Właściwości farmakodynamiczne leku Concoram

Concoram należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako preparaty złożone zawierające wybiórcze beta-adrenolityki i inne leki przeciwnadciśnieniowe (kod ATC: C07 FB 07). Jest to produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: bisoprolol (w postaci fumaranu) oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), które wykazują działanie synergistyczne w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca.¹

Mechanizm działania amlodypiny

Amlodypina jest inhibitorem napływu jonów wapnia należącym do grupy dihydropirydyny. Działa jako bloker wolnego kanału wapniowego (antagonista wapnia), hamując przezbłonowy transport jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń krwionośnych.²

Działanie przeciwnadciśnieniowe amlodypiny wynika z bezpośredniego efektu rozkurczającego na mięśnie gładkie tętnic. W przypadku dławicy piersiowej, mechanizm łagodzenia objawów nie został w pełni wyjaśniony, jednak opiera się na następujących działaniach:³

• Rozszerzenie tętniczek obwodowych, prowadzące do zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego (obciążenie następcze), które musi pokonać serce. Przy stabilnej częstości akcji serca takie odciążenie zmniejsza zużycie energii przez mięsień sercowy oraz jego zapotrzebowanie na tlen.⁴
• Rozszerzenie głównych tętnic wieńcowych oraz tętniczek wieńcowych, zarówno w obszarach o prawidłowej perfuzji, jak i w strefach niedokrwienia. Efekt ten zwiększa dostawę tlenu do mięśnia sercowego u pacjentów z napadami skurczu tętnicy wieńcowej (dławica typu Prinzmetala).⁵

Mechanizm działania bisoprololu

Bisoprolol jest wybiórczym lekiem blokującym receptory beta1-adrenergiczne. Charakteryzuje się brakiem wewnętrznego działania agonistycznego oraz brakiem znaczącego działania stabilizującego błony komórkowe. Wykazuje jedynie niewielkie powinowactwo do receptorów beta2 w mięśniach gładkich oskrzeli i naczyń oraz receptorów związanych z regulacją metabolizmu.⁶

Dzięki wysokiej selektywności wobec receptorów beta1-adrenergicznych, wykraczającej poza zakres dawek terapeutycznych, bisoprolol zazwyczaj nie wpływa na opór oskrzelowy ani na efekty metaboliczne zależne od receptorów beta2. Nie wykazuje również wyraźnego ujemnego działania inotropowego.⁷

Po podaniu doustnym maksymalne działanie bisoprololu występuje po 3-4 godzinach. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynoszący 10-12 godzin zapewnia 24-godzinną skuteczność leku przy dawkowaniu raz na dobę. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się zwykle po 2 tygodniach stosowania.⁸

Działanie farmakodynamiczne amlodypiny

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym dawkowanie amlodypiny raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia krwi zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, utrzymujące się przez całą dobę. Ze względu na powolny początek działania, stosowanie amlodypiny nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia ostrej hipotonii.⁹

W przypadku dławicy piersiowej, stosowanie amlodypiny raz na dobę przynosi następujące korzyści:¹⁰

• Wydłużenie całkowitego czasu wysiłku fizycznego
• Wydłużenie czasu do wystąpienia bólu dławicowego
• Wydłużenie czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm w badaniu EKG
• Zmniejszenie częstości występowania bólów dławicowych
• Zmniejszenie zapotrzebowania na stosowanie tabletek nitrogliceryny

Amlodypina nie powoduje niekorzystnych działań metabolicznych ani zmian stężenia lipidów w osoczu, co pozwala na jej bezpieczne stosowanie u pacjentów z astmą oskrzelową, cukrzycą oraz dną moczanową.¹¹

Działanie farmakodynamiczne bisoprololu

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca bez przewlekłej niewydolności serca bisoprolol podany doraźnie powoduje zwolnienie czynności serca, zmniejszenie objętości wyrzutowej, co prowadzi do obniżenia pojemności minutowej serca i zmniejszenia zużycia tlenu. Podczas długotrwałego stosowania początkowo podwyższony opór obwodowy ulega zmniejszeniu.¹²

Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego beta-adrenolityków, w tym bisoprololu, jest złożony i obejmuje między innymi zmniejszenie aktywności reninowej osocza.¹³

Działanie farmakodynamiczne preparatu złożonego

Połączenie amlodypiny i bisoprololu w jednym preparacie umożliwia zwiększenie skuteczności przeciwnadciśnieniowej i przeciwdławicowej dzięki uzupełniającym się mechanizmom działania obu substancji czynnych:¹⁴

• Amlodypina – działająca jako naczyniowybiórczy antagonista wapnia – zmniejsza opór obwodowy poprzez rozkurczenie mięśni gładkich naczyń krwionośnych
• Bisoprolol – działający jako kardioselektywny beta-adrenolityk – zmniejsza pojemność minutową serca poprzez zwolnienie akcji serca i zmniejszenie objętości wyrzutowej

Dzięki synergistycznemu działaniu obu składników możliwe jest uzyskanie skuteczniejszej kontroli ciśnienia tętniczego oraz lepszego łagodzenia objawów dławicy piersiowej przy jednoczesnej minimalizacji działań niepożądanych typowych dla każdej z substancji stosowanych w monoterapii.