Przedawkowanie
Akineton 5 mg/ml

Przedawkowanie biperydenu (Akineton, 5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, zawierający 3,9 mg biperydenu w 1 ml) prowadzi do nasilonego działania antycholinergicznego, manifestującego się obwodowymi objawami takimi jak midriaza z osłabioną reakcją źrenic, kserostomia, rumień twarzy, tachykardia, atonia jelitowo-pęcherzowa oraz hipertermia, a także zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, w tym pobudzeniem, majaczeniem, splątaniem i halucynacjami. W ciężkich przypadkach może dojść do zapaści krążeniowej i zatrzymania oddychania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, szczególnie u dzieci, pacjentów geriatrycznych oraz osób z chorobami współistniejącymi.

Przedawkowanie leku Akineton (biperyden)

Przedawkowanie produktu leczniczego Akineton (biperyden) w postaci roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml) może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Lek zawiera 5 mg biperydenu mleczanu w 1 ml roztworu, co odpowiada 3,9 mg biperydenu. Przedawkowanie tej substancji skutkuje nasileniem działania antycholinergicznego i może powodować szereg objawów klinicznych, zarówno obwodowych, jak i ośrodkowych 1.

Objawy przedawkowania

Manifestacja kliniczna przedawkowania biperydenu obejmuje dwie główne grupy objawów: obwodowe objawy antycholinergiczne oraz zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego. W ciężkich przypadkach zatrucia może dojść do zapaści krążeniowej oraz zatrzymania oddychania, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia 2.

Kategoria objawów Objaw kliniczny Opis
Obwodowe objawy antycholinergiczne Rozszerzone, „leniwe” źrenice Midriaza z osłabioną reakcją na światło
Suchość błon śluzowych Kserostomia, zmniejszenie wydzielania potu
Zaczerwienienie twarzy Rumień skóry twarzy na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych
Przyspieszona czynność serca Tachykardia, możliwe zaburzenia rytmu serca
Atonia jelitowo-pęcherzowa Zaburzenia perystaltyki jelit i opróżniania pęcherza moczowego
Zwiększenie temperatury ciała Hipertermia, szczególnie niebezpieczna u dzieci
Zaburzenia układu nerwowego Podniecenie Stan wzmożonej aktywności psychoruchowej
Majaczenie Zaburzenia świadomości z dezorientacją, pobudzeniem
Splątanie Zaburzenia orientacji auto- i allopsychicznej
Halucynacje Percepcje zmysłowe bez obecności bodźca zewnętrznego
Stany zagrożenia życia Zapaść krążeniowa Niewydolność układu krążenia w przypadku ciężkiego zatrucia
Zatrzymanie oddychania Ustanie oddychania w przypadku ciężkiego zatrucia, wymaga natychmiastowej interwencji

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania biperydenu powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej w oddziale intensywnej terapii, ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej i zatrzymania oddychania. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje następujące interwencje:

  • Podanie antidotum – zaleca się zastosowanie inhibitorów acetylocholinoesterazy, które zmniejszają nasilenie objawów antycholinergicznych. W wyjątkowych przypadkach wskazane jest użycie fizostygminy, szczególnie w celu redukcji objawów ośrodkowych 3.
  • Wspomaganie układu krążenia i oddechowego – w zależności od ciężkości objawów może być konieczne wdrożenie tlenoterapii oraz farmakologiczne wspomaganie układu krążenia 4.
  • Obniżanie temperatury ciała – w przypadku wystąpienia gorączki (hipertermii) należy zastosować odpowiednie metody fizycznego schładzania organizmu oraz farmakoterapię przeciwgorączkową 5.
  • Cewnikowanie pęcherza moczowego – ze względu na atonię pęcherza, która może powodować zatrzymanie moczu, wskazane jest założenie cewnika do pęcherza moczowego 6.

Warto podkreślić, że test z fizostygminą może być pomocny w ocenie wskazań do jej zastosowania. Salicylan fizostygminy jest zalecany w przypadku dodatniego wyniku testu na fizostygminę, szczególnie gdy dominują objawy ośrodkowe 7.

Specjalne uwagi dotyczące przedawkowania

Należy zwrócić szczególną uwagę na przedawkowanie biperydenu u dzieci, u których zwiększona temperatura ciała może stanowić istotne zagrożenie dla zdrowia i życia 8. Dodatkowo, pacjenci geriatryczni oraz osoby z chorobami współistniejącymi mogą być szczególnie wrażliwi na działanie antycholinergiczne biperydenu i wymagać intensywniejszego monitorowania oraz bardziej agresywnego leczenia.

Monitorowanie stanu pacjenta po przedawkowaniu powinno obejmować regularne pomiary parametrów życiowych, ocenę stanu neurologicznego oraz kontrolę funkcji nerek i wątroby. Długość hospitalizacji zależy od nasilenia objawów oraz odpowiedzi na zastosowane leczenie.

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl