Przedawkowanie
Akineton 5 mg/ml
Przedawkowanie biperydenu (Akineton, 5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, zawierający 3,9 mg biperydenu w 1 ml) prowadzi do nasilonego działania antycholinergicznego, manifestującego się obwodowymi objawami takimi jak midriaza z osłabioną reakcją źrenic, kserostomia, rumień twarzy, tachykardia, atonia jelitowo-pęcherzowa oraz hipertermia, a także zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, w tym pobudzeniem, majaczeniem, splątaniem i halucynacjami. W ciężkich przypadkach może dojść do zapaści krążeniowej i zatrzymania oddychania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, szczególnie u dzieci, pacjentów geriatrycznych oraz osób z chorobami współistniejącymi.
- akatyzja
- choroba Parkinsona
- drżenie
- dystonia odcinkowa
- dystonia uogólniona
- inne pozapiramidowe zaburzenia ruchowe
- kurcz powiek
- objawy parkinsonowskie
- spastyczny kręcz karku
- spowolnienie ruchowe
- sztywność mięśniowa
- wczesna dyskineza
- zaburzenia motoryczne w zespołach pozapiramidowych parkinsonowskich i dystonicznych wywołanych przez neuroleptyki i podobnie działające produkty lecznicze
- zatrucie nikotyną
- zatrucie organicznymi związkami fosforu
- zespół Meige’a
Przedawkowanie leku Akineton (biperyden)
Przedawkowanie produktu leczniczego Akineton (biperyden) w postaci roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml) może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Lek zawiera 5 mg biperydenu mleczanu w 1 ml roztworu, co odpowiada 3,9 mg biperydenu. Przedawkowanie tej substancji skutkuje nasileniem działania antycholinergicznego i może powodować szereg objawów klinicznych, zarówno obwodowych, jak i ośrodkowych 1.
Objawy przedawkowania
Manifestacja kliniczna przedawkowania biperydenu obejmuje dwie główne grupy objawów: obwodowe objawy antycholinergiczne oraz zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego. W ciężkich przypadkach zatrucia może dojść do zapaści krążeniowej oraz zatrzymania oddychania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia 2.
| Kategoria objawów | Objaw kliniczny | Opis |
|---|---|---|
| Obwodowe objawy antycholinergiczne | Rozszerzone, „leniwe” źrenice | Midriaza z osłabioną reakcją na światło |
| Suchość błon śluzowych | Kserostomia, zmniejszenie wydzielania potu | |
| Zaczerwienienie twarzy | Rumień skóry twarzy na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych | |
| Przyspieszona czynność serca | Tachykardia, możliwe zaburzenia rytmu serca | |
| Atonia jelitowo-pęcherzowa | Zaburzenia perystaltyki jelit i opróżniania pęcherza moczowego | |
| Zwiększenie temperatury ciała | Hipertermia, szczególnie niebezpieczna u dzieci | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Podniecenie | Stan wzmożonej aktywności psychoruchowej |
| Majaczenie | Zaburzenia świadomości z dezorientacją, pobudzeniem | |
| Splątanie | Zaburzenia orientacji auto- i allopsychicznej | |
| Halucynacje | Percepcje zmysłowe bez obecności bodźca zewnętrznego | |
| Stany zagrożenia życia | Zapaść krążeniowa | Niewydolność układu krążenia w przypadku ciężkiego zatrucia |
| Zatrzymanie oddychania | Ustanie oddychania w przypadku ciężkiego zatrucia, wymaga natychmiastowej interwencji |
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Leczenie przedawkowania biperydenu powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej w oddziale intensywnej terapii, ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej i zatrzymania oddychania. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje następujące interwencje:
- Podanie antidotum – zaleca się zastosowanie inhibitorów acetylocholinoesterazy, które zmniejszają nasilenie objawów antycholinergicznych. W wyjątkowych przypadkach wskazane jest użycie fizostygminy, szczególnie w celu redukcji objawów ośrodkowych 3.
- Wspomaganie układu krążenia i oddechowego – w zależności od ciężkości objawów może być konieczne wdrożenie tlenoterapii oraz farmakologiczne wspomaganie układu krążenia 4.
- Obniżanie temperatury ciała – w przypadku wystąpienia gorączki (hipertermii) należy zastosować odpowiednie metody fizycznego schładzania organizmu oraz farmakoterapię przeciwgorączkową 5.
- Cewnikowanie pęcherza moczowego – ze względu na atonię pęcherza, która może powodować zatrzymanie moczu, wskazane jest założenie cewnika do pęcherza moczowego 6.
Warto podkreślić, że test z fizostygminą może być pomocny w ocenie wskazań do jej zastosowania. Salicylan fizostygminy jest zalecany w przypadku dodatniego wyniku testu na fizostygminę, szczególnie gdy dominują objawy ośrodkowe 7.
Specjalne uwagi dotyczące przedawkowania
Należy zwrócić szczególną uwagę na przedawkowanie biperydenu u dzieci, u których zwiększona temperatura ciała może stanowić istotne zagrożenie dla zdrowia i życia 8. Dodatkowo, pacjenci geriatryczni oraz osoby z chorobami współistniejącymi mogą być szczególnie wrażliwi na działanie antycholinergiczne biperydenu i wymagać intensywniejszego monitorowania oraz bardziej agresywnego leczenia.
Monitorowanie stanu pacjenta po przedawkowaniu powinno obejmować regularne pomiary parametrów życiowych, ocenę stanu neurologicznego oraz kontrolę funkcji nerek i wątroby. Długość hospitalizacji zależy od nasilenia objawów oraz odpowiedzi na zastosowane leczenie.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania