanych takich jak zmęczenie i senność. Te objawy mogą znacząco obniżać koncentrację i czujność, co stanowi potencjalne zagrożenie podczas wykonywania czynności wymagających wzmożonej uwagi. W związku z tym, lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o ryzyku związanym z terapią temozolomidem, zwłaszcza na początku leczenia oraz po zmianach dawkowania, zalecając ostrożność lub czasową rezygnację z prowadzenia pojazdów w przypadku nasilonych objawów.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka temozolomidu, działanie niepożądane, kapsułka twarda, modyfikacja dawkowania, objaw niepożądany, objaw zmęczenia, ośrodkowy układ nerwowy, schemat dawkowania, senność, sprawność psychomotoryczna, temozolomid, Temozolomide FAIR-MED, Temozolomide Glenmark, terapia przeciwnowotworowa, zaburzenie czujności, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Vivanta 150 mg
Pregabalin Vivanta dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, a dawkowanie należy indywidualizować w zależności od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz funkcji nerek. Całkowita dobowa dawka mieści się w zakresie 150-600 mg, podawana w dwóch lub trzech dawkach podzielonych (BID lub TID). W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych schemat dawkowania przewiduje stopniowe zwiększanie dawki co 7 dni, zaczynając od 150 mg/dobę, z możliwością osiągnięcia maksymalnej dawki 600 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować zgodnie z klirensem kreatyniny (CLcr), przy czym dla CLcr ≥ 60 mL/min dawka początkowa to 150 mg/dobę, a maksymalna 600 mg/dobę, natomiast przy CLcr < 15 mL/min dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę, a maksymalna 75 mg/dobę. U pacjentów dializowanych konieczne jest podanie dodatkowej dawki 25 mg pregabaliny po każdym czterogodzinnym zabiegu hemodializy.
ból neuropatyczny, czynność nerek, dawka pregabaliny, dializa, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, objawy odstawienne, padaczka, podanie doustne, pregabalina, uogólnione zaburzenia lękowe, zabieg hemodializy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Egzysta 300 mg
Lek Egzysta zawiera pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg, dostępny w postaci kapsułek twardych o różnej wielkości i kolorystyce, co ułatwia identyfikację dawki. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, której zawartość w kapsułkach waha się od 8,00 mg (75 mg dawka) do 66,00 mg (50 mg dawka), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Osłonki kapsułek zawierają żelatynę, dwutlenek tytanu (E171) oraz różne tlenki żelaza (E172), nadające kapsułkom charakterystyczne kolory, a w dawkach 75 mg, 100 mg i 225 mg obecne są nadruki ułatwiające identyfikację preparatu. Kapsułki zawierają biały lub prawie biały proszek pregabaliny i są pakowane w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach od 14 do 96 kapsułek.
dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, pregabalina, roztwór amoniaku, skrobia kukurydziana, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, żelatyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Temozolomide Glenmark 20 mg
Temozolomide Glenmark, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 20 mg, 100 mg, 140 mg, 180 mg i 250 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na temozolomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (zawartość laktozy w kapsułkach wynosi od 61,7 mg do 399,3 mg w zależności od dawki). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na dakarbazynę (DTIC) ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką mielosupresją, charakteryzującą się głęboką neutropenią, ciężką małopłytkowością oraz znaczną niedokrwistością, ze względu na ryzyko poważnych powikłań hematologicznych. W takich przypadkach konieczne jest odroczenie terapii do czasu normalizacji parametrów hematologicznych lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia przeciwnowotworowego.
ciężka mielosupresja, działanie genotoksyczne, działanie mielosupresyjne, działanie teratogenne, elementy morfotyczne krwi, kapsułka twarda, małopłytkowość, mielosupresja, nadwrażliwość na dakarbazyna, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, niewydolność narządów, parametry hematologiczne, temozolomid, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Ramizek Plus to lek w postaci kapsułek twardych, zawierający dwie substancje czynne: ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprololu fumaran (beta-adrenolityk). Produkt dostępny jest w sześciu dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, z zawartością laktozy jednowodnej proporcjonalną do dawki (od 40,97 mg do 163,88 mg). Kapsułki różnią się wyglądem zewnętrznym i rozmiarem (od 18,0 x 6,4 mm do 21,7 x 7,6 mm), co ułatwia identyfikację. Wewnątrz kapsułki znajduje się ramipryl w postaci białego proszku oraz powlekana tabletka z bisoprololem. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, alkohol poliwinylowy, kroskarmelozę sodową, celulozę mikrokrystaliczną oraz składniki powłoki i barwniki, które zapewniają stabilność i odpowiednie uwalnianie substancji czynnych.
amonowy wodorotlenek, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, inhibitor ACE, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, postać farmaceutyczna, potasu wodorotlenek, ramipryl, sodu stearylofumaran, szelak, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa