Specjalne ostrzeżenia
Concoram

Preparat Concoram, zawierający bisoprololu fumaran i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), gdzie amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc oraz zdarzeń sercowo-naczyniowych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby amlodypina charakteryzuje się wydłużonym okresem półtrwania i zwiększonym AUC, co wymaga ścisłego monitorowania i ostrożności w dawkowaniu. U osób w podeszłym wieku konieczne jest stopniowe zwiększanie dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę. Amlodypina może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek bez konieczności modyfikacji dawki, gdyż nie jest usuwana podczas dializy. Bisoprolol wymaga unikania nagłego odstawienia, szczególnie u chorych z chorobą niedokrwienną serca, oraz ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem, dławicą piersiową, cukrzycą, blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, dławicą Prinzmetala, chorobą tętnic obwodowych, łuszczycą, nadczynnością tarczycy i guzem chromochłonnym.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Preparat Concoram, zawierający bisoprololu fumaran i amlodypinę, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne zagrożenia związane z obiema substancjami czynnymi. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas terapii tym produktem leczniczym.1

Ostrzeżenia dotyczące amlodypiny

Amlodypina, jako składnik produktu Concoram, wymaga szczególnych środków ostrożności w określonych grupach pacjentów. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym, co ogranicza jej zastosowanie w stanach nagłych.2

Pacjenci z niewydolnością serca

Leczenie pacjentów z niewydolnością serca przy użyciu produktu Concoram wymaga szczególnej ostrożności. W długoterminowych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa III i IV według NYHA), zaobserwowano zwiększoną częstość występowania obrzęku płuc w grupie leczonej amlodypiną w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Antagoniści wapnia, w tym amlodypina, powinni być stosowani ostrożnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka przyszłych zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz zgonu.3

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest wydłużony, a wartości AUC (pole pod krzywą stężenia leku we krwi) są większe. Z uwagi na brak ustanowionych zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie pacjentów, amlodypinę należy podawać ze szczególną ostrożnością. Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby wymagają ścisłego monitorowania podczas leczenia produktem Concoram.4

Pacjenci w podeszłym wieku

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku zaleca się zachowanie ostrożności podczas zwiększania dawki produktu Concoram, co wynika ze zmienionej farmakokinetyki leku w tej grupie wiekowej.5

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Amlodypina może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek w zwykle zalecanych dawkach, ponieważ zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie odzwierciedlają stopnia zaburzenia czynności nerek. Co istotne, amlodypina nie jest usuwana z organizmu podczas dializy, co nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów dializowanych.6

Ostrzeżenia dotyczące bisoprololu

Bisoprolol, jako drugi składnik aktywny produktu Concoram, wymaga przestrzegania określonych zasad bezpieczeństwa podczas terapii. Kluczowe jest, aby leczenia bisoprololem nie przerywać nagle, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, chyba że występują wyraźne wskazania medyczne. Nagłe odstawienie leku może doprowadzić do tymczasowego pogorszenia czynności serca. Bisoprolol należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową współistniejącą z niewydolnością serca.7

Szczególna ostrożność przy stosowaniu bisoprololu

Stosowanie bisoprololu wymaga zachowania szczególnej ostrożności w następujących grupach pacjentów:8

  • Pacjenci z cukrzycą z dużymi wahaniami stężeń glukozy we krwi – bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, takie jak tachykardia, kołatanie serca i pocenie się9
  • Pacjenci w trakcie ścisłej głodówki/diety – ze względu na ryzyko hipoglikemii i maskowania jej objawów10
  • Pacjenci w trakcie leczenia odczulającego – bisoprolol, podobnie jak inne beta-adrenolityki, może zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny, jak i nasilać ciężkość reakcji anafilaktycznych. Co istotne, leczenie adrenaliną nie zawsze daje oczekiwany skutek terapeutyczny u pacjentów przyjmujących bisoprolol11
  • Pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia – ze względu na ryzyko dalszego spowolnienia przewodzenia12
  • Pacjenci z dławicą Prinzmetala – u tych pacjentów obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej selektywności bisoprololu względem receptorów beta1, nie można całkowicie wykluczyć napadów bólu dławicowego podczas stosowania leku13
  • Pacjenci z chorobą zarostową tętnic obwodowych – może dojść do nasilenia objawów, zwłaszcza na początku leczenia14
  • Pacjenci z łuszczycą lub z łuszczycą w wywiadzie – beta-adrenolityki, w tym bisoprolol, można podawać jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka15
  • Pacjenci z nadczynnością tarczycy – bisoprolol może maskować objawy tyreotoksykozy16
  • Pacjenci z guzem chromochłonnym – bisoprololu nie wolno podawać, jeśli nie podano wcześniej leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne17

Stosowanie bisoprololu w okresie okołooperacyjnym

U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu należy uwzględnić specyficzne zasady dotyczące stosowania beta-adrenolityków. Beta-adrenolityki zmniejszają częstość występowania zaburzeń rytmu i niedokrwienia mięśnia sercowego w trakcie indukcji znieczulenia, podczas intubacji oraz w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się podawanie beta-adrenolityków przed zabiegiem, jednak anestezjolog musi zostać poinformowany o ich stosowaniu ze względu na możliwe interakcje z innymi lekami, które mogą prowadzić do:18

  • Bradyarytmii
  • Osłabienia odruchowej tachykardii
  • Zmniejszonej zdolności odruchowej kompensacji układu krążenia w przypadku utraty krwi

Jeśli przed znieczuleniem zachodzi konieczność przerwania stosowania beta-adrenolityków, należy stopniowo zmniejszać ich dawkę, a leczenie zakończyć na 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.19

Pacjenci z chorobami układu oddechowego

Pomimo że beta1-adrenolityki o wybiórczym działaniu na serce (takie jak bisoprolol) mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż beta-adrenolityki niekardiowybiórcze, należy unikać ich stosowania u pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych, chyba że istnieją ku temu istotne powody kliniczne. W takich przypadkach produkt Concoram należy stosować z ostrożnością.20

W przypadku astmy oskrzelowej lub innej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, która może wywoływać objawy, należy jednocześnie podawać leki rozszerzające oskrzela. Sporadycznie u pacjentów z astmą może wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych, dlatego może być konieczne zwiększenie dawki beta2-adrenomimetyku.21

Informacje dotyczące składników pomocniczych

Produkt leczniczy Concoram zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Jest to istotna informacja dla pacjentów stosujących dietę z ograniczeniem sodu.22

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl