meflochina

Meflochina to syntetyczny lek przeciwmalaryczny, stosowany zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu malarii wywoływanej przez Plasmodium falciparum, w tym szczepów opornych na inne leki przeciwmalaryczne. Chemicznie jest pochodną chinoliny i działa poprzez zaburzanie metabolizmu pasożyta, co prowadzi do jego śmierci.

W profilaktyce malarii meflochina jest zwykle podawana raz w tygodniu, rozpoczynając 1-2 tygodnie przed wyjazdem w rejon endemiczny i kontynuując przez 4 tygodnie po powrocie. W leczeniu malarii stosuje się jednorazową dawkę lub dawkę podzieloną na 2-3 części. Skuteczność meflochiny w zapobieganiu malarii wynosi około 90%.

Lek może powodować poważne działania niepożądane, szczególnie neurologiczne i psychiatryczne, takie jak zawroty głowy, bezsenność, koszmary senne, lęk, depresja, a nawet psychozy. Z tego powodu jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, padaczką lub innymi chorobami neurologicznymi. Przed przepisaniem meflochiny należy dokładnie rozważyć korzyści i ryzyko związane z jej stosowaniem.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Bicardef 10 mg 10 mg

Bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk stosowany w dawce 10 mg (Bicardef), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z nie-dihydropirydynowymi inhibitorami kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem), które mogą prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego, oraz z lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rezerpina), gdzie ryzyko pogorszenia niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia jest wysokie. Bisoprolol wymaga ostrożności przy łączeniu z dihydropirydynowymi inhibitorami kanałów wapniowych (np. nifedypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, glikozydami nasercowymi, beta-blokerami miejscowymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, a także z lekami przeciwmigrenowymi zawierającymi ergotaminę, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak bradykardia, niedociśnienie czy zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
adrenalina, adrenoreceptor, amiodaron, amitryptylina, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bloker receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, chinidyna, chlorpromazyna, chromanie przestankowe, ciśnienie tętnicze, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, ergotamina, fenobarbital, flekainid, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, omdlenie, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rezerpina, rifampicyna, skurcz lewej komory, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Bluefish 20 mg

Escitalopram Bluefish wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), a także z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) i antybiotykiem linezolidem. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu z selegiliną (≤10 mg/dobę) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki i antybiotyki), ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany, buprenorfina) mogą prowadzić do zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (trójpierścieniowe antydepresanty, neuroleptyki, bupropion) zwiększają ryzyko drgawek. Współstosowanie z litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności ze względu na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram może zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zaburzeń rytmu serca przy stosowaniu leków wywołujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit farmakologiczny, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 7,5 mg

Bisoprolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa), które mogą prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego i nasilenia niewydolności serca. Warto podkreślić, że dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem jest szczególnie ryzykowne. Ponadto, bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemiczne insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, jednocześnie maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ostrożności u chorych z cukrzycą.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, działanie inotropowo ujemne, fenytoina, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor MAO, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, omdlenie, przełom nadciśnieniowy, sympatykomimetyk, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramatis 10 mg

Escytalopram, składnik aktywny leku Pramatis, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie krytyczne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi, niewybiórczymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), odwracalnym, wybiórczym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu ryzyka złośliwych arytmii. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan) wymaga ostrożności i monitorowania objawów zespołu serotoninowego. Dodatkowo, escytalopram może obniżać próg drgawkowy, co wymaga uwagi przy łączeniu z lekami o podobnym działaniu (np. bupropion, neuroleptyki). Wskazana jest także ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie krwi i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).
beta-bloker, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol VP 10 mg

Bisoprolol fumaran, jako selektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie bisoprololu z floktafeniną (ryzyko niedociśnienia tętniczego i wstrząsu) oraz sultoprydem (zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca). Niezalecane są także kombinacje z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, beprydyl), klonidyną oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, nadciśnienie z odbicia oraz nasilenie hipotensji. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, pochodnymi dihydropirydyny (np. nifedipina), insuliną, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy, lekami do znieczulenia ogólnego, sympatykomimetykami, ryfampicyną oraz baklofenem, ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenia hipoglikemii, niedociśnienia tętniczego i innych powikłań elektrofizjologicznych i hemodynamicznych.
adrenalina, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, baklofen, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, chinidyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, jodowany środek kontrastowy, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, lek cholinomimetyczny, lek hamujący syntetazę prostaglandynową, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, nifedipina, odruchowa tachykardia, ortostatyczny spadek ciśnienia, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sedacja, sultopryd, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, ujemne działanie inotropowe, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – ApoSuprid 200 mg

Amisulpryd wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak przeciwarytmiki klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol) oraz innymi substancjami o potencjale torsade de pointes (np. beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna, metadon, dożylna erytromycyna). Również antagonizm farmakodynamiczny z lekami dopaminergicznymi (lewodopa, bromokryptyna, ropinirol) stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Leki powodujące bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy naparstnicy) oraz te wywołujące hipokaliemię (diuretyki, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy) zwiększają ryzyko arytmii i wymagają ostrożności. Warto podkreślić konieczność monitorowania EKG i elektrolitów, zwłaszcza potasu, podczas terapii.
agonista dopaminergiczny, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora dopaminowego, barbiturat, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, częstoskurcz komorowy polimorficzny, diltiazem, diuretyk, dyzopiramid, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, haloperydol, hipokaliemia, imipramina, klonidyna, klozapina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, meflochina, nagły zgon sercowy, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, ropinirol, sedacja, sotalol, sukralfat, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Esotkaleno 2,5 mg

Prednizon, substancja czynna preparatu Esotkaleno, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Wśród najważniejszych należy wymienić zwiększone ryzyko hipokaliemii i toksyczności glikozydów nasercowych, nasilone ryzyko zaburzeń hematologicznych przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, a także osłabienie działania leków przeciwcukrzycowych poprzez indukcję insulinooporności i glukoneogenezy. Prednizon może również wpływać na farmakokinetykę doustnych antykoagulantów (kumaryn), co wymaga ścisłego monitorowania INR. Istotne jest także zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, salicylanów i indometacyny. Ponadto, prednizon przedłuża działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie, zwiększa ciśnienie śródgałkowe w połączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi oraz zmniejsza skuteczność prazykwantelu i somatotropiny. Interakcje z lekami immunosupresyjnymi zwiększają podatność na infekcje, a inhibitory CYP3A4 mogą nasilać działania niepożądane prednizonu poprzez zahamowanie jego metabolizmu.
antykoagulant doustny, barbituran, chlorochina, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, doustny lek antykoncepcyjny, efedryna, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, glukoneogeneza, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A, insulinooporność, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwpasożytnicze, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, leukopenia, meflochina, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie, parametr koagulologiczny, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, prymidon, resorpcja kostna, ryfampicyna, somatotropina, stan depresyjny, test alergiczny, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie nastroju, zaburzenie składu krwi, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, złamanie osteoporotyczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 10 10 mg

Bisoprolol, beta-adrenolityk stosowany w dawce 10 mg (Corectin 10), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak hamowanie mechanizmów kompensacyjnych przy niedociśnieniu i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nadciśnienia z odbicia. W przypadku antagonistów wapnia z grupy dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz leków przeciwarytmicznych klasy I i III, insuliny, glikozydów naparstnicy, NLPZ i innych wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i maskowania objawów hipoglikemii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, jodowy środek kontrastujący, klonidyna, kortykosteroid, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, orcyprenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, tachykardia, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Depakine 288,2 mg/5 ml

Walproinian sodu (Depakine) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami przeciwpadaczkowymi, psychotropowymi oraz innymi grupami leków. Istotne jest monitorowanie stężeń leków takich jak fenobarbital (zwiększenie stężenia w osoczu, ryzyko sedacji, szczególnie u dzieci), lamotrygina (wydłużenie okresu półtrwania, ryzyko ciężkiej wysypki), fenytoina (wzrost frakcji wolnej, ryzyko toksyczności), karbamazepina (zwiększona toksyczność) oraz leków z grupy antybiotyków karbapenemowych (spadek stężenia walproinianu o 60-100% w ciągu 2 dni, ryzyko napadów). Ponadto walproinian może zwiększać stężenia zydowudyny, felbamatu, rufinamidu i propofolu, a zmniejszać stężenie olanzapiny. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko encefalopatii i hiperamonemii przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu lub acetazolamidu oraz na potencjalne uszkodzenie wątroby, zwłaszcza przy kojarzeniu z kanabidiolem (dawki 10-25 mg/kg mc., u 19% pacjentów obserwowano >3-krotny wzrost AIAT). W przypadku leków silnie wiążących się z białkami (np. kwas acetylosalicylowy) dochodzi do wzrostu frakcji wolnego walproinianu, co wymaga ostrożności.
acetazolamid, adefowir, aminotransferaza, antybiotyk karbapenemowy, benzodiazepina, cholestyramina, cymetydyna, czas protrombinowy, doustny lek antykoncepcyjny, encefalopatia, erytromycyna, estrogen, felbamat, fenobarbital, fenytoina, glukuronidacja, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hipokarnitynemii, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kanabidiol, karbamazepina, kwetiapina, lamotrygina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lopinawir, meflochina, metabolizm wątrobowy, metamizol, metotreksat, neutropenia, niedobór karnityny, nimodypina, olanzapina, progesteron, propofol, prymidon, rufinamid, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, terapia skojarzona, topiramat, UDP-glukuronylotransferaza, walproinian sodu, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 5 mg

Bisoprolol fumaran, składnik leku Bisocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne ze względu na swoje silne działanie beta-adrenolityczne. Stosowanie bisoprololu jest przeciwwskazane z floktafeniną i sultoprydem z powodu ryzyka ciężkich działań niepożądanych, takich jak zagrażające życiu niedociśnienie tętnicze i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenia funkcji serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, beta-adrenolityków miejscowych, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków, sympatykomimetyków alfa- i beta-adrenergicznych oraz insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń rytmu serca oraz maskowania objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagoniści wapnia, barbiturany, beta-adrenolityki, beta-sympatykomimetyki, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, dihydropirydyny, dławica piersiowa, dobutamina, dyzopiramid, działanie beta-adrenolityczne, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozydy naparstnicy, hipoglikemia, inhibitory MAO, izoprenalina, jaskra, klonidyna, leki parasympatykomimetyczne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwnadciśnieniowe, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, noradrenalina, pochodne fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyki, takryna, zaburzenia krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Biosotal 40 40 mg

Sotalol, będący beta-adrenolitykiem z właściwościami antyarytmicznymi klasy III, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie łączenia sotalolu z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak amiodaron, dyzopiramid, chinidyna czy citalopram, ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Współstosowanie z innymi beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, inhibitorami cholinoesterazy, digoksyną czy pilokarpiną wymaga ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego pacjenta, zwłaszcza w kontekście ryzyka bradykardii i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Dodatkowo, hipokaliemia i bradykardia stanowią czynniki predysponujące do torsade de pointes, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać poziom potasu i prowadzić regularną kontrolę elektrolitów oraz zapisu EKG.
acebutolol, ambenonium, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, anagrelid, antagonista wapnia, arszenik, atenolol, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, celiprolol, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, citalopram, cyjamemazyna, cyprofloksacyna, difemanil, digoksyna, diltiazem, dolasetron, domperidon, donepezil, dronedaron, droperydol, dyzopiramid, działanie antyarytmiczne klasy III, erytromycyna, escitalopram, esmolol, fingolimod, flufenazyna, fluorochinolon, flupentyksol, galantamina, glikokortykosteroid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, hydroksychlorochina, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, iwabradyna, karteolol, karwedylol, klarytromycyna, klonidyna, kryzotynib, labetalol, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewobunolol, lewofloksacyna, lewomepromazyna, meflochina, mekwitazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norfloksacyna, ondansetron, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, propafenon, prukalopryd, roksytromycyna, spiramycyna, sulpiryd, sultopryd, tetrakozaktyd, tiapryd, toremifen, torsade de pointes, wandetanib, werapamil, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zuklopentyksol
Leksykon leków
Interakcje leku – Paliperidone Teva 100 mg

Paliperydon, substancja czynna produktu Paliperidone Teva, wykazuje ograniczone interakcje farmakokinetyczne, nieistotne klinicznie z enzymami CYP450, w tym CYP2D6 i CYP3A4. Istotne są jednak interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Paliperydon antagonizuje działanie leków dopaminergicznych (np. lewodopy), co wymaga stosowania najmniejszych skutecznych dawek w chorobie Parkinsona. Może nasilać niedociśnienie ortostatyczne przy jednoczesnym stosowaniu z lekami hipotensyjnymi oraz zwiększać ryzyko drgawek w połączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy (fenotiazyny, SSRI, tramadol). Karbamazepina w dawce 200 mg dwa razy dziennie obniża Cmax i AUC paliperydonu o około 37% poprzez indukcję P-gp, co wymaga korekty dawki paliperydonu. Divalproinian sodu zwiększa o około 50% Cmax i AUC paliperydonu podawanego doustnie, jednak nie wpływa na formę domięśniową.
agonista dopaminergiczny, amiodaron, butyrofenon, chinidyna, choroba Parkinsona, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, diwalproinian sodu, dyzopyramid, działanie sedatywne, fenotiazyna, glikoproteina p, inhibitor CYP2D6, interakcje farmakodynamiczne, karbamazepina, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, leki dopaminergiczne, lit, meflochina, metylofenidat, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, próg drgawkowy, rysperydon, sedacja, sotalol, SSRI, torsades de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kardiologiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Atomoksetyna Medice 25 mg

Atomoksetyna, metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Silne inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina, mogą zwiększać ekspozycję na atomoksetynę 6-8-krotnie, a stężenie maksymalne (Css max) nawet 3-4-krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i monitorowania tolerancji. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Atomoksetyna może nasilać działanie leków wydłużających odstęp QT (np. neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne grup IA i III, moksyfloksacyna), co wymaga monitorowania EKG, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków tiazydowych zaburzających równowagę elektrolitową. Ponadto, atomoksetyna zwiększa ryzyko napadów drgawkowych, szczególnie w połączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, SSRI, neuroleptyki czy bupropion, co wymaga ostrożności i monitorowania objawów neurologicznych.
ADHD, agonista receptora beta2, albumina ludzka, atomoksetyna, benzodiazepina, białko osocza, buproprion, butyrofenon, chinidyna, chlorochina, cyzapryd, diazepam, diuretyk tiazydowy, enzym CYP2D6, erytromycyna, fenotiazyna, fenylefryna, fenytoina, fluoksetyna, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu cytochromu P450, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zwiększający ciśnienie krwi, lit, meflochina, metadon, mirtazapina, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, omeprazol, paroksetyna, pH żołądka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, salbutamol, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terbinafina, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wenlafaksyna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Coronal 10 10 mg

Bisoprolol fumarate, the active substance in Coronal, exhibits significant drug-drug interactions that can alter its therapeutic efficacy and safety profile. Notably, concurrent administration with non-dihydropyridine calcium channel blockers (verapamil, diltiazem) is contraindicated due to additive negative inotropic and atrioventricular conduction effects, especially with intravenous verapamil, risking severe hypotension and AV block. Central antihypertensives (clonidine, methyldopa, moxonidine, rilmenidine) may exacerbate heart failure by reducing sympathetic tone, with abrupt withdrawal increasing rebound hypertension risk. Caution is warranted with dihydropyridine calcium antagonists (amlodipine, nifedipine) due to potential hypotension and worsening systolic function in heart failure. Antiarrhythmics of class I and III, parasympathomimetics, and cardiac glycosides may prolong AV conduction and potentiate bradycardia or negative inotropy. Additionally, topical beta-blockers can enhance systemic bisoprolol effects, while insulin and oral hypoglycemics increase hypoglycemia risk, masked by beta-blockade. Anesthetic agents may blunt reflex tachycardia, increasing hypotension risk.
adrenoreceptor alfa, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumarat, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, ciśnienie tętnicze, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, niewydolność serca, nifedypina, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxolol PMCS 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest łączenie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zmniejszenie reakcji kompensacyjnych w wstrząsie oraz nasilona bradykardia. Niezalecane jest także stosowanie betaksololu z amiodaronem, glikozydami naparstnicy, werapamilem i fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodnictwa mięśnia sercowego, a w przypadku fingolimodu wymagana jest ścisła kontrola pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania betaksololu z halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia oraz baklofenem, insuliną i sulfonamidami hipoglikemizującymi, lidokainą oraz środkami kontrastowymi zawierającymi jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, EKG i stężenia leków w surowicy.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, dihydropirydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, hydrochinidyna, kardiomiopatia alkoholowa, klonidyna, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, mibefradyl, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, propafenon, środek kontrastowy jodowy, sulfonamid hipoglikemizujący, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia przewodnictwa, zahamowanie zatokowe, zapaść krążeniowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxychloroquine Adamed 200 mg

Hydroksychlorochina, pochodna 4-aminochinoliny, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest nasilenie działania hipoglikemizującego przy jednoczesnym stosowaniu z insuliną, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi oraz innymi substancjami hipoglikemizującymi (np. inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, salicylany), co wymaga regularnego monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek. Fluorochinolony (cyprofloksacyna, gemifloksacyna, moksyfloksacyna, lewofloksacyna, sparfloksacyna) mogą powodować zarówno hiperglikemię, jak i hipoglikemię oraz wydłużenie odstępu QTc, co zwiększa ryzyko arytmii komorowych. Wskazane jest monitorowanie EKG i glikemii podczas terapii łączonej. Ponadto, hydroksychlorochina wchodzi w interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, makrolidy), co wymaga szczególnej ostrożności i kardiologicznego nadzoru.
4-aminochinolina, artemeter/lumefantryna, arytmia komorowa, choroba Fabry’ego, cyklosporyna, dapson, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, hydroksychlorochina, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakaźny, meflochina, metoprolol, napad padaczkowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, reakcja hemolityczna, reduktaza methemoglobiny, remdesivir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szczepionka przeciw wściekliźnie, tamoksyfen, toksyczność siatkówkowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 2,5 mg

Bisoprolol fumaranowy, główny składnik Conaretu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, bradykardii i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Połączenie z lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa) zwiększa ryzyko niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Bisoprolol może również nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii. Współstosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III wymaga ostrożności ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca lub chorobą niedokrwienną.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, barbituran, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaranowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cytochrom P450, digoksyna, diklofenak, dławica piersiowa, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, działanie inotropowe ujemne, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, ibuprofen, indometacyna, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, MAO, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, NLPZ, noradrenalina, pochodna fenotiazyny, propafenon, prostaglandyna, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, retencja sodu, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ współczulny
Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Interakcje

Iwabradyna wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Farmakodynamicznie, jej działanie na zmniejszenie częstości pracy serca może nasilać efekty innych leków o podobnym mechanizmie, zwłaszcza tych wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron, pimozyd, erytromycyna i.v.), co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych (tiazydowych i pętlowych), ze względu na ryzyko hipokaliemii i nasilenia arytmii. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, a jej stężenie w osoczu może być znacznie zwiększone przez silne inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, klarytromycyna), co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko bradykardii. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (diltiazem, werapamil) również zwiększają stężenie iwabradyny (AUC 2-3 razy) i dodatkowo obniżają częstość akcji serca o około 5 uderzeń/min, co również stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
amiodaron, amlodypina, antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, azolowa pochodna przeciwgrzybicza, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, cytochrom P450 3A4, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, flukonazol, halofantryna, hipokaliemia, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, iwabradyna, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, lacydypina, lanzoprazol, lek moczopędny, meflochina, nefazodon, nelfinawir, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, rytonawir, sertyndol, silny inhibitor CYP3A4, sotalol, syldenafil, symwastatyna, telitromycyna, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zespół długiego odstępu QT, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxomyl 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i bradykardii. Niezalecane są także kombinacje z amiodaronem, werapamilem, glikozydami naparstnicy, fingolimodem oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii i hipotensji. W przypadku fingolimodu konieczne jest co najmniej całonocne monitorowanie pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu betaksololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, baklofenem, insuliną i pochodnymi sulfonylomocznika, lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), lidokainą oraz jodowymi środkami kontrastowymi, ze względu na ryzyko bradykardii, niedociśnienia, zaburzeń przewodzenia i zwiększonego stężenia leków w surowicy. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne betaksololu i zwiększać jego stężenie, co wymaga ograniczenia spożycia.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie inotropowe, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydralazyna, inhibitor monoaminooksydazy, jodowy środek kontrastowy, klonidyna, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, mibefradyl, nadciśnienie z odbicia, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ bodźcoprzewodzący serca, werapamil, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie automatyzmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 5 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Conaret, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne w terapii chorób sercowo-naczyniowych, takich jak przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze i choroba niedokrwienna serca. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), które może prowadzić do nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) mogą nasilać niewydolność serca i wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co wymaga unikania lub ostrożności w ich łącznym stosowaniu. Warto zwrócić uwagę na ryzyko nadciśnienia „z odbicia” przy odstawianiu leków o działaniu ośrodkowym, zwłaszcza jeśli poprzedza ono przerwanie beta-adrenolityku.
antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, EKG, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie ciśnienia tętniczego, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Meprelon 4 mg

Metyloprednizolon, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, kobicystat) zwiększają stężenie metyloprednizolonu, co może nasilać działania niepożądane, natomiast induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają jego poziom, osłabiając efekt terapeutyczny. Diltiazem również podnosi stężenie metyloprednizolonu przez hamowanie CYP3A4 i glikoproteiny P. Farmakodynamicznie metyloprednizolon może nasilać działanie glikozydów nasercowych (z powodu hipokaliemii), osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, kumaryn oraz zwiększać ryzyko owrzodzeń przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, salicylanów i indometacyny. Ponadto, może przedłużać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie i podnosić ciśnienie śródgałkowe w połączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi.
ACE-I, atropina, barbiturat, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie antykoagulacyjne, działanie hipoglikemizujące, efedryna, estrogen, fenytoina, glikokortykosteroid, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor konwertazy angiotensyny, INR, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, kardiomiopatia, ketokonazol, kobicystat, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwmalaryczny, meflochina, metabolizm kostny, metyloprednizolon, miopatia, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedobór potasu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, stężenie glukozy we krwi, stężenie TSH, utrata masy kostnej, wahanie glikemii, zaburzenie morfologii krwi
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Falcimar 250 mg + 100 mg

Falcimar to lek złożony zawierający atowakwon (250 mg) oraz proguanilu chlorowodorek (100 mg) w formie tabletek powlekanych, wykazujący działanie schizontobójcze na schizonty krwinkowe i wątrobowe Plasmodium falciparum. Preparat jest wskazany do profilaktyki malarii u dorosłych i dzieci powyżej 40 kg masy ciała oraz do leczenia ostrej, niepowikłanej malarii u pacjentów o masie ciała co najmniej 11 kg. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w regionach z występowaniem szczepów P. falciparum opornych na inne leki przeciwmalaryczne, co czyni Falcimar cennym narzędziem terapeutycznym w walce z lekoopornością. Charakterystyczne tabletki mają kolor różowobrązowy do brązowego, z oznaczeniami „404” i „G”.
atowakwon, chlorochina, czynnik etiologiczny malarii, działanie schizontobójcze, lek przeciwmalaryczny, meflochina, ostra niepowikłana malaria, Plasmodium falciparum, pochodna artemizyniny, profilaktyka malarii, proguanilu chlorowodorek, schizont wątrobowy, Światowa Organizacja Zdrowia, szczep lekooporny, tabletka powlekana
Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg

Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu między podaniami. Procedury dializacyjne z użyciem błon o ładunku ujemnym mogą nasilać ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, kotrimoksazolu, cyklosporyny, heparyny oraz soli litu wymaga monitorowania stężenia potasu i litu w surowicy z uwagi na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności litu.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dializa, dobutamina, epinefryna, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, kurczliwość, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, meflochina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sól litu, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 3,75 mg

Bisoprolol, jako selektywny beta1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego oraz przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem może wywołać ciężkie niedociśnienie tętnicze i blok AV. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) również stanowią przeciwwskazanie do łącznego stosowania ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i niewydolności serca, a także ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie u pacjentów stosujących bisoprolol wraz z antagonistami kanału wapniowego typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), beta-adrenolitykami miejscowymi, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenia hipoglikemii oraz osłabienia działania hipotensyjnego bisoprololu.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Lokren 20 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak zmniejszenie reakcji kompensacyjnych i nasilona bradykardia. Niezalecane jest łączenie betaksololu z amiodaronem, glikozydami naparstnicy oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu halogenowych wziewnych leków znieczulających, antagonistów wapnia (beprydyl, diltiazem, werapamil), leków przeciwarytmicznych (propafenon, chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid), baklofenu, insuliny i sulfonamidów, lidokainy oraz środków kontrastujących zawierających jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak bradykardia, zaburzenia przewodzenia, czy maskowanie objawów hipoglikemii. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG i stężenia lidokainy w osoczu podczas terapii skojarzonej z betaksololem.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, diltiazem, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metabolizm leku, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, propafenon, stężenie glukozy, sulfonamid, sultopryd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, wstrząs, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia kurczliwości, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia świadomości, zahamowanie zatokowe
Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Interakcje

Walproinian magnezu wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami przeciwpadaczkowymi oraz innymi substancjami, które mają istotne znaczenie kliniczne. Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak fenobarbital, fenytoina i karbamazepina, zwiększają metabolizm walproinianu, co prowadzi do obniżenia jego stężenia w osoczu i ryzyka osłabienia efektu terapeutycznego oraz potencjalnej hiperamonemii i hepatotoksyczności. Walproinian magnezu z kolei zwiększa stężenia fenobarbitalu (wzrost sedacji), 10,11-epoksydu karbamazepiny (ryzyko toksyczności metabolitu), lamotryginy (wymaga redukcji dawki z powodu ryzyka reakcji skórnych), etosuksymidu oraz felbamatu (wzajemne zwiększenie stężeń o 18% i 50%). Ponadto, walproinian nasila działanie depresyjne na OUN leków takich jak barbiturany, benzodiazepiny, neuroleptyki i przeciwdepresanty, co wymaga monitorowania i dostosowania dawek.
10, 11-epoksyd karbamazepiny, alkohol etylowy, barbiturany, benzodiazepiny, ciała ketonowe, cymetydyna, diazepam, doustne leki przeciwzakrzepowe, dysfagia, działanie depresyjne, działanie sedatywne, enzymy wątrobowe, erytromycyna, etosuksymid, felbamat, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, hepatotoksyczność, hiperamonemia, karbamazepina, karbapenemy, kodeina, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, kwas walproinowy, kwasica ketonowa, lamotrygina, leki neuroleptyczne, leki przeciwdepresyjne, lorazepam, meflochina, nimodypina, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametry krzepnięcia krwi, prymidon, reakcja skórna, sedacja, walproinian magnezu, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 2,5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich powikłań, takich jak opóźnienie kompensacyjnych reakcji sercowo-naczyniowych i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz nasilenie niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, leków parasympatykomimetycznych, beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków oraz leków przeciwnadciśnieniowych i stosowanych do znieczulenia ogólnego, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń przewodzenia i osłabienia działania terapeutycznego.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, kardiomiopatia, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, takryna, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Depakine Chronosphere 500 (333,30 mg + 145,14 mg)/sasz.

Walproinian sodu, substancja czynna produktu Depakine Chronosphere, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami neuropsychiatrycznymi (neuroleptyki, inhibitory MAO, leki przeciwdepresyjne, benzodiazepiny), które mogą ulegać nasileniu, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Walproinian wpływa także na metabolizm i stężenia leków przeciwpadaczkowych, takich jak fenobarbital (zwiększenie stężenia i ryzyko sedacji), fenytoina (wzrost stężenia wolnej frakcji i toksyczności), lamotrygina (wydłużenie okresu półtrwania niemal dwukrotnie, zwiększone ryzyko ciężkiej wysypki) oraz karbamazepina (nasilenie toksyczności). Leki indukujące enzymy wątrobowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) mogą obniżać stężenie walproinianu, co wymaga dostosowania dawek. Szczególną uwagę należy zwrócić na antybiotyki typu karbapenemu, które mogą obniżyć stężenie walproinianu nawet o 60-100% w ciągu 2 dni, zwiększając ryzyko napadów padaczkowych.
acetazolamid, aminotransferaza, antagonista witaminy K, antybiotyk karbapenemowy, benzodiazepina, białko osocza, biodostępność leku, cholestyramina, cymetydyna, encefalopatia, erytromycyna, felbamat, fenobarbital, fenytoina, glukuronidacja, hiperamonemia, hipokarnitynemia, hormon tarczycy, hormonalny środek antykoncepcyjny, imipenem, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, interakcja farmakologiczna, kanabidiol, karbamazepina, ketonuria, klirens leku, kwas acetylosalicylowy, kwetiapina, lamotrygina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lopinawir, meflochina, meropenem, metabolizm wątrobowy, neuroleptyk, neutropenia, niedobór karnityny, niedoczynność tarczycy, okres półtrwania, olanzapina, panipenem, propofol, prymidon, rufinamid, ryfampicyna, rytonawir, salicylan, środek przeciwzakrzepowy, stężenie litu, supresja szpiku kostnego, topiramat, UDP-glukuronylotransferaza, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, wskaźnik protrombinowy, związek ketonowy, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Demezon 4 mg/ml

Deksametazon wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza podczas terapii długoterminowej. Induktory enzymatyczne (np. rifampicyna, karbamazepina, fenytoina) przyspieszają metabolizm kortykosteroidów, obniżając ich skuteczność, natomiast inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, kobicystat) nasilają działanie deksametazonu i zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Estrogeny wydłużają okres półtrwania glikokortykosteroidów, co również wzmacnia ich efekt. Deksametazon antagonizuje działanie leków hipoglikemicznych i przeciwnadciśnieniowych, a jednocześnie nasila hipokalemię indukowaną przez diuretyki pętlowe, tiazydowe, acetazolamid i karbenoksolon, co może zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych. Współistniejące stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi kumarynowymi wymaga monitorowania INR ze względu na zmienność działania przeciwzakrzepowego. Ponadto, deksametazon zwiększa klirens nerkowy salicylanów, co może prowadzić do ich zatrucia po nagłym odstawieniu steroidów.
antykoagulant doustny, chlorochina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, czynność tarczycy, deksametazon, drgawki mózgowe, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hipoprotrombinemia, hydroksychlorochina, induktor enzymatyczny, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor enzymatyczny, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra, kardiomiopatia, kortykosteroid, lek antycholinergiczny, lek hipoglikemiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zwiotczający mięśnie, meflochina, miastenia, miopatia, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, pochodna kumaryny, prazykwantel, protyrelina, tendinopatia, terapia przeciwpasożytnicza, test alergiczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Medoxa 20 mg

Prednizon wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie ważne jest monitorowanie elektrolitów (zwłaszcza potasu) podczas jednoczesnego stosowania glikozydów nasercowych, leków moczopędnych oraz przeczyszczających ze względu na ryzyko hipokaliemii. Prednizon osłabia działanie hipoglikemiczne leków przeciwcukrzycowych, co wymaga ścisłej kontroli glikemii i dostosowania dawek. Współpodawanie z doustnymi antykoagulantami pochodnymi kumaryny wymaga częstego monitorowania INR z uwagi na zmienność działania przeciwzakrzepowego. Istotne jest także stosowanie gastroprotekcji przy łączeniu prednizonu z NLPZ, salicylanami i indometacyną z powodu zwiększonego ryzyka owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, prednizon może przedłużać rozluźnienie mięśni przy jednoczesnym stosowaniu niedepolaryzujących leków zwiotczających oraz zwiększać ciśnienie śródgałkowe w połączeniu z lekami przeciwcholinergicznymi, co wymaga odpowiedniego monitorowania.
atropina, barbiturat, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, doustny antykoagulant, dysfagia, efedryna, efekt immunosupresyjny, estrogen, fenytoina, fluorochinolon, glikozyd nasercowy, hormon pobudzający tarczycę, hydroksychlorochina, indometacyna, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, itrakonazol, jaskra, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, lek gastroprotekcyjny, lek hipoglikemizujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwreumatyczny, lek przeciwzakrzepowy, meflochina, miopatia, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie trawienne, pochodna kumaryny, prazykwantel, preparat przeczyszczający, protyrelina, prymidon, ryfampicyna, salicylan, somatotropina, test alergiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie poznawcze, zapalenie ścięgna
Leksykon leków
Interakcje leku – Autokila 200 mg

Hydroksychlorochina wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwinfekcyjne jak moksyfloksacyna czy azytromycyna), co zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest stosowanie hydroksychlorochiny z halofantryną ze względu na bardzo wysokie ryzyko arytmii. Hydroksychlorochina może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami przeciwmalarycznymi obniżającymi próg drgawkowy (np. meflochina) zwiększa ryzyko drgawek, a z lekami przeciwpadaczkowymi może obniżać ich skuteczność. Należy unikać kojarzenia hydroksychlorochiny z lekami toksycznymi dla narządu wzroku i krwi, aby zapobiec retinopatii i zaburzeniom hematologicznym.
antybiotyk aminoglikozydowy, blokada nerwowo-mięśniowa, chlorochina, cyklosporyna, cymetydyna, dabigatran, digoksyna, dziurawiec, enzym CYP, enzymatyczna terapia zastępcza, fenobarbital, fenytoina, flekainid, fluorochinolon, glikoproteina p, halofantryna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hydroksychlorochina, indeks terapeutyczny, induktor izoenzymu, inhibitor CYP, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, lek cholinergiczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpasożytniczy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, leki przeciwarytmiczne, makrolid, meflochina, morfologia krwi, odstęp QT, prazykwantel, próg drgawkowy, propafenon, retinopatia, ryfampicyna, statyna, substrat CYP2D6, substrat CYP3A4, substrat glikoproteiny P, toksyczność oczna, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, α-galaktozydaza
Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea 5 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. tranylcypromina, fenelzyna) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po ich odstawieniu należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po odstawieniu escytalopramu – co najmniej 7 dni przed włączeniem inhibitora MAO. Niezalecane jest także łączenie z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem, a w przypadku konieczności stosowania – wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i stosowanie najmniejszych dawek. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki jak sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), gdyż może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, połączenie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, meflochina, bupropion) wymaga monitorowania pod kątem drgawek.
arytmia złośliwa, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Demezon 1 mg

Deksametazon, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4, wchodzi w liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco modyfikować jego skuteczność i profil bezpieczeństwa. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) przyspieszają metabolizm deksametazonu, osłabiając jego działanie, co może wymagać zwiększenia dawki. Natomiast inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) zmniejszają klirens leku, nasilając ryzyko zespołu Cushinga i zahamowania czynności nadnerczy, dlatego ich łączenie należy unikać lub stosować z ostrożnością i ścisłą kontrolą pacjenta. Deksametazon osłabia działanie leków hipoglikemizujących, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi i glikozydami nasercowymi zwiększa ryzyko hipokaliemii i powikłań kardiologicznych, co podkreśla konieczność monitorowania elektrolitów i stężenia digoksyny.
arytmia, błona śluzowa żołądka, chlorochina, ciśnienie śródgałkowe, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, doustny lek antykoncepcyjny, działanie hipoglikemiczne, działanie przeciwzakrzepowe, fluorochinolon, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hormon wzrostu, hydroksychlorochina, indometacyna, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, jaskra, kardiomiopatia, kontrola glikemii, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, lek przeciwcholinergiczny, lek zobojętniający, meflochina, metabolizm glukozy, napad drgawkowy, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niewydolność nadnerczy, NLPZ, objawy neuropsychiatryczne, osteoporoza, pochodna kumaryny, prazykwantel, salicylan, tendinopatia, test alergiczny, tyreotropina, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Oroes 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), selektywnym, odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). Również stosowanie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak sparfloksacyna, czy leki przeciwmalaryczne) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, napadów drgawkowych oraz nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram może wpływać na krzepliwość krwi, dlatego u pacjentów stosujących doustne antykoagulanty i leki wpływające na funkcje płytek (NLPZ, ASA, dipirydamol, tyklopidyna) konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemostazy.
arytmia, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dipirydamol, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, klomipramina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, meflochina, metabolizm leku, metoprolol, moklobemid, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – RABADA 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu, aby zapobiec obrzękowi naczynioruchowemu. Procedury pozaustrojowe z użyciem błon wysokoprzepływowych (np. poliakrylonitrylu) oraz afereza LDL są przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ramipryl może podnosić stężenie potasu w surowicy, co wymaga ostrożności i monitorowania przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprimu, cyklosporyny i heparyny.
allopurynol, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, doustny lek przeciwcukrzycowy, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotensja ortostatyczna, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, insulina, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lit, meflochina, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, suplement potasu, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Aciprex 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne podania z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (fenelzyna, tranylcypromina) oraz odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid), które mogą wywołać zespół serotoninowy – w takich przypadkach konieczne jest zachowanie przerw odpowiednio 14 dni po IMAO i 7 dni po escytalopramie. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, TCA), ze względu na ryzyko arytmii. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie (np. warfaryna, NOAC) i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych.
acenokumarol, amfoterycyna B, arytmia złośliwa, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, diklofenak, diuretyk, escytalopram, ezomeprazol, fenelzyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, ibuprofen, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, kortykosteroid, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, moklobemid, naproksen, neuroleptyki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, tramadol, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, tryptofan, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, warfaryna, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Atofab 40 mg

Atomoksetyna, metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna czy paroksetyna, mogą zwiększać ekspozycję na atomoksetynę 6-8 krotnie oraz maksymalne stężenie w stanie równowagi (Css,max) 3-4 krotnie, co wymaga modyfikacji dawkowania. Ponadto, atomoksetyna może nasilać działanie kardiotoksyczne agonistów receptorów beta₂ (np. salbutamolu), co manifestuje się wzrostem częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy dużych dawkach. Zaleca się monitorowanie parametrów hemodynamicznych podczas takiej terapii. Istotne jest także unikanie lub ścisłe monitorowanie stosowania leków wydłużających odstęp QT, takich jak neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne grup IA i III, moksyfloksacyna czy erytromycyna, ze względu na ryzyko arytmii.
agonista receptora beta2, albumina ludzka, atomoksetyna, benzodiazepina, białko osocza, bupropion, butyrofenon, chinidyna, chlorochina, CYP2D6, cytochrom P450, cyzapryd, diazepam, dostępność biologiczna, erytromycyna, fenotiazyna, fenylefryna, fenytoina, fluoksetyna, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lit, meflochina, metadon, mirtazapina, moksyfloksacyna, nadciśnienie, napad drgawkowy, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pH żołądka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, salbutamol, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terbinafina, tiazydowy lek moczopędny, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wenlafaksyna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Auroxetyn 18 mg

Atomoksetyna, substancja czynna leku Auroxetyn, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie atomoksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i zespołu serotoninowego. Inhibitory CYP2D6 (np. fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina) mogą zwiększać ekspozycję na atomoksetynę 6-8-krotnie oraz stężenie maksymalne w stanie równowagi (Css,max) 3-4-krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i jej redukcji. Atomoksetyna może nasilać działanie beta2-agonistów, takich jak salbutamol, prowadząc do wzrostu częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne grup IA i III, moksyfloksacyna, erytromycyna, metadon, meflochina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, lit, cyzapryd) zwiększa ryzyko arytmii, co wymaga ostrożności i monitorowania EKG.
agonista receptora beta2, atomoksetyna, białko osocza, buproprion, butyrofenon, chinidyna, chlorochina, cyzapryd, diazepam, erytromycyna, fenotiazyna, fenylefryna, fenytoina, fluoksetyna, hepatotoksyczność, imipramina, inhibitor enzymu CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny tiazydowy, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lit, meflochina, metadon, mirtazapina, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, omeprazol, paroksetyna, pH żołądka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, salbutamol, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terbinafina, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wenlafaksyna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Symphar 20 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego; konieczna 14-dniowa przerwa po IMAO przed rozpoczęciem escytalopramu oraz 7-dniowa przerwa po escytalopramie przed IMAO), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). Ponadto, escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) ze względu na ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca. Współpodawanie z opioidami (w tym tramadolem), tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego, napadów drgawkowych lub nasilenia działań niepożądanych. Escytalopram może także wpływać na krzepliwość krwi, zwłaszcza w połączeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metabolizm escytalopramu, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny inhibitor MAO, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwe zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Amisulpryd Holsten 200 mg

Amisulpryd Holsten wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lewodopą oraz agonistami dopaminy (np. bromokryptyna, ropinirol) ze względu na wzajemny antagonizm receptorów dopaminowych, co może prowadzić do nasilenia objawów choroby Parkinsona. Ponadto, amisulpryd znacząco nasila ośrodkowe działanie alkoholu, powodując zwiększoną sedację, zaburzenia koordynacji psychoruchowej i ryzyko wypadków, dlatego całkowita abstynencja alkoholowa jest obligatoryjna. Współstosowanie z lekami o działaniu hamującym OUN (np. benzodiazepiny, barbiturany, leki przeciwbólowe narkotyczne, przeciwhistaminowe H1 uspokajające) wymaga ostrożności i monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia sedacji i depresji ośrodkowej. Leki hipotensyjne mogą potęgować efekt obniżający ciśnienie tętnicze, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.
agonista dopaminy, amiodaron, amisulpryd, antagonista receptora dopaminowego, arytmia, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, działanie depresyjne, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, meflochina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, prolaktyna, receptor dopaminowy, ropinirol, sedacja, sotalol, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 10 10 mg

Bisoprolol fumaran wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować bradykardię, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe mogą nasilać hipoglikemię, której objawy mogą być maskowane przez bisoprolol. Ponadto, środki do znieczulenia ogólnego, glikozydy naparstnicy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) również wpływają na działanie bisoprololu, odpowiednio zwiększając ryzyko niedociśnienia, bradykardii lub osłabiając efekt hipotensyjny.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 7,5 mg

Bisoprolol fumaranu, beta-adrenolityk stosowany w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są kombinacje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) mogą nasilać ujemne działanie inotropowe bisoprololu i pogarszać funkcję serca. Wymagana jest szczególna ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów kanału wapniowego typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz maskowania objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, barbiturany, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek do znieczulenia ogólnego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, odruchowa tachykardia, ośrodkowo działający lek przeciwnadciśnieniowy, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea Q-Tab 15 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT oraz zwiększone ryzyko krwawień. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. ryzyko zespołu serotoninowego, konieczne 14-dniowe odstępy), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek i krwawień. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i krzepnięcia krwi.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksifloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Atomoksetyna Medice 18 mg

Atomoksetyna, stosowana w terapii ADHD, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jej metabolizm i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i zespołu serotoninowego. Inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna czy paroksetyna, mogą zwiększać ekspozycję na atomoksetynę 6-8-krotnie oraz stężenie maksymalne (Css max) 3-4-krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i ewentualnej redukcji dawki docelowej. Leki beta-adrenergiczne (np. salbutamol) mogą nasilać wpływ atomoksetyny na układ sercowo-naczyniowy, powodując wzrost tętna i ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych. Ponadto, atomoksetyna może zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT w połączeniu z lekami neuroleptycznymi, przeciwarytmicznymi grup IA i III, moksyfloksacyną, erytromycyną, metadonem, meflochiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, litem i cyzaprydem, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania EKG.
ADHD, agonista receptora beta2, bupropion, butyrofenon, chinidyna, chlorochina, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, cyzapryd, diazepam, erytromycyna, fenelzyna, fenotiazyna, fenylefryna, fenytoina, fluoksetyna, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lit, meflochina, metadon, mirtazapina, moklobemid, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, neuroleptyk, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, salbutamol, SSRI, terbinafina, tiazydowy lek moczopędny, tramadol, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ noradrenergiczny, warfaryna, wenlafaksyna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wydłużenie odstępu QT, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Depakine Chrono 300 200 mg + 87 mg

Depakine Chrono, zawierający sodu walproinian i kwas walproinowy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, ostrym lub przewlekłym zapaleniem wątroby, przebytym ciężkim zapaleniem wątroby, porfirią, zaburzeniami mitochondrialnymi związanymi z mutacjami genu POLG (w tym zespołem Alpersa-Huttenlochera oraz u dzieci poniżej 2 roku życia), zaburzeniami cyklu mocznikowego oraz niewyrównanym pierwotnym niedoborem karnityny. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z meflochiną ze względu na ryzyko napadów padaczkowych. W leczeniu padaczki i choroby afektywnej dwubiegunowej lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a u kobiet w wieku rozrodczym wymaga stosowania programu zapobiegania ciąży. Każda tabletka Depakine Chrono 300 zawiera 27,65 mg sodu, a tabletka 500 mg – 46,08 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej lub z chorobami takimi jak niewydolność serca czy nadciśnienie tętnicze.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie zapalenie wątroby, cykl mocznikowy, dieta niskosodowa, działanie teratogenne, encefalopatia hiperamonemiczna, hepatotoksyczność walproinianu, hipokarnitynemia, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, meflochina, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niewydolność serca, parametr wątrobowy, polimeraza γ, porfiria, wada wrodzona, walproinian sodu, zaburzenia mitochondrialne, zaburzenie neurorozwojowe, zapalenie wątroby, zespół Alpersa-Huttenlochera
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Convival Chrono 300 mg

Convival Chrono, zawierający 300 mg sodu walproinianu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ostrym lub przewlekłym zapaleniem wątroby, w tym z wywiadem ciężkiego zapalenia wątroby, szczególnie polekowego. Przeciwwskazania obejmują także choroby metaboliczne, takie jak wszystkie typy porfirii oraz zaburzenia cyklu mocznikowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami mitochondrialnymi związanymi z mutacjami genu POLG, w tym dzieci poniżej 2 roku życia z podejrzeniem tych zaburzeń oraz osoby z zespołem Alpersa-Huttenlochera. Jednoczesne stosowanie meflochiny jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych. Każda tabletka zawiera 42 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
ataksja móżdżkowa, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie zapalenie wątroby, dieta niskosodowa, encefalopatia, hepatotoksyczność, hiponatremia, malaria, meflochina, miopatia, mutacje genu jądrowego, nadwrażliwość, neuropatia czuciowo-ruchowa, oftalmoplegia, opóźnienie rozwoju, ostre zapalenie wątroby, padaczka, padaczka lekooporna, polimeraza γ, porfiria, profilaktyka przeciwmalaryjna, przewlekłe zapalenie wątroby, regresja rozwojowa, teratogenność, walproinian sodu, zaburzenia cyklu mocznikowego, zaburzenia mitochondrialne, zespół Alpersa-Huttenlochera
Leksykon substancji czynnych
Hydroksychlorochina – Interakcje

Hydroksychlorochina, będąca pochodną 4-aminochinoliny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, co może prowadzić do istotnych konsekwencji klinicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA i III, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych oraz niektórych antybiotyków (np. fluorochinolony, makrolidy). Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie hydroksychlorochiny z halofantryną ze względu na wysokie ryzyko zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Hydroksychlorochina może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej redukcji dawek. Ponadto, stosowanie hydroksychlorochiny z lekami przeciwmalarycznymi obniżającymi próg drgawkowy (np. meflochina) zwiększa ryzyko drgawek, a łączenie z artemeterem/lumefantryną może prowadzić do zwiększonej toksyczności i wydłużenia odstępu QTc.
agalzydaza, artemeter/lumefantryna, arytmia komorowa, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, dapson, digoksyna, efekt hipoglikemiczny, fluorochinolon, halofantryna, hepatotoksyczność, induktor enzymatyczny, inhibitor cytochromu P450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaolin, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwretrowirusowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, meflochina, methemoglobina, metoprolol, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, pirydostygmina, prazykwantel, reakcja hemolityczna, remdesiwir, retinopatia, ryfampicyna, substrat P-glikoproteiny, tamoksyfen, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram LEK-AM 15 mg

Escitalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi inhibitorami MAO (fenelzyna, tranylcypromina) – odstęp czasowy wynosi 14 dni po odstawieniu MAO przed rozpoczęciem escytalopramu i 7 dni po odstawieniu escytalopramu przed włączeniem MAO. Również odwracalne inhibitory MAO-A (moklobemid) i nieselektywne (linezolid) są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie selegiliny (do 10 mg/dobę). Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki antyarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z uwagi na ryzyko arytmii. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan) mogą prowadzić do zespołu serotoninowego, a leki obniżające próg drgawkowy (np. bupropion, neuroleptyki) zwiększają ryzyko drgawek. Współistniejące stosowanie litu i tryptofanu wymaga monitorowania stężenia litu.
acenokumarol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit w psychiatrii, meflochina, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol Aurovitas 5 mg

Bisoprolol Aurovitas w dawkach 5 mg i 10 mg, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego typu werapamil i diltiazem, co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Również leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą wywołać bradykardię i zmniejszenie pojemności minutowej serca, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Fingolimod w połączeniu z bisoprololem powoduje dodatkowe zmniejszenie częstości akcji serca o około 15%, co wymaga unikania takiej terapii. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klas I i III, antagonistów kanału wapniowego typu dihydropirydyny, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz leków znieczulających ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz niedociśnienia tętniczego.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, fingolimod, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, iwabradyna, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, omdlenie, pilokarpina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, pojemność minutowa serca, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, zawrót głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Banavin 5 mg

Wortioksetyna, metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6 oraz w mniejszym stopniu przez CYP3A4/5 i CYP2C9, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do łączenia jej z inhibitorami MAO (nieodwracalnymi nieselektywnymi, odwracalnym selektywnym MAO-A – moklobemidem, odwracalnym nieselektywnym – linezolidem oraz nieodwracalnymi selektywnymi MAO-B – selegiliną, razagiliną) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. W przypadku inhibitorów CYP2D6 (np. bupropion, chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) obserwuje się 2,3-krotny wzrost ekspozycji na wortioksetynę, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki. Inhibitory CYP3A4 i CYP2C9/19 (ketokonazol, flukonazol) powodują wzrost ekspozycji o 1,3-1,5 raza, zwykle bez konieczności modyfikacji dawki. Induktory enzymów CYP (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina) mogą obniżyć stężenie wortioksetyny nawet o 72%, co może wymagać zwiększenia dawki.
bupropion, chinidyna, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4/5, dekstrometorfan, diazepam, doustny środek antykoncepcyjny, elektrowstrząsy, etynyloestradiol, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor MAO, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, lek serotoninergiczny, lewonorgestrel, linezolid, meflochina, midazolam, moklobemid, nefazodon, neuroleptyk, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, opioid, paroksetyna, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, razagilina, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, selektywny inhibitor MAO-B, sumatryptan, telitromycyna, tolbutamid, tramadol, tryptan, warfaryna, worikonazol, wortioksetyna, zespół serotoninowy, ziele dziurawca