halucynacje
Halucynacje to zaburzenia percepcji charakteryzujące się doświadczaniem bodźców zmysłowych przy braku rzeczywistego źródła zewnętrznego. Mogą one dotyczyć wszystkich modalności zmysłowych, w tym wzroku, słuchu, dotyku, smaku i węchu, przy czym najczęstsze są halucynacje słuchowe i wzrokowe.
W praktyce klinicznej halucynacje występują w wielu schorzeniach psychiatrycznych, przede wszystkim w schizofrenii (60-80% pacjentów doświadcza halucynacji słuchowych), zaburzeniach afektywnych z objawami psychotycznymi, psychozach organicznych, a także w stanach odstawienia substancji psychoaktywnych. Mogą również pojawiać się w chorobach neurologicznych, takich jak otępienia, padaczka skroniowa czy choroba Parkinsona.
Patofizjologia halucynacji obejmuje zaburzenia w obwodach neuronalnych dotyczących przetwarzania bodźców sensorycznych, nadmierną aktywność dopaminergiczną w szlaku mezolimbicznym oraz dysfunkcję w obrębie kory przedczołowej. Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać zarówno przyczyny psychiatryczne, jak i somatyczne, w tym zatrucia, zaburzenia metaboliczne i strukturalne uszkodzenia mózgu.
Leczenie halucynacji zależy od ich etiologii. W przypadku halucynacji w przebiegu zaburzeń psychotycznych podstawę stanowią leki przeciwpsychotyczne. W halucynacjach organicznych kluczowe jest leczenie choroby podstawowej. Dodatkowo istotne znaczenie mają interwencje psychologiczne, takie jak psychoedukacja, terapia poznawczo-behawioralna oraz trening umiejętności radzenia sobie z objawami psychotycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Aropilo SR 4 mg
Przedawkowanie ropinirolu, agonisty receptorów dopaminowych zawartego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu Aropilo SR (dawki 2 mg, 4 mg, 8 mg), prowadzi do nasilonej stymulacji receptorów dopaminowych, co manifestuje się objawami neurologicznymi (zaburzenia świadomości, pobudzenie psychoruchowe, halucynacje, dezorientacja), sercowo-naczyniowymi (zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego, najczęściej hipotensja) oraz żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty). Ze względu na postać o przedłużonym uwalnianiu, objawy mogą mieć opóźnione wystąpienie i utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga wydłużonej obserwacji pacjenta.
agonista receptorów dopaminowych, antagonista dopaminy, chlorowodorek, ciśnienie tętnicze, działanie dopaminergiczne, efekt dopaminergiczny, halucynacje, hipotensja, intoksykacja, metoklopramid, neuroleptyk, nudności, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie ropinirolu, ropinirol, stymulacja receptorów dopaminowych, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alprox 0,25 mg
Alprazolam, substancja czynna leku Alprox dostępnego w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii i ustępują po jej kontynuacji lub zmniejszeniu dawki. Do najczęstszych działań należą zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia – bardzo często), zaburzenia metabolizmu i odżywiania (zmniejszenie, zwiększenie apetytu, jadłowstręt – często), zaburzenia psychiczne (depresja, stan splątania, lęk, bezsenność – często), a także objawy ze strony układu nerwowego (uspokojenie, senność, ataksja, zaburzenia pamięci i mowy, zawroty głowy – często). Wśród działań rzadziej występujących wymienia się zapalenie wątroby, żółtaczkę, zapalenie skóry oraz zaburzenia seksualne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego, występowanie zespołu odstawienia oraz objawów paradoksalnych, takich jak pobudzenie, agresja czy psychozy, zwłaszcza u osób starszych i predysponowanych do depresji.
alprazolam, amnezja, amnezja anterogradowa, anoreksja, ataksja, ataksja ruchowa, benzodiazepiny, dysfagia, dysfunkcje seksualne, dystonia, halucynacje, hiperprolaktynemia, hipersomnia, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nadwrażliwość na światło, niepamięć anterogradowa, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pobudzenie psychoruchowe, reakcja paradoksalna, stan splątania, uzależnienie fizyczne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zespół odstawienia, zespół z odbicia, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascosept Forte 3 mg/ml
Hascosept Forte to aerozol do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający benzydaminy chlorowodorek w stężeniu 3 mg/ml, gdzie pojedyncza dawka 0,14 ml dostarcza 0,42 mg substancji czynnej. Ryzyko przedawkowania przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne, jednak zatrucie może wystąpić po spożyciu dawki przekraczającej 300 mg benzydaminy. Objawy przedawkowania dzielą się na żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, niepokój, rozdrażnienie, lęk, drgawki, ataksja). Dodatkowo mogą wystąpić objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, tachykardia oraz potencjalnie zagrażające życiu zahamowanie czynności ośrodka oddechowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zatrucia u dzieci, u których objawy mogą być bardziej nasilone.
aerozol do jamy ustnej, ataksja, benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, detoksykacja, drgawki, gorączka, halucynacje, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nudności i wymioty, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, tachykardia, zahamowanie ośrodka oddechowego, zatrucie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sód walproinian – Działania niepożądane
Sód walproinian, stosowany w lekach takich jak Depakine Chrono 300 i 500, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo często występujących należą niedokrwistość, trombocytopenia, drżenie, nudności oraz zmniejszenie aktywności czynników krzepnięcia, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi i parametrów krzepnięcia. Często obserwuje się hiponatremię, zwiększenie masy ciała, zaburzenia psychiczne (agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi), osłabienie słuchu, krwotoki, nietrzymanie moczu oraz nieregularne cykle miesiączkowe. Niezbyt często pojawiają się leukopenia, pancytopenia, zespół SIADH, hiperandrogenizm, wymioty, zapalenie jamy ustnej, biegunka, obrzęk naczynioruchowy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, niewydolność nerek, brak miesiączki, hipotermia i obwodowe obrzęki. Rzadko występują poważne powikłania, takie jak zespół mielodysplastyczny, niewydolność szpiku kostnego, niedoczynność tarczycy, zapalenie trzustki (szczególnie u dzieci poniżej 3 lat), uszkodzenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, DRESS), rabdomioliza oraz encefalopatia, w tym śpiączka walproinianowa.
agranulocytoza, ataksja, biotynidaza, diplopia, drżenie, dysfunkcja wątroby, encefalopatia, halucynacje, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiperplazja dziąseł, hipokarnitynemia, hiponatremia, letarg, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość makrocytowa, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, parestezje, parkinsonizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, sód walproinian, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, trombocytopenia, układowy toczeń rumieniowaty, uszkodzenie wątroby, wirylizm, wysięk opłucnowy, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zespół ciężkiej nadwrażliwości, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół niedostosowanego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Prydynol – Działania niepożądane
Prydynol, stosowany w formie mezylanu (Myditin) oraz chlorowodorku (Pridinol Zentiva), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków o działaniu przeciwcholinergicznym. Działania te obejmują zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, niestabilny chód, bóle głowy, zaburzenia koordynacji i mowy), układu pokarmowego (suchość w jamie ustnej, nudności, ból brzucha, biegunka), narządu wzroku (przemijające zaburzenia widzenia, rozszerzenie źrenic, ryzyko przełomu jaskrowo-rzęskowego), układu sercowo-naczyniowego (początkowa bradykardia, następnie tachykardia, arytmie, zapaść krążeniowa) oraz układu moczowego (zaburzenia mikcji, ostre zatrzymanie moczu u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma objawami o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko poważnych powikłań, takich jak przełom jaskrowo-rzęskowy, zapaść krążeniowa oraz ostre zatrzymanie moczu, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, drżenie, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, halucynacje, jaskra zamkniętego kąta, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mezylan, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, niepokój, niestabilny chód, nudności, obrzęk błony śluzowej, osłabienie mięśni, parestezja, prydynol, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, rumień, ryzyko upadku, stan nagły okulistyczny, suchość jamy ustnej, świąd alergiczny, tachykardia, układ moczowo-płciowy, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia lękowe, zaburzenia mikcji, zaburzenia mowy, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie ślinianek, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cloranxen 5 mg
Cloranxen, zawierający dipotasu klorazepat w dawce 5 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej obserwuje się senność, bóle i zawroty głowy oraz uczucie znużenia, co może wpływać na zdolność koncentracji i koordynację ruchową, zwiększając ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Inne istotne objawy to diplopia, dyzartria, depresja oraz zaburzenia świadomości. Wśród działań niepożądanych wymienia się także zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój, drażliwość, agresywność, euforia, omamy, bezsenność, koszmary nocne, psychozy oraz niepamięć następcza, które występują częściej u dzieci i osób w podeszłym wieku. Dodatkowo, mogą pojawić się objawy ogólnoustrojowe, takie jak zwiększenie masy ciała, zmiany libido oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
amnezja następcza, ataksja, benzodiazepiny, depresja, diplopia, drażliwość, dyskomfort w nadbrzuszu, dyzartria, halucynacje, hipotonia, insomnia, klorazepat dipotasu, kserostomia, nadużywanie benzodiazepin, niepokój, parasomnia, przyrost masy ciała, psychoza, senność, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, wysypka skórna, zaburzenia libido, zaburzenia świadomości, zachowania agresywne, zahamowanie owulacji, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół z odbicia, znużenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depakine Chronosphere 100 (66,66 mg + 29,03 mg)/sasz.
Walproinian sodu zawarty w leku Depakine Chronosphere wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować ze względu na ich wpływ na bezpieczeństwo terapii. Najczęstsze działania hematologiczne to niedokrwistość i trombocytopenia (≥1/10), a także leukopenia i pancytopenia (≥1/1000 do <1/100). Zaburzenia krzepnięcia manifestują się zmniejszoną aktywnością czynników krzepnięcia oraz wydłużeniem czasu protrombinowego, APTT i INR. W zakresie gospodarki hormonalnej i metabolicznej obserwuje się hiponatremię i zwiększenie masy ciała (≥1/100), a także zespół SIADH i hiperandrogenizm (≥1/1000 do <1/100). Neurologiczne działania niepożądane obejmują drżenie (≥1/10), stany splątania, halucynacje, zaburzenia uwagi i drgawki (≥1/100), a także encefalopatię i śpiączkę (≥1/1000 do <1/100). Istotne są również poważne powikłania, takie jak zapalenie trzustki, uszkodzenie wątroby (częstość szczególnie wysoka u dzieci poniżej 3 lat), oraz reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i DRESS (rzadko). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do osteopenii, osteoporozy i złamań (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, aplazja krwinek czerwonych, ataksja, ból głowy, czas protrombinowy, drgawki, encefalopatia, halucynacje, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hiperplazja dziąseł, hipokarnitynemia, hiponatremia, leukopenia, makrocytemia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość makrocytowa, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, parestezja, parkinsonizm, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, walproinian sodu, wysięk opłucnowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia uczenia się, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół policystycznych jajników, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taclar 500 mg
Taclar, zawierający klarytromycynę 500 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zazwyczaj łagodny przebieg. U pacjentów z immunosupresją stosujących dawkę 1000 mg/dobę odnotowano istotne zmiany w parametrach wątrobowych (wzrost AspAT i AlAT u 2-3% pacjentów) oraz hematologicznych (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia), a także podwyższone stężenie azotu mocznikowego we krwi u mniejszego odsetka chorych. W związku z tym konieczne jest regularne monitorowanie tych parametrów u pacjentów z obniżoną odpornością podczas terapii klarytromycyną.
agranulocytoza, anoreksja, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, biegunka, ból brzucha, depersonalizacja, drgawki, dysgezja, dyskineza, enzymy wątrobowe, eozynofilia, halucynacje, immunosupresja, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, migotanie przedsionków, neutropenia, niedosłuch, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, stan splątania, szumy uszne, trombocytopenia, trombocytoza, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie psychotyczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie tkanki łącznej, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe - Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Wskazania do stosowania
Tiapryd, neuroleptyk dostępny w dawce 100 mg w postaci tabletek, znajduje zastosowanie w leczeniu specyficznych zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń zachowania u pacjentów z demencją, zespołu abstynencyjnego alkoholowego (w tym delirium tremens) oraz ciężkiej postaci pląsawicy Huntingtona. Preparat Tiaprid PMCS jest stosowany w tych wskazaniach, natomiast Tiapridal dedykowany jest do krótkotrwałego leczenia stanów pobudzenia i agresji u pacjentów geriatrycznych. Tabletki Tiaprid PMCS umożliwiają precyzyjne dawkowanie dzięki podziałowi na cztery części, co jest istotne w dostosowaniu terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba neurodegeneracyjna, delirium tremens, działania niepożądane, halucynacje, neuroleptyk, pacjent geriatryczny, pląsawica Huntingtona, pobudzenie psychoruchowe, ruchy pląsawicze, stan psychotyczny, tiapryd, zaburzenia neurologiczne i psychiatryczne, zaburzenia poznawcze, zaburzenia zachowania, zaburzenia zachowania w demencji, zespół abstynencyjny alkoholowy, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Ifosfamid – Przedawkowanie
Przedawkowanie ifosfamidu, substancji czynnej leku Holoxan, wiąże się z ryzykiem wystąpienia wielonarządowej toksyczności, której nasilenie koreluje z wielkością przyjętej dawki. Kluczowe objawy obejmują neurotoksyczność ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości, halucynacje, drgawki), nefrotoksyczność prowadzącą do ostrej niewydolności nerek, mielosupresję manifestującą się leukocytopenią i trombocytopenią oraz zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego i dróg moczowych. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów morfologii krwi ze względu na ryzyko ciężkiej leukocytopenii, której nasilenie i czas trwania są proporcjonalne do stopnia przedawkowania. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej, w tym profilaktyce i leczeniu zakażeń, substytucji preparatów płytkowych oraz stosowaniu mesny w celu zapobiegania krwotocznemu zapaleniu pęcherza moczowego.
antybiotyki o szerokim spektrum, ciężka neutropenia, cytostatyk, dezorientacja, drgawki, halucynacje, hemodializa, Holoxan, ifosfamid, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukocytopenia, mesna, mielosupresja, morfologia krwi, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, preparaty płytkowe, skąpomocz, śpiączka, trombocytopenia, uszkodzenie kanalików nerkowych, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie błony śluzowej - Leksykon substancji czynnych
Kannabidiol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kannabidiol (CBD), będący jednym z głównych kannabinoidów w preparacie Sativex, stosowanym w leczeniu m.in. spastyczności, wykazuje szereg działań niepożądanych i wymaga szczególnej ostrożności. Preparat zawiera 25 mg CBD i 27 mg THC na ml, a najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii. U pacjentów z padaczką lub nawracającymi drgawkami konieczna jest ścisła obserwacja. Zgłaszano również objawy psychiczne, takie jak niepokój, omamy, zmiany nastroju, myśli paranoidalne, a w rzadkich przypadkach poważniejsze zaburzenia psychiczne, w tym myśli samobójcze, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia. U osób z osłabioną siłą mięśniową istnieje zwiększone ryzyko upadków, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków zmniejszających napięcie mięśni, takich jak baklofen czy benzodiazepiny. W trakcie ustalania dawki obserwowano zmiany tętna i ciśnienia krwi, a także przypadki omdleń, dlatego preparatu nie zaleca się pacjentom z poważnymi chorobami układu krążenia.
antykoncepcja hormonalna, benzodiazepiny, Cannabis sativa, choroba układu krążenia, delta-9-tetrahydrokannabinol, dezorientacja, działania niepożądane, działanie addytywne, halucynacje, kannabidiol, leukoplakia, myśli samobójcze, nadużywanie środków odurzających, objawy odstawienia, objawy psychiczne, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, pieczenie jamy ustnej, reakcja psychotyczna, ryzyko upadków, stan splątania, urojenia, zawroty głowy, zespół piekących ust - Leksykon substancji czynnych
Metoklopramid – Przedawkowanie
Przedawkowanie metoklopramidu, substancji o działaniu przeciwwymiotnym i prokinetycznym, stanowi poważne zagrożenie dla życia ze względu na wpływ na ośrodkowy układ nerwowy oraz układy sercowo-naczyniowy i oddechowy. Kluczowymi objawami są pozapiramidowe (dystonie, drżenia, sztywność mięśniowa, dyskineza), zaburzenia świadomości (senność, obniżenie poziomu świadomości, utrata przytomności), zaburzenia psychiczne (dezorientacja, splątanie, omamy) oraz ciężkie zaburzenia funkcji życiowych, w tym zatrzymanie krążenia i oddychania. Objawy mogą pojawić się szybciej i być bardziej nasilone po podaniu form parenteralnych (5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) w porównaniu do doustnych (tabletki 10 mg). Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, oddechowych oraz stanu neurologicznego jest niezbędne.
benzodiazepiny, biodostępność leku, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze, dyskineza, dystonia, EKG, gazometria, halucynacje, leki antycholinergiczne, leki przeciwcholinergiczne, monitorowanie układu sercowo-naczyniowego, niewydolność oddechowa, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, procedury resuscytacyjne, przedawkowanie metoklopramidu, roztwór do wstrzykiwań, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia orientacji, zaburzenia psychiczne, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pamigen 5 mg
Chlorowodorek donepezylu (Pamigen), stosowany w terapii otępienia typu alzheimerowskiego, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, kurcze mięśni, znużenie, nudności, wymioty oraz bezsenność. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a także rzadkie, ale poważne powikłania, w tym polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. W przypadku omdleń lub drgawek u pacjentów leczonych donepezylem, konieczne jest rozważenie diagnostyki różnicowej pod kątem bloku sercowego lub wydłużenia czasu pobudzeń zatokowych. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, częstoskurcz torsade de pointes, donepezil, drgawki, halucynacje, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, nietrzymanie moczu, nudność, objawy pozapiramidowe, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, świąd, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia gastryczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu nerwowego, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, znużenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml
Przedawkowanie flukonazolu, zwłaszcza preparatu Fluconazolum Aflofarm, stanowi poważny stan kliniczny manifestujący się głównie objawami neuropsychiatrycznymi, takimi jak omamy (wzrokowe, słuchowe, dotykowe), zachowania paranoidalne oraz zaburzenia świadomości od łagodnych do stanu majaczeniowego. Objawy te mogą wystąpić nawet przy umiarkowanym przekroczeniu dawki. Wysokie dawki flukonazolu wpływają na ośrodkowy układ nerwowy, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Preparat w postaci syropu (5 mg/ml) zawiera także substancje pomocnicze (m.in. sacharozę 134,4 mg/ml, glicerol 829,9 mg/ml), które mogą nasilać obraz kliniczny przedawkowania.
czynność nerek, czynność wątroby, flukonazol, halucynacje, hemodializa, konsultacja psychiatryczna, leczenie objawowe, objawy neuropsychiatryczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie flukonazolu, równowaga elektrolitowa, stan majaczeniowy, substancje pomocnicze, wymuszona diureza, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia świadomości, zachowania paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flucofast 50 mg
Przedawkowanie flukonazolu, dostępnego w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Charakterystyczne objawy obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego, w szczególności omamy (halucynacje) oraz zachowania paranoidalne, które mogą wymagać farmakoterapii i monitorowania psychiatrycznego. Wystąpienie tych objawów wskazuje na konieczność szybkiego wdrożenia leczenia objawowego oraz podtrzymującego funkcje życiowe, w tym monitorowania układu oddechowego, krążenia i nerek.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, diuretyk, flukonazol, halucynacje, hemodializa, kapsułki twarde, leczenie objawowe, objawy psychiatryczne, omamy, płukanie żołądka, podtrzymanie czynności życiowych, przedawkowanie flukonazolu, stężenie leku w osoczu, urojenia prześladowcze, wymuszona diureza, zachowania paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levocin 500 mg
Przedawkowanie lewofloksacyny w dawce 500 mg (Levocin) prowadzi do charakterystycznego zespołu objawów, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Do najczęstszych symptomów należą splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), napady drgawkowe toniczno-kloniczne, omamy oraz drżenia mięśniowe. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się wydłużenie odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty oraz nadżerki błon śluzowych, które mogą prowadzić do krwawień. Monitorowanie EKG oraz ocena stanu neurologicznego pacjenta są kluczowe w diagnostyce i ocenie ciężkości zatrucia.
błona śluzowa żołądka, CADO, dezorientacja, dializa otrzewnowa, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe, elektrokardiogram, fluorochinolony, halucynacje, hemodializa, kardiotoksyczność, leczenie objawowe, lewofloksacyna, nadżerka błony śluzowej, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niepokój psychoruchowy, omamy, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, preparat zobojętniający, przedawkowanie leku, stan padaczkowy, stan splątania, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tiaprid PMCS 100 mg
Tiaprid PMCS w dawce 100 mg tiaprydu chlorowodorku (111,1 mg substancji w tabletce) jest wskazany w leczeniu zaburzeń zachowania u pacjentów z demencją, zwłaszcza gdy objawy takie jak agresja, pobudzenie psychoruchowe, zachowania destrukcyjne czy niepokój nie ustępują po interwencjach niefarmakologicznych. Lek znajduje również zastosowanie w terapii ostrego zespołu majaczeniowego oraz zespołu odstawiennego po nagłym odstawieniu alkoholu, gdzie objawy obejmują zaburzenia świadomości, halucynacje, drżenia, bezsenność i niepokój. Ponadto, Tiaprid PMCS jest stosowany w ciężkiej postaci pląsawicy Huntingtona, pomagając kontrolować mimowolne ruchy i poprawiając jakość życia pacjentów. Tabletki o średnicy 9,5 mm z możliwością podziału na cztery dawki umożliwiają precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb klinicznych.
choroba Huntingtona, choroba neurodegeneracyjna, detoksykacja alkoholowa, halucynacje, karboksymetyloskrobia sodowa, otępienie, pląsawica, pląsawica Huntingtona, pobudzenie psychoruchowe, ruchy mimowolne, ruchy pląsawicze, terapia niefarmakologiczna, tiaprydu chlorowodorek, uzależnienie, zaburzenia świadomości, zaburzenia zachowania w demencji, zespół abstynencyjny, zespół majaczeniowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oramorph 2 mg/ml
Produkt leczniczy Oramorph zawiera morfinę w stężeniu 2 mg/ml (siarczan morfiny) i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia psychiczne (bardzo często występująca euforia, dysforia, sedacja, bezsenność, halucynacje), układ nerwowy (zawroty głowy, ból głowy, dezorientacja), układ oddechowy (depresja oddechowa, skurcz oskrzeli), układ pokarmowy (nudności, wymioty, zaparcia, anoreksja), a także reakcje alergiczne i skórne (pocenie się, pokrzywka). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej, która może prowadzić do śmierci, oraz na możliwość rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego, nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W przypadku nagłego odstawienia morfiny lub podania antagonistów opioidowych może wystąpić zespół odstawienny z objawami fizjologicznymi i psychologicznymi.
anoreksja, astma, bezdech senny, bradykardia, depresja oddechowa, diplopia, dysforia, dyspepsja, głód lekowy, halucynacje, hiperalgezja, hiperhydroza, hiponatremia, midriaza, mioza, niedrożność jelit, obrzęk płuc niekardiogenny, oczopląs, osutka krostkowa, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, siarczan morfiny, skurcz dróg żółciowych, skurcz oskrzeli, splątanie, uzależnienie od leków, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół niespokojnych nóg, zespół SIADH, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisoratio 10 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bisoratio, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, co wymaga szczególnej uwagi podczas długoterminowej terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowaną reakcją jest bradykardia, szczególnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (≥1/10), natomiast u chorych z nadciśnieniem lub dławicą piersiową występuje ona niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Często pojawiają się również objawy naczyniowe, takie jak uczucie zimna i drętwienia kończyn oraz niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca. W zakresie układu nerwowego dominują zawroty i bóle głowy (≥1/100 do <1/10), które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni, a rzadziej omdlenia. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w tym mdłości, wymioty, biegunka i zaparcia, występują często, natomiast skurcz oskrzeli pojawia się niezbyt często, szczególnie u pacjentów z astmą lub obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, Bisoratio, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, halucynacje, łuszczyca, MedDRA, niedociśnienie tętnicze, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wypadanie włosów, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmniejszenie wydzielania łez, zwiększone stężenie triglicerydów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Requip 5 mg
Przedawkowanie ropinirolu, substancji czynnej leku Requip, stanowi poważne zagrożenie ze względu na jego silne działanie na układ dopaminergiczny. Dostępny w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg, 2 mg oraz 5 mg, ropinirol w nadmiarze powoduje objawy takie jak nudności i wymioty (stymulacja receptorów dopaminowych w chemoreceptorowej strefie wyzwalającej), niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, senność, pobudzenie psychoruchowe, halucynacje, dezorientację oraz dyskinezy. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów dopaminowych w różnych obszarach ośrodkowego układu nerwowego, w tym układzie limbicznym i jądrach podstawy.
antagonista dopaminy, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, chlorowodorek ropinirolu, dezorientacja, drożność dróg oddechowych, dyskinezy, działanie dopaminergiczne, działanie prokinetyczne, działanie przeciwwymiotne, halucynacje, inhibitor CYP1A2, jądra podstawy, metoklopramid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, nudności i wymioty, oddział intensywnej terapii, ośrodek wymiotny, parametry życiowe, płynoterapia, pobudzenie psychoruchowe, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy, receptor dopaminowy D2, ropinirol, ruchy pląsawicze, układ dopaminergiczny, układ mezolimbiczny, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie świadomości, zatrucie lekami, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kodeina – Działania niepożądane
Kodeina, jako opioid działający na ośrodkowy układ nerwowy, wywołuje liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, zaparcia (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Istotne klinicznie są zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, drżenia, drgawki oraz parestezje. Szczególnie niebezpieczna jest depresja oddechowa, występująca rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), zwłaszcza po dużych dawkach lub u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, urazem głowy czy chorobami układu oddechowego. Inne poważne powikłania to skurcz oskrzeli, obrzęk płuc, ostre zapalenie trzustki (częstość nieznana, szczególnie u pacjentów po cholecystektomii) oraz zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym kolka żółciowa i zespół żółciowy. Kodeina może także powodować zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, a także zaburzenia psychiczne, takie jak euforia, dysforia, uzależnienie i zespół odstawienia.
cholecystektomia, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, drgawki, halucynacje, hipotonia ortostatyczna, kolka nerkowa, kolka żółciowa, nalokson, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, opioid przeciwbólowy, ostre zapalenie trzustki, paracetamol, parestezje, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, uzależnienie fizyczne, uzależnienie lekowe, uzależnienie psychiczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół żółciowy, zwężenie źrenic, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Akineton 5 mg/ml
Przedawkowanie biperydenu (Akineton, 5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, zawierający 3,9 mg biperydenu w 1 ml) prowadzi do nasilonego działania antycholinergicznego, manifestującego się obwodowymi objawami takimi jak midriaza z osłabioną reakcją źrenic, kserostomia, rumień twarzy, tachykardia, atonia jelitowo-pęcherzowa oraz hipertermia, a także zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, w tym pobudzeniem, majaczeniem, splątaniem i halucynacjami. W ciężkich przypadkach może dojść do zapaści krążeniowej i zatrzymania oddychania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, szczególnie u dzieci, pacjentów geriatrycznych oraz osób z chorobami współistniejącymi.
atonia jelitowo-pęcherzowa, biperyden mleczan, cewnikowanie pęcherza moczowego, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, halucynacje, hipertermia, inhibitor acetylocholinoesterazy, kserostomia, majaczenie, midriaza, objawy antycholinergiczne, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, salicylan fizostygminy, tachykardia, tlenoterapia, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania - Leksykon substancji czynnych
Chlorfenamina – Przedawkowanie
Chlorfenamina maleinian, stosowana w preparatach złożonych takich jak FluControl Hot czy Vicks AntiGrip, wykazuje działanie przeciwhistaminowe pierwszej generacji, jednak jej przedawkowanie prowadzi do poważnych objawów toksycznych. Wśród nich dominują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, obejmujące od senności i śpiączki po pobudzenie, drgawki i halucynacje. Dodatkowo obserwuje się objawy przeciwcholinergiczne (suchość błon śluzowych, zaczerwienienie skóry) oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, bradykardia, niedociśnienie i arytmie. W preparatach złożonych chlorfenamina często współistnieje z paracetamolem i fenylefryną, co może prowadzić do synergistycznej toksyczności – depresja OUN chlorfenaminy, hepatotoksyczność paracetamolu oraz presyjne działanie fenylefryny na układ sercowo-naczyniowy. Fenylefryna dodatkowo wywołuje objawy pobudzenia współczulnego, takie jak lęk, drgawki i psychoza, szczególnie u dzieci.
blokada receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia, chlorfenaminy maleinian, depresja ośrodkowego układu nerwowego, fenylefryna, halucynacje, hepatotoksyczność paracetamolu, hipowolemia, leki przeciwdrgawkowe, martwica wątroby, metionina, N-acetylocysteina, napad drgawkowy, niewydolność krążenia, objawy antycholinergiczne, parestezje, płukanie żołądka, preparat złożony, psychoza, równowaga wodno-elektrolitowa, śpiączka, substancja przeciwhistaminowa, suchość błony śluzowej, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaczerwienienie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Depresja u dorosłych – Objawy
Depresja u dorosłych to kliniczne zaburzenie nastroju charakteryzujące się utrzymującymi się co najmniej 2 tygodnie objawami psychicznymi i somatycznymi, które znacząco zaburzają funkcjonowanie. Kluczowymi symptomami są obniżony nastrój i anhedonia, przy czym u osób starszych anhedonia występuje częściej. Objawy somatyczne obejmują m.in. zmiany apetytu i masy ciała, zaburzenia snu, przewlekłe zmęczenie, bóle głowy oraz dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Depresja może mieć przebieg łagodny, umiarkowany lub ciężki, z możliwością wystąpienia objawów psychotycznych w ciężkich epizodach. Szacuje się, że około 5% dorosłych (4% mężczyzn, 6% kobiet) doświadcza depresji, a ryzyko jest wyższe u pacjentów z chorobami przewlekłymi, zwłaszcza sercowo-naczyniowymi (ryzyko wzrasta dwukrotnie). Epizody depresji trwają średnio około 6 miesięcy, z tendencją do nawrotów.
ADHD, anhedonia, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba sercowo-naczyniowa, chroniczne zmęczenie, ciężka depresja, drażliwość, epizod depresyjny, funkcja poznawcza, halucynacje, izolacja społeczna, łagodna depresja, lek przeciwdepresyjny, myśli samobójcze, objawy psychotyczne, obniżona samoocena, obniżone libido, obniżony nastrój, otępienie, samookaleczanie, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan zapalny, terapia elektrowstrząsowa, terapia poznawczo-behawioralna, umiarkowana depresja, urojenia, zaburzenia lękowe, zaburzenia snu, zaburzenie nastroju - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – KETREL XR 300 mg
KETREL XR to preparat zawierający kwetiapinę w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 200 mg, 300 mg oraz 400 mg. Substancją czynną jest kwetiapina fumaran, a tabletki różnią się zawartością substancji pomocniczych, w tym laktozy jednowodnej i sodu, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do terapii. Lek jest wskazany w leczeniu schizofrenii (zarówno w fazie ostrej, jak i podtrzymującej), choroby afektywnej dwubiegunowej (epizody maniakalne umiarkowane i ciężkie, ciężkie epizody depresyjne oraz profilaktyka nawrotów) oraz jako terapia wspomagająca w ciężkich epizodach depresyjnych w przebiegu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD), gdy monoterapia przeciwdepresyjna jest niewystarczająca.
choroba afektywna dwubiegunowa, choroba dwubiegunowa, ciężka depresja, ciężki epizod depresyjny, duże zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, epizod maniakalny, halucynacje, interakcja lekowa, kwetiapina fumaran, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwdepresyjne, monoterapia przeciwdepresyjna, myśli samobójcze, ostra faza choroby, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa leku, schizofrenia, schorzenie współistniejące, terapia podtrzymująca, terapia wspomagająca, urojenia, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia myślenia, zaburzenie depresyjne nawracające, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egzysta 300 mg
Pregabalina, zawarta w produkcie leczniczym Egzysta, została przebadana klinicznie u ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Działania niepożądane pregabaliny są zwykle łagodne do umiarkowanych, z odsetkiem przerwania terapii wynoszącym 12% w porównaniu do 5% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które również stanowią główne przyczyny odstawienia leku. W terapii ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym nasiloną senność. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując szeroki zakres objawów ze strony układów: nerwowego, psychicznego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, skórnego i innych.
anizokoria, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, diplopia, drgawki, dysfagia, dysgeusia, dyzartria, dyzuria, encefalopatia, euforia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, halucynacje, hiperkineza, hipoestezja, hipoglikemia, hiporefleksja, jadłowstręt, jaskrawe widzenie, krwiomocz, myśli samobójcze, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zaburzenia poznawcze, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Febrisan Zatoki, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 5 mg fenylefryny chlorowodorku, stanowi poważne zagrożenie w przypadku przedawkowania, głównie z powodu hepatotoksyczności paracetamolu. Dawka toksyczna paracetamolu u dorosłych wynosi ≥150 mg/kg masy ciała, co może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby, nerek, a także ostrego zapalenia trzustki. Zatrucie paracetamolem charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem: w fazie wczesnej (kilka-kilkanaście godzin) występują objawy niespecyficzne, takie jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie i senność, natomiast w fazie późnej (od 24 godzin do kilku dni) pojawia się uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu, żółtaczką i powrotem nudności. Fenylefryna może wywołać objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, nadciśnienie, drżenie i halucynacje, ale także reakcje paradoksalne, w tym depresję oddechową i zapaść krążeniową. Kofeina w przedawkowaniu powoduje objawy od łagodnych (bóle brzucha, bezsenność) do ciężkich (drgawki toniczno-kloniczne, zaburzenia rytmu serca).
acetylocysteina, depresja oddechowa, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, encefalopatia, halucynacje, hepatotoksyczność, hipoglikemia, metionina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, płukanie żołądka, przedawkowanie fenylefryny, przedawkowanie kofeiny, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep wątroby, skurcze dodatkowe nadkomorowe, śpiączka, tachykardia, toksyczne uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zapaść krążeniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane 7,5 mg
Zopiklon, substancja czynna leku Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które w większości mają charakter łagodny i rzadko wymagają przerwania terapii. Do często występujących działań należą zmęczenie, gorzki lub metaliczny smak w ustach oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Niezbyt często obserwuje się bóle głowy, zawroty głowy, nudności i wymioty, natomiast rzadko występują koszmary senne, pobudzenie oraz amnezja następcza. Bardzo rzadkie działania obejmują splątanie, halucynacje, ataksję, podwójne widzenie, niewielkie podwyższenie enzymów wątrobowych, wysypkę, świąd, osłabienie mięśni oraz upadki, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, występują niezbyt często i mogą stanowić zagrożenie życia.
aminotransferazy, amnezja następcza, ataksja, bezsenność z odbicia, depersonalizacja, depresja, drgawki, dysfagia, dyspepsja, fosfataza alkaliczna, halucynacje, koszmary senne, nadwrażliwość na dźwięki, obrzęk naczynioruchowy, odrealnienie, osłabienie mięśni, pacjent w podeszłym wieku, parestezje, podwójne widzenie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, somnambulizm, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenia libido, zopiklon - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tropicamidum WZF 0,5% 5 mg/ml
Tropicamidum WZF 0,5% (tropikamid 5 mg/ml) jest stosowany w okulistyce, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Działania niepożądane obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, które mogą być poważne u niemowląt i dzieci, takie jak bradykardia poprzedzona tachykardią z kołataniem serca, arytmie, niewydolność oddechowo-krążeniowa, reakcje psychotyczne, zaburzenia zachowania, a także podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Inne objawy to zawroty głowy, światłowstręt, podrażnienie i przekrwienie oka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty i wzdęcia u niemowląt, a także wysypka skórna u dzieci. Częstość występowania tych działań jest nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów podczas terapii.
arytmia, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, halucynacje, jaskra, krople do oczu, nadpobudliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność oddechowo-krążeniowa, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, perystaltyka przewodu pokarmowego, reakcje psychotyczne, rozszerzenie źrenicy, splątanie, suchość jamy ustnej, światłowstręt, Tropicamidum, tropikamid, zaburzenia rytmu serca, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Septogard Plus (1,5 mg + 5 mg)/ml
Przedawkowanie leku Septogard Plus, zawierającego benzydaminę chlorowodorek oraz cetylopirydyniowy chlorek, manifestuje się różnorodnymi objawami toksycznymi zależnymi od substancji czynnej. Benzydamina w dawkach przekraczających 300 mg wywołuje głównie objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, niepokój, rozdrażnienie), zwykle o przebiegu łagodnym do umiarkowanego. Natomiast przedawkowanie cetylopirydyniowego chlorku, którego dawka śmiertelna wynosi około 1-3 g, prowadzi do poważnych objawów, takich jak duszność, sinica, zamartwica, paraliż mięśni oddechowych, depresja OUN, niedociśnienie oraz śpiączka, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie życia.
benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, cetylopirydyniowy chlorek, dawka śmiertelna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, halucynacje, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, ośrodkowy układ nerwowy, paraliż mięśni oddechowych, podrażnienie przełyku, przewód pokarmowy, sinica, śpiączka, zamartwica, zapaść krążeniowa, zatrucie, zatrucie benzydaminą - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmine Mylan 4,5 mg
Rywastygmina, stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności (38%) i wymioty (23%), szczególnie w fazie ustalania dawki. Kobiety są bardziej podatne na te działania oraz na utratę masy ciała. U pacjentów z otępieniem alzheimerowskim często obserwuje się także zaburzenia psychiczne (koszmary senne, pobudzenie, dezorientacja, lęk) oraz zaburzenia metabolizmu i odżywiania (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu). W grupie z otępieniem parkinsonowskim rywastygmina może nasilać objawy parkinsonowskie, takie jak drżenie (10,2% vs. 3,9% placebo), spowolnienie ruchowe, dyskineza i hipokineza, a także powodować podobne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dystonia, halucynacje, hipokineza, jadłowstręt, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, objaw koła zębatego, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pobudzenie, rywastygmina, senność, spowolnienie ruchowe, tachykardia, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascosept 1,5 mg/g
Benzydamina chlorowodorek, substancja czynna leku Hascosept w stężeniu 1,5 mg/g, stosowana miejscowo w formie roztworu do płukania jamy ustnej, charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, co znacząco ogranicza ryzyko przedawkowania. Przypadkowe połknięcie niewielkiej ilości roztworu nie stanowi zagrożenia, jednak spożycie dawki przekraczającej 300 mg benzydaminy może wywołać objawy toksyczne. Objawy przedawkowania dzielą się na żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha) oraz neurologiczne (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, drgawki, ataksja, tachykardia, gorączka, a w skrajnych przypadkach zahamowanie ośrodka oddechowego). Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, u których nawet niewielkie przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń oddychania.
ataksja, benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, depresja ośrodka oddechowego, detoksykacja, drgawki, działanie ogólnoustrojowe, gorączka, halucynacje, leczenie objawowe, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, przewód pokarmowy, roztwór do płukania jamy ustnej, tachykardia, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zatrucie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Działania niepożądane
Tramadol, syntetyczny opioid o działaniu ośrodkowym, stosowany jest w leczeniu bólu umiarkowanego do silnego. Jego mechanizm obejmuje agonizm receptorów μ oraz hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, co wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęstsze to nudności i zawroty głowy (>10%), a także bóle głowy, senność, zaparcia, suchość w jamie ustnej, potliwość i zmęczenie (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko drgawek padaczkowych (≥1/10 000 do <1/1 000), zwłaszcza przy wysokich dawkach lub współstosowaniu leków obniżających próg drgawkowy. Możliwe są także poważne zaburzenia psychiczne, w tym uzależnienie, zmiany nastroju, halucynacje i zespół serotoninowy, który jest stanem zagrażającym życiu. Działania niepożądane obejmują również układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, hipotonia ortostatyczna, rzadko bradykardia), układ oddechowy (depresja oddechowa, czkawka), przewód pokarmowy (nudności, wymioty, zaparcia), reakcje skórne (potliwość, wysypka) oraz zaburzenia metaboliczne (rzadko hipoglikemia). W trakcie terapii obserwowano także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i rzadkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję.
aktywność serotoninergiczna, astma oskrzelowa, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki padaczkowe, dysforia, halucynacje, hiperrefleksja, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, lek opioidowy, mioklonie, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, receptor opioidowy μ, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia mikcji, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Requip 1 mg
Przedawkowanie ropinirolu, agonisty receptorów dopaminowych stosowanego w terapii choroby Parkinsona, prowadzi do nasilenia działania dopaminergicznego, manifestującego się objawami neurologicznymi i autonomicznymi. Do charakterystycznych symptomów należą nudności i wymioty wynikające ze stymulacji receptorów dopaminowych w strefie wyzwalającej odruchy wymiotne, niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, senność, splątanie, halucynacje (głównie wzrokowe i słuchowe), dyskinezy, pobudzenie psychoruchowe oraz zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i arytmie. Mechanizm toksyczny opiera się na nadmiernej stymulacji receptorów dopaminowych w ośrodkowym układzie nerwowym oraz układzie autonomicznym.
antagonista dopaminy, arytmia, ciśnienie tętnicze, dyskineza, działanie dopaminergiczne, działanie przeciwwymiotne, gospodarka wodno-elektrolitowa, halucynacje, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie ropinirolu, receptor dopaminowy, splątanie, substancja czynna, tachykardia, układ autonomiczny, układ pozapiramidowy, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek fenylefryny – Przedawkowanie
Chlorowodorek fenylefryny, będący selektywnym agonistą receptorów α-adrenergicznych, stosowany jest w preparatach złożonych do objawowego leczenia infekcji górnych dróg oddechowych, wykazując działanie obkurczające naczynia błony śluzowej nosa. Przedawkowanie fenylefryny prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak tachykardia, znaczny wzrost ciśnienia tętniczego, odruchowa bradykardia oraz zapaść naczyniowa, a także do ciężkich zaburzeń oddechowych (depresja ośrodka oddechowego, niewydolność oddechowa) i objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (rozdrażnienie, niepokój ruchowy, splątanie, halucynacje). W preparatach złożonych (np. Theraflu MAX GRIP z 10 mg fenylefryny, Gripex Hot Max z 12,2 mg fenylefryny) objawy przedawkowania fenylefryny mogą się nakładać z toksycznością paracetamolu, co komplikuje obraz kliniczny i wymaga priorytetowego leczenia zatrucia paracetamolem ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby.
agonista receptorów α-adrenergicznych, blokery receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia odruchowa, chlorowodorek fenylefryny, ciśnienie tętnicze krwi, depresja ośrodka oddechowego, fentolamina, funkcja wątroby, halucynacje, inhibitory monoaminooksydazy, leki beta-adrenolityczne, nagłe zatrzymanie krążenia, niewydolność oddechowa, obkurczenie naczyń krwionośnych, ośrodkowy układ nerwowy, powikłania kardiologiczne, przełom nadciśnieniowy, receptory α-adrenergiczne, saturacja krwi, splątanie, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, uszkodzenie wątroby, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zapaść naczyniowa, zatrucie paracetamolem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tantum Verde 1,5 mg/ml
Tantum Verde w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej i gardle zawiera 1,5 mg/ml benzydaminy chlorowodorku i cechuje się minimalnym ryzykiem przedawkowania przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, ze względu na ograniczone działanie ogólnoustrojowe benzydaminy. Przypadki zatrucia odnotowano jedynie przy przypadkowym spożyciu dawki przekraczającej 300 mg benzydaminy doustnie. Objawy przedawkowania dzielą się na żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, zaburzenia koordynacji, halucynacje, pobudzenie, niepokój, rozdrażnienie). Dawka toksyczna to powyżej 300 mg benzydaminy przyjętej doustnie.
aerozol do stosowania w jamie ustnej, benzydaminy chlorowodorek, bilans płynowy, ból brzucha, działania niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, etanol, halucynacje, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, metylu parahydroksybenzoesan, nudności, objawy ośrodkowego układu nerwowego, objawy przewodu pokarmowego, objawy żołądkowo-jelitowe, odtrutka, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parametry życiowe, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, wymioty, zatrucie benzydaminą, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tranxene 10 mg
Lek Tranxene (klorazepat dwupotasowy) w dawkach 5 mg i 10 mg, dostępny w formie kapsułek, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia nasilonych stanów lękowych oraz zespołu abstynencji alkoholowej, w tym majaczenia alkoholowego i stanów predeliryjnych. Wskazania obejmują objawy takie jak drżenie mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, nasilony lęk, zaburzenia percepcji (halucynacje) oraz napady drgawkowe. Stosowanie leku powinno być ograniczone do sytuacji, gdy objawy znacząco upośledzają funkcjonowanie pacjenta i wymagają szybkiej interwencji farmakologicznej, z uwagi na ryzyko uzależnienia i rozwoju tolerancji podczas długotrwałej terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Metadon – Działania niepożądane
Metadon, stosowany w terapii uzależnień i leczeniu bólu, wykazuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z najpoważniejszymi dotyczącymi układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Depresja oddechowa, występująca niezbyt często, może prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci, szczególnie przy wysokich dawkach i w początkowej fazie leczenia. Ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes, choć rzadkie, stanowi poważne zagrożenie kardiologiczne, nasilane przez hipokaliemię, hipomagnezemię oraz współistniejące choroby serca. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i wymioty (około 20% pacjentów), zaparcia, sedacja, zawroty głowy oraz nadmierne pocenie się. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu abstynencyjnego o łagodniejszym, lecz dłuższym przebiegu niż przy innych opioidach.
bradykardia, depresja oddechowa, dysforia, działanie antydiuretyczne, euforia, ginekomastia, halucynacje, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, leukoencefalopatia toksyczna, mlekotok, nadmierne pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nudności i wymioty, obrzęk płuc, oczopląs, skurcz dróg moczowych, torsade de pointes, trombocytopenia, uzależnienie fizyczne, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia endokrynologiczne, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussidex 30 mg
Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej leku Tussidex, jest rzadkie, lecz może wystąpić zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Klinicznie objawia się szerokim spektrum symptomów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy i układ sercowo-naczyniowy, takich jak nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie, oczopląs, ataksja oraz psychoza toksyczna z omamami wzrokowymi. Występują również objawy kardiotoksyczności, w tym tachykardia i wydłużenie odstępu QTc w EKG. Dodatkowo obserwuje się dezorientację, zawroty głowy, niepokój i drażliwość. W ciężkich przypadkach przedawkowania mogą pojawić się zagrażające życiu stany, takie jak śpiączka, depresja oddechowa i drgawki, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej na oddziale intensywnej terapii.
Leczenie przedawkowania dekstrometorfanu opiera się na postępowaniu objawowym. Wczesne działania obejmują płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego, szczególnie jeśli od przyjęcia leku minęła mniej niż godzina. W przypadku uspokojenia lub śpiączki wskazane jest rozważenie podania naloksonu w dawkach analogicznych do stosowanych przy przedawkowaniu opioidów. Drgawki leczy się benzodiazepinami, a w przypadku hipertermii związanej z zespołem serotoninowym stosuje się benzodiazepiny oraz zewnętrzne chłodzenie. Depresja oddechowa wymaga dożylnego podania naloksonu i ewentualnego wspomagania oddychania. Znajomość objawów i odpowiednie różnicowanie kliniczne są kluczowe dla skutecznego postępowania i poprawy rokowania pacjentów z przedawkowaniem Tussidexu.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dystonia, halucynacje, hiperkapnia, hipertermia, hipoksja, kardiotoksyczność, nadmierna aktywność psychoruchowa, nalokson, napad padaczkowy, nudność, oczopląs, omamy wzrokowe, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, psychoza toksyczna, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, terapia przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia świadomości, zahamowanie ośrodka oddechowego, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Veloxsol 5 mg
Lek VELOXSOL zawiera solifenacynę w dawce 5 mg (3,8 mg substancji czynnej) i wykazuje działania niepożądane typowe dla leków o działaniu cholinolitycznym. Najczęściej obserwowanym objawem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg, z nasileniem zwykle niewielkim i rzadko prowadzącym do przerwania terapii. Inne często zgłaszane działania niepożądane obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, zakażenia dróg moczowych, niewyraźne widzenie, senność, zmęczenie oraz obrzęki obwodowe. W tabeli działań niepożądanych uwzględniono również rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak zatrzymanie moczu, zaburzenia rytmu serca (Torsade de Pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków), reakcje anafilaktyczne, niedrożność jelit, zaburzenia czynności wątroby oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry).
bursztynian solifenacyny, ciężka reakcja alergiczna, dyskomfort brzuszny, działanie cholinolityczne, halucynacje, hiperkaliemia, jaskra, jaskra z wąskim kątem przesączania, majaczenie, mechanizm cholinolityczny, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna, suchość jamy ustnej, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia serca, zakażenie dróg moczowych, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, zespół torsade de pointes, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Hasco 25,00 mg
Hydroksyzyna w dawce 25 mg (Hydroxyzinum Hasco, tabletki powlekane) wykazuje działania niepożądane głównie związane z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzającym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych na 735 pacjentach przyjmujących 50 mg hydroksyzyny dziennie, najczęściej obserwowano senność (13,74% vs 2,70% placebo), ból głowy (1,63% vs 1,90%), zmęczenie (1,36% vs 0,63%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22% vs 0,63%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono także rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk), wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, dezorientacja, omamy), drgawki, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz poważne zaburzenia rytmu serca (np. torsade de pointes, wydłużenie QT). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z MedDRA, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
astenia, dysfunkcja układu moczowego, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, halucynacje, hydroksyzyna, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, osutka krostkowa, parestezja, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sedacja, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia, testy czynnościowe wątroby, torsade de pointes, uszkodzenie hepatocytów, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona