Przedawkowanie
Gripblocker Express 300 mg + 30 mg + 12 mg
Produkt Gripblocker Express zawiera paracetamol (300 mg), pseudoefedrynę (30 mg) oraz dekstrometorfan (12 mg), a przedawkowanie może skutkować złożonymi objawami wynikającymi z działania każdej z substancji. Paracetamol w dawce ≥ 5 g jednorazowo wywołuje wczesne objawy takie jak nudności, wymioty, potliwość i senność, a następnie uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu i żółtaczką. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu we krwi, a leczenie obejmuje prowokację wymiotów (do 1h od przyjęcia), podanie 60-100 g węgla aktywowanego, metioniny (2,5 g) oraz N-acetylocysteiny, z hospitalizacją na oddziale intensywnej terapii. Pseudoefedryna powoduje objawy nadmiernej stymulacji OUN (drażliwość, drżenia), tachykardię i nadciśnienie, a w ciężkich przypadkach drgawki i niewydolność oddechową; leczenie obejmuje diurezę forsowaną, dializoterapię oraz terapię objawową.
Przedawkowanie leku Gripblocker Express (300 mg + 30 mg + 12 mg)
Produkt Gripblocker Express zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (300 mg), chlorowodorek pseudoefedryny (30 mg) i bromowodorek dekstrometorfanu (12 mg). Objawy przedawkowania mogą wynikać z działania jednej lub wszystkich zawartych w nim substancji jednocześnie. 1
Przedawkowanie paracetamolu
Przypadkowe lub zamierzone przedawkowanie paracetamolu może wywołać w okresie kilku do kilkunastu godzin charakterystyczne objawy kliniczne, takie jak: nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność oraz ogólne osłabienie. Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, mimo że w tym czasie dochodzi już do rozwoju uszkodzenia wątroby, które objawia się następnie rozpieraniem w nadbrzuszu, ponownymi nudnościami oraz żółtaczką. 2
W przypadku jednorazowego przyjęcia paracetamolu w dawce 5 g lub większej należy natychmiast podjąć interwencję medyczną. Jeśli od zażycia nie upłynęła więcej niż godzina, należy sprowokować wymioty i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Zaleca się doustne podanie 60-100 g węgla aktywowanego, najlepiej rozmieszanego z wodą. 3
Diagnostyka zatrucia paracetamolem powinna opierać się na oznaczeniu stężenia leku we krwi. Wartość tego stężenia w korelacji z czasem, jaki upłynął od przyjęcia paracetamolu, stanowi kluczową wskazówkę dotyczącą konieczności i intensywności leczenia odtrutkami. Jeżeli oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi nie jest dostępne, a prawdopodobna przyjęta dawka była wysoka, należy wdrożyć intensywne leczenie odtrutkami: podać 2,5 g metioniny i kontynuować (w warunkach szpitalnych) terapię N-acetylocysteiną i/lub metioniną. Substancje te wykazują największą skuteczność w pierwszych 10-12 godzinach od zatrucia, jednak ich podanie może być korzystne nawet po upływie 24 godzin. 4
Leczenie zatrucia paracetamolem bezwzględnie wymaga hospitalizacji i prowadzenia terapii w warunkach oddziału intensywnej terapii. 5
Przedawkowanie pseudoefedryny
Przedawkowanie pseudoefedryny manifestuje się objawami związanymi z nadmierną stymulacją ośrodkowego układu nerwowego. Pacjent może wykazywać drażliwość, niepokój i drżenia. Dodatkowo obserwuje się oczopląs, zaburzenia snu, nudności i wymioty, a w rzadkich przypadkach halucynacje. Charakterystyczne jest podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, a w ciężkich przypadkach mogą wystąpić drgawki, trudności w oddawaniu moczu oraz niewydolność oddechowa. 6
Eliminację pseudoefedryny z organizmu można przyspieszyć stosując diurezę forsowaną lub dializoterapię. 7
Przedawkowanie dekstrometorfanu
Przedawkowanie dekstrometorfanu może manifestować się objawami przedmiotowymi i podmiotowymi takimi jak: nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie i oczopląs. Charakterystyczna jest również kardiotoksyczność objawiająca się tachykardią i nieprawidłowym zapisem EKG (wydłużenie odstępu QTc). Mogą wystąpić także ataksja, psychoza toksyczna z omamami wzrokowymi oraz wzmożona pobudliwość. 8
W przypadku znacznego przedawkowania mogą wystąpić stany zagrażające życiu: śpiączka, depresja oddechowa oraz drgawki. 9
Leczenie przedawkowania dekstrometorfanu
Pacjentom bezobjawowym, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę dekstrometorfanu w czasie krótszym niż godzina, można podać węgiel aktywny. 10
U pacjentów, u których po przyjęciu dekstrometorfanu wystąpiło uspokojenie lub śpiączka, należy rozważyć zastosowanie naloksonu w dawkach standardowo stosowanych w leczeniu przedawkowania opioidów. W przypadku wystąpienia drgawek wskazane jest podanie benzodiazepin. Jeśli rozwinie się hipertermia wynikająca z zespołu serotoninowego, zaleca się zastosowanie benzodiazepin oraz zewnętrzne ochładzanie pacjenta. 11
W każdym przypadku przedawkowania dekstrometorfanu stosuje się odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące. Zatrucie powinno być leczone w warunkach szpitalnych, na oddziale intensywnej terapii. 12
Tabela objawów przedawkowania leku Gripblocker Express
| Substancja czynna | Objawy przedawkowania | Dawka toksyczna | Postępowanie terapeutyczne |
|---|---|---|---|
| Paracetamol (300 mg/kapsułkę) |
|
Jednorazowo ≥ 5 g |
|
| Pseudoefedryna (30 mg/kapsułkę) |
|
Nie określono jednoznacznie |
|
| Dekstrometorfan (12 mg/kapsułkę) |
|
Nie określono jednoznacznie |
|
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania