tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej
Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, nazywana również tabletką rozpadającą się w ustach (ODT, Orally Disintegrating Tablet), to nowoczesna postać leku zaprojektowana tak, aby szybko rozpuszczać się po umieszczeniu na języku, bez potrzeby popijania wodą. Rozpada się zazwyczaj w ciągu kilku sekund do kilku minut, uwalniając substancję aktywną.
Ta forma leku została opracowana z myślą o pacjentach mających trudności z połykaniem tradycyjnych tabletek, w tym o osobach starszych, dzieciach oraz pacjentach z dysfagią. Tabletki te są również korzystne w sytuacjach, gdy dostęp do wody jest ograniczony lub gdy szybkie rozpoczęcie działania leku jest klinicznie istotne.
Pod względem technologicznym, tabletki rozpadające się w jamie ustnej są wytwarzane przy użyciu specjalnych technik, takich jak liofilizacja, kompresja bezpośrednia z odpowiednimi środkami rozpadowymi lub zastosowanie szczególnych substancji pomocniczych, które ułatwiają szybką dezintegrację. Substancja aktywna po uwolnieniu może być wchłaniana przez błonę śluzową jamy ustnej lub, częściej, po połknięciu ze śliną – przez przewód pokarmowy.
W praktyce klinicznej tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są stosowane w różnych grupach leków, w tym przeciwbólowych, przeciwpsychotycznych, przeciwwymiotnych oraz leków stosowanych w leczeniu migreny, co znacząco zwiększa compliance pacjentów i efektywność terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Desloratadyna Doppelherz 5 mg
Desloratadyna, będąca długo działającym antagonistą receptora H1, wykazuje selektywne działanie na obwodowe receptory histaminowe, nie przenikając do ośrodkowego układu nerwowego, co eliminuje efekt sedatywny typowy dla starszych leków przeciwhistaminowych. W badaniach in vitro potwierdzono jej właściwości przeciwzapalne, takie jak hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka. Klinicznie desloratadyna w dawce 5 mg (zarówno w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jak i konwencjonalnych) jest dobrze tolerowana, wykazuje biorównoważność oraz korzystny profil bezpieczeństwa, w tym brak istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy nawet przy dawkach do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz brak wydłużenia odstępu QTc przy dawce 45 mg/dobę przez 10 dni. Ponadto, nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z ketokonazolem i erytromycyną.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, antagonista receptora H1, biorównoważność, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cytokina, granulocyt zasadochłonny, komórka śródbłonka, komórka tuczna, odstęp QTc, patofizjologia, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, stężenie w osoczu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, uwalnianie histaminy, właściwość przeciwalergiczna, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Opokan 7,5 mg
Opokan 7,5 mg jest lekiem stosowanym w dawce 7,5 mg (1 tabletka) raz na dobę, z maksymalnym czasem stosowania bez konsultacji lekarskiej wynoszącym 7 dni. Tabletki ulegają rozpadowi w jamie ustnej, co wymaga umieszczenia tabletki na języku i pozwolenia na rozpuszczenie przez około 5 minut przed połknięciem, bez żucia czy popijania płynem. W przypadku pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny > 25 ml/min) oraz niewydolnością wątroby, nie jest konieczna modyfikacja dawki. Natomiast u pacjentów dializowanych z ciężką niewydolnością nerek dawka nie powinna przekraczać 7,5 mg na dobę, a u pacjentów niedializowanych z ciężką niewydolnością nerek oraz z ciężką niewydolnością wątroby lek jest przeciwwskazany.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, funkcja nerek, klirens kreatyniny, łagodna niewydolność nerek, meloksykam, niewydolność wątroby, pacjent dializowany, postać farmaceutyczna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, umiarkowana niewydolność wątroby, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clatra 10 mg
Produkt leczniczy Clatra zawiera bilastynę w dawce 10 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co umożliwia podanie bez konieczności popijania wodą, istotne dla pacjentów z dysfagią. Tabletki mają średnicę 8 mm, są białe i lekko wypukłe. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, kroskarmelozę sodową, sodu stearylofumaran, sukralozę oraz aromat czerwonych winogron zawierający m.in. gumę arabską, etanol (0,0015 mg/tabletkę), D-limonen i linalol. Opakowania dostępne są w formie blisterów OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, zawierających od 10 do 50 tabletek. Produkt nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, a okres ważności wynosi 5 lat od daty produkcji.
bilastyna, dysfagia, interakcja lekowa, kroskarmeloza sodowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wypełniająca, sukraloza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aribit ODT 15 mg
Aribit ODT to postać tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej zawierających arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg, stosowanych doustnie. W leczeniu schizofrenii u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mg/dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg/dobę, a maksymalna dawka to 30 mg/dobę. U młodzieży ≥15 lat leczenie rozpoczyna się od 2 mg przez 2 dni, następnie 5 mg przez 2 dni, aż do 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 30 mg/dobę. W epizodach maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u dorosłych dawka początkowa i podtrzymująca to 15 mg/dobę, maksymalnie 30 mg/dobę, natomiast u młodzieży ≥13 lat dawka wynosi 10 mg/dobę, z leczeniem trwającym do 12 tygodni i maksymalną dawką 10 mg (wyjątkowo do 30 mg). Dawkowanie wymaga dostosowania w przypadku stosowania inhibitorów lub induktorów CYP3A4 i CYP2D6 oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie należy zachować szczególną ostrożność przy dawce maksymalnej 30 mg/dobę.
arypiprazol, dysfagia, epizod maniakalny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, leczenie epizodu maniakalnego, leczenie skojarzone, nawrót epizodu maniakalnego, objawy pozapiramidowe, przyrost masy ciała, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenia autystyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bilagra ORO 20 mg
Lek Bilagra ORO zawiera bilastynę, antyhistaminę II generacji, i jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego), alergicznego zapalenia spojówek oraz pokrzywki (ostrej i przewlekłej). Dostępny jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 10 mg i 20 mg. Dawka 10 mg jest przeznaczona dla dzieci od 6 lat o masie ciała ≥20 kg oraz dla dorosłych i młodzieży, natomiast dawka 20 mg jest wskazana dla młodzieży od 12 lat i dorosłych. Tabletki 10 mg mają średnicę około 7,5 mm, a tabletki 20 mg wymiary około 10,3 mm x 5,5 mm, co ułatwia ich identyfikację i stosowanie w różnych grupach wiekowych.
alergia całoroczna, alergia na pleśnie, alergia na sierść zwierząt, alergia sezonowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, bąbel pokrzywkowy, bilastyna, dwutlenek siarki, lek antyhistaminowy drugiej generacji, nadwrażliwość, nieżyt nosa, pokrzywka, pokrzywka przewlekła, pyłek roślinny, roztocze kurzu domowego, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hitaxa 2,5 mg
HITAXA w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej zawiera 2,5 mg desloratadyny i jest wskazana do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Desloratadyna skutecznie łagodzi objawy alergicznego nieżytu nosa, takie jak kichanie, wydzielina, świąd i przekrwienie błony śluzowej, a także zmniejsza nasilenie świądu i liczbę bąbli pokrzywkowych. Preparat jest dopuszczony do stosowania u dorosłych, młodzieży od 12 lat oraz dzieci w wieku 6-11 lat, natomiast nie jest wskazany u dzieci poniżej 6 roku życia. Tabletki o wymiarach 6,4 mm x 2,4 mm, cechują się łatwością podania, co jest korzystne u pacjentów z trudnościami w połykaniu oraz w sytuacjach, gdy dostęp do wody jest ograniczony.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, alergiczny nieżyt nosa sezonowy i całoroczny, aspartam, bąbel pokrzywkowy, compliance, desloratadyna, dysfagia, fenyloketonuria, glikol propylenowy, mannitol, pokrzywka, substancja przeciwhistaminowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon substancji czynnych
Donepezyl – Dawkowanie i sposób podawania
Chlorowodorek donepezylu jest stosowany w leczeniu otępienia w chorobie Alzheimera, z dawkowaniem rozpoczynającym się od 5 mg raz na dobę przez co najmniej miesiąc w celu oceny skuteczności klinicznej. Po tym okresie dawkę można zwiększyć do maksymalnie 10 mg na dobę, podawanej również raz dziennie. Dawki powyżej 10 mg nie były oceniane klinicznie i nie są zalecane. U pacjentów z niewydolnością nerek nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania, natomiast u osób z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby dawkę należy dostosować indywidualnie, zachowując ostrożność przy jej zwiększaniu. Brak jest danych dotyczących stosowania donepezylu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, dlatego w tej grupie należy rozważyć alternatywne metody leczenia. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
bezsenność, chlorowodorek donepezylu, ciężka niewydolność wątroby, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, efekt odbicia, ekspozycja na lek, funkcja poznawcza, klirens donepezylu, koszmar senny, nietypowy sen, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, otępienie w chorobie Alzheimera, profil farmakokinetyczny, stan równowagi stężenia, stężenie donepezylu, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaawansowane otępienie, zaburzenie snu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine Lekam 10 mg
Olanzapine Lekam to lek w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Tabletki mają jasnożółtą lub żółtą barwę, są okrągłe i oznaczone odpowiednio „OV1” do „OV4” w zależności od dawki. Substancje pomocnicze obejmują mannitol (E421), krospowidon, aspartam (E951), talk oraz stearynian magnezu. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość aspartamu, która wynosi od 1,5 mg w tabletce 5 mg do 6 mg w tabletce 20 mg olanzapiny. Lek pakowany jest w blistry oPA-Al-PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach od 7 do 70 tabletek, z okresem ważności 3 lata, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zolafren-Swift 20 mg
Podczas terapii olanzapiną w postaci leku Zolafren-Swift kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną lub substancje pomocnicze, takie jak aspartam (2,40–9,60 mg/tabletkę) i alkohol benzylowy (0,03–0,1 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub predyspozycją do tego schorzenia, ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia śródgałkowego indukowanego działaniem antycholinergicznym olanzapiny. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest przeprowadzenie wywiadu okulistycznego i ewentualna konsultacja specjalistyczna. Ponadto, ze względu na obecność aspartamu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z fenyloketonurią, a zawartość alkoholu benzylowego powinna być uwzględniona u osób z nadwrażliwością na tę substancję.
alkohol benzylowy, aspartam, ciśnienie śródgałkowe, dysfagia, działanie przeciwpsychotyczne, fenyloalanina, fenyloketonuria, jaskra z wąskim kątem przesączania, konsultacja okulistyczna, nadwrażliwość na substancję czynną, olanzapina, ostry napad jaskry, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, Zolafren-Swift - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Apra-swift 30 mg
Arypiprazol, dostępny w preparacie Apra-swift w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wynika z jego działania na ośrodkowy układ nerwowy oraz wzrok. Najczęstsze działania niepożądane wpływające na bezpieczeństwo kierowców to uspokojenie polekowe, senność, omdlenia oraz zaburzenia widzenia (niewyraźne i podwójne widzenie). Ryzyko nasilenia tych objawów jest dawkozależne, z największym potencjałem przy dawce 30 mg arypiprazolu. Skład tabletek zawiera również aspartam, laktozę jednowodną oraz niewielkie ilości alkoholu benzylowego, które nie mają istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów.
alkohol benzylowy, Apra-swift, arypiprazol, aspartam, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, laktoza jednowodna, lek uspokajający, niewyraźne widzenie, omdlenie, podwójne widzenie, problem z koncentracją, senność, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ nerwowy, uspokojenie polekowe, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Olanzapine Aurovitas w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (dawki 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym aspartam, którego zawartość wynosi odpowiednio 0,50 mg, 1,00 mg, 1,50 mg i 2,00 mg na tabletkę. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych u osób z historią nadwrażliwości na leki przeciwpsychotyczne lub strukturalnie podobne związki chemiczne. Przeciwwskazaniem jest również jaskra z wąskim kątem przesączania, ze względu na antagonistyczne działanie olanzapiny na receptory muskarynowe, co może prowadzić do rozszerzenia źrenicy, wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i pogorszenia odpływu cieczy wodnistej.
aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na leki, narząd wzroku, olanzapina, postać farmaceutyczna, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenicy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, właściwość farmakodynamiczna, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elicea Q-Tab 15 mg
Preparat Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych (w tym lęku panicznego z lub bez agorafobii, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Tabletki charakteryzują się zawartością laktozy jednowodnej proporcjonalną do dawki (od 58,935 mg w dawce 5 mg do 235,74 mg w dawce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. Forma farmaceutyczna ułatwia podawanie leku pacjentom z dysfagią, osobom starszym, pacjentom z lękiem przed połykaniem leków oraz tym, którzy nie mają dostępu do wody.
agorafobia, anhedonia, derealizacja, dysfagia, działanie niepożądane, enzym CYP2C19, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, lęk paniczny, napad lęku panicznego, napięcie mięśniowe, nietolerancja laktozy, obniżony nastrój, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapina Viatris 10 mg
Olanzapina Viatris, dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest wskazana do leczenia schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych. W schizofrenii lek stosuje się zarówno w fazie początkowej, jak i w terapii podtrzymującej, skutecznie kontrolując objawy wytwórcze, negatywne oraz zaburzenia kognitywne. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest zalecana do leczenia epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego oraz do profilaktyki nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie. Tabletki zawierają aspartam w ilości proporcjonalnej do dawki (od 1,975 mg w dawce 5 mg do 7,900 mg w dawce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub zaburzeniami metabolizmu fenyloalaniny.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod manii, fenyloalanina, fenyloketonuria, leczenie podtrzymujące, lek normotymiczny, lek przeciwpsychotyczny, objaw negatywny, objaw pozapiramidowy, objaw wytwórczy, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, urojenie wielkościowe, zaburzenie kognitywne, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hitaxa 5 mg
Lek Hitaxa w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej zawiera desloratadynę w dawce 5 mg, przeznaczony do stosowania doustnego u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, z dawkowaniem 1 tabletka raz na dobę. Tabletka powinna być umieszczona w jamie ustnej, gdzie ulega szybkiemu rozpadowi, bez konieczności popijania wodą. Dawkowanie można modyfikować w zależności od typu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa: w okresowym AZB stosowanie jest przerywane po ustąpieniu objawów, natomiast w przewlekłym AZB zaleca się kontynuację terapii przez cały czas narażenia na alergen. Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci poniżej 12 lat, a dane dotyczące skuteczności u młodzieży 12-17 lat są niewystarczające.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aspartam, dawkowanie leku, desloratadyna, glikol propylenowy, historia choroby, Hitaxa, mannitol, nietolerancja składników, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroMirta ORO 45 mg
AuroMirta ORO (mirtazapina) w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg, stosowana jako lek przeciwdepresyjny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez personel medyczny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥5%) to senność, uspokojenie, suchość w ustach, wzrost masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry i rumień wielopostaciowy. W badaniach klinicznych (20 RCT placebo-kontrolowanych, do 12 tygodni, 1501 pacjentów na mirtazapinie do 60 mg oraz 850 na placebo) odnotowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym depresję szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji hematologicznej.
agranulocytoza, akatyzja, depresja szpiku kostnego, eozynofilia, granulocytopenia, hiperkineza, hipertriglicerydemia, hiponatremia, lek przeciwdepresyjny, małopłytkowość, mioklonia, mirtazapina, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, osutka krostkowa, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższenie aminotransferaz, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja skórna niepożądana, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Evastix 20 mg
Evastix to lek zawierający ebastynę w dawkach 10 mg i 20 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co umożliwia szybkie uwolnienie substancji czynnej bez konieczności popijania wodą. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: wersja 10 mg ma średnicę 6,7 mm i oznaczenie „E 10”, natomiast wersja 20 mg ma średnicę 9,2 mm i oznaczenie „E 20”. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, krospowidon, aspartam (2,5 mg w tabletce 10 mg i 5,0 mg w tabletce 20 mg), krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian oraz aromat mięty pieprzowej. Obecność aspartamu (E 951) jest istotna ze względu na jego potencjalne działanie, co należy uwzględnić w ocenie pacjentów z nietolerancją tej substancji.
aromat mięty pieprzowej, aspartam, blister PA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, ebastyna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, mannitol, produkt leczniczy, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, utylizacja produktów leczniczych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anzorin 10 mg
Produkt leczniczy Anzorin zawiera olanzapinę w dawce 10 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co umożliwia szybkie rozpuszczenie bez konieczności popijania, co jest korzystne dla pacjentów z trudnościami w połykaniu. Każda tabletka zawiera 3 mg aspartamu jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. Formulacja obejmuje także celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, skrobię żelowaną, krospowidon, sodu laurylosiarczan, gumę guar, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, rozsadzających, powierzchniowo czynnych, żelujących i przeciwzbrylających.
aspartam, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, guma guar, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa fast junior 2,5 mg
Hitaxa fast junior to preparat zawierający desloratadynę w dawce 2,5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowany głównie w populacji pediatrycznej. Badania kliniczne wykazały, że częstość działań niepożądanych jest porównywalna z placebo, a najczęściej zgłaszanymi objawami są ból głowy (do 5,9% u nastolatków), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz uczucie zmęczenia (1,2%). W dawce 5 mg/dobę u dorosłych odnotowano wzrost częstości działań niepożądanych o 3% w porównaniu do placebo. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane, takie jak omamy, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, wydłużenie QT), reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), a także zaburzenia psychiczne i neurologiczne (zawroty głowy, drgawki). W populacji pediatrycznej zgłaszano również nietypowe zachowania i agresję, które wymagają monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, kołatanie serca, mialgia, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, populacja pediatryczna, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja fototoksyczna, repolaryzacja komór serca, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anzorin 20 mg
Lek Anzorin zawiera substancję czynną olanzapinę w dawce 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podanie pacjentom z dysfagią. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor, są okrągłe, z jednej strony wypukłe, z drugiej płaskie. Każda tabletka zawiera 6 mg aspartamu, co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną (E 460a), mannitol (E 421), skrobię żelowaną kukurydzianą, krospowidon, sodu laurylosiarczan, gumę guar (E 412), krzemionkę koloidalną bezwodną (E 551) oraz magnezu stearynian (E 572), które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne i szybki rozpad tabletki w jamie ustnej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Aurovitas 10 mg
Olanzapine Aurovitas, dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub na substancje pomocnicze, w tym aspartam, którego zawartość w preparacie wynosi odpowiednio 0,50 mg (5 mg), 1,00 mg (10 mg), 1,50 mg (15 mg) oraz 2,00 mg (20 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią lub nadwrażliwością na aspartam. Ponadto, bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ryzyko jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjalny wpływ olanzapiny na receptory muskarynowe, co może prowadzić do midriazy i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego u predysponowanych pacjentów.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hitaxa 2,5 mg
Desloratadyna, substancja czynna produktu leczniczego Hitaxa 2,5 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych, co potwierdzają dane kliniczne z ponad 1000 przypadków oraz badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych, które nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży, a decyzja o terapii powinna być podejmowana indywidualnie, po ocenie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka dla płodu. W odniesieniu do laktacji, desloratadyna przenika do mleka matki, a jej obecność wykryto w organizmach noworodków i niemowląt, jednak brak jest jednoznacznych danych klinicznych dotyczących wpływu na dziecko karmione piersią. W związku z tym lekarz powinien omówić z pacjentką dwie opcje: przerwanie karmienia na czas leczenia lub odstąpienie od terapii, uwzględniając korzyści zarówno dla matki, jak i dziecka.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, desloratadyna, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, farmakoterapia w ciąży, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, lek przeciwhistaminowy, płód, płodność, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka kobiecego, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, teratogenność, wada rozwojowa, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Clatra Allergy Fast 20 mg
Bilastyna w dawce terapeutycznej 20 mg, stosowana w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Clatra Allergy Fast), nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów mechanicznych, co potwierdzają badania kliniczne przeprowadzone u dorosłych pacjentów. Lek z grupy nowszej generacji antagonistów receptorów H1 charakteryzuje się ograniczoną penetracją do ośrodkowego układu nerwowego, co minimalizuje ryzyko senności i zaburzeń funkcji poznawczych. Mimo to, ze względu na indywidualną zmienność reakcji na lek, zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu oceny własnej tolerancji na bilastynę.
bilastyna, dawka 20 mg, dokumentacja medyczna, funkcja poznawcza, lek przeciwhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, penetracja do ośrodkowego układu nerwowego, profil bezpieczeństwa, reakcja indywidualna, senność, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia, wrażliwość indywidualna, zaburzenie koncentracji, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mirtor 30 mg
Mirtazapina, substancja czynna leku Mirtor, jest psychoanaleptykiem z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX11), dostępnym w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie presynaptycznych receptorów α2-adrenergicznych, co zwiększa transmisję noradrenergiczną i serotoninergiczną, ze specyficznym wzmocnieniem receptorów 5-HT1 oraz blokadą receptorów 5-HT2 i 5-HT3. Enancjomery S(+) i R(-) wykazują różne mechanizmy blokady receptorów, co przyczynia się do złożonego efektu przeciwdepresyjnego. Działanie sedatywne wynika z antagonizmu receptorów histaminowych H1, a lek charakteryzuje się minimalnym działaniem przeciwcholinergicznym i ograniczonym wpływem na układ sercowo-naczyniowy, z niewielkim ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego. Badanie kliniczne z udziałem 54 zdrowych ochotników wykazało, że mirtazapina w dawkach 45 mg i 75 mg nie powoduje klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QTc, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne terapii.
antagonista receptorów α2-adrenergicznych, aspartam, ciężka depresja, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwdepresyjne, enancjomer, fenyloketonuria, hipertriglicerydemia, lek przeciwdepresyjny, mirtazapina, neuroprzekaźnictwo noradrenergiczne, neuroprzekaźnictwo serotonergiczne, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QTc, pokrzywka, psychoanaleptyk, randomizowane badanie kliniczne, receptor 5-HT1, receptor 5-HT2, receptor 5-HT3, receptor histaminowy H1, receptor α2-adrenergiczny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ sercowo-naczyniowy, właściwość sedatywna, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Donectil ODT 10 mg
Donectil ODT, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawce 10 mg, jest wskazany w leczeniu otępienia w przebiegu choroby Alzheimera i wymaga precyzyjnego schematu dawkowania. Terapia rozpoczyna się od dawki 5 mg/dobę podawanej raz na dobę przez co najmniej miesiąc, co umożliwia ocenę odpowiedzi klinicznej i osiągnięcie stężenia stacjonarnego. Po tym okresie dawkę można zwiększyć do maksymalnie 10 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast u osób z łagodnym do umiarkowanego upośledzeniem funkcji wątroby zaleca się ostrożne dostosowanie dawki ze względu na ryzyko zwiększonej ekspozycji na lek. Brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby oraz u dzieci i młodzieży.
bezsenność, chlorowodorek donepezylu, ciężkie upośledzenie czynności wątroby, diagnoza otępienia, Donectil ODT, eliminacja donepezylu, korzyść kliniczna, koszmar senny, leczenie podtrzymujące, nietypowy sen, odpowiedź kliniczna, otępienie w chorobie Alzheimera, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, stężenie stacjonarne leku, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tolerancja pacjenta, upośledzenie czynności wątroby, wytyczna diagnostyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie snu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mirtor 15 mg
Mirtazapina w dawkach od 15 do 45 mg/dobę stanowi skuteczną terapię przeciwdepresyjną, z dawką początkową 15 lub 30 mg podawaną raz dziennie, zwykle wieczorem. Efekt terapeutyczny obserwuje się po 1-2 tygodniach, a ocenę skuteczności przeprowadza się po 2-4 tygodniach. W przypadku braku poprawy dawkę można zwiększyć do maksymalnej 45 mg/dobę, a jeśli po kolejnych 2-4 tygodniach nie nastąpi poprawa, zaleca się rozważenie odstawienia leku. Terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy po uzyskaniu remisji, a odstawianie powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów odstawiennych. U pacjentów geriatrycznych stosuje się te same dawki, jednak zwiększanie dawki wymaga ścisłej kontroli lekarskiej. U osób z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania ze względu na zmniejszony klirens mirtazapiny.
aspartam, dawka dobowa, dawka maksymalna, depresja, fenyloketonuria, klirens kreatyniny, mirtazapina, Mirtor, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, remisja, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia przeciwdepresyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolafren-Swift 20 mg
Produkt leczniczy Zolafren-Swift zawiera olanzapinę, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg olanzapiny oraz substancje pomocnicze, w tym aspartam (od 2,40 mg do 9,60 mg) i alkohol benzylowy (od 0,03 mg do 0,1 mg). Tabletki są żółte, okrągłe, płaskie, z oznaczeniem dawki na jednej stronie, co ułatwia identyfikację. Formuła umożliwia szybki rozpad tabletki w jamie ustnej bez konieczności popijania wodą lub rozpuszczenie jej w napoju, co jest korzystne dla pacjentów z trudnościami w połykaniu.
alkohol benzylowy, aspartam, dysfagia, krospowidon, krzemionka koloidalna, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, mannitol, olanzapina, podanie doustne, środek rozsadzający, stearylofumaran sodu, substancja o znanym działaniu, substancja pomocnicza, substancja poprawiająca smak, substancja poślizgowa, substancja słodząca, substancja wypełniająca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hitaxa Fast 5 mg
Hitaxa Fast to produkt leczniczy zawierający 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co umożliwia szybkie rozpuszczanie bez konieczności popijania wodą. Tabletki mają wymiary 8,1 mm x 3,2 mm, są ceglastoczerwone i zawierają substancje pomocnicze takie jak mannitol (133,5 mg), aspartam (3 mg) oraz glikol propylenowy (0,75 mg). Pozostałe składniki pełnią funkcje regulatorów pH, substancji wiążących, rozpadowych oraz nadających smak i barwę. Postać farmaceutyczna jest szczególnie korzystna dla pacjentów z trudnościami w połykaniu oraz w sytuacjach ograniczonego dostępu do wody.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, desloratadyna, dysfagia, glikol propylenowy, kroskarmeloza sodowa, kwas cytrynowy jednowodny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, polakrylina potasowa, regulator kwasowości, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tlenek żelaza czerwony, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hitaxa Fast 5 mg
Hitaxa Fast zawiera desloratadynę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowaną w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno okresowego, jak i przewlekłego) oraz pokrzywki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zalecana dawka to 1 tabletka 5 mg raz na dobę, przyjmowana niezależnie od posiłków. Tabletka powinna być umieszczona w jamie ustnej, gdzie ulega szybkiemu rozpadowi bez konieczności popijania. Czas terapii zależy od charakteru schorzenia: maksymalnie 10 dni bez konsultacji lekarskiej, w przypadku okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa leczenie można przerwać po ustąpieniu objawów i wznowić w razie nawrotu, natomiast w przewlekłym zapaleniu zaleca się kontynuację terapii przez cały okres ekspozycji na alergen.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, blister leku, dane kliniczne, dawkowanie leku, desloratadyna, Hitaxa Fast, leczenie desloratadyną, objawy alergiczne, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, schorzenie alergiczne, skuteczność leku, substancja czynna desloratadyna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolaxa Rapid 5 mg
Produkt leczniczy Zolaxa Rapid to tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, dostępne w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg olanzapiny. Tabletki charakteryzują się żółtą, lekko chropowatą powierzchnią oraz okrągłym, obustronnie wypukłym kształtem. Substancją pomocniczą jest aspartam (E 951), którego zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki olanzapiny: od 0,35 mg w dawce 5 mg do 1,40 mg w dawce 20 mg. Pozostałe składniki pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, aromat mięty pieprzowej oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, szybki rozpad tabletki w jamie ustnej oraz poprawę smaku i właściwości technologicznych preparatu.
aromat mięty pieprzowej, aspartam, blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, krospowidon, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, olanzapina, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apra-swift 15 mg
Apra-swift to lek zawierający arypiprazol w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 30 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg, 15 mg lub 30 mg arypiprazolu oraz substancje pomocnicze takie jak aspartam (od 1 mg do 3 mg), laktoza jednowodna (od 95,05 mg do 285,15 mg) i alkohol benzylowy (od 0,0036 mg do 0,0108 mg). Składniki pomocnicze różnią się nieznacznie w zależności od dawki, a szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy, aspartamu i alkoholu benzylowego, co ma znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy, fenyloketonurią oraz nadwrażliwością na alkohol benzylowy. Tabletki o dawkach 10 mg i 30 mg zawierają czerwony barwnik (żelaza tlenek czerwony E 172), natomiast 15 mg – żółty (żelaza tlenek żółty E 172).
alkohol benzylowy, arypiprazol, aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, fenyloketonuria, glikol propylenowy, guma arabska, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, maltodekstryna, nadwrażliwość na alkohol benzylowy, nietolerancja laktozy, stearynian magnezu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ricordo 10 mg
Lek Ricordo zawierający 10 mg chlorowodorku donepezylu w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany do objawowego leczenia łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera. Donepezyl działa poprzez zwiększenie dostępności acetylocholiny w ośrodkowym układzie nerwowym, co przekłada się na poprawę funkcji poznawczych oraz łagodzenie objawów behawioralnych i psychologicznych. Tabletki o masie zawierają również 10 mg aspartamu (E 951) oraz 262,5 mg laktozy jednowodnej, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy lub fenyloketonurią. Postać leku ulegająca rozpadowi w jamie ustnej ułatwia podawanie pacjentom z dysfagią, często występującą w przebiegu choroby Alzheimera.
acetylocholina, aspartam, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, dysfagia, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie alzheimerowskie, otępienie w chorobie Alzheimera, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia objawowa, układ cholinergiczny, zespół otępienny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Desloratadine Genepharm 2,5 mg
Desloratadyna w dawce 2,5 mg (Desloratadine Peseri) w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Badania kliniczne nie wykazały istotnego osłabienia sprawności psychofizycznej u pacjentów stosujących ten lek, co wskazuje na brak negatywnego wpływu na funkcje poznawcze i motoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Niemniej jednak, bardzo rzadko może wystąpić senność jako działanie niepożądane, co potencjalnie może zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.
badanie kliniczne, Desloratadine Peseri, desloratadyna, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia, lek przeciwhistaminowy, obsługiwanie maszyn, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa desloratadyny, senność, sprawność psychofizyczna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zdolność prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tractiva 15 mg
Tractiva (arypiprazol) jest dostępna w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 30 mg, a dawkowanie zależy od wskazania, wieku pacjenta oraz indywidualnych czynników klinicznych. W leczeniu schizofrenii u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mg/dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg/dobę i maksymalną 30 mg/dobę. U młodzieży ≥15 lat leczenie rozpoczyna się od 2 mg/dobę, stopniowo zwiększając do 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 30 mg/dobę w wyjątkowych przypadkach. W terapii epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u dorosłych dawka początkowa i podtrzymująca to 15 mg/dobę, z maksymalną dawką 30 mg/dobę. U młodzieży ≥13 lat leczenie rozpoczyna się od 2 mg/dobę, zwiększając do 10 mg/dobę, z maksymalnym czasem terapii 12 tygodni i dawkami powyżej 10 mg stosowanymi tylko wyjątkowo. Dawki powyżej 10 mg wiążą się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, senność i przyrost masy ciała.
arypiprazol, dysfagia, epizod maniakalny, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, monoterapia, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, schizofrenia, senność, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia skojarzona, zaburzenia autystyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Tourette’a, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aribit ODT 10 mg
Aribit ODT (arypiprazol) w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg, jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych oraz młodzieży od 15 roku życia, zarówno w fazie ostrej, jak i w leczeniu podtrzymującym. W zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I lek stosuje się u dorosłych w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów z dominującymi epizodami maniakalnymi. U młodzieży od 13 roku życia Aribit ODT jest wskazany do krótkotrwałego (do 12 tygodni) leczenia epizodów maniakalnych. Tabletki charakteryzują się łatwością podania bez konieczności popijania wodą, co jest istotne u pacjentów z dysfagią lub obniżoną współpracą, a także zmniejszają ryzyko ukrywania leku w jamie ustnej.
alkohol benzylowy, arypiprazol, aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod maniakalny, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, nietolerancja laktozy, objawy psychotyczne, ostra faza choroby, produkt leczniczy, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mirtor 15 mg
Mirtazapina, substancja czynna leku Mirtor, jest psychoanaleptykiem z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX11) o unikatowym mechanizmie działania. Działa jako presynaptyczny antagonista receptorów α2-adrenergicznych, co zwiększa neuroprzekaźnictwo noradrenaliny i serotoniny, selektywnie stymulując receptory 5-HT1 oraz blokując 5-HT2 i 5-HT3. Enancjomer S(+) blokuje receptory α2 i 5-HT2, natomiast enancjomer R(-) antagonizuje receptory 5-HT3, co razem zapewnia kompleksowy efekt przeciwdepresyjny. Mirtazapina wykazuje także działanie uspokajające poprzez antagonizm receptorów histaminowych H1, co jest korzystne u pacjentów z depresją i zaburzeniami snu. W dawkach terapeutycznych (15-45 mg) charakteryzuje się ograniczonym działaniem przeciwcholinergicznym i korzystnym profilem bezpieczeństwa kardiologicznego, potwierdzonym badaniem wpływu na odstęp QTc przy dawkach 45 mg i 75 mg, gdzie nie stwierdzono klinicznie istotnego wydłużenia repolaryzacji mięśnia sercowego.
antagonista receptorów α2-adrenergicznych, aspartam, ciężka depresja, działanie niepożądane mirtazapiny, działanie przeciwcholinergiczne, enancjomer, hipertriglicerydemia, neuroprzekaźnictwo noradrenergiczne, neuroprzekaźnictwo serotonergiczne, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QTc, podwójnie ślepa próba, pokrzywka, przyrost masy ciała, randomizowane badanie kliniczne, receptor 5-HT1, receptor 5-HT2, receptor 5-HT3, receptor histaminowy H1, repolaryzacja mięśnia sercowego, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzapine APC 15 mg
Olanzapine APC to preparat zawierający olanzapinę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg substancji czynnej. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, w tym aspartam (E 951) w ilościach od 2,40 mg do 9,60 mg oraz mannitol (E 421) od 60 mg do 240 mg, w zależności od dawki. Pozostałe składniki to m.in. krospowidon (superdezintegrant), aromat pomarańczowy, krzemionka koloidalna bezwodna oraz sodu stearylofumaran, które wspomagają rozpad tabletki i poprawiają właściwości organoleptyczne oraz technologiczne preparatu.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adablix 10 mg
Adablix to lek przeciwhistaminowy zawierający 10 mg bilastyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeznaczony do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz pokrzywki. Preparat jest skuteczny zarówno w sezonowej, jak i całorocznej postaci alergii, co obejmuje reakcje na pyłki roślin oraz alergeny takie jak roztocza kurzu domowego. Tabletki o średnicy 8 mm, białe i obustronnie wypukłe, rozpuszczają się szybko w jamie ustnej, co ułatwia podawanie leku dzieciom w wieku 6-11 lat o masie ciała co najmniej 20 kg, eliminując potrzebę popijania wodą i zwiększając komfort terapii pediatrycznej.
alergia na sierść, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, bilastyna, dysfagia, pokrzywka, pylenie roślin, reakcja alergiczna sezonowa, roztocza, roztocza kurzu domowego, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia przeciwalergiczna, wykwit skórny, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek