dławica Prinzmetala

Dławica Prinzmetala, znana również jako dławica naczynioskurczowa lub dławica odmienna, to rzadka postać choroby niedokrwiennej serca charakteryzująca się napadowym bólem w klatce piersiowej, który występuje typowo w spoczynku, często w nocy lub wczesnym rankiem. W przeciwieństwie do klasycznej dławicy piersiowej, która jest zazwyczaj wywołana wysiłkiem fizycznym, dławica Prinzmetala jest spowodowana skurczem (spazmem) tętnicy wieńcowej, a nie zwężeniem miażdżycowym.

Mechanizm powstawania dławicy Prinzmetala obejmuje przejściowy, zazwyczaj ogniskowy skurcz tętnicy wieńcowej, który prowadzi do znacznego zmniejszenia przepływu krwi do mięśnia sercowego. Charakterystyczną cechą jest uniesienie odcinka ST w zapisie EKG podczas epizodu bólowego, które ustępuje po zakończeniu napadu. Pacjenci z dławicą Prinzmetala mogą mieć prawidłowe tętnice wieńcowe lub współistniejącą chorobę wieńcową.

Czynniki ryzyka dławicy Prinzmetala obejmują palenie tytoniu, nadużywanie kokainy lub amfetaminy, zaburzenia autonomicznego układu nerwowego oraz stres. Leczenie polega głównie na stosowaniu antagonistów wapnia i długo działających azotanów, które zmniejszają skurcz naczyń wieńcowych. W przypadku współistniejącej choroby wieńcowej może być konieczna rewaskularyzacja. Rokowanie jest zwykle dobre przy odpowiednim leczeniu, jednak choroba może prowadzić do zawału mięśnia sercowego, zaburzeń rytmu serca lub nagłego zgonu sercowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propranolol WZF 10 mg

Propranolol WZF, zawierający propranololu chlorowodorek w dawkach 10 mg i 40 mg, jest beta-adrenolitykiem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych. W terapii nadciśnienia tętniczego może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym. W kardiologii znajduje zastosowanie w leczeniu dławicy piersiowej (z wyjątkiem dławicy Prinzmetala), prewencji pierwotnej i wtórnej zawału serca, a także w kontroli nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym migotania i trzepotania przedsionków oraz częstoskurczu nadkomorowym. W kardiomiopatii przerostowej ze zwężeniem drogi odpływu lewego komory propranolol zmniejsza kurczliwość mięśnia sercowego i spowalnia rytm serca, co łagodzi objawy dynamicznego zwężenia. Ponadto lek jest skuteczny w profilaktyce migreny, leczeniu drżenia samoistnego oraz łagodzeniu somatycznych objawów lęku sytuacyjnego i uogólnionego.
alfa-adrenolityk, choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, drżenie samoistne, guz chromochłonny nadnerczy, kardiomiopatia przerostowa, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, lęk uogólniony, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wrotne, nadczynność tarczycy, propranolol, przedwczesne pobudzenie komorowe, przełom tarczycowy, tachykardia, trzepotanie przedsionków, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, żylaki przełyku
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bisoratio

Bisoprolol w dawce 2,5 mg (Bisoratio) wymaga ostrożnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą stabilną niewydolnością serca, gdzie konieczne jest stopniowe dostosowanie dawki oraz unikanie nagłego odstawienia ze względu na ryzyko nasilenia niedokrwienia serca. Monitorowanie stanu klinicznego jest niezbędne zarówno na początku, jak i podczas terapii. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z cukrzycą typu I, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wrodzonymi wadami serca, istotnymi wadami zastawkowymi oraz po przebytym zawale serca w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz wpływać na metabolizm glukozy, co wymaga szczególnej uwagi.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca insulinozależna, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, intubacja, kardiomiopatia restrykcyjna, leczenie odczulające, łuszczyca, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń wieńcowych, tyreotoksykoza, wrodzona choroba serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg

Ramizek Combi to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl działa poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II oraz rozkładu bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Efekt przeciwnadciśnieniowy ramiprylu pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, z maksymalnym efektem terapeutycznym po 3-4 tygodniach. Badanie HOPE wykazało, że ramipryl istotnie zmniejsza ryzyko zawału mięśnia sercowego, zgonu sercowo-naczyniowego i udaru mózgu (np. złożony punkt końcowy: 14,0% vs 17,8%, RR 0,78, p<0,001). W badaniu MICRO-HOPE u pacjentów z cukrzycą typu 2 ramipryl zmniejszył ryzyko rozwoju nefropatii o 24% (p=0,027). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
angiotensyna II, antagonista wapnia, badanie ALLHAT, badanie HOPE, bloker kanału wapniowego, bradykinina, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, inhibitor napływu jonów wapnia, kininaza II, konwertaza angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie pierwotne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność serca NYHA, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór tętniczy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, podwójna blokada RAAS, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, ramiprylat, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazokonstrykcja, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Conaret

Bisoprolol fumaran, jako selektywny beta1-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, dławicą piersiową oraz niewydolnością serca, z koniecznością regularnego monitorowania stanu klinicznego podczas inicjacji i odstawiania terapii. Nagłe przerwanie leczenia jest przeciwwskazane, zwłaszcza u chorych z dławicą, ze względu na ryzyko przejściowego pogorszenia funkcji serca. U pacjentów z cukrzycą bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej uwagi, podobnie jak u osób poddawanych ścisłej głodówce czy leczeniu odczulającemu, gdzie może nasilać reakcje anafilaktyczne i zmniejszać skuteczność adrenaliny. Wskazane jest także ostrożne stosowanie u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala oraz chorobą zarostową tętnic obwodowych, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia, skurczu naczyń wieńcowych i pogorszenia objawów obwodowych.
alfa-adrenolityk, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-2-adrenomimetyk, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, odczulanie, opór dróg oddechowych, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń wieńcowych, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Niko-Lek Mint

Stosowanie nikotynowej terapii zastępczej (NRT) w postaci leku Niko-Lek Mint wymaga wstępnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (np. po niedawnym zawale mięśnia sercowego, niestabilnej dławicy piersiowej, ciężkich arytmiach, incydentach mózgowo-naczyniowych, niekontrolowanym nadciśnieniu), u których preferowane są metody niefarmakologiczne. W przypadku cukrzycy konieczne jest ścisłe monitorowanie glikemii ze względu na wpływ nikotyny na metabolizm węglowodanów. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby i/lub ciężką niewydolnością nerek stosowanie leku wymaga ostrożności z powodu zmniejszonego klirensu nikotyny i jej metabolitów. Ponadto, u osób z guzem chromochłonnym nadnerczy lub niekontrolowaną nadczynnością tarczycy, nikotyna może nasilać objawy choroby poprzez zwiększenie uwalniania katecholamin.
arytmia serca, butylohydroksytoluen, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, enzym CYP1A2, guz chromochłonny nadnerczy, incydent mózgowo-naczyniowy, katecholaminy, klirens nikotyny, klozapina, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm węglowodanów, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nikotynowa terapia zastępcza, ostra toksyczność, poziom glikemii, ropinirol, takryna, teofilina, uzależnienie transferowe, wrzód żołądka, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Propranolol WZF 40 mg

Propranolol WZF, jako nieselektywny beta-adrenolityk, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z astmą oskrzelową i innymi stanami skurczowymi oskrzeli ze względu na blokadę receptorów β2, co może nasilać bronchospazm. Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują bradykardię, wstrząs kardiogenny, niekontrolowaną niewydolność serca, blok serca II i III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego oraz dławicę Prinzmetala, gdzie propranolol może pogłębiać zaburzenia rytmu, kurczliwość mięśnia sercowego i nasilać skurcz naczyń wieńcowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym i ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego, gdyż może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia i pogorszenie perfuzji tkanek.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk nieselektywny, blok serca, blokada receptorów alfa, bradykardia, bronchospazm, choroba obturacyjna płuc, cukrzyca, dławica Prinzmetala, długotrwałe głodzenie, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, pheochromocytoma, politerapia, propranolol, przełom nadciśnieniowy, przewlekła choroba wątroby, sacharoza, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności dróg oddechowych, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Norvasc 5 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn (kod ATC: C08CA01), działa poprzez powolne hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Dostępna jest w dawkach 5 mg i 10 mg (amlodypina bezylan) w preparacie Norvasc. U pacjentów z nadciśnieniem jednorazowa dawka powoduje istotną klinicznie redukcję ciśnienia tętniczego utrzymującą się przez 24 godziny, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina zmniejsza opór obwodowy, redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen oraz rozszerza tętnice wieńcowe, co poprawia perfuzję, szczególnie u chorych z dławicą Prinzmetala. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny w dawkach 5-10 mg/dobę istotnie zmniejszyło częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), a także zredukowało pierwotny punkt końcowy złożony (16,6% vs 23,1% placebo, p=0,003). Amlodypina charakteryzuje się neutralnością metaboliczną, co umożliwia jej bezpieczne stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina bezylan, antagonista kanałów wapniowych, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, cholesterol HDL, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, digoksyna, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerol triazotan, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, miażdżyca, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, neutralność metaboliczna, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, odcinek ST, opór obwodowy, profil lipidowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, tętnice wieńcowe, tętniczki przedwłosowate, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symtrend

Terapia karwedylolem (Symtrend) u pacjentów z przewlekłą zastoinową niewydolnością serca wymaga stabilizacji stanu klinicznego przez minimum 4 tygodnie na standardowym leczeniu (m.in. diuretyki, inhibitory ACE, glikozydy naparstnicy). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, niedoborem elektrolitów, zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, niskim ciśnieniem tętniczym (≤100 mmHg) oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego i pogorszenia czynności nerek. W przypadku niedociśnienia zaleca się zmniejszenie dawki diuretyków, a następnie inhibitorów ACE i karwedylolu, z możliwością czasowego przerwania terapii. Monitorowanie parametrów nerkowych jest kluczowe, zwłaszcza przy ciśnieniu skurczowym <100 mmHg, chorobie niedokrwiennej serca, rozsianych zmianach naczyniowych i istniejącej niewydolności nerek.
alfa-adrenolityk, antagonista kanałów wapniowych, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dławica Prinzmetala, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, hipoglikemia, inhibitor ACE, karwedylol, lek moczopędny, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekła zastoinowa niewydolność serca, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, zaburzenia oddechowe, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramidilan HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg

Ramidilan HCT to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl działa poprzez hamowanie konwertazy angiotensyny, co zmniejsza produkcję angiotensyny II i rozkład bradykininy, prowadząc do rozkurczu naczyń i obniżenia wydzielania aldosteronu. Działanie przeciwnadciśnieniowe ramiprylu rozpoczyna się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się do 24 godzin, z pełnym efektem po 3-4 tygodniach stosowania. Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, rozszerza naczynia obwodowe i wieńcowe, obniżając opór naczyniowy i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, co jest korzystne także w dławicy piersiowej. Hydrochlorotiazyd działa moczopędnie poprzez hamowanie zwrotnego wchłaniania sodu i chlorków w kanalikach dystalnych, co prowadzi do zmniejszenia objętości osocza i oporu naczyniowego. Początek działania moczopędnego hydrochlorotiazydu następuje po 2 godzinach, maksymalny efekt po 4 godzinach, a działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się po 3-4 dniach i utrzymuje do 1 tygodnia po odstawieniu.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna, anhydraza węglowa, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bradykinina, cukrzyca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, inhibitor kanałów wapniowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik dystalny nerki, kininaza II, klirens kreatyniny, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nefrogenna moczówka prosta, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, nowotwór wargi, osmolalność moczu, ostre uszkodzenie nerek, przesączanie kłębuszkowe, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, ramiprylat, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz naczyń wieńcowych, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek
Leksykon substancji czynnych
Karteolol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Karteolol, selektywny antagonista receptorów beta-adrenergicznych stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (Carteol LP 2%), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. U pacjentów stosujących jednocześnie ogólne beta-adrenolityki należy monitorować nasilenie efektów, a jednoczesne stosowanie dwóch beta-blokerów miejscowych jest niewskazane. W leczeniu ostrej jaskry z zamkniętym kątem konieczne jest łączenie karteololu z lekami miotycznymi, gdyż sam karteolol nie wpływa na zwężenie źrenicy. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienia i odbarwienia miękkich soczewek kontaktowych, dlatego ich stosowanie jest przeciwwskazane podczas terapii. Wersja preparatu bez konserwantów zmniejsza ryzyko podrażnień, jednak nadal może powodować suchość oka i nietolerancję soczewek. Fosforany zawarte w preparacie (19,2 µg/kropla, 0,509 mg/ml) mogą u pacjentów z uszkodzoną rogówką prowadzić do rzadkiego zmętnienia rogówki z powodu odkładania wapnia.
atopia, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, chlorek benzalkoniowy, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, karteolol, lek beta-adrenolityczny, lek miotyczny, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niestabilna cukrzyca, niewydolność serca, odwarstwienie naczyniówki, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachyfilaksja, tyreotoksykoza, zabieg filtracyjny, zespół Raynauda, zespół suchego oka, zmętnienie rogówki
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betaxomyl

Betaxomyl, zawierający chlorowodorek betaksololu, jest kardioselektywnym beta-adrenolitykiem wymagającym ostrożności podczas przepisywania i monitorowania pacjentów. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane, zwłaszcza u chorych z chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu, zawału mięśnia sercowego lub nagłego zgonu; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez 1-2 tygodnie. U pacjentów z astmą lub POChP lek można stosować tylko w łagodnych postaciach, monitorując czynność płuc. W przypadku niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od niskich dawek z kontrolą kliniczną. Bradykardia wymaga redukcji dawki, zwłaszcza gdy częstość akcji serca spada poniżej 50-55/min. Betaksolol jest przeciwwskazany w ciężkich postaciach chorób tętnic obwodowych i wymaga ostrożności u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia oraz dławicą Prinzmetala, gdzie stosuje się go jedynie z lekami rozszerzającymi naczynia. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek należy dostosować do klirensu kreatyniny.
Betaxomyl może maskować objawy hipoglikemii, zwłaszcza tachykardię, co wymaga częstszej kontroli glikemii, a także może nasilać objawy łuszczycy. U pacjentów z ryzykiem reakcji anafilaktycznych stosowanie beta-adrenolityków może pogarszać przebieg uczulenia i zmniejszać skuteczność adrenaliny. W trakcie znieczulenia ogólnego konieczne jest stosowanie środków o minimalnym wpływie na mięsień sercowy oraz odpowiednia premedykacja atropiną w razie potrzeby. Beta-adrenolityki obniżają ciśnienie wewnątrzgałkowe, co może wpływać na wyniki testów okulistycznych, dlatego należy poinformować okulistę o terapii. Lek zawiera 100 mg laktozy jednowodnej na tabletkę i jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako „wolny od sodu”. Stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
astma, badanie czynności płuc, beta-adrenolityk, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, choroba tętnic obwodowych, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardioselektywny beta-adrenolityk, klirens kreatyniny, lek rozszerzający oskrzela, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, POChP, podeszły wiek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ACEBIS

Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentek w ciąży, u których stosowanie inhibitorów ACE jest przeciwwskazane. Należy unikać rozpoczynania terapii inhibitorami ACE lub AIIRA w ciąży, a po jej stwierdzeniu natychmiast przerwać leczenie. Pacjenci z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawek serca, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby czy po dużych zabiegach chirurgicznych wymagają ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii, hiponatremii, obrzęku naczynioruchowego oraz potencjalnych zaburzeń hematologicznych, takich jak neutropenia czy agranulocytoza. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek. Zawartość laktozy w kapsułkach ACEBIS wynosi od 40,97 mg do 163,88 mg w zależności od dawki, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista receptora angiotensyny, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, depresja szpiku kostnego, dławica Prinzmetala, enzym konwertujący angiotensynę, ewerolimus, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obturacyjna choroba płuc, racekadotryl, sakubitryl walsartan, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Concor Cor 2,5

Bisoprolol fumaran wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza w terapii stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, gdzie konieczne jest stopniowe dostosowanie dawki oraz regularne monitorowanie pacjenta. Lek ten powinien być stosowany z rozwagą u pacjentów z cukrzycą insulinozależną, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wrodzonymi wadami serca, hemodynamicznie istotnymi wadami zastawkowymi oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Nagłe odstawienie bisoprololu, szczególnie u chorych z dławicą piersiową, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji serca; odstawianie powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta₁-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba zarostowa tętnic, cukrzyca insulinozależna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, pheochromocytoma, przerwanie terapii, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, terapia odczulająca, tyreotoksykoza, wada zastawkowa, wahanie glikemii, wrodzona wada serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Agen 5 5 mg

Lek Agen zawiera amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu, dostępną w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg. Jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). Mechanizm działania amlodypiny polega na blokowaniu kanałów wapniowych w mięśniówce gładkiej naczyń, co prowadzi do efektu wazodylatacyjnego i obniżenia ciśnienia tętniczego. W dławicy piersiowej lek poprawia przepływ wieńcowy, zwiększa zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen oraz zmniejsza obciążenie następcze serca, co przekłada się na redukcję dolegliwości bólowych i poprawę tolerancji wysiłku. W przypadku dławicy Prinzmetala amlodypina zapobiega napadom bólu poprzez hamowanie skurczu naczyń wieńcowych.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, blaszka miażdżycowa, dieta niskosodowa, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, kanał wapniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, linia podziału tabletki, mięsień sercowy, mięśniówka gładka naczyń, naczynie wieńcowe, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze serca, pochodna dihydropirydyny, skurcz naczyń wieńcowych, terapia skojarzona, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, właściwość wazodylatacyjna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bisoratio ASA

Bisoratio ASA, zawierający bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk) oraz kwas acetylosalicylowy, wymaga szczególnej ostrożności w wielu stanach klinicznych. Bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą, nasilać reakcje anafilaktyczne, a także wymaga nadzoru u chorych z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala, chorobą naczyń obwodowych, niewydolnością serca, łuszczycą, nadczynnością tarczycy oraz podczas znieczulenia ogólnego. U pacjentów z obturacyjną chorobą dróg oddechowych stosowanie bisoprololu wymaga rozpoczęcia od najmniejszej dawki i monitorowania objawów oddechowych. Interakcje z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) i lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo są przeciwwskazane lub wymagają ostrożności. Sportowcy powinni być świadomi ryzyka pozytywnych wyników testów antydopingowych.
antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba wrzodowa, deferazyroks, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, doustny kortykosteroid, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas moczowy, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obturacyjna choroba dróg oddechowych, pochodna kumaryny, polip błony śluzowej nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, terapia odczulająca, wahania glikemii, współczynnik INR, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin/Amlodipine Teva 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Rosuvastatin/Amlodipine Teva to preparat złożony zawierający rozuwastatynę (statynę) oraz amlodypinę (antagonistę wapnia z grupy dihydropirydyn). Rozuwastatyna działa jako wybiórczy inhibitor reduktazy HMG-CoA, zwiększając ekspresję receptorów LDL w hepatocytach i hamując syntezę VLDL, co skutkuje istotnym obniżeniem stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz lipoproteiny ApoB, a także wzrostem HDL-C i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się już po tygodniu, a pełna odpowiedź utrzymuje się podczas długotrwałej terapii. Amlodypina blokuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, powodując rozkurcz naczyń, zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia następczego serca, co przekłada się na obniżenie ciśnienia tętniczego oraz poprawę objawów dusznicy bolesnej. Preparat wykazuje metaboliczną neutralność, co umożliwia stosowanie u pacjentów z cukrzycą, astmą oskrzelową i dną moczanową.
amlodypina, antagonista wapnia, biosynteza cholesterolu, bloker kanałów wapniowych, cholesterol całkowity, choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala, dusznica bolesna, HDL cholesterol, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia homozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia typu IIa i IIb, inhibitor napływu jonów wapnia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL cholesterol, lipoproteiny LDL, miażdżyca subkliniczna, nadciśnienie tętnicze, neutralność metaboliczna, pochodna dihydropirydyny, rozuwastatyna, triglicerydy, zdarzenia sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumatriptan Medical Valley 50 mg

Sumatryptan Medical Valley w dawce 50 mg, stosowany w leczeniu migreny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sumatryptan, substancje pomocnicze (laktoza jednowodna, aspartam) oraz sulfonamidy. Ze względu na jego działanie naczynioskurczowe, nie powinien być stosowany u chorych z chorobą niedokrwienną serca (w tym po zawale mięśnia sercowego), dławicą Prinzmetala, chorobami naczyń obwodowych, umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem. Ponadto, przeciwwskazaniem jest wywiad udaru mózgu lub przemijającego ataku niedokrwiennego (TIA) oraz ciężka niewydolność wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i działań niepożądanych.
choroba naczyń obwodowych, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dławica naczynioskurczowa, dławica Prinzmetala, działanie naczynioskurczowe, ergotamina, hipercholesterolemia, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, metabolizm leku, migrena, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na sulfonamidy, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO, przemijający atak niedokrwienny, selegilina, sumatryptan bursztynian, udar mózgu, wywiad rodzinny, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlopin 10 mg 10 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co skutkuje obniżeniem całkowitego oporu obwodowego i zmniejszeniem obciążenia następczego serca. Dawkowanie 10 mg raz na dobę zapewnia utrzymanie efektu hipotensyjnego przez 24 godziny, minimalizując ryzyko nagłego niedociśnienia. W terapii dławicy piersiowej amlodypina rozszerza tętnice wieńcowe i tętniczki, poprawiając perfuzję mięśnia sercowego, co przekłada się na wydłużenie czasu wysiłku, opóźnienie bólu dławicowego oraz redukcję częstości napadów i zapotrzebowania na nitroglicerynę. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem metabolicznym, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą czy dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina w dawkach 5-10 mg zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), wykazując istotne korzyści kliniczne u chorych z chorobą niedokrwienną serca.
antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie krwi, cukrzyca, digoksyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, echokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor napływu jonów wapniowych, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek tiazydowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, resuscytacja, rozkurcz mięśni gładkich, statyna, tętnica wieńcowa, tętniczka obwodowa, udar, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał serca
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mononit 100 Retard 100 mg

Mononit Retard, zawierający izosorbidu monoazotan w dawkach 60 mg i 100 mg, jest lekiem z grupy azotanów organicznych stosowanym w długotrwałym leczeniu dławicy piersiowej. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie substancji czynnej w osoczu, co umożliwia utrzymanie efektu terapeutycznego przez całą dobę. Lek jest wskazany w profilaktyce napadów dławicowych u pacjentów z dławicą wysiłkową, spoczynkową oraz naczynioskurczową (Prinzmetala), zmniejszając częstość i nasilenie epizodów niedokrwienia mięśnia sercowego oraz poprawiając tolerancję wysiłku.
antagonista wapnia, azotan organiczny, beta-adrenolityk, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dławica spoczynkowa, dławica wysiłkowa, izosorbidu monoazotan, leczenie przeciwdławicowe, napad dławicowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, profil farmakokinetyczny, przedłużone uwalnianie, skurcz tętnicy wieńcowej, terapia przeciwdławicowa, terapia skojarzona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Concor Cor 10

Bisoprolol, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg (Concor Cor 5, Concor Cor 10), wymaga ścisłego przestrzegania protokołu stopniowego zwiększania dawki, zwłaszcza u pacjentów ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca. Monitorowanie kliniczne jest kluczowe podczas fazy dostosowania dawki. Leku nie zaleca się stosować u pacjentów z cukrzycą typu I, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wrodzonymi wadami serca, istotnymi hemodynamicznie wadami zastawek oraz po zawale serca w ciągu ostatnich 3 miesięcy ze względu na brak wystarczających danych klinicznych. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową współistniejącą z niewydolnością serca konieczna jest szczególna ostrożność ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji mięśnia sercowego. Nagłe odstawienie bisoprololu jest przeciwwskazane, zwłaszcza u chorych z dławicą piersiową, ze względu na ryzyko przejściowego zaostrzenia objawów; odstawianie powinno odbywać się stopniowo.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba zarostowa tętnic, cukrzyca insulinozależna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dysfunkcja mięśnia sercowego, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, pheochromocytoma, protokół zwiększania dawki, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń wieńcowych, tyreotoksykoza, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metoprolol Medreg

Metoprolol Medreg, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na liczne przeciwwskazania i potencjalne interakcje. U pacjentów z astmą oskrzelową i POChP stosowanie metoprololu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka nasilenia zwężenia oskrzeli. Lek może maskować objawy hipoglikemii u chorych na cukrzycę oraz wpływać na przebieg nadczynności tarczycy, co wymaga regularnej kontroli glikemii i funkcji tarczycy. Metoprolol może nasilać zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, wywoływać bradykardię (ryzyko przy tętnie spoczynkowym <55/min) oraz pogarszać objawy chorób naczyń obwodowych, takich jak zespół Raynauda czy chromanie przestankowe. U pacjentów z guzem chromochłonnym konieczne jest wcześniejsze zastosowanie antagonistów receptorów alfa, aby zapobiec przełomowi nadciśnieniowemu. Nagłe odstawienie leku jest niebezpieczne i powinno odbywać się stopniowo, zmniejszając dawkę do 25 mg przez co najmniej 4 dni, z monitorowaniem objawów choroby podstawowej.
alergia, anestezjolog, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cukrzyca, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, klonidyna, łuszczyca, metoprolol winian, nadczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, POChP, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, stężenie glukozy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Isoptin SR 120 mg

Isoptin SR, zawierający 120 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany u dorosłych pacjentów w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz określonych zaburzeń rytmu serca pochodzenia nadkomorowego. Mechanizm działania opiera się na blokadzie kanałów wapniowych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. W chorobie wieńcowej werapamil redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, poprawia przepływ wieńcowy i zmniejsza częstość oraz nasilenie napadów dławicowych, w tym w przewlekłej stabilnej, niestabilnej, dławicy Prinzmetala oraz po zawale mięśnia sercowego u pacjentów bez niewydolności serca. W terapii arytmii nadkomorowych lek spowalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, skutecznie przerywając napadowy częstoskurcz nadkomorowy oraz kontrolując częstość rytmu komór w migotaniu i trzepotaniu przedsionków.
choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa niestabilna, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, kanał wapniowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie naczynia krwionośnego, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Coronal 10

Bisoprolol, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg (produkt Coronal), wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym nadciśnieniem tętniczym, dławicą piersiową, niewydolnością serca oraz chorobą niedokrwienną serca, gdzie nagłe odstawienie może nasilać objawy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z cukrzycą, u których bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, oraz na osoby stosujące ścisłą głodówkę, ze względu na ryzyko zaburzeń metabolicznych. Lek może nasilać reakcje anafilaktyczne podczas leczenia odczulającego i wymaga wcześniejszego zablokowania receptorów alfa-adrenergicznych u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy. Wskazane jest także monitorowanie pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala, chorobą zarostową tętnic obwodowych oraz łuszczycą, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Candezek Combi 16 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Candezek Combi łączy kandesartan cyleksetyl, selektywny antagonista receptora angiotensyny II typu 1 (AT1), oraz amlodypinę, antagonistę kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, co zapewnia synergistyczne działanie przeciwnadciśnieniowe. Kandesartan, będący prolekiem, po przekształceniu do aktywnej formy blokuje receptor AT1, przeciwdziałając skurczowi naczyń, wydzielaniu aldosteronu i innym efektom angiotensyny II, co skutkuje obniżeniem obwodowego oporu naczyniowego bez wywoływania odruchowej tachykardii. Amlodypina rozszerza obwodowe tętniczki, zmniejszając afterload i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, a także rozszerza tętnice wieńcowe, co jest korzystne u pacjentów z dławicą Prinzmetala. Połączenie tych substancji w preparacie Candezek Combi zapewnia skuteczne, całodobowe obniżenie ciśnienia tętniczego, potwierdzone badaniami klinicznymi, gdzie kandesartan w dawce 32 mg/dobę obniżał ciśnienie skurczowe/rozkurczowe o 13,1/10,5 mmHg, przewyższając losartan (10,0/8,7 mmHg). Ponadto kandesartan wykazuje korzystny wpływ na nerkową mikroalbuminurię u pacjentów z cukrzycą typu 2, zmniejszając stosunek albuminy do kreatyniny o około 30%.
amlodypina, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, cukrzyca typu 2, czynnik ryzyka, dihydropirydyna, dławica Prinzmetala, filtracja kłębuszkowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozydy naparstnicy, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, konwertaza angiotensyny, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, mikroalbuminuria, nefropatia cukrzycowa, nerkowy przepływ krwi, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, obwodowy opór naczyniowy, odruchowa tachykardia, ostre uszkodzenie nerek, patogeneza nadciśnienia tętniczego, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancja P, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NiQuitin Fruit

Stosowanie nikotynowej terapii zastępczej (NTZ) w postaci gumy do żucia NiQuitin Fruit 2 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niedawny zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ciężkie zaburzenia rytmu serca, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze oraz po incydentach naczyniowo-mózgowych. W tych przypadkach zaleca się najpierw próbę rzucenia palenia bez farmakoterapii, np. poprzez wsparcie psychologiczne. Jeśli jednak pacjent nie jest w stanie rzucić palenia, terapia gumą NiQuitin Fruit powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarską z monitorowaniem stanu klinicznego i ewentualną modyfikacją dawki lub przerwaniem leczenia w przypadku nasilenia działań niepożądanych lub wzrostu ryzyka sercowo-naczyniowego. U pacjentów z cukrzycą konieczne jest częstsze monitorowanie glikemii ze względu na możliwość zwiększonej zmienności stężenia glukozy podczas terapii NTZ.
butylohydroksytoluen, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, incydent naczyniowo-mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, nikotynowa terapia zastępcza, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, poziom glikemii, reakcja alergiczna, sorbitol, stężenie glukozy we krwi, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nebivolol Genoptim

Nebivolol Genoptim 5 mg, jako beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z nieleczoną zastoinową niewydolnością serca (CHF), gdzie leczenie należy rozpocząć dopiero po stabilizacji stanu. W przypadku choroby niedokrwiennej serca odstawianie leku powinno być stopniowe, trwające 1-2 tygodnie, z jednoczesnym wprowadzeniem terapii zastępczej, aby zapobiec zaostrzeniu dławicy piersiowej. Bradykardia z częstością poniżej 50-55 uderzeń na minutę wymaga zmniejszenia dawki. Należy unikać stosowania nebivololu z antagonistami wapnia typu werapamil i diltiazem, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. U pacjentów z cukrzycą lek nie wpływa na stężenie glukozy, ale może maskować objawy hipoglikemii, takie jak tachykardia i kołatanie serca. Beta-adrenolityki mogą również maskować tachykardię w nadczynności tarczycy, a ich nagłe odstawienie może nasilić objawy.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hipoglikemia, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenie krążenia obwodowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Propranolol Aurovitas 40 mg

Propranolol Aurovitas, dostępny w dawkach 10 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych, zawiera propranololu chlorowodorek oraz laktozę jednowodną (18,75 mg w tabletce 10 mg i 75 mg w tabletce 40 mg), co wymaga uwzględnienia u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania są: niewyrównana niewydolność serca, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok serca II i III stopnia, wstrząs kardiogenny, ciężka bradykardia, ciężkie niedociśnienie tętnicze oraz dławica Prinzmetala. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, skurcz oskrzeli w wywiadzie oraz przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), ze względu na ryzyko nasilenia obturacji dróg oddechowych przez blokadę receptorów β2. Dodatkowo, propranolol nie powinien być stosowany u pacjentów z kwasicą metaboliczną, stanami predysponującymi do hipoglikemii, nieleczonym guzem chromochłonnym oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia w tętnicach obwodowych (np. choroba Raynauda, zaawansowana miażdżyca tętnic obwodowych).
astma oskrzelowa, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, depresja mięśnia sercowego, dławica Prinzmetala, działanie inotropowe ujemne, farmakokinetyka leku, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na propranolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewyrównana niewydolność serca, POChP, pojemność minutowa serca, propranololu chlorowodorek, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor α-adrenergiczny, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, środek anestetyczny, tachykardia, wstrząs kardiogenny, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Concor Cor 3,75

Stosowanie bisoprololu (Concor Cor 3,75 mg) w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca wymaga fazy dostosowania dawki oraz regularnego monitorowania stanu klinicznego pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą typu I, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wrodzonymi wadami serca, istotnymi wadami zastawkowymi oraz po przebytym zawale serca w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Nagłe odstawienie bisoprololu jest przeciwwskazane, zwłaszcza u chorych z dławicą piersiową, ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji mięśnia sercowego; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Lek może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz nasilać reakcje anafilaktyczne podczas leczenia odczulającego, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, cukrzyca insulinozależna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, pheochromocytoma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń wieńcowych, tyreotoksykoza, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawał serca, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Sumatryptan – Przeciwwskazania stosowania

Sumatryptan, będący agonistą receptorów 5-HT1, jest skutecznym lekiem w terapii ostrych napadów migreny, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak przebyty zawał mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala, choroba naczyń obwodowych oraz u osób z objawami niedokrwienia mięśnia sercowego. Ponadto, przeciwwskazania obejmują udar mózgu (CVA) i przejściowy napad niedokrwienny mózgu (TIA) w wywiadzie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, umiarkowane i ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz niekontrolowane łagodne nadciśnienie tętnicze. Stosowanie sumatryptanu jest również przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu, a w przypadku preparatu Frimig Duo (sumatryptan + naproksen) dodatkowo u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, w tym ibuprofen i kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych i potencjalnie zagrażających życiu powikłań.
agonista receptora 5-HT1, astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wrzodowa, dławica Prinzmetala, działanie naczynioskurczowe, działanie niepożądane, ergotamina, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, lek przeciwmigrenowy, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na sulfonamidy, napad migreny, naproksen, niedokrwienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, perforacja, pokrzywka, polip nosa, przejściowy napad niedokrwienny mózgu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, selegilina, skurcz naczyń wieńcowych, sumatryptan, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Concoram

Preparat Concoram, zawierający bisoprololu fumaran i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), gdzie amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc oraz zdarzeń sercowo-naczyniowych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby amlodypina charakteryzuje się wydłużonym okresem półtrwania i zwiększonym AUC, co wymaga ścisłego monitorowania i ostrożności w dawkowaniu. U osób w podeszłym wieku konieczne jest stopniowe zwiększanie dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę. Amlodypina może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek bez konieczności modyfikacji dawki, gdyż nie jest usuwana podczas dializy. Bisoprolol wymaga unikania nagłego odstawienia, szczególnie u chorych z chorobą niedokrwienną serca, oraz ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem, dławicą piersiową, cukrzycą, blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala, chorobą tętnic obwodowych, łuszczycą, nadczynnością tarczycy i guzem chromochłonnym.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężka niewydolność serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, klasyfikacja NYHA, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, obturacyjna choroba dróg oddechowych, pole pod krzywą stężenia leku, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor alfa-adrenergiczny, tyreotoksykoza, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symtrend 12,5 mg

Karwedylol, substancja czynna preparatu Symtrend (dostępnego w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest niestabilna lub niewyrównana niewydolność serca klasy IV wg NYHA, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, ciężka bradykardia (<50 uderzeń/min), ciężkie niedociśnienie tętnicze (skurczowe <85 mm Hg), dławica Prinzmetala, ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc z niedrożnością oskrzeli, astma, kwasica metaboliczna, nieleczony guz chromochłonny, objawowe zaburzenia czynności wątroby oraz nadwrażliwość na karwedylol lub substancje pomocnicze (laktoza jednowodna i polidekstrozę). Karmienie piersią jest również przeciwwskazaniem ze względu na przenikanie leku do mleka matki. Ponadto, jednoczesne dożylne stosowanie werapamilu lub diltiazemu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka nasilenia zaburzeń przewodzenia i hipotensji.
blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dławica Prinzmetala, dysfagia, guz chromochłonny, karwedylol, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedrożność oskrzeli, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Betaksolol, jako selektywny beta-1-adrenolityk, wymaga ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, astmą, POChP, niewydolnością serca oraz zaburzeniami przewodzenia serca. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zawał mięśnia sercowego czy ciężkie zaburzenia rytmu, dlatego dawkę należy redukować stopniowo przez 1-2 tygodnie, a w razie potrzeby równocześnie wprowadzać inne leki przeciwdławicowe. U pacjentów z astmą i POChP betaksolol stosuje się tylko w łagodnych postaciach choroby, w najmniejszych dawkach, z monitorowaniem czynności płuc. W przypadku bradykardii (częstość akcji serca <50-55/min) lub objawów niewydolności serca konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie terapii. Lek może maskować objawy hipoglikemii, co wymaga częstszej kontroli glikemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą.
amina katecholowa, arytmia, astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, klirens kreatyniny, łuszczyca, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie, niewydolność serca, odwarstwienie naczyniówki, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-1 adrenergiczny, receptor beta-2 adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stężenie kreatyniny, trabekulektomia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie tętnic, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Dorzolamid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Dorzolamid, stosowany miejscowo w leczeniu jaskry, jest inhibitorem anhydrazy węglanowej o potencjalnym wchłanianiu do krążenia ogólnego, co może prowadzić do działań niepożądanych charakterystycznych dla sulfonamidów, w tym ciężkich reakcji nadwrażliwości takich jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka. Preparaty łączone z tymololem wymagają szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, blok serca I stopnia), układu oddechowego (astma, POChP) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego (np. zespół Raynauda). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dorzolamidu z doustnymi inhibitorami anhydrazy węglanowej ze względu na ryzyko nasilenia ogólnoustrojowego działania. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) stosowanie dorzolamidu jest przeciwwskazane ze względu na jego wydalanie przez nerki. W trakcie terapii należy monitorować ryzyko kamicy układu moczowego, zwłaszcza u pacjentów z jej historią.
astma, benzalkoniowy chlorek, beta-adrenolityk, blok serca pierwszego stopnia, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dekompensacja rogówki, dławica Prinzmetala, dorzolamid, film łzowy, grupa sulfonamidowa, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia wewnątrzgałkowa, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, jaskra z zamkniętym kątem, kamica nerkowa, kamica układu moczowego, klirens kreatyniny, krążenie ogólne, kwasica metaboliczna, miastenia, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, odwarstwienie naczyniówki, POChP, podrażnienie powiek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, sulfonamid, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie rogówki, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zapalenie spojówek, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bloxazoc

Podczas terapii metoprololem bursztynianu (produkt Bloxazoc) należy unikać dożylnego podawania werapamilu ze względu na ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych wynikających z nasilenia działania inotropowego i chronotropowego ujemnego. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Metoprolol może nasilać objawy tętniczego krążenia obwodowego, w tym chromanie przestankowe, a u pacjentów z dławicą Prinzmetala istnieje ryzyko wzrostu częstości i nasilenia ataków dławicowych z powodu skurczu naczyń wieńcowych zależnego od receptorów alfa. Umiarkowane zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego mogą ulec nasileniu, dlatego konieczne jest monitorowanie EKG. W przypadku astmy oskrzelowej lub POChP zaleca się stosowanie leków rozszerzających oskrzela, z możliwością zwiększenia dawek beta2-mimetyków. Metoprolol, dzięki selektywności względem receptorów beta1, wykazuje mniejsze ryzyko maskowania hipoglikemii, jednak u pacjentów z cukrzycą konieczne jest monitorowanie glikemii, szczególnie na początku terapii.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, dławica Prinzmetala, działanie chronotropowe ujemne, działanie inotropowe ujemne, glikozydy naparstnicy, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, klasyfikacja NYHA, metoprolol bursztynianu, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niestabilna dusznica bolesna, niewydolność serca, pheochromocytoma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, selektywny beta1-adrenolityk, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienia beta-adrenolityków
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betaloc

Produkt Betaloc, zawierający metoprolol jako kardioselektywny β1-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc, astmą oskrzelową oraz niestabilną cukrzycą insulinozależną, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i konieczność dostosowania terapii β2-mimetykami lub lekami przeciwcukrzycowymi. Przeciwwskazane jest jednoczesne dożylne podawanie metoprololu z antagonistami wapnia z grupy werapamilu z powodu ryzyka poważnych interakcji. U pacjentów z zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza z blokiem I stopnia, konieczne jest monitorowanie i ewentualne zmniejszenie dawki w przypadku bradykardii. Betaloc jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach krążenia obwodowego, a u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy wymaga jednoczesnego stosowania leków α-adrenolitycznych.
alfa-adrenolityk, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta2-mimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca insulinozależna, dławica Prinzmetala, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kardioselektywny beta-adrenolityk, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek rozszerzający oskrzela, łuszczyca, niestabilna cukrzyca, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz tętnicy wieńcowej, wybiórczy beta1-adrenolityk, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie metabolizmu węglowodanów, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Fair-Med 5 mg

Amlodypina, będąca pochodną dihydropirydyny i antagonistą wolnych kanałów wapniowych (ATC: C08CA01), działa poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń obwodowych i wieńcowych. W terapii nadciśnienia tętniczego stosowana w dawce pojedynczej 5-10 mg/dobę, skutecznie obniża ciśnienie tętnicze przez 24 godziny, jednak nie jest zalecana w ostrym nadciśnieniu ze względu na powolne rozpoczęcie działania. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina zwiększa tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu dławicowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także zmniejsza częstość napadów i zapotrzebowanie na nitraty. Lek nie wywołuje niekorzystnych efektów metabolicznych, co czyni go bezpiecznym u chorych z astmą, cukrzycą i skazą moczanową.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, digoksyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor jonów wapnia, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja wieńcowa, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczki obwodowe, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlopin 5 mg 5 mg

Amlopin, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (typu Prinzmetala). Lek wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny z okresem półtrwania 35-50 godzin, co umożliwia podawanie raz na dobę i zapewnia stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego. Amlodypina skutecznie redukuje obciążenie następcze serca oraz poprawia perfuzję mięśnia sercowego, zmniejszając częstość i nasilenie napadów dławicy, a także zapobiega skurczom naczyń wieńcowych charakterystycznym dla dławicy Prinzmetala. Tabletki Amlopin są dostępne w formie podłużnych tabletek z rowkiem dzielącym, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, ból zamostkowy, choroba wieńcowa, dławica Prinzmetala, dusznica bolesna, inhibitor ACE, izolowane nadciśnienie skurczowe, lek hipotensyjny, lek moczopędny, monoterapia, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, napad dławicy piersiowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, obciążenie następcze serca, okres półtrwania, perfuzja mięśnia sercowego, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, przepływ wieńcowy, przewlekła stabilna dławica piersiowa, sartan, skurcz tętnicy wieńcowej, tolerancja wysiłku fizycznego, zwężenie miażdżycowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sobycombi 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Sobycombi łączy bisoprolol fumaran, selektywny beta1-adrenolityk, oraz amlodypinę bezylan, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Bisoprolol wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów beta1, co przekłada się na zmniejszenie częstości akcji serca, objętości wyrzutowej i zużycia tlenu, bez istotnego wpływu na receptory beta2, co minimalizuje ryzyko efektów ubocznych w układzie oddechowym i metabolicznym. Amlodypina działa poprzez blokadę napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, prowadząc do rozszerzenia tętniczek obwodowych i wieńcowych, co skutkuje obniżeniem całkowitego oporu obwodowego i poprawą perfuzji mięśnia sercowego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym amlodypina podawana raz na dobę zapewnia 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego, a w dławicy piersiowej wydłuża czas wysiłku i zmniejsza częstość napadów. Oba składniki charakteryzują się długim okresem półtrwania (bisoprolol 10-12 h, amlodypina 35-50 h), co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
aktywność sympatykomimetyczna, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, białko osocza, biodostępność, bisoprolol fumaran, choroba wieńcowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie karcynogeniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glicerol triazotan, hormon folikulotropowy, kanał wapniowy, klirens amlodypiny, komórka Sertoliego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżenie odcinka ST, okres półtrwania, opór obwodowy, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczka obwodowa, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Imigran 20 mg/0,1 ml

Sumatryptan w postaci aerozolu do nosa (Imigran 20 mg/0,1 ml) jest skutecznym lekiem w terapii migreny, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym po przebytym zawale mięśnia sercowego, z chorobą niedokrwienną serca, dławicą Prinzmetala, chorobą naczyń obwodowych oraz u osób z objawami sugerującymi niedokrwienie serca. Ponadto, sumatryptan nie powinien być stosowany u pacjentów po udarze mózgu lub przemijającym napadzie niedokrwiennym (TIA), a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ryzyko zwiększonej ekspozycji na lek. Przeciwwskazaniem jest także umiarkowane, ciężkie oraz niekontrolowane łagodne nadciśnienie tętnicze, ze względu na potencjalne ryzyko nasilenia działań naczynioskurczowych i powikłań sercowo-naczyniowych.
Sumatryptan nie powinien być łączony z ergotaminą, jej pochodnymi (w tym metyzergidem), innymi tryptanami ani agonistami receptora 5-HT₁, ze względu na ryzyko nasilonego i przedłużonego skurczu naczyń oraz zespołu serotoninowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie sumatryptanu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz w okresie do dwóch tygodni po ich odstawieniu, aby uniknąć zwiększonego stężenia leku i ciężkich działań niepożądanych. Przed zastosowaniem Imigranu 20 mg/0,1 ml konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego w celu wykluczenia przeciwwskazań, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych lub podejrzeniem takich schorzeń, a w razie wątpliwości rozważenie alternatywnych metod leczenia migreny.
aerozol do nosa, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dławica naczynioskurczowa, dławica Prinzmetala, działania niepożądane, Imigran, inhibitory MAO, interakcje lekowe, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sumatryptan, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Imigran FDT 50 mg

Lek Imigran FDT zawierający 50 mg sumatryptanu (bursztynian) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sumatryptan lub substancje pomocnicze, a także u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak przebyty zawał mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala, choroba naczyń obwodowych oraz u pacjentów z objawami sugerującymi chorobę niedokrwienną serca. Ponadto, stosowanie sumatryptanu jest przeciwwskazane u chorych z udarem mózgu lub przemijającym napadem niedokrwiennym (TIA) w wywiadzie, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów z umiarkowanym, ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, ze względu na ryzyko nasilenia niedokrwienia i wzrostu ciśnienia tętniczego. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z ergotaminą, innymi tryptanami, agonistami receptora 5-HT1, inhibitorami MAO oraz w okresie 14 dni po zakończeniu terapii inhibitorami MAO, aby uniknąć poważnych interakcji i działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego.
agonista receptora 5-HT1, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dławica Prinzmetala, efekt naczynioskurczowy, ergotamina, farmakokinetyka leku, inhibitory MAO, łagodne zaburzenia wątroby, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad drgawkowy, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, przemijający napad niedokrwienny, SNRI, SSRI, sumatryptan, tryptany, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sobycor

Bisoprolol, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg (produkt leczniczy Sobycor), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą stabilną niewydolnością serca, gdzie dawkowanie powinno być stopniowo dostosowywane. Nagłe odstawienie bisoprololu u chorych z chorobą niedokrwienną serca może prowadzić do przejściowego zaostrzenia stanu klinicznego. Konieczne jest monitorowanie pacjentów podczas inicjacji i zakończenia terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą typu I, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wrodzonymi chorobami serca, istotnymi wadami zastawkowymi oraz po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy, ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic, cukrzyca insulinozależna, dławica Prinzmetala, duszność, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczyca, nietolerancja wysiłku, obturacyjna choroba dróg oddechowych, przewlekła stabilna niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, tachykardia, tachykardia odruchowa, tyreotoksykoza, wada zastawkowa serca, wrodzona choroba serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bibloc

Bisoprolol fumaranu, jako beta-adrenolityk selektywny względem receptorów beta-1, wymaga ścisłego przestrzegania protokołu dawkowania, zwłaszcza w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Terapia powinna być rozpoczynana od stopniowego zwiększania dawki, a nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko destabilizacji choroby serca, w tym zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu. Bisoprolol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych, cukrzycą insulinozależną, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wadami serca oraz w okresie do 3 miesięcy po zawale mięśnia sercowego. Wskazane jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów maskowanych przez bisoprolol, takich jak hipoglikemia czy nadczynność tarczycy. Dawkowanie dostępne jest w formie tabletek 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 1,2 mg i 2,4 mg laktozy jednowodnej, które można dzielić na cztery równe części.
alfa-adrenolityk, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-2-mimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca insulinozależna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, lek przeciwarytmiczny, lek rozszerzający oskrzela, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, obturacja oskrzeli, obturacyjna choroba dróg oddechowych, POChP, przewlekła niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń wieńcowych, tachykardia odruchowa, wada zastawkowa, wahania glikemii, wrodzona wada serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine Bluefish 5 mg

Amlodipine Bluefish w dawce 5 mg zawiera amlodypinę bezylan, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej. Lek dostępny jest w formie białych, cylindrycznych tabletek o wymiarach około 7,9 mm x 5,6 mm, z oznaczeniami „C” i „58”. Mechanizm działania amlodypiny polega na rozkurczu mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenia obciążenia serca i poprawy perfuzji wieńcowej. Amlodypina może być stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi lub przeciwdławicowymi, np. beta-adrenolitykami.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, ból w klatce piersiowej, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica Prinzmetala, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, mięśnie gładkie naczyń, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, opór obwodowy, przebyty zawał serca, przewlekła niewydolność serca, rozkurcz naczyń, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz tętnic wieńcowych, stabilna dławica piersiowa, terapia wielolekowa, tętnice wieńcowe, uniesienie odcinka ST, właściwość wazodilatacyjna, zapis EKG, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nebilet

Nebiwolol, selektywny beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz metabolizm. W przypadku znieczulenia ogólnego zaleca się kontynuację blokady beta-adrenergicznej, aby zmniejszyć ryzyko zaburzeń rytmu serca podczas intubacji, jednak lek należy odstawić co najmniej 24 godziny przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca leczenie nebiwololem można rozpocząć dopiero po stabilizacji stanu klinicznego. W chorobie niedokrwiennej serca odstawianie leku powinno być stopniowe, trwające 1-2 tygodnie, aby uniknąć zaostrzenia dławicy piersiowej. Monitorowanie częstości akcji serca jest kluczowe, a redukcja dawki jest wskazana, gdy HR spoczynkowe spadnie poniżej 50-55 uderzeń/min lub pojawią się objawy bradykardii. Nebiwolol jest przeciwwskazany u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala oraz zaburzeniami krążenia obwodowego, gdyż może nasilać objawy tych schorzeń. Ponadto, nie zaleca się łączyć nebiwololu z nie-dihydropirydynowymi antagonistami wapnia, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi ze względu na ryzyko interakcji.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hipoglikemia, kołatanie serca, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, zaburzenia krążenia obwodowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg

Prestozek Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności reninowej osocza, a także zwiększa aktywność układu kalikreina-kinina, co przyczynia się do działania hipotensyjnego i występowania działań niepożądanych, takich jak kaszel. Działanie hipotensyjne peryndoprylu utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny, z maksymalnym efektem między 4 a 6 godziną po podaniu. W badaniu EUROPA, u pacjentów z chorobą wieńcową, peryndopryl w dawce 8 mg/dobę zmniejszył częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych o 1,9% (względne zmniejszenie ryzyka o 20%, p<0,001). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane u pacjentów z nefropatią cukrzycową ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, amlodypina, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, dihydropirydyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, enzym konwertujący, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tiazydowy lek moczopędny, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, zawał serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carteol LP 2% Preservative Free

Carteol LP 2% Preservative Free zawiera karteololu chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml, będący beta-adrenolitykiem stosowanym miejscowo w leczeniu jaskry. Preparat wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na możliwość ogólnoustrojowego wchłaniania i działań niepożądanych charakterystycznych dla beta-blokerów, takich jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, czy zaostrzenie chorób układu oddechowego (np. astmy, POChP). Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi beta-adrenolitykami, amiodaronem oraz niektórymi blokerami kanału wapniowego (beprydyl, werapamil, diltiazem). W terapii ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania karteolol powinien być łączony z lekami zwężającymi źrenicę. Długotrwałe stosowanie wymaga monitorowania tachyfilaksji, a u pacjentów z chorobami rogówki i użytkowników soczewek kontaktowych należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko suchości oka i nietolerancji soczewek.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, choroba rogówki, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, karteolol, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedociśnienie, niewydolność serca, niewydolność wieńcowa, odwarstwienie naczyniówki, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, soczewka kontaktowa, suchość oka, tachyfilaksja, tyreotoksykoza, zabieg filtracyjny, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda, zmętnienie rogówki
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo

Produkt złożony Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek, marskością wątroby, odwodnieniem oraz podczas poważnych zabiegów chirurgicznych. Stosowanie jest przeciwwskazane w ciąży, a w przypadku jej potwierdzenia leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast przerwać. Monitorowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz stężenia elektrolitów jest kluczowe, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii. Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Obrzęk naczynioruchowy, w tym jelit, jest poważnym powikłaniem, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu/walsartanu, racekadotrylu, inhibitorów kinazy mTOR czy wildagliptyny. W przypadku wystąpienia obrzęku należy przerwać leczenie i wdrożyć natychmiastową terapię.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza naczyń, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, pheochromocytoma, podwójna blokada układu RAA, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie szpiku kostnego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bibloc

Bisoprolol fumaran, składnik aktywny preparatu Bibloc dostępnego w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg i 7,5 mg, wymaga ścisłego przestrzegania protokołu dawkowania, zwłaszcza w leczeniu stabilnej przewlekłej niewydolności serca. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko nasilenia objawów. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą oskrzelową i POChP, rozpoczynając od najmniejszej dawki i monitorując objawy oddechowe. Współistniejące choroby, takie jak cukrzyca z wahaniami glikemii, nadczynność tarczycy, blok przedsionkowo-komorowy Iº, dławica Prinzmetala czy zarostowa choroba tętnic obwodowych, wymagają szczególnej uwagi ze względu na możliwość maskowania objawów lub nasilenia dolegliwości. Bisoprolol może również zwiększać ryzyko reakcji anafilaktycznych podczas odczulania, a leczenie adrenaliną w takich przypadkach może być mniej skuteczne.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-2-adrenomimetyk, beta₁-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala, duszność, guz chromochłonny, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, lek przeciwarytmiczny, lek rozszerzający oskrzela, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, obturacyjna choroba płuc, POChP, przewlekła niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń wieńcowych, tyreotoksykoza, wada zastawkowa, wahania glikemii, zaburzenia rytmu serca, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nicorette Classic Gum

Stosowanie nikotynowej terapii zastępczej (NTZ) w postaci gumy Nicorette Classic Gum wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niedawny zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ciężkie zaburzenia rytmu serca, niewyrównane nadciśnienie tętnicze oraz niedawne incydenty naczyniowo-mózgowe. U tych pacjentów preferowane są metody niefarmakologiczne, a w przypadku konieczności stosowania gumy, leczenie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Dodatkowo, u chorych z cukrzycą zaleca się częstsze monitorowanie glikemii ze względu na wpływ nikotyny na uwalnianie amin katecholowych i metabolizm węglowodanów. Szczególną ostrożność należy zachować także u pacjentów z niewyrównaną nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z chorobami przewodu pokarmowego (zapalenie przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy) oraz u pacjentów z padaczką lub stosujących leki przeciwdrgawkowe.
butylohydroksytoluen, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dwunastnica, dziedziczna nietolerancja fruktozy, flekainid, fluwoksamina, guz chromochłonny nadnerczy, imipramina, izoenzym CYP 1A2, klomipramina, klozapina, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nikotynowa terapia zastępcza, olanzapina, padaczka, pentazocyna, policykliczne węglowodory aromatyczne, reakcja alergiczna, ropinirol, sorbitol, takryna, teofilina, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia mózgowego, zaburzenia rytmu serca, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corectin 2,5 mg

Bisoprolol fumaran w dawce 2,5 mg, substancja czynna leku Corectin, jest selektywnym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń hemodynamicznych i przewodzenia. Ponadto, Corectin nie powinien być stosowany u chorych z ciężką astmą oskrzelową i ciężką postacią POChP z uwagi na możliwość zaostrzenia skurczu oskrzeli. Przeciwwskazania obejmują także ciężką chorobę zarostową tętnic obwodowych i zespół Raynauda, gdzie bisoprolol może nasilać niedokrwienie tkanek obwodowych. W endokrynologii lek jest przeciwwskazany przy nieleczonym guzie chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz w kwasicy metabolicznej, gdyż może utrudniać kompensację zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dławica Prinzmetala, floktafenina, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, łuszczyca, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana cukrzyca, ostra niewydolność serca, POChP, sultopryd, terapia odczulająca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda