nadwrażliwość
Nadwrażliwość jest terminem medycznym opisującym nieprawidłową lub wzmożoną reakcję układu immunologicznego na bodźce, które u większości osób nie wywołują żadnej odpowiedzi. Jest to podstawa wielu chorób alergicznych i autoimmunologicznych.
Według klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy nadwrażliwości: typ I (natychmiastowa, zależna od IgE), typ II (cytotoksyczna), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniona, komórkowa). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i manifestacją kliniczną.
Nadwrażliwość typu I obejmuje klasyczne reakcje alergiczne jak katar sienny, astma czy anafilaksja. Typ II odpowiada za reakcje cytotoksyczne występujące np. w niedokrwistościach autoimmunohemolitycznych. Typ III związany jest z chorobami kompleksów immunologicznych jak zapalenie naczyń czy niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, a typ IV odpowiada za kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje na gruźlicę.
Diagnostyka nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE, testy prowokacyjne oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje układu immunologicznego. Leczenie zależy od typu nadwrażliwości i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne) oraz w niektórych przypadkach immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg/dawkę) oraz formoterol fumaran dwuwodny (9 µg/dawkę). Profil bezpieczeństwa nie wykazuje zwiększonej częstości działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami. Najczęstsze działania niepożądane wynikają z działania β2-mimetycznego formoterolu i obejmują drżenia oraz palpitacje, które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują w ciągu kilku dni. Inne często obserwowane objawy to drożdżyca jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP, ból głowy, kaszel, dysfonia oraz kołatanie serca. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca, a bardzo rzadko zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaćma, jaskra oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia alternatywnego.
agresja, ból głowy, budezonid, Bufomix Easyhaler, ciała ketonowe, częstoskurcz, depresja, drożdżyca jamy ustnej, drżenie, dusznica bolesna, dysfonia, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, glicerol, hiperglikemia, hipokaliemia, insulina, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, monitorowanie wzrostu, nadaktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, płukanie jamy ustnej, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wahania ciśnienia krwi, wolne kwasy tłuszczowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaćma, zapalenie płuc, zasinienie, zawroty głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fexofenadine hydrochloride Cipla 120 mg
Lek Fexofenadine hydrochloride Cipla w dawce 120 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną – feksofenadynę chlorowodorek – oraz na jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Nadwrażliwość może manifestować się reakcjami alergicznymi, takimi jak wysypka, świąd, obrzęk czy trudności w oddychaniu, które mogą stanowić zagrożenie życia. Przed przepisaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje na feksofenadynę lub inne leki przeciwhistaminowe, aby wykluczyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są podłużne, obustronnie wypukłe, powlekane i brzoskwiniowe, co może ułatwić identyfikację preparatu przez pacjenta.
W przypadku podejrzenia nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku Fexofenadine hydrochloride Cipla 120 mg, stosowanie preparatu należy bezwzględnie odradzić i rozważyć alternatywne metody leczenia. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego przerwania terapii oraz zgłoszenia się do lekarza w razie wystąpienia objawów alergicznych. Znajomość pełnego składu leku, w tym substancji pomocniczych, jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii i minimalizacji ryzyka poważnych reakcji nadwrażliwości.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydrocortisonum-SF 10 mg
Przedawkowanie hydrokortyzonu, glikokortykosteroidu o biologicznym czasie półtrwania około 100 minut, stanowi kliniczne wyzwanie ze względu na brak specyficznego antidotum. Ostra toksyczność jest rzadko obserwowana, jednak wymaga natychmiastowej interwencji objawowej, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania podstawowych parametrów życiowych. W przypadku reakcji anafilaktycznych konieczne jest wdrożenie standardowego postępowania przeciwwstrząsowego, obejmującego podanie adrenaliny, wspomagane sztuczne oddychanie oraz rozważenie aminofiliny, a także zapewnienie pacjentowi ciepła i spokoju. Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia układu krążenia (nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, retencja płynów), metaboliczne (hiperglikemia, hipokalemia), psychiczne (pobudzenie, euforyczność, bezsenność) oraz cechy cushingoidalne przy przewlekłym stosowaniu.
adrenalina, aminofilina, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokalemia, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, objaw kliniczny, objawy cushingoidalne, ostra toksyczność, otyłość centralna, postępowanie przeciwwstrząsowe, przedawkowanie hydrokortyzonu, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, skurcz oskrzeli, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, sztuczne oddychanie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rovamycine 1,5 mln j.m.
Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia spiramycyną (preparat Rovamycine w dawkach 1,5 mln j.m. lub 3 mln j.m.) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na substancję czynną, inne antybiotyki makrolidowe (erytromycynę, klarytromycynę, azytromycynę, roksytromycynę) oraz substancje pomocnicze zawarte w leku. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym alergii krzyżowej w obrębie makrolidów, dokładny wywiad alergologiczny jest niezbędny przed rozpoczęciem terapii. Skład jakościowy preparatu jest identyczny w obu dawkach, co oznacza, że nadwrażliwość na substancje pomocnicze wyklucza stosowanie obu dostępnych dawek.
alergia krzyżowa, antybiotyk makrolidowy, antybiotyki makrolidowe, azytromycyna, erytromycyna, klarytromycyna, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość, przeciwwskazanie, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, roksytromycyna, skuteczność mikrobiologiczna, spiramycyna, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka pospolitego – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z niepokalanka pospolitego (Vitex agnus castus L. fructus) jest stosowany w lecznictwie farmaceutycznym, jednak jego użycie wymaga ostrożnej oceny przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (98,8 mg w preparacie Castagnus). Preparat Castagnus zawiera 4,5 mg wyciągu suchego, co odpowiada około 45 mg owocu niepokalanka, ekstrahowanego etanolem 60% [m/m]. Stosowanie wyciągu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne działanie hormonalne i możliwość przenikania składników aktywnych do mleka matki. Dodatkowo, obecność laktozy wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Castagnus, choroba wątroby, ciąża, działanie hormonalne, etanol, gospodarka hormonalna, karmienie piersią, laktacja, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niepokalanek pospolity, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, uzależnienie od alkoholu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nizoral 20 mg/g
Szampon leczniczy Nizoral zawiera ketokonazol w stężeniu 20 mg/g jako substancję czynną, co zapewnia skuteczne działanie przeciwgrzybicze przy miejscowej aplikacji na skórę głowy. Preparat zawiera również składniki pomocnicze, w tym środki powierzchniowo czynne (sole sodowe eterów sulfonowych), substancje kondycjonujące (dietanolamid kwasu tłuszczowego oleju kokosowego, laurdimonium), emolient (makrogol 120 metyloglukozodioleinian) oraz kompozycję zapachową zawierającą alergeny (2 mg/g) i konserwanty takie jak kwas benzoesowy (1,2 µg/g) i butylohydroksytoluen (0,2 µg/g). Obecność tych składników może mieć znaczenie u pacjentów z nadwrażliwością lub alergiami kontaktowymi.
alkohol benzylowy, aplikacja miejscowa, butylohydroksytoluen, efekt przeciwgrzybiczny, emolient, HDPE, ketokonazol, kwas benzoesowy, nadwrażliwość, przeciwutleniacz, reakcja alergiczna, regulacja pH, środek powierzchniowo czynny, substancja czynna, szampon leczniczy, właściwość lecznicza, wodorotlenek - Leksykon substancji czynnych
Aminofluorki – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Aminofluorki, obecne w preparatach stomatologicznych takich jak Fluormex, wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u dzieci poniżej 9 roku życia. Preparaty te zawierają znaczące stężenia fluoru: Fluormex w formie żelu zawiera 12,5 mg czynnego fluoru/g (12 500 ppm), natomiast płyn stomatologiczny 10 mg/g (10 000 ppm). U dzieci konieczny jest stały nadzór osoby dorosłej podczas aplikacji, aby zapobiec przypadkowemu połknięciu produktu, co może prowadzić do przewlekłego zatrucia fluorem i rozwoju fluorozy zębów. Dodatkowo, żel zawiera parabeny (propylu i metylu parahydroksybenzoesan), co wymaga uwagi u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.
Lek Alvesco 80, zawierający 80 µg cyklezonidu w jednej dawce inhalacyjnej, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym 4,7 mg etanolu na dawkę. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Ze względu na obecność etanolu, należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą alkoholową lub uzależnieniem od alkoholu, mimo że ilość alkoholu w dawce jest niewielka.
Alvesco 80 jest podawany w formie aerozolu inhalacyjnego, co wymaga od pacjenta umiejętności koordynacji wdechu z aktywacją inhalatora ciśnieniowego. W przypadku trudności z techniką inhalacji zaleca się rozważenie alternatywnych systemów podawania lub zastosowanie urządzeń pomocniczych, takich jak komora inhalacyjna, aby zapewnić skuteczność leczenia. Prawidłowa technika inhalacji jest kluczowa dla efektywności terapii kortykosteroidami wziewnymi, dlatego edukacja pacjenta w tym zakresie jest niezbędna.
aerozol inhalacyjny, Alvesco, choroba alkoholowa, cyklezonid, inhalator ciśnieniowy, komora inhalacyjna, koordynacja wdechu, kortykosteroid wziewny, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pramatis 20 mg
Przed zastosowaniem leku Pramatis, zawierającego escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych, należy bezwzględnie uwzględnić przeciwwskazania dotyczące nadwrażliwości na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (65,07 mg, 86,67 mg, 173,34 mg odpowiednio dla poszczególnych dawek). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), zarówno niewybiórczych, nieodwracalnych, jak i odwracalnych inhibitorów MAO typu A (np. moklobemid) oraz linezolidu, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. pobudzeniem, drżeniem i hipertermią.
arytmia, ciężka nietolerancja laktozy, escytalopram, hipertermia, inhibitory monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, wrodzony zespół długiego QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Urotrim 200 mg
Stosowanie trimetoprimu (lek Urotrim) w dawkach 100 mg i 200 mg jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (1,32 mg w tabletce 100 mg i 2,64 mg w tabletce 200 mg). Przeciwwskazania obejmują również zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość megaloblastyczna z niedoboru folianów, granulocytopenia oraz polekowa małopłytkowość immunologiczna po wcześniejszym stosowaniu trimetoprimu. Ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny <15 ml/min stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko kumulacji leku i toksyczności. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u niemowląt do 3. miesiąca życia z powodu niedojrzałości narządów i braku danych dotyczących bezpieczeństwa.
dysfagia, działania niepożądane, granulocytopenia, klirens kreatyniny, kwas foliowy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwbakteryjne, lek nefrotoksyczny, lek przeciwbakteryjny, małopłytkowość immunologiczna polekowa, monoterapia, nadwrażliwość, niedobór folianów, niedokrwistość megaloblastyczna, nietolerancja cukru, niewydolność nerek, niewydolność nerek umiarkowana, parametry hematologiczne, substancja czynna, sulfametoksazol, trimetoprim, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tribiotic (10 mg + 5 mg + 0,833 mg)/g
Maść Tribiotic zawiera 400 j.m./g bacytracyny cynkowej, 5 mg neomycyny siarczanu oraz 5000 j.m./g polimyksyny B siarczanu i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki preparatu oraz wiek poniżej 12 lat ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności, szczególnie związanej z neomycyną. Preparatu nie należy stosować na błony śluzowe, duże powierzchnie uszkodzonej skóry, głębokie lub kłute rany, ciężkie oparzenia, okolice oczu oraz sączące zmiany skórne, ze względu na zwiększone ryzyko wchłaniania systemowego i potencjalnych działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i słuchu oraz u osób stosujących jednocześnie inne leki nefro- lub ototoksyczne.
antybiotyk aminoglikozydowy, bacytracyna cynkowa, błona śluzowa, ciężkie oparzenie, działanie nefrotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie ototoksyczne, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, lek przeciwbakteryjny, maść TRIBIOTIC, nadwrażliwość, neomycyna siarczan, polimyksyna B siarczan, preparat zawierający srebro, rana kłuta, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sącząca zmiana skórna, upośledzenie funkcji nerek, uszkodzenie skóry, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krążenia, zaburzenie słuchu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bulgaplin 50 mg
Lek Bulgaplin, zawierający pregabalinę w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje na pregabalinę lub podobne leki oraz na składniki pomocnicze kapsułek. Przeciwwskazania dotyczą wszystkich dostępnych dawek Bulgaplin, niezależnie od ich zawartości pregabaliny (25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 225 mg, 300 mg).
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lapress 20 mg
Lek Lapress zawierający lerkanidypinę w dawkach 10-20 mg stosowany raz na dobę w terapii nadciśnienia tętniczego wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie badań klinicznych z udziałem 1200 pacjentów leczonych lerkanidypiną oraz 603 pacjentów placebo, a także długoterminowych badań obejmujących 3676 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia i kołatanie serca. Inne działania niepożądane o różnej częstości występowania obejmują m.in. zawroty głowy, senność, omdlenia, nudności, wymioty, biegunki, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy. Warto podkreślić, że lerkanidypina nie wpływa negatywnie na stężenie glukozy ani profil lipidowy, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
aminotransferazy, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból przedsercowy, chlorowodorek lerkanidypiny, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, glukoza we krwi, kołatanie serca, lipidy w surowicy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, senność, tachykardia, wielomocz, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clindamycin-MIP 150 mg/ml 150 mg/ml
Stosowanie klindamycyny w postaci Clindamycin-MIP 150 mg/ml w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny korzyści terapeutycznych względem potencjalnych zagrożeń. Dotychczasowe badania nie wykazały teratogennego działania klindamycyny u ludzi, jednak lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (9 mg/ml) i sód (12 mg/ml), które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania w ciąży. W przypadku kobiet karmiących piersią należy uwzględnić przenikanie klindamycyny do mleka matki, co może prowadzić do działań niepożądanych u noworodków, takich jak reakcje alergiczne, biegunka czy zakażenia drożdżakowe, wynikające z zaburzenia mikroflory jelitowej.
alkohol benzylowy, biegunka, Clindamycin-MIP, działanie teratogenne, karmienie piersią, klindamycyna w ciąży, nadwrażliwość, przenikanie klindamycyny do mleka, reakcja alergiczna, stosowanie klindamycyny, terapia klindamycyną, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zaburzenie mikroflory jelitowej, zaburzenie równowagi mikrobiologicznej, zakażenie drożdżakowe - Leksykon substancji czynnych
Baptisia – Przeciwwskazania stosowania
Baptisia, obecna w preparacie Tonsillopas w rozcieńczeniu homeopatycznym D1 (1 g/10 g roztworu), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na baptisię lub inne składniki preparatu, w tym apisinum D6 (pochodzenia pszczelego), Ammonium bromatum D4 (zawierający brom) oraz Kalium bichromicum D4 (zawierający chrom). Preparat zawiera również 25% (V/V) etanolu, co stanowi istotny czynnik ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobą alkoholową, u których stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Dodatkowo, preparat zawiera inne substancje homeopatyczne: Hydrargyrum bicyanatum D8 (4 g/10 g), Ammonium bromatum D4 (1 g/10 g), Kalium bichromicum D4 (1 g/10 g), Kalium chloratum D2 (1 g/10 g) oraz Apisinum D6 (2 g/10 g), co wymaga kompleksowej oceny bezpieczeństwa terapii.
Przy kwalifikacji do leczenia preparatem Tonsillopas konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji na produkty pszczele, brom i chrom. Należy również zweryfikować historię choroby alkoholowej ze względu na wysoką zawartość alkoholu etylowego (25% V/V) w preparacie. Ostrożność wskazana jest także u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz pacjentów z chorobami wątroby, nawet jeśli nie mają zdiagnozowanej choroby alkoholowej. Kompleksowy profil przeciwwskazań i skład preparatu wymaga indywidualnego podejścia do pacjenta, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii homeopatycznej zawierającej baptisię.
alergia na produkty pszczele, alkohol etylowy, Ammonium bromatum, Apisinum, Baptisia, choroba alkoholowa, choroba wątroby, ciąża, hydrargyrum bicyanatum, Kalium bichromicum, Kalium chloratum, karmienie piersią, monoterapia, nadwrażliwość, nadwrażliwość na związki bromu, reakcja nadwrażliwości, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, terapia preparatem, Tonsillopas, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kory nadnerczy – Przeciwwskazania stosowania
Mobilat, dostępny w formie maści i żelu, zawiera trzy substancje czynne: ekstrakt z kory nadnerczy (1,0 g/100 g), mukopolisacharydowy polisiarczan (0,2 g/100 g) oraz kwas salicylowy (2,0 g/100 g). Ze względu na potencjalne działania ogólnoustrojowe ekstraktu z kory nadnerczy, jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, aktywne infekcje skóry (bakteryjne, grzybicze), ospę wietrzną, reakcje poszczepienne oraz specyficzne zmiany skórne, takie jak gruźlicze i kiłowe. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek oraz u dzieci stosowanie Mobilatu powinno być poprzedzone dokładną oceną korzyści i ryzyka, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania przezskórnego i potencjalnych działań niepożądanych charakterystycznych dla kortykosteroidów.
bakteryjne zakażenie skóry, cetylostearylowy alkohol emulgujący, działanie niepożądane, ekstrakt z kory nadnerczy, glikol propylenowy, grzybicze zakażenie skóry, kortykosteroid, kwas salicylowy, Mobilat, mukopolisacharydowy polisiarczan, nadwrażliwość, ospa wietrzna, populacja pediatryczna, reakcja poszczepienna, wchłanianie przezskórne, zaburzenie czynności nerek, zmiana gruźlicza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tranexamic acid Baxter 100 mg/ml
Kwas traneksamowy, dostępny w preparacie Tranexamic acid Baxter (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji), jest lekiem o działaniu antyfibrynolitycznym stosowanym w leczeniu nadmiernych krwawień. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ostrą zakrzepicę żył lub tętnic, stany fibrynolityczne po koagulopatii konsumpcyjnej (z wyjątkiem aktywacji fibrynolitycznej z ostrym krwawieniem), ciężkie zaburzenia czynności nerek oraz historię drgawek. Ze względu na mechanizm hamowania fibrynolizy, podanie kwasu traneksamowego w obecności istniejącej zakrzepicy lub koagulopatii konsumpcyjnej może nasilać procesy zakrzepowe i zwiększać ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko kumulacji leku i toksyczności, co dodatkowo podnosi ryzyko zakrzepicy.
aktywacja układu krzepnięcia, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie krwawienie, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynnik krzepnięcia, drgawki, działanie antyfibrynolityczne, hamowanie fibrynolizy, koagulopatia konsumpcyjna, kwas traneksamowy, lek przeciwkrwotoczny, mikrozakrzep, nadmierne krwawienie, nadwrażliwość, napad padaczkowy, niewydolność nerek, obrzęk mózgu, ostra zakrzepica, podanie domózgowe, stan fibrynolityczny, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dokomorowe, wstrzyknięcie dooponowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tilobrastil 90 mg
Tikagrelor w dawce 90 mg, oceniany w badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS na ponad 39 000 pacjentów, wykazuje wyższy odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w porównaniu do klopidogrelu i ASA. W badaniu PLATO 7,4% pacjentów przerwało leczenie tikagrelorem vs. 5,4% w grupie klopidogrelu, natomiast w PEGASUS 16,1% pacjentów stosujących tikagrelor 60 mg z ASA przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, wobec 8,5% w monoterapii ASA. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia (z przewodu pokarmowego, układu oddechowego, podskórne, z układu rozrodczego) oraz duszność, które stanowią kluczowe elementy profilu bezpieczeństwa i wymagają monitorowania klinicznego. Dodatkowo obserwuje się bradyarytmie, blok przedsionkowo-komorowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hiperurykemię i wzrost stężenia kreatyniny.
badanie PEGASUS, badanie PLATO, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, duszność, działanie niepożądane, hiperurykemia, klasyfikacja układów i narządów, krwawienie, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok płucny, krwotok z układu oddechowego, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, mechanizm działania, nadwrażliwość, niedociśnienie, parestezja, reakcja alergiczna, terminologia MedDRA, tikagrelor, wybroczyna, zaburzenie krzepnięcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Abiral 500 mg
Lek Abiral (octan abirateronu) w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym 232,2 mg laktozy jednowodnej i 11,5 mg sodu na tabletkę. Stosowanie jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży lub potencjalnie ciężarnych ze względu na ryzyko teratogenne. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) z powodu ryzyka kumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Istotnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie abirateronu z prednizonem lub prednizolonem w skojarzeniu z izotopem radu-223 (Ra-223), co może prowadzić do poważnych interakcji i zwiększonego ryzyka toksyczności.
W przypadku łagodnych (klasa A) i umiarkowanych (klasa B) zaburzeń czynności wątroby stosowanie leku wymaga ostrożności, monitorowania parametrów wątrobowych oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania. Obecność laktozy i sodu w preparacie wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz u osób na diecie niskosodowej. Dodatkowo, konieczne jest rozważenie potencjalnych interakcji lekowych, które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych, co może wymagać zmiany schematu terapeutycznego lub odrzucenia stosowania Abiralu. Lekarz powinien indywidualizować decyzję terapeutyczną, uwzględniając stosunek korzyści do ryzyka u każdego pacjenta.
ciąża, działanie niepożądane, interakcje lekowe, izotop radu-223, klasyfikacja Child-Pugh, łagodne zaburzenie czynności wątroby, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, octan abirateronu, prednizolon, prednizon, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Midazolam Kalceks 5 mg/ml
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii midazolamem w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na midazolam (dostępny w stężeniach 1 mg/ml i 5 mg/ml), benzodiazepiny oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza sód (3,5 mg/ml w preparacie 1 mg/ml i 3,15 mg/ml w preparacie 5 mg/ml). Midazolam Kalceks jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową oraz ostrą depresją oddechową w kontekście sedacji płytkiej, ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń oddechowych wynikających z depresyjnego działania benzodiazepiny na ośrodkowy układ nerwowy. Preparat charakteryzuje się pH 2,9-3,7 oraz osmolalnością 275-305 mOsmol/kg, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
benzodiazepiny, choroba współistniejąca, depresja oddechowa, hipoksja, midazolam, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, sedacja płytka, substancja czynna, wydolność oddechowa, wywiad alergologiczny, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ibured Forte 100 mg/g (10%)
Ibured forte w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g (10%) jest wskazany do stosowania miejscowego u dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz młodzieży powyżej 14. roku życia w dawce jednorazowej 2-5 cm żelu, co odpowiada 50-125 mg ibuprofenu. Preparat należy aplikować na skórę w miejscach bólowych, delikatnie wmasowując do całkowitego wchłonięcia, z zachowaniem co najmniej 4-godzinnych odstępów między aplikacjami, nie częściej niż 4 razy na dobę. U dzieci poniżej 14 lat stosowanie wymaga konsultacji lekarskiej. Po każdorazowej aplikacji zaleca się higienę rąk, aby uniknąć kontaktu żelu z oczami i błonami śluzowymi. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia objawów po 2 tygodniach terapii konieczna jest ponowna ocena kliniczna i ewentualna modyfikacja leczenia.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Totylem 60 mg + 0,4 mg
Lek Totylem w formie tabletek powlekanych zawiera 60 mg żelaza (w postaci hydratu glukonianu żelaza(II)) oraz 0,4 mg kwasu foliowego (w postaci hydratu kwasu foliowego). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym 158 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Nie należy stosować Totylemu w stanach związanych z nadmiarem żelaza, takich jak hemosyderoza i hemochromatoza, ani w niedokrwistościach z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem żelaza, np. talasemia, niedokrwistość oporna na leczenie czy aplastyczna. Suplementacja żelaza w tych przypadkach może pogłębić powikłania narządowe i nasilić objawy przeładowania żelazem.
ferrytyna, glukonian żelaza, hemochromatoza, hemosyderoza, hemosyderyna, komórkowość szpiku kostnego, kwas foliowy, nadmiar żelaza, nadwrażliwość, niedobór witaminy B12, niedobór żelaza, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niedokrwistość mikrocytarna, niedokrwistość oporna, nietolerancja galaktozy, pancytopenia, rozpad erytrocytów, rozpad krwinek czerwonych, synteza hemoglobiny, talasemia, transferyna, transfuzja krwi, zdolność wiązania żelaza, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nootropil 1200 mg
Piracetam, substancja czynna leku Nootropil (1200 mg, tabletki powlekane), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Najczęściej obserwuje się nerwowość oraz hiperkinezję, a także przyrost masy ciała. Działania niepożądane obejmują zaburzenia psychiczne (depresja, pobudzenie, lęk, splątanie, omamy), neurologiczne (senność, ataksja, zaburzenia równowagi, ból głowy, bezsenność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skórne (obrzęk naczynioruchowy, zapalenie skóry, świąd, pokrzywka) oraz reakcje anafilaktoidalne i zaburzenia krwotoczne o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość nasilenia napadów padaczkowych u pacjentów z padaczką w wywiadzie, co stanowi poważne ryzyko kliniczne.
astenia, ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból nadbrzusza, depresja, działanie niepożądane, hiperkinezja, krzepnięcie krwi, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, układ immunologiczny, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Okteva 30 mg
Lek Okteva (oktreotyd) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się wysypką, świądem, dusznością, obrzękiem twarzy, ust lub gardła, a w najcięższych przypadkach wstrząsem anafilaktycznym. Ze względu na obecność oktreotydu octanu oraz substancji pomocniczych, konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego przed rozpoczęciem terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Crealb 200 g/l 200 g/l
Preparat Crealb 200 g/l to hiperonkotyczny roztwór albuminy ludzkiej do infuzji, zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina. Produkt dostępny jest w fiolkach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na albuminę ludzką lub substancje pomocnicze. Przed terapią konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na preparaty krwiopochodne. Roztwór zawiera znaczną ilość sodu – 100 mmol/l (2,3 g/l), co odpowiada 115 mg sodu w fiolce 50 ml oraz 230 mg sodu w fiolce 100 ml, co może mieć istotne znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.
albumina ludzka, Crealb, dieta niskosodowa, dieta sodowa, działanie hiperonkotyczne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność serca, ograniczona funkcja nerek, preparat krwiopochodny, reakcja alergiczna, roztwór albuminy, roztwór do infuzji, substancja czynna, substancja pomocnicza, właściwości farmakodynamiczne, właściwości hiperonkotyczne, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Disiarczek dipentametylenotiuramu – Przeciwwskazania stosowania
Disiarczek dipentametylenotiuramu jest jednym z czterech składników mieszaniny tiuramów stosowanej w diagnostyce alergii kontaktowej za pomocą testu TRUE Test 36, umieszczonej w panelu nr 2 (płatek nr 24) w stężeniu 27 μg/cm² (22 μg/płatek). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania testu płatkowego z tą substancją jest obecność ciężkiego lub uogólnionego aktywnego zapalenia skóry oraz nadwrażliwość na substancje pomocnicze produktu. Wykonanie testu w obecności aktywnych zmian zapalnych, takich jak wyprysk czy łuszczyca, może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników oraz nasilenia objawów, dlatego zaleca się odroczenie testu do ustąpienia ostrych symptomów. Nadwrażliwość na substancje czynne, w tym disiarczek dipentametylenotiuramu, nie stanowi przeciwwskazania, gdyż celem testu jest ich wykrycie.
alergia kontaktowa, dermatoza, dermatoza autoimmunologiczna, disiarczek dipentametylenotiuramu, disiarczek tetrametylotiuramu, disulfiram, łuszczyca, mieszanina tiuramów, nadwrażliwość, panel diagnostyczny, remisja, siarczek tetrametylotiuramu, test płatkowy, test prowokacyjny, TRUE Test, wynik fałszywie dodatni, wyprysk, zapalenie skóry, zmiana skórna, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tenox 10 mg
Lek Tenox zawierający amlodypinę w dawce 5 mg lub 10 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pochodne dihydropirydyny, amlodypinę lub substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego, ze względu na ryzyko pogorszenia parametrów hemodynamicznych i zwiększenia ryzyka powikłań. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, zwłaszcza w przypadku ciężkiej stenozy aortalnej, gdyż może to prowadzić do istotnego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia perfuzji narządowej.
amlodypina, antagonista wapnia, ciężka stenoza aortalna, ciśnienie tętnicze, dihydropirydyna, działanie wazodylatacyjne, maleinian amlodypiny, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, niestabilność hemodynamiczna, opór obwodowy, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządowa, rozszerzenie naczyń, rzut serca, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Przed zastosowaniem leku Sitagliptin Aflofarm 100 mg, zawierającego sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, z których jedynym bezwzględnym jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Reakcje alergiczne mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, świąd, duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy oraz objawy układowe takie jak spadek ciśnienia tętniczego i tachykardia. Wystąpienie tych objawów w wywiadzie alergologicznym powinno skłonić do rozważenia alternatywnej terapii. Tabletki mają średnicę 10,0 ± 0,5 mm, co może stanowić problem u pacjentów z zaburzeniami połykania, choć nie jest to formalne przeciwwskazanie.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu – Przeciwwskazania stosowania
Olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu (Menthae arvensis aetheroleum partim mentholi privum) jest składnikiem aktywnym preparatu Aromatol w stężeniu 0,24 g/100 g roztworu. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na olejek mięty polnej, inne olejki eteryczne zawarte w preparacie (lewomentol 1,72 g/100 g, olejek cytrynowy 0,57 g/100 g, olejek z kory cynamonowca cejlońskiego 0,24 g/100 g, olejek lawendowy 0,24 g/100 g, olejek cytronelowy 0,1 g/100 g, olejek goździkowy 0,1 g/100 g) oraz substancje pomocnicze. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową i innymi schorzeniami układu oddechowego charakteryzującymi się nadwrażliwością dróg oddechowych. Ze względu na wysoką zawartość etanolu (63–72% V/V) Aromatol nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz u osób z uzależnieniem od alkoholu. Wewnętrzne stosowanie jest przeciwwskazane przy niedrożności dróg żółciowych, zapaleniu pęcherzyka żółciowego oraz ciężkich uszkodzeniach wątroby.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, etanol, inhalacja parowa, kamica żółciowa, lewomentol, nadwrażliwość, nadwrażliwość dróg oddechowych, niedrożność dróg żółciowych, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty polnej, oparzenie, rana otwarta, uszkodzenie skóry, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, wyprysk, wysypka skórna, zapalenie pęcherzyka żółciowego - Leksykon substancji czynnych
Naftyfina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie kremu zawierającego chlorowodorek naftyfiny (10 mg/g), takiego jak Exoderil, wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza unikania kontaktu z oczami, błonami śluzowymi oraz otwartymi ranami, gdzie aplikacja jest przeciwwskazana. W przypadku wystąpienia podrażnienia skóry należy natychmiast przerwać terapię, aby zapobiec nasileniu działań niepożądanych. Preparat zawiera 10 mg alkoholu benzylowego, który może wywoływać reakcje alergiczne i łagodne podrażnienia miejscowe, a także 40 mg alkoholu cetylowego i 40 mg alkoholu stearylowego na gram kremu, które mogą indukować kontaktowe zapalenie skóry u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Accord Healthcare 500 mg
Daptomycyna, stosowana w leczeniu skomplikowanych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz bakteriemii, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z innymi antybiotykami. Badania kliniczne obejmujące 2011 dorosłych i 372 pacjentów pediatrycznych wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10) to zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), naczyniowe (nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka), podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, ALP), wysypka, świąd, ból kończyn oraz zwiększona aktywność kinazy fosfokreatynowej (CPK). Dawkowanie u dorosłych wynosiło 4-6 mg/kg mc./dobę, a u dzieci od 4 do 12 mg/kg mc./dobę. Większość przypadków podwyższonej aktywności aminotransferaz miała toksyczność stopnia 1-3 i ustępowała po odstawieniu leku.
AGEP, aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, anafilaksja, bakteriemia, biegunka poantybiotykowa, cSSTI, daptomycyna, DRESS, eozynofilia, eozynofilia płucna, eozynofilowe zapalenie płuc, kandydoza, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, objawy mięśniowe, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, SAB, SJS, świszczący oddech, TEN, TIN, zaburzenia czynności nerek, zakażenie grzybicze, zapalenie mięśni - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DexaCaps 167 mg + 50 mg + 20 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem DexaCaps (167 mg + 50 mg + 20 mg) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu farmakoterapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne (dekstrometorfan bromowodorek, wyciąg suchy z kwiatostanu lipy, wyciąg suchy z liścia melisy) lub substancje pomocnicze, a także stany układu oddechowego takie jak kaszel z dużą ilością wydzieliny, astma oskrzelowa oraz niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby również wyklucza stosowanie DexaCaps ze względu na ryzyko kumulacji dekstrometorfanu i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO oraz SSRI, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, a także podczas jednoczesnego stosowania leków mukolitycznych, co może prowadzić do zalegania wydzieliny w drogach oddechowych.
astma oskrzelowa, dekstrometorfan, działanie serotoninergiczne, inhibitor MAO, kaszel produktywny, lek mukolityczny, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, obturacja oskrzeli, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja anafilaktyczna, SSRI, substancja psychoaktywna, zaburzenie oddychania, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Hyperforyna – Przeciwwskazania stosowania
Hyperforyna, aktywny składnik standaryzowanych wyciągów z ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.), obecna m.in. w preparatach Depremin 612 mg i Hyperis (do 36,72 mg hyperforyny na tabletkę), wymaga ostrożnej kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, objawiająca się od łagodnych reakcji skórnych po poważne zaburzenia immunologiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na silne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus), inhibitorami proteazy HIV (amprenawir, indynawir i inne), irynotekanem stosowanym w onkologii oraz warfaryną – doustnym antykoagulantem. Hyperforyna indukuje enzymy CYP3A4 i P-gp, co prowadzi do obniżenia stężenia tych leków we krwi, zmniejszając ich skuteczność i zwiększając ryzyko powikłań, takich jak odrzucenie przeszczepu, niepowodzenie terapii antyretrowirusowej, zmieniona odpowiedź antykoagulacyjna czy zwiększona toksyczność leków przeciwnowotworowych.
amprenawir, cyklosporyna, doustny antykoagulant, dziurawiec zwyczajny, glikoproteina p, hyperforyna, indukcja enzymu cytochromu P450, induktor enzymu CYP3A4, indynawir, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakologiczna, irynotekan, lek immunosupresyjny, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, powikłanie krwotoczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja nadwrażliwości, takrolimus, terapia antyretrowirusowa, test alergiczny, warfaryna, wyciąg z dziurawca, wywiad farmakologiczny, zakrzepica żylna, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wamlox 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg), został poddany szczegółowej analizie bezpieczeństwa w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało terapię skojarzoną. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie nosa i gardła, grypa, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Działania te sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Profil bezpieczeństwa uwzględnia również rzadkie, ale istotne klinicznie zdarzenia, takie jak hiperkaliemia, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca oraz zawał mięśnia sercowego.
amlodypina bezylan, ciężka reakcja alergiczna, depresja, duszność, hiperglikemia, hiperkaliemia, kołatanie serca, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, parestezja, skurcz mięśni, szumy uszne, tachykardia, walsartan, wielomocz, zaburzenia mikcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie nosa i gardła, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy