cukrzyca
Cukrzyca to przewlekła choroba metaboliczna charakteryzująca się podwyższonym stężeniem glukozy we krwi (hiperglikemią), wynikającym z defektu wydzielania insuliny, jej działania lub obu tych zaburzeń jednocześnie. Klasyfikacja obejmuje głównie cukrzycę typu 1 (autoimmunologiczna), typu 2 (związana z insulinoopornością), cukrzycę ciążową oraz inne specyficzne typy.
Diagnoza cukrzycy opiera się na pomiarach glikemii na czczo (≥126 mg/dl), glikemii przygodnej (≥200 mg/dl z objawami hiperglikemii), wyniku doustnego testu tolerancji glukozy (≥200 mg/dl po 2h) lub poziomie hemoglobiny glikowanej HbA1c (≥6,5%). Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia, farmakoterapię doustnymi lekami hipoglikemizującymi oraz insulinoterapię, w zależności od typu cukrzycy i indywidualnych potrzeb pacjenta.
Powikłania cukrzycy dzielą się na ostre (hipoglikemia, kwasica ketonowa, zespół hiperglikemiczno-hipermolalny) oraz przewlekłe (makroangiopatia, mikroangiopatia, neuropatia). Właściwe leczenie i systematyczna kontrola glikemii pozwalają zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań, które stanowią główną przyczynę chorobowości i śmiertelności pacjentów z cukrzycą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zyvoxid 2 mg/ml
Linezolid (Zyvoxid, 2 mg/ml, roztwór do infuzji) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych oraz wyniki badań na modelach zwierzęcych wskazujące na potencjalne ryzyko teratogenne i negatywny wpływ na rozrodczość stanowią podstawę do unikania stosowania linezolidu w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki zdecydowanie przewyższają ryzyko dla płodu. Ponadto, linezolid przenika do mleka matki, co może narażać niemowlę na działania niepożądane, dlatego karmienie piersią powinno być przerwane przed i w trakcie terapii. Produkt dostępny jest w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml, w opakowaniach 100 ml (200 mg linezolidu) oraz 300 ml (600 mg linezolidu), zawierających także glukozę (4,57 g/100 ml lub 13,7 g/300 ml) i sód (38 mg/100 ml lub 114 mg/300 ml), co może mieć znaczenie u pacjentek z cukrzycą lub nadciśnieniem.
alternatywa terapeutyczna, antykoncepcja, badania przedkliniczne, choroba współistniejąca, cukrzyca, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, glukoza, karmienie piersią, linezolid, model zwierzęcy, nadciśnienie tętnicze, przenikanie do mleka, roztwór do infuzji, roztwór izotoniczny, rozwój płodu, ryzyko dla płodu, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, zaburzenia rozrodczości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apoauronarami 10 mg
Lek Apoauronarami, zawierający ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego jako lek pierwszego rzutu, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Jego mechanizm działania opiera się na inhibicji konwertazy angiotensyny (ACE), co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia oporu obwodowego. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w profilaktyce sercowo-naczyniowej u pacjentów z jawną chorobą miażdżycową (np. po zawale serca, udarze mózgu) oraz u chorych z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka, redukując ryzyko powikłań kardiologicznych. W nefrologii ramipryl jest stosowany w leczeniu i spowalnianiu progresji nefropatii cukrzycowej (mikroalbuminuria 30-300 mg/dobę, białkomocz >300 mg/dobę) oraz nefropatii kłębuszkowej o innej etiologii z białkomoczem ≥ 3 g/dobę, wykazując działanie nefroprotekcyjne poprzez zmniejszenie ciśnienia wewnątrzkłębuszkowego i redukcję białkomoczu.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dyslipidemia, działanie niepożądane, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie nerkozastępcze, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia cukrzycowa kłębuszkowa, nefropatia kłębuszkowa, niewydolność serca, obciążenie wstępne, prewencja wtórna, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przewlekła niewydolność serca, rowek dzielący, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie poprzymiotopauzalne – Leczenie
Krwawienie poprzymiotopauzalne (KPM), definiowane jako krwawienie z dróg rodnych po minimum 12 miesiącach od ostatniej miesiączki, wymaga kompleksowej diagnostyki ze względu na ryzyko raka endometrium, który występuje u około 10% pacjentek z KPM i manifestuje się w 95% przypadków właśnie tym objawem. Diagnostyka powinna obejmować ocenę ultrasonograficzną endometrium (grubość ≤ 4 mm przy ciągłej HTZ lub ≤ 7 mm przy sekwencyjnej HTZ wskazuje na niskie ryzyko raka), histeroskopię oraz biopsję w przypadku pogrubienia endometrium. Przyczyny KPM są różnorodne i obejmują atrofię pochwy, polipy endometrialne (około 30% przypadków), mięśniaki macicy, rozrost endometrium (w tym atypowy, wymagający często histerektomii), infekcje narządów płciowych oraz efekty uboczne hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Leczenie jest indywidualizowane, uwzględniając nasilenie i czas trwania krwawienia, choroby współistniejące oraz preferencje pacjentki.
atrofia pochwy, biopsja węzłów chłonnych, chemioterapia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, doksycyklina, histerektomia, histeroskopia, hormonalna terapia zastępcza, hormonoterapia, inhibitor aromatazy, krwawienie poprzymiotopauzalne, kwas traneksamowy, łyżeczkowanie jamy macicy, miejscowa terapia estrogenowa, mięśniak macicy, miomektomia, neoplazja śródnabłonkowa, niedokrwistość z niedoboru żelaza, owariektomia, polip endometrialny, polipektomia histeroskopowa, radioterapia, rak endometrium, rozrost endometrium, salpingektomia, selektywny modulator receptora estrogenowego, terapia przeciwzakrzepowa, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie narządów płciowych, zapalenie endometrium, zespół Cowdena, zespół Lyncha, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy 8,75 mg
Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy to lek w formie twardych pastylek o średnicy 18 mm i grubości 7 mm, zawierający 8,75 mg flurbiprofenu – niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ). Preparat jest przeznaczony do krótkotrwałego, objawowego leczenia bólu gardła, wykazując działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Produkt nie zawiera cukru, co jest istotne dla pacjentów z cukrzycą lub osób na diecie niskocukrowej, jednak zawiera izomalt (2033,29 mg), maltitol ciekły (509,31 mg) oraz 0,05 mg etanolu z aromatu pomarańczowego. Lek jest wskazany w stanach zapalnych gardła i migdałków o etiologii wirusowej lub bakteryjnej, bólu gardła towarzyszącym infekcjom górnych dróg oddechowych oraz podrażnieniach gardła spowodowanych czynnikami zewnętrznymi.
- Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica pochwy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica pochwy (vulvovaginal candidiasis, VVC) jest jedną z najczęstszych infekcji grzybiczych u kobiet, wywołaną najczęściej przez Candida albicans. Występuje u około 75% kobiet przynajmniej raz w życiu, a 10-20% przypadków ma postać powikłaną wymagającą specjalistycznej diagnostyki i terapii. Czynniki predysponujące obejmują stosowanie antybiotyków, zmiany hormonalne (ciąża, antykoncepcja, menopauza), cukrzycę, immunosupresję, stres, noszenie obcisłej bielizny oraz stosowanie irygacji pochwy. Typowe objawy to świąd, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk sromu, gęsta biała wydzielina bez zapachu, dyspareunia i dysuria zewnętrzna. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym oraz badaniu mikroskopowym i posiewie wydzieliny pochwowej. Różnicowanie obejmuje bakteryjne zapalenie pochwy, infekcje przenoszone drogą płciową oraz stany zapalne alergiczne i kontaktowe.
alergiczne zapalenie pochwy, antybiotykoterapia, badanie ginekologiczne, bakteryjne zapalenie pochwy, Candida albicans, cukrzyca, drożdżaki Candida, dyspareunia, dysuria, flukonazol, grzybica pochwy, infekcja grzybicza, inwazyjna kandydoza, kandydoza, kandydoza pochwy, klotrimazol, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczny, mikonazol, nawracająca grzybica pochwy, obniżona odporność, pleśniawki, posiew mikrobiologiczny, powikłana grzybica pochwy, preparat bezpośredni, rzęsistkowica, terapia doustna, terapia miejscowa, wydzielina z pochwy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Glibenese GITS 10 mg
Glibenese GITS, zawierający glipizyd w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 5 mg i 10 mg), wykazuje istotne działanie hipoglikemizujące poprzez stymulację wydzielania insuliny z funkcjonalnych komórek beta trzustki. Szczególną cechą leku jest wzmocnienie poposiłkowego wydzielania insuliny, co przekłada się na lepszą kontrolę hiperglikemii po posiłkach. Efekt ten utrzymuje się przez co najmniej 6 miesięcy, potwierdzony zwiększonym poziomem peptydu C, co świadczy o trwałym działaniu bez tachyfilaksji. Skuteczność w obniżaniu HbA1C oraz glukozy na czczo jest porównywalna u pacjentów w różnym wieku, co umożliwia szerokie zastosowanie leku w terapii cukrzycy typu 2.
cukrzyca, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, działanie insulinotropowe, glipizyd, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, hemoglobina glikowana, hiperglikemia poposiłkowa, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, peptyd C, poposiłkowe wydzielanie insuliny, profil lipidowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie lipidów, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachyfilaksja, wydzielanie insuliny, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cilostazol LEK-AM 50 mg
Cilostazol LEK-AM jest wskazany w leczeniu chromania przestankowego u pacjentów z II stadium choroby tętnic obwodowych według klasyfikacji Fontaine’a, u których nie występuje ból w spoczynku ani martwica tkanek obwodowych. Lek ten nie jest terapią pierwszego wyboru i powinien być stosowany jedynie u chorych, u których modyfikacje stylu życia (w tym całkowite zaprzestanie palenia tytoniu), nadzorowane programy ćwiczeń fizycznych oraz leczenie chorób współistniejących (np. cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia) nie przyniosły wystarczającej poprawy. Cilostazol dostępny jest w dawkach 50 mg i 100 mg, a jego głównym celem terapeutycznym jest poprawa maksymalnego dystansu marszu bez bólu mięśni kończyn dolnych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadulan 5 mg
Tadulan (tadalafil) jest stosowany u dorosłych mężczyzn w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W terapii zaburzeń erekcji zaleca się dawkę doraźną 10 mg przyjmowaną co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. Dla pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się schemat dawkowania 5 mg raz na dobę, z możliwością redukcji do 2,5 mg w przypadku złej tolerancji. W leczeniu BPH stosuje się 5 mg tadalafilu raz na dobę, niezależnie od posiłków. U pacjentów z jednoczesnymi wskazaniami (BPH i zaburzenia erekcji) dawka wynosi również 5 mg raz dziennie. Nie zaleca się stosowania dawek 2,5 mg w leczeniu BPH ze względu na brak wykazanej skuteczności.
aktywność seksualna, alternatywna terapia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, efekt terapeutyczny, łagodne do umiarkowanych zaburzenie czynności nerek, łagodny rozrost gruczołu krokowego, podeszły wiek, skala Child-Pugh, stosunek korzyści do ryzyka, tadalafil, Tadulan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon substancji czynnych
Insulina dwufazowa – Wskazania do stosowania
Insulina dwufazowa Humulin M3 (30/70) to preparat zawierający 30% insuliny rozpuszczalnej (szybko działającej) oraz 70% insuliny izofanowej (o przedłużonym działaniu), dostarczający 100 j.m./ml ludzkiej insuliny rekombinowanej. Preparat jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 1 i 2, szczególnie u pacjentów wymagających jednoczesnej kontroli glikemii poposiłkowej i podstawowego poziomu insuliny między posiłkami. Schemat dawkowania najczęściej obejmuje dwa wstrzyknięcia dziennie (2/3 dawki rano, 1/3 wieczorem), z możliwością rozszerzenia do trzech wstrzyknięć u pacjentów z wysoką glikemią poposiłkową po obiedzie. Monitorowanie terapii obejmuje regularne pomiary glikemii, kontrolę HbA1c co 3 miesiące oraz ocenę ryzyka hipoglikemii i masy ciała.
bakteria E. coli, cukrzyca, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, glikemia, glikemia poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, Humulin M3, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, insulinooporność, insulinoterapia, lek przeciwcukrzycowy, ludzka insulina, metformina, rekombinacja DNA, samokontrola glikemii, tiazolidynediony, wahania glikemii, zawiesina insuliny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atorvasterol 10 mg
Atorvasterol (atorwastatyna w postaci soli wapniowej) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w formie tabletek powlekanych i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Lek nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na atorwastatynę lub substancje pomocnicze, osobom z aktywną chorobą wątroby lub z trwałym, niewyjaśnionym podwyższeniem aminotransferaz przekraczającym 3-krotność górnej granicy normy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ciąża, karmienie piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na ryzyko teratogenności. Ponadto, stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane podczas terapii lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku i powikłań takich jak miopatia czy rabdomioliza.
aminotransferazy, atorwastatyna, choroba wątroby, cukrzyca, dyslipidemia, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitory CYP3A4, karmienie piersią, leki hipolipemizujące, leki przeciwwirusowe, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, wiek rozrodczy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia funkcji nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zahron 20 mg
Zahron (rozuwastatyna) w dawce 20 mg jest statyną nowej generacji, stosowaną w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa, mieszanej dyslipidemii typu IIb oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii u pacjentów od 6 roku życia. Mechanizm działania polega na hamowaniu reduktazy HMG-CoA, co zmniejsza syntezę cholesterolu w wątrobie i zwiększa ekspresję receptorów LDL na hepatocytach. Lek stosowany jest jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, takich jak ćwiczenia fizyczne i redukcja masy ciała, gdy metody niefarmakologiczne okazują się niewystarczające. W przypadku rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii Zahron może być stosowany wraz z aferezą LDL lub innymi metodami terapeutycznymi. Preparat zawiera 20 mg rozuwastatyny w formie soli wapniowej oraz 182,88 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce.
afereza LDL, AlAT, AspAT, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca, dyslipidemia mieszana, enzymy wątrobowe, hipercholesterolemia heterozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia homozygotyczna rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, incydent sercowo-naczyniowy, mialgia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, objawy mięśniowe, prewencja sercowo-naczyniowa, rabdomioliza, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, tabletka powlekana, triglicerydy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duozinal (2,5 mg + 58 Ca2+)/5 ml
Preparat Duozinal zawiera cetyryzyny dichlorowodorek oraz jony wapnia w postaci chlorku wapnia dwuwodnego, dostępny w formie syropu o stężeniu 2,5 mg cetyryzyny i 58 mg Ca²⁺ na 5 ml. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dzieci 2-6 lat otrzymują 5 ml syropu dwa razy dziennie (łącznie 5 mg cetyryzyny i 116 mg Ca²⁺), dzieci 6-12 lat 10 ml dwa razy dziennie (10 mg cetyryzyny i 232 mg Ca²⁺), natomiast dorośli i młodzież powyżej 12 lat 20 ml raz dziennie (10 mg cetyryzyny i 232 mg Ca²⁺). Podanie leku powinno odbywać się doustnie, na godzinę przed posiłkiem, popijając dużą ilością płynu, z wykluczeniem napojów mlecznych, które mogą obniżać biodostępność substancji czynnych.
- Leksykon chorób i schorzeń
Blok serca – Etiologia i przyczyny
Blok serca to zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, prowadzące do opóźnienia lub całkowitego zablokowania impulsów z przedsionków do komór. Przyczyny dzielą się na wrodzone i nabyte, z przewagą tych drugich. Wrodzony blok serca, występujący u 1 na 15 000-22 000 noworodków, najczęściej związany jest z przeciwciałami matczynymi (SLE, zespół Sjögrena), wrodzonymi wadami serca, zakażeniami wirusowymi, guzami płodu oraz mutacjami genów SCN5A i TRPM4. Nabyty blok serca najczęściej wynika z idiopatycznych procesów degeneracyjnych układu przewodzącego (choroba Leva, Lenegre’a, zmiany zwyrodnieniowe), stanowiących 40-50% przypadków, oraz choroby niedokrwiennej serca (około 20%), w tym zawału mięśnia sercowego (zwłaszcza ściany dolnej i przedniej) i przewlekłej choroby wieńcowej.
ablacja przegrody alkoholowa, ablacja węzła przedsionkowo-komorowego, amyloidoza, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, blok serca, borelioza, choroba Chagasa, choroba Lenegre’a, choroba Leva, choroba nadnerczy, choroba niedokrwienna serca, choroba tarczycy, choroba wieńcowa, choroba zastawki serca, cukrzyca, digoksyna, dystrofia mięśniowa Beckera, dystrofia miotoniczna, glikozyd nasercowy, gorączka reumatyczna, hemochromatoza, hiperkaliemia, hipokalemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiomiopatia, lek antyarytmiczny, mutacja genu, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nerw błędny, niedoczynność tarczycy, obturacyjny bezdech senny, pęczek Hisa, proces degeneracyjny, przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej, reakcja wazowagalna, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza serca, szpiczak mnogi, tetralogia Fallota, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, wrodzona wada serca, wrodzony blok serca, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Sjögrena - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia przedsionkowa – Epidemiologia
Tachykardia przedsionkowa (AT) jest rzadkim typem częstoskurczu nadkomorowego (SVT), stanowiącym 5-15% przypadków SVT kierowanych do ablacji. W populacji ogólnej prewalencja jest niska, np. 0,34% młodych mężczyzn pilotów ma bezobjawową AT, a 0,46% objawową. W USA rejestruje się około 90 000 nowych przypadków napadowej AT rocznie. AT występuje w każdym wieku, częściej u dzieci i osób z wrodzonymi wadami serca, a u osób >70 lat stanowi około 23% napadowych SVT. Wieloogniskowa tachykardia przedsionkowa (MAT) jest rzadka (0,05-0,32% hospitalizowanych), dotyczy głównie starszych mężczyzn (średni wiek 72 lata). Czynniki ryzyka obejmują choroby serca (choroba wieńcowa, wady zastawkowe, niewydolność), wrodzone wady, POChP (60-85% w MAT), zabiegi kardiochirurgiczne, choroby tarczycy, cukrzycę, używki (alkohol >15 drinków/tydzień u mężczyzn, >8 u kobiet), stres i leki. U pacjentów z MAT śmiertelność sięga 30-60%, głównie z powodu chorób współistniejących.
ablacja, bezdech senny, choroba tarczycy, choroba wieńcowa, cieśń trójdzielno-żylna, cukrzyca, częstoskurcz nadkomorowy, frakcja wyrzutowa, holter EKG, kardiomiopatia tachyarytmiczna, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niewydolność serca, ogniskowa tachykardia przedsionkowa, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tachykardia przedsionkowa, trzepotanie przedsionków, udar mózgu, udar niedokrwienny, wada zastawkowa, wieloogniskowa tachykardia przedsionkowa, wrodzona wada serca, zator mózgowy, żyła główna górna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramladio 10 mg + 10 mg
Lek Ramladio, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, leczeniem metodami pozaustrojowymi, niedociśnieniem tętniczym, niestabilnością hemodynamiczną oraz w II i III trymestrze ciąży. Ponadto, nie zaleca się łączenia ramiprylu z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek, a także z sakubitrylem z walsartanem bez 36-godzinnej przerwy, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego. Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), istotnym zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej) oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, ciąża, cukrzyca, dysfagia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na inhibitory ACE, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, tachykardia, wstrząs kardiogenny, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salmex
Produkt leczniczy Salmex, zawierający flutykazon propionian i salmeterol (w postaci ksynafonianu), dostępny jest w trzech dawkach inhalacyjnych: (100 μg + 50 μg), (250 μg + 50 μg) oraz (500 μg + 50 μg), z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio około 13,3 mg, 13,2 mg i 12,9 mg na dawkę. Leczenie powinno być prowadzone zgodnie z zasadami terapii stopniowanej, z regularnym monitorowaniem objawów klinicznych i badaniami spirometrycznymi. Salmex nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie konieczne jest stosowanie szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Nagłe pogorszenie objawów lub zwiększenie częstości stosowania leków doraźnych wymaga pilnej oceny lekarskiej i ewentualnej modyfikacji terapii, w tym rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. W przypadku uzyskania kontroli astmy zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Salmex do najmniejszej skutecznej, z regularną oceną stanu pacjenta.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, cukrzyca, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazon propionian, gruźlica płuc, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid, krótko działający lek rozszerzający oskrzela, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry objaw astmy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, rysy cushingoidalne, rytonawir, salmeterol, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aripiprazole Medical Valley
Podczas terapii arypiprazolem należy uwzględnić opóźnioną poprawę kliniczną, która może pojawić się po kilku dniach lub tygodniach, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta, zwłaszcza u osób z wysokim ryzykiem zachowań samobójczych. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (np. zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia), chorobami naczyń mózgu, stanami predysponującymi do niedociśnienia oraz nadciśnieniem tętniczym. W trakcie leczenia obserwowano ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), dlatego konieczna jest identyfikacja i profilaktyka czynników ryzyka. Arypiprazol może wydłużać odstęp QT, choć częstość tego zjawiska jest porównywalna z placebo, jednak wymagana jest ostrożność u pacjentów z rodzinnym wywiadem wydłużenia QT. Należy monitorować objawy późnych dyskinez, akatyzji i parkinsonizmu, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, oraz rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku w przypadku ich wystąpienia.
ADHD, akatyzja, choroba Alzheimera, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna, choroba psychiczna, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, częstoskurcz, dysfagia, gruczolak przysadki, hiperglikemia, kompulsywne objadanie się, kwasica ketonowa, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, parkinsonizm, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, przejściowy napad niedokrwienny, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, śpiączka hiperosmolarna, sztywność mięśniowa, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie nastroju, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie tarczycy, zachłystowe zapalenie płuc, zachowanie samobójcze, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxazosin Aurovitas 4 mg
Doksazosyna jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą postsynaptycznych receptorów alfa-1-adrenergicznych, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Lek obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego, z maksymalnym efektem po 2-6 godzinach od podania i działaniem utrzymującym się przez 24 godziny. W terapii nadciśnienia doksazosyna wykazuje korzystny profil metaboliczny, poprawiając wrażliwość na insulinę i metabolizm glukozy, nie wpływając negatywnie na metabolizm puryn, co czyni ją odpowiednią dla pacjentów z cukrzycą, insulinoopornością oraz dną moczanową. Ponadto, lek nie powoduje tachyfilaksji, rzadko wywołuje tachykardię i zwiększenie aktywności reninowej osocza, a także sprzyja ustępowaniu przerostu lewej komory serca oraz hamuje agregację płytek krwi.
adrenoreceptor alfa1, agregacja płytek krwi, antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, astma, badania urodynamiczne, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca, dna moczanowa, insulinooporność, insulinowrażliwość, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia krwi, przerost lewej komory, tachyfilaksja, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy, właściwości przeciwutleniające, zaburzenia erekcji, zaburzenia ortostatyczne, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Glucosum 10% Fresenius 100 mg/ml
Glucosum 10% Fresenius to roztwór do infuzji zawierający 100 mg/ml glukozy (10%, co odpowiada 100 g glukozy w 1000 ml roztworu, faktycznie 110 g glukozy jednowodnej) o osmolarności 557 mOsmol/l. Preparat jest wskazany przede wszystkim do uzupełniania niedoborów energetycznych u pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego, gdzie glukoza stanowi podstawowe źródło węglowodanów. Ponadto, stosuje się go w leczeniu hipoglikemii, umożliwiając szybkie podniesienie poziomu glukozy we krwi w stanach takich jak przedawkowanie insuliny, choroby wątroby czy nowotwory wydzielające insulinę. Trzecim wskazaniem jest użycie roztworu jako nośnika do rozcieńczania i rozpuszczania koncentratów elektrolitów oraz innych leków, szczególnie tam, gdzie niezalecane jest stosowanie roztworów chlorku sodu.
choroba wątroby, cukrzyca, hipoglikemia, infuzja dożylna, koncentrat elektrolitów, monitorowanie glikemii, niedobór energetyczny, niedożywienie, obniżony poziom glukozy, przedawkowanie insuliny, roztwór do rozcieńczania, stan hipoglikemii, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie tolerancji glukozy, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Etiologia i przyczyny
Dermografizm, czyli dermatographia urticaria, jest najczęstszym podtypem pokrzywki indukowanej, występującym u 2-5% populacji, najczęściej u młodych dorosłych. Patogeneza opiera się na nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej, gdzie mechaniczne urazy skóry prowadzą do uwalniania histaminy i innych mediatorów zapalnych z mastocytów, co skutkuje powstawaniem bąbli pokrzywkowych. W procesie tym uczestniczą również leukotrieny, heparyna, bradykinina, kalikreina oraz peptydy, w tym substancja P. Istnieją dowody na możliwe podłoże autoimmunologiczne, a także na związek z zaburzeniami mikrobioty jelitowej, gdzie u pacjentów z dermografizmem obserwuje się zmniejszoną ilość bakterii produkujących krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (np. Verrucomicrobia, Ruminococcaceae) oraz wzrost patogenów (Enterobacteriaceae, Klebsiella). Czas trwania objawów koreluje z obecnością tych bakterii patogennych.
atopowe zapalenie skóry, autoprzeciwciało, bąbel pokrzywkowy, bradykinina, choroba autoimmunologiczna, choroba Behçeta, cukrzyca, dermografizm, Helicobacter pylori, histamina, kalikreina, komórka tuczna, krótkołańcuchowy kwas tłuszczowy, leukotrien, mastocyt, mastocytoza układowa, mediator zapalny, mikrobiota jelitowa, motylica wątrobowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, obrzęk skóry, pokrzywka indukowana, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reumatoidalne zapalenie stawów, rozszerzenie naczyń krwionośnych, substancja P, świerzb, toczeń rumieniowaty układowy, zespół aktywacji komórek tucznych, zespół hipereozynofilowy, zespół paranowotworowy - Leksykon leków
Interakcje leku – balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l 1,5% glukozy + 1,25 mmol/l wapnia
Roztwory do dializy otrzewnowej z serii balance, zawierające glukozę w stężeniach 1,5%, 2,3% lub 4,25% oraz wapń w stężeniach 1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l, mogą istotnie wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę wielu leków stosowanych u pacjentów dializowanych. Szczególnie istotne są interakcje z glikozydami naparstnicy, gdzie obniżenie stężenia potasu w surowicy zwiększa ryzyko arytmii, co wymaga regularnego monitorowania potasemii i EKG. U pacjentów z cukrzycą konieczne jest dostosowanie dawek insuliny i doustnych leków hipoglikemizujących ze względu na dodatkowe źródło glukozy z roztworu dializacyjnego. Ponadto, stosowanie preparatów wapnia i witaminy D w połączeniu z roztworami balance może prowadzić do hiperkalcemii, co wymaga ścisłej kontroli stężenia wapnia w surowicy i odpowiedniej modyfikacji suplementacji.
aminoglikozyd, antagonista wapnia, antybiotyk, badanie EKG, beta-bloker, błona otrzewnowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, cyklosporyna, dializa otrzewnowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, elektrolit, fenytoina, glikemia, glikozyd naparstnicy, heparyna, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia, inhibitor ACE, insulina, karbamazepina, lek antyarytmiczny, lek diuretyczny, lek hipoglikemizujący, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwkrzepliwy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pacjent diabetologiczny, potas w surowicy, preparat wapnia, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór dializacyjny, suplementacja potasu, takrolimus, transport przezotrzewnowy, wankomycyna, witamina D, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Nikotynamid – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nikotynamid (witamina B3) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, dróg żółciowych, chorobą wrzodową, dną moczanową oraz cukrzycą. Długotrwałe podawanie dawek ≥200 mg wymaga monitorowania parametrów biochemicznych wątroby, stężenia kwasu moczowego i glukozy we krwi. Przekraczanie zalecanych dawek, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania innych preparatów multiwitaminowych, może prowadzić do toksyczności. Występują również ryzyka reakcji nadwrażliwości o różnym nasileniu, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Preparaty mogą zawierać substancje pomocnicze, takie jak laktoza, parabeny czy alkohole, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe zapalenia skóry.
biotyna, cholestaza, choroba wątroby, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, cukrzyca, czynność wątroby, dna moczanowa, drogi żółciowe, glukoza we krwi, hemodializa, kamica żółciowa, kontaktowe zapalenie skóry, kwas moczowy, marskość wątroby, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nikotynamid, paraben, parametr biochemiczny, preparat multiwitaminowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, stłuszczenie wątroby, streptawidyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie wątroby, zapalenie woreczka żółciowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vanatex 80 mg
Vanatex (walsartan) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 80 mg i 160 mg, a dawkowanie zależy od wskazania klinicznego oraz stanu pacjenta. W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych zaleca się dawkę początkową 80 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg. Efekt przeciwnadciśnieniowy pojawia się po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach. W terapii po zawale mięśnia sercowego leczenie można rozpocząć po 12 godzinach od stabilizacji pacjenta, zaczynając od 20 mg dwa razy na dobę i stopniowo zwiększając do 160 mg dwa razy na dobę. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 40 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 160 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa stosowana w badaniach klinicznych to 320 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >10 ml/min) nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz u chorych z cukrzycą.
aliskiren, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dializoterapia, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt przeciwnadciśnieniowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptory β-adrenergiczne, lek moczopędny, lek trombolityczny, lek β-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, statyna, stężenie potasu, tabletka powlekana, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, żółciowa marskość wątroby - Leksykon substancji czynnych
Cylostazol – Wskazania do stosowania
Cylostazol, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg pod postacią preparatów takich jak Cilostazol LEK-AM, Cilostop, Cilozek, Decilosal, Noclaud oraz Stepcil, jest lekiem o działaniu przeciwpłytkowym i naczyniorozszerzającym, stosowanym w terapii chromania przestankowego u pacjentów z II stadium choroby tętnic obwodowych (PAD) według klasyfikacji Fontaine’a. Wskazaniem do jego stosowania jest poprawa maksymalnego dystansu marszu bez bólu u pacjentów, którzy nie doświadczają bólu spoczynkowego ani objawów martwicy tkanek obwodowych. Preparaty te są klasyfikowane jako leki drugiego wyboru (lub drugiego rzutu, co jest terminologicznie równoważne) i powinny być stosowane po nieskuteczności modyfikacji stylu życia, zaprzestaniu palenia tytoniu, nadzorowanych programach ćwiczeń oraz kontroli czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
ból spoczynkowy, choroba tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, cukrzyca, cylostazol, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dystans marszu, działanie naczyniorozszerzające, hiperlipidemia, klasyfikacja Fontaine’a, krytyczne niedokrwienie kończyn, lek drugiego rzutu, lek drugiego wyboru, martwica tkanek obwodowych, miażdżyca naczyń obwodowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie kończyn, owrzodzenie niedokrwienne, przepływ krwi w naczyniach obwodowych, tolerancja wysiłku fizycznego, zgorzel - Leksykon substancji czynnych
Wardenafil – Właściwości farmakodynamiczne
Wardenafil, będący selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest stosowany doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do rozkurczu mięśni gładkich oraz zwiększonego napływu krwi, warunkującego prawidłowy wzwód. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą hamowanie innych fosfodiesteraz nawet o ponad 1000-krotnie, co minimalizuje działania niepożądane. W badaniach pletyzmograficznych dawka 20 mg indukowała erekcję umożliwiającą penetrację już po 15 minutach, a istotna statystycznie odpowiedź pojawiała się po 25 minutach. Lek powoduje łagodne, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio -6,9 mmHg przy dawce 20 mg) oraz nie wywołuje klinicznie istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć w dawce 80 mg obserwowano wzrost odstępu QTc o około 10 ms, co nie przekraczało klinicznie istotnych granic przy indywidualnej korekcji.
choroba niedokrwienna serca, ciało jamiste, cukrzyca, cykliczny monofosforan guanozyny, fosfodiesteraza, hiperlipidemia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, obniżenie ciśnienia tętniczego, odstęp QT, pletyzmografia prącia, przewlekła choroba płuc, radykalna prostatektomia, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, wskaźnik IIEF, zaburzenie erekcji, zniekształcenie prącia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg
Preparat Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals łączy inhibitor konwertazy angiotensyny (peryndopryl) z antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn (amlodypina) i jest dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (41,672 mg w niższych dawkach i 83,344 mg w wyższych), a także historię obrzęku naczynioruchowego indukowanego inhibitorami ACE lub idiopatycznego. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu i zwiększonej śmiertelności noworodków. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, antagonista wapnia, ciężkie niedociśnienie, cukrzyca, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na substancje czynne, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, stenoza tętnicy nerkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adrenalina Aguettant 1 mg/10 ml
Lek Adrenalina Aguettant w postaci roztworu do wstrzykiwań (1 mg/10 ml, stężenie 0,1 mg/ml adrenaliny winianu) posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed podaniem. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na adrenalinę lub składniki pomocnicze, w tym na sód, którego zawartość wynosi 35,4 mg (1,54 mmol) w ampułko-strzykawce 10 ml. Lek jest przeciwwskazany, gdy dostępne są alternatywne formy adrenaliny lub inne leki o działaniu wazokonstrykcyjnym, które mogą być bardziej odpowiednie ze względu na profil bezpieczeństwa lub drogę podania. Produkt charakteryzuje się pH 3,0-3,4 oraz osmolarnością 270-300 mOsm/l, co jest istotne dla jego stabilności i tolerancji przez pacjenta.
adrenalina Aguettant, ampułko-strzykawka, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, działanie niepożądane, działanie wazokonstrykcyjne, epizod nadwrażliwości, interakcja lekowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na składniki pomocnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, osmolarność, postać farmaceutyczna, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, stosunek korzyści do ryzyka, substancja obkurczająca naczynia krwionośne, substancja pomocnicza, zawartość sodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ampril 2,5 mg tabletki 2,5 mg
Produkt leczniczy Ampril, zawierający ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, w tym wywołanym inhibitorami ACE lub AIIRAs. Istotne jest zwrócenie uwagi na zawartość laktozy w tabletkach (od 91,65 mg do 183,54 mg), co wyklucza stosowanie u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Ampril nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych dializie lub hemofiltracji z użyciem błon o ujemnym ładunku elektrycznym, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także w połączeniu z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i niewydolności nerek. Stosowanie w II i III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka uszkodzenia płodu i poważnych wad rozwojowych.
afereza lipoprotein, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, choroba autoimmunologiczna naczyń, cukrzyca, dializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, lek immunosupresyjny, małowodzie, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, pierwszy trymestr ciąży, procedura pozaustrojowa, prokainamid, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, stenoza zastawki aortalnej, stenoza zastawki mitralnej, toczeń rumieniowaty układowy, trymestr ciąży, twardzina, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nomigren
Almotryptan w dawce 12,5 mg, stosowany w leczeniu jednoznacznie zdiagnozowanej migreny, wymaga wstępnej oceny pacjenta pod kątem możliwości samodzielnego stosowania leku oraz wykluczenia innych poważnych zaburzeń neurologicznych. Lek nie jest wskazany w migrenie podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej. Ze względu na ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych oraz potencjalnych incydentów sercowo-naczyniowych, almotryptan jest przeciwwskazany u pacjentów z nierozpoznanymi chorobami naczyń wieńcowych, zwłaszcza u kobiet po menopauzie, mężczyzn powyżej 40. roku życia oraz osób z czynnikami ryzyka takimi jak nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu czy dodatni wywiad rodzinny. W trakcie terapii mogą wystąpić przejściowe bóle i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które wymagają natychmiastowej oceny kardiologicznej i zaprzestania podawania leku, jeśli sugerują chorobę niedokrwienną serca.
agonista receptorów 5-HT, almotryptan, ból głowy z nadużywania leków, ból w klatce piersiowej, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, ergotamina, hipercholesterolemia, hiperrefleksja, hipertermia, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwmigrenowy, migrena, migrena hemiplegiczna, migrena oftalmoplegiczna, migrena podstawna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, podwyższone ciśnienie tętnicze, przemijający napad niedokrwienny, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, skurcz naczyń wieńcowych, tachykardia, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół serotoninowy, ziele dziurawca