Przedawkowanie
Gripblocker Express 300 mg + 30 mg + 12 mg

Produkt Gripblocker Express zawiera paracetamol (300 mg), pseudoefedrynę (30 mg) oraz dekstrometorfan (12 mg), a przedawkowanie może skutkować złożonymi objawami wynikającymi z działania każdej z substancji. Paracetamol w dawce ≥ 5 g jednorazowo wywołuje wczesne objawy takie jak nudności, wymioty, potliwość i senność, a następnie uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu i żółtaczką. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu we krwi, a leczenie obejmuje prowokację wymiotów (do 1h od przyjęcia), podanie 60-100 g węgla aktywowanego, metioniny (2,5 g) oraz N-acetylocysteiny, z hospitalizacją na oddziale intensywnej terapii. Pseudoefedryna powoduje objawy nadmiernej stymulacji OUN (drażliwość, drżenia), tachykardię i nadciśnienie, a w ciężkich przypadkach drgawki i niewydolność oddechową; leczenie obejmuje diurezę forsowaną, dializoterapię oraz terapię objawową.

Przedawkowanie leku Gripblocker Express (300 mg + 30 mg + 12 mg)

Produkt Gripblocker Express zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (300 mg), chlorowodorek pseudoefedryny (30 mg) i bromowodorek dekstrometorfanu (12 mg). Objawy przedawkowania mogą wynikać z działania jednej lub wszystkich zawartych w nim substancji jednocześnie. 1

Przedawkowanie paracetamolu

Przypadkowe lub zamierzone przedawkowanie paracetamolu może wywołać w okresie kilku do kilkunastu godzin charakterystyczne objawy kliniczne, takie jak: nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność oraz ogólne osłabienie. Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, mimo że w tym czasie dochodzi już do rozwoju uszkodzenia wątroby, które objawia się następnie rozpieraniem w nadbrzuszu, ponownymi nudnościami oraz żółtaczką. 2

W przypadku jednorazowego przyjęcia paracetamolu w dawce 5 g lub większej należy natychmiast podjąć interwencję medyczną. Jeśli od zażycia nie upłynęła więcej niż godzina, należy sprowokować wymioty i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Zaleca się doustne podanie 60-100 g węgla aktywowanego, najlepiej rozmieszanego z wodą. 3

Diagnostyka zatrucia paracetamolem powinna opierać się na oznaczeniu stężenia leku we krwi. Wartość tego stężenia w korelacji z czasem, jaki upłynął od przyjęcia paracetamolu, stanowi kluczową wskazówkę dotyczącą konieczności i intensywności leczenia odtrutkami. Jeżeli oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi nie jest dostępne, a prawdopodobna przyjęta dawka była wysoka, należy wdrożyć intensywne leczenie odtrutkami: podać 2,5 g metioniny i kontynuować (w warunkach szpitalnych) terapię N-acetylocysteiną i/lub metioniną. Substancje te wykazują największą skuteczność w pierwszych 10-12 godzinach od zatrucia, jednak ich podanie może być korzystne nawet po upływie 24 godzin. 4

Leczenie zatrucia paracetamolem bezwzględnie wymaga hospitalizacji i prowadzenia terapii w warunkach oddziału intensywnej terapii. 5

Przedawkowanie pseudoefedryny

Przedawkowanie pseudoefedryny manifestuje się objawami związanymi z nadmierną stymulacją ośrodkowego układu nerwowego. Pacjent może wykazywać drażliwość, niepokój i drżenia. Dodatkowo obserwuje się oczopląs, zaburzenia snu, nudności i wymioty, a w rzadkich przypadkach halucynacje. Charakterystyczne jest podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, a w ciężkich przypadkach mogą wystąpić drgawki, trudności w oddawaniu moczu oraz niewydolność oddechowa. 6

Eliminację pseudoefedryny z organizmu można przyspieszyć stosując diurezę forsowaną lub dializoterapię. 7

Przedawkowanie dekstrometorfanu

Przedawkowanie dekstrometorfanu może manifestować się objawami przedmiotowymi i podmiotowymi takimi jak: nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie i oczopląs. Charakterystyczna jest również kardiotoksyczność objawiająca się tachykardią i nieprawidłowym zapisem EKG (wydłużenie odstępu QTc). Mogą wystąpić także ataksja, psychoza toksyczna z omamami wzrokowymi oraz wzmożona pobudliwość. 8

W przypadku znacznego przedawkowania mogą wystąpić stany zagrażające życiu: śpiączka, depresja oddechowa oraz drgawki. 9

Leczenie przedawkowania dekstrometorfanu

Pacjentom bezobjawowym, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę dekstrometorfanu w czasie krótszym niż godzina, można podać węgiel aktywny. 10

U pacjentów, u których po przyjęciu dekstrometorfanu wystąpiło uspokojenie lub śpiączka, należy rozważyć zastosowanie naloksonu w dawkach standardowo stosowanych w leczeniu przedawkowania opioidów. W przypadku wystąpienia drgawek wskazane jest podanie benzodiazepin. Jeśli rozwinie się hipertermia wynikająca z zespołu serotoninowego, zaleca się zastosowanie benzodiazepin oraz zewnętrzne ochładzanie pacjenta. 11

W każdym przypadku przedawkowania dekstrometorfanu stosuje się odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące. Zatrucie powinno być leczone w warunkach szpitalnych, na oddziale intensywnej terapii. 12

Tabela objawów przedawkowania leku Gripblocker Express

Substancja czynna Objawy przedawkowania Dawka toksyczna Postępowanie terapeutyczne
Paracetamol
(300 mg/kapsułkę)
  • Wczesne (kilka-kilkanaście godzin): nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, ogólne osłabienie
  • Późne (po 24-48h): rozpieranie w nadbrzuszu, nawrót nudności, żółtaczka, objawy uszkodzenia wątroby
Jednorazowo ≥ 5 g
  • Prowokacja wymiotów (do 1h od zażycia)
  • Węgiel aktywowany 60-100 g doustnie
  • Metionina 2,5 g
  • N-acetylocysteina (najskuteczniejsza w pierwszych 10-12h)
  • Hospitalizacja i leczenie w warunkach OIT
Pseudoefedryna
(30 mg/kapsułkę)
  • Objawy pobudzenia OUN: drażliwość, niepokój, drżenia
  • Objawy sercowo-naczyniowe: tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze
  • Inne: oczopląs, zaburzenia snu, nudności, wymioty, rzadko omamy
  • Ciężkie powikłania: drgawki, trudności w oddawaniu moczu, niewydolność oddechowa
Nie określono jednoznacznie
  • Diureza forsowana
  • Dializoterapia
  • Leczenie objawowe
Dekstrometorfan
(12 mg/kapsułkę)
  • Objawy neurologiczne: dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie, oczopląs, ataksja
  • Objawy psychotyczne: omamy wzrokowe, psychoza toksyczna, wzmożona pobudliwość
  • Objawy gastroenterologiczne: nudności, wymioty
  • Objawy kardiologiczne: tachykardia, wydłużenie odstępu QTc
  • Ciężkie powikłania: śpiączka, depresja oddechowa, drgawki
Nie określono jednoznacznie
  • Węgiel aktywowany (do 1h od zażycia)
  • Nalokson w przypadku uspokojenia/śpiączki
  • Benzodiazepiny w przypadku drgawek
  • Benzodiazepiny i zewnętrzne ochładzanie w przypadku hipertermii/zespołu serotoninowego
  • Leczenie objawowe i podtrzymujące
  • Hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl