Właściwości farmakokinetyczne leku Evastix

Ebastyna, substancja czynna leku Evastix dostępnego w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (10 mg i 20 mg), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który wpływa na jej działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego leku.¹

Wchłanianie

Ebastyna po podaniu doustnym ulega szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Lek podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia, w wyniku którego jest prawie całkowicie przekształcany w swój czynny metabolit – cerebastynę. To właśnie ten metabolit odpowiada za działanie terapeutyczne leku.²

Po zastosowaniu doustnej dawki 10 mg ebastyny, maksymalne stężenie cerebastyny w osoczu wynosi od 80 do 100 ng/ml i jest osiągane po 2,6 do 4 godzinach od przyjęcia leku. W przypadku podania wyższej dawki, tj. 20 mg ebastyny, średnie maksymalne stężenie cerebastyny w osoczu osiąga wartość około 195 ng/ml po czasie 3 do 6 godzin.³

Wpływ pokarmu na wchłanianie

Przyjmowanie ebastyny w postaci tabletek powlekanych jednocześnie z pokarmem skutkuje 1,5- do 2,0-krotnym wzrostem poziomu cerebastyny w osoczu oraz 50% zwiększeniem wartości AUC (pole pod krzywą zależności stężenia od czasu). Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) pozostaje jednak niezmieniony. Co istotne, mimo zmian w parametrach farmakokinetycznych, skuteczność kliniczna preparatu nie ulega zmianie.⁴

Biorównoważność postaci farmaceutycznych

Badania krzyżowe z zastosowaniem pojedynczej dawki ebastyny w postaci liofilizatu doustnego w porównaniu z tabletkami powlekanymi potwierdziły biorównoważność tych preparatów. Warto zaznaczyć, że spożycie wody po przyjęciu doustnego liofilizatu ebastyny nie wpływa na dystrybucję substancji czynnej w organizmie.⁵

Dystrybucja

Zarówno ebastyna, jak i jej aktywny metabolit cerebastyna, charakteryzują się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przekraczającym 95%. Ta cecha wpływa na dostępność wolnej frakcji leku w układzie krążenia.⁶

Metabolizm

Badania przeprowadzone in vitro na ludzkich mikrosomach wątrobowych wykazały, że ebastyna jest metabolizowana do cerebastyny głównie za pośrednictwem układów enzymatycznych cytochromu P450. W metabolizmie uczestniczą następujące izoformy: CYP450 2J2, 4F12 i 3A4. Istotne jest, że równoczesne podawanie inhibitorów CYP450 3A4, takich jak ketokonazol czy erytromycyna, prowadzi do znaczącego zwiększenia stężenia zarówno ebastyny, jak i cerebastyny w osoczu.⁷

Eliminacja

Okres półtrwania aktywnego metabolitu ebastyny, cerebastyny, wynosi 15-19 godzin u osób zdrowych. Około 66% leku wydalane jest z moczem w postaci sprzężonych metabolitów.⁸

Farmakokinetyka w stanie stacjonarnym

Po wielokrotnym podawaniu ebastyny w dawce dobowej 10 mg, stan stacjonarny w osoczu osiągany jest po 3-5 dniach stosowania. Stężenie leku w osoczu w stanie stacjonarnym utrzymuje się na poziomie 130-160 ng/ml.⁹

Liniowość farmakokinetyki

Farmakokinetyka ebastyny oraz jej czynnego metabolitu cerebastyny wykazuje charakter liniowy w zalecanym zakresie dawek terapeutycznych, który wynosi od 10 do 20 mg. Oznacza to, że zmiany stężenia leku w osoczu są proporcjonalne do podanej dawki.¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie zaobserwowano istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych ebastyny w porównaniu z młodymi osobami dorosłymi. Profil farmakokinetyczny pozostaje zbliżony niezależnie od wieku pacjenta.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby

U pacjentów z różnym stopniem zaburzeń czynności nerek (łagodne, umiarkowane, ciężkie) oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, którzy otrzymywali ebastynę w dawce dobowej 20 mg, stężenia ebastyny i cerebastyny w osoczu mierzone w pierwszym i piątym dniu leczenia były porównywalne z wartościami uzyskiwanymi u zdrowych ochotników. Oznacza to, że ogólny profil farmakokinetyczny ebastyny i jej metabolitów nie ulega istotnym zmianom u pacjentów z różnymi stopniami niewydolności wątroby lub nerek.¹²

Zmiany okresu półtrwania w zaburzeniach czynności narządów

Pomimo braku istotnych zmian w ogólnym profilu farmakokinetycznym, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania cerebastyny w fazie eliminacji do 23-26 godzin (w porównaniu do 15-19 godzin u osób zdrowych). Z kolei u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania wydłuża się nawet do 27 godzin.¹³