tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej
Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, nazywana również tabletką rozpadającą się w ustach (ODT, Orally Disintegrating Tablet), to nowoczesna postać leku zaprojektowana tak, aby szybko rozpuszczać się po umieszczeniu na języku, bez potrzeby popijania wodą. Rozpada się zazwyczaj w ciągu kilku sekund do kilku minut, uwalniając substancję aktywną.
Ta forma leku została opracowana z myślą o pacjentach mających trudności z połykaniem tradycyjnych tabletek, w tym o osobach starszych, dzieciach oraz pacjentach z dysfagią. Tabletki te są również korzystne w sytuacjach, gdy dostęp do wody jest ograniczony lub gdy szybkie rozpoczęcie działania leku jest klinicznie istotne.
Pod względem technologicznym, tabletki rozpadające się w jamie ustnej są wytwarzane przy użyciu specjalnych technik, takich jak liofilizacja, kompresja bezpośrednia z odpowiednimi środkami rozpadowymi lub zastosowanie szczególnych substancji pomocniczych, które ułatwiają szybką dezintegrację. Substancja aktywna po uwolnieniu może być wchłaniana przez błonę śluzową jamy ustnej lub, częściej, po połknięciu ze śliną – przez przewód pokarmowy.
W praktyce klinicznej tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są stosowane w różnych grupach leków, w tym przeciwbólowych, przeciwpsychotycznych, przeciwwymiotnych oraz leków stosowanych w leczeniu migreny, co znacząco zwiększa compliance pacjentów i efektywność terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ondansetron, antagonista receptora 5-HT3, jest szeroko stosowany jako lek przeciwwymiotny i nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługę maszyn. Badania psychomotoryczne potwierdzają brak upośledzenia funkcji psychomotorycznych, sedacji czy innych negatywnych efektów wpływających na sprawność pacjentów. Również charakterystyki produktów leczniczych (ChPL) dla różnych postaci ondansetronu (tabletki powlekane, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, roztwory do wstrzykiwań, liofilizaty doustne) jednoznacznie wskazują na brak lub nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
antagonista receptora 5-HT3, charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapia, droga podania, działanie uspokajające, leczenie przeciwnowotworowe, leczenie przeciwwymiotne, lek przeciwwymiotny, liofilizat doustny, nudności i wymioty pooperacyjne, PONV, postać farmaceutyczna, procedura operacyjna, profil farmakologiczny, roztwór do wstrzykiwań, sedacja, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, test psychomotoryczny, znieczulenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flegtac ORO 4 mg
Flegtac ORO to lek mukolityczny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający 4 mg bromoheksyny chlorowodorku na tabletkę. Substancja czynna ułatwia rozrzedzanie gęstej wydzieliny w schorzeniach układu oddechowego. Tabletki mają średnicę 7 mm, są białe, okrągłe, dwustronnie płaskie z kreską dzielącą umożliwiającą podział dawki na 2 mg. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, w tym 88 mg mannitolu na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Pozostałe składniki to krospowidon (typ B), sukraloza, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian oraz aromat truskawkowy o złożonym składzie.
bromoheksyna chlorowodorek, gęsta wydzielina, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, maltodekstryna kukurydziana, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, preparat aromatyzujący, schorzenie układu oddechowego, skrobia modyfikowana, substancja aromatyzująca, substancja mukolityczna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mirtor 15 mg
Lek Mirtor, zawierający mirtazapinę w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji u dorosłych pacjentów. Dostępny jest w trzech dawkach: 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki są białe, okrągłe, z oznaczeniami odpowiednio 36/A, 37/A oraz 38/A, co ułatwia identyfikację preparatu. Postać leku ulegająca rozpadowi w jamie ustnej jest szczególnie korzystna dla pacjentów z trudnościami w połykaniu, co jest częstym problemem w populacji z depresją.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Flegtac ORO 8 mg
Flegtac ORO to lek w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający 8 mg bromoheksyny chlorowodorku jako substancję czynną. Tabletki są białe, okrągłe, dwustronnie płaskie o średnicy 9 mm, zaprojektowane tak, aby szybko rozpuszczały się w jamie ustnej bez konieczności popijania wodą, co zwiększa komfort stosowania, zwłaszcza u pacjentów z dysfagią. Każda tabletka zawiera 176 mg mannitolu oraz inne substancje pomocnicze, takie jak krospowidon (typ B), sukraloza, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian oraz aromat truskawkowy, które wpływają na właściwości fizykochemiczne, stabilność i smak preparatu.
aromat truskawkowy, bromoheksyny chlorowodorek, dysfagia, Flegtac ORO, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, właściwości fizykochemiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zenmem 20 mg
Zenmem to lek zawierający memantyny chlorowodorek, wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Preparat dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 10 mg (zawierających 8,31 mg czystej memantyny) oraz 20 mg (16,62 mg czystej memantyny). Forma ta ułatwia podawanie leku pacjentom z trudnościami w połykaniu. Tabletki zawierają substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (12,5 mg w dawce 10 mg i 25 mg w dawce 20 mg), aspartam (2,5 mg i 5 mg) oraz sód (maksymalnie 0,78 mg i 1,56 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy, fenyloketonurią lub na diecie niskosodowej.
antagonista receptorów NMDA, aspartam, centralny układ nerwowy, choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, dysfagia, fenyloketonuria, kryteria diagnostyczne, laktoza jednowodna, memantyny chlorowodorek, nietolerancja laktozy, proces neurodegeneracyjny, przekaźnictwo glutaminergiczne, receptor N-metylo-D-asparaginowy, receptor NMDA, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie poznawcze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hitaxa
Produkt leczniczy Hitaxa, zawierający desloratadynę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na zmienioną farmakokinetykę i potencjalnie zwiększoną ekspozycję na substancję czynną. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje ryzyko wystąpienia nowych incydentów drgawkowych podczas terapii desloratadyną, co może wymagać przerwania leczenia po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Lek zawiera substancje pomocnicze o znaczeniu klinicznym: 3 mg aspartamu (źródło fenyloalaniny, przeciwwskazany u fenyloketonurii), 133,5 mg mannitolu (istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów) oraz 0,75 mg glikolu propylenowego, które należy uwzględnić w indywidualnej ocenie pacjenta.
aspartam, desloratadyna, dieta niskosodowa, drgawki, farmakokinetyka leku, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, incydent drgawkowy, mannitol, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, personel medyczny, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia desloratadyną - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mozarin Swift 10 mg
W praktyce klinicznej stosowanie escytalopramu w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Mozarin Swift) wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi odpowiednio 117,87 mg w dawce 10 mg, 176,805 mg w dawce 15 mg oraz 235,74 mg w dawce 20 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w terapii skojarzonej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO oraz odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) i linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią.
drżenie mięśniowe, escytalopram, escytalopram szczawianu, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, odwracalny inhibitor MAO-A, pobudzenie psychoruchowe, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zylena 20 mg
Produkt leczniczy Zylena zawiera olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Tabletki mają jasnożółty kolor, są obustronnie wypukłe ze ściętymi krawędziami, różnią się wielkością (od 6 mm do 9 mm) oraz oznaczeniem literowym (od „B” do „E”). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, magnezu stearynian, aromat pomarańczowy oraz aspartam (E951), którego zawartość w poszczególnych dawkach wynosi odpowiednio 0,375 mg (5 mg), 0,750 mg (10 mg), 1,125 mg (15 mg) oraz 1,500 mg (20 mg).
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, krospowidon, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, olejek pomarańczowy, produkt leczniczy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flegamina Fast 8 mg
Produkt leczniczy Flegamina Fast zawiera bromoheksyny chlorowodorek w dawce 8 mg na tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej, co umożliwia szybkie rozpuszczenie i ułatwia podawanie pacjentom z dysfagią. Tabletki mają średnicę 9 mm, są białe, okrągłe i dwustronnie płaskie ze ściętą krawędzią. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu klinicznym jest mannitol w ilości 176 mg na tabletkę, który może wpływać na pacjentów z nietolerancją lub specyficznymi schorzeniami metabolicznymi. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. krospowidon, sukraloza, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian oraz aromat truskawkowy PHS-455920.
bromoheksyny chlorowodorek, dysfagia, działanie mukolityczne, krospowidon, krzemionka koloidalna, maltodekstryna, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, oktenylobursztynian skrobiowy, środek przeciwzbrylający, stabilność leku, stearynian magnezu, substancja aromatyzująca, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hitaxa 5 mg
Produkt leczniczy Hitaxa zawiera 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, które szybko rozpuszczają się po umieszczeniu na języku, eliminując konieczność popijania wodą. Tabletki mają charakterystyczny ceglastoczerwony kolor, wymiary 8,1 mm x 3,2 mm oraz wytłoczenie „5”. Formulacja zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak 133,5 mg mannitolu, 3 mg aspartamu oraz 0,75 mg glikolu propylenowego, a także polakrylinę potasową, kwas cytrynowy jednowodny, żelaza tlenek czerwony (E 172), magnezu stearynian, kroskarmelozę sodową, aromat Tutti Frutti, celulozę mikrokrystaliczną i potasu wodorotlenek, które wspomagają rozpad tabletki, regulują pH i nadają smak oraz barwę.
aromat tutti frutti, aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, desloratadyna, glikol propylenowy, kroskarmeloza sodowa, kwas cytrynowy jednowodny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, polakrylina potasowa, regulator kwasowości, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja poślizgowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tlenek żelaza czerwony, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapina Viatris 15 mg
Olanzapina Viatris, w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania olanzapiny w ciąży, dlatego lek powinien być stosowany jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych oraz zespołu odstawienia, takich jak pobudzenie psychoruchowe, hipertonia, hipotonia, drżenia, senność, zaburzenia oddechowe i trudności w karmieniu. Noworodki narażone na olanzapinę w trzecim trymestrze wymagają uważnego monitorowania po porodzie.
drżenie, działanie niepożądane u noworodka, ekspozycja na lek, ekspozycja noworodka na lek, hipertonia, hipotonia, objaw pozapiramidowy, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leku do mleka, senność, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie karmienia, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mel 7,5 mg
Lek MEL w dawce 7,5 mg meloksykamu dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, o charakterystycznym jasnożółtym, okrągłym kształcie i średnicy 9 mm. Tabletki zawierają substancję czynną meloksykam oraz szereg substancji pomocniczych, w tym aspartam (E 951) w ilości 1,75 mg na tabletkę, betadeks zwiększający rozpuszczalność, aromaty malinowy, truskawkowy i waniliowy, a także składniki kompleksowe Pearlitol Flash i Ludiflash, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji wiążących i rozsadzających. Formuła tabletek umożliwia szybki rozpad w jamie ustnej bez konieczności popijania, co jest korzystne dla pacjentów z trudnościami w połykaniu.
- Leksykon substancji czynnych
Memantyna – Dawkowanie i sposób podawania
Memantyna jest stosowana w leczeniu choroby Alzheimera, a jej dawkowanie wymaga stopniowego zwiększania przez pierwsze trzy tygodnie terapii, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Standardowy schemat dawkowania rozpoczyna się od 5 mg na dobę (pół tabletki 10 mg) w 1. tygodniu, następnie 10 mg w 2. tygodniu, 15 mg w 3. tygodniu, aż do dawki podtrzymującej 20 mg na dobę (dwie tabletki 10 mg lub jedna tabletka 20 mg) od 4. tygodnia. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii choroby Alzheimera, z regularną oceną tolerancji i skuteczności, szczególnie w pierwszych trzech miesiącach. Przerwanie terapii należy rozważyć w przypadku braku efektów terapeutycznych lub złej tolerancji leku. Memantynę podaje się doustnie, raz na dobę, o stałej porze, w formie tabletek powlekanych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej lub roztworu doustnego z dozownikiem.
choroba Alzheimera, choroba neurodegeneracyjna, dawka podtrzymująca, diagnostyka i terapia, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, klirens kreatyniny, memantyna, monitorowanie leczenia, niewydolność nerek, rozpoznanie, roztwór doustny, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia choroby Alzheimera, tolerancja leczenia, wytyczne kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Desloratadyna Doppelherz 5 mg
Przedawkowanie desloratadyny, mimo że w badaniach klinicznych wykazywało stosunkowo bezpieczny profil nawet przy dawkach do 45 mg (9-krotność standardowej dawki 5 mg), może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych takich jak senność, bóle głowy, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej oraz tachykardia. Objawy te są podobne do tych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych, jednak z potencjalnie większym nasileniem, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u dzieci i młodzieży, u których metabolizm i masa ciała wpływają na większą wrażliwość na lek. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, przez co najmniej 24 godziny, ze względu na możliwość opóźnionego wystąpienia objawów.
dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, fenyloketonuria, hemodializa, intensywny nadzór medyczny, interwencja medyczna, kołatanie serca, leczenie objawowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, populacja pediatryczna, przedawkowanie desloratadyny, substancja pomocnicza, suchość w jamie ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie koncentracji, zaburzenie perystaltyki, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Deslodyna fast 5 mg
Deslodyna fast, zawierająca 5 mg desloratadyny, jest długo działającym, selektywnym antagonistą receptorów H1 obwodowych, pozbawionym działania sedatywnego dzięki minimalnemu przenikaniu do ośrodkowego układu nerwowego. Substancja ta wykazuje dodatkowe właściwości przeciwalergiczne i przeciwzapalne, takie jak hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszych badań. Bezpieczeństwo kardiologiczne desloratadyny potwierdzono w badaniach z dawkami do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz 45 mg/dobę przez 10 dni, bez istotnego wpływu na układ krążenia i odstęp QTc. Ponadto, lek nie wpływa negatywnie na sprawność psychoruchową ani nie nasila senności, nawet w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, antagonista receptora H1, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, desloratadyna, działanie farmakodynamiczne, granulocyt zasadochłonny, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, obwodowy receptor H1, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie pokrzywkowe, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zmiana pokrzywkowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bilabella 20 mg
Bilastyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 1,3 godziny, z biodostępnością bezwzględną około 61%. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (84-90%) i jest substratem dla P-gp oraz OATP, co ma znaczenie dla potencjalnych interakcji z ketokonazolem, erytromycyną, diltiazemem i sokiem grejpfrutowym. Bilastyna nie jest metabolizowana w organizmie, co potwierdza wydalanie w postaci niezmienionej w 95% (28,3% z moczem, 66,5% z kałem). Okres półtrwania (t₁/₂) wynosi średnio 14,5 godziny, a farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 5-220 mg, z niewielką zmiennością międzyosobniczą. Bilastyna nie indukuje ani nie hamuje izoenzymów CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji metabolicznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, białko oporności raka piersi, biodostępność bezwzględna, cytochrom P450, czas półtrwania leku, dystrybucja leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja leku, filtracja nerkowa, glikoproteina p, liniowa farmakokinetyka, okres półtrwania eliminacji, pole pod krzywą stężeń, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przewlekła pokrzywka, stężenie leku w osoczu, szybkie wchłanianie, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, transportery nerkowe, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wydzielanie z żółcią, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Aspartam – Dawkowanie i sposób podawania
Aspartam (E 951) jest powszechnie stosowanym środkiem słodzącym w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej, mającym na celu poprawę smaku i akceptacji leków takich jak Ayupil (klozapina) i Mirtagen (mirtazapina). Zawartość aspartamu w tych produktach jest proporcjonalna do dawki substancji czynnej, np. Ayupil 12,5 mg zawiera 1,6 mg aspartamu, a 200 mg – 24,8 mg. Dawkowanie powinno uwzględniać zarówno efektywność terapeutyczną, jak i minimalizację ekspozycji na aspartam, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) i wątroby, a także u osób w podeszłym wieku. W przypadku Ayupil dawkowanie rozpoczyna się od 12,5 mg (1,6 mg aspartamu) z możliwością stopniowego zwiększania do 200-450 mg/dobę (24,8-55,8 mg aspartamu), natomiast Mirtagen stosuje się w dawkach 15-45 mg (3-9 mg aspartamu) z maksymalną dawką 45 mg (9 mg aspartamu).
charakterystyka produktu leczniczego, choroba Parkinsona, dawka maksymalna, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, klirens kreatyniny, klozapina, mirtazapina, objawy odstawienia, okres półtrwania, porada lekarska, postać farmaceutyczna, próby czynnościowe wątroby, schemat dawkowania, schizofrenia oporna na leczenie, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychotyczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aleric Deslo Pro
Produkt leczniczy Aleric Deslo Pro zawiera desloratadynę w dawce 5 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnej oraz zmienioną farmakokinetykę. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia nowych napadów, co może wymagać przerwania terapii. Lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak aspartam (3 mg/tabletkę), który jest źródłem fenyloalaniny i jest przeciwwskazany u pacjentów z fenyloketonurią, siarczyny (<0,008 μg/tabletkę) mogące wywołać reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli u osób z astmą oraz glukozę (<0,7 mg/tabletkę) niezalecaną u pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
aspartam, ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, drgawki w wywiadzie, farmakokinetyka leku, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, mannitol, personel medyczny, reakcja nadwrażliwości, siarczyny, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapin Krka 10 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem Olanzapin Krka, kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań, które wykluczają jego zastosowanie. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – olanzapinę, dostępną w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, a także na składniki pomocnicze, w szczególności aspartam, którego zawartość w tabletkach wynosi odpowiednio: 0,50 mg (5 mg), 0,75 mg (7,5 mg), 1,00 mg (10 mg), 1,50 mg (15 mg) oraz 2,00 mg (20 mg). Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność jaskry z wąskim kątem przesączania lub anatomiczne predyspozycje do jej rozwoju, co stanowi bezwzględne wykluczenie terapii ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AuroMirta ORO 15 mg
AuroMirta ORO to preparat zawierający mirtazapinę, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg. Leczenie rozpoczyna się zwykle od dawki 15 mg lub 30 mg, z możliwością zwiększenia do maksymalnej dawki 45 mg w przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej po 2-4 tygodniach. Pełna odpowiedź terapeutyczna powinna pojawić się w ciągu 2-4 tygodni, a pierwsze efekty działania obserwuje się po 1-2 tygodniach. Zaleca się podawanie leku raz dziennie wieczorem lub w dawkach podzielonych, z większą dawką wieczorną. Okres półtrwania mirtazapiny wynosi 20-40 godzin. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie jest takie samo, jednak zwiększanie dawki wymaga ścisłego nadzoru medycznego. U osób z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) oraz wątroby należy zachować ostrożność ze względu na zmniejszony klirens leku i rozważyć modyfikację dawkowania. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak udowodnionej skuteczności i bezpieczeństwa.
aspartam, badanie kliniczne, dawka podzielona, depresja, dysfagia, fenyloketonuria, klirens kreatyniny, klirens leku, kontynuacja terapii, mirtazapina, objawy depresji, objawy odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, odstawianie leku, okres półtrwania, remisja, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Elicea Q-Tab 5 mg
Produkt leczniczy Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Maksymalna dobowa dawka escytalopramu nie powinna przekraczać 20 mg ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo wyższych dawek. W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana dawka początkowa i standardowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niedostatecznej odpowiedzi terapeutycznej. Efekt przeciwdepresyjny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach, a leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych, takich jak lęk paniczny, fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, dawki początkowe i standardowe wahają się od 5 mg do 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20 mg na dobę, a czas do uzyskania efektu terapeutycznego wynosi od 2 tygodni do około 3 miesięcy, w zależności od wskazania. Terapie te wymagają długotrwałego stosowania i regularnej oceny korzyści klinicznych.
agorafobia, biorównoważność, depresja, działanie przeciwdepresyjne, Elicea Q-Tab, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, lęk paniczny, nieśmiałość, objaw odstawienia, pacjent w podeszłym wieku, szczawian, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aribit ODT 30 mg
Aribit ODT to lek zawierający arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 30 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Tabletki różnią się kolorem (różowy dla 10 mg i 30 mg, żółty dla 15 mg), średnicą (odpowiednio 8,0 mm, 9,0 mm i 10,0 mm) oraz oznaczeniem dawki na powierzchni. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 90,30 mg do 270,90 mg), aspartam (1,00–3,00 mg), alkohol benzylowy (0,0036–0,0108 mg) oraz sód (0,86–2,58 mg, co odpowiada 0,037–0,112 mmol), a także barwniki: tlenek żelaza czerwony (E 172) dla dawek 10 mg i 30 mg oraz żółty (E 172) dla dawki 15 mg. Tabletki zawierają również celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian oraz aromat waniliowy złożony z maltodekstryny, gumy arabskiej, glikolu propylenowego, alkoholu benzylowego i aromatów wanilii.
alkohol benzylowy, arypiprazol, aspartam, blister jednostkowy, blister zdzieralny, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, glikol propylenowy, guma arabska, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, maltodekstryna, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anzorin 10 mg
Lek Anzorin zawierający 10 mg olanzapiny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do leczenia schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dorosłych. W schizofrenii preparat stosuje się zarówno w fazie początkowej, jak i w terapii podtrzymującej, szczególnie u pacjentów wykazujących dobrą odpowiedź na leczenie. W chorobie afektywnej dwubiegunowej Anzorin jest stosowany w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze reagowali na olanzapinę podczas epizodu maniakalnego. Wskazania obejmują potwierdzone rozpoznania schizofrenii z objawami psychotycznymi oraz epizody maniakalne o nasileniu średnim do ciężkiego.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod maniakalny, epizod manii, farmakoterapia, interwencja farmakologiczna, leczenie podtrzymujące, objawy psychotyczne, odpowiedź terapeutyczna, olanzapina, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zolaxa Rapid 5 mg
Olanzapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Zolaxa Rapid) dostępna jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg i przeznaczona jest do stosowania u dorosłych pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. W schizofrenii lek jest wskazany zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, szczególnie u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie początkowe. W zaburzeniach dwubiegunowych olanzapina stosowana jest w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów z dobrą odpowiedzią terapeutyczną na lek.
adherencja do leczenia, aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod manii, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia podtrzymująca, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie myślenia, zaburzenie psychiatryczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aleric Deslo Active 2,5 mg
Aleric Deslo Active to lek w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający 2,5 mg desloratadyny jako substancji czynnej. Tabletki cechują się szybkim rozpuszczaniem po kontakcie ze śliną, co eliminuje konieczność popijania wodą, co jest korzystne dla pacjentów z dysfagią. Produkt zawiera również 1,5 mg aspartamu (E 951) na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią. Skład pomocniczy obejmuje m.in. polakrylinę potasową, kwas cytrynowy jednowodny, kroskarmelozę sodową oraz aromat Tutti Frutti, a tabletki mają charakterystyczny ceglastoczerwony kolor i wytłoczony napis „2,5”.
aspartam, blister, celuloza mikrokrystaliczna, desloratadyna, dysfagia, fenyloketonuria, glikol propylenowy, kroskarmeloza sodowa, kwas cytrynowy jednowodny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, polakarylina potasowa, stearynian magnezu, tabletka ODT, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tlenek żelaza czerwony, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapin Krka 15 mg
Olanzapin Krka, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym aspartam, którego zawartość w tabletkach wynosi od 0,50 mg (5 mg tabletka) do 2,00 mg (20 mg tabletka). Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną jaskrą z wąskim kątem przesączania lub u osób z anatomicznie wąskim kątem przesączania, ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub przyspieszenia progresji choroby.
aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, jaskra z wąskim kątem przesączania, nadwrażliwość na olanzapinę, Olanzapin Krka, olanzapina, postać farmaceutyczna, przeciwwskazanie, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wąski kąt przesączania, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Veloxsol 5 mg
Lek Veloxsol zawierający 5 mg solifenacyny bursztynianu (3,8 mg solifenacyny) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do leczenia objawowego zespołu pęcherza nadreaktywnego, manifestującego się naglącym nietrzymaniem moczu, częstomoczem oraz parciami naglącymi. Preparat działa antymuskarynowo, hamując nadmierną aktywność mięśnia wypieracza pęcherza moczowego, co przekłada się na złagodzenie dolegliwości i poprawę jakości życia pacjentów. Veloxsol jest szczególnie zalecany u pacjentów z potwierdzonymi objawami wpływającymi na codzienne funkcjonowanie, a jego stosowanie wymaga wykluczenia innych przyczyn urologicznych. Tabletki o średnicy 8 mm, białe, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym napisem „5”, ułatwiają podawanie leku osobom starszym oraz pacjentom z trudnościami w połykaniu tradycyjnych tabletek.
częstomocz, dysfagia, działanie antymuskarynowe, laktoza jednowodna, nadmierna aktywność mięśnia wypieracza pęcherza moczowego, naglące nietrzymanie moczu, niedobór laktazy typu Lapp, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, parcie naglące, solifenacyna bursztynian, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zespół pęcherza nadreaktywnego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anzorin 5 mg
Lek Anzorin zawiera olanzapinę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i posiada określone przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub na substancje pomocnicze, w tym aspartam (1,5 mg na tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją aspartamu oraz na osoby z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, u których olanzapina, ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, może nasilać objawy i pogarszać stan zdrowia. W takich przypadkach stosowanie leku jest niewskazane ze względu na potencjalne zagrożenia dla pacjenta.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ayupil 25 mg
Klozapina (produkt leczniczy Ayupil) wymaga indywidualnego dostosowania dawki, zaczynając od 12,5 mg raz lub dwa razy na dobę, z powolnym zwiększaniem dawki do 300 mg/dobę w ciągu 2-3 tygodni, a następnie o 50-100 mg co 3-4 dni lub co tydzień. Działanie przeciwpsychotyczne obserwuje się zwykle przy dawkach 200-450 mg/dobę, podawanych w dawkach podzielonych, z większą dawką wieczorem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 900 mg, jednak dawki powyżej 450 mg wiążą się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza napadów drgawkowych. Terapia powinna być rozpoczęta u pacjentów z liczbą białych krwinek (WBC) ≥3500/mm³ (3,5×10⁹/l) i bezwzględną liczbą neutrofili (ANC) ≥2000/mm³ (2,0×10⁹/l). W przypadku przerwania leczenia na ≥2 dni, dawkę należy wznowić od 12,5 mg 1-2× dziennie. U pacjentów w podeszłym wieku dawki początkowe są niższe (12,5 mg jednorazowo), a zwiększanie dawki nie powinno przekraczać 25 mg/dobę.
agranulocytoza, benzodiazepina, czynność oddechowa, działanie przeciwpsychotyczne, klozapina, lek przeciwpsychotyczny, leukocyty, napad drgawkowy, napad padaczkowy, neutrofil, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja, SSRI, stan splątania, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenia psychotyczne w chorobie Parkinsona, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie krążenia, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Streptokinaza – Wskazania do stosowania
Streptokinaza, enzym proteolityczny o właściwościach fibrynolitycznych produkowany przez bakterie Streptococcus, jest stosowana w preparatach leczniczych najczęściej w połączeniu ze streptodornazą, enzymem depolimeryzującym kwasy nukleinowe. Takie połączenie umożliwia skuteczne rozpuszczanie skrzepów krwi, złogów fibryny oraz rozrzedzanie wydzielin ropnych. Preparaty zawierające 15 000 j.m. streptokinazy i 1 250 j.m. streptodornazy (DISTREPTAZA, Biostrepta w formie czopków i tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej) znajdują zastosowanie w leczeniu schorzeń ginekologicznych (np. zapalenie narządów miednicy mniejszej, przewlekłe zapalenie przydatków, endometritis) oraz proktologicznych (choroba hemoroidalna, ropnie okołoodbytnicze, przetoki, ropiejące torbiele okolicy kości guzicznej). Enzymy te wspomagają tradycyjną terapię przeciwbakteryjną, poprawiają penetrację leków oraz przyspieszają proces gojenia i redukcję nacieku zapalnego.
antybiotykoterapia, błona śluzowa macicy, choroba hemoroidalna, choroba zrostowa, czopek doodbytniczy, działanie fibrynolityczne, endometritis, enzym proteolityczny, jajnik, jajowód, leczenie wspomagające, naciek zapalny, ognisko zapalne, PID, przetoka, przewlekłe zapalenie przydatków, ropień okołoodbytniczy, skrzep krwi, streptodornaza, streptokinaza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia kompleksowa, właściwości fibrynolityczne, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie narządów miednicy mniejszej, złogi fibryny, zrosty pooperacyjne, żylaki odbytu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mirtor 30 mg
Mirtor to lek zawierający mirtazapinę, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg. Tabletki charakteryzują się białym kolorem i okrągłym kształtem, z oznaczeniami odpowiednio „36”/”A”, „37”/”A” oraz „38”/”A” dla poszczególnych dawek. Substancją pomocniczą o znaczeniu klinicznym jest aspartam (E 951), którego zawartość wynosi 3 mg w dawce 15 mg, 6 mg w dawce 30 mg oraz 9 mg w dawce 45 mg. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. krospowidon, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, aromaty truskawkowo-guaranowy i miętowy, krzemionka koloidalna bezwodna oraz stearynian magnezu, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i sensoryczne leku.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, mannitol, mirtazapina, niezgodność farmaceutyczna, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja przeciwzbrylająca, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, utylizacja leków - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolmiles 5 mg
Zolmitryptan w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Zolmiles) wykazuje działania niepożądane o przeważnie przemijającym charakterze, pojawiające się najczęściej w ciągu 4 godzin od podania i utrzymujące się na stałym poziomie przy kolejnych dawkach. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (np. zawroty głowy, parestezje, senność), układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, dysfagia) oraz układu mięśniowo-szkieletowego (osłabienie siły mięśni, ból mięśni), występujące u 1 do 10 na 100 pacjentów. Rzadziej pojawiają się reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne) oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca (często) i tachykardia (1-10 na 1000 pacjentów), a bardzo rzadko poważne powikłania kardiologiczne, w tym zawał mięśnia sercowego i skurcz tętnicy wieńcowej (<1 na 10 000 pacjentów). Niezbyt często obserwuje się także nieznaczny wzrost ciśnienia tętniczego oraz przemijające jego zwiększenie.
astenia, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, dysfagia, kołatanie serca, krwawa biegunka, niedokrwienie jelita cienkiego, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieregularna praca serca, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz tętnicy wieńcowej, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, wielomocz, zawał jelit, zawał mięśnia sercowego, zawał śledziony, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zolmitryptan - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zenmem 20 mg
Lek Zenmem zawierający memantynę w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną (memantynę chlorowodorek) lub na substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości o charakterze dermatologicznym, oddechowym lub ogólnoustrojowym. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (12,5 mg w 10 mg tabletce, 25 mg w 20 mg tabletce), aspartam (2,5 mg w 10 mg tabletce, 5 mg w 20 mg tabletce) oraz sód (maksymalnie 0,78 mg w 10 mg tabletce, 1,56 mg w 20 mg tabletce), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy, fenyloketonurią oraz na diecie niskosodowej.
aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, memantyna chlorowodorek, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, symptom dermatologiczny, symptom ogólnoustrojowy, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Verpyllo 20 mg
Bilastyna w dawce 20 mg wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa u dorosłych i młodzieży z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo (12,7% vs 12,8%). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38%), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) oraz zmęczenie (0,83% vs 1,32%). Działania te miały charakter łagodny lub umiarkowany. Rzadziej obserwowano m.in. zaburzenia serca (blok prawej odnogi pęczka Hisa 0,24%, arytmia zatokowa 0,30%, wydłużenie odstępu QT 0,53%) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym reakcję anafilaktyczną i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. U dzieci w wieku 2-11 lat stosujących bilastynę 10 mg częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo (68,5% vs 67,5%), z najczęstszymi objawami takimi jak ból głowy (2,1% vs 1,2%) i alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, bilastyna, blok prawej odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz, dyskomfort w jamie brzusznej, gamma-glutamylotransferaza, kołatanie serca, kreatynina we krwi, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, opryszczka wargowa, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, szumy uszne, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, triglicerydy we krwi, wydłużenie odstępu QT, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apra-swift 10 mg
Apra-swift to lek zawierający arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 30 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podanie pacjentom z dysfagią. Każda tabletka zawiera oprócz substancji czynnej także substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (od 95,05 mg do 285,15 mg w zależności od dawki), aspartam (E 951) w ilości od 1 mg do 3 mg oraz alkohol benzylowy (E 1519) w śladowych ilościach (0,0036 mg do 0,0108 mg). Obecność laktozy wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją tego cukru, a aspartam jest istotny u osób z fenyloketonurią. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 10 mg i 30 mg są różowe (średnica 8,0 mm i 10,0 mm), natomiast 15 mg jest żółta (9,0 mm).
alkohol benzylowy, arypiprazol, aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, fenyloketonuria, glikol propylenowy, guma arabska, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolmiles 2,5 mg
Przedawkowanie zolmitryptanu w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, takich jak Zolmiles, może prowadzić do uspokojenia, objawiającego się obniżoną aktywnością psychomotoryczną i sennością. Zaobserwowano to u zdrowych ochotników po jednorazowym podaniu dawki 50 mg, co znacznie przekracza standardowe dawki terapeutyczne 2,5 mg lub 5 mg. Ze względu na farmakokinetykę leku, okres półtrwania wynoszący 2,5–3 godziny determinuje konieczność obserwacji pacjenta przez co najmniej 15 godzin od momentu przyjęcia leku lub do ustąpienia objawów przedawkowania.
ciężkie zatrucie, dializa otrzewnowa, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, farmakokinetyka zolmitryptanu, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie nerkozastępcze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, odtrutka, okres półtrwania, powikłanie sercowo-naczyniowe, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ krążenia, uspokojenie, zolmitryptan - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hitaxa fast junior 2,5 mg
Hitaxa fast junior, zawierająca 2,5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazana do leczenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno okresowego, jak i przewlekłego) oraz pokrzywki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci w wieku 6-11 lat przyjmują 1 tabletkę (2,5 mg) raz na dobę, natomiast młodzież od 12 lat i dorośli stosują 2 tabletki (łącznie 5 mg) raz na dobę. Tabletki należy umieścić w jamie ustnej, gdzie ulegają szybkiemu rozpadowi, bez konieczności popijania wodą. Maksymalny czas leczenia bez konsultacji lekarskiej wynosi 10 dni. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aspartam, dawka dobowa, desloratadyna, działanie niepożądane, glikol propylenowy, konsultacja lekarska, mannitol, podanie doustne, pokrzywka, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bilagra ORO 20 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Bilagra ORO (bilastyna) w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest nadwrażliwość na bilastynę, substancję czynną preparatu, oraz na substancje pomocnicze zawarte w produkcie. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność śladowych ilości dwutlenku siarki, który może wywoływać reakcje nadwrażliwości u pacjentów z astmą alergiczną lub innymi predyspozycjami do alergii. Zarówno dawki 10 mg, jak i 20 mg Bilagry ORO zawierają te same składniki, dlatego przeciwwskazania dotyczą obu wariantów dawkowania.
astma, bilastyna, dwutlenek siarki, farmakoterapia, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na bilastynę, podłoże alergiczne, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clatra 10 mg
Bilastyna, substancja czynna preparatu Clatra w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 1,3 godziny. Średnia biodostępność wynosi 61%, a lek wykazuje brak kumulacji, co jest korzystne w terapii długoterminowej. Bilastyna jest substratem transporterów P-gp oraz OATP, co może wpływać na interakcje lekowe, zwłaszcza z ketokonazolem, erytromycyną, diltiazemem i sokiem grejpfrutowym. Wysoki stopień wiązania z białkami osocza (84-90%) determinuje farmakologicznie aktywną frakcję wolną. Metabolizm bilastyny jest minimalny, nie indukuje ani nie hamuje izoenzymów CYP450, a około 95% dawki jest wydalane w formie niezmienionej – 66,5% z kałem i 28,3% z moczem. Okres półtrwania u zdrowych osób wynosi średnio 14,5 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 5-220 mg, z niewielką zmiennością międzyosobniczą.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, białko osocza, bilans masy, bilastyna, biodostępność, Clatra, cytochrom P450, diltiazem, dysfunkcja nerek, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, glikoproteina p, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, liniowa farmakokinetyka, maksymalne stężenie w osoczu, okres półtrwania, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przewlekła pokrzywka, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby