zatrucie paracetamolem
Zatrucie paracetamolem (acetaminofenem) jest poważnym stanem klinicznym, który może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby, a w konsekwencji nawet do zgonu. Mechanizm toksyczności związany jest z metabolizacją paracetamolu przez cytochrom P450 do toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinonominy (NAPQI), który w normalnych warunkach jest neutralizowany przez glutation. Przy przedawkowaniu, zapasy glutationu zostają wyczerpane, co prowadzi do kumulacji NAPQI i uszkodzenia hepatocytów.
Diagnostyka zatrucia opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu w surowicy krwi i odniesieniu wyniku do nomogramu Rumacka-Matthew’a. Pobranie próbki powinno nastąpić co najmniej 4 godziny od zażycia leku, gdyż wcześniejsze pomiary mogą nie odzwierciedlać pełnego wchłaniania substancji. Dodatkowo należy monitorować aktywność enzymów wątrobowych, parametry krzepnięcia oraz funkcję nerek.
Leczenie zatrucia paracetamolem obejmuje przede wszystkim podanie N-acetylocysteiny (NAC), która jest źródłem grup sulfhydrylowych niezbędnych do syntezy glutationu. Skuteczność terapii jest najwyższa, gdy NAC zostanie podana w ciągu pierwszych 8-10 godzin od zatrucia. Schemat leczenia może obejmować wlew dożylny NAC przez 20-21 godzin lub protokół doustny trwający 72 godziny. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby może być konieczne rozważenie przeszczepienia narządu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Infacetamol 50 mg
Przedawkowanie paracetamolu w czopkach Infacetamol 50 mg stanowi poważne ryzyko hepatotoksyczności, prowadzącej do niewydolności wątroby, a nawet śmierci. Zatrucie przebiega dwufazowo: w pierwszej fazie, trwającej kilka do kilkunastu godzin, pojawiają się niespecyficzne objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie. Objawy te mogą ustąpić, co nie oznacza poprawy, lecz zwiastuje rozwój uszkodzenia wątroby. W drugiej fazie, po 24-72 godzinach, obserwuje się objawy zaawansowanego uszkodzenia wątroby, takie jak rozpieranie w nadbrzuszu i żółtaczka. Kluczowym parametrem diagnostycznym jest oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi, które w korelacji z czasem od przyjęcia leku pozwala ocenić ryzyko hepatotoksyczności na podstawie nomogramu Rumack-Matthew.
acetylocysteina, hepatotoksyczność, metionina, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, nudności, objawy niespecyficzne, oddział intensywnej terapii, odtrutki, osłabienie ogólne, paracetamol, powiększenie wątroby, przebieg dwufazowy, rozpieranie nadbrzusza, senność, stężenie paracetamolu, toksykologia kliniczna, uszkodzenie wątroby, wymioty, zatrucie paracetamolem, zażółcenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Acetylocysteina – Działania niepożądane
Acetylocysteina, stosowana jako mukolityk oraz antidotum w zatruciu paracetamolem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz zapalenie jamy ustnej (częstość niezbyt częsta, tj. ≥1/1000 do <1/100 pacjentów). Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka, wysypka i obrzęk naczynioruchowy, występują niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (częstość <1/10 000) mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Niezbyt często obserwuje się także objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie tętnicze) oraz układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobami serca.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, duszność, gorączka, hiperamonemia, hiperwentylacja, krwotok, lek przeciwzakrzepowy, nadreaktywność oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, skurcz oskrzeli, środek mukolityczny, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenia wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie żyły, zatrucie paracetamolem, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – PARAMIG Fast Junior 250 mg
PARAMIG Fast Junior to preparat zawierający 250 mg paracetamolu w formie granulatu do rozpuszczania w jamie ustnej, charakteryzujący się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (5-20 μg/ml) osiągane jest w ciągu 30-60 minut, co jest szybsze niż w przypadku tradycyjnych tabletek, co wynika z obecności wodorowęglanu sodu przyspieszającego opróżnianie żołądka i transport do jelita cienkiego. Paracetamol wykazuje słabe wiązanie z białkami osocza, a jego maksymalny efekt terapeutyczny pojawia się po 1-3 godzinach, utrzymując się przez 3-4 godziny. Dystrybucja leku jest równomierna w osoczu, krwi i ślinie.
białka osocza, bierna dyfuzja, biotransformacja, cytochrom P450, detoksykacja glutationem, glukuronian, klirens kreatyniny, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, okres półtrwania, opróżnianie żołądka, paracetamol, PARAMIG Fast Junior, siarczan, uszkodzenie wątroby, wodorowęglan sodu, zatrucie paracetamolem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apap ból i gorączka C plus 500 mg + 300 mg
Przedawkowanie preparatu APAP ból i gorączka C plus, zawierającego 500 mg paracetamolu i 300 mg kwasu askorbinowego, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, prowadząc do ciężkiego uszkodzenia wątroby, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Zatrucie paracetamolem charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem: w pierwszej fazie (kilka-kilkanaście godzin od przedawkowania) dominują niespecyficzne objawy, takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie, które mogą sugerować łagodne dolegliwości. Druga faza (po 24-48 godzinach) manifestuje się objawami uszkodzenia wątroby, w tym rozpieraniem w nadbrzuszu, nawrotem nudności oraz żółtaczką, co wskazuje na rozwijającą się niewydolność wątroby i wymaga pilnej hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii.
acetylocysteina, bilirubina, dysfagia, funkcja wątroby, kwas askorbowy, metionina, nadbrzusze, nadmierna dawka leku, niewydolność wątroby, oddział intensywnej terapii, odtrutka, przebieg dwufazowy, przedawkowanie leku, stężenie paracetamolu, uszkodzenie wątroby, wchłanianie leku, węgiel aktywny, wymioty prowokowane, zagrożenie życia, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apenal 250 mg
Przedawkowanie paracetamolu, zwłaszcza w formie czopków Apenal, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia z ryzykiem nieodwracalnego uszkodzenia wątroby rozwijającego się w ciągu 24-48 godzin. Dawka toksyczna definiowana jest jako jednorazowe przyjęcie ≥ 5 g. Zatrucie przebiega fazowo: początkowo występują niespecyficzne objawy (nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność) w ciągu kilku do kilkunastu godzin, następnie następuje pozorna poprawa, a w fazie hepatotoksyczności (24-72 godziny) pojawiają się objawy kliniczne uszkodzenia wątroby, takie jak rozpieranie w nadbrzuszu, nawrót nudności, żółtaczka, encefalopatia wątrobowa i niewydolność wielonarządowa.
acetylocysteina, dawka toksyczna, encefalopatia wątrobowa, hepatotoksyczność, metionina, niewydolność wielonarządowa, oddział intensywnej terapii, paracetamol, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie leku we krwi, stężenie paracetamolu, swoista odtrutka, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, zaburzenie świadomości, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Acetylcysteine Sandoz 100 mg/ml
Acetylcysteina w postaci roztworu do infuzji (100 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Aktualne dane kliniczne są niewystarczające, aby jednoznacznie potwierdzić bezpieczeństwo stosowania leku w tych grupach, choć badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani porodu. W przypadku zatrucia paracetamolem u kobiet ciężarnych, podanie acetylocysteiny jest uzasadnione klinicznie, gdyż korzyści przewyższają ryzyko uszkodzenia wątroby matki i płodu. Decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualną sytuację kliniczną oraz dostępność alternatywnych metod leczenia.
acetylocysteina, antidotum, badanie przedkliniczne, eliminacja leku, karmienie piersią, płodność, przenikanie leku do mleka, roztwór do infuzji, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, uszkodzenie wątroby, wiek rozrodczy, wskazanie kliniczne, zatrucie paracetamolem, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek fenylefryny – Przedawkowanie
Chlorowodorek fenylefryny, będący selektywnym agonistą receptorów α-adrenergicznych, stosowany jest w preparatach złożonych do objawowego leczenia infekcji górnych dróg oddechowych, wykazując działanie obkurczające naczynia błony śluzowej nosa. Przedawkowanie fenylefryny prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak tachykardia, znaczny wzrost ciśnienia tętniczego, odruchowa bradykardia oraz zapaść naczyniowa, a także do ciężkich zaburzeń oddechowych (depresja ośrodka oddechowego, niewydolność oddechowa) i objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (rozdrażnienie, niepokój ruchowy, splątanie, halucynacje). W preparatach złożonych (np. Theraflu MAX GRIP z 10 mg fenylefryny, Gripex Hot Max z 12,2 mg fenylefryny) objawy przedawkowania fenylefryny mogą się nakładać z toksycznością paracetamolu, co komplikuje obraz kliniczny i wymaga priorytetowego leczenia zatrucia paracetamolem ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby.
agonista receptorów α-adrenergicznych, blokery receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia odruchowa, chlorowodorek fenylefryny, ciśnienie tętnicze krwi, depresja ośrodka oddechowego, fentolamina, funkcja wątroby, halucynacje, inhibitory monoaminooksydazy, leki beta-adrenolityczne, nagłe zatrzymanie krążenia, niewydolność oddechowa, obkurczenie naczyń krwionośnych, ośrodkowy układ nerwowy, powikłania kardiologiczne, przełom nadciśnieniowy, receptory α-adrenergiczne, saturacja krwi, splątanie, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, uszkodzenie wątroby, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zapaść naczyniowa, zatrucie paracetamolem - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre niewydolność wątroby – Leczenie
Ostra niewydolność wątroby (ALF) to nagłe, zagrażające życiu pogorszenie funkcji wątroby u osób bez wcześniejszej choroby wątroby, objawiające się żółtaczką, koagulopatią i encefalopatią wątrobową. Leczenie wspomagające obejmuje płynoterapię (albuminy przy stężeniu <3 mg/dl), stosowanie noradrenaliny przy hipotensji opornej na płyny, korekcję zaburzeń elektrolitowych, leczenie hipoglikemii (np. 10% dekstroza), profilaktykę krwawień z przewodu pokarmowego oraz wsparcie oddechowe i żywieniowe (zalecane 60 g białka/dzień). Encefalopatia wątrobowa wymaga ułożenia pacjenta z głową uniesioną o 30°, unikania nadmiernej sedacji, a w stopniach III-IV intubacji. Obrzęk mózgu leczy się mannitolem (0,5-1 g/kg), a w opornych przypadkach hiperwentylacją, barbituranami lub umiarkowaną hipotermią (32-34°C). Terapia nerkozastępcza (np. CVVHD) jest wskazana przy podwyższonym amoniaku lub postępującej encefalopatii.
albuminy, antagonista receptora H2, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Wilsona, encefalopatia wątrobowa, entekawir, hipoalbuminemia, inhibitor pompy protonowej, koagulopatia, komórki macierzyste mezenchymalne, kortykosteroid, ksenotransplantacja, mannitol, N-acetylocysteina, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, obrzęk mózgu, ostra niewydolność wątroby, plazmafereza, przeszczep hepatocytów, przeszczep wątroby, rekombinowany czynnik VII, świeżo mrożone osocze, terapia nerkozastępcza, węgiel aktywowany, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zatrucie paracetamolem, zespół wątrobowo-nerkowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie wątroby toksyczne – Diagnostyka i diagnoza
Toksyczne zapalenie wątroby jest stanem zapalnym wywołanym ekspozycją na różnorodne substancje hepatotoksyczne, takie jak leki (np. paracetamol), alkohol, chemikalia przemysłowe, rozpuszczalniki organiczne, pestycydy, suplementy diety i toksyny środowiskowe. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu innych przyczyn uszkodzenia wątroby oraz potwierdzeniu związku czasowego między ekspozycją a wzrostem enzymów wątrobowych, które muszą przekraczać co najmniej dwukrotnie górną granicę normy. Kluczowe badania laboratoryjne obejmują podwyższone poziomy aminotransferaz (ALT, AST często >400 IU/L), fosfatazy alkalicznej, GGT, bilirubiny (zwłaszcza >2x górnej granicy normy, co wskazuje na ciężkie uszkodzenie zgodnie z prawem Hy’a) oraz wydłużony czas protrombinowy (PT/INR >1,5) świadczący o ryzyku niewydolności wątroby. Diagnostyka różnicowa powinna wykluczyć wirusowe, autoimmunologiczne, metaboliczne i naczyniowe choroby wątroby, a także alkoholowe zapalenie wątroby, które charakteryzuje się zwykle niższymi wartościami AST (<500 U/L) i ALT (<300 U/L).
albumina, aminotransferaza, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, bilirubina, biopsja wątroby, choroba Wilsona, czas protrombinowy, czterochlorek węgla, dimetyloformamid, elastografia, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hemochromatoza, hepatotoksyczność, koagulopatia, marker diagnostyczny, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, pierwotna marskość żółciowa, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, przeszczep wątroby, rezonans magnetyczny, rozpuszczalnik organiczny, toksyczne zapalenie wątroby, tomografia komputerowa, ultrasonografia jamy brzusznej, wirusowe zapalenie wątroby, zatrucie paracetamolem, zespół Budda-Chiariego - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre niewydolność wątroby – Patofizjologia i mechanizm
Ostra niewydolność wątroby (ALF) to stan nagłego, ciężkiego uszkodzenia wątroby u pacjentów bez wcześniejszej choroby wątroby, definiowany przez encefalopatię wątrobową, koagulopatię (INR ≥1,5) oraz żółtaczkę rozwijające się w czasie krótszym niż 26 tygodni. Patofizjologia ALF obejmuje masywną martwicę i apoptozę hepatocytów, nasilony stan zapalny z uwolnieniem cytokin prozapalnych (TNF, IL-6, IL-8) oraz toksyn, co prowadzi do dysfunkcji wielonarządowej i zwiększonej podatności na infekcje. Najczęstszą przyczyną ALF w krajach zachodnich jest toksyczność paracetamolu, gdzie metabolit NAPQI, powstający w wyniku metabolizmu przez cytochrom P450, wyczerpuje zapasy glutationu, prowadząc do uszkodzenia hepatocytów. Obrzęk mózgu i encefalopatia wątrobowa wynikają z akumulacji amoniaku i glutaminy w astrocytach, co powoduje wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego i zaburzenia autoregulacji mózgowej. Wazoplegia i krążenie hiperkinetyczne są konsekwencją aktywacji syntazy tlenku azotu i upośledzonej detoksykacji endotoksyn przez uszkodzoną wątrobę.
anemia aplastyczna, apoptoza hepatocytów, choroba Wilsona, cytochrom P450, czynnik martwicy nowotworów, encefalopatia wątrobowa, interleukina-6, koagulopatia, krążenie hiperkinetyczne, martwica hepatocytów, mezenchymalne komórki macierzyste, N-acetylocysteina, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, NAPQI, niekardiogenny obrzęk płuc, obrzęk astrocytów, obrzęk mózgu, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, reakcja Fentona, reaktywne formy tlenu, świeżo mrożone osocze, syntaza tlenku azotu, terapeutyczna wymiana osocza, zatrucie paracetamolem, zespół Budda-Chiariego, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Distem
Lek Distem zawiera metokarbamol (380 mg) oraz paracetamol (300 mg) i wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zatrucia paracetamolem, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów zawierających tę substancję. Toksyczność może wynikać z pojedynczej dużej dawki lub kumulacji po wielokrotnym przyjmowaniu. Terapia powinna być monitorowana u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością, chorobami serca i płuc. Szczególną uwagę należy zwrócić na osoby regularnie spożywające alkohol – u pacjentów pijących ≥3 napoje alkoholowe dziennie zaleca się nie przekraczać dawki 2 g paracetamolu na dobę (maksymalnie 5 tabletek Distem) oraz całkowite wykluczenie alkoholu podczas leczenia, aby uniknąć hepatotoksyczności.
astma oskrzelowa, choroba płuc, choroba serca, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, erytrocyt, hemoglobina, hepatotoksyczność, metokarbamol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niedokrwistość, niewydolność serca, paracetamol, reakcja krzyżowa, skurcz oskrzeli, toksyczność paracetamolu, uszkodzenie wątroby, zatrucie paracetamolem - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie wątroby toksyczne – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Toksyczne zapalenie wątroby to stan zapalny wątroby wywołany ekspozycją na substancje hepatotoksyczne, takie jak alkohol, leki (w tym paracetamol), chemikalia przemysłowe (np. czterochlorek węgla, trichloroetylen) oraz suplementy diety. Klinicznie może manifestować się objawami takimi jak żółtaczka, świąd, ból w prawym nadbrzuszu, zmęczenie, nudności, ciemny mocz i hepatomegalia. Diagnostyka opiera się na wzroście enzymów wątrobowych co najmniej dwukrotnie powyżej normy, wykluczeniu innych przyczyn chorób wątroby oraz potwierdzeniu ekspozycji zawodowej lub środowiskowej. W badaniach laboratoryjnych monitoruje się enzymy wątrobowe, hemoglobinę, hematokryt, albuminę i czasy krzepnięcia. Biopsja wątroby oraz techniki obrazowe (USG, TK, MRI) wspomagają diagnozę, zwłaszcza przy utrzymujących się objawach powyżej 6 miesięcy. W przypadku zatrucia paracetamolem kluczowe jest szybkie podanie acetylocysteiny.
acetylcysteina, biopsja wątroby, chloroform, czterochlorek węgla, dysfunkcja wątroby, encefalopatia wątrobowa, enzymy wątrobowe, hepatomegalia, hepatotoksyczność, marskość wątroby, modyfikacja stylu życia, niewydolność wątroby, przeszczep wątroby, rak wątroby, rezonans magnetyczny, smolisty stolec, świąd skóry, tomografia komputerowa, ultrasonografia kontrastowa, włóknienie wątroby, wodobrzusze, wsparcie żywieniowe, zapalenie wątroby toksyczne, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acetylcysteine Sandoz 100 mg/ml
Acetylcysteine Sandoz, roztwór do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, jest wskazany wyłącznie w leczeniu zatrucia paracetamolem. Jako prekursor glutationu, acetylocysteina neutralizuje toksyczny metabolit paracetamolu (NAPQI), zapobiegając uszkodzeniu hepatocytów. Preparat dostępny jest w ampułkach 3 ml zawierających 300 mg substancji czynnej oraz około 49 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Podawanie dożylne wymaga hospitalizacji i ścisłego nadzoru medycznego, a dawkowanie opiera się na masie ciała, czasie od przedawkowania oraz stężeniu paracetamolu w surowicy zgodnie z nomogramem Rumacka-Matthew’a.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – ACC Optima Active 600 mg
Przedawkowanie acetylocysteiny, substancji czynnej leku ACC Optima Active, jest rzadko spotykane i charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa. Badania kliniczne wykazały, że doustne podawanie acetylocysteiny w dawkach do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące oraz do 500 mg/kg masy ciała jest dobrze tolerowane bez ciężkich działań niepożądanych. Dożylne podawanie w dawkach do 30 g/dobę, stosowane w leczeniu zatrucia paracetamolem, również potwierdza niską toksyczność substancji. Mimo to, przedawkowanie może wywołać objawy głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz u niemowląt nadmierne wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, co wiąże się z mukolitycznym działaniem leku.
ACC Optima Active, acetylocysteina, dawka terapeutyczna, drogi oddechowe, działanie niepożądane, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, nadmierne wydzielanie wydzieliny, objaw kliniczny, objaw zatrucia, objawy żołądkowo-jelitowe, postępowanie terapeutyczne, procedura detoksykacyjna, produkcja śluzu, układ pokarmowy, właściwości mukolityczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrucie paracetamolem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apap przeziębienie (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Przedawkowanie leku Apap przeziębienie, zawierającego 650 mg paracetamolu, 50 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg chlorowodorku fenylefryny na saszetkę, niesie ryzyko poważnych powikłań, głównie hepatotoksyczności wywołanej paracetamolem oraz zaburzeń hemodynamicznych spowodowanych fenylefryną. Pierwsze objawy zatrucia pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność i osłabienie. Po początkowej poprawie, około 24-72 godzin od przedawkowania dawki ≥ 5 g paracetamolu, rozwija się uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką. Fenylefryna może wywołać tachykardię, nadciśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach zapaść naczyniową i depresję oddechową.
acetylocysteina, depresja oddechowa, fenylefryna, hepatocyty, intensywna terapia, leki beta-adrenolityczne, metionina, nadciśnienie tętnicze, nudności, odtrutki, paracetamol, przedawkowanie fenylefryny, stężenie paracetamolu we krwi, tachykardia, toksyczność paracetamolu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wymioty, zapaść naczyniowa, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Filofarm 500 mg
Przedawkowanie paracetamolu, definiowane jako jednorazowe przyjęcie dawki ≥5 g, stanowi poważne zagrożenie dla życia z powodu ryzyka rozwoju ostrego uszkodzenia wątroby. Zatrucie przebiega dwufazowo: w fazie wczesnej (kilka-kilkanaście godzin po zażyciu) dominują niespecyficzne objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie, które mogą ustąpić, dając fałszywe wrażenie poprawy. W fazie późnej (zwykle 24-72 godziny po ekspozycji) pojawiają się objawy wskazujące na uszkodzenie hepatocytów, w tym rozpieranie w nadbrzuszu oraz żółtaczka. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu w surowicy, które w korelacji z czasem od przyjęcia leku decyduje o intensywności terapii odtrutkowej.
acetylocysteina, dawka toksyczna, dysfunkcja wątroby, hospitalizacja, leczenie odtruwające, metionina, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, nudności, oddział intensywnej terapii, ogólne osłabienie, paracetamol, podwyższony poziom bilirubiny, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie paracetamolu we krwi, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zatrucie paracetamolem, zażółcenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Acetylocysteina – Dawkowanie i sposób podawania
Acetylocysteina jest mukolitykiem stosowanym w leczeniu schorzeń dróg oddechowych, ułatwiającym odkrztuszanie wydzieliny śluzowej. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, wskazań klinicznych oraz postaci farmaceutycznej. U dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat zaleca się dawkę dobową 400-600 mg podzieloną na 2-3 dawki (np. ACC 200 mg tabletki) lub jednorazowo 600 mg (np. tabletki musujące ACC optima). U dzieci dawki są dostosowane do wieku i masy ciała, np. dzieci 7-14 lat otrzymują 400 mg/dobę w 2 dawkach, a dzieci 3-6 lat 200-300 mg/dobę w 2-3 dawkach. W zatruciach paracetamolem acetylocysteina podawana jest dożylnie według schematu: 150 mg/kg mc. w 200 ml 5% glukozy przez 15 min, następnie 50 mg/kg w 500 ml przez 4 godziny i 100 mg/kg w 1000 ml przez 16 godzin, łącznie 300 mg/kg w ciągu 20 godzin. U dzieci dawkowanie dożylne jest analogiczne, z modyfikacją objętości wlewów zależnie od masy ciała.
ACC classic, ACC optima, Acetylcysteinum Flegamina, acetylocysteina, Fluimucil Forte, Fluimucil Muko, hepatotoksyczność, infuzja dożylna, lek mukolityczny, mukowiscydoza, niedożywienie, odkrztuszanie wydzieliny, odruch kaszlowy, powolny wlew, roztwór chlorku sodu, roztwór doustny, roztwór glukozy, tabletka musująca, wlew kroplowy, zatrucie paracetamolem, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gripblocker Express 300 mg + 30 mg + 12 mg
Produkt Gripblocker Express zawiera paracetamol (300 mg), pseudoefedrynę (30 mg) oraz dekstrometorfan (12 mg), a przedawkowanie może skutkować złożonymi objawami wynikającymi z działania każdej z substancji. Paracetamol w dawce ≥ 5 g jednorazowo wywołuje wczesne objawy takie jak nudności, wymioty, potliwość i senność, a następnie uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu i żółtaczką. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu we krwi, a leczenie obejmuje prowokację wymiotów (do 1h od przyjęcia), podanie 60-100 g węgla aktywowanego, metioniny (2,5 g) oraz N-acetylocysteiny, z hospitalizacją na oddziale intensywnej terapii. Pseudoefedryna powoduje objawy nadmiernej stymulacji OUN (drażliwość, drżenia), tachykardię i nadciśnienie, a w ciężkich przypadkach drgawki i niewydolność oddechową; leczenie obejmuje diurezę forsowaną, dializoterapię oraz terapię objawową.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, dystonia, hipertermia, metionina, N-acetylocysteina, nalokson, oczopląs, odstęp QTc, odtrutki, paracetamol, pseudoefedryna, psychoza toksyczna, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zatrucie paracetamolem, zespół serotoninowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Hasco 80 mg
Przedawkowanie paracetamolu stanowi istotne zagrożenie hepatotoksyczne, prowadzące do progresywnego uszkodzenia wątroby, które klinicznie ujawnia się zwykle od drugiego dnia po przyjęciu dawki toksycznej. U dorosłych dawka wywołująca ciężkie zatrucie wynosi 10-15 g paracetamolu, co odpowiada 125-187 czopkom o dawce 80 mg, 80-120 czopkom o dawce 125 mg, 40-60 czopkom o dawce 250 mg lub 20-30 czopkom o dawce 500 mg. Opóźnione pojawienie się objawów hepatotoksyczności wymaga wysokiej czujności klinicznej i szybkiej interwencji terapeutycznej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – APAP 325 mg 325 mg
Przedawkowanie paracetamolu, zwłaszcza w dawce ≥ 5 g jednorazowo, stanowi poważne zagrożenie hepatotoksyczne. Objawy zatrucia rozwijają się w trzech fazach: wczesnej (nudności, wymioty, potliwość, senność, osłabienie w ciągu kilku do kilkunastu godzin), pozornej poprawy (ustąpienie objawów przy jednoczesnym uszkodzeniu wątroby, około 2. dnia) oraz fazie uszkodzenia wątroby (rozpieranie w nadbrzuszu, powrót nudności, żółtaczka od 2-3 dnia). W przypadku spożycia dawki ≥ 5 g konieczne jest natychmiastowe wdrożenie procedur ratunkowych, w tym prowokacja wymiotów (jeśli od spożycia nie minęła godzina) oraz podanie 60-100 g węgla aktywowanego doustnie w celu ograniczenia wchłaniania leku.
acetylocysteina, APAP, dawka toksyczna, detoksykacja, hepatotoksyczność paracetamolu, metionina, nadmierna potliwość, nomogram Rumacka-Matthew’a, nudności, objawy toksyczne, oddział intensywnej terapii, osłabienie ogólne, parametry biochemiczne, przedawkowanie paracetamolu, rozpieranie w nadbrzuszu, senność, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wymioty, zatrucie paracetamolem, żółtaczka