nadwrażliwość
Nadwrażliwość jest terminem medycznym opisującym nieprawidłową lub wzmożoną reakcję układu immunologicznego na bodźce, które u większości osób nie wywołują żadnej odpowiedzi. Jest to podstawa wielu chorób alergicznych i autoimmunologicznych.
Według klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy nadwrażliwości: typ I (natychmiastowa, zależna od IgE), typ II (cytotoksyczna), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniona, komórkowa). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i manifestacją kliniczną.
Nadwrażliwość typu I obejmuje klasyczne reakcje alergiczne jak katar sienny, astma czy anafilaksja. Typ II odpowiada za reakcje cytotoksyczne występujące np. w niedokrwistościach autoimmunohemolitycznych. Typ III związany jest z chorobami kompleksów immunologicznych jak zapalenie naczyń czy niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, a typ IV odpowiada za kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje na gruźlicę.
Diagnostyka nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE, testy prowokacyjne oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje układu immunologicznego. Leczenie zależy od typu nadwrażliwości i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne) oraz w niektórych przypadkach immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Posterisan H (166,7 mg + 2,5 mg)/g
Posterisan H to maść o stężeniu substancji czynnych 166,7 mg/g zawiesiny bakteryjnej Escherichia coli (zabitej) oraz 2,5 mg/g hydrokortyzonu. Zawiesina bakteryjna pochodzi z 500 milionów inaktywowanych bakterii E. coli, zawierających składniki komórkowe i produkty przemiany materii, konserwowane fenolem (3,3 mg płynnego fenolu na gram maści). Hydrokortyzon pełni funkcję przeciwzapalną, łagodząc podrażnienia skóry. Skład maści uzupełniają lanolina, wykazująca właściwości zmiękczające i nawilżające, oraz wazelina żółta jako podłoże maściowe. Należy zwrócić uwagę na możliwość reakcji nadwrażliwości na lanolinę u niektórych pacjentów.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera oksykodon chlorowodorek (10 mg) oraz nalokson chlorowodorek (5 mg) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Ze względu na farmakologiczne właściwości oksykodonu, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów, takich jak depresja oddechowa, zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, skurcz mięśni gładkich oraz zahamowanie odruchu kaszlowego. Częstość działań niepożądanych jest zróżnicowana i obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (bezsenność, splątanie, depresja, uzależnienie), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, senność, drgawki), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, biegunka), a także reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju zespołu odstawienia, tolerancji oraz poważnych powikłań oddechowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego oraz u noworodków matek stosujących Xanconalon w ciąży.
depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgawki, dyzuria, hipogonadyzm, kolka żółciowa, letarg, nadwrażliwość, naloksonu chlorowodorek, niedrożność jelit, oksykodonu chlorowodorek, omamy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, splątanie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, zaburzenia koordynacji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zahamowanie odruchu kaszlowego, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toramat 25 mg
Lek Toramat zawiera topiramat w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg, z różną zawartością laktozy jednowodnej (od 28,5 mg do 228 mg) oraz dodatkiem żółcienia pomarańczowego w tabletkach 50 mg (0,05 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na topiramat lub substancje pomocnicze. W profilaktyce migreny stosowanie topiramatu jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują wysoce skutecznej antykoncepcji, ze względu na wysokie ryzyko teratogenne. W leczeniu padaczki przeciwwskazania te są względne i wymagają indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza gdy brak jest alternatywnych terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Dąb bezszypułkowy – Przedawkowanie
Dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) jest jednym z gatunków dębu wykorzystywanych w preparatach leczniczych, głównie w postaci kory, która stanowi surowiec farmaceutyczny. W dokumentacji medycznej produktu leczniczego Kora dębu nie odnotowano przypadków przedawkowania, a monitorowanie kliniczne nie wykazało negatywnych skutków zdrowotnych związanych z nadmiernym spożyciem preparatów zawierających korę tego gatunku. Pomimo braku udokumentowanych incydentów, zaleca się ostrożność i stosowanie się do zaleceń dawkowania producenta. W przypadku przekroczenia dawki i wystąpienia niepokojących objawów, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Leksykon substancji czynnych
Pamidronian – Przeciwwskazania stosowania
Disodu pamidronian, obecny w preparatach Pamifos-30, Pamifos-60 oraz Pamifos-90 (odpowiednio 30 mg, 60 mg i 90 mg substancji czynnej), ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na disodu pamidronian pięciowodny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie, w tym rozpuszczalnik (woda do wstrzykiwań). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich, zagrażających życiu wstrząsów anafilaktycznych. W związku z tym konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji na bisfosfoniany lub inne leki podawane parenteralnie, aby wykluczyć ryzyko reakcji krzyżowych i nadwrażliwości.
bisfosfonian, działanie niepożądane, nadwrażliwość, pamidronian disodu, pamidronian disodu pięciowodny, Pamifos, podanie parenteralne, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Alkohol cynamonowy – Dawkowanie i sposób podawania
Alkohol cynamonowy, jako składnik mieszaniny substancji zapachowych w produkcie TRUE Test 36, jest stosowany w diagnostyce alergii kontaktowej. W mieszaninie występuje w proporcji 4:1 względem innych alergenów, takich jak geraniol czy aldehyd cynamonowy. Standardowa dawka aplikowana podczas testu płatkowego wynosi 430 µg/cm² (348 µg na płatek), co zapewnia optymalną czułość przy minimalnym ryzyku podrażnienia. Test wykonuje się na zdrowej skórze górnej części pleców lub zewnętrznej części ramienia, pozostawiając plaster na 48 godzin. Ocena reakcji odbywa się 30 minut po zdjęciu plastra oraz po 1-2 dniach, co pozwala na odróżnienie reakcji alergicznej od podrażnienia. W przypadku alkoholu cynamonowego nie obserwuje się typowych opóźnionych reakcji po 4-5 dniach, charakterystycznych dla innych alergenów.
aldehyd amylocynamonowy, aldehyd cynamonowy, alergen, alergia kontaktowa, alkohol cynamonowy, eugenol, geraniol, hydroksycytronellal, International Contact Dermatitis Research Group, izoeugenol, mieszanina substancji zapachowych, naciek zapalny, nadwrażliwość, pęcherzyki, reakcja alergiczna, reakcja fałszywie ujemna, reakcja z podrażnienia, rumień, rumień grudkowy, rumień pęcherzykowy, test płatkowy, wyciąg z mchu dębowego, zmiany grudkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Furaginum Hasco 50 mg
Furaginum Hasco, zawierający 50 mg furazydyny, jest antybiotykiem z grupy nitrofuranów, stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na furazydynę, inne nitrofurany oraz składniki pomocnicze, w tym 14 mg sacharozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Nie należy stosować preparatu u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, od 38. tygodnia ciąży oraz podczas porodu ze względu na ryzyko teratogenne i możliwość rozwoju niedokrwistości hemolitycznej u noworodka. Furaginum Hasco jest również przeciwwskazany u dzieci poniżej 15. roku życia oraz u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min lub podwyższone stężenie kreatyniny), co zapobiega kumulacji leku i ryzyku neurotoksyczności.
działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja nerek, furazydyna, hemoliza erytrocytów, klirens kreatyniny, nadwrażliwość, neuropatia cukrzycowa, neurotoksyczność, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, pochodna nitrofuranu, polineuropatia, stężenie kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Oxyduo w dawce 40 mg oksykodonu chlorowodorku (36 mg oksykodonu) i 20 mg naloksonu chlorowodorku (21,8 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, odpowiadającego 18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), układu krążenia (dławica piersiowa, kołatanie serca, uderzenia gorąca), układu oddechowego (duszność, kaszel) oraz skóry (świąd, reakcje skórne, nadmierne pocenie się). Wśród działań o częstości niezbyt częstej wymienia się m.in. drgawki, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, uzależnienie), tachykardię, depresję oddechową, zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia układu moczowo-płciowego (parcie na pęcherz, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia od oksykodonu, które może wystąpić nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych i jest zależne od indywidualnych czynników ryzyka, dawkowania oraz czasu terapii opioidami.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, choroba wieńcowa, depresja, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgania mięśni, drgawki, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmary senne, letarg, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, osłabienie, parcie na pęcherz, reakcja skórna, senność, skurcz mięśni, stan euforii, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, wyciek wodnisty z nosa, wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia mowy, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, ziewanie, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biotifem MAX 10 mg
Biotifem MAX to lek zawierający 10 mg biotyny w formie tabletek, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na biotynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą, w tym szczególnie na izomalt (288,50 mg w jednej tabletce). Nadwrażliwość stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii, a lekarz powinien dokładnie zbadać wywiad alergiczny pacjenta, zwracając uwagę na reakcje uczuleniowe po wcześniejszym stosowaniu biotyny lub preparatów zawierających izomalt. W przypadku podejrzenia nadwrażliwości konieczne jest monitorowanie objawów takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha).
biotyna, duszność, działanie niepożądane, izomalt, nadwrażliwość, nadwrażliwość na biotynę, nudności, objawy nadwrażliwości, objawy ze strony przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, produkt leczniczy, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, skuteczność terapeutyczna, substancje pomocnicze, wysypka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Lek Plerixafor MSN w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml (24 mg pleryksaforu w 1,2 ml roztworu) posiada ograniczone przeciwwskazania, z których jedynym formalnym jest udokumentowana nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 6,0-7,5 oraz osmolalnością 260-320 mOsm/kg, a jego postać to przejrzysty, bezbarwny do jasnożółtego roztwór. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego w celu wykluczenia reakcji nadwrażliwości na pleryksafor lub składniki pomocnicze.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Subinit 25 mg
Lek Subinit zawierający sunitynib jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg (odpowiednio 16,70 mg, 33,40 mg i 66,80 mg sunitynibu jabłczanu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Przeciwwskazanie to ma charakter bezwzględny i wymaga bezwzględnego wykluczenia podania leku w takich przypadkach, niezależnie od zaawansowania choroby nowotworowej. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych, co podkreśla konieczność szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
Kapsułki Subinit różnią się wyglądem w zależności od dawki: 12,5 mg (kapsułka nr 4, czerwony wieczko i korpus, granulki od żółtej do pomarańczowej), 25 mg (kapsułka nr 2, żółty wieczko, czerwony korpus, granulki od żółtej do pomarańczowej) oraz 50 mg (kapsułka nr 1, żółty wieczko i korpus, granulki od żółtej do pomarańczowej). W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości na sunitynib lub składniki pomocnicze, należy rozważyć alternatywne metody leczenia, uwzględniając możliwość reakcji krzyżowych u pacjentów z alergią na inhibitory kinaz tyrozynowych. Decyzja o terapii powinna być podejmowana z uwzględnieniem pełnej historii alergicznej pacjenta.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Gyno-Pevaryl 50 50 mg
Bezpieczeństwo stosowania azotanu ekonazolu w postaci globulek dopochwowych (50 mg substancji czynnej) zostało potwierdzone w 32 badaniach klinicznych obejmujących 3630 pacjentek. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1% pacjentek) były zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, takie jak uczucie pieczenia i świąd, występujące u 1,2% pacjentek. Rzadziej (<1%) zgłaszano wysypkę oraz uczucie pieczenia sromu i pochwy. Po wprowadzeniu produktu Gyno-Pevaryl do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości (bardzo rzadko <1/10 000), rumień (rzadko ≥1/10 000 i <1/1000), obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, kontaktowe zapalenie skóry, złuszczanie skóry oraz miejscowe objawy takie jak ból, podrażnienie i obrzęk w miejscu aplikacji.
azotan ekonazolu, ból w miejscu podania, działanie niepożądane, globulka dopochwowa, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie objawowe, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk w miejscu podania, pieczenie skóry, pieczenie sromu i pochwy, podrażnienie w miejscu podania, pokrzywka, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja miejscowa, reakcja uczuleniowa, rumień, świąd, wysypka, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu rozrodczego, złuszczanie skóry - Leksykon substancji czynnych
Mercurius solubilis hahnemanni – Dawkowanie i sposób podawania
Mercurius solubilis Hahnemanni jest jednym z dziewięciu składników aktywnych preparatu Homeogene 9, występującym w dawce 0,667 mg na tabletkę w rozcieńczeniu 3CH. Preparat zawiera również inne substancje homeopatyczne w identycznym stężeniu. Dawkowanie u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6. roku życia w fazie ostrej wynosi 1 tabletkę co godzinę między posiłkami, z maksymalną dawką dobową 6 tabletek. W fazie poprawy dawkowanie redukuje się do 3 tabletek dziennie. Terapia nie powinna trwać dłużej niż kilka dni, aby uniknąć maskowania objawów innych chorób. U dzieci w wieku 6-12 lat wymagana jest konsultacja lekarska przed rozpoczęciem leczenia, a stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest niewskazane.
arnica montana, Arum triphyllum, Belladonna, biodostępność, błona śluzowa jamy ustnej, Bromum, Bryonia, dawkowanie podtrzymujące, faza ostra, Homeogene 9, mercurius solubilis hahnemanni, nadwrażliwość, Phytolacca decandra, preparat homeopatyczny, Pulsatilla, rozcieńczenie 3CH, sacharoza, Spongia tosta, wywiad medyczny, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon substancji czynnych
Galantamina – Przeciwwskazania stosowania
Galantamina, inhibitor acetylocholinesterazy stosowany w terapii choroby Alzheimera, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <9 ml/min dla Galsya SR i <10 ml/min dla Nivalin), oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Child-Pugh >9 pkt dla Galsya SR). Dodatkowo, astma oskrzelowa stanowi przeciwwskazanie do stosowania formy do wstrzykiwań (Nivalin) ze względu na ryzyko zaostrzenia skurczu oskrzeli. W zakresie układu sercowo-naczyniowego przeciwwskazania obejmują bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, niedokrwienną chorobę serca oraz ciężką niewydolność serca, co wynika z cholinergicznego mechanizmu działania galantaminy i ryzyka nasilenia tych stanów. W formie iniekcyjnej przeciwwskazane jest także stosowanie u pacjentów z padaczką i hiperkinezą ze względu na możliwość obniżenia progu drgawkowego i nasilenia objawów ruchowych.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie cholinergiczne, funkcja poznawcza, hiperkinezja, inhibitor acetylocholinesterazy, klirens kreatyniny, nadwrażliwość, niedokrwienna choroba serca, niedrożność jelit, obturacja dróg oddechowych, padaczka, POChP, profilaktyka przeciwwrzodowa, próg drgawkowy, przerost gruczołu krokowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Menero 10 mg
Produkt leczniczy Menero zawierający tadalafil 10 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (231,68 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie organicznych azotanów ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenek azotu/cGMP. Ponadto, Menero nie powinien być stosowany u mężczyzn z chorobami serca, u których aktywność seksualna jest niewskazana, w tym po zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, z niestabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca klasy NYHA ≥ II w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowanymi arytmiami, niedociśnieniem (<90/50 mm Hg), niekontrolowanym nadciśnieniem oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także utrata wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) oraz jednoczesne stosowanie z riocyguatem.
arytmia niekontrolowana, azotany organiczne, białaczka, choroba serca, choroba wieńcowa, cyklaza guanylowa, działanie hipotensyjne, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze niekontrolowane, nadwrażliwość, nadwrażliwość na tadalafil, NAION, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie tętnicze, ocena kardiologiczna, parametry hemodynamiczne, powikłania sercowo-naczyniowe, priapizm, riocyguat, spadek ciśnienia tętniczego, szlak tlenek azotu/cGMP, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Izovag 10 mg/g
Izokonazolu azotan, substancja czynna kremu dopochwowego Izovag o stężeniu 10 mg/g, należy do pochodnych imidazolu i jest klasyfikowany pod kodem ATC G01AF07. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, skutecznie zwalczając dermatofity, drożdżaki (w tym Candida spp.), pleśniaki oraz inne patogenne grzyby. Ponadto, izokonazol azotan posiada aktywność przeciwbakteryjną wobec bakterii Gram-dodatnich, co rozszerza jego zastosowanie w terapii mieszanych zakażeń pochwy. Krem ma postać białej, jednorodnej masy, co ułatwia aplikację dopochwową.
alkohol cetostearylowy, bakteria Gram-dodatnia, Candida, dermatofit, drożdżak, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, grzyb chorobotwórczy, grzyb patogenny, izokonazol azotan, krem dopochwowy, lek przeciwzakaźny i odkażający, mieszane zakażenie pochwy, nadwrażliwość, pleśniak, pochodna imidazolu, substancja pomocnicza, zakażenie pochwy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Memorion 10 mg
Lek Memorion, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg i 10 mg, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne piperydyny oraz składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w ilości 83,5 mg w dawce 5 mg oraz 167 mg w dawce 10 mg, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W takich przypadkach wskazane jest rozważenie alternatywnej terapii, aby uniknąć powikłań wynikających z nietolerancji laktozy.
chlorowodorek donepezylu, duszność, inhibitor cholinoesterazy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw alergiczny, obrzęk, pochodna piperydyny, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, świąd, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Takalcytol – Przeciwwskazania stosowania
Takalcytol jednowodny, substancja czynna w preparacie Curatoderm (4,17 µg/g), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na takalcytol lub składniki pomocnicze, w tym butylohydroksytoluen (E 321) zawarty w wazelinie białej. Nie należy stosować leku w postaciach łuszczycy krostkowej i grudkowej, ani na obszarach skóry przekraczających 15-20% powierzchni ciała, ze względu na ryzyko działań niepożądanych wynikających z wchłaniania systemowego. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
aktywne zapalenie, analog witaminy D, butylohydroksytoluen, choroba nerek, choroba przytarczyc, choroba serca, Curatoderm, EGFR, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hipokalcemia, krzywica, łuszczyca, łuszczyca grudkowa, łuszczyca krostkowa, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość, niedoczynność przytarczyc, niewydolność serca, osteomalacja, pochodna witaminy D, schorzenie wątroby, takalcytol jednowodny, wazelina biała, wchłanianie systemowe, zaburzenie stężenia wapnia - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kasztanowca – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z kasztanowca (Intractum Hippocastani) jest składnikiem preparatu Savarix, zawierającego 5 g wyciągu (1:1, etanol 96%) na 100 g żelu, wraz z heparyną sodową (50 000 IU) i benzokainą (1 g). Preparat stosowany jest w terapii chorób żylnych, jednak jego użycie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik, w tym heparynę i benzokainę. Ponadto, nie należy aplikować preparatu na otwarte rany, zmiany skórne niewiadomego pochodzenia, zakażenia ropne skóry, błony śluzowe oraz okolice oczu, nosa i ust ze względu na ryzyko podrażnień i zwiększonego wchłaniania substancji czynnych. Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest stosowanie na skórę po radioterapii oraz w miejscach aktywnego krwawienia, ze względu na działanie przeciwkrzepliwe heparyny. Savarix nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12 roku życia z uwagi na ryzyko methemoglobinemii wywołanej przez benzokainę.
benzokaina, błona śluzowa, choroba żylna, heparyna sodowa, Intractum Hippocastani, methemoglobinemia, nadwrażliwość, otwarta rana, podrażnienie skóry, radioterapia, reakcja alergiczna, substancja przeciwkrzepliwa, świąd, terapia preparatem, wyciąg z kasztanowca, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie, zakażenie ropne skóry, zmiana skórna niewiadomego pochodzenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rispolept 1 mg/ml
Rispolept (rysperydon) w postaci roztworu doustnego charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej występują parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność (≥10%). Zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność (≥10%), zaburzenia snu, pobudzenie, depresja i lęk (≥1/100 do <1/10), są powszechne, a rzadziej obserwuje się manię, stan splątania czy katatonię. Infekcje, w tym zapalenie płuc, oskrzeli i zakażenia dróg moczowych, występują często (≥1/100 do <1/10). W zakresie hematologicznym notuje się niezbyt często neutropenię, leukopenię, trombocytopenię i niedokrwistość (≥1/1000 do <1/100), a rzadko agranulocytozę (≥1/10 000 do <1/1000). Hiperprolaktynemia i zaburzenia metaboliczne, takie jak zwiększenie masy ciała, hiperglikemia i cukrzyca, również należą do częstych działań niepożądanych (≥1/100 do <1/10). Występują także rzadkie, ale poważne powikłania, jak reakcje anafilaktyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego oraz cukrzycowa kwasica ketonowa (<1/10 000).
agranulocytoza, akatyzja, anoreksja, anorgazmia, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, eozynofilia, grzybica paznokci, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, hiponatremia, katatonia, leukopenia, mania, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, somnambulizm, stan splątania, trombocytopenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie ucha, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok, zatrucie wodne, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aksoderm Forte 1000 j.m./g
Produkt leczniczy Aksoderm Forte, zawierający retynolu palmitynian w stężeniu 1000 IU/g, może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze miejscowym, typowe dla pochodnych witaminy A. Najczęściej obserwowane są reakcje alergiczne oraz kontaktowe zapalenie skóry, manifestujące się świądem, zaczerwienieniem, wysypką, a niekiedy pęcherzykami lub złuszczaniem. Istotnym czynnikiem ryzyka jest obecność lanoliny bezwodnej jako substancji pomocniczej, która może indukować reakcje nadwrażliwości u osób predysponowanych. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, jednak należy zwracać szczególną uwagę na pacjentów z historią uczuleń na retynol lub lanolinę oraz na osoby z wrażliwą lub uszkodzoną skórą.
Aksoderm Forte, bezpieczeństwo farmakoterapii, kontaktowe zapalenie skóry, lanolina bezwodna, maść, miejscowa reakcja nadwrażliwości, miejscowa reakcja skórna, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość, obrzęk, pochodna witaminy A, podmiot odpowiedzialny, preparat miejscowy, reakcja alergiczna, retynolu palmitynian, świąd i zaczerwienienie skóry, uszkodzenie skóry, wrażliwa skóra, zapalenie skóry, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levothyroxine Accord 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa (Levothyroxine Accord) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym barwniki takie jak tartrazyna (E 102), żółcień pomarańczowa (E 110) i czerwień Allura AC (E 129), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, nieleczoną nadczynność tarczycy oraz ostre stany kardiologiczne, takie jak świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis. W okresie ciąży przeciwwskazane jest skojarzone stosowanie lewotyroksyny z lekami przeciwtarczycowymi ze względu na ryzyko działań niepożądanych u matki i płodu.
autonomiczny układ nerwowy, choroba wieńcowa, kortyzol, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, padaczka, pancarditis, powikłanie sercowo-naczyniowe, próg drgawkowy, przełom nadnerczowy, reakcja alergiczna, tyreotoksykoza, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wchłaniania, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Setaloft 100 mg 100 mg
Setaloft (sertralina) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sertralinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (19,8 mg w tabletce 50 mg oraz 39,6 mg w tabletce 100 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Zaleca się zachowanie okresów karencji: minimum 14 dni po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem sertraliny oraz co najmniej 7 dni przerwy po odstawieniu sertraliny przed włączeniem IMAO. Również jednoczesne stosowanie pimozydu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka zaburzeń rytmu serca.
choroba afektywna dwubiegunowa, drżenie mięśniowe, dziurawiec zwyczajny, epizod maniakalny, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, laktoza jednowodna, lek opioidowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwmigrenowy, lek serotoninergiczny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, skaza krwotoczna, tramadol, tryptan, tryptofan, zaburzenie czynności wątroby, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xiltess 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Xiltess 20 mg, jest doustnym inhibitorem czynnika Xa o szerokim zastosowaniu w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban lub substancje pomocnicze, czynne krwawienia klinicznie istotne oraz stany zwiększające ryzyko poważnych krwawień, takie jak aktywne owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z tendencją do krwawień, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne i okulistyczne, krwotok wewnątrzczaszkowy, obecność żylaków przełyku, malformacje naczyniowe, tętniaki oraz poważne patologie naczyń ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko krwawień i toksyczność dla płodu i noworodka.
apiksaban, choroba wątroby, choroba wrzodowa, czynne krwawienie, czynnik krzepnięcia, dalteparyna, doustny antykoagulant, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, marskość wątroby, naczynia wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, tabletka powlekana, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, wada żylno-tętnicza, warfaryna, wywiad alergologiczny, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Pranoprofen – Wskazania do stosowania
Pranoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany miejscowo w okulistyce w formie kropli do oczu (stężenie 1 mg/ml, preparat Prattack), wykazuje skuteczność w leczeniu podostrych i przewlekłych stanów zapalnych o etiologii niezakaźnej, takich jak blepharitis, conjunctivitis, blepharoconjunctivitis oraz anterior uveitis. Jego działanie przeciwzapalne jest szczególnie istotne w terapii pooperacyjnej, zwłaszcza po zabiegach usunięcia zaćmy, gdzie redukcja stanu zapalnego sprzyja szybszej rekonwalescencji i zmniejsza ryzyko powikłań. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,07 mg/ml) i bor (3,7 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki.
ciało rzęskowe, etiologia niezakaźna, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, krople do oczu, leczenie pooperacyjne, lek przeciwdrobnoustrojowy, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pranoprofen, przedni odcinek oka, stan zapalny oka, usunięcie zaćmy, zaćma, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie powiek, zapalenie powiek i spojówek, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefepime AptaPharma 1 g
Cefepime AptaPharma, będący cefalosporyną IV generacji (cefepim dichlorowodorku jednowodnego), posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z historią nadwrażliwości na cefepim lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Dostępny jest w dawkach 1 g i 2 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, o pH 4,2-5,2 i osmolalności 383-389 mOsmol/kg po rekonstytucji. Ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, lek nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na inne cefalosporyny, penicyliny, monobaktamy oraz karbapenemy, co wynika z podobieństw strukturalnych pierścienia beta-laktamowego. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne.
aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, antybiotykoterapia, cefalosporyna, cefalosporyna czwartej generacji, cefepim, fluorochinolon, karbapenem, konsultacja alergologiczna, makrolid, monobaktam, nadwrażliwość, pierścień beta-laktamowy, proszek do sporządzania roztworu, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rekonstytucja, test diagnostyczny, tetracyklina, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Debretin Forte 200 mg
Debretin Forte, zawierający 200 mg trimebutyny maleinianu, wykazuje działania niepożądane klasyfikowane według systemu CIOMS III. Najczęściej zgłaszane reakcje to nadwrażliwość skórna, obejmująca kontaktowe zapalenie skóry, świąd i pokrzywkę, o częstości nieznanej. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak stany przedomdleniowe i omdlenia, występują niezbyt często (≥0,1% do <1%) i są głównie obserwowane po dożylnym podaniu leku. Wśród działań skórnych pojawiają się wysypki o częstości niezbyt częstej oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne i złuszczające zapalenie skóry, których częstość jest nieznana, ale wymagają one szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne powikłania.
ciężka reakcja skórna, Debretin Forte, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, świąd, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Glatiramer octan – Przeciwwskazania stosowania
Octan glatirameru, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 40 mg/ml (co odpowiada 36 mg glatirameru zasady na ampułko-strzykawkę), z pH 5,5-7,0 i osmolarnością około 300 mOsmol/L. Jedynym wyraźnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed kwalifikacją pacjenta do terapii. Ze względu na złożony charakter chemiczny octanu glatirameru – mieszaniny polipeptydów o masie cząsteczkowej 5000-9000 daltonów, zawierających aminokwasy L-glutaminowy, L-alaninę, L-tyrozynę i L-lizynę – istnieje ryzyko nieprzewidywalnych reakcji nadwrażliwości, które mogą manifestować się jako reakcje skórne, objawy ze strony układu oddechowego i krążenia, a nawet reakcje anafilaktyczne.
ampułko-strzykawka, dysfagia, Glatiramer acetate Teva, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, masa cząsteczkowa, mieszanina polipeptydów, nadwrażliwość, octan glatirameru, osmolarność, pH, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, roztwór do wstrzykiwań, sekwencja aminokwasów, składniki pomocnicze, skurcz oskrzeli, stwardnienie rozsiane, syntetyczne polipeptydy, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidoposterin 50 mg/g
Lidoposterin w postaci maści zawiera 50 mg lidokainy na 1 g preparatu, działającej miejscowo poprzez blokadę przewodnictwa nerwowego, co skutkuje znieczuleniem i łagodzeniem bólu. Preparat jest wskazany przede wszystkim w leczeniu dolegliwości bólowych związanych z chorobą hemoroidalną oraz świądem odbytu. Ponadto, Lidoposterin znajduje zastosowanie jako środek znieczulający przed i po inwazyjnych procedurach diagnostycznych i terapeutycznych w obrębie kanału odbytu, takich jak rektoskopia, anoskopia czy badanie per rectum. Maść jest łatwa w aplikacji, jednak zawiera alkohol cetylowy, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję pomocniczą.
alkohol cetylowy, anoskopia, badanie per rectum, blokowanie przewodnictwa nerwowego, ból pozabiegowy, choroba hemoroidalna, dolegliwość bólowa, guzki krwawnicze, hemoroidy, lidokaina, miejscowy lek przeciwbólowy, miejscowy środek znieczulający, nadwrażliwość, pieczenie, procedura diagnostyczna, rektoskopia, świąd odbytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trioxal 100 mg
Na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat, oceniono profil bezpieczeństwa itrakonazolu stosowanego w leczeniu grzybic skóry i paznokci. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dzieci były ból głowy (3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%) oraz zaburzenia czynności wątroby (1,2%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) i ból brzucha (1,3%). Rzadziej występowały zaburzenia smaku, leukopenia, nadwrażliwość, szumy uszne, zaburzenia czynności wątroby i zmiany skórne (<1%). Charakter działań niepożądanych u dzieci jest podobny do dorosłych, jednak ich częstość jest wyższa w populacji pediatrycznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, fosfokinaza kreatynowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polinail 80 mg/g
Polinail, leczniczy lakier do paznokci zawierający 80 mg/g cyklopiroksu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy (10 mg/g) i etanol (730 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub podrażnienia. Lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie wiekowej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości.
alergia skórna, alkohol cetostearylowy, cyklopiroks, etanol, lakier leczniczy do paznokci, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość, obrzęk, pieczenie skóry, podrażnienie miejscowe, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, składnik pomocniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, zaczerwienienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vellofent 267 mcg
Vellofent, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, jest wskazany wyłącznie do leczenia bólu przebijającego u pacjentów onkologicznych już poddawanych terapii podtrzymującej opioidami. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fentanyl lub składniki pomocnicze, brak wcześniejszego leczenia opioidami, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (w trakcie terapii i do 2 tygodni po jej zakończeniu), ostrą depresję oddechową oraz ostre choroby obturacyjne płuc. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w leczeniu innych rodzajów bólu ostrego, takich jak ból pooperacyjny czy pourazowy, ani u pacjentów przyjmujących hydroksymaślan sodu ze względu na ryzyko nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego i zaburzeń oddychania. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, a także u osób z historią nadużywania substancji psychoaktywnych lub uzależnienia od opioidów.
ból nowotworowy, ból przebijający, choroba nowotworowa, choroba obturacyjna płuc, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, hydroksymaślan sodu, inhibitor monoaminooksydazy, nadużywanie substancji psychoaktywnych, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra depresja oddechowa, pacjent onkologiczny, reakcja alergiczna, tabletka podjęzykowa fentanylu, tolerancja na opioidy, uzależnienie od opioidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxycort
Oxycort w postaci aerozolu zawiera 9,30 mg oksytetracykliny chlorowodorku oraz 3,10 mg hydrokortyzonu w 1 g zawiesiny i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Podczas aplikacji należy unikać wdychania, kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. Terapia powinna być monitorowana pod kątem skuteczności i działań niepożądanych; w przypadku braku poprawy po 7 dniach lub wystąpienia podrażnienia skóry, leczenie należy przerwać. Należy unikać długotrwałego stosowania, aplikacji na rozległe powierzchnie skóry oraz stosowania pod opatrunkami okluzyjnymi, aby zapobiec powikłaniom dermatologicznym, takim jak zanik naskórka, rozstępy oraz nadkażenia, a także ograniczyć ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania hydrokortyzonu i związanych z tym działań niepożądanych.
Candida, działanie przeciwbakteryjne, fotodermatoza, glikozuria, hiperglikemia, hydrokortyzon, kortykosteroid, kortyzol, lekooporność, nadkażenie, nadkażenie grzybicze, nadwrażliwość, oksytetracyklina, oksytetracyklina chlorowodorek, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, podrażnienie skóry, promieniowanie ultrafioletowe, rozstępy, terapia przeciwbakteryjna, terapia przeciwgrzybicza, zanik naskórka, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Ziele pokrzywy – Przeciwwskazania stosowania
Ziele pokrzywy (Urtica dioica L.), stanowiące 20% składu wyciągu w preparacie Urofort, wykazuje działanie moczopędne, co wymaga szczególnej ostrożności w jego stosowaniu. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na pokrzywę lub inne składniki preparatu, w tym rośliny z rodziny Asteraceae. Ze względu na działanie diuretyczne, preparaty zawierające ziele pokrzywy są niewskazane u pacjentów wymagających ograniczenia podaży płynów, a także u osób z niewydolnością serca i nerek, gdzie mogą nasilić diurezę, zaburzyć równowagę elektrolitową oraz pogłębić odwodnienie, co może prowadzić do dodatkowego obciążenia układu sercowo-naczyniowego i nerkowego.
choroba wątroby, disulfiram, diureza, działanie moczopędne, działanie niepożądane, etanol, interakcja lekowa, liść mącznicy, nadwrażliwość, niewydolność, niewydolność narządowa, odwodnienie, przeciwwskazanie, równowaga elektrolitowa, uzależnienie od alkoholu, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek, ziele nawłoci, ziele pokrzywy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Questax XR 50 mg
Lek Questax XR, zawierający kwetiapinę fumaranu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na kwetiapinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w tabletkach wynosi od 14 mg (50 mg dawka) do 113 mg (400 mg dawka). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy. Ponadto, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna oraz nefazodon, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia kwetiapiny w osoczu i potencjalne poważne działania niepożądane, w tym kardiotoksyczność.
antybiotyk makrolidowy, działanie niepożądane, erytromycyna, infekcja grzybicza, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, kardiotoksyczność, klarytromycyna, kwetiapina fumaran, laktoza, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, makrolid, nadwrażliwość, nefazodon, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Polygala – Przeciwwskazania stosowania
Polygala, obecna w preparacie L52 w rozcieńczeniu D4 (2,67 ml na 30 ml preparatu), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję lub inne składniki preparatu, w tym na etanol (67,5% v/v), który stanowi substancję pomocniczą. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, ze względu na wysoką zawartość etanolu, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, epilepsją, uzależnieniem od alkoholu, kobiet w ciąży i karmiących oraz osób prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących maszyny.
aconitum napellus, arnica montana, Belladonna, Bryonia, China rubra, choroba autoimmunologiczna, choroba wątroby, ciąża, dane kliniczne, Drosera, działanie niepożądane, epilepsja, etanol, Eucalyptus globulus, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium, indeks terapeutyczny, interakcja lekowa, karmienie piersią, nadwrażliwość, ośrodkowy układ nerwowy, preparat wieloskładnikowy, reakcja alergiczna, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu, właściwość immunomodulująca, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clarithromycin Genoptim 250 mg
Klarytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, posiada liczne przeciwwskazania związane z ryzykiem poważnych działań niepożądanych oraz interakcji lekowych. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na makrolidy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (7,2 mg w tabletce 250 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, w szczególności z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT, komorowymi zaburzeniami rytmu, w tym torsade de pointes, oraz u osób z hipokaliemią lub hipomagnezemią. Ponadto, klarytromycyna nie powinna być stosowana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z niewydolnością nerek ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych.
alkaloidy sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, ciężka niewydolność wątroby, cyzapryd, dihydroergotamina, domperydon, ergotamina, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, inhibitory reduktazy HMG-CoA, interakcje lekowe, klarytromycyna, kolchicyna, laktoza jednowodna, lomitapid, lowastatyna, midazolam, migotanie komór, miopatia, nadwrażliwość, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, rabdomioliza, ranolazyna, symwastatyna, tabletki powlekane, tachykardia komorowa, terfenadyna, tikagrelor, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydroxyzinum Polfarmex 25 mg
Hydroxyzinum Polfarmex, dostępny w dawkach 10 mg i 25 mg, wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na hydroksyzynę chlorowodorek lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (32,24 mg w tabletce 10 mg i 79,71 mg w tabletce 25 mg). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT, chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardią, a także u osób z wywiadem rodzinnym nagłej śmierci sercowej. Przeciwwskazania obejmują także stosowanie leków wydłużających QT lub indukujących torsade de pointes oraz pacjentów z porfirią. Hydroksyzyna jest przeciwwskazana w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko dla płodu i niemowlęcia.
aminofilina, bradykardia, cetyryzyna, częstoskurcz komorowy, działanie niepożądane, etylenodiamina, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna chlorowodorek, jaskra, kanałopatia, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, parametr elektrokardiograficzny, pochodna piperazyny, porfiria, przerost gruczołu krokowego, repolaryzacja komór serca, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca